θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Friday, January 03, 2014

Όταν ο Θεόδωρος ο άθεος, αντίκρυσε την Πελληνή Αρτέμιδα.


 
Όταν ο Θεόδωρος ο άθεος, αντίκρυσε την Πελληνή Αρτέμιδα.

Η Κυρηναϊκή σχολή δεν ήταν όπως την γνωρίζουμε σήμερα, αλλά ξεκίνησε με καλές προθέσεις και με όλα τα εφόδια, καθόσον ο αρχηγός της Αρίστιππος σπούδασε δίπλα στον Σωκράτη και υιοθέτησε όλες τις ευγενείς διδασκαλίες του.

Κάποια στιγμή όμως θεώρησε πως ήταν απαραίτητο να βρεθεί η σχολή κάτω από την προστασία κάποιου θεού όπως συνέβαινε με την Περιπατητική (Λύκιος Απόλλων) και την Ακαδημία (ήρως Ακάδημος). Επειδή όμως δεν έβρισκαν το κατάλληλο άγαλμα, ζήτησαν από ανθρώπους τους στην Ελλάδα να τους στείλει κάποιος έμπορος αυτό που ζητούσαν.

Μετά από μήνες πράγματι φτάνει στο λιμάνι της Κυρήνης ένα πλοίο που ανάμεσα στα εμπορεύματά του είχε τυλιγμένο σε μαύρα πανιά και τοποθετημένο σε ξύλινο κουτί το άγαλμα που ζητούσαν.

Οι μαθητές της σχολής παρέλαβαν το άγαλμα, το φρόντισαν και το τοποθέτησαν μέσα σ΄ ένα ιερό που είχαν κατασκευάσει στην αυλή, ακριβώς στο σημείο που όπως έλεγε το μαντείο είχε τρύπα πάνω στον ουρανό.

Την ημέρα της καθιέρωσης μαζεύτηκαν φίλοι, μαθητές και πολλοί περίεργοι και αφού μίλησαν, έψαλαν και έριξαν σπονδές, στο τέλος ήλθε η ώρα των αποκαλυπτηρίων.

Καθώς αποκαλύπτει το ύφασμα την κεφαλή του αγάλματος, τα πάντα σταματούν, χάνουν όλοι την μιλιά τους και μένουν ακίνητοι και τρομαγμένοι για μέρες.

Ο βασιλεύς της Πτολεμαΐδος διέταξε να τους φροντίσουν και να κρύψουν το άγαλμα στα υπόγεια της σχολής, αφού κατάλαβε πως αυτή ήταν η αιτία της ξαφνικής τρομοκατάληψης. Ένας ιερέας και μάντης που εστάλλη από τον Πτολεμαίο κατανόησε πως το άγαλμα αυτό είναι το ίδιο άγαλμα που ανήκε στην Πελλήνη για το οποίο όπως γράφει ο Πλούταρχος στο έργο του Άρατος 3,4: “Οι ίδιοι οι Πελληνείς λένε ότι το ομοίωμα της θεάς τον υπόλοιπο χρόνο βρίσκεται φυλαγμένο και είναι ανέγγιχτο, όταν όμως εκφέρεται αφού αλλάξει θέση από την ιέρεια, κανείς δεν πρέπει να το κοιτάει κατά πρόσωπο, αλλά να παίρνουν όλοι τα μάτια τους από αυτό. Γιατί δεν τύχαινε να είναι φρικτό και βλαβερό θέαμα μόνο για τους ανθρώπους, αλλά και τα δένδρα έκανε άκαρπα και τους καρπούς τους οποίους τύχαινε να έχουν, τους κατέστρεφε. Τότε λένε πως η ιέρεια την μετέφερε (την Αρτέμιδα) και την έστρεψε με το πρόσωπο πάντα πρός τους Αιτωλούς, και τους έκανε έτσι να παραφρονήσουν και να χάσουν το λογικό τους.”

Δυστυχώς όμως έγινε το λάθος και η σχολή συνέχισε να λειτουργεί και να παράγει “φιλοσόφους” τον ένα πιο παράφρονα από τον άλλο.

Το γεγονός είχε ξεχαστεί και κανείς δεν ασχολείτο με το άγαλμα, όταν κάποιος σε μία συζήτηση αποκάλυψε στον Θεόδωρο την ύπαρξη του κρυμμένου αγάλματος στα υπόγεια της σχολής. Με την γενναιότητα και την ορμητικότητα της άγνοιας που διέθετε σε αφθονία, ο Θεόδωρος δηλώνει πως στην ζωή του πρυτανεύει η λογική και δεν πιστεύει σε δεισιδαιμονίες και σκοταδισμούς για ζωντανά αγάλματα που καταστρέφουν τους βέβηλους και τους ανίερους .

Παίρνει ένα δαυλό και κατεβαίνει με μιάς στα υπόγεια. Μόλις όμως έφερε την φλόγα μπροστά στο πρόσωπο της θεάς, η φλόγα του Δαυλού πετάχτηκε με ορμή όχι μόνο στό πρόσωπό του αλλά και σε όλόκληρο το σώμα του και του έκαψε τα ρούχα, το μούσι, τις φαβορίτες, τα φρύδια, τα ματόκλαδα, τα μαλλιά και όλες τις τρίχες ακόμη και αυτές που είχε στην μύτη, τα αυτιά και το απηυθυσμένο.

Δεν έφτανε όμως αυτό αλλά και παραφρόνησε πλήρως. Με τους ανθρώπους δεν είχε καμμία επικοινωνία, αλλά μιλούσε μόνον με τα κοτόπουλα, τους γάλλους, τα βόδια, ακόμη και με τα άψυχα. Αυτοί που τον άκουγαν να μιλάει ορκίστηκαν πως εάν του έστελναν έναν γραμματέα και κατέγραφε τα λόγια του, σίγουρα θά είχαμε έναν φιλόσοφο πολυγραφότερο και από τον Πλάτωνα.

Δυστυχώς τα χρόνια περνούσαν και ο Θεόδωρος δεν συνερχόταν. Όλη την μέρα ήταν με τον δαυλό στο χέρι και μιλούσε ακατάσχετα επαναλαμβάνοντας διαρκώς τις οθνείες θεωρίες του. Όλοι οι φίλοι του τον βαρέθηκαν, οι χωριάτες όμως της περιοχής αισθάνονταν υπερήφανοι που είχαν ένα τέτοιο τρελό, αφού κάθε χωριό έχει και από έναν και άν τους λείπει τότε διαλέγουν έναν λογικό και στο τέλος τον τρελαίνουν.

Έτσι ο Θεόδωρος ο άθεος κέρδισε σαν τρελός όλη την προσοχή της Κυρήνης, που σαν λογικός κανείς δεν θα γύρναγε να του δώσει σημασία.