θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Sunday, June 10, 2018

Τοῖς ξυνιέναι δυναμένοις. (*)

 
 
Τοῖς ξυνιέναι δυναμένοις. (*)
 
(Σ. Αλκαίος Χ. 10.06.2018)
 
Όχι, ποτέ μην πείς ποτέ,
πως φταίνε οι δασκάλοι,
που αποδιωγμένοι έφυγαν
στην μακρινή Ασία.


Δρόμο μακρύ εβάδισαν
προτού να γεννηθούνε
κι σ’ ατελέστερες ψυχές
τα δώρα να προσφέρουν.


Με μαντική, τελεστική,
άρδευσαν την ψυχή τους,
κι ευεργεσία σκόρπισαν
στους ένυλους ανθρώπους.


Πέντε ψυχές, αγνές ψυχές,
απ’ την Αθήνα φεύγουν,
σαν με διάταγμα στυγνό,
κλείνουνε την σχολή τους.


Μα έπεσαν σ’ αναίσχυντους
και αμελείς βαρβάρους,
που να συλλάβουν δεν μπορούν
το νοητό το κάλλος.


Τους δίδαξαν για την αγνή ψυχή,
πως έχει τρία μέρη,
πώς να προσέξουν η ζωή,
στην λήθη να μην πέσει.


Πολλές φορές τους μίλησαν
για μεγαλοφροσύνη,
για προτροπή, για έλεγχο,
για κάθαρση κι αλήθεια.
 
Οι μήνες όμως πέρναγαν
χωρίς καμιά ελπίδα,
αφού σε άξεστες ζωές,
δίδασκαν ανωφέλως.


Τους κύλινδρους μαζέψανε,
να φύγουν ξεκινήσαν,
στην έρημο την Σίουα,
να μπούν σε έξορία.


Εκεί, με λίγους μαθητές,
θα έλθει το λυκόφως,
μα τα γραπτά θα φυλαχθούν,
μες στην καυτή την άμμο.

 
Άλλους τα χρόνια αφάνισαν,
τον Σώπατρο τον σφάξαν.
Αιώνες πέρασαν πολλοί,
ποιος ξέρει τον Ερμεία;
 
Ποιος ξέρει τον Δαμάσκιο,
που στην Αθήνα δίδαξε,
το αγαθό, τον έλεγχο
και για το θείο κάλλος;
 
Μα τώρα ήλθε ο καιρός,
που υμνεί την ευγονία,
και σ’ όσους αγωνίστηκαν,
τα δώρα του χαρίζει.

Μαζί με τον δάσκαλό τους, τον τελευταίο σχολάρχη της Ακαδημίας της Αθήνας, Δαμάσκιο, οι Σιμπλίκιος,  Ευλάμπιος ο Φρύγας, ο Πρισκιανός ο Λυδός, ο Ερμείας , ο Διογένης από τη Φοινίκη και ο Ισίδωρος ο Γαζαίος μετανάστευσαν στην αυλή του βασιλιά Χοσρόη, αφότου ο Ιουστινιανός έκλεισε την Πλατωνική Ακαδημία της Αθήνας το 529 μ.Χ.
 
(*) (Σε όσους μπορούν να καταλάβουν)
Πρόκλος, Υπόμνημα εις Πλάτωνος Α΄ Αλκιβιάδην 1, 5