θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Sunday, October 14, 2012

ΚΩΣΤΑΣ ΓΑΡΕΦΗΣ



ΚΩΣΤΑΣ ΓΑΡΕΦΗΣ


Ό Κώστας Γαρέφης ήταν ένα λεβεντόκορμο παλληκάρι άπ' τις Μηλιές του Πηλίου. Ακολούθησε άπ' την αρχή τόν «Ακρίτα» (Κώστα Μαζαράκη) στο Βέρμιο και έγινε ή σκιά και το δεξί του χέρι. Πρόθυμος και πειθαρχικός, γεν­ναίος και ευγενικός, έπαιρνε όλες τις δύσκολες και επικίνδυνες αποστολές. Αυτός πήγε και σε λίγες μέρες έφερε άπ' τα χωριά τής Κατερίνης είκοσι πέντε παιδιά γιά τήν ενίσχυση του σώματος. Οπλίστηκαν και ντύθηκαν «ντουλαμάδες» στή Νάουσα. Τήν άνοιξη του 1906 ήρθε οπλαρχηγός με δικό του σώμα. Έμεινε λίγο καιρό στο Βάλτο τών Γιανιτσών και τράβηξε έπειτα γιά τήν Καρατζόβα (Αλμωπία).

Αρχές Αυγούστου έμαθε Ότι σε μιά σαρακατσάνικη καλύβα πάνω άπ' το Τσερέσοβο, πού φέρνει σήμερα το όνομα του, βρίσκονταν με τις συμμορίες τους οί δυο άρχικομιτατζήδες, Λούκα, αξιωματικός του βουλγάρικου στρατού, και Καρατάσιο. Ήταν νύχτα. Τρέχει αμέσως, χυμάει ευθύς μόνος στην καλύ­βα, αρπάζει άπ' τά γένεια τους δυο αρχηγούς και τους σκοτώνει με το πιστό­λι. Άρχικομιτατζήδες και κομιτατζήδες είχαν άποσβολωθή. Θά τους φάνηκε με τήν ξαφνική εμφάνιση του σάν τόν αρχάγγελο Μιχαήλ. Ή φωτιά έκαιε στο κέντρο τής καλύβας και φώτιζε το αγριεμένο πρόσωπο του και έβγαζε μικροαστραπές άπ' τά άρματα και τά μάτια του. Μιά σφαίρα τόν πήρε στή μέση, ί­σως βουλγάρικη, ίσως ελληνική. Πέθανε στή Γραδέσνιτσα του Μοριχόβου λί­γη ώρα προτού φτάσει εκεί ό γιατρός Κωνσταντίνος Μιχαήλ ή Μονάχος, από το Μοναστήρι.

Τό προξενείο Θεσσαλονίκης είχε στείλει κρυπτογραφικό τηλεγράφημα στο προξενείο Μοναστηρίου.

Είναι ακατανόητο γιατί τον πήγαν στή Γραδέσνιτσα, οχτώ-δέκα ώρες μα­κριά και άλλες τόσες αν μή και περισσότερες άπό τό Μοναστήρι, και δεν τόν κατέβασαν στο γειτονικό Μπάχοβο (Προμάχους), όπου εύκολα και γρήγορα μπορούσε νά έρθη γιατρός από τήν Αριδαία ή τήν Έδεσσα. Θά ήταν ίσως φρο­νιμότερο αν έστηνε πολιορκητική ζώνη γύρω άπ' τήν καλύβα. Μά δέν ήταν βέ­βαιο ότι στο σκοτάδι δέν θά ξέφευγαν οι δυό αρχηγοί και δέν θά εύρισκαν δι­κούς μας, δικές μας σφαίρες.

Ό Γαρέφης προτίμησε τήν προσωπική του επέμβαση είχε περισσότερη εμπιστοσύνη στο δικό του χέρι και τό πιστόλι.

Ή ενέργεια του είναι ή αποθέωση τής ελληνικής παλληκαριάς και λεβεντιάς.