θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Saturday, October 10, 2009

Τα προτερήματα των Ελλήνων κατά τον C. Sonnini

Ο παραδοξολόγος Πάουβ (Ραuw) δημοσιεύσας φιλοσοφικόν τι σύγγραμμα (1), διέχυσεν εν αύτω όλην το μισελληνισμού τήν χολήν ισχυρισθείς, ότι απόγονοι των Ελλήνων δεν υπάρχουσι. Τάς παραδοξολογίας όμως του Ολλανδού φιλοσόφου δι’ αναντίρρητων αποδείξεων ανέτρεψαν πολλοί, και ιδίως ο Γάλλος Σοννίνης. Ούτος, μέλος ων διαφόρων σοφών εταιριών, και διαταγή του Λουδοβίκου ΙΣΤ' και συγκατανεύσει του σουλτάνου περιελθών τήν Αιγυπτον και Ελλάδα (1777—1780), μεγάλως έξετίμησε τα προτερήματα τών Ελλήνων, περί ών εκφράζεται ούτω:
« Όποια διαφορά μεταξύ του καθ' ολοκληρίαν έκφυλισθέντος τούτου λαού (τών Αιγυπτίων), και τού ετι κατοικούντος τους ωραίους της Ελλάδος τόπους, Υπ' ούρανόν καθαρόν, έν ατμόσφαιρα ύγιεί, ουγκεκερασμένη, και έμπεφορημένη εκ τών μάλλον ήδυπνόων αναθυμιάσεων, έπί εδάφους υπό της φύσεως προικοδοτηθέντος δι' άεννάου έαρος, αναμφιβόλως προσδοκά τις ν' απάντηση εύτραπελίαν ηθών και ηδύτητα χαρακτηρος. Όμιλώ περί τών ανθρώπων, τών οποίων αί γενεαί άδιακόπως διαδέχονται διότι ό αγροίκος και άγριος άρπαξ δύναται δια της βλακώδους αγριότητας του να βεβήλωση τό εύτυχέστερον κλίμα, την μάλλον διαγελώσαν γήν, απαιτούνται όμως πολλοί αιώνες μέχρις ότου ή επήρεια αυτών συγκεράση την τραχύτητα τών κλίσεων αυτού.
» Ό κατοικών τάς θελκτικάς ταύτας χώρας Έλλην έχει ωραίον ανάστημα, φέρει την κεφαλήν ύψωμένην, τό σώμα ευθύ και μάλλον οπισθοκλινές, και είναι ευγενής εν τή στάσει, ευτράπελος έν τη συμπεριφορά, και ελαφρός εις τό βάδισμα· Οί οφθαλμοί του είσί πλήρεις ζωηρότητος, ή παρρησία αυτού ειλικρινής, η φυσιογνωμία του επαγωγός. Καθάριος και κομψός έν τη ενδυμασία, έχει την καλαισθησίαν του στολισμού, ως και παντός ωραίου. Ενεργητικός, εργατικός, επιχειρηματίας, είναι επιδεκτικός προς σύλληψιν μεγάλων πραγμάτων. Όμιλεί μετά στωμυλίας, και εξηγείται μετά θερμότητος γνωρίζει την γλώσσαν τών παθών, και καταπλήττει δια της φυσικής του εύγλωττίας. Αγαπά τάς τέχνας, χωρίς να τολμά και να τάς καλλιεργεί, ένεκα του βαρύνοντος έπί του τράχηλου του σίδηρου ζυγού. Ευθύς και πανούργος έν τω έμπορεύεσθαι, έχει και την ειλικρίνεια, ήτις αποτελεί την κυριώδη του επιτηδεύματος τούτου βάσιν. Αλλ' έάν έν τω σημερινω Έλληνι ανευρίσκονται πολλά τών πλεονεκτημάτων τών περικοσμούντων τήν ίστορίαν τών αρχαίων αυτού προγόνων, δέν δυνάμεθα νά μή όμολογησωμεν και τό, ότι ή δεισιδαιμονία, θυγάτηρ της άμαθείας και της δουλείας, άμαυροί, κατά τι τήν λαμπηδόνα αυτών, συνάμα δέ μή άναγνωρίσωμεν έν αύτώ τήν αυτήν εκείνην άστάθειαν, και ευκαμψίαν, τήν έπιπόλαιον πίστιν, και έπί τέλους τό πολυμήχανον εκείνο πνεύμα τό παρεμφερές τη απιστία, εφ οις οί της αρχαιότητος Έλληνες κατηγορήθησαν.
» Άλλ' ή ευστροφία αΰτη του χαρακτήρος ευτυχώς δέν επεκτείνεται, η τουλάχιστον λίαν έξησθενημένη είναι, και έπί τών γυναικών της αυτής χώρας. Αί Ελληνίδες έν γένει διαπρέπουσι διά τό ευγενές και θελκτικόν των ανάστημα, και διά τό μεγαλοπρεπές της στάσεως. Τά από της ώραιότητος ίχνογραφούμενα χαρακτηριστικά του προσώπου των αντανακλώσι τά ζωηρά και βαθέα της αίσθητικότητος πάθη. Ή γαλήνη της μορφής των έξεικονίζει τήν άξιοπρέπειαν, έστερημένην της ψυχρότητος και της έπιτετηδευμένης σοβαρότητας. Είσίν άξιέραστοι άνευ αξιώσεως, ευπρεπείς άνευ σοβαρότητος θελκτικαί άνευ έπιτηδεύσεως. Έάν είς τά λαμπρά ταύτα προτερήματα προστεθεί και τό ύψος τών ιδεών, ή περί τήν εκφρασιν ζέσι, αί όρμαί απλής και άφελοϋς ευγλωττίας, ήτις θέλγει και προσέλκυες ή περί τά προσφιλή αντικείμενα άκρα άφοσίωσις, ή περί τά καθηκοντα ακρίβεια και πίστις, λαμβάνει τις πλήρη ιδέαν· περί τών προνομιούχων τούτων όντων, δι' ών ή φύσις έν τη γενναιοδωρία της έκόσμησε. τήν γήν και άτινα δεν σπανίζουσι εν Ελλάδι. Τό πνεύμα τών άριστοτεχνών της αρχαιότητος ήδυνατο εισέτι νά εκλέξη ενταύθα πολλά καλλονής πρότυπα.
 
  
ΠΗΓΗ: C. Sonnini, Voyage en Grece et en Turquie, Paris 1801, tom. I. σελ. 1


Βλέπε: το κείμενο στο:

http://ermionh.blogspot.com/2009/10/mercure-de-france-1773.html