NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Sunday, February 23, 2014

Από που μπαίνει ο άξονας;

 
 
 
 
 
 




Η ΕΡΤ ΚΑΤΗΡΓΗΣΕ ΤΟΥΣ ΤΟΝΟΥΣ.

ΑΧ ΑΥΤΗ Η ΠΡΟΟΔΟΣ!
 

Ιωάννης Αλμπάνης: Η προέλευση του ελληνικού αλφαβήτου.

 
 
Ιωάννης Αλμπάνης: Η προέλευση του ελληνικού αλφαβήτου.
 
«Η προέλευση του ελληνικού αλφαβήτου. Μία νέα προσέγγιση»:
Εκδήλωση στους Δεσμούς Ελλήνων στην Θεσσαλονίκη  .
 Σάββατο, 22 Φεβρουάριος 2014 15:58   




Ιωάννης Αλμπάνης: Η προέλευση του ελληνικού αλφαβήτου.

 
2.  http://youtu.be/ciwCzTuF-Mk


  

Οι Βυζάντιοι κατηγορούνται για μέθυσοι και για προαγωγοί




Αιλιανός ποικίλη ιστορία Γ΄

14. Υπάρχει η φήμη για τους Βυζαντίους, που είναι φοβεροί μέθυσοι, ότι κατοικούν στα καπηλειά, εγκαταλείποντας τα ίδια τους τα σπίτια και τις κατοικίες τους, τα οποία νοικιάζουν στους ξένους που επισκέπτονται την πόλη  τους  και δεν εγκαταλείπουν μόνο αυτά αλλά και τις γυναίκες τους, έτσι ώστε οι Βυζάντιοι κατηγορούνται διπλά μέθυσοι και προαγωγοί ταυτόχρονα. 

Αρχαίοι μέθυσοι.



 
Αιλιανός ποικίλη ιστορία Γ΄

13. Το έθνος των Ταπύρων  αγαπούν τόσο το κρασί,  ώστε ζουν μες στο κρασί και καταναλώνουν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους ασχολούμενοι με αυτό. Δεν το χρησιμοποιούν μόνο ως ποτό αλλά γι’ αυτούς το κρασί αποτελεί και υλικό για επαλείψεις, όπως γι’ άλλους το λάδι.


Βαρύτατη τιμωρία στον Φερεκύδη τον βλάσφημο.



Αιλιανός ποικίλη ιστορία Δ΄

28. Φερεκύδης ο Σύριος τον βίον άλγεινότατα αν­θρώπων κατέστρεψε, τον παντός αυτώ σώματος υπό φθειρών αναλωθέντος· και γενομένης αυτω αισχράς της όψεως την εκ των συνήθων έξέκλινε συνουσίαν, οπότε δέ τις προσελθών έπυνθάνετο οπως διάγοι, διά της οπής τής κατά την θύραν διείρας τον δάκτυλον ψιλόν γεγονότα τής σαρκός επέλεγεν οντω διακεΐσθαι και τό παν αυτον σώμα. λέγουσι δε Δηλίων παΐδες τον θεόν τον εν Δήλω μηνίσαντα αυτώ τουτο ποιήσαι. καθήμενον γάρ εν Δήλω μετά των μαθητών άλλα τε πολλά ψασι περί τής έαυτον σοφίας επείν και δή και τούτο, μηδένι τών θεών θύσαι, και όμως ουδέν ήττον ήδέως βεβιωκέναι και άλύπως, ον μεΐον τών εκατόμβας καταθυόντων. υπέρ ταύτης ουν τής κουφολογίας βαρυτάτην ζημίαν έξέτισεν.



28. Ο Φερεκύδης από τη Σύρο πέθανε με τον πιο επώδυνο τρόπο από κάθε άνθρωπο, καθώς όλο το σώμα του φαγώθηκε από ψείρες. Επειδή η όψη του έγινε φρικιαστική, εξαφανίστηκε από τους φίλους του. Όποτε ερχόταν κάποιος και ρωτούσε τι κάνει, έβγαζε από την τρύπα της πόρτας το δάχτυλό του, που είχε γυμνωθεί από σάρκα, και έλεγε ότι σε αυτή την κατάσταση ήταν όλο του το σώμα. Οι κάτοικοι της Δήλου λένε ότι οργίστηκε μαζί του ο θεός της Δήλου και του έκανε αυτό το κακό. Διότι, όταν βρι­σκόταν στη Δήλο με τους μαθητές του, είπε πολλά και διάφορα, λένε, για τη σοφία του και ακόμη και τούτο, ότι δεν έχει προσφέρει θυσίες σε κανένα θεό και εν τούτοις έχει ζήσει το ίδιο ευχάριστα και χωρίς στενοχώριες όπως και αυτοί που θυσιάζουν εκατό βόδια. Γι’ αυτή του λοιπόν την ανοησία πλήρωσε με βαρύτατη τιμωρία.









 

Saturday, February 22, 2014

Οι Άθεϊστικές ομάδες μπορεί να έχουν θρησκευτική μορφή.

 

Phil Zuckerman, professor of sociology and secular studies at Pitzer College in Claremont, say's:

Atheist groups can be religion-like. They have regular meetings, shared ideology and even revered symbols — like the Darwin fish or the Flying Spaghetti Monster, a symbol that satirizes intelligent design.


Ο Phil Zuckerman, καθηγητής της κοινωνιολογίας και των κοσμικών σπουδών στο Pitzer College στο Claremont, λέει...

Οι Άθεϊστικές  ομάδες μπορεί να έχουν θρησκευτική μορφή. Έχουν τακτικές συναντήσεις, κοινή ιδεολογία, ακόμα και σεβαστά σύμβολα - όπως το ψάρι του  Δαρβίνου ή το τέρας Ιπτάμενο Σπαγγέτι, ένα σύμβολο που σατιρίζει τον θείο σχεδιασμό.
 
 
το τέρας Ιπτάμενο Σπαγγέτι
 
 


 
το ψάρι του  Δαρβίνου
 
 
 
 

ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗ ΑΣΚΗΣΙΣ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.



Νομίζεις πως είσαι μοναδικός....



Νομίζεις πως είσαι μοναδικός....


ΟΤΑΝ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΚΑΤΕΡΡΕΕ... Υπήρχαν χιλιάδες τε­μπέληδες αστράτευτοι «ευλαβείς»



Χιλιάδες τε­μπέληδες αστράτευτοι  «ευλαβείς»

ΟΤΑΝ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ ΚΑΤΕΡΡΕΕ...

Περιοδικό Λαβύρινθος Τ. 71-73
Του Νίκου Φαρδή, δημοσιογράφου.

Η κοινωνική και η οικονομική κα­τάσταση της Θεσσαλονίκης του ΧΙν αι. Το εμπόριο, για το οποίο δεν μας δίνουν εξηγήσεις πολλές οι βυζαντινοί συγγραφείς της εποχής, μα που ξέ­ρούμε πως μετά τον XI πήρε την α­νταλλακτική του μορφή, όπως και τ βιομηχανία, είχαν συντελέσει στο να πλουτίσουν πολλοί και να παρέχεται δουλειά στο άμετρο πλήθος του λαού που πλημμυρούσε την πολιτεία. Οι γεωργικές εργασίες και η κτηνοτροφία είχαν εγκαταλειφθεί ολότελα. Τούτο μεν απ’ τις αλλεπάλληλες εχθρικές ε­πιδρομές, τούτο δε από την αρπαγή που έκαναν εχθροί και φίλοι στους εμφυλίους πολέμους και ειδικά στον τελευταίο σκληρό ανταγωνισμό μετα­ξύ Ανδρονίκου II και του εγγονού του για το ζήτημα της διαδοχής του θρόνου. Οι γεωργοί είχαν πτωχύνει και μέσα στην πολιτεία φανερή ήται η αντίθεση του πλούτου και της αθλιότητος.
 



Οι μεγάλες περιουσίες βρίσκονται στα χέρια των ευγενών – δυνατών  (Monnier Etudes de droix Byz. - Testand: des rapports de puissants et des petits proprietaires dans l’ empire Byz., Bordeaux 1878), των ε­μπόρων, των βιομηχάνων, του κλήρου και ιδίως των καλογήρων στα χέρια των οποίων βρίσκονταν εκτός απ’ τον άμετρο πλούτο σε πολύτιμα μέταλλα χρυσάφι, ασήμι και μια τεράστια κτη­ματική περιουσία, που είχε το μεγάλο πλεονέκτημα της ασυδοσίας. Οι καλόγηροι είχαν ξεφύγει πια απ’ τον προορισμό τους ολότελα. Μεγάλοι κληρικοί σαν τον Γρηγόριο τον Παλαμά κα τον αρχιεπίσκοπο Ισίδωρο επιτίθενται κατά της στάσεως αυτής προσπαθουντες να τους επαναφέρουν στον δρό­μο τους. Όλα όμως αυτά πήγαιναν χαμένα. Οι καλόγηροι δεν θέλησαν με κανένα τρόπο ν’ ακούσουν τις συμβουλές. Χωρισμένοι σε ποικιλώνυμα τάγματα, έχοντας οδηγό την απληστία τους προσπαθούσαν πώς και πώς θα αυξήσουν την περιουσία τους.
Τα προϊόντα από τα κτήματά τους ήταν άφθονα και όχι μόνο υπεραρκούσαν για τη διατροφή χιλιάδων τε­μπέληδων αστράτευτων  «ευλαβών» , μα και περίσσευαν σε σημείο που οι ηγούμενοι, πνευματικοί ιθύνο­ντες και διαχειριστές του υλικού, έκα­ναν καράβια όπου δούλευαν ναυτικοί καλόγηροι (Μ. I. Γεδεών, «Ο Αθως» σελ. 119 III) και έστελναν τα προϊό­ντα τους έξω για να τα τοποθετήσουν, σε ξένες αγορές. Για να δώσουμε μια μικρά ιδέα πάνω στην περιουσία που διέθεταν οι καλόγηροι στη Θεσσαλονίκη  αναφέρουμε πως είχαν απάνω από είκοσι μοναστήρια και εκκλησίες που του καθενός απ’ αυτά τα κτήματα και τα ακίνητα, τα λεγάμενα μετόχια κλπ. αντιπροσώπευε αξία πολλών σημερινών εκατομμυρίων. Ο Ν. Καβάσιλας γράφει σχετικά τα εξής:
"...Διά ταύτα τους καρπούς ή βού­λονται δαπανώντες συντηρούσι τους αγρούς ή αν ουκ αυτοίς μόνον όντας αλλά και τοις έπειτα τηρουμένους και τ’ αργύριον εισπράττοντες παρά των  τας οικίας μισθωσαμένων αυτάς ούτε καθαιρούσιν, ούτε καταπίπτειν εώσι..." (χειρ. Ελλ. Paris 1213 q. 24 - Και οι καλόγηροι παρ’ όλη την την απληστία και την αρπακτικότητα  κατόρθωναν να διατηρούν προς αυ­τούς τη συμπάθεια του κόσμου με τον πιο κοινότερο τρόπο, την ελεημοσύνη και τη φιλοξενία, διαθέτοντες γι’ αυτό ένα ελάχιστο ποσοστό από όσα κέρδιζαν.
 


 

Ο Οδυσσεύς Ανδρούτσος στραγγαλίζεται.




Ο Οδυσσεύς Ανδρούτσος στραγγαλίζεται.

Τα ξημερώματα της 5ης Ιουνίου 1825 ο Οδυσσεύς Ανδρούτσος στραγγαλίζεται από τους Μαμούρη, Παπακώστα και Τριανταφυλλίνα και σκηνοθετείται δήθεν απόδραση του φυλακι­σμένου για να δικαιολογηθεί η δολοφονία.
«Επειδή επιμένετε τόσον, ακούστε πως συνέβη του στρατηγού ο θάνατος. Από καιρόν τον είχον φυλακίσει εις την μεγάλην της Ακροπόλεως Κούλιαν. Του είχαν βάλει εις τα χέρια και τα πόδια σίδερα και μπάλαις βαρειαίς. Τροφήν δεν του έδιδαν τακτικά, ούτε καλήν, ούτε στρώμα. Όταν εγώ τον είδα εις την φυλακήν ήτο ανάλλαγος, λερωμένος κουρελιασμένος με ένα κοντοκάππι και με τον ιστορικόν του καλογηρόσκουφον λυγδωμένον από την λέραν... Την νύκτα εκείνη όπου εχάθη, εγώ ήμουν σκοπός εις την πόρτα της Κούλιας, η οποία ήτο κλειδω­μένη. Ήτο νύκτα πολύ σκοτεινή, δεν έβλεπες το δάκτυλό σου, έπεφτε ψιλή βροχή και ήμην τυλιγμένος με την κάππαν μου. Ήσαν περασμένα τα μεσάνυχτα, όταν βλέπω τάσσαρας άνδρας να έρχωνται προς την φυ­λακήν. Ο ένας κρατούσε φανάρι, ήσαν δε αρματωμένοι καλά. Ένας άλ­λος εστάθη ολίγον μακράν και δεν τον είδον καλά ποίος ήτο. Αλλά, ως εννόησα ήτο ο επικεφαλής των. Ήτο η έφοδος προς επιθεώρησιν της φυλακής. Ήσαν γνωστοί μου, ο Τριανταφυλλίνας, ο Τζαμάρας1 και ο Μαμούρης και ένας στρατιώτης Σουλιώτης, του οποίου δεν ενθυμούμαι τώρα το όνομα2. Άμα επλησίασαν αμέσως έγινεν αλλαγή και αντ’ εμού έθεσαν σκοπόν τον στρατιώτην εκείνον. Εγώ δε διετάχθην αμέσως να υπάγω να κοιμηθώ. Αμέσως απεμακρύνθην εις το σκότος. Αλλ’ υποπτευθείς απαίσια δια τον στρατηγόν κρυφά κατασκόπευον τας κινήσεις των, πλησιάσας ικανώς απαρατήρητος ως εκ του ψηλαφητού σκότους. Ήκουσα τον κρότον των κλείθρων της φυλακής. Την ήνοιξαν και εισήλθον εις τον Πύργον οι τρεις, ο δε σκοπός έστεκεν εις την μισάνοιχτην πόρτα της φυλακής. Άμα εισήλθον αυτοί μέσα, ηκούσθη ο κρότος των αλυσίδων των δεσμών του στρατηγού, όστις βεβαίως με την απροσδόκητον ταύτην επίσκεψιν θα εσηκώθη. Τον ήκουσα να λέγη προς αυ­τούς: “Ωρέ, ξέρω καλά ποιος σας έστειλε σας εδώ και γιατί ήρθατε τέ­τοια ώρα εδώ μέσα. Δεν μ’ λύνετε τόνα χέρι να σα δείξω ποιός είμαι και πώς με λένε; Αυταίς εδώ τις σαπιοκοιλιαίς δεν τις συνερίζομαι, μα σύ μωρέ Γιάννη, γιατί;” Εις ταύτα αμέσως, ως ηννόησα εκ της ταραχής, η οποία ηκολούθησεν, επετέθησαν κατά του δεσμίου. Ήκουσα το βόγγημα, τους αναστεναγμούς και το μούγκρισμα του λιονταριού εκείνου και η καρδιά μου εραγίζετο. Και μετά ταύτα σιωπή τελεία... Μετ’ ολί­γον είδον τους τέσσαρας να βαδίζωσι προς το τείχος της Ακροπόλεως το βλέπον προς το μέρος του Μακρυγιάννη με το φανάρι. Εκεί ηκούετο κτύπος όμοιος μ’ εκείνον που γίνεται όταν εμπήγουν στύλον εις την γην. Κατόπιν τους είδα πάλιν να γυρίζουν εις την Κούλαν, αφ’ όπου επήραν βαρύ τι πράγμα και το επήγαν μαζί μετά δυσκολίας εις το μέρος όπου ήκουον τον κρότον. Εκεί κάτι έκαμνον ανακατευόμενοι και μετ’ ολίγον πάλιν ήκουσα κτύπον πέτρας, η οποία κτυπά επί άλλης πέτρας. Αμέσως δε μετά τούτο εκείνοι μεν έγιναν άφαντοι, εγώ δε σιγά επήγα εις το κατάλυμά μου... Το πρωϊ άμα εσηκώθην έμαθον ότι είχε διαδοθή πανταχού, ότι ο Οδυσσεύς δραπετεύσας την νύκτα και θελήσας δια σχοινιού δεδεμένου να καταβή από το τείχος της Ακροπόλεως, κοπέντος του σχοινιού, κατέπεσεν από τους ύψους και εφονεύθη. Όπως όλος ο κόσμος επήγα και εγώ και είδα τα εξής: Εις το μέρος όπου ήκουον τους κτύπους ήτο μπηγμένο μεγάλο παλούκι, δεμένο δε εις αυτό ακόμη τα- μάχιον τριχιάς, της οποίας η άκρη εφαίνετο ξασμένη. Όταν δε επήγα κάτω είδον το πτώμα του ατυχούς στρατηγού φέρον εις την μέσην δεμένον από έξω από το κοντοκάππι του ένα μακρύ κομμάτι τριχιάς. Το στόμα του ήταν καταματωμένον. Το επάνω και το κάτω χείλος του ήταν κομμένα σαν δαχτυλίδι στρογγυλά, σα να τα χτύπησε κανείς και να τάκοψε με το στόμα ντουφεκιού ή πιστόλας. Ο λαιμός του είχε μαυρίλαις και σημάδια από νύχια, εστάλη ένας άλλος ιατρός να κάμη νεκροψίαν και έκθεσιν περί του θανάτου του. Έμαθα ότι επειδή επιστοποίησεν ότι ο θάνατος προήλθεν εκ βίας, διότι τα σημεία αυτής ή σαν φανερά, έσχι­σαν την έκθεσιν αυτού και έκαμαν άλλην, δια της οποίας εβεβαιούτο, ότι του στρατηγού ο θάνατος προήλθεν εκ πτώσεως αυτού από μέρους ψηλού. Μετά ταύτα έγινε η κηδεία του πολύ καταφρονεμένη και χει- ροτέρα και του τελευταίου καταδίκου. Τον έθαψαν σαν σκυλί εις τον ναόν του Αγίου Δημητρίου, προς δυσμάς της Ακροπόλεως...»

(Διήγηση Κωνσταντίνου Καλατζή, φρουρού του Οδυσσέα Ανδρούτσου, την μοι­ραία νύχτα της δολοφονίας, που γίνεται στο σπίτι του Δικηγόρου Αθη­νών, Σπ. Φόρτη, στις 27 Δεκεμβρίου 1863, και ο τελευταίος την δημο­σιεύει στην εφημερίδα «Καιροί» στις 25 Δεκεμβρίου 1898, Βλ. Δημ. Φωτιάδη, Καραϊσκάκης, σ. 243-245).
Και ακόμη μια αθλιότητα. Ο επίορκος Φραγκολεβαντίνος γιατρός Βιτάλης, μίσθαρνο όργανο των δολοφόνων, κλείνει την ιατροδικαστική του έκθεση με την ανήκουστη παρατήρηση, ότι ο θάνατος του Οδυσσέα ήταν άξιος σε κακούργο προδότη της πατρίδας.
Ο στυγερός δολοφόνος της φρικτής δολοφονίας Γιάννης Μαμούρης, εκτελώντας την εντολή του Γκούρα, παριστάνει τώρα τον ανήξερο και στέλνει γράμμα, στο αφεντικό του, λέγοντάς του, πόσο στεναχωρέθηκε από το «τυχαίο συμβεβηκός».
«Γέροντα μου προσκυνώ.
Και σου φανερώνω το συμβεβηκός, οπού ηκολούθησεν εις το Κάστρο εις τας 5 Ιουνίου ξημερώνοντας Παρασκευή. Ηξεύρεις καλά ότι με προ­σταγήν της Σης Διοικήσεως επερίλαβα τον Οδυσσέα να τον έχω με φύλαξιν εις το φρούριον, όπου ευρίσκομαι με προσταγήν της και κατά την διαταγή ακολουθούσα πάντοτε. Η γενναιότης σου με τα γράμματά σου μου εφανέρωσες ότι όσα ζητήση να του δίδω από το κονάκι σου, και καθώς μου έγραφες ακολουθούσα, σκουτιά, ζαερέ και τα λοιπά, και καθ’ ημέραν τον ερωτούσα τι θέλει, και ό,τι μου ζητούσε του τα έδιδα ευθύς. Το ηξεύρουν και οι Αθηναίοι όλοι. Όμως, γέροντά μου, αυτός από ταις πανουργίαις του δεν ετράβηξε χέρι. Όσοι στρατιώται τον εφύλαγαν, όλων γρόσια έταζε, οπού να ημπορέσει να φύγη και αυ­τοί δεν το εδέχθησαν. Και αυτός σαν δεν η μπόρεσε έτσι να φύγη, τί εμεταχειρίσθη; Κάμνει τον άρρωστον και μου λέγει: Οι στρατιώται μου φέρνουν βάρος, μόνο κατεβασέ τους. Εγώ μη γνωρίζοντας την πανουρ­γίαν του, τους εκατέβασα κάτω από τον Κουλάν και αυτός κάμνει τρό­πον και έλαβε δυο τριχιαίς μαζί του και την μίαν την έδεσε από το μπετένι του Κουλά, δια να κατέβη κάτω, και η άλλη ευρέθη στο ζωνάρι του με σκοπό να κρεμαστή από το Κάστρο δια να φύγη. Και η κακή του τύχη, εκόπη η τριχιά ένα μπόϊ κάτω και εσκοτώθη. Εγώ είμαι εις μεγάλην απορίαν και λύπην, και η φαμελιά μου είναι απαρηγόρητη. Εγώ τι να κάνω δεν ηξεύρω από την στενοχώριαν μου.
Τη 25 Ιουνίου 1825, εν Αθήναις Ιωάννης Μαμούρης»3


Και μια άλλη λεπτομέρεια:

Ο Μαμούρης, από τους πλέον φανατικούς οπαδούς του Κωλέτη, που ήταν γνωστός ως το τέλος της ζωής του, ως ο «Γιάννης του Γκούρα» έγινε, επι πρωθυπουργίας Κωλέτη, στρατηγός και υπασπιστής του Όθωνα, ο οποίος, τον παρασημοφόρησε για την θεάρεστο (!) πράξη του, με τον μεγαλόσταυρο του Τάγματος της Ισαβέλας της Ισπανίας και ανα- φέρεται στα επίσημα έγγραφα, ως Juan tou Goura, Γιάννης του Γ κούρα: «Φονευθέντος δε του Γκούρα μετά της γυναικός του εις την πολιορκίαν της Ακροπόλεως, εν ατεκνεία και πλούτω βαθεί, εκληρονόμησεν ο Μα­μούρης νομίμως τον τε πλούτον και το όνομα του Γκούρα.. .»4 Στρατηγός έγινε και ο δεύτερος των δολοφόνων, ο παπάς, Παπα- κώστας Τζαμάλας, ήτοι ο Κώστας Τζαμάλας, από ένα χωριό της Άμ­φισσας, συμπατριώτης του Μαμούρη. Ο «ιερεύς παπά Κώστας, μισοτύραννος... αφήσας την λειτουργίαν και ιεροπραξίαν έδραξεν την πολεμικήν πανοπλίαν...»5 σταγγαλίζοντας τον Οδυσσέα για την τιμή της πατρίδας και την δόξα της Εκκλησίας!
Και φυσικά σαν εθνικός ήρωας προήχθη, επ’ ανδραγαθία, σε στρα­τηγό και ούτε λόγος έγινε για αφορισμό και αποσχηματισμό, αφού ο ίδιος Υπουργός Εκκλησιατικών, Επίσκοπος Ανδρούσης, που είχε αφο­ρίσει τον Οδυσσέα, αποφάνθηκε μετά την διεξαχθείσα... Ε.Δ.Ε., ότι ο θάνατος του Ανδρούτσου δεν ήταν δολοφονία, αλλά «τυχαίο συμβεβηκός, όπως προκύπτει από την επίσημην ιατροδικαστικήν έκθεσιν.



Παναγόπουλος Θεόδωρος
«Όλα στο φώς»



 

Αμάσογλου Κων/νος: Ο νόμος Κατσέλη για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά.

 
 
 

Αμάσογλου Κων/νος: Ο νόμος Κατσέλη για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά.
Ομιλητής: κ. Αμάσογλου Κων/νος, Δικηγόρος.
Ομιλία με θέμα :«Ο νόμος Κατσέλη για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά».
Πέμπτη 20 Φεβρουαρίου 2014
ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ «ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ» που διενεργούνται στην αίθουσα του βιβλιοπωλείου “ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΝ”, ΕΡΜΟΥ 61, ΤΗΛ. 2310.282782, 282427
 
 



Καψάλας Δημ: ΜΚΟ - ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ


Καψάλας Δημ: ΜΚΟ - ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ

Διάλεξη του Δημοσιογράφου Δημητρίου Καψάλα στις 19.02.2014 για τις τελευταίες εξελίξεις στα Εθνικά θέματα. Οι διαλέξεις διενεργούνται στην αίθουσα του βιβλιοπωλείου "ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΝ", ΕΡΜΟΥ 61, ΤΗΛ. 2310.282782, 282427



Sunday, February 16, 2014

Συγχαρητήρια τώρα θα ανακαλύψεις εάν η αθεΐα ήταν η σωστή επιλογή.


 
Συγχαρητήρια που τώρα πια είσαι πιο κοντά κατά ένα χρόνο ώστε να ανακαλύψεις εάν η αθεΐα ήταν η σωστή επιλογή.
 
 
 
 
 

«Μακάριος όστις πιάση και ρίψη τα νήπιά σου επί την πέτραν»!

 
 
Ψαλμός 137:9 «Μακάριος όστις πιάση και ρίψη τα νήπιά σου επί την πέτραν»!

IMAGINE NO RELIGION. ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΚΑΝΕ ΚΑΙ Ο ΜΑΟ.



 
 
 

 
 

IMAGINE NO RELIGION. ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΚΑΝΕ ΚΑΙ Ο ΣΤΑΛΙΝ.


Saturday, February 15, 2014

Έρικ Χόφφερ: Ο άθεος είναι ένας θρησκευτικός άνθρωπος, πιστεύει στον αθεϊσμό του.


 
 
 
Ο άθεος είναι ένας θρησκευτικός άνθρωπος, πιστεύει στον αθεϊσμό του.

Tο αντίθετο του θρησκευτικού φανατικού δεν είναι ο άθεος φανατικός, αλλά ο ήρεμος κυνικός, ο οποίος δεν ενδιαφέρεται άν υπάρχει θεός ή όχι. Ο άθεος είναι ένας θρησκευτικός άνθρωπος. Πιστεύει στον αθεϊσμό του σαν αυτός να ήταν μία καινούργια θρησκεία. Σαν άθεος είναι θερμός και αφοσιωμένος.

Έρικ Χόφφερ “Ο φανατικός” σ.99 Εκδ. Μπουκουμάνη
Eric Hoffer “The true Believer”

The opposite of the religious fanatic is not the fanatical atheist but the gentle cynic who cares not whether there is a god or not.
He believes in atheism as though it were a new religion.

-- Eric Hoffer, The True Believer

Φανταστείτε μια κοινωνία χωρίς θρησκεία!

Ιmagine No Religion

While cruising on the interwebs the other day, I ran across this image:


Do you see what they did there? Apparently if there were no religion, the twin towers would still be there because, hey, no Muslim terrorists to knock them down. This got me to thinking about what the world would be like with no religion. What if society were fundamentally atheistic with no religious beliefs whatever? Can't you and John Lennon imagine all the people...living for today?


Wait a minute! I don't have to imagine a society with no religion. Several such societies have actually existed in our world. So, imagine with me, if you would, the following countries with no nasty, ugly religion to get in the way. Countries like:

Βλέπεις τι έκαναν εκεί; Προφανώς αν δεν υπήρχε  θρησκεία, οι δίδυμοι πύργοι θα εξακολουθούσαν να υπάρχουν, διότι, οι μουσουλμάνοι τρομοκράτες δεν θα τους γκρέμιζαν. Αυτό με έκανε να σκεφτώ σχετικά με το τι θα ήταν ο κόσμος εάν δεν υπήρχε καμία θρησκεία. Τι θα είχε συμβεί αν η κοινωνία ήταν ουσιαστικά αθεϊστική χωρίς θρησκευτικές πεποιθήσεις ή οτιδήποτε άλλο; Δεν μπορείς να φανταστείς εσύ και ο  και ο John Lennon εάν όλοι οι άνθρωποι ... ζούσαν για το σήμερα;


  Περιμένετε ένα λεπτό! Δεν χρειάζεται να φανταστώ μια κοινωνία χωρίς θρησκεία. Αρκετές τέτοιες κοινωνίες έχουν υπάρξει στην πραγματικότητα στον κόσμο μας. Έτσι, φανταστείτε μαζί μου, αν θα επιθυμούσατε, τις παρακάτω χώρες χωρίς την δυσάρεστη, άσχημη θρησκεία. Χώρες όπως:
Γαλλία :


 Ρωσία:


Βόρειος Κορέα:


Κίνα:

Δρ. Πάνος Νωτόπουλος.:Τεχνικές προγραμματισμού του εγκεφάλου.

 
 
Δρ. Πάνος Νωτόπουλος. Ομιλία με θέμα : «Θρυμματίζοντας την πραγματικότητα. Τεχνικές προγραμματισμού του εγκεφάλου».
Πέμπτη 13 Φεβρουαρίου 2014

ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ  «ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ» που διενεργούνται στην αίθουσα  του βιβλιοπωλείου “ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΝ”,  ΕΡΜΟΥ  61, ΤΗΛ. 2310.282782, 282427
 
 

Καψάλας Δημ: Απώλεια εθνικής κυριαρχίας;

Καψάλας Δημ: Απώλεια εθνικής κυριαρχίας;

Διάλεξη του Δημοσιογράφου Δημητρίου Καψάλα στις 12.02.2014 για τις τελευταίες εξελίξεις στα Εθνικά θέματα. Οι διαλέξεις διενεργούνται στην αίθουσα του βιβλιοπωλείου "ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΝ", ΕΡΜΟΥ 61, ΤΗΛ. 2310.282782, 282427



Οι Ρωμαίοι διαίρεσαν τη Μακεδονία σε τέσσερα μέρη.




Έστειλαν επίσης δέκα πρεσβευτές από τη σύγκλητο στη Μακεδονία και πέντε στους Ιλλυριούς, οι οποίοι συναντήθηκαν με τον Αιμίλιο Μάρκο και συμφώνησαν να γκρεμίσουν πρώτα τα τείχη της μακεδονικής πόλης Δημητριάδος 10, να αποσπάσουν τους Αμφιλοχίους από τους Αιτωλούς και να συγκεντρώσουν τους επιφανείς άντρες των Μακεδόνων σε ένα μέρος· εκεί τους άφησαν ελεύθερους και χωρίς φρουρές. Επί πλέον, κατήργησαν τα έσοδα από τα μεταλλεία αργύρου και χρυσού, εν μέρει για να μην καταπιέζονται οι ντόπιοι κάτοικοι, και εν μέρει για να εμποδί­σουν στο μέλλον κάποιους που μπορεί να υποκινούσαν εξέγερση χρησιμοποιώντας αυτά τα χρήματα για να αποκτήσουν τον έλεγχο των Μακεδόνων.

Διαίρεσαν όλη τη χώρα σε τέσσερα μέρη, εκ των οποίων
 
το πρώτο ήταν η περιοχή μεταξύ του ποταμού Νέστου και του Στρυμόνα, τα φρούρια στα ανατολικά, εκτός από εκείνα προς τις πόλεις Άβδηρα, Μαρώνεια και Αίνο, και στα δυτικά του Στρυμόνα όλη τη Βισαλτία μαζί με την Ηράκλεια στη Σιντική·

το δεύτερο μέρος ήταν εκείνο που στα ανατολικά έχει σύνορο τον ποταμό Στρυμόνα, από τα δυτικά τον ονο­μαζόμενο Αξιό ποταμό καθώς και τους τόπους που βρίσκονται κοντά του-

το τρίτο, εκείνο που περικλείει από τα δυτικά ο ποταμός Πηνειός και από τα βόρεια το βουνό που ονομάζεται Βέρνο 11, με την προσθήκη κάποιων περιοχών της Παιονίας, στις οποίες βρίσκονται και οι σημαντικές πόλεις Έδεσσα και Βέροια –

τέταρτο και τελευταίο, εκείνο το οποίο συνδέεται με την Ήπειρο και τους τόπους της Ιλλυριδας, πάνω από το βουνό Βέρνο.

Τα τέσσερα αυτά είχαν τέσσερις πόλεις ως πρωτεύουσες, το πρώτο την Αμφίπολη, το δεύτερο τη Θεσσαλονίκη, το τρίτο την Πέλ­λα και το τέταρτο την Πελαγονία. Σ’ αυτές εγκαταστάθη­καν τέσσερις αρχηγοί και σ’ αυτές συγκεντρώνονταν οι φόροι. Στις ακραίες περιοχές της Μακεδονίας εγκατέστησαν στρατιώτες εξαιτίας των εχθρικών διαθέσεων των γειτονικών εθνών.
 
 
 

Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΩΝ ΙΜΙΩΝ


Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΩΝ ΙΜΙΩΝ

Η άρνηση του τότε πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη να δεχθεί σε α­κρόαση τον αρμόδιο τότε διοικητή της Ε.Υ.Π. ναύαρχο Λεωνίδα Βασιλικόπουλο μία μέρα προ της κρίσεως των Ιμίων, ο οποίος προσπαθού­σε εναγωνίως να τον ενημερώσει για τα σχέδια των Τούρκων, βάσει των λεπτομερών πληροφοριών που είχε συλλέξει η Ε.Υ.Π.  από τα ενδό­τερα των τουρκικών κρατικών υπηρεσιών, επισημαίνεται στο τελευταί­ο τεύχος του περιοδικού «Απαγορευμένη Ιστορία» (τεύχος 9).
Η κατάληξη της κρίσεως είναι γνωστή. Τρεις (3) Έλληνες αξιωματι­κοί έχασαν τη ζωή τους από την πτώση του ελικοπτέρου τους, κατά την διάρκεια αναγνωριστικής πτήσεως πάνω από την νησίδα στην οποία είχαν αποβιβασθεί δεκατρείς (13) Τούρκοι κομάντος («Ομάδα Καρντάκ»), οι οποίοι στην συνέχεια έχασαν και αυτοί την ζωή τους. Δέκα εξ αυτών σκοτώθηκαν όταν μετά από λίγες μέρες ανατινάχτηκε εν πτήσει το ελικόπτερό τους κατά την διάρκεια άσκησης στον κόλπο της Μαρμαρίδας, ενώ λίγο αργότερα δύο εκ των επιζώντων έχασαν τη ζωή τους σε ισάριθμα αυτοκινητιστικά δυστυχήματα. Ο αρχηγός τους, ένας ικανός Τούρκος αξιωματικός των Καταδρομών, αποσπάσθηκε στην Γεωργία ως ττροσωπικό του ΟΗΕ, και αμέσως μετά την επιστρο­φή του στην Τουρκία το 2003, δολοφονήθηκε από τρεις άγνωστους νεαρούς που του επετέδησαν με μαχαίρια στην κεντρική πλατεία Ταξίμ της Κωνσταντινούπολης...


Χρίστος Γούδης


 

Sunday, February 09, 2014

Ο ΑΘΕΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΟΣΤΟΜΩΤΙΚΑ ΤΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ.



Ο ΑΘΕΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΟΣΤΟΜΩΤΙΚΑ ΤΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ.

ΟΧΙ, ΔΕΝ ΜΑΣ ΝΙΚΗΣΑΝ.

 
ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΜΑΣ ΛΕΝΕ ΠΩΣ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥΣ ΕΠΕΙΣΑΝ ΕΙΡΗΝΙΚΑ ΤΟΥΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΜΑΣ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΟΥΣ. 

ΟΤΑΝ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΕΙΣΕΒΑΛΑΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ,
ΜΑΣ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΑΝ,
ΜΑΣ ΒΙΑΣΑΝ,
ΜΑΣ ΕΔΙΩΞΑΝ,
ΜΑΣ ΤΑΠΕΙΝΩΣΑΝ ΑΠΟΚΑΛΩΝΤΑΣ ΜΑΣ "ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΣ",
ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΑΝ ΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΜΑΣ,
ΓΚΡΕΜΙΣΑΝ ΤΟΥΣ ΝΑΟΥΣ ΜΑΣ,
ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΑΝ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΕΛΛΗΝ,
ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΙΣΧΥΡΙΣΤΗΚΑΝ ΠΩΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ.
 
 
ΟΧΙ, ΔΕΝ ΜΑΣ ΝΙΚΗΣΑΝ.
 

Ριζοσπάστες άθεοι είναι έντονα επιθετικοί.

 
Radical Atheists can be fierce and aggressive when they attack people of faith on the internet.
 
Ριζοσπάστες άθεοι μπορεί να είναι έντονα επιθετικοί όταν επιτίθενται σε ανθρώπους της πίστης στο διαδίκτυο.

Κ. Μπαρμπής: Ο Ιησούς δεν έκανε περιτομή.



Ο μέγιστος ιστορικός κύριος Μπαρμπής αρνείται τα προφανή.
Ισχυρίζεται ότι ο Ιησούς δεν έκανε περιτομή.

 
 
 


Ο Λουκάς όμως έχει άλλη γνώμη.
Φαίνεται πως δεν διάβασε τον Μπαρμπή.
 
Στα ιταλικά, barba είναι η γενειάδα, τα μούσια δηλαδή.


 

Ευαγγέλιο κατά Λουκά Κεφ. Β΄: 21.

21 Καὶ ὅτε ἐπλήσθησαν ἡμέραι ὀκτὼ τοῦ περιτεμεῖν τό παιδίον, καὶ ἐκλήθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦς, τὸ κληθὲν ὑπὸ τοῦ ἀγγέλου πρὸ τοῦ συλληφθῆναι αὐτὸν ἐν τῇ κοιλίᾳ.


Ισχυρίζεται επίσης αγνοώντας επιδεικτικά τα κείμενα, πως η Μαριάμ,  η μητέρα του Ιησού ήταν Ελληνίδα!


 
 
Παναγία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Η Παναγία, η οποία συχνά αναφέρεται με το πραγματικό της όνομα Μαρία (Αραμαϊκά, Εβραϊκά: מרים, Μαριάμ) αλλά και ως Παρθένος Μαρία και Θεοτόκος, ήταν Εβραία από τη Ναζαρέτ της Γαλιλαίας, η οποία σύμφωνα με την Καινή Διαθήκη ήταν η μητέρα του Ιησού Χριστού.

 
Σύμφωνα με την χριστιανική παράδοση, η Παναγία γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ. Ήταν κόρη του κτηνοτρόφου Ιωακείμ και της Άννας, που καταγόταν από το γένος του Δαυίδ. Η Άννα ήταν στείρα, όμως λύνεται η στειρότητα της και γεννάται η Παναγία.
 
 
 
Ο Ιωακείμ ήταν γιος του Ελιακείμ από τη φυλή του Ιούδα και απόγονος του Δαβίδ. Το όνομα Ιωακείμ είναι εβραϊκή λέξη και σημαίνει "ο υπό του Θεού ανυψωθείς".
 
Η Αγία Άννα ήταν σύμφωνα με την παράδοση η μητέρα της Παναγίας.                       Το εξελληνισμένο όνομα Άννα προέρχεται από το εβραϊκό Χάννα που σημαίνει «εύνοια, χάρη», εκείνη, στην οποία επεδείχθη η ευμένεια και η χάρις του Θεού. Ήταν θυγατέρα του Ματθάν από τη φυλή Λευὶ και της Μαρίας. Είχε δύο αδελφές, τη Μαρία, μητέρα της Σαλώμης και την Σοβή, μητέρα της Ελισάβετ, η οποία γέννησε τον Πρόδρομο. Η Άννα ήρθε σε γάμο με τον Ιωακείμ, ο οποίος καταγόταν από τη φυλή του Ιούδα.
 
 
ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΜΠΑΡΜΠΗ ΗΤΑΝ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ!