θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Sunday, May 04, 2014

Ο Πυθαγόρας που ήταν Ορφικός, δίδαξε την μετεμψύχωση.



Ο Πυθαγόρας που ήταν Ορφικός, δίδαξε την μετεμψύχωση και έδωσε την σαφή μαθηματική επαγωγή της στο χρόνο.

Ο Ιάμβλιχος αναφέρει πως ο Πυθαγορικός Ανδροκύδης που έγραψε Περί των συμβόλων, ο Πυθαγορικός Ευβουλίδης, ο Αριστόξενος, ο Ιππόβοτος και ο Νεάνθης που έγραψαν για τον Πυθαγόρα, είπαν πως σε 216 έτη συνέβηκαν οι μετεμψυχώσεις σε αυτόν (τον Πυθαγόρα).  Μετά από τόσα έτη βεβαίως, θα έλθει σε αναγέννηση ο Πυθαγόρας και θα ξαναζήσει ωσάν μετά την πρώτη περιστροφή και επανάληψη του ψυχογονικού κύβου του έξι. Του δε αυτού και του επανερχόμενου δια των σφαιρών, όπως και άλλη είχε αναζήτηση μέσω αυτών.  Και σε αυτό συμφωνεί η σφαίρα να έχει το πνεύμα του Ευφόρβου, περίπου τουλάχιστον τα έτη, δηλαδή 514 έτη, πάρα πολύ κοντά από τις εξιστορήσεις για τους Τρωικούς ως τον φυσικό Ξενοφάνη και των χρονικών διαστημάτων του Ανακρέοντος και του Πολυκράτη και από την πολιορκία και επανάσταση των Ιώνων από τον Μήδο (Πέρση) Αρπάγο από την οποία διέφυγαν οι Φωκείς και κατοίκησαν στη Μασσαλία. Διότι με όλους αυτούς είναι σύγχρονος ο Πυθαγόρας. Υπό το κράτος του Καμβύση λοιπόν εξιστορείται, συναγόμενος στην Αίγυπτο είχε συναιχμαλωτιστεί, εκεί  συναναστράφηκε με τους ιερείς και μεταβαίνοντας στη Βαβυλώνα μυήθηκε στις αλλόφυλες μυσταγωγίες, όταν ο Καμβύσης ήταν σύγχρονος περίπου στην τυραννία του Πολυκράτους, την οποία διέφυγε στην Αίγυπτο. Πήγε μαζί με άλλους ο Πυθαγόρας. Δύο φορές άρα, αφαιρούμενης της περιόδου (αυτό είναι δύο φορές των 216 ετών) υπόλοιπα παράγονται τα έτη του βίου του 82. Αυτό διηγείται ο Ηρακλείδης ο Ποντικός, σχετικά με αυτόν τούτα λέγει, πως ήταν άλλοτε ο Αιθαλίδης και αναγνωρίζει πως είναι γιος του Ερμή, ο δε Ερμής του ζήτησε να διαλέξει ότι θέλει εκτός της αθανασίας. Ζήτησε λοιπόν να έχει μνήμη των γεγονότων της τωρινής και πεθαμένης ζωής. Στην ζωή λοιπόν, όλα επαναφέρει στην μνήμη. Λοιπόν στη ζωή όλα επαναφέρει στη θύμηση. Όταν δε πεθάνει, διατηρεί την ίδια μνήμη. Στο χρόνο δε έπειτα έρχεται στον Εύφορβο και από τον Μενέλαο λαβώνεται. Ο δε Εύφορβος έλεγε πως κάποτε γεννήθηκε ως Αιθαλίδης και ότι από τον Ερμή έλαβε το δώρο και την περιφορά ολόγυρα της ψυχής, καθώς κινήθηκε ολόγυρα και σε όσα φυτά και ζώα έγινε και όσα η ψυχή στον Άδη έπαθε και οι υπόλοιπες κάποια καρτερούν. Καθότι δε ο Εύφορβος πέθανε, η ψυχή του πήγε στον Ερμότιμο, ο οποίος και αυτός την αφοσίωση εύχεται να προσφέρει, επέστρεψε πίσω στις Βραγχίδες και εισερχόμενος στο ναό του Απόλλωνα έδειξε το μέρος που είχε ακουμπήσει ο Μενέλαος την ασπίδα, (διότι είπε σε αυτόν ότι απέπλευσε από την Τροία, για να αφιερώσει στον Απόλλωνα την ασπίδα) τελείως σάπια ήδη, μόνο δε παρέμενε το φιλντισένιο πρόσωπο. Αφού ο Ερμότιμος πέθανε, γεννιέται στον ψαρά Πύρρο από τη Δήλο. Και πάλι όλα τα ενθυμάται, κατά ποίο τρόπο γεννήθηκε Αιθαλίδης, έπειτα Εύφορβος, έπειτα Ερμότιμος, έπειτα Πύρρος. Αφού ο Πύρρος πέθανε, γεννήθηκε Πυθαγόρας και όλων που έχουν λεχθεί, θυμάται.