NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Friday, January 31, 2014

Δημητριάδης Πέτρος: «Οι Έλληνες στην Βακτριανή και την Ινδία».







 Δημητριάδης Πέτρος: «Οι Έλληνες στην Βακτριανή και την Ινδία».

 Δημητριάδης Πέτρος, Αρχαιολόγος, Νομικός.
ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ  «ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ» που διενεργούνται στην αίθουσα  του βιβλιοπωλείου “ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΝ”,  ΕΡΜΟΥ  61, ΤΗΛ. 2310.282782, 282427  
 
 

Καψάλας Δημ: Νέα αστάθεια στην χερσόνησο του Αίμου;


 

 

 

Καψάλας Δημ: Νέα αστάθεια στην χερσόνησο του Αίμου;

Διάλεξη του Δημοσιογράφου Δημητρίου Καψάλα στις 30.01.2014 για τις τελευταίες εξελίξεις στα Εθνικά θέματα. Οι διαλέξεις διενεργούνται στην αίθουσα του βιβλιοπωλείου "ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΝ", ΕΡΜΟΥ 61, ΤΗΛ. 2310.282782, 282427

ΛΟΥΚΙΑΝΟΣ: Όχι φιλίες με ξεφτυλισμένους, σαλιάρηδες αθέους.



Όσο υπερτερείτε στα λόγια για τη φιλία, τόσο υστερείτε στην εφαρμογή της.

ΛΟΥΚΙΑΝΟΣ ΤΟΞΑΡΙΣ ή ΦΙΛΙΑ
περί φιλίας λόγους


Ύμεΐς γάρ μοι δοκεΐτε τους μεν περί φιλίας λόγους άμεινον άλλων άν είπεΐν δύνασθαι, τάργα δέ αυτής ού μόνον ον κατ’ αξίαν των λόγων έκμελετάν, άλλ’ άπόχρη υμΐν επαινέσαι τε αυτήν και δείξαι ήλίκον άγαθόν έστιν εν δέ ταΐς χρείαις προδόντες τους λόγους δραπετεύετε ουκ οϊδ ’ όπως εκ μέσων των έργων, και όπόταν υμΐν οί τραγωδοί τάς τοιαυτας φιλίας έπι την σκηνήν άναβιβάσαντες δεικννωσιν επαινείτε και επικροτείτε και κινδυνενουσιν αύτοϊς υπέρ άλλήλων οί πολλοί και έπιδακρνετε, αυτοί δέ ουδέν άξιον έπαινον υπέρ των φίλων παρέχεσθαι τολμάτε, άλλ ’ ήν του φίλος δεηθεις τύχη, αυτίκα μάλα ώσπερ τα όνείρατα οϊχονται υμΐν έκποδών άποπτάμεναι αί πολλαι έκεΐναι τραγωδίαι, τοΐς κενοΐς τουτοις και κωφοΐς προσωπείοις έοικότας υμάς άπολιποϋσαι, ά διηρμένα το στόμα και παμμέγεθες κεχηνότα ουδέ το σμικρότατον φθέγγεται, ήμεΐς δέ εμπαλιν όσω γάρ δή λειπόμεθα εν τοΐς περι φιλίας λόγοις, τοσοϋτον εν τοΐς έργοις αυτής πλεονεκτοϋμεν.





Μου φαίνεται λοιπόν ότι εσείς μπορείτε να λέτε λόγια για τη φιλία καλύτερα από τους άλλους, ενώ στα έργα όχι μόνο ανταποκρίνεστε με τρόπο αντάξιο των λόγων σας, αλλά αρκείστε απλώς να την επαινείτε και να εξηγείτε πόσο με­γάλο αγαθό είναι. Όταν όμως παρουσιαστεί ανάγκη, προ­δίδετε τα λόγια σας και ξεφεύγετε, κι εγώ δεν ξέρω πώς, την ώρα που είναι να δράσετε. Επίσης, όποτε οι τραγωδοί σας ανεβάζουν στη σκηνή τέτοιες φιλίες και σας τις παρου­σιάζουν, επαινείτε και επικροτείτε κι οι περισσότεροι από σας δακρύζετε, βλέποντάς τους να εκτίθενται σε κίνδυνο ο ένας για χάρη του άλλου, οι ίδιοι όμως δεν έχετε τα κότσια να δείξετε καμιά αξιέπαινη πράξη για χάρη των φίλων. Αντίθετα, αν τύχει φίλος να σας έχει ανάγκη, οι πολλές εκείνες τραγωδίες κάνουν φτερά και εξαφανίζονται από μπροστά σας αυτοστιγμεί, όπως τα όνειρα, και σας αφή­νουν, κάνοντάς σας να μοιάζετε με τα άδεια εκείνα και σιω­πηρά προσωπεία που, ενώ έχουν ανοικτό το στόμα και χά­σκουν, δεν λένε το παραμικρό. Εμείς όμως είμαστε το αντί­θετο. Όσο υστερούμε στα λόγια για τη φιλία, τόσο υπερτε­ρούμε στην εφαρμογή της.



Παυσανίας: Ως τώρα δέν ξέρομε κανένα άλλο λαό πού νά έχει προκόψει μέ τή δημοκρατία


Ως τώρα δέν ξέρομε κανένα άλλο λαό πού νά έχει προκόψει μέ τή δημοκρατία.

Οι ναυπλιώτες ήταν, νομίζω, τον παλιό καιρό αιγύπτιοι, οί όποιοι είχαν έρθει με πλοία στην  Αργολίδα μαζί μέ τό Δαναό - μετά τρεις γενιές τούς εγκατέστησε στη Ναυπλία ό γιος τής Άμυμώνης Ναύπλιος. 'Ο αυτοκράτορας Τραϊανός άφησε τούς Μοθωναίους ελεύθερους καί τούς έδωσε τό δικαίωμα νά κυβερνούνται μέ δικούς τους νόμους. Πριν από την εποχή αυτή, μόνοι οί Μοθωναίοι μεταξύ όλων τών παραθαλάσσιων Μεσσηνίων, συνέβη νά πάθουν μιά τέτοια συμφορά: ή Θεσπρωτία τής ’Ηπείρου είχε καταστραφεί εξ αιτίας τής αναρχίας - επειδή ή Δηιδάμεια, ή κόρη τού Πύρρου, δέν είχε παιδιά, όταν επρόκειτο νά πεθάνει, παραχώρησε την εξουσία στο δήμο - αυτή ήταν κόρη του Πύρρου, γιού του Πτολεμαίου, του γιου του ’Αλεξάνδρου, γιου του Πύρρου- γιά τον Πύρρο αυτόν, τό γιο του Αίακίδη, έχω κάνει πριν λόγο , γράφοντας γιά τούς άθηναίους. 'Ο Καρχηδόνιος Προκλής έβαζε παραπάνω τον ’Αλέξανδρο, τό γιο του Φιλίππου γιά τήν καλή του τύχη καί γιά τή λαμπρότητα τών κατορθωμάτων, ισχυρίζονταν όμως πώς ό Πύρρος ήταν άνώτερος από τον Αλέξανδρο στο νά ετοιμάσει παράταξη οπλιτών καί ιππέων καί στο νά επινοήσει στρατηγήματα εναντίον εχθρών. Μόλις στήν ’Ήπειρο καταργήθηκε ή βασιλεία, ό δήμος έπεσε γενικά στήν αυθαιρεσία κι άρχισε νά μην υπακούει στούς άρχοντες- καί οί Ιλλυριοί πού κατοικούσαν πέρα άπό τήν ’Ήπειρο, στά παράλια του Ίονίου, τούς υπότα­ξαν τότε μέ επίθεση - γιατί ως τώρα δέν ξέρομε κανένα άλλο λαό πού νά έχει προκόψει μέ τή δημοκρατία πλήν των αθηναίων, οί όποιοι πραγματικά αναδείχτηκαν μ αυτή   μέ τήν ιδιαίτερη τους ευφυΐα ξεπέρασαν όλους τούς έλληνες, ενώ στούς ίσχύοντας νόμους δέν συνήθιζαν νά απειθούν.

Παυσανίας ιν 35,3-5

Το Κατοχικό Διευθυντήριο αυτή τη στιγμή επιθυμεί:

 


Πρέπει να καταλάβουμε τι θέλει και τι δεν θέλει το Κατοχικό Διευθυντήριο των Καταχτητών της Ελλάδας και να στοχεύουμε εναντίον αυτού που θέλει.

Το Κατοχικό Διευθυντήριο αυτή τη στιγμή επιθυμεί:

Να πάρει τα χρήματα απ' όλους τους Ελληνες που τα τοποθέτησαν στο εξωτερικό, δήθεν για να τους τιμωρήσει ως φοροφυγάδες και να αποκαταστήσει την φορολογική δικαιοσύνη, αλλά στην πραγματικότητα για να μην γυρίσουν ποτέ τα χρήματά τους στην Ελλάδα και να τα οικειοποι- ηθούν, ως τόκους αποπληρωμής του φτιαχτού μας χρέους, τα μεγάλα ληστρικά Hedge Funds.

Να πάρει την περιουσία όλων των Ελλήνων - από τους φτωχότερους μέχρι και τους πλουσιότερους, ακόμα και τους κοσμοπολίτες δισεκατομμυριούχους και εφοπλιστές.

Να μην υπάρχει κρατική περιουσία, κρατικά εργοστάσια και κρατικοί θεσμοί (νοσοκομεία, σχολεία, ΚΑΠΗ, άμυνα κλπ.) ώστε να μην δικαιούται ο απλός λαός την κάθε κοινωνική παροχή, την αμυντική του εξασφά­λιση και να φθάσει να αποζητά όλα αυτά πουλώντας το «κορμί» του και το «αίμα» του.
Να μην υπάρχουν αληθινά κομμουνιστικά κόμματα και οργανώσεις που μπορεί να αμφισβητήσουν έμπραχτα το μοντέλο της κλοπής του Δημόσιου Πλούτου το οποίο εμφανίζεται ως το «νέο μοντέλο της Ευρωπαϊ­κής ανάπτυξης».
Να μας πάρει τα χωράφια και τα σπίτια, ώστε οι Ελληνες να καταντήσουν άκληροι δουλοπάροικοι και να καταργηθεί το ελληνικό φαινόμενο της μικροϊδιοκτησίας, που αποτελεί το θεμέλιο της φιλοπατρίας και επι­τρέπει στον απλό άνθρωπο να μην εξαρτιέται ούτε από το Κράτος αλλά και ούτε από μεγάλους «Ιδιώτες».
Να μην υπάρχει η Χρυσή Αυγή και κάθε εθνικιστικό ή εθνοκοινωνιστικό κόμμα που μπορεί να επαναφέρει την επανακαθιέρωση λυτρωτι­κών εθνικών αφηγήσεων στην Ελλάδα και ακόλουθα να τις μεταδώσει ως μοντέλο παγκόσμια, αμφισβητώντας άμεσα το παγκοσμιοποιητικό ομογενοηοιητικό μοντέλο.
Να μην υπάρχουν αληθινό Αντιεξουσιακό και Αναρχικό Κίνημα και Κινήματα Κοινωνικής Αλληλεγγύης που μπορεί να ανατρέψουν, αρχόμενα από την Ελλάδα, το πραγματικό μοντέλο εξουσίας σε όλο τον Ευ­ρωπαϊκό Νότο αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο και να πυροδοτήσουν μία παγκόσμια αλυσίδα επαναστατικής αλληλεγγύης.
Να εφαρμόσει και στη Ελλάδα τον Codex Alimentarius ώστε να εξαφανίσει την δυνατότητα της ατομικής και οικογενειακής ανεξάρτητης επιβίωσης. Ως γνωστό, η Ελλάδα με την πολυποίκιλη εδαφική της ποικιλομορφία αποτελεί μία αρμονική συνύπαρξη μικροκλιμάτων που μπορεί να καταστήσει τον 'Ελληνα άτρωτο στις παγκόσμιες οικονομικές κρίσεις.
Να αλλοτριώσει την Ορθοδοξία, ώστε να καταντήσει ατομική και όχι κοινωνική υπόθεση, ώστε να χειραγωγούνται ευκολότερα οι όποιες πνευματικές και θρησκευτικές κοινωνικές αντιστάσεις ενάντια στην επιβολή δαιμονικών νόμων και αντιλήψεων.
Να μας ελέγχει όλους ηλεκτρονικά, ώστε να μας χειραγωγεί όλους στο -παράλληλο αλλά υπαρκτό πλέον- σύμπαν του κυβερνοχώρου.
Να νομιμοποποιήσει την κρατική βία και καταστολή και την ελευθε­ρία του λόγου.
Να εμποδίσει τα κινήματα μη-βίας να αναπτυχθούν και να καλλιερ­γήσει την βία από αναρχικές και φασιστικές ομάδες, για να δώσει λόγο ύπαρξης στην κρατική βία καιτηνγενικευμένη καταστολή.
Να μην συνεργαστούν οι ακροαριστερές και οι ακροδεξιές ομάδες στην Ελλάδα, γιατί έτσι θα αφοπλιστεί και θα καταρρεύσει όλο το ιδεο­λογικό και εκφοβιστικό οπλοστάσιο των κατακτητών. Οι ξένοι λαθρομετανάστες να παραμένουν παράνομα (και όχι νόμιμα) στην Ελλάδα, ώστε να χρησιμοποιούνται εύκολα ως μοχλός κοινωνικών αναταραχών.
Να μην θεωρούνται Έλληνες αλλά ξένοι οι Ελληνογενείς λαοί της Ασίας. Καυκάσου, Μεσογείου και Αφρικής, αλλά και οι Ελληνορθόδο­ξες Αφρικανικές και Ασιατικές κοινότητες ώστε να τσακιστεί η επιρροή της Ελλάδας σε όλον τον μη Δυτικό κόσμο και σε όλες τις φυλετικές, εθνοτικές και θρησκευτικές ομάδες του πλανήτη.
Να χτυπήσει την εθνική αστική βιομηχανική τάξη ώστε να εκχωρη­θούν όλες οι ελληνικές επιχειρήσεις σε πολυεθνικές ομάδες και μονο­πώλια.
Να μην διδασκόμαστε την παράδοσή μας, ώστε ο λαός να αποκοπεί από τις ρίζες του, που τον τροφοδοτούν πνευματικά και πολιτιστικά.
Να χαλάσει την κοινωνική αλληλεγγύη και τον θεσμό της οικογέ­νειας που συμβάλλει σε αυτήν, ώστε να αποκοπούν όλοι από το κοινω­νικό που τους συντηρεί και να αλλοτριωθούν στο ατομικό που είναι άκρως ελεγχόμενο και ακίνδυνο.
Να αποτρέψει τη σύνδεση των «αντιμνημονιακών κινημάτων» της Ελλάδας με τα αντίστοιχα των Ευρωπαϊκών χωρών του Νότου, όπως αυτό των Φορκόνι που έχει εκραγεί στην Ιταλία και όπου χιλιάδες κόσμου ενώνονται με τα ΜΑΤ, καταλαμβάνουν κτίρια πολυεθνικών και κλείνουν όλες τις υπηρεσίες.
Να υπάρξουν διακρίσεις κατά των Ελλήνων πολιτών ώστε να νοι­ώθουν οι Ελληνες, ξένοι στον ίδιο τους τον τόπο.
Να μην ενωθούν ο Στρατός και η Αστυνομία με τον Λαό για να μην κινδυνεύσει το μοντέλο εξουσίας που προωθούν.
Να αποτραπούν οι Έλληνες από το να κάνουν ή να υιοθετούν παιδιά.
 

 Πηγή: Τρίτο μάτι

Ο Μακρυγιάννης χωρίς το Φωτοστέφανο


Ο Μακρυγιάννης χωρίς το Φωτοστέφανο
Έξω Γιάννης και μέσα Σουλεϊμάνης!

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΚΑΤΟ ΤΡΙΤΟ

Καθένας έχει δυο γλώσσες, των λόγων και των έργων
Γκαίτε

Φίλος ο Πλάτων, αλλά καλύτερη φίλη η αλήθεια1

 Ο Στρατηγός Μακρυγιάννης είναι μια ξεχωριστή, ιδιότυπη περίπτωση του Αγώνα της Ανεξαρτησίας, και έχει απασχολήσει όσο κα­νένας άλλος, με εξαίρεση ίσως τον Κολοκοτρώνη, την ιστοριογραφία της Επανάστασης. Η φήμη του και η αξία του, κυρίως δεν οφείλεται στην πολεμική του δράση, που ωστόσο δεν είναι αμελητέα, όσο στην μεταθανάτιο μυθοποίησή του από τον λόγιο συμπατριώτη του, Γιάννη Βλαχογιάννη, ο οποίος ανεκάλυψε και έφερε σε φως τα γνωστά πλέον Απομνημονεύματά του, και στην εν συνεχεία υποστήριξή του από κά- ποια «ιερά τέρατα»2 της ελληνικής διανόησης, την άποψη των οποίων, κανείς δεν τόλμησε να αμφισβητήσει. Μάλιστα δε, ο Γεώργιος Σαββίδης, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ζήτησε από την Εκκλησία της Ελλάδος να ανακηρύξει τον Μακρυγιάννη Άγιο!
Χάρις σ’ αυτήν την προβολή και κυρίως εξ αιτίας της ιδιομορφίας της γραφής του, βγήκε από την αφάνεια. Σχεδόν όλοι όσοι καταπιάστηκαν με το έργο του, περιορίστηκαν στον Μακρυγιάννη «γραφιά», στο είδος, στο ύφος, στην ιδιομορφία της γλώσσας του.
Και ελάχιστοι και περιορισμένα, με τον «άνθρωπο» Μακρυγιάννη, με τον χαρακτήρα του, το ήθος του, τη συμπεριφορά του, την πολιτική του δράση, με τις αρετές του [αν διέθετε], τα ελαττώματά του, τη συμμετοχή του γενικότερα και την προσφορά του στο Αγώνα της Ανεξαρτησίας. Όλοι κοίταζαν το δένδρο και δεν πρόσεξαν το δάσος. Ελπίζω ότι οι σελίδες που ακολουθούν θα φωτίσουν σε κάποιον βαθμό την αμφιλεγόμενη αυτή προσωπικότητα.
Ο Μακρυγιάννης εμφανίστηκε στη δημόσια σκηνή της Επανάστασης, ουσιαστικά στα τέλη του 1823, που κατέβηκε για πρώτη φορά στην Πελοπόννησο και άρχισε να αναμειγνύεται στις κομματικές διαμάχες εκείνης της περιόδου, για να συμμετάσχει στη συνέχεια, με πρωταγωνιστικό ρόλο, στον Εμφύλιο Πόλεμο 1824-1825, με τα ρουμελιώτικα στρατεύματα, υπό την αρχηγία του Κωλέτη, ως αρχηγός της φρουράς του και ως θησαυροφύλακας των χρημάτων του τελευταίου.
Ο ίδιος, που υπήρξε ένας από τους πρωτεργάτες στον Εμφύλιο Πόλεμο, έγινε από την μια ημέρα στην άλλη, από χιλίαρχος, αντιστράτηγος, στρατηγός, αντάλαγμα της απιστίας και αποστασίας του, αφού πρόδωσε τους φίλους του και προσχώρησε στους αντιπάλους τους. Ο Κάρπος Παπαδόπουλος, συναγωνιστής του, στα πεδία των μαχών, γράφει ότι, ήταν «ο κυριότερος μοχλός του Εμφυλίου Πολέμου, που προκάλεσε τον αφανισμό του Μόριά».3
Μέχρι τότε ήταν ένας ασήμαντος μικροκαπετάνιος της Ρούμελης, δορυφόρος του Ανδρούτσου και του Γκούρα, στην περιοχή της Ρούμελης και των Αθηνών.
Από τον Εμφύλιο και μετά βρίσκεται συνεχώς στο πλευρό του Κωλέτη και στη συνέχεια του Μαυροκορδάτου και του Κουντουριώτη, τις

Χύνει κροκοδείλια δάκρυα γιατί βασανίζονται οι «στραβοραγιάδες», από τους προεστούς και τους οπλαρχηγούς: «Κι εμείς τρώμε τα πρά­ματά τους και στέκονται ολόρθοι και μας κερνάνε... και μας πλερώνουν και μας ταγίζουνε. Και τους βάνομε ομπρός εις τον πόλεμον και σκο­τώνονται αυτήνοι και δοξαζόμαστε εμείς», αλλά την επόμενη κιόλας ημέρα, «Βγάλαμε τα μαχαίρια σκοτώσαμε τον μπαϊραχτάρη τους, σκο­τώσαμε και άλλους... πιάσαμε και κάμποσους ζωντανούς... Οι άνθρω­ποί μου πήραν λάφυρα πολλά... τους πήραμε τα πραχτικά τους κι’ όλα τους τ’ αναγκαία.. .»4
Φυσικά όλα αυτά τα θύματα δεν ήσαν Τούρκοι, ήσαν'Ελληνες, που τόσο, μα τόσο πολύ, τους λυπότανε!
Ενώ, έχει ορκιστεί να υπηρετεί την Κυβέρνηση Μαυρομιχάλη-Κολοκοτρώνη, το 1823, που τον έκανε χιλίαρχο, ραδιουργεί σε βάρος της, την κατασκοπεύει, πιστό όργανο της αντιπολίτευσης Μαυροκορδάτου- Κωλέτη:
«Αφήτε με εμένα να τους διαλύσω αυτηνών εδώ τη δύναμή τους όλη. Αλλά να μην ξέρη κανένας ότι αγρικιώνται με τ’ εμένα και κιντυ- νέψω αδίκως και δεν βγάλω και τ’ αποτέλεσμα».5
Έξω Γιάννης και μέσα Σουλεϊμάνης!
Διορίστηκε από τον Καποδίστρια, «Γενικός Αρχηγός της Εκτελεστικής δύναμης της Πελοπόννησος και Σπάρτης», παρίστανε τον φίλο του και ορκιζόταν στ’ όνομά του, ενώ παράλληλα, του έσκαβε τον λάκ­κο κρυφά. Το βράδυ ενώ έτρωγαν μαζί, ορκιζόταν: «Εγώ, πατρίδα δο­ξάζω, θρησκεία και την Εξοχότη σου...» και το πρωϊ γύρευε να του στείλουν από την'Υδρα 2.000 τάλληρα, για να εξαγοράσει τον Φρούραρχο του Παλαμηδιού, να το καταλάβει ο ίδιος και να υποχρεώσει τον Κυβερνήτη, σε παραίτηση, επειδή ήταν «τύραννος», «απατεώνας» και «δόλιος».6 Την ίδια περίοδο «... συνενοείτο μετά των ολιχαρχικών και ιδία μετά των Μαυρομιχαλαίων [των δολοφόνων] και έκραζεν στε- ντορείως “σύνταγμα”, αλλ’ αφού εδήωσε τη χώραν, μετά  των άλλων συνταγματικών λίαν “συνταγματικούς” εχλεύαζε το σύνταγμα και φέ- ρων την χείρα εις το θυλάκιον, ως ίνα δείξη το βαλάντιον αυτού έλεγε: “Να το σύνταγμα...!”». Αληθέστατον είναι ότι ο ανήρ ούτος, γνωστός εν Ελλάδι, ως είς των Ελλήνων, των μη εναρέτων».7
Δικαιολογεί και δικαιώνει τους δολοφόνους του Καποδίστρια. Για την δολοφονία του φταίει ο ίδιος, γιατί: «πολύ τους καταφρόνεσε... που δεν είχαν ούτε ψωμί να φάνε... Και αποφάσισαν να τον σκοτώσου­νε και να πεθάνουν... 8 *.
Τα ίδια ακριβώς έλεγε και έκανε και με βασιλιά Όθωνα, τον «πίτροπο του Θεού», τον κουμπάρο του:9 «Εγώ τώρα προσκυνώ Θεόν, πατρίδα και βασιλέα»10 και την ίδια στιγμή τον κατασκόπευε: «Είχα ανθρώπους ορκισμένους και ήξερα τι γίνεται εις τον ίδιον τον βασιλέα».11
Αλλά ο Όθωνας δεν ήταν Καποδίστριας. Δεν δίστασε να τον καταδικάσει σε θάνατο, όταν του είπαν ότι συνωμοτεί εναντίον του. Και δεν τον έσωσε από την εκτέλεση, ούτε η παραπάνω δήλωση νομιμοφροσύνης, ούτε η κουμπαριά. Και σίγουρα θα του έκοβε το κεφάλι, αν δεν είχε εγκαίρως τρελαθεί.

«Γιάννη, Γιάννη και Αγιάννη, ήρθα μόνος μου»
Λίγοι ξέρουν ότι, στο τέλος της ζωής κατελήφθη από ψυχωσικές και παρανοϊκές ιδεοληπτικές ιδέες και παθολογική θρησκοληψία και πέ- θανε φρενοβλαβής. Η θρησκοληψία του εξελίσσεται σιγά-σιγά σε θρησκευτικό παραλήρημα. Είχε σαλέψει για τα καλά.
Βλέπει στον ύπνο του και στον ξύπνιο του, παράξενα όνειρα και οράματα. Τις παραισθήσεις του αυτές, που τις πιστεύει απόλυτα σαν αληθινές, τις καταγράφει από τις αρχές του 1851 σ’ ένα τετράδιο και γεμίζει σχεδόν 300 σελίδες. Είναι ένα δεύτερο ημερολόγιο της τελευταίας περιόδου της ζωής του, άσχετο και διαφορετικό από το πρώτο. Το νέο αυτό χειρόγραφο βαφτίστηκε από τους λόγιους επιμελητές του, Οράματα και Θάματα. Ο Βλαχογιάννης, ο πρώτος που το διάβασε, αποφαίνεται ότι «είναι το έργο ενός τρελού». Και δεν έχει άδικο, γιατί πρό­κειται για ένα θρησκευτικό παραλήρημα, ενός σαλεμένου νου, που βιώνει μια εικονική πραγματικότητα. Δέχεται επισκέψεις αγίων, των δώδεκα αποστόλων, του Χριστού, της Παναγίας, ακόμα και του ίδιου του Θεού.Τον φωνάζουν με το μικρό του όνομα, ταξιδεύει μαζί τους, του κάνουν δώρα, ακόμα και στην γυναίκα του. Του υπόσχονται να του φτιάξουν το σπίτι, εκκλησιάζονται μαζί του, τον συμβουλεύουν, τον θεραπεύουν.
Για όσους τυχόν αναγνώστες, δεν έχουν υπ’ όψιν τους, αυτό το δεύτερο έργο του, καταγράφω εδώ μερικά σύντομα αποσπάσματα για να σχηματίσουν μια ιδέα για το περιεχόμενό του:
«... Ο α-Γιώργης και ο άγι-Δημήτρης ήρθαν εις το περιβόλι μου καβάλα. .. και επάνω εις το σπίτι μου και μου πήραν το φέσι μου από το κεφάλι μου... Εις τις 12 Νοεμβρίου [1844] ήρθε ο άγιος Ηλίας απόξω από το σπίτι μου, εις τη βρύση, και με φώναξε και με έβγαλε έξω... Εις τις 13 του ιδίου ήρθε η Παναγία η Πουρσιώτισσα και ευτύς κρέμασε έναν χρυσόν μπερντέ εις την οξώρποτα... Εις τις 1844, την πρώτη Δεκεβρίου ήρθε ο Χριστός ο αληθινός και η Θεοτόκο και όλοι οι άγιοι... Και μου λέγει εις το τέλος ο Χριστός «Εγώ αναχωρώ, Γιάννη, και δεν ματάρχωμαι δια καμόσον... Τα μεσάνυχτα μας πήρε ο άγιος Γιάννης και η αγία Αικατερίνη, εμένα και τη γυναίκα μου και μας πήγαν εις την χάρη της ... εις την Τήνο... Τις έξι, του αγίου Νικολάγου, ήρθε εις το σπίτι μου ο άγιοςΝικόλας... και μου λέγει: «Τι κάνεις γέρο-Γιάννη;... Την άλλη ημέρα ο α-Γιάννης και η αγι-Κατερίνη..., ήφεραν μια χρυσή ποδιά της γυναίκας μου... και ένα ζευγάρι σκουλαρίκια... Τις 22 ήρθαν οι άγιοι όλοι και οι δώδεκα απόστολοι κι ένας ήφερε μίαν χρυσή καθίκλα και μ’ έβαλαν επάνω... κι ο άγιος Νικόλας μ’ έπιασε και μ’ έλου­ζε. .. Τις 28 ήρθεν όλοι οι άγιοι και ύστερα η χάρη της και μόφερε μίαν άγια κάρα σε μιάν χρυσή κασελοπούλα...». Τόσα όμως θεϊκά δώρα, έπρεπε να καταγραφούν για να μην χαθούν. Ο Άγιος Σπυρίδωνας είναι ο Συμβολαιογράφος, που τα καταγράφει λεπτομερώς και η Παναγία η ταξινόμος, που τα τοποθετεί μπροστά του επιμελώς!
«Έγραφε ο άγιος Σπυρίδωνας, και η Θεοτόκο μου τα ’ βαίνε ομπρός μου... και γιόμωσε ο τόπος από αυτά όλα τα θεοτικά δώρα... Ρωτήθηκε ο άγιος Σπυρίδωνας να τα διαβάσει, αν είναι όλα. Ήταν όλα. Τότε μου λέγει ο αφέντης μας [ο Θεός]: “Λάβε τα, Γιάννη, είναι της βασιλείας σου και των απογόνω σου..Την άλλη βραδιά η χάρη της και όλοι οι άγιοι με πήραν και με πήγαν εις την σπηλιάν οπού ’χω δια εκκλησία και έκαμαν μια δοξολογίαν... Με πήρε ο αφέντης Χριστός και πήγαμεν πρώτα εις τον Άγιον Τάφον... και εις την Άγια-Σοφιά, εις την Κωνσταντινούπολη...».
Ο κατάλογος είναι ατέλειωτος και τον κλείνουμε, με μια αυτοπρόσωπο επίσκεψη του ίδιου του Θεού, στο σπίτι του:
«Την άλλη βραδιά ήρθε ο Παντοκράτορας μόνος του, όπου δεν μα- ταήρθε με τέτοιον τρόπον... εις το δεξιόν του ο Χριστός και όλοι οι άγιοι, και έλαμπε όλο το σπίτι, και ήταν όλοι, γιομάτη η σάλα... Τότε μου λέγει τρεις φορές: «Γιάννη, Γιάννη και Αγιάννη, ήρθα μόνος μου κάτω και εις την οικίαν σου. Δεν απόλαψε άλλος τοιούτως δε τούτην τη ζωή. Μόνο εσύ... Όσα σου λέγει το τέκνο μου και το τέκνο μου της μητέρας του, είναι λόγοι δικοί μου... και τους έστειλα να σου φκιάσουνε το σπίτι...»12


 

«Οι Άγιοι Πατέρες»


«Οι Άγιοι Πατέρες»

Εκτός όμως από τους κοτσαμπάσηδες, το πλούσιο τραπέζι ήταν στρωμένο και για μερικούς Δεσποτάδες. Το ποίμνιο, είχε, δεν είχε, τάϊζε τους Ποιμένες του. Οι τελευταίοι, δεν έμειναν ποτέ νηστικοί.

Θα αναφερθώ πάλι σε τρία-τέσσερα γνωστά, ονόματα του ’21, από τις δεκάδες περιστατικά που αναφέρονται στην ιστοριογραφία, για να επιβεβαιώσω τον κανόνα.

Ο Κορίνθου Κύριλλος και ο Τριπόλεως Δανιήλ:
Από τον Φεβρουάριο του 1821, η τούρκικη διοίκηση της Πελοποννή- σου, είχε πληροφορίες ότι κάτι γίνεται, κάτι προετοιμάζεται από τους ραγιάδες. Αρχές λοιπόν Μαρτίου καλεί στην Τρίπολη τους επιφανέστερους κοτσαμπάσηδες του Μόριά και όλους τους αρχιερείς, για να συζητήσουν δήθεν τις φήμες περί επικείμενης επανάστασης, αλλά στην πραγματικότητα, για να τους χρησιμοποιήσει ως ομήρους. Όντως, όσοι πήγαν, μετά από λίγο φυλακίστηκαν. Μεταξύ των φυλακισθέντων επτά- οκτώ αρχιερέων, ήταν και ο Δεσπότης Τριπόλεως Δανιήλ, καθώς και ο Κορίνθου Κύριλλος.

Ο Κύριλλος, έμεινε ελάχιστες ημέρες στη φυλακή, γιατί σε λίγο έφθασε στην Τρίπολη ο φίλος του, Κιαμήλ Μπέης από την Κόρινθο και τον ανέβασε επάνω στο σεράϊ, ως φιλοξενούμενο του. Μεταξύ των κρατουμένων πολιτικών, ήταν ο Αναστάσης Μαυρομιχάλης, ο Θεόδωρος Δεληγιάννης από τα Λαγκάδια και ο Σωτηράκης Νοταράς από τα Τρίκαλα της Κορινθίας. Ο Νοταράς ήταν και αυτός επάνω, φιλοξενούμενος του Κιαμήλ, γιατί Κύριλλος και Νοταράς, ήταν τα πιο αγαπημένα, στην Κορινθία, καρντάσια του Μπέη. Οι άλλοι κάτω στο υπόγειο άρχισαν να πεινάνε, γιατί τους τελείωσαν τα γρόσια που είχαν μαζί τους.

«Εξοδευθέντων των χρημάτων, όσα έκαστος είχεν εν τη φυλακή, δεν έμεινε πλέον ουδ’ οβολός εις ουδένα. Γνωρίζοντες ότι ο Κορίνθου είχεν έξ χιλιάδας γροσίων, τα οποία διεφύλαττε, μη αναγκαζόμενος να εξοδεύη, ως διατριβών παρά τω Κιαμήλμπεη, έπεμψαν προς αυτόν ζητούντες δάνειον χιλίων γροσίων, αλλ’ εκείνος απεκρίθη προς τον ποίον έστειλαν άνθρωπον. “Δεν έχω, πού να τα εύρω”. Δοθείσης λοιπόν ταύτης της απαντήσεως, ο απεσταλμένος εστράφη, ίν’ αναχωρήση, αλλά λέγει προς αυτόν ο αρχιερεύς: “Ειπέ τους να κάμουν μίαν ομολογίαν, ο Θεοδωράκης ο Δεληγιάννης, ο Τριπόλεως, ο Περρούκας και ο Ναυ­πλίου, και τότε τους δανείζω πεντακόσια γρόσια”.

»Αναχωρήσας δε ο άνθρωπος επορεύθη εις την φυλακήν και διηγή- θη, ό,τι είπε προς αυτόν ο Κορίνθου. Αλλ’ ο Δεληγιάννης θυμωθείς είπε: “Να χαθή αυτός και τα γρόσια του, κι εγώ δανείζομαι από Τούρκους”.

»Παραχρήμα δε προσεκάλεσε τον δεσμοφύλακα και εζήτησε παρ’ αυτού χάρτην και μελανοδοχείον, και αφού τω έφερεν, έγραψε μικράν τινά επιστολήν προς τον Μπινά Εμίνην, Τούρκον Κωνσταντινουπολίτην φίλον του ζητών παρ’ αυτού δάνειον.Ούτος δε ευθύς, άνευ ουδενός ομολόγου, τω έπεμψε χίλια γρόσια.. .»1 Τον Κύριλλο, θα τον ξανασυναντήσουμε παρακάτω, μαζί με τον Καποδίστρια και τον Κολοκοτρώνη.

Δυο ημέρες μετά τη φυλάκιση του Δεσπότη της Τρίπολης, οι Τούρκοι σφραγίζουν την αποθήκη της Μητρόπολης, όπου είναι συγκεντρωμένες, οι παντός είδους εισφορές του ποιμνίου (στάρι, κριθάρι, καλαμπόκι, λάδι, τυριά, βούτυρο κ.λπ.), τα «κανονικά δικαιώματα», όπως τα λέει, παρακάτω, ο διάκος του.

Ο διάκος όμως ήταν πονηρός και κατάφερε να βγάλει έξω, αρκετές ποσότητες, χωρίς να το πάρουν είδηση οι Τούρκοι:

«Δύο ημέρας ύστερον ελθών ο Βεκιλιχάρτσης (φροντιστής) του Σεραγίου εις το δωμάτιον της φυλακής, προσκαλεί τον ιερομόναχον του επιτοπίου Αρχιερέως Ιωσήφ Ζαφειρόπουλον, ίνα πορευθή μετ’ αυτού και σφράγιση την αποθήκην των γεννημάτων, τα οποία ο αρχιερεύς ως κανονικά δικαιώματα αυτού είχε συναθροίσει από τους κατοίκους της επαρχίας του. Ελθών δ’ εκεί επέθηκε σφραγίδα, επί της οπής της θύρας, δι ής εισέρχεται η κλείς, μη ανοίξας, μηδέ ειδών τι εν τη αποθήκη περιείχετο, είτα ανεχώρησεν. Απολειφθείς είτα μόνος ο Ιωσήφ Ζαφειρόπουλος, εισήγαγεν εις την αποθήκην, διά τίνος μικρού παραθύρου, τυχόντος αγαθή τύχη ανοικτού, παιδίον τι, το οποίον έλξαν έσωθεν τον σύρτην του κλείθρου, ήνοιξε την θύραν μη διαφθαρέντων έξωθεν μηδαμώς των σημείων του φροντιστού. Τότε εισήλθεν δια της θύρας ο ιεροδιάκονος, και εξήγαγεν εντός σάκκων περί τας δύο χιλιάδας οκάδων σίτου, τα οποίας έκρυψεν υπό τα άχυρα εν τω αχερώνι, οκτακοσίας οκάδας αραβοσίτου και πεντακοσίας σμιγού.. .»2

Το περιστατικό αυτό, καταγράφεται, όπως ακριβώς το διηγείται σε τρίτον, ο ίδιος ο ιερομόναχος Ιωσήφ, μόνο, που δεν μας λέει, πόσες άλλες ποσότητες έμειναν μέσα στην αποθήκη!

Σημειώνω μόνο για την ιστορία, ότι ο Δανιήλ, κατά κόσμον Πανα- γιωτόπουλος, πριν γίνει δεσπότης Τριπόλεως, ήταν, στα Λαγκάδια, δάσκαλος των παιδιών των Δεληγιάννηδων.
Ο Λαρίσης Πολύκαρπος:

Φίλος του Κωλέτη, κολλητός του Αλή Πασά, κάνει το τραπέζι στον Άγγλο γιατρό Henry Holland3, ο οποίος μας το περιγράφει: στο τρίπατο σπίτι του, ένα από τα καλύτερα της Λάρισας... σερβίρεται από σερβι- τόρους-κληρικούς-υπηρέτες, «σούπα, βραστό πρόβατο, κοτόπουλα ψητά, αρνί ψητό, πουλερικά με κάστανα, αρνί με σέλινο, αρνί καπαμά, τυρί κατσικίσιο, αχλάδια ψητά και σταφύλια». Ο λόρδος γιατρός τά- χασε. Ούτε στον πύργο του στην Σκωτία δεν είχε τέτοια μεγαλεία. Μα πώς να έχει, όταν μας διαβεβαιώνει, ότι ο εν Μητροπολίτης, μόλις σαραντάρης, είχε ετήσιο εισόδημα 9.000 λίρες!

Όπως το ακούτε! Εννιά χιλιάδες λίρες τον χρόνο, αφορολόγητες. Επάγγελμα. Δεσπότης! Και μην ξεχνάτε ακόμη και το «παλάτι» του Άγιου Άρτας και Ουγγροβλαχίας, Ιγνάτιου, με «τα ανατολίτικα μεγαλεία, που έμοιαζε με κατοικία πλούσιου αγά...», όπως γράφει ο φιλο­ξενούμενος επισκέπτης του.


1Απομνημ. Παλ. Πατρών Γερμανού, όπ.π. σ. 251.

2 Όπ.π. σ. 223.

3Holland Henry, Travels in the Ionian Isles, Albania, Thessaly, Macedonia etc, London 1815,σ. 264.

Edward Macon: Ένα τσογλάνι από την Αγγλία


 
Edward Macon: Ένα τσογλάνι από την Αγγλία

Πρέπει να μάθουμε κάτι περισσότερο γι’ αυτόν τον ασήμαντο, τυχάρπαστο από την Σκωτία τυχοδιώκτη, δάσκαλο το επάγγελμα, που ήρ­θε εδώ να κάνει την τύχη του και να σώσει την Ελλάδα, από τον... Κολοκοτρώνη. Και η μοναδική του... προσφορά ήταν η άγρια καταδίωξη και καταδίκη σε θάνατο του Κολοκοτρώνη, ως ενόχου εσχάτης προδοσίας! Ήρθε ένα τσογλάνι από την Αγγλία, για να θάψει... ποιόν; «το σύμβολο του έθνους!»,* τον Άνδρα που αναγέννησε αυτό το Έθνος!

Τριάντα δύο μήνες μετά την υπεράσπιση του Μαυρομιχάλη, τον Μάϊο του 1834, πάλι εδώ στο Ναύπλιο, όργανο της αντιβασιλείας του Όθωνα, κατεβάζει με τις λόγχες των χωροφυλάκων από την έδρα τους δικαστές, που αρνούνται να καταδικάσουν τον Μεγάλο Ήρωα, τον κλείνει σ’ ένα θεοσκότεινο σιδερόφρακτο κελί, του στερεί το φαγητό, τον αφήνει άρρωστο, χωρίς ιατρική φροντίδα, βάζει Βαυαρό φρουρό, ώστε να μη μπορεί να συννενοηθεί ο Γέρος μαζί του, δεν του επιτρέπει την επικοινωνία με κανένα, ούτε καν με τα παιδιά του, τον υποβάλλει σε ανομολόγητα βασανιστήρια και στερήσεις. Όλα αυτά, από ένα τριαντάχρονο μπάσταρδο Σκώτο, που ήθελε να διδάξει τον Κολοκοτρώνη πατριωτισμό και που μη αντέχοντας, ο Τερτσέτης του πέταξε κατάμουτρα την ιστορική του φράση: «Ο εθνισμός μας, ώ Επίτροπε, είναι θεμελιωμένος εις τα αίματα οκτακοσίων χιλιάδων Ελλήνων φονευμένων εις τον Αγώνα»!

Και τώρα κατέφθασε επειγόντως, στο Ναύπλιο από την Ύδρα για να σώσει τον δολοφόνο του Καποδίστρια, εκτελώντας τις εντολές των συμπατριωτών του και του ανταποκριτή τους, στην Ελλάδα.

Αυτός ο άθλιος μισέλληνας, προστατευόμενος, παρατρεχάμενος και κολλητός του Μαυροκορδάτου, ήρθε στην Ελλάδα, όταν ήταν είκοσι τεσσάρων χρόνων, μπήκε στην κλίκα του Μαυροκορδάτου, υπακούοντας πιστά και δουλικά το νέο του αφεντικό, και μαζί εξυπηρέτησαν τα ανθελληνικά σχέδια της αγγλικής πολιτικής. Έμεινε και ρίζωσε εδώ και αξιώθηκε τιμών και αξιωμάτων, εξαγοράζοντας όλες τις ατιμίες, που διέπραξε, σε βάρος της χώρας και των άξιων πολιτών της.

Όταν λοιπόν, μετά από τόσες θυσίες και τόσο αίμα των ανθρώπων, που αυτός και η σπείρα του καταδίωξαν, απελευθερώθηκε η χώρα από τον προαιώνιο ζυγό, και ο δολοπλόκος Φαναριώτης Μαυροκορδάτος «ήλθεν εν τη βασιλεία του », ων Πρωθυπουργός, Πρόεδρος της Εθνοσυνελεύσεως και Υπουργός Εξωτερικών, δεν ξέχασε τον πιστό υπηρέτη του και τον διόρισε το 1840, καθηγητή της Γενικής Ιστορίας εις το Πανεπιστήμιο Αθηνών, ύστερα Εισαγγελέα, Δικαστή και στα τέλη του 1844 Αρεοπαγίτη! Στον διάολο!

Sunday, January 26, 2014

Άθεοι βασανιστές.





 


 
Η φωτογραφία αυτή δείχνει τον Nikolai Khamara νεοβαπτισθέντα, πριν και μετά την σύλληψή του από την KGB. Βασανίσθηκε έως θανάτου και του απέκοψαν την γλώσσα.


Martyred in the USSR is a documentary about militant atheism in the former Soviet Union. It tells the personal, emotional and horrific story of what people went through simply because they chose to cling to their faith, even at the risk of death. It did not matter what religion you practiced, if you believed in God in the USSR you were persecuted, and persecuted brutally. From 1917 to 1990 people of faith were shot, executed, thrown in the gulag and left to die because the Soviet Government hated religion. What makes this story extremely important is that the new generation in Russia knows nothing about their past and will deny that the brutality ever happened.


Μαρτύρησαν στην ΕΣΣΔ είναι ένα ντοκιμαντέρ για τον μαχόμενου αθεϊσμό, στην πρώην Σοβιετική Ένωση. Αφηγείται την προσωπική, συναισθηματική και την τρομακτική ιστορία του αυτών των  ανθρώπων  επειδή απλά ήταν προσκολλημένοι στην πίστη τους, ακόμη και με  τον κίνδυνο του θανάτου. Δεν είχε σημασία τι θρησκεία είχες. Άν Πίστευες στο Θεό στην ΕΣΣΔ,  διώκεσο  και διώκεσο βάναυσα. Από το 1917-1990 άνθρωποι της πίστης πυροβολήθηκαν, εκτελέστηκαν, ρίχνονταν στα γκούλαγκ και αφέθηκαν να πεθάνουν, επειδή η σοβιετική κυβέρνηση μισούσε την  θρησκεία. Αυτό που κάνει αυτή την  ιστορία εξαιρετικά σημαντική είναι ότι η νέα γενιά δεν ξέρει τίποτα για το παρελθόν της Ρωσίας και θα αρνηθεί πως η κτηνωδία αυτή συνέβη ποτέ.
 

Οι άθεοι στην ΕΣΣΔ δολοφόνησαν 12.000.000 θρησκεόμενους κάθε πίστης.






The League of Militant Atheists (Союз воинствующих безбожников) was an atheistic and antireligious organisation in the USSR comprising of 3.5 million members. The organisation was famous for its distribution of the magazine 'Bezbozhnik' ('A...theist') and founding of Godless collective farms (Kolarz, Walter. Religion in the Soviet Union. St Martin’s Press, New York). The League of Militant Atheists aided the Soviet government in killing clergy and committed believers (Peter N. Stearns. The Oxford Encyclopedia of the Modern World. Oxford University Press). The League also made it a priority to remove religious icons from the homes of believers (Journal for the Scientific Study of Religion. The Society for the Scientific Study of Religion, 2004). Under the slogan, "the Storming of Heaven," the League of Militant Atheists pressed for "resolute action against religious peasants" leading to the mass arrest and exile of many believers, especially village priests (Theodore R. Weeks. Across the Revolutionary Divide: Russia and the USSR, 1861-1945. John Wiley & Sons). The League of Militant Atheists took a violent approach to those who would not accept the League's message of atheism; "bishops, priests, and lay believers" were "arrested, shot, and sent to labour camps" (Ramet, Sabrina. Religious Policy in the Soviet Union. University of Cambridge). Under the militant state atheism of the USSR, over 12 million Christians were martyred for their faith in God. (James M. Nelson, PhD. Psychology, Religion, and Spirituality. Springer).
 
Further information: http://bit.ly/1a0n83R
 
 
Ο Σύνδεσμος των Αγωνιστικών  αθέων ( Союз воинствующих безбожников ) Ήταν μια αθεϊστική και αντιθρησκευτική οργάνωση στην ΕΣΣΔ Αποτελούμενη από 3,5 εκατομμύρια μέλη . Η οργάνωση ήταν διάσημη για την διανομή του περιοδικού « Bezbozhnik » ( A. .. θεϊστής ») και την ίδρυση του άθεου κολχόζ (Kolarz, Walter. Religion in the Soviet Union. St Martin’s Press, New York) . Ο Σύνδεσμος των Αγωνιστικών  αθέων  βοήθησε τη σοβιετική κυβέρνηση στη δολοφονία κληρικών και πιστών  ( Peter N. Stearns. The Oxford Encyclopedia of the Modern World. Oxford University Press ) . Ο Σύνδεσμος θεώρησε επίσης προτεραιότητα για την αφαίρεση των θρησκευτικών εικόνων από τα σπίτια των πιστών ( Journal for the Scientific Study of Religion. The Society for the Scientific Study of Religion, 2004) . Με το σύνθημα , « η Έφοδος του Ουρανού », ο Σύνδεσμος των Αγωνιστικών  αθέων  πίεσε για « αποφασιστικά μέτρα κατά των θρησκευομένων αγροτών που οδήγησαν στη μαζική σύλληψη και εξορία πολλών πιστών , ειδικά ιερέων χωριών (Theodore R. Weeks. Across the Revolutionary Divide: Russia and the USSR, 1861-1945. John Wiley & Sons) . Ο Σύνδεσμος των Αγωνιστικών  αθέων  έλαβε μια βίαιη απόφαση για όσους δεν θα δέχονταν τα  μηνύματα του Συνδέσμου του αθεϊσμού , " επίσκοποι , ιερείς , και λαϊκοί πιστοί " , " Συνελήφθησαν , πυροβόληθηκαν , και εστάλλησαν σε στρατόπεδα εργασίας » ( Ramet, Sabrina. Religious Policy in the Soviet Union. University of Cambridge) . Σύμφωνα με την αγωνιστικό κρατικό αθεϊσμό της ΕΣΣΔ , πάνω από 12 εκατομμύρια Χριστιανών μαρτύρησαν για την πίστη τους στο Θεό. ( James M. Nelson, PhD. Psychology, Religion, and Spirituality. Springer ) .
 
 
 
 
 
 
 
 

ΑΘΕΟΙ / ΜΗΔΕΝΙΣΤΕΣ: ΜΑΘΕΤΕ ΤΗΝ ΔΙΑΦΟΡΑ.



ΑΘΕΟΙ / ΜΗΔΕΝΙΣΤΕΣ: ΜΑΘΕΤΕ ΤΗΝ ΔΙΑΦΟΡΑ.
 
 
 

ΟΧΙ ΑΘΕΟΙ.


Γιατί οι μεγαλύτεροι μαζικοί δολοφόνοι ήταν άθεοι;

 
http://www.youtube.com/watch?v=nhCyDG1CsDI

    Atheists, why are most mass murderers atheists?    

 A few more big name atheist serial killers are: Joseph Stalin, Napoleon Bonaparte, Kim Jong Il, Kim Jong Un, Benito Mussolini, and Mao Zedong. 


 
Οι άθεοι, γιατί οι μεγαλύτεροι μαζικοί δολοφόνοι ήταν άθεοι;

Οι περισσότεροι κατά συρροή δολοφόνοι είναι άθεοι : Ιωσήφ Στάλιν,
ο Ναπολέων Βοναπάρτης,
Kim Jong Il,
Kim Jong Un,
Μπενίτο Μουσολίνι, και
Μάο Τσε Τουνγκ.

Οι 4 χειρότεροι άθεοι.

 
Benito Mussolini
Mpmus

Mussolini is notorious for his war crimes as a Fascist dictator during World War II. As a young man he openly declared his atheism, and in his early career as a politician was openly anti-clerical. He was the Italian leader of the National Fascist Party, became Prime Minister in 1922 and was eventually a dictator who severely restricted freedom of speech. Mussolini supported Hitler’s conquest of Austria. In 1935, he invaded Ethiopia, using poison gas, bombing Red Cross hospitals and concentration camps to kill civilians and destroy “inferior” cultures. He ordered the execution of prisoners without trial and the shooting of “witch-doctors”. Italian troops used public executions, hostage taking and burning of villages to crush the Slavic population of Yugoslavia. These acts are now widely considered an attempt at genocide. However, later he tried to associate Fascism with Catholicism in order to garner dwindling support (however his widow made it clear that he was still staunchly atheist).

3
Mao Zedong
E6Af9Be6B3Bde4B89C-Mao-Zedong-Mao-Tse-Tung

Mao Zedong led the Communist Party of China to victory in the Chinese Civil War, helping to establish the People’s Republic of China. He had ambitions for a strong China, but his programs largely failed altogether. He has been blamed for the death of between 20 and 67 million of his “comrades”. Under his insane rule there was a culture akin to anarchy, that killed the economy and industrial production. His “Great Leap Forward” triggered a catastrophic and massive famine. However, he is most notorious for the precepts of the “Cultural Revolution”, which led to perhaps the greatest era of cultural vandalism the world has ever known. Antiques, historical sites, artifacts, ancient documents, feng shui traditions, Chinese traditional dresses and monasteries were destroyed for being associated with the “old ways of thinking”. Many copies of the Qu’ran were burnt. Red Guard groups around the country destroyed political and educational stability, criticizing anyone who considered himself superior, destroying reputations and lives. Mao, privately, led a life of great deviancy and excess. He also exacted revenge on all those, mainly intellectuals and professionals, who had disgraced Mao in his earlier career. He also targeted anyone with links to the Chinese Nationalist Party as well as anyone who posed a threat to him. Five million were executed in death camps. 36 million were persecuted and tortured. There were even instances of cannibalism.

2
Pol Pot
Pol-Pot
Pol Pot was the leader of the Khmer Rouge and Prime Minister of Cambodia from 1976 to 1979, having been de facto leader since mid-1975. During his time in power Pol Pot imposed an extreme version of agrarian communism, where all city dwellers were relocated to the countryside to work in collective farms and forced labour projects. The combined effect of slave labour, malnutrition, poor medical care and executions is estimated to have killed around 2 million Cambodians (approximately one third of the population). His regime achieved special notoriety by singling out all intellectuals, and other “bourgeois enemies”, for murder. The Khmer Rouge committed mass executions in sites known as the Killing Fields, and the executed were buried in mass graves. In order to save ammunition, executions were often carried out using hammers, axe handles, spades or sharpened bamboo sticks. His attempts to “cleanse” the country resulted in the deaths of 1.7 to 2.5 million people. He also had an intense dislike of anyone with the semblance of being intelligent, such as those who wore glasses or who spoke another language.

1
Joseph Stalin
Stalin-4

Stalin was General Secretary of the Communist Party of the Soviet Union’s Central Committee, from 1922 until his death in 1953. Under Stalin’s leadership, the Ukraine suffered a famine (Holodomor) so great it is considered by many to be an act of genocide on the part of Stalin’s government. Estimates of the number of deaths range from 2.5 million to 10 million. The famine was caused by direct political and administrative decisions. In addition to the famine, Stalin ordered purges within the Soviet Union of any person deemed to be an enemy of the state (i.e. capitalists, theists). In total, estimates of the total number murdered under Stalin’s reign, range from 10 million to 60 million. His government promoted atheism with mass propaganda in school, and held a terror campaign against the religious. He crushed the Russian Orthodox Church, leveling thousands of churches and shooting more than 100,000 priests, monks and nuns between 1937 and 1938.

Please tell me ...




S'il te plaît, pourrais-tu me dire pourquoi tu es venu dans notre pays et maintenant, tu veux changer nos traditions parce qu'elles t'offensent?


Παρακαλώ, μπορείτε να μου πείτε γιατί ήρθατε στη χώρα μας και τώρα θέλετε να αλλάξετε τις παραδόσεις μας, επειδή σας προσβάλουμε;


Πηγη: http://zoonpolitikon2.blogspot.gr/2014/01/immigration-et-respect-du-pays-ou-ils.html

Τα "τζακια" στην Ελλάδα καίνε Έλληνες.

 
Τα "τζακια" στην Ελλάδα καίνε Έλληνες.

Saturday, January 25, 2014

Εγκληματίας και άθεος: Είναι καθήκον μας να καταστρέψουμε κάθε θρησκευτική κοσμοαντίληψη.

 








«Είναι καθήκον μας να καταστρέψουμε κάθε θρησκευτική κοσμοαντίληψη. Αν η καταστροφή δέκα εκατομμυρίων ανθρώπων, όπως συνέβη στον τελευταίο πόλεμο, είναι απαραίτητη για το θρίαμβο μιας ορισμένης τάξης, τότε αυτό πρέπει να γίνει και θα γίνει».

         - Yemelyan Yaroslavsky,  Μπολσεβίκος εγκληματίας και ιδρυτής της ‘Λίγκας των Μαχητικών Άθεων’

Φανταστείτε έναν κόσμο χωρίς τον οργανωμένο αθεϊσμό.

 
 

 
Από πόσες γενοκτονίες θα γλύτωνε η ανθρωπότητα.

Καψάλας Δημ: Ουαχαμπιστές στα Βαλκάνια.


Καψάλας Δημ: Ουαχαμπιστές στα Βαλκάνια.


Διάλεξη του Δημοσιογράφου Δημητρίου Καψάλα στις 09.01.2014 για τις τελευταίες εξελίξεις στα Εθνικά θέματα. Οι διαλέξεις διενεργούνται στην αίθουσα του βιβλιοπωλείου "ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟΝ", ΕΡΜΟΥ 61, ΤΗΛ. 2310.282782, 282427

«Η απελευθέρωση της Δυτικής Μακεδονίας από τους Τούρκους».


 
 
 
«Η απελευθέρωση της Δυτικής Μακεδονίας από τους Τούρκους».
Χασιώτης Ηλίας, Ιστορικός Ερευνητής.
 
 

Κηρύξτε την Ελλάδα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης.


Κ. Κιλτίδης: Κηρύξτε την Ελλάδα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης.






Κ. Κιλτίδης: Η Αργεντινή βγήκε απο το ΔΝΤ με τη βοήθεια του Ι. Μεταξά.








Γ. Λεκάκης: Γενοκτονίες, τότε και τώρα