θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Tuesday, March 27, 2018

ΟΙ ΛΟΓΟΚΡΙΤΕΣ ΤΟΥ ΘΟΥΡΙΟΥ

 
 
ΟΙ ΛΟΓΟΚΡΙΤΕΣ ΤΟΥ ΘΟΥΡΙΟΥ
 
‘Μπαμπά να σου πω τι μάθαμε στο σχολείο;” μου είπε ο Αχιλλέας την Παρασκευή και τα μάτια του έλαμπαν. “Τι μάθατε αγόρι μου;” Κι αρχίζει να απαγγέλει ρυθμικά τους στίχους του Θούριου, ελαφρώς παραλλαγμένους:
 
“Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή, σαρανταπέντε χρόνια σκλαβιά και φυλακή!”
 
Ξέχασε ο έρμος το “παρά” και για να μην του φύγει ο ρυθμός αύξησε την ποινή κατά 5 χρόνια! (Μικρό το κακό: αν δρούσε στην Τουρκοκρατία ο Παρασκευόπουλος, στο εξάμηνο θα βγαίναμε!)
Δεν είναι ο Αχιλλέας ο μόνος που έχει παραποιήσει τον Θούριο του Ρήγα. Και το “καλύτερα μιας ώρας” που μάθαμε στο σχολείο παραποιημένο είναι. Το αυθεντικό είναι “Καλλιώνε μίας ώρας…”. Θα μου πεις δεν αλλάζει το νόημα και ακούγεται καλύτερα. Υπάρχουν όμως και άλλα σημεία παραποιημένα που αλλάζουν το νόημα. Στο σχολείο μάθαμε πως ο Ρήγας προσπαθούσε να εξεγείρει το σύνολο των σκλαβωμένων λαών στην Οθωμανική Αυτοκρατορία εξ ου και οι στίχοι:
 
Βούλγαροι κι Αρβανίτες και Σέρβοι και Ρωμιοί,
Νησιώτες κι Ηπειρώτες με μια κοινή ορμή,
για την ελευθερία να ζώσουμε σπαθί...
 
Μόνο που αυτούς τους στίχους δεν τους έχει ο Θούριος έτσι. Πώς τους έχει; Έτσι:
 
Βουλγάροι, κι΄ Ἀρβανῆτες, Ἀρμένοι καὶ Ρωμιοί,
Ἀράπιδες, καὶ ἄσπροι, μὲ μία κοινὴ ὁρμή.
Γιὰ τὴν ἐλευθερίαν, νὰ ζώσωμεν σπαθί,
Πῶς εἶμασθ΄ ἀντρειωμένοι, παντοῦ νὰ ξακουσθῇ.
 
Κάποιος αφαίρεσε τους Αρμένιους και έβαλε στη θέση τους Σέρβους, κάτι που μάλλον δεν θα έβρισκε σύμφωνο τον Ρήγα καθώς, όπως αναφέρει ο Κορδάτος, ήταν αντίπαλος των Σέρβων εθνικιστών, οι οποίοι δεν καλόβλεπαν τις ελληνοκεντρικές επαναστατικές ζυμώσεις, απόδειξη το ότι οργάνωσαν εξέγερση μόνοι τους το 1804 – 1806 χρηματοδοτημένη από Σέρβους που ζούσαν στην Αυστρία. Παρ’ ό,τι σε κάποιο άλλο σημείο του Θουρίου καλεί τα αδέλφια χριστιανούς “του Σάββα και Δουνάβου” και χαρτογραφεί την επανάσταση από τη Μπόσνα (Βοσνία) ως την Αραπιά (Αίγυπτο και Αραβία).
Κάποιος άλλος επίσης αφαίρεσε τους Αράπιδες όχι μόνο λόγω πρώιμης πολιτικής ορθότητας. Μάλλον για τον ίδιο λόγο για τον οποίο ουδέποτε η διδακτέα ύλη περί Θούριου περιέλαβε τους τελευταίους του στίχους:
 
Νὰ σφάξωμεν τοὺς λύκους, ποὺ στὸν ζυγὸν βαστοῦν,
Καὶ Χριστιανούς, καὶ Τούρκους, σκληρὰ τοὺς τυραννοῦν.
 
Ο Ρήγας είχε όραμα ελληνοκεντρικό μεν, πολυεθνικό δε και φιλελεύθερο με αναφορές στην ανεξιθρησκία και στην κοινωνική δικαιοσύνη. Αλλά εμείς τον θέλαμε μόνο δικό μας. Και τον παραλλάξαμε. Θα μου πεις εδώ του αλλάξαμε το ίδιο του το όνομα: ουδέποτε ο Ρήγας υπέγραψε ως Φεραίος, αλλά ως Βελεστινλής. (Κι αυτό ψευδώνυμο ήταν. Το πατρικό του όνομα ήταν Κυρίτζης ή Κυρατζής). Υπέγραφε και ως Ρήγας ο Θετταλός. Φεραίο τον “βάφτισαν” οι λόγιοι της εποχής, καθώς Φεραί ήταν το αρχαίο όνομα του Βελεστίνου.
Τι είναι, τελικά, ιστορία; Αυτό που νομίζεις ότι είναι η ιστορία. Μέχρι νεωτέρας.
 
Thanos Tzimeros