θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Monday, April 16, 2018

Πολύ αντιφατικά μας τα λέει η εκκλησία σας.

 
 
Ξέρετε, πολύ αντιφατικά μας τα λέει η εκκλησία σας, και κατ’ επέκταση κι εσείς: γενικά η εκκλησία αντιπαθεί την ιατρική, και κατά καιρούς προτρέπει τους πιστούς να την αρνηθούν, ειδικά όταν πάσχουν από καρκίνο, που θεωρείται ευλογημένη ασθένεια.
Ακόμα κι ο Παΐσιος το αναφέρει (ίσως και δια στόματος των διαφόρων απατεωνίσκων, που εκμεταλεύονται το brand name του, αλλά είναι προφανές πως βρίσκουν πρόσφορο έδαφος, από προηγούμενες θέσεις άλλων αγιοποιημένων ή μη πατέρων, και γερόντων).
Προφανώς λοιπόν η ατάκα περί «εγωισμού», εφευρέθηκε προκειμένου να καλύψει τη δίκη της κωλοτουμπα και διγλωσσία , παρά ως αναγνώριση της επιστήμης.
Βλέπετε, κι οφείλετε να το παραδεχτείτε, πως οι αντιβιώσεις λειτουργούν•
Τα ζαρωμένα πτώματα «Αγίων», που βγαίνουν στο κλαρί, όχι.
Όσο για τον Μωϋσή, έριξα μια μάτια στη ζωη του, ή στον βίο του, αν προτιμάτε:
Κατ' αρχήν σημειώνω πως ο άνθρωπος ήταν δούλος. Καθόλου ευχάριστο.
Μου έκαναν εντύπωση ένα δυο πράγματα:
Πρώτον, πως οποίος δούλος αντιστέκεται στο αφεντικό του, είναι εξ’ ορισμού κακός, μια αντίληψη που διατυπώνει και ο Παύλος, και φυσικά μπορεί να έχει εφαρμογή και σε άλλες σχέσεις μέσα στην κοινωνία: άντρας με γυναίκα, παιδί με γονιό, προϊστάμενος με υφιστάμενο, βασιλιάς με υπήκοο.
Το αφεντικό «απολύει» τον κακό δούλο, (sic), ο οποίος για να μιλάμε ρεαλιστικά, εάν έχει επιζήσει, τότε μιλάμε για τρομοκρατημένο φυγά, αλλά έστω κι έτσι, η πηγή της οργής του, δεν είναι αδικαιολόγητη.
Δεύτερον, παρόλο που η φύση των εγκλημάτων του, είναι αόριστη, και άλλοτε είναι φονιάς, άλλοτε κλέφτης, άλλοτε αρχηγός συμμορίας κτλ, το μόνο που έχει να κάνει είναι απλά να προσευχηθεί και να συγχωρεθεί, κάτι που διαιωνίζεται μέχρι τις μέρες μας, από την  Μαργέτη μέχρι τον Πάσσαρη, που αφού κάνουν ο, τι κάνουν, ξαφνικά «βρίσκουν» τον Χρίστο, φοράνε κι ένα σταυρό μέχρι τον αφαλό, και με παρέμβαση της εκκλησίας συνήθως, η δουλική δικαιοσύνη τους θεωρεί αναμορφωμένους, με μοναδικό επιχείρημα την πίστη τους και την συγχώρεση τους, από τον Χριστο.
 
«Αγία Γραφή»: Το μεγαλύτερο παραμύθι τού κόσμου - Η Βίβλος τού μίσους, τής κτηνωδίας και τής πλαστογραφίας