θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Friday, February 13, 2009

Το «σελεμπριταριάτο»


.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 8.2.2009 ΑΠΟΤΥΠΩΜΑΤΑ

Της Μαριάννας Τζιαντζη


Σχεδόν όλοι γνωρίζουμε την πιο πρόσφατη κατα­χώριση στην ελληνική Χρυσή Βίβλο των Σελέμπριτις, δηλαδή την Πετρούλα, μια εμφανίσιμη 19χρονη κοπέλα που παρουσιάζει με ναζιάρικο και ημισατιρικό ύφος το δελτίο καιρού στο Σταρ. Στη διάρκεια του ψυχαγωγικού μετεωρολογικού τρίλεπτου, η τηλεθέαση του καναλιού εξακοντίζεται στα ύφη, εκεί όπου ήδη έχουν πετάξει η «αναγνωρισιμότητα» και ο μισθός της Πετρούλας.

Πληθαίνουν εκείνοι που ελπίζουν ότι μπορεί να γίνουν διάση­μοι αν τους δοθεί η κατάλληλη ευκαιρία.
Σήμερα κάποιος ή κάποια μπορεί να κατα­κτήσει την «επωνυμία» μόνο και μόνο επειδή συμμετείχε σε ένα τάλεντ σόου, ριάλιτι ή σε κάποια καλλιστεία ή επειδή είναι προστατευόμενος-η κάποιου επώνυμου. Προσω­ρινά επώνυμη μπορεί να εί­ναι και η πρώην σύζυγος ενός επώνυμου, ο οποίος την έδερνε (ή τον έδερνε αυτή), ή η χήρα ενός νονού της νύχτας - και εδώ κάθε ομοιότη­τα με υπαρκτά πρόσωπα και καταστάσεις είναι συμπτωματική.
Ο νεόκοπος όρος «σελεμπριταριάτο» (celebretariat) είναι βρετανικής προέλευσης και πε­ριγράφει εύστοχα όλους εκείνους που μοχθούν να γίνουν ή να παραμείνουν επώνυμοι. Στο κοι­νωνικό αυτό στρώμα ανήκουν όσοι γνωρίζουν μια εφήμερη δόξα κυρίως μέσω της τηλεόρασης, που σήμερα είναι ο βασικός μηχανισμός για την κατασκευή και την εξαφάνιση των σε-λέμπριτίς. Η στρατιά του σελεμπρνταριάτου α­νανεώνονται διαρκώς καθώς η λήθη έρχεται με την ίδια ταχύτητα που είχε κάποτε επέλθει η α­ναγνώριση.
Η τηλεόραση κάνει τη δουλειά της, τα κανό­νια της έχουν ανάγκη από φρέσκα πρόσωπα, για να μην πούμε φρέσκο κρέας. Το ζήτημα εί­ναι ότι πληθαίνουν εκείνοι που ελπίζουν ότι μπορεί να γίνουν δημοφιλείς και επιτυχημένοι αν τους δοθεί η κατάλληλη ευκαιρία. Σύμφωνα
με μια βρετανική έρευνα του 2006, το 26% των νέων ηλικίαδ 16-19 ετών πιστεύ­ουν ότι είναι σχετικά εύκο­λο να κάνει κανείς καριέρα στον αθλητισμό, τη σόουμπιζ και την τηλεόραση, ενώ το 11% των εφήβων δήλωσαν ότι περιμένουν «κάποιον να τους ανακαλύψει», κάποιον να τους ξεχωρίσει, να πιστέψει σ' αυτούς. Δεκάδες χιλιάδες νέοι και λιγότερο νέοι υποβάλλουν αίτηση για τη συμμετοχή τους σε κάποιο σόου ή τηλεπαιχνίδι και ο αριθμός τους συχνά είναι συγκρίσιμος με εκείνον των υποψηφίων των διαγωνισμών του ΑΣΕΠ. Είναι οι επίδοξοι, οι wannabes διάσημοι και είναι τόσοι πολλοί αυτοί που έχουν κάτι ψιλοκαταφέρει, ώστε ήδη έχει σχηματι­στεί το «λούμπεν σελεμπριτα­ριάτο», αυτοί που κάποτε νό­μιζαν ότι είχαν όλη την Ελλά­δα στα πόδια τους και τώρα διαπιστώνουν ότι δεν προ­σλαμβάνονται ούτε σαν (πρώ­ην επώνυμοι) σερβιτόροι σε καφετέρια.
Οι μεγάλες προσδοκίες καλλιεργούνται από την τηλεόραση, αλλά κυρίως από την απαξίωση των κλασικών δρόμων για την κοινωνική ανα­γνώριση και την προκοπή, ακόμα και για την ε­πιβίωση. Σπουδές, σκληρή δουλειά, υπομονή και επιμονή... όλα αυτά ηχούν αναχρονιστικά αφού ακόμα και το οικογενειακό όνομα ή τα «κονέ» δεν εξασφαλίζουν μια σχετικά σταθερή θέση εργασίας. Ούτε καν το ταλέντο δεν είναι αναγκαία συνθήκη, αφού συχνά αρκούν ένα καλό σώμα, μια συμπαθητική «φατσούλα», μια φωνούλα, καθώς και η απουσία αισθητικών ή και ηθικών αναστολών για να ξεφύγει κάποιος, έστω για λίγο, από την αφάνεια.
Μπαίνει κανείς στον πειρασμό να αναφωνή­σει: Σελεμπριτάριοι όλων των καναλιών, ενω­θείτε! Δεν έχετε να χάσετε παρά τις αλυσίδες σας ενώ έχετε να κερδίσετε ένα ολόκληρο πα­ράθυρο.