θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Monday, February 26, 2018

Παν (Πάνας) : Ελληνικός θεός των λόφων και των δασών....

 
 
Παν (Πάνας) : Ελληνικός θεός των λόφων και των δασών, ο προστάτης θεός των ποιμνίων, των βοσκών και των κυνηγών.


Τον περιέγραφαν ως γιο του Ερμού, ή του Διός, και τον παρίσταναν με κνήμες και κέρατα τράγου, με πυκνή γενείαδα και με το σώμα δασύμαλλο εμφανιζόταν ως συνοδός νυμφών, που παρά τη δυσμορφία του, κατόρθωνε να τις μπλέκει στα δίχτυα του.
Σύμφωνα με την παράδοση, ο Ερμής ερωτεύτηκε την κόρη του Δρύοπος, και καρπός του έρωτος τους, υπήρξε ο Παν. Η τερατώδης μορφή του Πανός τρόμαξε τόσο πολύ τη μητέρα του, ώστε αμέσως μόλις τον γέννησε το έβαλε στα πόδια. Ο Ερμής πήρε το μωρό, το τύλιξε σε δέρμα λαγού και το πήγε στον Όλυμπο όπου οι αθάνατοι θεοί έβαλαν τα γέλια μόλις τον αντίκρυσαν και με μία φωνή τον ονόμασαν Πάνα, γιατί φαίδρυνε την καρδιά πάντων.
Υπήρξε Αρκαδικός θεός, και το όρος Μαίναλο στην Αρκαδία (όπου σύμφωνα με τον Παυσανία, οι κάτοικοι νόμιζαν πως άκουγαν ακόμα τον Πάνα να παίζει τον αυλό του) ήταν αφιερωμένο σ'αυτόν.
Επινόησε τον μουσικό αυλό με τα επτά καλάμια, και τον ονόμασε Σύριγγα προς τιμήν της νύμφης που έφερε αυτό το όνομα και που για να αποφύγει τον έρωτα του Πανός είχε μεταμορφωθεί σε καλαμιά.
Λέγεται ότι ο Παν έκοψε απ' αυτή την καλαμιά επτά καλάμια και τα τοποθέτησε παράλληλα για να κάνει τον καινούργιο αυλό, τη Σύριγγα.



Ο Παν ήταν και εκπληκτικός κυνηγός άγριων ζώων, αλλά και των νυμφών.
Έτσι κατόρθωσε να παρασύρει και την νύμφη Πίτυν, που τον αγάπησε παράφορα, αλλά ο αντίζηλος του Πανός, Βορέας, την παράσυρε με την ορμή του σε κρημνό, και τότε η Γαία τη μεταμόρφωσε στο ομώνυμο δέντρο Πίτυν (πεύκο).
Ο Παν αγαπούσε από τότε να κάθεται κάτω από το πεύκο και να νανουρίζεται με το θρόισμα του βελονοειδούς φυλλώματος της αγαπημένης του.
Με τη ζέστη του μεσημεριού του άρεσε να κοιμάται, και τότε ήταν ευαίσθητος σε κάθε ενόχληση. Γι'αυτό εκείνη την ώρα κανένας βοσκός δεν παίζει τον αυλό του.
Το δειλινό καθόταν μπροστά στη σπηλιά του κι έπαιζε τον αυλό που είχε επινόησει μόνος του, τη Σύριγγα. Σαν πνεύμα των δασών, υπήρξε επίσης θεός της προφητείας, γι' αυτό υπήρχαν και μαντεία του Πανός.
Ο Παν φημιζόταν επίσης για τον ξαφνικό και αδικαιολόγητο φόβο που προκαλούσε.
Έτσι από το όνομα του δημιουργήθηκαν οι λέξεις, Πανικός = η αμηχανία που βρίσκει ανθρώπους από μια απροσδόκητη επικίνδυνη εμφάνιση, ο φόβος που παραλύει τις  λειτουργίες σε μια αγωνιώδες κατάσταση.
Οι Πανίσκοι = δηλαδή μικροί Πάνες, (τους θεωρούσαν παιδιά του) που θεωρούνταν οπαδοί του θεού Διόνυσου και λαρτεύονταν ως θεότητες των αγρών.
Καθώς και η λέξη Πανίδα = συλλογικός όρος της ζωολογίας που περιλαμβάνει το σύνολο των ζωικών ειδών μιας γεωγραφικής περιοχής.
Λέγεται (Ηρόδοτος ΣΤ' 105, 106) πως όταν ο Φειδιππίδης, πριν από τη μάχη του Μαραθώνος, είχε σταλεί για να ζητήσει βοήθεια από τη Σπάρτη, συνάντησε μπροστά του, στην περιοχή του Παρθενίου (ανάμεσα στην Αργολίδα και την Αρκαδία), τον Πάνα, που τον φώναξε με το όνομα του και τον πρόσταξε να ρωτήσει από μέρους του τους Αθηναίους γιατί δεν φροντίζουν καθόλου γι'αυτόν, ενώ εκείνος τους ήταν ευνοϊκος και τους είχε φανεί χρήσιμος σε πολλές περιστάσεις. Υποσχέθηκε μάλιστα να βοηθήσει τους Αθηναίους, και σ' αυτή τη μάχη.
Αυτό έγινε η αιτία να εισαχθεί η λατρεία του στας Αθήνας μετά τη μάχη του Μαραθώνος.
Οι Αθηναίοι κάτω από την Ακρόπολη έχτισαν Ιερό του Πανός και έπειτα από το μήνυμα που τους έστειλε, έκαναν κάθε χρόνο θυσίες και λαμπαδηδρομίες.
 
ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΧΟΪΛΟΥΣ