θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Saturday, May 23, 2009

ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ ΝΙΤΣΕ: "ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ"



15

Στο Χριστιανισμό ούτε η ηθική ούτε η θρησκεία έρχονται σ' επαφή με την πραγματικότητα σ' οποιοδήποτε σημείο. Δε βρίσκει κανείς τίποτα άλλο παρά φανταστικές αιτίες («Θεό», «ψυχή», «εγώ», «πνεύμα», «ελεύθερη θέληση» —ή «ανελεύθερη θέληση»): τίποτα παρά φανταστικά αποτελέσματα («αμαρτία», «λύτρωση», «χάρις», «τιμωρία», «συγχώρεση των αμαρτιών») μια φανταστική φυσική επιστήμη (ανθρωποκεντρική με πλήρη την έλλειψη της έννοιας των φυσικών αιτιών)• μια φανταστική ψυχολογία (τίποτα άλλο από παρανοήσεις, παρερμηνείες δυσάρεστων ή ευχάριστων γενικών συναισθημάτων, όπως αυτών που προκαλούνται, για παράδειγμα, από την κατάσταση του nervus sympaticus, με τη βοήθεια της συμβολικής γλώσσας ηθικοθρησκευτικής ιδιοσυγκρασίας —«μετάνοια», «τύψεις συνείδησης», «πειρασμός του διαβόλου», «η εγγύτητα του Θεού»)• μια φανταστική τελεολογία («η επουράνια βασιλεία», «η Τρίτη Παρουσία», η «αιώνια ζωή»). Αυτός ο καθαρά φανταστικός κόσμος διακρίνεται από τον κόσμο των ονείρων, και είναι σε βάρος του αυτό, από το γεγονός πως ο τελευταίος αυτός αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα, ενώ ο πρώτος ψευτίζει, υποβιβάζει και αρνείται την πραγματικότητα. Απ' τη στιγμή που η έννοια «φύση» εφευρέθηκε σαν έννοια αντίθετη προς την έννοια του «Θεού», τότε το «φυσικό» έπρεπε κατ' ανάγκη να ταυτιστεί με το «αξιοκατάκριτο» —ολόκληρος ο φανταστικός κόσμος έχει τις ρίζες του στο μίσος προς το φυσικό (την πραγματικότητα!), είναι η έκφραση μιας βαθιάς δυσαρέσκειας προς το πραγματικό... Όμως αυτό τα εξηγεί όλα. Ποιος μόνο έχει λόγους να τραβήξει τον εαυτό του από την πραγματικότητα; Εκείνος που , υποφέρει απ' αυτή. Μα το να υποφέρει κανείς από την πραγματικότητα σημαίνει πως ο ίδιος είναι εξάμβλωμα της πραγ¬ματικότητας... Η επικράτηση δυσάρεστων συναισθημάτων και όχι ευχάριστων είναι η αιτία της γένεσης της φανταστικής ηθικής και θρησκείας: μια τέτοια επικράτηση, ωστόσο, δίνει τη φόρμουλα για την decadance (Παρακμή)...