θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Friday, April 05, 2019

Περσέως υἱὸς ἀπεκαλεῖτο.

 
 
Ανδρίσκος - Philip_VI_Andriskos
 
Περσέως υἱὸς ἀπεκαλεῖτο.
 
(Αλκαίος 06.04.2019)
 
Είχ’ ο Περσέας έναν γυιό
που Φίλιππο τον λέγαν,
Μα η ιστορία διάλεξε
τον τολμηρό Ανδρίσκο.
 
Η τύχη του, του πρόσφερε
τον ρόλο μισθοφόρου,
μα εκείνος επωμίστηκε
του βασιλιά την μοίρα.
 
Σαν τον κακό υποκριτή
δεν έπεισε κανέναν,
τους Μακεδόνες έσυρε
σ’ απέλπιδο αγώνα.
 
Σε κάποιες μάχες νίκησε
τους βάρβαρους Ρωμαίους,
μα στέφανο δεν φόρεσε
σε νόμισμα που κόβει.
 
Τον ψεύτικο πατέρα του,
σε πράξη τελευταία,
μιμείται τώρα πια αυτός,
σε θρίαμβο στην Ρώμη.
 

 Ο Ανδρίσκος (Μυσία 185 π.Χ. - Ρώμη 146 π.Χ.) ή Φίλιππος ΣΤ΄ ή Ψευδο-Φίλιππος, βασίλεψε στη Μακεδονία, το 149 με 148 π.Χ.. Δεν προερχόταν από βασιλική οικογένεια, ενώ οι στρατιωτικές συγκρούσεις του με τους Ρωμαίους αποτέλεσαν τον Τέταρτο Μακεδονικό Πόλεμο.
Γεννήθηκε το 185 π.Χ. στην Μυσία της Αιολίδας, στα παράλια της Μικράς Ασίας με το βόρειο Αιγαίο, και ήταν μισθοφόρος ταπεινής καταγωγής, πιθανώς ο γιος ενός βυρσοδέψη, όπου και αργότερα, άγνωστο πως, κατάφερε να εξελιχθεί ως ο τοπικός κυβερνήτης της πόλης του Αδραμυττίου.
 
Diodorus Siculus Hist., Bibliotheca historica (lib. 21-40)
Book 31, chapter 40a, section 1, line 4
Ὅτι τῷ Δημητρίῳ πάλιν ἐκ τῶν ὄχλων
ἐπέστη περὶ τῆς βασιλείας κίνδυνος διὰ τὴν πρὸς
αὐτὸν ἀλλοτριότητα. τῶν γὰρ μισθοφόρων τις
Ἀνδρίσκος ὄνομα, τὴν δὲ ὄψιν καὶ τὴν ἡλικίαν
ὁμοίαν ἔχων Φιλίππῳ τῷ Περσέως υἱῷ, τὸ μὲν
πρῶτον ὑπὸ τῶν γνωρίμων ἐσκώπτετο καὶ Περσέως
υἱὸς ἀπεκαλεῖτο· ταχὺ δὲ παρὰ τοῖς πολλοῖς ὁ
λόγος ἐπιστεύθη. τοῦ δὲ Ἀνδρίσκου κατὰ τὴν τῶν
πολλῶν φημὴν ἀποτολμήσαντος, καὶ μὴ μόνον
ἑαυτὸν Περσέως φάσκοντος υἱόν, ἀλλὰ καὶ πλαστὴν
γένεσιν καὶ τροφὴν ἀποφαινομένου, καὶ μετὰ ὄχλου
προσελθόντος τῷ Δημητρίῳ καὶ παρακαλοῦντος
αὐτὸν καταγαγεῖν εἰς Μακεδονίαν ἐπὶ τὴν πατρῴαν
βασιλείαν, τὸ μὲν πρῶτον ὁ Δημήτριος ἔσχεν ὡς
περὶ μωροῦ. τοῦ δὲ πλήθους ἀθροισθέντος, καὶ
πολλῶν λεγόντων δεῖν ἢ κατάγειν τὸν Ἀνδρίσκον
ἢ παραχωρεῖν τῆς ἀρχῆς τὸν Δημήτριον, εἰ μήτε
δύναται μήτε βούλεται βασιλεύειν, φοβηθεὶς τὴν
τῶν ὄχλων ὀξύτητα νυκτὸς συνέλαβε τὸν Ἀνδρίσκον
καὶ παραχρῆμα εἰς τὴν Ῥώμην ἀπέστειλε, δια-
σαφῶν τὰ λεγόμενα περὶ αὐτοῦ τῇ συγκλήτῳ.