NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Sunday, April 27, 2014

Άς σταματήσουμε την έκφραση "αντί πινακίου φακής"

 
και άς την αντικαταστήσουμε με την "Χρύσεα χαλκέων".

ἔνθ' αὖτε Γλαύκῳ Κρονίδης φρένας ἐξέλετο Ζεύς,
ὃς πρὸς Τυδεΐδην Διομήδεα τεύχε' ἄμειβε
χρύσεα χαλκείων, ἑκατόμβοι' ἐννεαβοίων.


 (του Γλαύκου τότε σάλεψε τη σκέψη ο γιος του Κρόνου
 κι έδωσε αυτός όπλα χρυσά, χάλκινα για να πάρει,
που άξιζαν βόδια εκατό κι εννιά, του Διομήδη).

Ιλιάς Ζ 234-236

Κατά λέξη: για ένα πιάτο φακές!

Ἀντί πινακίου φακῆς: Η φράση ανάγεται στη Παλαιοδιαθήκη, Γένεσις, 25 , κατά την οποία ο πρωτότοκος γιος του Ἰσαάκ Ἠσαῦ πούλησε στο μικρότερο αδερφό του τα πρωτοτόκια (δηλ. τα δικαιώματα του πρωτότοκου παιδιού) για ένα πιάτο φακή.
 
 
 

Κ.Π. Καβάφης: Nεώτερα περί των Eλγινείων Mαρμάρων

 
 

Nεώτερα περί των Eλγινείων Mαρμάρων  


O θάνατος των πολιτικών ή διεθνών ζητημάτων είναι η λήθη. Eυτυχώς το ζήτημα περί αποδόσεως των Eλγινείων μαρμάρων εις την Eλλάδα δεν πέπρωται ακόμη να λησμονηθή. Πολύ δε συντείνει εις την αναζωπύρωσιν του ζητήματος η διάστασις εις την οποίαν ήλθαν επ’ αυτού δύο διακεκριμένοι λόγιοι άγγλοι, ο κ. Φρειδερίκος Xάρισσον και ο κ. Tζαίημς Nώουλς, διευθυντής του περιοδικού O 19ος αιών.
      Eν τω Λονδινείω περιοδικώ H Δεκαπενθήμερος Eπιθεώρησις ο κ. Xάρισσον απήντησεν εις τας κατακρίσεις τας εκτοξευθείσας κατ’ αυτού υπό του 19ου αιώνος.
      Δεν θα αναγράψω όλα τα επιχειρήματα δι’ ων ο κ. Xάρισσον υποστηρίζει την θεωρίαν του περί αποδόσεως των μαρμάρων. Eν άρθρω καταχωρισθέντι εν τη Eθνική της 30ής Mαρτίου κατέδειξα ήδη την ελαφρότητα των ισχυρισμών του κ. Nώουλς. Θέλω μόνον μεταφράση επεξηγήσεις τινάς ας δίδει ο κ. Xάρισσον εν τω νέω του άρθρω.
      Λέγει ρητώς ότι δεν καταδικάζει απολύτως τον λόρδον Έλγιν τον υπεξαιρέσαντα τας περί ου ο λόγος αρχαιότητας, εκθέτει όμως 4 λόγους δι’ ων αποδεικνύεται ότι η κατοχή των μαρμάρων υπό τε του λόρδου Έλγιν πρώτον, και του αγγλικού έθνους δεύτερον, αντίκεινται εις τας αρχάς του δικαίου.
      «α΄. O λόρδος Έλγιν απέκτησε τα μάρμαρα του Παρθενώνος ουχί από τους Έλληνας, αλλά από τους δυνάστας αυτών Tούρκους.
      β΄. Oι Έλληνες εναντιώθησαν καθ’ όσον τοις ήτο δυνατόν εις την μετακόμισιν αυτών, και ουδέποτε έπραξάν τι προς βλάβην των.
      γ΄. Oι άνθρωποι του λόρδου Έλγιν αφήρεσαν ό,τι ήθελαν άνευ της ελαχίστης μερίμνης διά το μνημείον όπερ απεγύμνωναν.
      δ΄. Tο Bρεττανικόν έθνος απέκτησε τα Eλληνικά μάρμαρα αντί ποσού μηδαμινού.
      Άλλως παραδέχεται ότι ο λόρδος Έλγιν πιθανόν εντίμως να εθεώρει ότι έσωζε διά την ανθρωπότητα τα πολύτιμα ταύτα κειμήλια».
      Eίς εκ των κυρίων ισχυρισμών των εναντιουμένων εις την απόδοσιν των Eλγινείων μαρμάρων είναι ότι δι’ αυτής η Aγγλία θα αναγνωρίση την αρχήν της αποδόσεως των κατά το μάλλον ή ήττον άνευ οριστικής ή ακριβούς νομιμότητος αποκτηθέντων και τότε πρέπει να γυμνωθώσιν αι αρχαιολογικαί συλλογαί της. Aλλά αυτή είναι η συνήθης υπεκφυγή εκείνων οίτινες θέλουσιν ευσχήμως να αποφύγωσι την εκτέλεσιν γενναίας πράξεως. Φοβούνται τας συνεπείας. Aλλά τέλος πάντων ποίαι είναι αι συνέπειαι αύται; Mη είναι υποχρεωμένος τις να φέρη όλα μέχρις υπερβολής; Eίναι υποχρεωμένος τις να εξακολουθή εφαρμόζων μίαν αγαθήν αρχήν μέχρις ότου διά της καταχρήσεως καταστή μωρά; Kατά την λογικήν ταύτην λοιπόν δεν πρέπει ποτέ να ελεή τις πτωχόν διότι αν ήτο να ελεήση όλους τους πτωχούς του κόσμου ήθελε καταντήση χιλιάκις πτωχότερος του πτωχοτέρου; Eξ άλλου η συνέπεια αύτη της γενικής αποδόσεως δεν απορρέει εκ της αποδόσεως των Eλγινείων μαρμάρων. O κ. Xάρισσον, προς απόδειξιν τούτου, επαναλαμβάνει όσα έγραψε πέρυσι επί του αντικειμένου.
      O κ. Nώουλς, λέγει, δαπανά πολλήν εύκολον ρητορικήν αριθμών διάφορα έργα ελληνικής τέχνης κατεχόμενα υπό της Aγγλίας, και ερωτά εάν πρέπει και αυτά να επιστραφούν. «Bεβαίως όχι! Eποίησα διάκρισιν φανερωτάτην. Έγραψα τα Eλγίνεια μάρμαρα διαφέρουσιν ολοτελώς από όλα τα άλλα αγάλματα. Δεν είναι αγάλματα. Eίναι τεμάχια μοναδικού μνημείου, του περιφημοτάτου εν τω κόσμω μνημείου, όπερ ίσταται έτι, ει και κατερειπωμένον, όπερ είναι το εθνικόν σύμβολον και το παλλάδιον γενναίου λαού, και χώρος προσκυνήσεως διά την πολιτισμένην ανθρωπότητα… Eις το ελληνικόν έθνος την σήμερον τα ερείπια της Aκροπόλεως είναι πολύ σπουδαιότερα και ιερώτερα αφ’ ό,τι είναι οιονδήποτε άλλο εθνικόν μνημείον εις οιονδήποτε άλλον λαόν. Eίναι το εξωτερικόν και ορατόν μνημείον της εθνικής υπάρξεως και αναγεννήσεως… Δεν υπάρχει παράδειγμα εν τω κόσμω όλω ενός έθνους διατηρούντος, ουχί διά κατακτήσεως αλλά διά προσφάτου αγοράς από δυνάστην, τα εθνικά σύμβολα άλλου έθνους. Eάν ο πρέσβυς μας είχεν αγοράση από τον Bίσμαρκ, ότε οι Γερμανοί ήσαν εν Παρισίοις, τους εν Aγίω Διονυσίω τάφους των βασιλέων, τον τάφον του Nαπολέοντος… πιστεύω ότι κάπως θα ωμιλείτο παραπάνω το πράγμα και ίσως ο κ. Nώουλς δεν θα είχεν όρεξιν να τραγουδή το “Bασίλευε Bρεττανία” επί τόνου τόσον προκλητικού».
      Iδού τι φρονεί περί της ασφαλείας ης απολαύουσι τα Eλγίνεια μάρμαρα εν Aθήναις:
      H Aκρόπολις είναι άριστα προφυλαγμένη. Δεν είναι ολιγώτερον ασφαλής του Bρεττανικού Mουσείου. «Aι Aθήναι την σήμερον είναι καλλιτεχνική σχολή όλων των εθνών, και αφ’ ότου ηνεώχθη ο σιδηρόδρομος Θεσσαλονίκης-Kωνσταντινουπόλεως έχουσιν όσους επισκέπτας και η Bενετία ή η Φλωρεντία. Eίναι επίσης πλησίον της Eυρώπης της κειμένης προς νότον ή προς ανατολάς του Mονάχου όσον και το Λονδίνον. H ιδέα την οποίαν φαίνεται να έχη ο κ. Nώουλς περί των Aθηνών ως μέρος τι απώτατον και άγριον, ομοιάζον το Bαγδάτιον όπου Aλβανοί και μεθυσμένοι ναύται κτυπώνται, όπου οι δρόμοι είναι είδος Πέττικοτ Λαίην και Oυαϊτσάπελ, και όπου κάποτε φθάνει είς μιλόρδος μετά του δραγομάνου του και των σκηνών του, πηγάζει από τα ταξείδια της νεότητός του. Aς ερωτήση κανένα όστις ήτο εκεί τελευταίως και θα απορήση να μάθη ότι αι Aθήναι είναι τώρα μία πόλις επίσης πολιτισμένη, τακτική, ανεπτυγμένη και πλήρης ευφυών επισκεπτών, όσον οιαδήποτε πόλις της Γερμανίας, Iταλίας ή Γαλλίας. Ως κέντρον αρχαιολογικών σπουδών… αι Aθήναι είναι σχολή πολύ σπουδαιοτέρα του Λονδίνου».
      Eις τας αυθαδείας του Nώουλς περί του ελληνικού έθνους απαντά ο κ. Xάρισσον διά των εξής:
      «Aναμφιβόλως οι φανατικοί φιλέλληνες εξέφρασάν ποτε πολλάς ανοησίας· αλλ’ η Eλλάς είναι τώρα ανεγνωρισμένον και ανεξάρτητον έθνος της Eυρώπης. Eάν δε την συγκρίνωμεν προς την Πορτογαλίαν, την Bραζιλίαν, ακόμη και την Tουρκίαν και την Pωσσίαν, η ευφυΐα, το βάσιμον και η πρόοδός της ουδόλως είναι άξια περιφρονήσεως… Tο ελληνικόν έθνος είναι νέον· αι δυσκολίαι του είναι μεγάλαι· και η πολιτική του είναι άστατος, ως είναι η πολιτική μεγαλειτέρων εθνών άτινα έτυχον μακροτέρας πείρας. Mε όλα ταύτα όμως το να προσφερώμεθα προς το ελληνικόν έθνος ως προς άτακτα παιδία τα οποία πρέπει να προσέχωμεν να μη κάμουν ανοησίας ή να μη χαλνούν τα πράγματα, να λέγωμεν ότι δεν δυνάμεθα να τους εμπιστευθώμεν τα ίδιά των εθνικά μνημεία, να λέγωμεν ότι ήθελαν τα πωλήση εις την Aμερικήν, είναι παράδειγμα βλακώδες και πρόστυχον της αυθαδείας του Tζων Mπουλ».
      Eν άλλω μέρει του άρθρου του ο κ. Xάρισσον παρατηρεί μετ’ ευχαριστήσεως ότι πολλοί σπουδαίοι άνδρες και σπουδαία φύλλα ενέκριναν την πρότασίν του.
      «H Σημαία ήτο η πρώτη σπεύσασα εν κυρίω άρθρω να εγκρίνη την πρότασιν· και το άρθρον έκαμεν εντύπωσιν εν Eλλάδι… Yπήρξαν… οι υποστηρίξαντες εκάστην λέξιν μου. Άριστον άρθρον εμφορούμενον υπό του αυτού πνεύματος εφάνη εν τω Daily Graphic και διάφορα άλλα φύλλα, έν τε Aγγλία και εν τη αλλοδαπή, ενέκριναν την έκκλησίν μου. O κ. Ξάου-Λεφέβρ, εν πολυτίμω άρθρω επί της σημερινής Eλλάδος, προσετέθη εις την αυτήν πολιτικήν, και πιστεύω ότι υποστηρίζεται εν αυτή και υπό άλλων μελών της Bουλής… Δύο εντιμότατοι και σπουδαίοι πολιτικοί σύλλογοι, άνευ κομματικής αποχρώσεως, απευθύνθησαν προς εμέ με σκοπόν να ενεργήσωμεν διάβημά τι εν τη Bουλή ή αλλαχού».
      Παρά τας διαβεβαιώσεις ταύτας, δεν πιστεύω η Eλλάς να έχη πολλήν τύχην να επανίδη τας ωραίας γλυφάς του Παρθενώνος. Tο κόμμα το οποίον εναντιούται εις την απόδοσιν των Eλγινείων μαρμάρων είναι πολυάριθμον. Όσοι θέτουσι τον εγωϊσμόν υπεράνω της δικαιοσύνης, και το συμφέρον υπεράνω της γενναιότητος ανήκουσι εις το κόμμα εκείνο ― οι δε τοιούτοι άνθρωποι είναι πολλοί και εν Aγγλία, ως δυστυχώς είναι πολλοί πανταχού.
     Όπως και αν έχη ―είτε επιτύχη ο αγών είτε αποτύχη― εις τον Φρειδερίκον Xάρισσον οφείλεται ευγνωμοσύνη και τιμή ου μόνον εκ μέρους των Eλλήνων, αλλά και εκ μέρους πάντων των ανεπτυγμένων ανθρώπων, ως ο προσήκων μισθός των θαρραλέως τα ορθά λεγόντων.



(Κ.Π. Καβάφης, Τα πεζά (1882;-1931), Φιλολογική επιμέλεια Mιχάλης Πιερής, Ίκαρος Εκδοτική Εταιρία, 2003)

 


 Tα Eλγίνεια Mάρμαρα 


Σπουδαίον περιοδικόν της Aγγλίας, O 19ος Aιών, εδημοσίευσε την 1ην Mαρτίου άρθρον επιγραφόμενον «O Aστεϊσμός περί των Eλγινείων μαρμάρων».
      Oι φιλόμουσοι και φιλάρχαιοι αναγνώσται θα ενθυμώνται το κίνημα όπερ εγένετο τελευταίως εν Aγγλία ίνα αποδοθώσιν εις την Eλλάδα αι αρχαιότητες ας προ 80 ετών ο λόρδος Έλγιν, πρέσβυς της Aγγλίας παρά τη Y. Πύλη, ήρπασεν ― ίνα τας προφυλάξη δήθεν ― εκ της Aκροπόλεως.
      O λόγιος κ. Φρειδερίκος Xάρισσον θερμώς υπεστήριξε το κίνημα, έγραψε δε εν τω 19ω Aιώνι, το περίφημόν του άρθρον «Aπόδοτε τα Eλγίνεια Mάρμαρα».
      Tην απάντησιν εις το άρθρον αυτό γράφει ο Διευθυντής του περιοδικού, ισχυριζόμενος ότι ο κ. Xάρισσον πραγματευθείς περί της επιστροφής των Eλγινείων μαρμάρων ηστεΐζετο απλώς, και κατέγινε περί το δοκιμάσαι την διορατικότητα του πνεύματος των συμπολιτών του ― εάν τάχα θα ήναι αρκετά έξυπνοι να εννοήσουν την ειρωνείαν του. Άλλως ηθέλησεν επίσης να περιπαίξη την συνήθειαν διαφόρων συγχρόνων ρητόρων οίτινες επινοούσι θέματα της ευφραδείας των, ζητούσι να αποδείξωσι παραδοξολογίας και χιμαίρας.
      Oύτω κρίνει ο κ. Tζαίημς Nώουλς, διευθυντής του περιοδικού O 19ος Aιών. Mοι φαίνεται όμως ότι ο παραδοξολογών είναι μάλλον αυτός ή ο κ. Xάρισσον.
      Tο άρθρον του ουδέ λογικόν είναι, ουδέ γενναίον. Eίναι τόσον ξηρόν κατά το ύφος, έχει τοιαύτην πληθώραν πτωχής, ή μάλλον, ανόστου ειρωνείας, ώστε πιστεύω ότι μόνον οι Έλληνες, τους οποίους αφορά αμέσως το ζήτημα, θα έχωσι την υπομονήν να το αναγνώσωσιν ίνα σωθώσιν αι αμαρτίαι των.
      Eν τη εξάψει του ο κ. Nώουλς τι δεν λέγει! Eκθειάζει του Έλγιν την αρπαγήν. Mυκτηρίζει τον Bύρωνα. Σχετίζει την ευτελή υπεξαίρεσιν των μαρμάρων, προς τα ένδοξα τρόπαια του Nέλσωνος. Φρονεί ότι εάν επιστραφώσιν αι αρχαιότητες αύται, πρέπει ν’ αποδοθώσιν επίσης η Γιβραλτάρη, η Mελίτη, η Kύπρος, η Iνδική ― λησμονών ότι η κατοχή των χωρών εκείνων λογίζεται αναγκαία εις το Aγγλικόν εμπόριον ως και εις την ασφάλειαν ή ύπαρξιν του Aγγλικού κράτους, ενώ τα Eλγίνεια μάρμαρα εις ουδέν χρησιμεύουσιν άλλο ή εις τον ωραϊσμόν και πλουτισμόν του και άνευ αυτών ωραιοτάτου και πλουσιωτάτου Bρεττανικού Mουσείου. Ψέγει του κ. Xάρισσον την ορθοτάτην παρατήρησιν, ότι το κλίμα του Λονδίνου φθείρει τας γλυφάς των μαρμάρων και εκφράζει τον φόβον μη εάν μετακομισθώσιν εις Aθήνας καταστραφώσιν εν ενδεχομένη αναφλέξει του Aνατολικού ζητήματος ― λησμονών ότι ο φρόνιμος άνθρωπος οφείλει να διορθώνη το ενεστός κακόν πριν φροντίση περί του μέλλοντος.
      Δεν φαίνεται να δίδη πολλήν σπουδαιότητα εις τα δικαιώματα άτινα έχει επί των μαρμάρων «ο αναμεμιγμένος μικρός πληθυσμός όστις σήμερον κατοικεί επί των ερειπίων της αρχαίας Eλλάδος» και υποθέτω ευρίσκει τα δικαιώματα του λόρδου Έλγιν και εαυτού μεγαλείτερα. Παρατηρεί ότι, αν ηκολουθείτο η συμβουλή του κ. Xάρισσον και απεδίδοντο αι περί ου ο λόγος αρχαιότητες εις την Eλλάδα, τίς οίδεν εάν καμμία εκ των ολιγοβίων κυβερνήσεών της δεν θα τας επώλει αντί εκατομμυρίου λ. στ. εις την Γερμανίαν, ή αντί δύο εις την Aμερικήν, ή χειρότερα, εάν δεν θα τας επώλει λιανικώς, εις ένα έκαστον ολίγας. Tαύτα είναι ύβρις αδικαιολόγητος και εμφαίνουσα πολλήν ελαφρότητα εις την οποίαν η αρμόζουσα απάντησις θα ήτο ― Eίμεθα Kύριοι να διαθέσωμεν ως θέλομεν τα ημέτερα.
      Aλλ’ ας διαφωτισθή η άγνοια του ανδρός και ας μάθη ότι μέχρι τούδε αι ελληνικαί κυβερνήσεις, ολιγόβιοι ή μακρόβιοι, επεδείξαντο πολλήν ευλάβειαν και φροντίδα προς τα αρχαία μνημεία, ότι διάφορα μουσεία συνεστάθησαν εν Eλλάδι, ων η διοίκησις είναι αξιόλογος και ότι εν Aθήναις τα Eλγίνεια μάρμαρα θα τύχωσι της αυτής πιστής διαφυλάξεως και περιποιήσεως οίας και εν Aγγλία. Eίναι δε νόστιμος ο κ. Nώουλς όταν μας αφίνει να ίδωμεν και την χρηματικήν άποψιν της υποθέσεως. Eις έν μέρος του άρθρου του λέγει, ότι η σημερινή αξία των μαρμάρων υπολογίζεται εις εκατομμύρια, και εις άλλο πάλιν μέρος ομολογεί, ότι διά να τα αποκτήση ο λόρδος Έλγιν εξώδευσε 14.000 λ. Tι καλή δουλειά!
     Δεν αναγράφω περισσοτέρας εκ των παρατηρήσεων του κ. Nώουλς. Eίναι της αυτής ποιότητος και αι επίλοιποι. Eξ άλλου δεν νομίζω πρέπον να τον θεωρήση τις υπεύθυνον δι’ όλα όσα γράφει. O ανήρ εις άλλας περιστάσεις απέδειξεν ότι δεν αμοιρεί παιδείας, ορθής κρίσεως, και άλλων φιλολογικών προσόντων. Όθεν τείνω να πιστεύσω ότι πρέπει να αποδοθή το άτακτον της συνθέσεως και των κρίσεών του περί των Eλγινείων μαρμάρων εις την πνευματικήν σύγχυσιν ην τω επήνεγκεν η σκέψις ότι αι πολύτιμοι αύται αρχαιότητες ―οι περικαλλείς αδάμαντες της Aττικής― ηδύναντο να ξεφύγουν από το Bλούμσβουρύ του. Tο ’μισολέγει ο ίδιος μετά βουκολικής απλότητος εν μια περιόδω του άρθρου του ― Tι ιδέα (δεν ενθυμούμαι αν ήναι ακριβώς αυταί αι λέξεις του) ενώ έχωμεν τας ωραίας αυτάς αρχαιότητας εδώ και ειμπορεί ο λαός μας να πηγαίνη να τας θαυμάζη όποτε θέλει, τι ιδέα να τας στείλωμεν εις την άλλην άκρην της Eυρώπης!


(Κ.Π. Καβάφης, Τα πεζά (1882;-1931), Φιλολογική επιμέλεια Mιχάλης Πιερής, Ίκαρος Εκδοτική Εταιρία, 2003)

 


Δημ. Καψάλα: Ελληνική εθνική κοινότητα οι Βορειοηπειρώτες. 24.04.2014

 
Δημ. Καψάλα: Ελληνική εθνική κοινότητα οι Βορειοηπειρώτες. 24.04.2014
 
 

Οι ρυθμοί των Ελληνικών ναών.


Oι απάνθρωποι φίλοι των ζώων.



Oι απάνθρωποι φίλοι των ζώων

Κ. Π. Καβάφης

Στοργή προς τα ζώα και στοργή προς τους ανθρώπους δεν συμπίπτουσι πάντοτε εν τοις αυτοίς ατόμοις· το δε περιεργότερον είναι ότι πολλάκις συμβαίνει το εναντίον, ίσως διότι, ως λέγει ο Πλούταρχος, όταν η ψυχή του ανθρώπου είναι κενή πάσης ευγενούς αγάπης, αναγκάζεται να επιδαψιλεύη τα τρυφερά αισθήματα αυτού επί αναξίων και μηδαμινών όντων.

O Γεώργιος Δυβάλ,
ο συλλέξας πολλά ανέκδοτα περί της Γαλλικής Eπαναστάσεως, διηγείται ότι έν εκ των κυριωτέρων χαρακτηριστικών των αιμοχαρών ηρώων αυτής ήτο η προς τα ζώα αγάπη. O Kούθων είχεν ιδιάζουσαν στοργήν διά μικρόν κύνα τον οποίον αείποτε εκράτει επί του στήθους αυτού, έτι και εντός αυτής της Bουλής. O Σωνέτ κατά τας ώρας της αναπαύσεώς του εφρόντιζεν ορνιθώνα. O σκληροκάρδιος Φουρνιέ έφερεν επί των ώμων αυτού μικρόν σκίουρον δεδεμένον υπό αργυράς αλύσου. O Πάνις έτρεφεν υπερβολικήν αφοσίωσιν διά δύο χρυσούς φασιανούς και ο φοβερός Mαρά, όστις ουδέ κατά μίαν ηλάττου τον αριθμόν των 300.000 κεφαλών ας εζήτει, διήγεν ολοκλήρους ώρας εν τη αθώα ασχολία του ανατρέφειν περιστεράς. O Bιλλώδ, λέγει ο λόρδος Mακώλαι, διεσκέδαζε τον καιρόν αυτού εν τη εξορία, εις ην αγανακτούσα η Γαλλία τον έπεμψε, διδάσκων ψιττακούς να λαλώσιν.

O αιμοβόρος Σερζάντ ήτο φίλος των κυνών. Mίαν ημέραν κυρία τις ήλθε να επικαλεσθή την προστασίαν αυτού υπέρ συγγενούς φυλακισμένου εν Aββαίη. Δάκρυα και παρακλήσεις δεν ηδυνήθησαν να μαλάξωσι την θηριώδη καρδίαν του Σερζάντ, όστις ουδέ καν απάντησιν κατεδέχθη να τη δώση. H τάλαινα γυνή απελπισθείσα προετοιμάζετο να αναχωρήση ότε ακουσίως επάτησε τον πόδα μικρού κυνός κοιμωμένου πλησίον της θύρας. «Kυρία», εξεφώνησε παραφερόμενος υπό αγανακτήσεως ο Σερζάντ, «δεν έχετε λοιπόν ευσπλαχνίαν;»

Aι γαλαί ήσαν η αδυναμία του καρδιναλίου Pισελιέ. O θάλαμός του ήτο πλήρης αυτών· παίζων δε με τα ζώα ταύτα εδαπάνει ευφροσύνως ο τύραννος τας ώρας της αναπαύσεως.

H κ. δε Pιέ αναφέρει το εξής παράδειγμα απανθρώπων και φιλοζώων ―αν η λέξις μοι επιτρέπεται― αισθημάτων υπαρχόντων συνάμα εν τη καρδία γυναικός:

«Yπάρχουσι γυναίκες αίτινες έχουσι καρδίαν μόνον διά τα ζώα. O πίθηξ της μαρκησίας δε *** εδάγκασε τον βραχίονα μιας των υπηρετριών αυτής τόσον σοβαρώς ώστε επί τινα χρόνον και η ζωή της δυστυχούς εκινδύνευσε. Aν και η μαρκησία επέπληξε τον πίθηκά της εμποδίζουσα αυτόν να δαγκάνη τοιουτοτρόπως άλλοτε, ο βραχίων της υπηρετρίας ουχ ήττον απεκόπη. Oλίγας ημέρας έπειτα η μαρκησία βλέπουσα ότι η υπηρέτρια δεν ηδύνατο να εκτελή τας αυτάς ως πριν υπηρεσίας την απέπεμψε μετά της αορίστου υποσχέσεως ότι ήθελε φροντίσει δι’ αυτήν. Oνειδιζομένη δε ποτέ διά την απανθρωπίαν της πράξεώς της απήντησε, “Tι ηθέλατε να κάμω με την υπηρέτριαν εκείνην; Eίχε μόνον ένα βραχίονα.”»

Περί των τοιούτων γυναικών ωμίλησε και ο Iουβενάλης:

«H πρώτη θέσις εν τη καρδία γυναικός ήτις ουδέ τον εραστήν, ουδέ τον σύζυγόν της αγαπά, κατέχεται πάντοτε υπό ζώου. Kαι την ζωήν αυτής ήθελε προθύμως θυσιάσει εάν δι’ αυτής ηδύνατο να σώση την ύπαρξιν του κυνός, της γαλής, ή του πτηνού αυτής».

Από:

 
 

Saturday, April 26, 2014

ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΟΝ ΑΘΕΟ: ΟΠΟΙΟΣ ΚΑΤΕΧΕΙ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ ΘΑ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ



ΕΚΤΑΚΤΟ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ: ΟΠΟΙΟΣ ΚΑΤΕΧΕΙ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΠΛΑΤΩΝΑ ΘΑ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ
Γράφει ο  Ιωάννης  Αυξεντίου

Πιστεύουμε ότι πρέπει να επέμβει κάποιος εισαγγελέας ή έστω, αν δεν υπάρχει ακόμη το «νομοθετικό πλαίσιο», οι ευαίσθητοι και καλλιεργημένοι πολιτικοί μας να φροντίσουν να καταθέσουν μία «πράξη νομοθετικού περιεχομένου», ώστε να συλλαμβάνεται άμεσα όποιος κατέχει, διακινεί ή διαφημίζει τα βιβλία αυτού του επικίνδυνου ρατσιστή και ομοφοβικού, που ονομάζεται Πλάτωνας. Είναι αδιανόητο τα βιβλία του να κυκλοφορούν ελεύθερα στη «χώρα που γέννησε τη δημοκρατία». Να συγκληθεί άμεσα το «συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών»  και να λάβει  θέση γι’ αυτό  το τόσο σοβαρό ζήτημα, για το οποίο, το επισημαίνω, ζήτησαν και εξηγήσεις από τον ΟΗΕ.

Παραθέτω μερικά από όσα ανήκουστα γράφει αυτός ο σκοταδιστής, αντί-δημοκράτης, οπισθοδρομικός, συγγραφέας (φιλόσοφος ούτε που να το συζητάμε):
 
Α) Ακραία  ρατσιστική  δήλωση:

«Και θα βουτήξει, είπα εγώ, αγαπητέ μου, μέσα στα σπίτια των πολιτών, και στο τέλος ακόμα και στα ζώα θα εμφυτευτεί η αναρχία.» Πως το εννοούμε είπε αυτός; (…) «Όταν ο μέτοικος γίνεται ίσος με τον πολίτη και ο πολίτης με το μέτοικο, και ο ξένος  το  ίδιο.» [Πολιτεία, βιβλίο όγδοο]

Β) Υβρίζει την δημοκρατία που «γεννήθηκε σε αυτόν εδώ το τόπο»:

«Έτσι λοιπόν είπα εγώ, περνάει την κάθε μέρα της ζωής του προσφέροντας τον εαυτό του στην επιθυμία που θα του τύχει, άλλοτε, δηλαδή, μεθυσμένος και μέσα στους ήχους των αυλών, άλλοτε πάλι πίνοντας νερό μονάχα και αδυνατισμένος από την δίαιτα, άλλοτε γυμνασμένος, και κάποτε άλλοτε τεμπέλης και αδιάφορος για τα πάντα, και κάποτε σαν δοσμένος στην φιλοσοφία. Πολλές φορές πολιτεύεται και πετάγεται συνεχώς και λέει και κάνει ότι του τύχει. Και αν καμιά φορά ζηλέψει τους πολεμιστές, σ’ αυτήν την τέχνη στρέφεται, ή, αν ζηλέψει τους χρηματιστές πάνω σε αυτό στρέφεται με ζήλο. Και ούτε καμιά τάξη  ούτε ανάγκη υπάρχει στη ζωή του, αλλά λέγοντας τούτο τον τρόπο ζωής ευχάριστο και ελεύθερο και ευτυχισμένο, τον ακολουθεί για πάντα. (…) Δεν θα καταταχτεί από μας ο άνθρωπος αυτού του είδους ως αντίστοιχος της δημοκρατίας, και σωστά δεν θα χαρακτηρίζεται ως δημοκρατικός;» [Πολιτεία ,βιβλίο όγδοο]

Γ) Ξεκάθαρα και αδιάντροπα ομοφοβικός :

«Η ομοφυλοφιλία αρσενική και θηλυκή, είναι διαστροφές υπεύθυνες για αμέτρητες καταστροφές, όχι μόνο για την ιδιωτική ζωή του ατόμου, αλλά και για ολόκληρη την κοινωνία.» [Νόμοι,836Β]

Όντως αδιανόητα πράγματα, όπως θα διαπιστώσατε. Κάνουμε έκκληση στον σεβάσμιο δικηγόρο (της «αριστεράς και της προόδου») που δεν ανέχεται τέτοιου είδους απόψεις, να κάνει αμέσως μία παρέμβαση στο Ελληνικό κοινοβούλιο. Βέβαια, θα μου πείτε ότι ο αυτός  ο  φωστήρας της νομικής επιστήμης είναι λίγο γλοιώδης, αλλά, να μην τα θέλουμε και όλα δικά μας. Σημασία έχει ότι είναι Έλληνας, απόγονος, και αυτός, των μαχητών των Θερμοπυλών. Έλληνες παντού:  Στο Mega, στον Antenna, στο ΣΚΑΪ, στον Alpha, στην Ελευθεροτυπία, στην Καθημερινή, στα Νέα, στο Βήμα, στην Αριστερά, στην “Δεξιά”, στην Πρυτανεία, στην Αρχιεπισκοπή, στην  OΛΜΕ, στην Ακαδημία … παντού  Έλληνες. Δόξα σοι, Κύριε!
 
 
 
 

Δημητριάδης Πέτρος: Μετανάστευση και Αρχαία Ελληνική φιλοξενία.


Δημητριάδης Πέτρος: Μετανάστευση και Αρχαία Ελληνική φιλοξενία.


 

Ν. Ξανθόπουλος και Κ. Κιλτίδης: Εμφύλιος 1941-44

 
Ν. Ξανθόπουλος και Κ. Κιλτίδης: Εμφύλιος 1941-44 
  1. http://youtu.be/3KnJJbfbqTU        
     

Δήμητρα Λιάτσα: Ο Έκτωρ της Τροίας

Δήμητρα Λιάτσα: Ο Έκτωρ της Τροίας

Η Κυνική φιλοσοφία είναι ένας βαρβαρισμός που αποτελεί απειλή για κάθε κοινωνία.



Η Κυνική φιλοσοφία είναι ένας βαρβαρισμός που αποτελεί απειλή για κάθε κοινωνία.

Η  Κυνική αυτάρκεια βασίζεται στην ζωώδη επιβίωση, το “κατά φύσιν ζην” και προωθεί το ιδεώδες του πρωτογονισμού, κάτι εντελώς ξένο στις Ελληνικές αντιλήψεις. Σύμφωνα με τον Κυνισμό ο άνθρωπος έχασε την αλήθεια και έπεσε σε κατάσταση άγνοιας. Η κυνική αναίδεια αποτελεί έπρακτη υπονόμευση της κοινωνικής τάξης που προσβάλλει τα πιο πρωταρχικά αισθήματα του πολιτισμένου ανθρώπου. Ο Κυνισμός είναι ένα φαινόμενο της ιστορίας του πολιτισμού, εν πολλοίς ξένο προς τις αρχές του του Αρχαίου Ελληνικού κόσμου.
Ο Διογένης είναι απλώς ένας ηθικολόγος που δεν έχανε ευκαιρία να χλευάζει με τις πράξεις και τα λόγια του, τις αξίες του Ελληνισμού και του πολιτισμού.
Ο Διογένης διακήρρυτε την διάλυση κάθε πολιτειακής τάξης. Ίσως ποτέ άλλοτε δεν πολεμήθηκε με τόσο φανατισμό η πνευματική καλλιέργεια του ανθρώπου στο όνομα της “φύσης” και του “λόγου”.  Στην  Κυνική “πολιτεία” δηλώνουν ότι τα παιδιά  πρέπει να ανήκουν σε όλους, ότι είναι επιτρεπτές οι ερωτικές σχέσεις με τις αδελφές, τη μητέρα, τους συγγενείς, με τα αδέλφια, με τα παιδιά. Ο Διογένης δεν θεωρούσε ανόσιο ούτε και να φάγει κανείς ανθρώπινο κρέας (Διογ. Λαέρτ. VI 73).

ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΚΥΝΙΚΟΙ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΝΩΣΗ
ΣΧΟΛΙΑ: Ν. Μ. ΣΚΟΥΤΕΡΟΠΟΥΛΟΣ


The Cynical philosophy is a barbarism that is a threat to every society .

The Cynical self-sufficiency based on brute survival , the " living in nature " and promotes the ideal of primitivism , something completely foreign to Greek conceptions . According to the cynicism man lost the truth and fell into a state of ignorance . The cynical impudence is undermining the social order which affects primarily the most feelings of civilized man . Cynicism is a phenomenon in the history of civilization , largely alien to the principles of the Ancient Greek world .Diogenes is just a moralist who never missed an opportunity to sneer with acts and words , the values ​​of Hellenism and culture .Diogenes was spreading the dissolving of any Republican class. Perhaps never before was fought with such fanaticism spiritual culture of man in the name of " nature " and " reason " . The Cynical " state " indicate that children should belong to everyone, that is permissible love affairs with sisters , mother , relatives , siblings , and children . Diogenes did not consider unholy nor anyone eats human flesh ( Diog. Laertes . VI 73).

The ancient Cynics
PUBLICATIONS ΓΝΩΣΗ (KNOWLEDGE)
COMMENTS : N. M. SKOUTEROPOULOS


 

Thursday, April 17, 2014

Μια κυβέρνηση που είναι αρκετά μεγάλη θα σας τα πάρει όλα .


 



A government that is big enough to give you all you want is big enough to take it all away.
 
Barry Goldwater   

Μια κυβέρνηση που είναι αρκετά μεγάλη για να σας δώσει όλα όσα θέλετε, είναι αρκετά μεγάλη για να σας τα πάρει όλα .
 
 
Barry Goldwater   


Γιατί η "Ενωση Αθέων" είναι υπέρ της "ανέγερσης".


Γιατί η "Ενωση Αθέων" είναι υπέρ της "ανέγερσης" μουσουλμανικού τεμένους και όχι υπέρ της επαναλειτουργίας των Αρχαίων Ελληνικών Ναών;
 
 


Η Παγκόσμια Διακυβέρνηση υπάρχει από τις αρχές του αιώνος.




 
Η Παγκόσμια Διακυβέρνηση υπάρχει από τις αρχές του αιώνος.



Το 1913 με τον Wilson πήραν στα χέρια τους το δολλάριο με την δημιουργία της Federal Reserve της Ιδιωτικής κεντρικής τράπεζας των ΗΠΑ που γεννάει το χρήμα.

Αμέσως μετά, το 1914 έκαναν τον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά, το 1917 ανέτρεψαν τον Τσάρο της Ρωσίας, πήραν στα χέρια τους μέσω των δικών τους ανθρώπων, των Μπολσεβίκων, τον χρυσό και τις πρώτες ύλες της Ρωσίας.

Με την συνθήκη των Βερσαλλιών σε βάρος της Γερμανίας, πυροδότησαν την παγκόσμια οικονομική αναρχία και αφού μάζεψαν τον παγκόσμιο χρυσό στα χρηματοκιβώτιά τους, πήγαμε στο κράχ του 1929 για να εμφανίσουν τον κοπανιστό αέρα με τον οποίο είχαν φουσκώσει την Παγκόσμια Οικονομία και με βάση αυτόν τον κοπανιστό αέρα, πήραν στα χέρια τους τον Παγκόσμιο Πλούτο και αφού συνέτριψαν κάθε ανταγωνιστή, πήραν στα χέρια τους την εξουσία στις ΗΠΑ και έκαναν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και με το αναπτυξιακό πρόγραμμα για την βοήθεια της Ευρώπης (Marchal) κατέκτησαν και την Ευρώπη.




 

Sunday, April 13, 2014

Μεταφρασμένο και στα ...Μακεδονικά!

 

Την γλώσσα του Μεγάλου Αλεξάνδρου!
 

Δηλαδή αυτήν
(Το Αλφάβητο του
Κυρίλλου
και Μεθοδίου):



 
 
 
Που περιέχει και το d και το u
 
 
ΧΑΡΙΣΜΑ ΤΟΥΣ και το L .
 
 
 
 

Πως λειτουργούν οι διεθνείς δανειστές χρημάτων .



Most Americans have no real understanding of the operation of the international money lenders. The accounts of the Federal Reserve System have never been audited. It operates outside of the control of Congress and manipulates the credit of the United States.
Barry Goldwater 

Οι περισσότεροι Αμερικανοί δεν έχουν καμία πραγματική κατανόηση της λειτουργίας των διεθνών δανειστών χρημάτων . Οι λογαριασμοί του Federal Reserve System δεν έχουν ποτέ ελεγχθεί . Λειτουργεί εκτός του ελέγχου του Κογκρέσου και χειρίζεται τις πιστώσεις των Ηνωμένων Πολιτειών .
 
Barry Goldwater 






 

Εμείς θα πάμε στον Όλυμπο .

 
 
 
Το ιερόν όρος των Ελλήνων, ή στους  Δελφούς.
 
 




 
 
 

Ένας απόγονος του Φαλμεράιερ

 
 
Τι ισχυρίζεται;
 
Αυτό:
 
Όχι! Το βιβλίο αυτό δεν παραπέμπει σε ανοησίες για εξ' αίματος συγγένεια με τους Αρχαίους Έλληνες.
 



 
 
 

Cremation now allowed in Greece - Approval gathers pace


.

The approval of the law allowing cremation in Greece paves the way for the first incineration facilities to be built within two years


THEY may need to hold their breath for another couple of years before the first facilities are built, but many wanting to be cremated upon death will at last be able to have their final wish carried out in this country after the Council of State approved a bill allowing cremation for those whose religion permits it.
After a long campaign by community groups (mostly Muslim, Buddhist and Protestant) and humanitarian activists, the legislation allowing cremation in Greece was passed in March 2006. As a presidential decree, though, it required the approval of the country's highest administrative court to become law.
That approval came on September 25 of this year. However, as explained by Antonis Alakiotis, the president of the Committee for the Right for Cremation in Greece (CRCG), a common ministerial decision now needs to be drafted by the interior, health and environment ministries before the first incineration facilities can be built - something that he expects will take up to a year-and-a-half.
For all that, though, Alakiotis treats the Council of State's recent decision as a significant step forward in the decade-long fight.
"Most importantly, they accepted it," he told this newspaper. "Of course, we wish that it had all happened more quickly, but we have to remember where we live."
He added that this does not change the Greek Church's position of forbidding cremation for its followers.
According to the law (3448/2006), families will be able to obtain a municipal permit to cremate their dead 60 hours after the death of their relative, as long as their religion allows it.
Unless written instructions requesting cremation have been left, the relatives (up to the fourth degree) can apply for the permit. In instances where there is a difference of opinion between relatives, a local magistrate will be asked to decide.
In addition to this, the Council of State requested that the common ministerial decision make provision for others to intervene when relatives seek a traditional burial despite there being proof that the deceased had requested cremation.
It also said that it should be illegal for the urn containing the ashes to be traded, avoiding the possibility of famous people's ashes being sold.
According to Alakiotis, the ministerial decision will now specify where and how such facilities will be built. Athens Mayor Nikitas Kaklamanis has already identified the city's First Cemetery as the likely location of the country's crematorium.
Commenting on the approval of the presidential decree, Thanasis Kafezas, of the municipality's Cemeteries Department, said: "We find ourselves one step away from the establishment of cremation facilities. In around one-and-a-half years, after the environment and public works ministry has determined the last laws, the City of Athens will have its first crematorium."
Vote for rites
Cremation is becoming increasingly accepted within this country, with up to 500 Greek Orthodox Christians opting for the practice despite the psychological trauma and costs associated with travelling abroad, mostly to Bulgaria and Germany.
Famously, Maria Callas was cremated in Paris and had her ashes scattered in the Aegean and, last year, renowned winemaker Yiannis Boutaris carried out his wife Athina's last wish to be cremated - an experience which, he said, left him feeling that the Church had treated his wife as if she had committed suicide.
After taking his wife's body to Bulgaria for the cremation, Boutaris struggled to find a Greek priest to carry out Orthodox burial rites and a blessing in this country, eventually finding one in Nymphaio (a village in northern Greece) who would "take the risk".
The hope for many Greeks is that the existence of a crematorium will soften the Church's to now staunch position against the practice for its followers.
Cremation is common in all other predominantly Orthodox countries.
"I am positive," Alakiotis said. "The position of the late archbishop [of Athens and all Greece] Christodoulos and the current Archbishop Ieronymos is encouraging. It is, however, a matter for the Holy Synod [the Church's executive committee]."
Commenting on the recently approved law, Ieronymos said: "It is respected, as are all legal decisions."
"The Holy Synod knows that its churches abroad have for some time offered burial rites for those who opt for cremation," Alakiotis said. "Furthermore, it is becoming more and more common for families to stop payments for the boxes in which bones from exhumed bodies [as is traditional in this country after three years of burial] are kept. Instead, the bones are often put in a big hole and turned into ash in a chemical way. What is the difference between this and cremation?"
Cremation, he added, is the only realistic way to overcome the problem of overcrowded cemeteries.

Thrasy Petropoulos, for Athens News.

Τα Ηνωμένα Έθνη έχουν γίνει μία οργάνωση εχθρική προς την ελευθερία.


 

The time has come to recognize the United Nations for the anti-American, anti-freedom organization that it has become. The time has come for us to cut off all financial help, withdraw as a member, and ask the United Nations to find headquarters location outside the United States that is more in keeping with the philosophy of the majority of voting members, someplace like Moscow or Peking.
 
Barry Goldwater
 
 
Ήλθε η ώρα για να αναγνωρίσουμε πως τα Ηνωμένα Έθνη έχουν γίνει μία αντι-αμερικανική, μία οργάνωση εχθρική προς την ελευθερία . Έχει έρθει η ώρα για εμάς να κόψουμε κάθε οικονομική βοήθεια, να ΑΠΟΣΥΡΘΟΥΜΕ ως μέλος και να ζητήσουμε από τα Ηνωμένα Έθνη να βρουν μία έδρα εκτός των Ηνωμένων Πολιτειών που είναι περισσότερο σύμφωνη με τη φιλοσοφία της πλειοψηφίας των μελών τους που έχουν δικαίωμα ψήφου, κάπου στην Μόσχα ή το Πεκίνο.
 
Barry Goldwater
 
 
Ο Barry Goldwater Morris (2 Ιανουαρίου 1909 - 29 Μαΐου 1998) ήταν επιχειρηματίας και πέντε φορές γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών από την Αριζόνα (1953-1965, 1969-1987)
 

Saturday, April 12, 2014

"ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ" ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΝΑΟΣ ή ΣΥΝΑΓΩΓΗ;

 
 
 
 





Καψάλας Δημ: "Δημ. Καψάλα: Δώσαμε 12.000.000 στον Γκορμπατσώφ, για να έλθει στην Βεργίνα. "



Καψάλας Δημ: "Δημ. Καψάλα: Δώσαμε 12.000.000 στον Γκορμπατσώφ, για να έλθει στην Βεργίνα. "

 
 

Δίων Προυσαεύς: Έχουμε έναν ισχυρό πόθο να τιμούμε και να λατρεύουμε τον Θεό.

 
Εξ' αιτίας της πίστης μας στο θείο, όλοι οι άνθρωποι έχουμε έναν ισχυρό πόθο να τιμούμε και να λατρεύουμε τον Θεό από κοντά, να τον πλησιάζουμε και να τον αγγίζουμε, να προσφέρουμε θυσίες και να τον στέφουμε με γιρλάντες.
Δίων Προυσαεύς (+100)


Because of our faith in the divine, all people have a strong desire to honor and worship God close, approaching him and touch him, to offer sacrifices and crowned him with garlands.              Dio Prousaefs (+100)


En raison de notre foi dans le divin, tous les gens ont un fort désir d' honorer et adorer Dieu proche, s'approchant de lui et le toucher, pour offrir des sacrifices et couronner de guirlandes.         Dio Prousaefs (+100)

Wake up call – New World Order.





Wake up call – New World Order.

Έχουν γίνει τεράστιες προσπάθειες για να μας υποτάξουν, να μας αποστερήσουν την πραγματική μας δύναμη και τις δυνατότητές μας, με στόχο να μας ελέγξουν. Μας προγραμμάτισαν ώστε να βρεθούμε σε μία διαρκή απάθεια, σε αποπροσανατολισμο, σε φόβο και άγνοια. Μας εξαπάτησαν, μας παραπλάνησαν και μας έκαναν πλύση εγκεφάλου.
Διεξαγάγουν επίθεση στην αντίληψη που έχουμε για την πραγματικότητα στα όρια του εφικτού και στην  αντίληψη που έχουμε για τον εαυτό μας.
Το πιο σημαντικό απ' όλα: Μας έχουν διαιρέσει. Μας οδηγούν σε πόλεμο μεταξύ μας για θέματα ασήμαντα, όπως το ποδόσφαιρο, τα κόμματα, οι Χριστιανικές αιρέσεις. Δεν θέλουν να δούμε πως όλοι βρισκόμαστε στο ίδιο καράβι και πως έχουμε τον ίδιο εχθρό, ώστε να μην αναλάβουμε τις ευθύνες μας και να ελέγξουμε τις ίδιες μας τις τις ζωές.
Τα ΜΜΕ δημιουργούν ένα κλίμα παράνοιας και φόβου και κάθε άτομο χαρακτηρίζεται ως πιθανός εγκληματίας, ειδωλολάτρης, φοροφυγάς ή τρομοκράτης. Στόχος τους είναι να μας οδηγήσουν στην υποταγή και στην διαίρεση. Το όνειρο των χειραγωγών μας είναι ένα κράτος από τρομοκρατημένους και διαιρεμένους πολίτες.
Σταματήστε να υποτάσσεσθε στα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης, σταματήστε να παραχωρήτε την υπευθυνότητά σας στην κυβέρνηση.
Δυστυχώς στα ύψιστα κλιμάκια των ΜΜΕ και της κυβέρνησης, όπως και στις τράπεζες και στην εκπαίδευση, υπάρχει διαφθορά και εξαπάτηση και αυτή είναι η κύρια αιτία για την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε.
Ευτυχώς εκατομμύρια άνθρωποι αρχίζουν τώρα να ξυπνούν. Πρέπει να αρχίσουμε και εμείς να κάνουμε ότι είναι δυνατον για να πληροφορήσουμε και τους άλλους για αυτά τα θέματα. Οι μέθοδοι και η δομή της χειραγώγησης είναι αποτελεσματικές όταν η πλειοψηφία του λαού τις αγνοεί. Άν πληροφορήσουμε τον λαό, το σύστημα της εξαπάτησης και του ελέγχου θα καταρρεύσει.
Μπορούμε όλοι να κάνουμε κάτι – Να τυπώσουμε φυλλάδια, να δημιουργήσουμε σελίδα στο διαδύκτιο, να αναρτήσουμε video στο Youtube. Να φροντίσουμε να προβληθούν δημοσίως ανάλογα ντοκυμαντέρ. Να δώσουμε ή ακόμη να μιλήσουμε για τα θέματα αυτά σε φίλους, σε συγγενείς, αλλά και σε εντελώς ξένους ανθρώπους.
Στην αρχή πολλοί δεν θα θέλουν να ακούσουν.
Καθώς όμως τα πράγματα θα χειροτερεύουν και οι μέθοδοι ελέγχου θα γίνονται όλο και πιο καταπιεστικοί, θα είναι αδύνατον πια να αγνοήσουν αυτό που συμβαίνει και η άρνηση θα πάψει να είναι μια επιλογή.
Το σύστημα αυτό που αποζητά να μας σκλαβώσει, ζητά την συναίνεση του κοινού πολίτη. Εάν αρνηθούμε  να συνεργασθούμε με την σκλαβιά μας, τότε αυτό θα καταρεύσει σαν χάρτινος πύργος.
Πρέπει να σταματήσουμε τους λίγους, να καταστρέφουν τις ζωές των πολλών.
Αν ενωθούμε, τότε γινόμαστε εξαιρετικά ισχυροί και οι τύραννοί μας , αυτό το γνωρίζουν καλά.

Το ανωτέρω κείμενο είναι ο επίλογος στο video:
Wake up call – New World Order.


 

Τα Αγγλικά δάνεια



Τα Αγγλικά δάνεια

Οι Έλληνες ζήτησαν και πήραν από τους Άγγλους, για τις ανάγκες του Αγώνα, δυο δάνεια, συνολικού ύψους 2.800.000 λιρών. Το πρώτο συνομολογήθηκε το 1823 για 800.000 λίρες, απο τις οποίες οι Έλληνες πή­ραν στα χέρια τους μόλις 278.700 λίρες. Το δεύτερο συνομολογήθηκε το 1825 για 2.000.000 λίρες και πήραν μόνο 816.000 λίρες. Η διαφορά κρατήθηκε από τους Άγγλους δανειστές αδελφούς Ρικάρντο, για προ­καταβολές τόκων, έξοδα, προμήθειες και μεσιτείες των διαφόρων επι­τήδειων. Τα δάνεια αυτά, καθαρώς τοκογλυφικά και ληστρικά δεν εί­χαν προηγούμενο στις διεθνείς συναλλαγές και δεν χρησιμέυσαν κα­θόλου για τους σκοπούς για τους οποίους συνομολογήθηκαν.
Το γεγονός αυτό επισημαίνει ο Κοραής, σε επιστολή του προς τον Κουντουριώτη: «Το δάνειον τό γινόμενον άπό το Άγγλικόν έθνος δεν πρέπει να τό στοχάζεσθε ώς ευεργεσίαν. Καί αύτόν τον διάβολον ήθελον ουτοι μετά χαρας δανείσει άργΰρια, αν ό διάβολος είχε να τους άσφαλίσει τα ενέχυρα». 1 Το πρώτο κατασπαταλήθηκε στον εμ­φύλιο πόλεμο για την εξαγορά των Ρουμελιωτών και την εξόντωση των καπεταναίων του Μόριά, και το μεγαλύτερο μέρος του καρπώθηκαν οι Υδραίοι και οι Σπετσιώτες. Το μεγαλύτερο μέρος του πρώτου δανείου γράφει ο George Finlay, καταναλώθηκε από τους πλοιο­κτήτες και τους ναύτες «και η μερίδα του λέοντος έπεσε στους Αρβανίτες της Ύδρας και των Σπετσών» .2
Το δεύτερο δάνειο προοριζόμενο για τη δημιουργία τακτικού στρατού και σύγχρονου πολεμικού ναυτικού, χάθηκε σε κερδοσκοπικές πα­ραγγελίες πλοίων, που δεν ήλθαν ποτέ στην Ελλάδα και σε μεσιτείες, αμοιβές και προμήθειες. Ο ρόλος που έπαιξαν στις διαπραγματεύσεις, στη σύναψη και ακόμη στη διαχείρηση αυτών των αισχρών δανείων, ο Ορλάνδος και ο Λσυριώτης, θεωρήθηκε μεγάλη επιτυχία, για την οποία το Έθνος, έπρεπε να τους οφείλει ευγνωμοσύνη.
Μόνος αντίθετος στα αγγλικά δάνεια ο Κολοκοτρώνης. Γι’ αυτό ούρλιαζε από το Λονδίνο ο Ορλάνδος και ζητούσε “εδώ και τώρα” να τον κρεμάσουν, γιατί αυτή ήταν η επιθυμία των Άγγλων δανει­στών. Έτσι όλα εξηγούνται. Και ο κατατρεγμός και η φυλάκιση του Γέρου του Μόριά. Όσο αυτός ήταν ζωντανός ή ισχυρός δεν θα μπορούσαν να φθάσουν οι λίρες στις υδραιίκες και σπετσιώτικες τσέπες. Και για του λόγου το αληθές, στις 2 Φεβρουάριου 1825 φυλακίζεται στην Ύδρα ο Κολοκοτρώνης και πέντε ημέρες αργότερα, στις 7 Φε­βρουάριου υπογράφεται η συμφωνία για το δεύτερο δάνειο.
Σαν βεβαιώθηκαν οι Αγγλοι τοκογλύφοι ότι δεν υπήρχε πλέον πρόβλημα -το εμπόδιο Κολοκοτρώνης είχε ξεπεραστεί- αποφάσι­σαν να χορηγήσουν το δάνειο με τους όρους που ήθελαν και έσπευσαν να υπογράψουν τη ληστρική συμφωνία. Έτσι στις 21 Απριλίου 1825 καταφθάνει στο λιμάνι του Ναυπλίου το αγγλικό πλοίο “Lively” με 60.000 αγγλικές λίρες. Η κυβέρνηση το υποδέχεται με τυμπανο­κρουσίες και πανηγυρισμούς. Η στρατιωτική μπάντα παίζει τον αγ­γλικό εθνικό ύμνο “Ο Θεός σώζοι τον Βασιλέα”, ενώ το πλήθος κραύγαζε: “Ζήτω ο Γεώργιος! Ζήτω ο βασιλιάς της Αγγλίας!” Ζήτω, γιατί; Επειδή καταδέχτηκαν οι άνθρωποι του βασιλιά να μας στείλουν 60.000 λίρες, ενώ υπογράψαμε για 2.000.000 και οι υπόλοιπες πήγαν στις τσέπες των δανειστών, των κερδοσκόπων και στα κεμέ­ρια 3 των Αρβανίτικων οικογενειών!


“κεμέρι”, στα τουρκ. kemer, είναι η δερμάτινη ή υφασμάτινη ζώνη, όπου τοπο­θετούσαν τα χρήματα.

Σαράντα ημέρες αργότερα στις 9 Ιουνίου 1825, γράφει από το Ναύπλιο, ο γνωστός μας συνταγματάρχης Φαβιέρος στο Φιλελληνικό Κομιτάτο του Παρισιού: «Η Κυβέρνηση ξόδεψε πενήντα εκατομμύρια γρόσια: Είκοσι για να τσακίσει τον Κολοκοτρώνη, που τώρα τον αποκαλεί μοναδικό σωτήρα, πέντε ως έξι για τους αποστόλους στην Ευρώπη και για το δάνειο και τα υπόλοιπα στους ναυτικούς και στους Ρουμελιώτες που λεηλάτησαν τον Μόριά και νέκρωσαν τους κατοίκους, έτσι που τώρα νοσταλγούν τους Τούρκους». Douglas Dakin, όπ. παρ., σ. 91. Πικρές αλήθειες από έναν ξένο, αξιόπιστο, αντικειμενικό παρατηρητή που έζησε από κοντά τα γεγονότα.
Τα αγγλικά δάνεια ήταν ένα από τα μεγαλύτερα, ίσως το συνταρακτικότερο σκάνδαλο της εποχής του. Το πήραν είδηση και το ξεσκέπασαν οι αγγλικές εφημερίδες. Οι Times του Λονδίνου αποκάλυψαν ότι οι τραπεζίτες Ricardo, δυο από τους δανειστές, κράτησαν για τον εαυτό τους, ως προμήθεια 64.000 λίρες. «Οι κ.κ. Ricardo τσέ­πωσαν 64.000 λίρες. Το κομψό αυτό ποσό που κράτησαν για τον εαυ­τόν τους οι εκδότες του δευτέρου δανείου είναι διπλάσιο των συνει­σφορών όλων των φιλελλήνων της Ευρώπης, Κομιτάτων, συλλόγων σχολείων, πανεπιστημίων, συναυλιών... Το ελληνικό δάνειο είχε την τύχη του ταξιδιώτη εκείνου που πηγαίνοντας από την Ιερουσαλήμ στην Ιεριχώ, έπεσε στα χέρια ληστών και δεν είχε την τύχη να βρει τον καλό Σαμαρείτη. Η Ελλάδα έχασε όλα τα πλεονεκτήματα που περίμενε από το δάνειο. Η υπόθεση της Ελλάδας προδόθηκε. Και προδόθηκε στην Αγγλία. Θα θριάμβευε σήμερα το ελληνικό ζήτημα, χωρίς την Αγγλία και το αγγλικό χρηματιστήριο».
Τί σχόλια να κάνει κανείς. Το άρθρο αυτό τα λέει όλα. Να μας έλειπε το δάνειο. Έτσι και αλλιώς δεν χρησίμευσε καθόλου στον αγώνα και δεν στήριξε τις πολεμικές επιχειρήσεις. Εμφύλιο και καταστροφές έφερε μόνο. Το αγγλικό δάνειο ήταν ο Δούρειος Ίππος της άλωσης, της κομματικοποίησης, της διαίρεσης και της εξάρτησης του Έθνους, από τα αγγλικά συμφέροντα.


Από το βιβλίο:
 




 

Αντώνιος Μπουσμπούκης: Η παραγωγικότητα της Ελληνικής γλώσσης

 
 
Διάλεξη του ομότυμου καθηγητού του ΑΠΘ Αντώνιου Μπουσμπούκη στις 09.04.2014. Οι διαλέξεις διενεργούνται στην αίθουσα του βιβλιοπωλείου "ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΝ", ΕΡΜΟΥ 61, ΤΗΛ. 2310.282782, 282427

Ομιλία με θέμα : «Η παραγωγικότητα της Ελληνικής γλώσσης».
Ομιλητές: Αντώνιος Μπουσμπούκης.
 

Saturday, April 05, 2014

Ο Ερμής και ο γκαϊτατζής



Ο Ερμής και ο γκαϊτατζής (*)

Κάποτε ο  Ερμής πήρε την μορφή ενός πεζοπόρου και άρχισε να ψάχνει μία κατσίκα που του είχαν κλέψει.
Σε κάποια πλαγιά του Παγκαίου όρους συνάντησε έναν βοσκό να παίζει άσκαυλο (γκάιντα).
Για σου αφέντη με τα χίλια πρόβατα και με την μιά κατσίκα, του λέει.
Ο  βοσκός έκανε πως δεν κατάλαβε.  Χίλια πρόβατα μπορεί να έχω, του λέει, αλλά κατσίκα καμμιά. Ο  Ερμής θυμωμένος που αναγνώρισε την κατσίκα του στο δέρμα του  άσκαυλου του λέει:
Μου έκλεψες την  κατσίκα, έφαγες με κάτι οινόφλυγες φίλους σου και τώρα την κρατάς αγκαλιά και τραγουδάς τραγούδια ποταπά και βάρβαρα, τιμώντας όπως λές εσύ ο άθεος, τον Διόνυσο και κάνεις πως δεν με γνωρίζεις.
Εσύ ακόμη και την αίγα(γρο) Αμάλθεια θα έσφαζες εάν ο Ζεύς δεν την είχε μετατρέψει σε αστερισμό. (2)
Έλα τυχερός είσαι. Άν ήμουν ο Απόλλων θα σε μεταχειριζόμουν σαν τον Μαρσύα. Θα σε έγδερνα και θα σε κρέμαγα από το δένδρο. Το ψέμα σου στα λόγια δεν με πειράζει. Κλέφτης και ψεύτης είμαι και εγώ.


Η ζωή σου είναι ένα ψέμμα και αυτό με εξοργίζει.


(*) Νεο-Αισώπειος μύθος



(2) Η αιγίδα, το κέρας της Αμάλθειας και ο Αιγίοχος Ζεύς.

 Ο Όμηρος (Ιλιάδα Β 157) και ο Διόδωρος (5, 70) αναφέρουν ότι ο Ζεύς πήρε την επωνυμία «αιγίοχος», επειδή ανατράφηκε από την αίγα(γρο) Αμάλθεια: «Όσο για την αίγα που τον ανέθρεψε, ο Δίας της απένειμε μεν και άλλες τιμές, αλλά πήρε από αυτήν την επωνυμία Αιγίοχος (Διόδωρος, βίβλος 5, 70)

Σύμφωνα επίσης με τους αρχαίους συγγραφείς, όταν η αίγα  Αμάλθεια γέρασε και πέθανε, ο Δίας τη λυπήθηκε πολύ και από ευγνωμοσύνη την έκανε αστερισμό. Από το δέρμα της  έφτιαξε την παντοδύναμη αιγίδα του (όποιος έμπαινε μέσα σε αυτή την προβιά του ζώου, δεν τον έβρισκαν ούτε βέλη ούτε αρρώστιες κ.τ.λ.), που ήταν το πιο σημαντικό όπλο του στην Τιτανομαχία. Την αιγίδα χάρισε μετά ο Δίας στην Αθηνά. 
Σύμφωνα επίσης με τους αρχαίους συγγραφείς, «κέρας της Αμάλθειας» ή «κέρας της αφθονίας» λεγόταν το κέρατο της αίγαγρου Αμάλθειας, το οποίο είχε σπάσει ο μικρός Δίας, καθώς έπαιζε.  Το κέρατο αυτό το έδωσε μετά ο Δίας στη γυναίκα βρεφοκόμο του, προικίζοντάς το με μαγικές ιδιότητες. Αυτός που το είχε, αρκούσε μόνο να κάνει μια ευχή και αμέσως εμφανίζονταν μπροστά του όλα τα καλά του κόσμου ή καρποί και άνθη κ.α. Από τότε έμεινε γνωστό ως "κέρας της Αμάλθειας" ή "κέρας της Αφθονίας". Όταν ο Ηρακλής αγωνιζόταν με τον Αχελώο (που είχε μεταμορφωθεί σε ταύρο), για χάρη της Δηιάνειρας και τον νίκησε, πήρε από αυτόν ως δώρο το κέρας αυτό (Στράβων Ι, c 459)