θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Saturday, January 10, 2009

Υμνος του Καλλίμαχου "εις Απόλλωνα" (απόσπασμα)


.
.
.
.
.
.
Ό Φθόνος Απόλλωνος έπ' ούατα λάθριος είπεν
«Ούκ άγαμαι τον άοιδόν δς ούδ' όσα πόντος άείδη.» Τον Φθόνον ώπόλλων ποδί τ' ήλασεν ώδέ τ' έειπεν «Άσσυρίου ποταμοίο μέγας ρόος, άλλα τα πολλά λύματα γης και πολλόν έφ' ύδατι συρφετόν έλκει. Δηοί δ' ούκ άπό παντός ύδωρ φορέουσι μέλισσαι, άλλ' ήτις καθαρή τε και άχράαντος άνέρπει πίδακος εξ ιερής όλίγη λιβάς, άκρον άωτον.»




Ό Φθόνος στού Απόλλωνα τ' αυτιά είπε κρυφά:
«Δε συμπαθώ τον ποιητή πού δεν υμνεί τόσα πολλά όσα κι ό πόντος». Το Φθόνον ό Απόλλωνας έσπρωξε με το πόδι, κ' είπε: «Του Άσσυρίου ποταμού είναι μέγα το ρεύμα, μά το πιο πολύ βρωμιές της γής και συρφετό τραβά από ακαθαρσίες στά νερά του. Γιά τή Δηώ όμως οι μέλισσες δε φέρνουνε νερό άπ' όπου νά 'ναι, αλλά λίγες σταγόνες πού αναβλύζουν καθαρές και άχραντες άπό ιερή πηγή — άκρον άωτον».