θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Saturday, May 10, 2014

Άς σταματήσουμε την έκφραση "Κύμβαλο αλαλάζον"


Άς σταματήσουμε την έκφραση "Κύμβαλο αλαλάζον" και άς την αντικαταστήσουμε με την έκφραση  "Δωδωναίον αγγείον".


1 Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον.

Ο Σαούλ εκ Ταρσού: – Πρὸς Κορινθίους Α' 13

Δωδωναίον χαλκείον

Η παροιµιώδης φράση δωδωναίον χαλκείον που λεγόταν επί των ακαταπαύστως και πολλά λαλούντων.


Σ' όλη την προϊστορική περίοδο και ως το τέλος του 5ου αι. π.Χ. η λατρεία ήταν υπαίθρια, γύρω από το ιερό δένδρο όπου κατοικούσε το Θείο ζεύγος (Τέμενος). Ένας περίβολος από χάλκινους τρίποδες με λέβητες (είδος καμπάνας) περιέκλειε το ιερό. Οι λέβητες εφάπτονταν ο ένας με τον άλλο και όταν κάποιος έκρουε έναν απ' αυτούς, ο ήχος διέτρεχε όλους τους λέβητες και δεν σταματούσε αν κάποιος δεν άγγιζε έναν απ' αυτούς. Από τον ήχο των λεβήτων οι ιερείς ερμήνευαν τη βούληση του θεού. Από τον αδιάκοπο ήχο των λεβήτων, παρέμεινε η παροιμιώδης φράση «δωδωναίον χαλκείον», που λεγόταν γι' αυτούς που φλυαρούσαν αδιάκοπα.