Sunday, March 30, 2014



 Four gulag commanders make a Hidden Hand sign.



The Hidden Hand that Shaped History

Has the course of History been directed by a small group of people with common interests? The paintings and pictures of the great men of the past centuries reveal a common thread which links them together. Is it a coincidence that many of them hid one of their hands when posing for a portrait? It seems unlikely. We’ll look at the Masonic origin of the “hidden hand” and the powerful men who used the sign in famous portraits.
“Today’s thinking toward a democratic world state is neither a new trend nor an accidental circumstance; the work of setting up the background of knowledge necessary to the establishing of enlightened democracy among all nations has been carried on for many hundreds of years by secret societies.”-Manly P. Hall, Secret Destiny of America
Is there a hidden force behind the world events of the past centuries? Are the fall of European monarchies, the bringing forth of the Age of Enlightenment and our path towards a world democracy part of a great plan lead by a “hidden hand”? Before the advent of mass media, portraits depicting their leaders in majestic poses were the only artifacts people had. Do these portraits have an occult meaning?
One of those poses is the “hiding of the hand”. I remember my history teacher trying to explain why Napoleon was often shown with a hand inside his shirt. The common explanation went along these lines:
Stalin and Washington – two opposing ideologies, one hand gesture
“Many theories have been presented as to why Napoleon is traditionally depicted with his hand in his waistcoat. Some of these theories include: he had a stomach ulcer, he was winding his watch, he had an itchy skin disease, in his era it was impolite to put your hands in your pockets, he had breast cancer, he had a deformed hand, he kept a perfumed sachet in his vest that he’d sniff surreptitiously, and that painters don’t like to paint hands”
-Tom Holmberg
Unless all the individuals discussed in this article had stomach ulcer or deformed hands, the gesture of hiding one’s hand simply has to have a specific meaning. It does. Most of the people using this sign are proven (and often enthusiastic) members of the Freemasons. Considering the great importance of this gesture in Masonic rituals and the fact that all of the elite were either part of Freemasonry or knew of it, it is simply impossible that the recurrence of this sign could be the result of a coincidence. The “hidden hand” can, in fact, be found in the rituals of the Royal Arch Degree of Freemasonry and the world leaders that use this sign are subtly saying to other initiates of the order: “This is what I’m part of, this is what I believe in and this is what I’m working for”.

The Royal Arch Degree

The Triple Tau
The Royal Arch Degree (the 13th degree of the Scottish Rite or the 7th degree of the York Rite) is also known as the Mason of the Secret. During this Degree, initiates are said to receive great Masonic truths.
“The members of this Degree are denominated companions, and are “entitled to a full explanation of the mysteries of the Order”; whereas in the former Degrees they are recognized by the common, familiar appellation of brothers, and kept in a state of profound ignorance of the sublime secret which is disclosed in this Chapter. This accords with the custom of Pythagoras, who thus distinguished his pupils. After a probation of five years, as stated before, they were admitted into the presence of the preceptor, called his companions, and permitted  to converse with him freely. Previous to the expiration of that term he delivered his instructions to them from behind a screen”
-John Fellows, Fellows’s Inquiry into the Origin, History, and Purport of Freemasonry
“If we pass on to the Royal Arch, we receive a wonderful accession of knowledge, and find every thing made perfect; for this is the nec plus ultra of Masonry, and can never be exceeded by any human institution.”
-George Oliver, Lectures on Freemasonry
It is during this degree that the initiate learns the sacred name of God.
“A Degree indescribably more august, sublime, and important than any which precede it, and is, in fact, the summit and perfection of ancient Masonry. It impresses upon our minds a belief in the being of a God, without beginning of days or end of years, the great and incomprehensible Alpha and Omega, and reminds us of the reverence which is due to His Holy NAME.”
-George Oliver, Historical Landmarks
This holy name is Jahbulon, a combination of words meaning “god” in Syriac, Chaldaic and Egyptian.
“JEHOVAH. Of the varieties of this sacred name in use among the different nations of the earth, three particularly merit the attention of Royal Arch Masons:
1. JAH. This name of God is found in the 68th Psalm, v. 4.
2. BAAL OR BEL. This word signifies a lord, master, or possessor, and hence it was applied by many of the nations of the East to denote the Lord of all things, and the Master of the world.
3. ON. This was the name by which JEHOVAH was worshiped among the Egyptians.”
-Malcolm C. Duncan, Duncan’s Masonic Ritual and Monitor
The initiation ritual to this degree re-enacts the return to Jerusalem of three Most Excellent Masons who were held captive in Babylon. I won’t go through the whole ceremony and symbolism but at one point, the initiate is asked to learn a secret password and a hand sign in order to go through a series of veils. The following image depicts the hand sign required to go through the second veil, as documented in Duncan’s Masonic Ritual and Monitor:
“Master of Second Veil: “Three Most Excellent Masters you must have been, or thus far you could not have come; but farther you cannot go without my words, sign, and word of exhortation. My words are Shem, Japhet, and Adoniram; my sign is this: (thrusting his hand in his bosom); it is in imitation of one given by God to Moses, when He commanded him to thrust his hand into his bosom, and, taking it out, it became as leprous as snow. My word of exhortation is explanatory of this sign, and is found in the writings of Moses, viz., fourth chapter of Exodus”:
“And the Lord said unto Moses, Put now thine hand into thy bosom. And he put his hand into his bosom; and when he took it out, behold, his hand was leprous as snow”
-Malcolm C. Duncan, Duncan’s Masonic Ritual and Monitor
As stated above, this hand gesture is said to be inspired by Exodus 4:6. In this biblical verse, the heart (“bosom”) stands for what we are, the hand for what we do. It can thus be interpreted as : What we are is what we ultimately do. The symbolic significance of this gesture might explain the reason why it is so widely used by famous Masons. The hidden hand lets the other initiates know that the individual depicted is part of this secret Brotherhood and that his actions were inspired by the Masonic philosophy and beliefs. Furthermore, the hand that executes the actions is hidden behind cloth, which can symbolically refer to covert nature of the Mason’s actions. Here are some of the famous men who used this hand signal.

Napoleon Bonaparte

Napoleon, a known Mason in his study at the Tuileries, 1812
Napoleon Bonaparte (1769-1821) was a military and political leader of France whose actions shaped European politics in the early 19th century. He was initiated into Army Philadelphe Lodge in 1798. His brothers, Joseph, Lucian, Louis and Jerome, were also Freemasons. Five of the six members of Napoleon’s Grand Councel of the Empire were Freemasons, as were six of the nine Imperial Officers and 22 of the 30 Marshals of France. Bonaparte’s association with Masonry has always been played down in historical records. Masonic researcher J.E.S. Tuckett addresses the situation:
“It is strange that evidence in favor of the Great Napoleon’s membership of the Masonic Brotherhood has never been examined in detail, for the matter is surely one of interest, and – seeing the remarkable part that remarkable men played in the affairs of Europe, at a time when Continental Freemasonry was struggling out of chaos into regular order – it cannot be without an important bearing upon Masonic history”
In his essay on Napoleon and Masonry, Tuckett claims:
“There is incontestable evidence that Napoleon was acquainted with the nature, aims and organization of Freemasonry: that he approved of and made use of it to further his own ends”
-J.E.S. Tuckett, Napoleon I and Freemasonry (source)
Napoleon was also said to be aided by occult powers. In 1813 he was defeated at Leipzip and behind him was  a “Cabinet of Curiosities” in which a Prussian officer discovered his Book of Fate and Oraculum. Originally this Oraculum was  discovered in one of the Royal tombs of Egypt during a French military expedition of 1801. The emperor ordered the manuscript to be translated by a famous German scholar and antiquarian. From that time onward, the Oraculum was one of Napoleon’s most treasured possessions. He consulted it on many occasions and it is said to have “formed a stimulus to his most speculative and most successful enterprises.”
Napolean's Book of Fate 002

Karl Marx

Karl Marx is known today to be the founder of modern Communism. Despite being denied by some Masons, Marx is said to have been a 32nd degree Grand Orient Freemason. Marx became the spokesman of the atheist and socialist movement of Europe. He planned the replacement of monarchies with socialist republics, with the next step conversion to communist republics.

George Washington

George Washington was one of the Founding Fathers of the United States and is considered to be the “most important American Mason”. Charles Willson Pealed produced this painting when Washington was 52 years old. Notice the position of Washington’s feet: they form an oblong square. The position of the feet are of utmost importance in Masonic symbolism. Compare this with this excerpt from Duncan’s Ritual Monitor:

Wolfgang Amadeus Mozart

Wolfgang Amadeus Mozart is considered to be one of the most prolific and influential composers of music ever. He also was a Freemason and was initiated in the Austrian lodge Zur Zur Wohltatigkeit on Dec. 14th 1784. Mozart’s creations often incorporated important Masonic elements. The Magic Flute opera was mainly based on Masonic principles.
“The music of the Freemasons contained musical phrases and forms that held specific semiotic meanings. For example, the Masonic initiation ceremony began with the candidate knocking three times at the door to ask admittance. This is expressed musically as a dotted figure: meanings. For example, the
This figure appears in Mozart’s opera The Magic Flute in the overture, suggesting the opening of the Masonic initiation.”
- Katherine Thompson, The Masonic Thread in Mozart
The musical progression of The Magic Flute was based on the Golden Ratio (1,6180…), the proportion of everything that is considered divine by Mystery Schools.
Here are compositions created by Mozart for use in Masonic lodges:
  • Lied (song) “Gesellenreise, for use at installation of new journeymen”
  • Cantata for tenor and male chorus Die Maurerfreude (“The Mason’s Joy”)
  • The Masonic Funeral Music (Maurerische Trauermusik)
  • Two songs to celebrate the opening of “Zur Neugekrönten Hoffnung”
  • Cantata for tenor and piano, Die ihr die unermesslichen Weltalls Schöpfer ehrt
  • The Little Masonic Cantata (Kleine Freimaurer-Kantate) entitled Laut verkünde unsre Freude, for soloists, male chorus, and orchestra

Marquis de Lafayette

Marquis de Lafayette was a 33rd degree Freemason. According to Willam R. Denslow’s 10,000 Famous Freemasons, Lafayette was a French military officer who was a general in the American Revolutionary War and a leader of the Garde Nationale during the bloody French Revolution. Lafayette was also made an honorary Grand Commander of  the Supreme Council of New York. More than 75 Masonic bodies in the U.S. have been named after him, including 39 lodges, 18 chapters, 4 councils, 4 commanderies, and 7 Scottish rite bodies.

Salomon Rothschild

Salomon Rothschild was the founder of the Viennese branch of the prominent Mayer Amschel Rothschild family. The most powerful family in the world has greatly influenced the policies of Germany, France, Italy and Austria. The Rothschilds are also the main players behind the creation of Zionism and the state of Israel.
The power of the Rothschilds went way beyond the confines of the Masonic lodge. They are said to be part of the 13 “Illuminati Bloodlines”. An analysis of the recently built Supreme Court of Israel (see article here) confirms the Rothschild’s embrace of Masonic symbolism.

Simon Bolivar


Known as “El Libertador” (the Liberator), Bolivar is considered to be the “George Washington of South America”. He joined Freemasonry in Cadiz, Spain, received the Scottish Rite degrees in Paris and was knighted in a Commandery of Knights Templar in France in 1807. Bolivar founded and served as master of Protectora de las Vertudes Lodge No. 1 in Venezuela. The country of Bolivia is named after him. Bolivar also served as the president of Colombia, Peru and Bolivia in the 1820′s. He belonged to the Order and Liberty Lodge No. 2 in Peru.
Notice in the image above the position of his feet (oblong square) and the checkerboard pattern of the floor, also Masonic. His stance might have been inspired by the Knights of Christian Mark Degree as depicted below in Richardson’s Monitor of Freemasonry:

Joseph Stalin

Stalin’s reign of terror in the Soviet Union  lead to the deaths of millions of his own countrymen. He is often shown in pictures using the  hidden hand gesture. No official records have been found that prove Stalin’s initiation into Masonry. Of course, dictators such as Stalin tightly controlled  all information concerning themselves and their affairs, making it difficult to prove anything one way or the other. The hiding of his hand, however,  provides an initiate’s clue to his possible allegiance to an occult brotherhood.

After being shot in 1940, the young man on the right has been
edited out by Stalin’s people.
 In Conclusion

As seen above, thee leaders using the “hidden hand” gesture had a great influence on world history and many were confirmed Masons. This gesture is an obvious yet widely overlooked detail which hints at the leader’s embrace of occult philosophy. By understanding this fact and by recognizing the IMMENSE influence these leaders had on the course of History, we can begin to realize the hidden force which is currently steering the world toward international democracy.
Members of these brotherhoods might have maintained different opinions and even adhered to different factions (communism vs. capitalism), but the fundamental philosophy, beliefs and ultimate goals are still the same: the coming of an “Age of Reason and Enlightenment”. Of course, any serious researcher is already aware of the role of Masonry in the unfolding of world history. The “hidden hand” gesture, so often used by historical figures is simply the outward expression of this little known fact. As  Confucius said, “Signs and symbols rule the world, not words nor laws.” These people’s words and policies will eventually be twisted and forgotten, but their image will remain for the ages.


Το αγαλματίδιο (σε "αποκαλυπτική στάση"...) που ανέσυρε η αρχαιολογική σκαπάνη στην Κω



από το αγαλματίδιο σε "αποκαλυπτική στάση" (ανασηκώνοντας τα ρούχα του φαίνονται....
τα γεννητικά του όργανα σε διέγερση, ενώ στα χέρια του κρατά καρπούς...)

το οποίο σύμφωνα με τους παριστάμενους αρχαιολόγους είναι της "υστερο-ρωμαϊκής περιόδου".

Το θέμα είναι βέβαια τώρα ότι θα πρέπει η Αρχ. υπηρεσία με το λιγοστό προσωπικό που διαθέτει να βρίσκεται καθημερινά πάνω από τα έργα -με "αυτοθυσία", όπως μας είπαν χαρακτηριστικά (μιας και στο Πυλί σήμερα η τσάπα ανέσυρε επίσης αρχαιολογικά ευρήματα...) ζητώντας ως προς αυτό συνεργασία αλλα και κατανόηση από το δήμο και τους υπεύθυνους του έργου, μιας και μπορεί να προκύψουν κι άλλα παρόμοια ευρήματα, όπως εξήγησαν στον Αντιδήμαρχο Θ. Νικηταρά (ο οποίος έφτασε επίσης επί τόπου μόλις τελείωσε η συνέντευξη τύπου το μεσημέρι")

Saturday, March 29, 2014

Γιατί οι μεγαλύτεροι μαζικοί δολοφόνοι της ιστορίας ήταν άθεοι;

Γιατί οι μεγαλύτεροι μαζικοί δολοφόνοι της ιστορίας ήταν άθεοι;

Ο Μάο και ο Στάλιν σκότωσαν 70 εκατομμύρια συνολικά. Γιατί οι άθεοι προτείνουν το επιχείρημα ότι η θρησκεία οδηγεί στη βία, όταν σαφώς οι άθεοι σκοτώνουν τους ανθρώπους για τον δικό τους σκοπό ;

Why were history's greatest mass murders Atheists?

Mao and Stalin killed 70 million combined. Why do Atheists make the argument that religion is about violence when clearly Atheists kill people for their cause too?

Εγώ ειμί ο Εωσφόρος.

ΔΗΜΗΤΡΑ ΛΙΑΤΣΑ: Mentoring, η τέχνη της συμβουλευτικής

ΔΗΜΗΤΡΑ ΛΙΑΤΣΑ: Mentoring, η τέχνη της συμβουλευτικής

Καψάλας Δημ: Ο Μακεδονικός οίνος είναι μόνον Ελληνικός.

Διάλεξη του Δημοσιογράφου Δημητρίου Καψάλα στις 26.03.2014 για τις τελευταίες εξελίξεις στα Εθνικά θέματα. Οι διαλέξεις διενεργούνται στην αίθουσα του βιβλιοπωλείου "ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΝ", ΕΡΜΟΥ 61, ΤΗΛ. 2310.282782, 282427

Καψάλας Δημ: Ο Μακεδονικός οίνος είναι μόνον Ελληνικός.

Άθεοι και εθνικοί, κόντρα βάσης;


Άθεοι και εθνικοί, κόντρα βάσης;

Με ποια ιδιότητα ένας άθεος επιθυμεί να επισκεφθεί το Άγιο Όρος; Ως τουρίστας ή ως προσκυ­νητής;" διερωτώνταν για τον Αλέξη Τσίπρα ο γε­νικός γραμματέας Μέσων Ενημέρωσης Γιάννης Παναγιωτόπουλος, επαναφέροντας στην επικαιρότητα το θέμα των πιστεύω του επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολί­τευσης πριν λίγο καιρό. Και για πολλούς όχι άδικα, αφού, ο Αλέξης Τσίπρας, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα αυτά, όχι μόνο δεν πείθει το παραδοσιακό δεξιό κοινό χριστια­νικών φρονημάτων για τα διαπιστευτήρια της πίστης του αλλά έχει ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου με τα περί αθεΐας και με τους Έλληνες Εθνικούς που λίγο ως πολύ, θεωρούν αδιανόητο έναν μελλοντικό Έλληνα πρωθυ­πουργό, στην χώρα του Ολύμπιου Πανθέου, να υποστη­ρίζει δημόσια την αθεΐα του.

Κι έτσι, η απάντηση έρχεται μέσα από το μπλογκ Αρpolonios που θεωρείται αντιπροσωπευτικό 12.000 Ελλή­νων εθνικών (και άνω) και που δεν αφήνει θέμα ασχολία­στο για τους Έλληνες εθνικούς, όταν υπάρχει προσβλη­τικό ή μειωτικό ζήτημα. Κάποιοι έφτασαν μάλιστα σε σημείο να υποστηρίζουν ότι οι αυτοπροσδιοριζόμενοι ως άθεοι έχουν τεράστιο πρόβλημα με την Εθνική θρη­σκεία των Ελλήνων και μάλιστα, μεγαλύτερο από αυτό που θεωρείται ότι έχουν οι Ιουδαιοχριστιανοί. Κι αυτό γιατί;

Δεν θα δείτε ποτέ άθεο να υπερασπίζεται τους Έλληνες Εθνικούς.

Χρησιμοποιούν τα ίδια γελοία επιχει­ρήματα που χρησιμοποιεί η Ορθόδοξη εκκλησία για να πλήξουν την Εθνική θρησκεία. Μιλούν για διωγμούς Ελλήνων φιλοσόφων ενώ ποτέ δεν έχουν κάτι καλοπροαί­ρετο να πουν για την αρχαία Ελλάδα.

Μπορούν να μας πουν ποιο Έθνος έχει βγάλει τόσους φιλόσοφους και τό­σους επιστήμονες όπως η Ελλάδα των προγόνων μας; Είναι ένα ερώτημα προς όσους δηλώνουν άθεοι μέσα α­πό τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και γενικότερα. Σε ποια χώρα υπήρξαν τόσες φιλοσοφικές σχολές; "Γιατί ό­μως αυτή η επίθεση τώρα" αναρωτιούνται οι Έλληνες Ε­θνικοί. Επειδή η Εθνική θρησκεία τους χαλάει όλο το οι­κοδόμημα της ανθρώπινης εκμετάλλευσης, απαντούν, "καθότι ευτυχώς από μία άποψη, δεν μπορούν να κατα­λάβουν πως οι πρόγονοί μας έστησαν τον τεράστιο αυ­τό πολιτισμό έχοντας αυτή την θρησκεία ως αναπόσπα­στο σύμμαχό τους και όχι εμπόδιο. Οι περισσότεροι Α­θεοι γράφουν με βαρβαρικά γράμματα και είναι διεθνιστές! Προτείνω να αλλάξουν τίτλο και να ονομάζονται Παυλικοί" έγραφε ο Κωνσταντίνος Σταθάτος, υπεύθυ­νος της ιντερνετικής ομάδας για την Επανελλήνιση των Ελλήνων, "καθότι ο πρώτος διεθνιστής ήταν ο Παύλος με κείνο το "δεν υπάρχουν Έλληνες και Ιουδαίοι όλοι είμα­στε στρατιώτες του Ιησού!".

Πηγή: Εφημερίς "Ελεύθερη ώρα"


Η ΕΣΤΙΑ (Του ποδοσφαίρου), προέρχεται από την θεά ΕΣΤΙΑ.

Η ΕΣΤΙΑ (Του ποδοσφαίρου), προέρχεται από την θεά ΕΣΤΙΑ.

Στην αρχαία ελληνική θρησκεία, η Εστία είναι η παρθένα θεά της εστίας, της οικιακής ζωής, της οικογένειας και του κράτους.

Στο ποδόσφαιρο η Εστία είναι η βάση της ομάδος, είναι θηλυκή και πρέπει να είναι παρθένα.

Ο ρόλος του Κλήρου

Ο ρόλος του Κλήρου

Σε όλη τη διάρκεια της μακραίωνης δουλείας των Ελλήνων, ο ρόλος του κλήρου υπήρξε καταλυτικά αρνητικός σε κάθε ιδέα ξεσηκωμού του Γένους. Ορθόδοξος και καθολικός κλήρος, όχι απλώς συνιστούσαν υποταγή στον σουλτάνο, αλλά με κάθε τρόπο παρεμπόδιζαν κάθε ιδέα εξέγερσης. Άλλωστε ο κλήρος απολάμβανε προνομίων και δεν είχε κανέναν λόγο να αλλάξει η κατάσταση. Δούλοι του Θεού και δού­λοι του σουλτάνου έπρεπε να παραμείνουν εσαεί οι δύσμοιροι ραγιά­δες. Αυτό ήταν το θέλημα του Θεού. Το είχε διακηρύξει ο πιο επίσημος θεϊκός εκπρόσωπος, ο γνήσιος ερμηνευτής της θέλησης του Θεού, ο Απόστολος Παύλος, ο επιλεγόμενος Απόστολος των Εθνών, ο πρώ­ην Εβραίος Σαούλ, ο νεαρός Μπίν Λάντεν των Εβραίων, για τους χρι­στιανούς της εποχής του, στην αρχή της πολυτάραχης σταδιοδρομίας του. Το ’λεγε και το ’γράψε, μήπως και το ξεχάσουν οι άνθρωποι. Τα γραπτά μένουν, scripta manent, που έλεγαν και οι Λατίνοι. Και ήλθαν ύστερα οι διάδοχοι - δεν τους όρισε κανείς, μόνοι τους χρίστηκαν διά­δοχοι - πήραν τα γραπτά του και με την κληρονομική αποστολική εξουσία, που δημιούργησαν για τον εαυτό τους, τα ενέταξαν εκεί όπου έπρεπε να τα εντάξουν, τα περιτύλιξαν με μία δήθεν θεοπνευστία και τα καθιέρωσαν πλέον ως δόγμα, αδιαφιλονίκητη εντολή και επιθυμία του Θεού. Και όποιος τυχόν δεν ήθελε να το πιστέψει, τον περίμενε η αιώνια φωτιά και η βρασμένη πίσσα στην κόλαση.
Άντε τώρα εσύ να πείσεις τους αγράμματους ραγιάδες ότι δεν εί­ναι έτσι τα πράγματα και ότι ο Θεός δεν μπορούσε να θέλει τον άν­θρωπο δούλο ούτε δικό Του, ούτε κάποιου άλλου συνανθρώπου του. Δεν ακούστηκε ποτέ, ούτε γράφτηκε πουθενά, ότι ο Αδάμ και η Εύα ήταν και πλάστηκαν δούλοι για να γίνουν τέτοιοι και οι απόγονοί τους. Τη θεωρία αυτή την κατασκεύασε ο Παύλος και τα κατάφερε μια χαρά, ώστε να καταστήσει πράγματι τον άνθρωπο δούλο, όχι μό­νο του Θεού και του Ιερατείου, αλλά και κάθε ισχυρού αχρείου, αφού δίδασκε ότι, κάθε τάση για ελευθερία και ανυπακοή στην εξουσία, ήταν αντίθετη προς την εντολή του Θεού.

Αλλά ας ακούσουμε τον ίδιο τον Παύλο να μας εξηγεί τη θεωρία του:

Αναφέρεται σε περισσότερες από μία επιστολές του, από αυτές που τις ακούμε (και δεν τις καταλαβαίνουμε), τακτικά στις εκκλησίες.
Και μάλιστα για να μην υπάρξει καμμιά αμφιβολία και αμφισβή­τηση ότι όντως ομιλεί εξ ονόματος του Θεού, σε μία από αυτές το το­νίζει καθαρά:
«Παϋλος, άπόστολος Ιησού Χριστού, κατ’ εντολήν του Θεού και του Σωτήρος μας και του Κυρίου Ιησού Χριστού, επιτάσσω:
1. Όσοι εισιν υπό ζυγόν δούλοι, τους ιδίους δέσποτας πάσης τιμής άξιους ήγείσθωσαν, ϊνα μή τό όνομα τοΰ Θεοΰ και ή διδασκαλία βλασφημήται».1 Προς Τιμόθεον Α' κεφ. 6, στ. 1.
Κατ’ εντολήν λοιπόν του Θεού και του Χρίστου, διατάσσω: Όσοι εί­ναι δούλοι, να εκτιμούν ιδιαίτερα τους κυρίους τους για να μη δυ­σφημείται το όνομα του Θεοΰ και η διδασκαλία Του.
Τώρα μαθαίνω και εγώ ότι, όταν δεν υπακούς και δεν εκτιμάς το βάρβαρο αφεντικό σου, διαπράττεις δυσφήμηση του Θεού και της δι­δασκαλίας του.
Ευτυχώς το ιερατείο δεν έχει θεσμοθετήσει ακόμη τις βρισιές και τις κατάρες κατά των πάσης φύσεως τυράννων, πέρα από την περιύ­βριση της αρχής, και ως συκοφαντική δυσφήμηση του Θεού και του Ευαγγελίου Του!
«Πάσα ψυχή έξουσίαις υπερεχοΰσαις ύποτασσέσθω. Ου γάρ έστιν εξουσία ει μή υπό Θεοΰ, αί δε ουσαι έξουσίαι υπό του Θεοΰ τεταγ- μέναι είσίν, ώστε ό άντιτασσόμενος τή εξουσία τή τοΰ Θεοΰ διαταγή άνθέστηκε. Οί δε άνθεστηκότες έαυτοις κρίμα λήψονται. Θέλεις δέ μή φοβεϊσθαι τήν εξουσίαν; τό άγαθόν ποίει, καί έξεις έπαινον έξ αυτής. Θεοΰ γάρ διάκονός έστί σοι εις τό άγαθόν. Έάν δέ τό κακόν ποιης φοβοΰ. Ου γάρ είκή τήν μάχαιραν φόρεί Θεοΰ γάρ διάκονος έστιν εις οργήν εκδικος τω το κακον πράσσοντι. Διό ανάγκη ύποτάσσεσθαι ού μόνον διά την οργήν, άλλά και διά την συνείδησιν».2  Προς Ρωμαίους, Κεφ.13. 1-5.

Κάθε άνθρωπος πρέπει να υποτάσσεται στις ανώτερες αρχές, διότι δεν υπάρχει καμμιά εξουσία, χωρίς τη θέληση του Θεού, οι εξουσίες δε που υπάρχουν, έχουν ορισθεί από τον Θεό, εις τρόπον ώστε, εκεί­νος που αμφισβητεί την εξουσία, αντιτάσσεται στη διαταγή του Θεού.
Όσοι δε, δεν υπακούουν θα τιμωρηθούν. Θέλεις να μη φοβάσαι την εξουσία; Κάνε το καλό και θα επαινεθείς από αυτήν, διότι η εξουσία είναι υπηρέτης του Θεού και αποβλέπει στο καλό σου. Εάν όμως πράξεις το κακό, τότε να φοβάσαι, διότι δεν είναι έτσι άσκοπα ζωσμένη με το μαχαίρι, έτοιμη να εκδικηθεί εκείνον που κάνει το κα­κό. Επομένως πρέπει να υποτάσσεσθε, όχι μόνον για να αποφύγετε την οργή,3  Της εξουσίας. αλλά και δια λόγους συνειδήσεως...!»
Ωραίος ο Παύλος. Όλα μέλι γάλα, αρκεί να μην βγάζεις γλώσσα στην εξουσία και να κάνεις ό,τι σου λέει, αφού υπάρχει και λειτουρ­γεί ως όργανο του Θεού και θέλει πάντα το καλό σου. Κάτσε λοιπόν φρόνιμα, γιατί δεν είναι μόνο που θα πας στην κόλαση, αλλά θα δο­κιμάσεις πρώτα και το μαχαίρι της στον λαιμό σου. Μπράβο ρε, Παύλο. Αλλά αφού έτσι πρέπει να είναι τα πράγματα, θεϊκά δοσμέ­να, γιατί μωρέ κατηγορείτε και μας λέτε άλλα στο σχολείο και άλλα στην κοινωνία, ότι ο Χίτλερ, ο Στάλιν, ο Πινοσέτ και τόσοι πολλοί άλλοι, για να περιορισθώ μόνο στη νεότερη εποχή, ήσαν δικτάτορες, αιμοσταγείς δολοφόνοι, χασάπηδες, θηρία, ανθρωπόμορφα κτήνη; Αυτοί δεν είχαν ορισθεί από τον Θεό και δεν ήσαν όργανά του και ο Θεός δεν τους είχε εφοδιάσει με το μαχαίρι τους;
Εάν αυτό είναι το θέλημα του Θεού, γιατί επιτρέπει τις επανα­στάσεις, την αντίσταση κατά της τυραννίας και τους ξεσηκωμούς για την ελευθερία;
Αν έτσι έχουν τα πράγματα, έπρεπε όλοι να έχουμε συμμορφωθεί στις εντολές του Παύλου ασυζητητί και να προσκυνάμε, ιδιαίτερα εμείς οι Έλληνες, ακόμη τον σουλτάνο, που θα μας επέτρεπε να ζού- με υπό την Προστασία Του και τη Σκέπη του Μωάμεθ! Ή μήπως Παύλο, ο Αλλάχ δεν είναι Θεός;
Τώρα, βέβαια, μου γεννήθηκε μία απορία: Τί θα γίνει από εδώ και πέρα με τους νεωτερισμούς του κ.κ.4  Με δυο κ., γιατί είναι δυο φορές Κύριος, ενώ παντού τον Θεό, τον αναφέρου­με με ένα Κ. Χριστόδουλου, να διαβάζο­νται στην εκκλησία τα ευαγγέλια και οι απόστολοί στην καθομιλουμένη γλώσσα; Πώς θα δικαιολογούν πλέον τις παραπάνω περίεργες φιλομοναρχικές θεωρίες του Παύλου, που φρόντισε να τις εξοπλίσει με θεϊκό κύρος;
Και που να ακούσει το εκκλησίασμα, τί γράφει ο Παύλος για τις γυναίκες. Φοβάμαι ότι θα ξεσηκωθούν και οι πέτρες εναντίον του! Αλλά αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο. Νομίζω ότι ήταν καλύτερα τα πράγματα, ως είχαν. Οι νεωτερισμοί είναι κακό πράγμα. Ξυπνούν τον κόσμο και αρχίζει να ρωτάει. Πώς, γιατί, και τέτοια. Ενώ με την καθιερωμένη μιξοβάρβαρη γλώσσα των Αποστόλων, είναι ζήτημα αν ένας στους χίλιους καταλάβαινε τί θέλει να πει ο Παύλος και οι άλλοι. Δεν ήταν ηλίθιοι αυτοί που διατήρησαν “την παράδοση”, αφού ήξεραν καλά ότι το δυσνόητο είναι και ακατανόητο, και το ακατανόητο δεν δημιουργεί ερωτηματικά, ενώ τα ερωτηματικά δημιουργούν απορίες και οι απορίες αμφισβητήσεις. Γι’ αυτό σου λέω, πίστευε και μη ερεύνα!
Είναι πικρή αλήθεια ότι μετά τη βιαίη επιβολή του χριστιανισμού, ο κόσμος σκοτείνιασε, το αρχαίο ελληνικό πνεύμα σίγησε, το πλήθος των ελεύθερων ανθρώπων μεταβλήθηκε σε ποίμνιο και η ζωή έγινε κολαστήριο. Παντού ενοχές, φωτιές, σκοτάδι πυκνό. Ακολούθησαν αιώνες σκοτεινοί, εγκληματικοί, βάρβαροι, με τους Κωσταντίνους, τους Κωνστάντιους, του Θεοδόσιους, τους Ιουστινιανούς και τα τόσα άλλα αστοιχείωτα ανδράποδα δεκανέων, υποδεκανέων, χιλιάρχων και υποχιλιάρχων, που δεν άφησαν τίποτε όρθιο, από τη μέχρι τότε πρόοδο του ανθρωπίνου γένους. Η Ελλάδα είχε την ατυχία να υποστεί πρώτη τον εκβαρβαρισμό της νέας τάξης πραγμάτων και μετά την κατάργηση των Ολυμπιακών Αγώνων και το κλείσιμο των Φιλο­σοφικών Σχολών, παραδόθηκε αμαχητί στο μεσαιωνικό Ιερατείο, που από τότε και στο εξής, δυστυχώς και μέχρι σήμερα, θα αποφά­σιζε όχι μόνο το τί θα τρώει και τί θα πίνει και πώς θα ντύνεται, ο ονομαζόμενος πλέον, όχι ελεύθερος άνθρωπος, αλλά πιστός ή αμνός, αλλά και τί θα διαβάζει και τί θα σπουδάζει και τί θα διδάσκει. Η γνώση και η διδασκαλία πέρασε στην απόλυτη δικαιοδοσία, από τους φιλοσόφους και τους ποιητές στους άξεστους καλόγηρους και στους υποκριτές! Έτσι καθιερώθηκε ελέω Ιερατείου και κοσμικής εξουσίας να κάνει κουμάντο, σε ό,τι αφορά την παιδεία, η εκάστοτε ηγεσία της Εκκλησίας. Είμαστε η μοναδική χώρα στον κόσμο που δι­ατηρούμε σήμερα κοινό Υπουργείο Θρησκείας και Παιδείας, όπου το είδος και το εύρος της εθνικής παιδείας, καθορίζει, όχι η Πολι­τεία, αλλά η Εκκλησία. Η διαπίστωση αυτή, κάνει τον κύριο εκφρα­στή, του λεγάμενου ελληνοχριστιανικού πολιτισμού, συντηρητικό, δε­ξιό ιστορικό Παπαρρηγόπουλο, να διαμαρτύρεται από τον περασμέ­νο ήδη αιώνα5 Σημειωτέον ότι στην Γαλλία, ο χωρισμός Κράτους και Εκκλησίας έγινε τον περασμένο αιώνα, συγκεκριμένα το 1901. Στην Ελλάδα, εκατό και πλέον έτη, διατη­ρείται ακόμη το δίπτυχο Κράτος-Εκκλησία. για την κατάσταση αυτή του εκκλησιασικού κατεστη­μένου και να γράφει σε ιδιαίτερο κεφάλαιο με τον τίτλο: Ή Εκκλησία ήμέλησε τον έξελληνισμό των αλλόγλωσσων, «Το καθ’ ημάς ήθέλομεν άνεχθή άπαντα τά λοιπά αυτού 6 αμαρτήματα, την θυσίαν τών προνομίων, τον έξευτελισμόν, την φιλοχρηματίαν, εάν έφρόντιζε να υπηρέτηση το μέγιστο τών συμφερόντων εκείνων του 'Ελληνισμού, αφού είχε προς τούτο δύναμιν και καιρόν».
Αποκαλυπτικός, όμως, για την παρεχόμενη εκπαίδευση στο ελλη­νικό κράτος, στο τέλος του 19ου αιώνα, είναι ο ιστορικός Π. Σ. Φωτιάδης, που γράφει:
«...σήμερον έξερχόμενοι τών σοφών γυμνασίων μας οί πλεΐστοι ούτε τούς προγόνους συγγράφεις έννοοϋμεν ούτε, ώφέλειάν τινα ήθικήν έξ αυτών συνεπαγόμεθα ούτε Γσως ορθογραφίαν γιγνώσκομεν, χωρίς να προσθέσωμεν ότι πάντες άνεξαιρέτως αγνοούμεν τά στοιχειωδέστατα τής βοτανικής, τής χημείας, τής ζωγραφικής και των λοιπών εκείνων γνώσεων, αϊτινες σήμερον θεωρούνται καί εισί πράγ­ματι το άναποσπαστον εφόδιον παντός τά εγκύκλια πεπαιδευμένου άνθρώπου».7  Περιοδικό “Παρνασσός”, Μάρτιος 1879.

Η κατάσταση αυτή οφείλεται στην εξάρτηση της εκπαίδευσης από την Εκκλησία, η οποία το μόνο που θα ήθελε να γνωρίζει ο χριστια­νός είναι απλή ανάγνωση και γραφή για να μπορεί να διαβάζει τη Βίβλο και τους Ψαλμούς! Όλες οι υπόλοιπες γνώσεις οδηγούν, κατά την Εκκλησία, στην αθεΐα. Γι αυτό και για να μας προφυλάξει από την πλάνη, έχει αναλάβει εργολαβικά, από της συστάσεως του ελληνικού κράτους, διά του περιβόητου Υπουργείου Παιδείας και Θρη­σκευμάτων την παιδεία των ελληνοπαίδων.
Καλύτερη απόδειξη για τον αρνητικό ρόλο της Εκκλησίας στην παι­δεία των υπόδουλων Ελλήνων και τη συνεργασία τους με τον κατακτητή δεν έχουμε, παρά τα ίδια τα λόγια του πρωτεργάτη του Ξεση­κωμού του Γένους Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, που γνώριζε καλά από πρώτο χέρι και έζησε τα γεγονότα. Σε ομιλία του προς τους φοιτητές στην Αθήνα, στις 8 Οκτωβρίου το 1838, τοποθέτησε τα πράγματα έτσι όπως έπρεπε. Καυτηρίασε τη στάση του κλήρου - δηλαδή των αρχιερέων - γιατί οι απλοί παπάδες, όντες παντελώς αγράμματοι, ήσαν άβουλα ενεργούμενά τους -για την εχθρική τους στάση κατά των ελληνικών γραμμάτων ειδικώς και της προόδου γενικότερα, και αναγνώρισε τη σπουδαία συμβολή των Ελλήνων και των ξένων δια­νοουμένων του εξωτερικού και των οπαδών του Διαφωτισμού στην επανάσταση και στην αναγέννηση της Ελλάδας. Είπε ο Κολοκοτρώνης τότε: «Σαν είδε τούτο8 διόρισε έναν Βιτσερέ 9  Ιταλικό, vicere = αντιβασιλέα.- έναν Πατρι­άρχην- 10  Στα 1453.και τού έδωκε την εξουσίαν τής Εκκλησίας. Αυτός και ό λοιπός κλήρος έκαμαν ο,τι τούς έλεγεν ό Σουλτάνος. "Ύστερον έγιναν οί Κοτσαμπασήδες εις όλα τά μέρη. Ή τρίτη τάξις και οί προ­κομμένοι το καλύτερο μέρος των πολιτών, μη ύποφέροντες τον ζυγόν έφευγαν, και οί γραμματισμένοι έπήραν και έφυγαν άπο την Ελλάδα, την πατρίδα των, και έτσι έμεινε ό λαός, όστις στερημένος άπο τά μέσα τής προκοπής έκατήντησεν εις άθλίαν καταστάσιν καί αυτή αύξαινε κάθε ημέρα χειρότερα, διότι άν εύρίσκετο μεταξύ του λαού κανείς με όλίγην μαθήσιν, τον έλάμβανε ό κλήρος, όστις έχαιρε προνόμια, ή έσύρετο άπο τον έμπορον τής Ευρώπης ώς βοηθός του, ή εγίνετο γραμματικός του προεστού. Και μερικοί, μην ύποφέροντες την τυραννίαν του Τούρκου καί βλέποντες τες δόξες αύτες και τες ηδονές, όπου απελάμβαναν αύτοί, άφηναν την πίστην τους καί εγένοντο μουσουλμάνοι. Καί τοιουτοτρόπως κάθε ημέραν ό λαός ελίγνευε κα'ι έπτώχαινε».11  Θ. Κολοκοτρώνη, Διήγησις συμβάντων της Ελληνικής Φυλής, Αθήναι 1846, σ. Στη συνέχεια της ομιλίας του ξεκαθάρισε ότι οι ραγιάδες συνειδητοποίησαν την ελληνική τους καταγωγή και αποφάσισαν να ξεσηκωθούν, όταν για πρώτη φορά πληροφορήθηκαν το παρελθόν τους, μέσα απο τα έργα των αρχαίων Ελλήνων, τα οποία μέχρι τότε ήταν άγνωστα, εξαιτίας της καταδίκης τους και της απαγορεύσεώς τους από την Εκκλησία. Οι Έλληνες και ξένοι διανο­ούμενοι που μετέφρασαν την αρχαία ελληνική γραμματεία και αποκάλυψαν τη σοφία της στους λαούς της Ευρώπης, βοήθησαν με τον τρόπο αυτό να αναπτυχθεί ένα μεγάλο κίνημα συμπαράστασης και υποστήριξης του ελληνικού Αγώνα για την απελευθέρωση της Ελλά­δας από τον τουρκικό ζυγό. « Εις αυτήν τήν δυστυχισμένην κατα- στάσιν μερικοί άπο τούς φυγάδες γραμματισμένους έμετάφραζαν και έστελναν εις τήν Ελλάδα βιβλία -και εις αυτούς πρέπει να χρω­στούμε ευγνωμοσύνην-, διότι εύθύς όπου κανένας άνθρωπος άπο τον άπλό λαό έμάνθανεν τά κοινά γράμματα, έδιάβαζεν αύτά τά βιβ­λία, και έβλεπε ποιους είχαμε προγόνους καί τί εκαμεν ό Θεμιστοκ­λής, ό Αριστείδης κα'ι οί άλλοι παλαιοί μας, και έβλέπαμε και εις ποίαν κατάστασιν εύρισκόμεθα τότε. Όθεν μας ήλθεν είς τον νουν νά τούς μιμηθούμε και νά γίνωμε ευτυχέστεροι».12  Τερτσέτης, Άπαντα, εκδ. Βαλέτα, τ. F, σ. 254.
«Η βυζαντινή ιστορία», γράφει ο Ιάκωβος-Ρίζος Νερουλός, αναφε ρόμενος στα έργα του κλήρου, «είναι άλληλένδετος σχεδόν, και μακροτάτη σειρά πράξεων μικρών και αισχρών βιαιοτήτων του εις του εις τό Βυζάντιον μετεμφυτευθέντος Ρωμαϊκού Κράτους. Είναι στηλογραφία έπονείδιστος τής έσχάτης άθλιότητος και έξουθενώσεως τών Ελλήνων»,13  Ομιλία του στην Ακρόπολη, 25 Μαϊου 1841.ενώ ο ιστορικός Κ. Κοΰμας προσδιορίζο­ντας τον ρόλο του πατριάρχη, αποφαίνεται ότι« ούτος δε άνελάμβανε δυο τα πρώτιστα καθήκοντα : Να έπαγρυπνή εις τους χριστιανούς να διατηρώσιν άπαρασάλευτον τήν θρησκείαν των, και μετά τούτο, άκλόνητον ύπακοήν εις τήν εξουσίαν».14  Κ. Κοΰμας Ιστορία των ανθρωπίνων πράξεων, Βιέννη 1832 Βιβλίον Γ
Ο πατριάρχης στην Οθωμανική Αυτοκρατορία δεν ήταν μόνο απλά πνευματικός ηγέτης των χριστιανών, αλλά ταυτόχρονα και πο­λιτικός.
Ο Άγγλος ιστορικός Ουϊλιαμ Μίλλερ το ξεκαθαρίζει ρητά: «...εν τή οθωμανική αυτοκρατορία οί επίσκοποι είναι συνήθως πρώτον μέν πολιτευταί, έπειτα δέ πνευματικοί άρχηγοί...»,15  W. Millet. Η Τουρκία καταρρέουσα, εκδ. Δωδώνη 1994, ο. 264.ενώ ο δικός μας ιστορικός Δημ. Φωτιάδης γράφει ότι «Η πολυπόθυτη λευτεριά άργη­σε πάρα πολύ να έλθη, γιατί το πατριαρχικο-φαναριώτικο κράτος κατέπνιγε κάθε ελευθερωτική πνοή με αφορισμούς, αρές, κατάρες και διαβρώσεις μέσω πολυπληθών ρασοφόρων του, και ιδιαίτερα των αργόσχολων καλογέρων του, εκτός από το “σφάξε με, αγά μου, για ν’ αγιάσω”.
Ο Πατριάρχης πάλι, όχι μόνο δεν είχε μυηθεί στη Φιλική Εται­ρεία, αλλά δεν ήθελε καν να ακούσει την λέξη “επανάσταση”.
«Πατριάρχης εταίρος,16  δηλ. μέλος της Φ. Ε. ό έστί συνωμότης κατά τής τουρκικής εξουσίας, δεν ήτο, και όχι μόνον ουδόλως ένθάρρυνε τήν έλληνικήν εθνεγερσίαν, άλλά πάντοτε έπέτρεπε τους προς ους διελέγετο φιλεπαναστάτας, θεωρών έθνοφθόρον τό τοιοΰτον τόλμημα».17  Τρικουπης όπ. παρ.,

Η εξουσία του κλήρου, μετά την επανάσταση είχε σχεδόν εκμηδενισθεί. Και αυτό εξαιτίας της συνεργασίας του με τους Τούρκους. Οι κοτζαμπάσηδες και ο κλήρος σύρθηκαν υποχρεωτικά με το μέρος των επαναστατών, γιατί είχε γίνει φανερό πια ότι οι Τούρκοι είχαν αποφασίσει την εξόντωσή τους. Η προσχώρηση των κοτζαμπάσηδων και του ανώτερου κλήρου στην Επανάσταση δεν ήταν αυθόρμητη. Ήταν κατάσταση ανάγκης για όλους αυτούς. Ήταν ζήτημα ζωής ή θανάτου.
«Η σκανδαλώδης σε ανηθικότητα διαγωγή του κλήρου τον είχε αποξενώσει από το ποίμνιο, ενώ οι ανελεύθερες ιδέες του, η εχθρό­τητά που έδειξε αρχικά εναντίον του επαναστατικού κινήματος, προ- κάλεσαν την καταφρόνηση του καλύτερα πληροφορημένου τμήματος του έθνους».18  Julius Millingen, Memoirs of the Affairs of Greece, London 1831.
Φυσικά ο Millingen αναφέρεται στον ανώτερο κλήρο. Ο ανώτε­ρος κλήρος αποτελούσε μία αριστοκρατική ομάδα που επέβαλε ζυγό στον τράχηλο των Ελλήνων, καταπιεστικό όσο σχεδόν και του πασά. Για να εξασφαλίσει ο επίσκοπος την προστασία των τουρκικών αρ­χών πρόσφερε δώρα κάθε χρόνο με δαπάνες φυσικά του ποιμνίου του και εξαγοράζοντας σιωπηρά την ατιμωρησία, μπορούσε να ικα­νοποιεί ανενόχλητα τις αρπακτικές του επιθυμίες ή αν είχε μεγάλες φιλοδοξίες να συσσωρεύει πλούτη που θα του χάριζαν μια πλουσιό­τερη επισκοπή,19  'Οτι ακριβώς γίνεται και σήμερα. ακόμη και το πατριαρχικό αξίωμα, το οποίο έπαιρ­νε ο μεγαλύτερος πλειοδότης.
Γιατί οι “κοσμοπαπάδες”, όπως αποκαλεί τους λαϊκούς παπάδες των χωριών, ζούσαν και αυτοί τη μίζερη ζωή των συγχωριανών τους. Για να επιβιώσουν δούλευαν χειρωνακτικά, όπως ακριβώς και οι υπόλοιποι πολίτες.
«Η φτώχια, η εξαθλίωση και η αμάθειά τους δεν επέτρεπαν την ελάχιστη επιρροή πάνω στον λαό. Έτσι γίνονταν παθητικά όργανα στα χέρια του ανώτερου κλήρου. Αντίθετα οι ιεράρχες ζούσαν σαν μεγιστάνες. Στις δημόσιες εμφανίσεις τους, η συνοδεία τους ήταν ελάχιστα κατώτερη από την κουστωδία του πασά.
Η διαγωγή τους και η διαγωγή των μοναχών γενικά ήταν πολύ ανήθικη. Και για να μην αναφέρω άλλους, ο Αρχιεπίσκοπος Άρτας και ο Παπαφλέσσας, καθώς και ο επίσκοπος Μεθώνης και Κορώνης βαρύνονται με κατάφωρα εγκλήματα».20  Millingen, όπ. παρ., σ. 312.
Τις κατηγορίες αυτές υιοθετεί και η Ελληνική Νομαρχία:21  έκδ. Βαγιονάκη. Ανωνύμου, Ελληνική Νομαρχία, σ. 130.
« Ή μέν Σύνοδος, όπου εξοδεύει διά νά κάμη τον πατριάρχην όπως θέλει, λαμβάνει ευθύς από τον ίδιον τα όσα έξώδευσεν, ομοίως και ό πατριάρχης τα ξαναλαμβάνει άπο τους άρχιεπισκόπους, διπλά και τρίδιπλα. Άλλά αυτοί, αφού λάβουν μέρος άπο τους επισκόπους, τα λοιπά πρέπει νά τά έβγάλουν άπο τους χριστιανούς και εις αύτο μιμούνται τους ’Οθωμανικούς διοικητάς τής άρχιεπισκοπής των, άπδ τους οποίους εις άλλα δεν διαφέρουσι ειμή οτι οί άρχιεπίσκοποι πληρώνουν αύτους [τούς Τούρκους] και αύτοι τούς δίδουν την άδεια να κλέψωσι όσα ήμπορούσι. Ό χώρος των επισκόπων άκολουθεί μετά τούς άρχιεπισκόπους. Αύτοι πάλι είναι λύκοι, χειρότεροι από τούς πρώτους, έπειδή κυριεύουσι τούς χωρικούς και ίδιώτας. Ανεκδιήγητα είναι τά άνομήματά τους και ή σκληρότης των διαπε­ρνά κατά πολλά εκείνην τής ιδίας παρδάλεως».
Και συνεχίζει η Ελληνική Νομαρχία.22  όπ. παρ., σ.132-133. «Πώς ζώσιν αύτοι οί άρχιεπίσκοποι εις τάς μητροπόλεις των κα'ι όποϊαι είσιν αι άρεται των; Τρώγωσι και πίνωσι ώς χοίροι. Κοιμώνται δεκατέσσαρας ώρας την νύκτα και δύο ώρας την ημέρα μετά το μεσημέρι, λειτουργούσι δυο φοράς τον χρόνον και οταν δεν τρώγωσι, δεν πίνωσι, δεν κοιμώνται, τότε κατεργάζονται τά πλέον άναίσχυντα και ουτιδανά εργα οπού τινάς ήμπορεί νά στοχασθή. Ό Άρτης, ό Γρεβενών και ό Ίωαννίνων είναι οί πρώτοι προδόται του τυράννου, καθώς όλοι το γνωρίζουσι. Ό ύστερος άπο αύτούς ίκέτευσεν τον τύραννον και έκούρευσε τον έγγονά του ώς να του έγίνετο νουνός. Ό Αρτης ήπάτησεν και έπρόδωσεν τούς ήρωας Σουλιώτας. Είναι δέ και οί τρεις ασελγείς, άσωτοι εις άκρον, μοιχοί, πόρνοι, και άρσενοκοιται  φανεροί. Και ούτως είς τον βόρβορον τής άμαρτίας και εις την Ιδίαν άκρασίαν θησαυρίζουσι χρήματα και οί άναστεναγμόί του λαού είναι προς αυτούς τόσοι ζέφυρες».
Και παρακάτω : «Δεν είναι κρύφον, άλλ’ όλοι το ηξεύρουν ότι είς τα Ιωάννινα οί πνευματικοί άναφέρουσι κάθε ύπόθεσιν οπού άκούουσιν από τους χριστιανούς είς τον αρχιερέα και αυτός ευθύς κάμνει ένα κατάλογόν με προσθήκην και τον προσφέρει του τυράν­νου, είς τρόπον όπου ή έξομολόγησις είναι την σήμερον εν μέσον προδοσίας».
Ο Αρχιεπίσκοπος Άρτας Πορφύριος, που αναφέρεται παραπάνω, στην εποχή της Επανάστασης πήρε το μέρος του Μαυροκορδάτου και βυσσοδομούσε σε βάρος του Κολοκοτρώνη και των άλλων οπλαρχηγών. Σε μία συνάντηση που είχε με τον Κολοκοτρώνη, φαί­νεται να τον απείλησε, στηριζόμενος στις πλάτες του φίλου του Μαυροκορδάτου, για να πάρει την απάντηση από το λιοντάρι του Μόριά: «Μη μου βροντάς εμένα το πόδι παπά, γιατί βροντώ το σπαθί και σου παίρνω το κεφάλι».23
Επίσης σύμφωνα με την μαρτυρία του Βλαχογιάννη, που την ανα­φέρει ο ιστορικός της επανάστασης Κασομούλης, διάβασε συγχωρητική ευχή στους τάφους των δολοφόνων του Καποδίστρια.
Ο Γάλλος περιηγητής Bartholdy, επισημαίνει τον ιδιαίτερα αρνητικό ρόλο των μοναστηριών και του μοναχικού βίου στην εξέλιξη του νέ­ου ελληνισμού. «Αυτοί οι καλόγεροι καλλιεργούν κάθε δεισιδαιμο­νία, επιτρέπουν κάθε δολιότητα, καταδιώκουν τους φωτισμένους αν­θρώπους. Όσες φορές βρέθηκα πλάι σε καλόγερους διαπίστωσα, με ελάχιστες εξαιρέσεις, πως είναι ιδιοτελείς, φιλοχρήματοι, μοχθηροί, απελέκητοι και απίθανα ρυπαροί. Είναι βδέλλες που απομυζούν το αίμα του λαού και βρίσκουν πάντοτε τον τρόπο να αρπάζουν για λο­γαριασμό τους το καλύτερο».**  * J.L.S. Bartholdy, Voyage en Grece fait dans les annees 1803 et 1804, Paris 1807.
Ο ίδιος επισκέπτεται μοναστήρι της Χίου και βρίσκει τα βιβλία στην αποθήκη ανάμεσα σε λάδια, τυριά και άλλα τρόφιμα, πνιγμένα στη σκόνη. Στο μοναστήρι του Αγίου Ιακώβου στην Πάτμο, ρώτησε τον ηγούμενο αν υπήρχαν στη μονή χειρόγραφα και πήρε την εξής απάντηση: «Θεός φυλάξοι! Εμείς είμαστε ορθόδοξοι και όσα έγρα­ψαν αυτοί οι Ελληνοβριοί, όλο αιρετικά πράγματα, τα κάψαμε».
Ο κλήρος είχε εντελώς εξαχρειωθεί. Στα Γιάννενα ήταν όργανο του πασά. Ο Αλής χρησιμοποιούσε τους δεσποτάδες για να ελέγχει καλύτερα τους υπηκόους του. «Κι έτσι οι Έλληνες ήταν διπλά υπο­δουλωμένοι, διπλά καταπιεσμένοι και ηθικά εξουθενωμένοι».
Αναρίθμητα τα χρονικά και αμέτρητες οι μαρτυρίες για τη στάση του κλήρου. Εχθρικός σε κάθε προοδευτικό δάσκαλο, εχθρικός του διαφωτισμού και της αναγέννησης. Οι δάσκαλοι που επιχειρούσαν να φωτίσουν το Γένος, να μεταλαμπαδεύσουν τις νέες ανθρωπιστι­κές και δημοκρατικές ιδέες της Ευρώπης στην Ελλάδα, αντιμετώπι­ζαν λυσσαλέο διωγμό από την ηγεσία της Εκκλησίας. «Κάθε προο­δευτική, νεωτεριστική, εθνοπαιδευτική προσπάθεια, η εισαγωγή εκ- συχρονισμένων συστημάτων και η διδασκαλία των επιστημών χαρα­κτηρίζονταν από τους φωτοσβέστες ανώτερους κληρικούς και τα όρ­γανά τους επιβουλή του Σατανά, της αθεΐας παρακίνηση...»24  Κυρ. Σιμόπουλος, Ξένοι Ταξιδιώτες στην Ελλάδα, τ. Γ1 σ.196 .αφού «Οί Νεύτωνες καί οι Καρτέσιοι και τά τρίγωνα και αί φυσικοί έπιστήμαι και τά τοιούτα εφεραν άδιαφορίαν πρός τά θεία».25  Α. Κοραή: Άπαντα, επιμ. Βαλέτα, τ.1, σ.45.
Στα Γιάννενα εμπόδια για τη λειτουργία των σχολείων παρενέβαλλε η Εκκλησία και όχι ο Αλή Πασάς. Η διδασκαλία του Βολταίρου προ- καλούσε υστερία. Τον σπουδαίο δάσκαλο της σχολής Ιωαννίνων Ψαλλίδα, έσωσε από τον αφορισμό και την κατηγορία για αθεΐα και τον προστάτευσε ο ίδιος ο Αλή πασάς. Δεν συνέβη, όμως, το ίδιο και για τον νεωτεριστή και φωτισμένο δάσκαλο Γεώργιο Σουγδουρή που πρωτοδίδαξε στα Γιάννενα, Φυσική και Φιλοσοφία, τον οποίο αφό­ρισε ο μητροπολίτης Κλήμης. Ο περίφημος Μεθόδιος Ανθρακίτης, ο πρώτος που δίδαξε συστηματικά Γεωμετρία, Άλγεβρα και Τριγωνομετρία στην Ελλάδα, χαρακτηρίστηκε, εξ αυτού του λόγου άθεος, καθαιρέθηκε - ήταν ιεροκήρυκας - και η διδασκαλία του αφορίστηκε από τον πατριάρχη Ιερεμία Γ'. Ο άλλος γίγαντας των ελληνικών γραμμάτων κληρικός Ευγένιος Βούλγαρις που δίδασκε Φυσική και έκανε πειράματα, κατηγορήθηκε για αθεΐα και υποχρεώθηκε να ανακαλέσει.
Ο μεγάλος Γάλλος φιλόσοφος και συγγραφέας Βολταίρος26  Κ. Κΰρρη, Ανέκδοτος επιστολή του Σέργιου Μακραίου, Λευκωσία 1968, σ. 1694-1778.  ήταν το κόκκινο πανί για την Εκκλησία, εξ αιτίας της διδασκαλίας του, ότι για να γίνει ο άνθρωπος ευτυχισμένος έπρεπε να απαλλαγεί από τα δεσμά της θρησκείας, πηγής κάθε φανατισμού, από τη μεταφυσική θεώρηση των πραγμάτων, πηγής επίσης δυστυχίας για τον άνθρωπο, από τα δόγματα, την κληρικοκρατία, τους λειτουργούς κάθε θρη­σκείας και τις λειτουργίες της και να αμφισβητήσει τα πολιτικά κα­θεστώτα.
Αυτόν λοιπόν τον καταξιωμένο παγκόσμια φιλόσοφο, έρχεται να τον αντικρούσει, ποιός νομίζετε; Ο Κύπριος... γίγαντας του πνεύμα­τος καλόγερος Σέργιος! Ακούστε με ποιον τρόπο και με ποια επιχει­ρήματα αντικρούει τον Βολταίρο: «Είναι αμαθής ιστορικός, συγκε­χυμένος λογοποιός, αδιανόητος διαλεκτικός, χυδαιότατος φρονηματίας, ασυλλόγιστος γεωγράφος, χρονολογικός ταραξίας, αναιδέστα­τος ψεύτης, αδιάκριτος κριτικός, ακατάστατος συγγραφεύς, ασύνε­τος, φλύαρος, ψευδώνυμος φιλόσοφος, αηδέστατος κωμωδός και βδελυρός αδολέσχης, πάντολμος τολμητίας, κακεντρεχέστατος άθε­ος, και των ασεβών απάντων εξωλέστατος, του σύμπαντος χρόνου αφρονέστατον έκτρωμα, και της εσχάτης απονοίας αντάρτης του Θε­ού και των αγίων γραφών».27
Τώρα μάλιστα. Έτσι μπράβο Σέργιε. Τον ξέσκισες τον Βολταίρο. Από βρισιές σκίζεις. Δεν έχεις το ταίρι σου. Βρισιές και κατάρες. Η ειδικότητα του κλήρου.
Το 1819 ο πατριάρχης Γρηγόριος ο Ε' με εγκύκλιό του στρέφεται ανοικτά κατά της διδασκαλίας των Θετικών Επιστημών και της Φι­λοσοφίας και το μόνο που δέχεται είναι η γνώση μίας στείρας γραμ­ματικής και των απλών πράξεων της αριθμητικής.
Ιδοΰ η εγκύκλιος: «Επιπολάζει ενιαχού μια καταφρόνησις περ'ι τα Γραμματικά μαθήματα και διόλου παράβλεψις περι τάς Λογικάς και Ρητορικάς τέχνας, και περι αυτήν έπι πάση τήν διδασκαλίαν τής υψηλότατης Θεολογίας, προερχομένη έκ τής όλοτελούς άφοσιώσεως μαθητών όμου καί διδασκάλων εις μόνα τα μαθηματικά και τάς έπιστήμας, και αδιαφορία εις τάς παραδεδομένας νηστείας, προκύπτουσα έκ τινών διεφθαρμένων άνδραρίων, τά όποια καθώς τά ζιζάνια μεταξύ του καθαρού σίτου, ούτω και αυτά μεταξύ τών πεπαιδευμέ­νων τού Γένους ανεφύησαν, πλανώμενα ύφ’ αυτών και πλανώντα τούς άφελεστέρους και άπεριφράκτους τήν διάνοιαν».
Η τοποθέτηση αυτή του πατριάρχη κάνει τον Κοραή να δηλώσει ότι: «Περισσότερον ήθελε ώφελήσει τό Γένος σήμερον όστις καίει, παρά οστις γράφει Γραμματικάς».
  Παύλος, Προς Κορινθίους.


Monday, March 24, 2014

Ελάτε να σας εξηγήσει τα οφέλη της αθεΐας!

Μα γιατί δεν θέλετε ο σύντροφος Yemelyan Mikhailovich Yaroslavsky born Minei Izrailevich Gubelman, να σας εξηγήσει τα οφέλη της αθεΐας;

ΔΗΜΗΤΡΑ ΛΙΑΤΣΑ: Ο κόσμος είναι τέλειος.

Η Τριμερής Επιτροπή είναι το όχημα για την πολυεθνική ενοποίηση .

Barry Goldwater :

The Trilateralist Commission is international...(and) intended to be the vehicle for multinational consolidation of the commercial and banking interests by seizing control of the political government of the United States. The Trilateralist Commission represents a skillful, coordinated effort to seize control and consolidate the four centers of power - political, monetary, intellectual, and ecclesiastical.
Barry Morris Goldwater (January 2, 1909 – May 29, 1998) was a businessman and five-term United States Senator from Arizona (1953–65, 1969–87)

  Barry Goldwater:

Η Τριμερής Επιτροπή είναι διεθνής ... (και) ... προορίζεται να αποτελέσει το όχημα για την πολυεθνική ενοποίηση των εμπορικών και τραπεζικών συμφερόντων καταλαμβάνοντας τον έλεγχο της πολιτικής κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών. Η Τριμερής Επιτροπή αντιπροσωπεύει μια επιδέξια, συντονισμένη προσπάθεια για να πάρει τον έλεγχο και να ενοποιήσει τα τέσσερα κέντρα της εξουσίας – το πολιτικό, το νομισματικό, το πνευματικό και το εκκλησιαστικό.

Ο Barry Morris Goldwater (2 Ιανουαρίου 1909 - 29 Μαΐου 1998) επιχειρηματίας και πέντε φορές γερουσιαστής των Ηνωμένων Πολιτειών από την Αριζόνα (1953-1965, 1969-1987)

Sunday, March 23, 2014



Πως ο Λιακόπουλος "συνέτριψε" έναν Δωδεκαθεϊστή.



Το ακούμε στην ανωτέρω (απίθανη) εκπομπή:

(ΛΙΑΚΟΠΟΥΛΟΣ) "Είχα πεί, πως εάν πείς Χριστέ μου βοήθησέ με, θα με βοηθήσει.
Εσύ πιστεύσεις (Μιλά απευθυνόμενος προς τον Δωδεκαθεϊστή) πως άν πείς Δία βοήθησέ με, θα σε βοηθήσει ο Δίας;

Και δεν απάντησε.

Ήταν άνθρωπος λογικός, έξυπνος, και δεν μπορούσε να να απαντήσει."

Μπράβο στην ρητορική των συναξαρίων!

2.000 χρόνια κυριαρχεί η λογική του παραλόγου!



Η συναρπαστική ιστορία ενός φανατικού, που παρέμεινε πιστός μόνο στον φανατισμό του.
Πως πέρασε από την φανατική θρησκεία των Γαλιλαίων στην φανατική θρησκεία των αθέων.


Saturday, March 22, 2014

Το Αρχαιο-Ελληνικό σύμβολο του σταυρού, αφαιρείται από την σημαία.

Το Αρχαιο-Ελληνικό σύμβολο του σταυρού, αφαιρείται από την σημαία.


Ό ΑΘΕΟΣ δολοφόνος, βιαστής και κανίβαλος Jeffrey Dahmer.

Jeffrey Dahmer: serial killer, rapist, cannibal and world-famous criminal, blames his atheism and evolutionary naturalism for not giving him the sense of moral responsability and accountability for his actions. Reflections on the moral poverty of contemporary atheism

Jeffrey Dahmer: δολοφόνος κατά συρροή, βιαστής, κανίβαλος και παγκοσμίως γνωστός εγκληματίας, κατηγορεί τον αθεϊσμό του και τον εξελικτικό νατουραλισμό που δεν του έδωσε την αίσθηση της ηθικής ευθύνης και την λογοδοσία για τις πράξεις του.

Σκέψεις για την ηθική χρεοκοπία του σύγχρονου αθεϊσμού


Μηνός Απριλίου 2014
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ 2013 - 2014,
τα οποία διενεργούνται στην αίθουσα
 του βιβλιοπωλείου “ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΝ”,
ΕΡΜΟΥ  61, ΤΗΛ. 2310.282782, 282427   
Πέμπτη  3  Απριλίου 2014

α)  Ώρα 20.00 – 20.30 : Ανασκόπηση της τρέχουσας επικαιρότητος.
      από τον κ. Καψάλα Δημ. Δημοσιογράφο, συγγραφέα.
β) Ώρα 20.30-21.30 : Ομιλία με θέμα : «Ρούπελ, η μάχη των οχυρών».
Ομιλητές: κ. Ηλίας Κοτρίδης και Γιώργος Σιδηρόπουλος. 

Πέμπτη  10  Απριλίου 2014

α)  Ώρα 20.00 – 20.30 : Ανασκόπηση της τρέχουσας επικαιρότητος.
      από τον κ. Καψάλα Δημ. Δημοσιογράφο, συγγραφέα.
β) Ώρα 20.30-21.30 : Ομιλία με θέμα : «Η παραγωγικότητα της Ελληνικής γλώσσης».
Ομιλητές: Αντώνιος Μπουσμπούκης.

Πέμπτη  24  Απριλίου 2014

α)  Ώρα 20.00 – 20.30 : Ανασκόπηση της τρέχουσας επικαιρότητος.
      από τον κ. Καψάλα Δημ. Δημοσιογράφο, συγγραφέα.
β) Ώρα 20.30-21.30 : Ομιλία με θέμα : «Εμφύλιος 1941-44».
Ομιλητής: κ. Νίκος Ξανθόπουλος και Κων/νος Κιλτίδης.


Καψάλας Δημ: Σε αφασία βρίσκονται οι υπεύθυνοι.

Καψάλας Δημ: Σε αφασία βρίσκονται οι υπεύθυνοι.

Καρατζίκος Αθ.: Η 25η Μαρτίου γέννημα της ψυχής του έθνους


Καρατζίκος Αθ.: Η 25η Μαρτίου γέννημα της ψυχής του έθνους

ΔΗΜΗΤΡΑ ΛΙΑΤΣΑ: Μονοθεϊστές ποτέ δεν υπήρξαν οι Έλληνες.

ΔΗΜΗΤΡΑ ΛΙΑΤΣΑ: Μονοθεϊστές ποτέ δεν υπήρξαν οι Έλληνες.

ΔΗΜΗΤΡΑ ΛΙΑΤΣΑ: Όμηρος: Ιλιάς Μάθημα 1


ΔΗΜΗΤΡΑ ΛΙΑΤΣΑ: Όμηρος: Ιλιάς Μάθημα 1