θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Friday, May 11, 2018

Ο ποιητής

 
 
Ο ποιητής
 
(Σ. - Αλκαίος Χ.)
 
Είχε σημάδι φανερό
Στην άκρη του ματιού του
Και τα μαλλιά του εμπλέκοντο
Στις ίνες των συννέφων.
 
Αχ, τον ερώτησα γιατί,
Γιατί ψηλώνεις τόσο;
 
Δεν είν’ που ανέβηκα εγώ
στου λόφου τ’ ακρωτήρι
μήτε γιατί τρισάσμενος  (*)
μάκρυνα το κορμί μου.
 
Είναι που η γης εχάλασε
κι άλλαξε δρόμο η δίνη
κι ο ουρανός χαμήλωσε
κι εμπλέχθη στα μαλλιά μου
 

(*) ΕΤΥΜΟΛ. < επιτατ. τρισ /τρι * + ἄσμενος «τρις+ευτυχής»]