NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Friday, July 11, 2014

Ήταν κάποιος άντρας, που αποχαυνώθηκε από τη διδασκαλία του Επικούρου και έγινε θηλυπρεπής.


Ήταν κάποιος άντρας, που αποχαυνώθηκε από τη διδασκαλία του Επικούρου και έγινε θηλυπρεπής.


Αιλιανός «περί Προνοίας» ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ


ΑΠΟ ΤΟ ΠΕΡΙ ΠΡΟΝΟΙΑΣ


11.  Ήταν κάποιος άντρας (αν θα μπορούσαμε να τον πούμε άντρα), που αποχαυνώθηκε από τη διδασκαλία του Επικούρου και έγινε θηλυπρεπής, αυτός ο ευνουχισμένος και γυναικωτός, ο οποίος, χωρίς να το καταλάβει, όρμησε στο μέγαρο, όπου επιτρεπόταν να εισέρχεται μόνο ο ιεροφάντης
12. Υπήρξε δαδούχος  στην Αθήνα, όπως λένε όσοι Αθηναίοι γνωρίζουν αυτά με ακρίβεια. Προσεύχονταν στη Βουλαία και στην Κόρη μέσω των ιεροφαντών και του δαδούχου για τη σωτηρία τους. Αυτός που ήταν δαδούχος και λαμπαδηφόρος. Αυτός που ήταν δαδούχος στην Αθήνα πριν από τον Στρατοκλή, εξαιτίας της ηδονής, την οποία εξυμνούσε εκείνος ο ευνουχισμένος και γυναικωτός.
13. Είχε γίνει μέτοχος σε γνώση επιβλαβή, εφαρμόζοντας την άθεη διδασκαλία του Επίκουρου, την ταιριαστή σε γυναίκες, και εξαιτίας της ηδονής, την οποία εξυμνούσε εκείνος ο ευνουχισμένος και γυναικωτός.
14. Τη λέξη «χλούνης» με τη σημασία του «ευνουχισμένος» τη χρησιμοποιεί όχι μόνο ο Αισχύλος αλλά και ο Αιλιανός κατά κόρον στο «περί Προνοίας».
15. Έπειτα λοιπόν, χωρίς να δίνει καμία σημασία στους σεπτούς θεσμούς των Ευμολπιδών, των Κηρύκων και των άλλων γενών, που ήταν ιερά και θεοφιλή, προτίμησε διδασκαλία ευκαταφρόνητη και ταιριαστή σε γυναίκες.
16. Ποθώντας να δείξει στον θεό πως δεν νοιάζεται για τα ανθρώπινα, ορμάει με φόρα στο μέγαρο. Εκεί όμως επιτρεπόταν η είσοδος μόνο στον ιεροφάντη, σύμφωνα με τους τελετουργικούς θεσμούς, ενώ σ’ εκείνον απαγορευόταν. Μόλις τόλμησε αυτή την πράξη, τον έπιασαν ρίγη, προσβλήθηκε από μακρόχρονη ασθένεια και τελικά άρχισε να σαπίζει. Και με όσα τόλμησε να φωνάζει και να λέει, δραματοποιώντας και ευχόμενος όσα ταιριάζουν στους πιο ασεβείς ανθρώπους, παρ’ όλο που διψούσε να βγει η απαίσια και καταραμένη ψυχή του, με δυσκολία και αργά το πέτυχε .


ΕΚ ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΠΡΟΝΟΙΑΣ

11. άνηρ τις ην (εί δοίημεν αυτόν άνδρα είναι) διά τών Επικούρου λόγων την ψυχήν έκνευρισθείς και θήλυς γενόμενος, ό χλούνης τε και γύννις, οσπερ έπιλαθόμενος ώθησεν εαυτόν εις το μέγαρον φέρων, ενθα δηπου τώ ιεροφάντη μόνω παρελθείν θεμιτόν ην.
12. και δαδονχησας Άθηνησιν. ώς ’Αθηναίων φασιν οί ταύτα ακριβούντες δόκιμοι, εύξαντο δέ και τη Βουλαία και τη Κόρη διά τε τών ιεροφάντων και τον δαδούχου σωτηρίαν αύτοΐς. και δαδουχήσας λαμπαδοφορήσας. ό προ Στρατοκλέους Αθηνησι δαδουχησας, εκ της ηδονης, ην εκείνος ύμνει ό χλούνης τε και γύννις.
13.  κακήν σοφίαν μετιών, και τους άθεους Επικούρου λόγους καί γύννιδας έπασκών, κάκ τής ηδονής, ήν εκείνος υμνει ο χλούνης τε και γύννις.
14. ότι δέ και έντομίαν ο χλούνης δηλοί ον μόνον Αισχύλος δίδωσι χρήσιν, άλλα και Αίλιανός μάλιστα εν τοις περί Προνοίας.
15. ειτα μέντοι παρ’ ονδέν θέμενος τά σεμνά Ευμολπιδών και Κηρύκων και των άλλων γενών ιερών τε ον των και θεοφιλών, έπίρρητ ον δε και θήλυν σοφίαν προελόμενος.
16. και ώς ον μέλει των άνθρωπείων τώ θεώ δεϊξαι φλεγομένος, ωθεί εαυτόν φέρων ές τό μέγαρον ένθα δήπον τώ μέν ιεροφάντη μόνω παρελθεΐν θεμιτόν ήν κατά τον τής τελετής νόμον, εκείνα) δε ονκ έξήν. έπει δέ έτολμήθη οι τό τόλμημα, φρίκη τις αυτόν περιέρχεται, και νοσεί νόσω μακροτάτη, και τηκεδών αυτόν διεδέξατο καί οσα έτόλμησε βοών και λέγων καί όσα έστίν άνθρωπων άσεβεστάτων εκτραγωδών και ευχόμενος, την έπίρρητόν τε και κατάρατον ψνχήν άπορρήξαι διιρώντα, μόλις και όψέ τούτου τυχόντα.