θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Wednesday, October 31, 2007

0 Κέινς για τον Λένιν

ΤΟ ΒΗΜΑ, Κυριακή 28 Οκτωβρίου 2007

Του ΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΙΝΟΥ

Οσάκις έχω καιρό ανατρέχω σε δημοσιεύματα παρελθόντων χρόνων. Πρόκειται για συναρ­παστική εμπειρία, που άλλοτε σε γεμίζει θαυ­μασμό και άλλοτε προκαλεί θυμηδία. Απίστευ­τες προβλέψεις, που χλευάστηκαν, έχουν επα­ληθευθεί σήμερα σχεδόν κατά γράμμα, ενώ βα­ρύγδουπες βεβαιότητες, που θαυ­μάζονταν και κυριαρχούσαν, απο­δεικνύονται σαπουνόφουσκες.

Ένα μάλλον άγνωστο προφητι­κό κείμενο παραθέτουμε επί τη επετείω της Οκτωβριανής «επανά­στασης», όπως το είχε ξαναφέρει στη δημοσιότητα ο συνάδελφος Αθ. Παπανδρόπουλος στον «Οι­κονομικό Ταχυδρόμο» της 6ης Φε­βρουαρίου 1992. Πρόκειται για άρθρο που δημοσιεύθηκε στο πε­ριοδικό «ΝATION AND ATHENAEUM » στις 19 Δεκεμβρίου 1925 και εί­ναι γραμμένο από τον σημαντικό­τερο οικονομολόγο του 20ού αι­ώνα Τζον Μέιναρντ Κέινς, ο οποί­ος από την πρώτη στιγμή χαρακτήρισε εύστοχα θρησκεία τον μαρξισμό-λενινισμό και προέβλεψε το οικτρό τέλος του.

«Ο λενινισμός» έγραφε μεταξύ άλλων «είναι ένα μείγμα δύο πραγμάτων, που οι Ευρωπαίοι εδώ και αιώνες έχουν τη συνή­θεια να τοποθετούν σε δύο διαφορετικά δια­μερίσματα της ψυχής-, της θρησκείας και των επιχειρήσεων (...). Όπως όλες οι καινούργιες θρησκείες, ο λενινισμός αντλεί την ισχύ του όχι από τη μάζα, αλλά από μια μικρή μειο­ψηφία ενθουσιωδών οπαδών, που μόλις μυήθηκαν και των οποίων η δύναμη εκατονταπλασιάζεται λόγω του ζήλου τους. Επίσης, όπως όλες οι νέες θρησκείες, ο λενινισμός οδηγείται από αυτούς που με κάθε ειλικρίνεια συμφιλιώνουν το νέο πνεύμα με τις λιγότερο στενές απόψεις των πιστών τους. Πρόκειται για πολιτικούς που διαθέτουν μεγάλες δόσεις κυνισμού, αλλά γνωρίζουν να χαμογελούν και να απειλούν. Έτσι, καλυμμένοι από τη θρη­σκεία που διαδίδουν, επιχειρούν πειράματα χωρίς οίκτο και υπό καθεστώς ψεύδους (...).

Όπως όλες οι νέες θρησκείες, ο λενινισμός φαίνεται να αφαιρεί από την καθημερινή ζωή κάθε χρώμα, κάθε ελευθερία, κάθε χαρά και στη θέση τους φέρνει τη θλίψη που βλέπου­με στα ραγισμένα πρόσωπα των πιστών.

Ακόμα, όπως οι καινούργιες θρησκείες, ο Λενινισμός καταδιώκει χωρίς οίκτο και αί­σθημα δικαίου κάθε άνθρωπο που του αντι­στέκεται ενεργά. Δεν γνωρίζει επίσης τύψεις (...). Αντιπροσωπεύει το δόγμα μιας μειοψη­φίας φανατικών, που καθοδηγούνται από κά­ποιους υποκριτές και οι οποίοι δεν διστάζουν μπροστά σε καμία δίωξη ή προπαγάνδα. Σημαίνει ότι τον θεωρούμε απλώς μια θρη­σκεία και όχι μόνον ένα πολιτικό κόμμα. Είναι σαν να λέμε ότι ο Λένιν είναι ένας Μωάμεθ και όχι ένας Βίσμαρκ.

Αν θέλουμε να φοβίσουμε τους εαυτούς μας, καθισμένοι στις καπιταλιστικές πολυθρόνες μας μπορούμε να φανταστούμε τους κομμουνιστές της Ρωσίας με τα χαρακτηριστικά των πρώτων χριστιανών οδηγούμενων από τον Αττίλα και χρησιμοποι­ώντας τους Ιησουίτες και την Ιε­ρά Εξέταση για να επιβάλουν τους οικονομικούς όρους της Καινής Διαθήκης.

Αν θέλουμε, όμως, καθισμέ­νοι πάντα στις ίδιες πολυθρόνες μας, να καθησυχάσουμε τους εαυτούς μας, τότε μπορούμε να πούμε ότι οι αρχές που ο λενινισμός χρησιμοποιεί στην οικονομία είναι ευτυχώς τόσο αντίθετες με την ανθρώπινη φύ­ση, ώστε ποτέ δεν θα καταφέρουν να χρημα­τοδοτήσουν επαρκώς την αποστολή ιεροκη­ρύκων και στρατού στον κόσμο. Χωρίς να έχω καμιάν αμφιβολία, αναρωτιέμαι μόνο για το πότε τελικά οι αρχές αυτές του λενινισμού θα καταλήξουν σε πλήρη αποτυχία». Πέρα από την επαλήθευση της πρόβλεψης του Κέινς για την αποτυχία του λενινισμού - μολονότι κατά­φερε να χρηματοδοτεί παγκοσμίως επί πολλά χρόνια ιεροκήρυκες και στρατούς, - είναι επί­σης απολύτως εύστοχος ο παραλληλισμός του λενινισμού προς θρησκεία. Επιβεβαιώθηκε όχι μόνο από το πίστευε και μη ερεύνα, που κυ­ριάρχησε στους οπαδούς του, αλλά και από την ανελέητη πολεμική του κατά κάθε άλλης θρη­σκείας.