θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Sunday, March 31, 2013

O "EΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ" ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ..

O "EΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ" ΤΟΥ ΠΑΡΘΕΝΩΝΑ..
 
Αγγελος χωρίς φτερά αλλά με τα αέρινα πέπλα που έχουν φουσκώσει κατά την προσγείωσή του επί γης. Ανάμεσα σε αυτή τη φιγούρα και στην απέναντι καθιστή μορφή διακρίνεται κάτι σαν κρίνος.

Η 32η μετόπη του Παρθενώνα είναι η μόνη που δεν καταστράφηκε από τους χριστιανούς. Πότε και γιατί αυτό συνέβη, θα είναι το αντικείμενο ερευνητικού προγράμματος Ετσι, έχουμε τη γνωστή μας από τις θρησκευτικές απεικονίσεις εικόνα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου.

Μόνο που εδώ έχουμε ένα ανάγλυφο του Φειδία απαράμιλλης τελειότητας, μια μετόπη από τη βορειοδυτική γωνία του Παρθενώνα η οποία αναμένεται να ξαναμπεί σε ένα πρόγραμμα, αλλά αυτή τη φορά για να διασπιστωθεί με τρόπο επιστημονικό και τεκμηριωμένο γιατί η ανάγλυφη αυτή πλάκα του κλασικού ναού ήταν η μόνη που εξαιρέθηκε από το πελέκημα που επιφύλαξαν οι χριστιανοί στις μετόπες του Παρθενώνα.

Αγνωστο επίσης παραμένει πότε ακριβώς συνέβη αυτό. Τον 4ο αιώνα μ.Χ., τον 5ο, ή τον 6ο αιώνα, όταν ο Παρθενώνας μετετράπη σε χριστιανική εκκλησία; Το μόνο που γνωρίζουν οι αρχαιολόγοι είναι ότι στη δεκατετία του ’30 πρωτοδιατυπώθηκε από έναν ξένο μελετητή των γλυπτών του Παρθενώνα η θεωρία ότι το αρχαίο ανάγλυφο εξαιρέθηκε της καταστροφής γιατί πιθανότατα θύμιζε στους χριστιανούς τον «Ευαγγελισμό». «Πάντα υπήρχε η απορία γιατί μόνο αυτή η μετόπη από τις 92 του ναού δεν απολαξεύτηκε. Γιατί να έχουν χαλάσει τα 3/4 των μετοπών και εμπρός σε αυτή τη μετόπη σταματάνε; Ποιος ο λόγος;» μας είπε ο πρόεδρος του Μουσείου της Ακρόπολης Δημήτρης Παντερμαλής, που επιθυμεί να δοθεί μια απάντηση σε όλα αυτά τα επιστημονικά ερωτήματα.

Στόχος σκοποβολής
Ο λεγόμενος «Ευαγγελισμός», που εκτίθεται στον τρίτο όροφο του Μουσείου της Ακρόπολης μετά τον καθαρισμό του από τη μαύρη κρούστα, απεικονίζει την Ηβη που φέρνει στην καθιστή θεά Ηρα το άγγελμα της απόφασης των θεών να νικήσουν οι Ελληνες στον Τρωικό Πόλεμο. Η Ηρα απεικονίζεται καθισμένη σε βράχο την ώρα που φθάνει η Ηβη, όπως υποδηλώνει η στάση του σώματός της αλλά και το αραχνοΰφαντο, σχεδόν μεταξωτό, ιμάτιό της, που κυματίζει. Το έργο αυτό είναι μοναδικής
τέχνης, λέει ο κ. Παντερμαλής, ο οποίος υποστηρίζει ότι η στάση των δύο μορφών ήταν αυτή που έδωσε την εντύπωση στους χριστιανούς ότι απεικονίζονται ο Αγγελος (όρθιος) και δίπλα (καθιστή) η Παρθένος, θυμίζοντάς τους την τυπική αναπαράσταση του Ευαγγελισμού. Από τη μετόπη λείπουν τα κεφάλια των μορφών, τα οποία μπορεί να έπεσαν θύματα «πυροβολισμών», καθώς συνηθιζόταν πριν από δύο αιώνες να γίνονται στόχος σκοποβολής.

Ο Φειδίας είχε επιλέξει να «αφηγηθεί» στις μετόπες που κοσμούσαν γύρω γύρω τον Παρθενώνα (32 σε καθεμιά από τις μακριές πλευρές και 14 στις στενές) τέσσερα σπουδαία μυθολογικά θέματα. Στην ανατολική πλευρά έχουμε σκηνές Γιγαντομαχίας, στη δυτική Αμαζονομαχίας, στη νότια Κενταυρομαχίας και στη βόρεια την Αλωση της Τροίας. Εδώ ανήκει ο «Ευαγγελισμός».

Από το σύνολο των μετοπών στην Αθήνα βρίσκονται μόνο 39, στο Βρετανικό Μουσείο, στο Λονδίνο, 5 και στο Λούβρο, στο Παρίσι, μία. Επάνω στο μνημείο έχουν μείνει μόνο οι γωνιακές. Εκείνες που γλίτωσαν το πελέκημα ήταν οι νότιες μετόπες, θραύσματα των οποίων εντοπίστηκαν εντοιχισμένα στα τείχη της Ακρόπολης. Οι αρχαιολόγοι θεωρούσαν πως οι μετόπες της νότιας πλευράς είχαν καταστραφεί από την έκρηξη του Μοροζίνι (1687). Γι’ αυτό δεν τις αναζητούσαν. Εντοπίστηκαν όμως στη λεπτομερή φωτογραμμική αποτύπωση των τειχών. Πιστεύεται ότι ενσωματώθηκαν στην οχύρωση της Ακρόπολης κατά το 18ο αιώνα, όταν έγιναν έργα αποκατάστασης των τειχών. Οι μετόπες ξεχωρίζουν από τους απλούς λίθους της οχύρωσης γιατί είναι από λευκό μάρμαρο Πεντέλης και μάλιστα καλοδουλεμένο, όπως ήταν ο Παρθενώνας…
ΤΗΣ ΝΙΝΕΤΤΑΣ ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ


©ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟ/visaltis.net

OΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ ΠΡΟΠΟΝΤΙΔΑ:ΝΙΚΑΙΑ-ΜΟΥΔΑΝΙΑ-ΤΡΙΓΛΙΑ (ΒALKAN EXPRESS-ΕΤ3)

OΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΗΝ ΠΡΟΠΟΝΤΙΔΑ:ΝΙΚΑΙΑ-ΜΟΥΔΑΝΙΑ-ΤΡΙΓΛΙΑ (ΒALKAN EXPRESS-ΕΤ3)
Κυριολεκτικά όποια πέτρα κι αν σηκώσεις, κάτι ελληνικό θα βρεις!

Ο φακός καταγράφει μοναδικές εικόνες από τα ελληνικά σπίτια και εκκλησίες που σώθηκαν και αποτελούν τουριστική ατραξιόν της περιοχής, αλλά και αφηγήσεις εξισλαμισθέντων Ελλήνων κατοίκων.

Η Προποντίδα είναι κλειστή λωρίδα που ενώνει δύο ηπείρους και δύο θάλασσες και αποτελεί θύλακα ελληνισμού για χιλιετίες. Το ταξίδι της εκπομπής ξεκινά από...
την πόλη Ιζνίκ (Νίκαια), την ανθηρή πόλη της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, και συνεχίζεται παραθαλάσσια με τα χωριά Μουδανιά, Σιγή και Τρίγλια, που εγκαταλείφθηκαν από τους Έλληνες με την Ανταλλαγή των πληθυσμών.


/krasodad.blogspot.gr

ΕΑΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ-ΠΡΩΤΗ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ!

ΕΑΡΙΝΗ ΙΣΗΜΕΡΙΑ-ΠΡΩΤΗ ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ!
Καλή Άνοιξη και Καλή Ανάσταση σε όλους τους Έλληνες!

Φέτος η Εαρινή Ισημερία πραγματώνεται σήμερα, 20/3/2013, στις 13.02 το μεσημέρι ώρα Ελλάδας. Κατά τους αρχαίους Έλληνες, αυτή είναι η ώρα επιστροφής της Περσεφόνης από τον Άδη στη Γη και τη μητέρα της, τη Δήμητρα. Αυτή είναι η αρχή της Άνοιξης. Στην αστρονομία, ισημερία ονομάζεται η μέρα κατά την οποία έχουμε χρονικά ίση μέρα και ίση νύχτα. Το φαινόμενο αυτό οφείλεται στον αέναο «χορό» της Γης γύρω από τον εαυτό της και τον Ηλιο.

Επειδή ο άξονας περιστροφής της Γης δεν είναι κάθετος στο επίπεδο περιφοράς της, η διάρκεια τόσο της μέρας όσο και της νύχτας μεγαλώνει ή αντίθετα μικραίνει. Ωστόσο, δύο φορές τον χρόνο, μία ως αρχή της Άνοιξης και μία ως αρχή του Φθινοπώρου, η Γη παίρνει τέτοια θέση που οι ακτίνες του Ηλιου πέφτουν κάθετα στον ισημερινό, εξισώνοντας ακριβώς τη μέρα και τη νύχτα. Από το εαρινό ισημερινό σημείο και μετά, ο Ηλιος φαίνεται καθημερινά να σκαρφαλώνει όλο και πιο πάνω στο βόρειο ημισφαίριο του ουρανού. Οι μέρες μεγαλώνουν, οι νύχτες μικραίνουν, με αποτέλεσμα και ο καιρός να γίνεται όλο και πιο θερμός. Όταν ο Ηλιος αγγίξει το βορειότερο σημείο τότε αρχίζει και πάλι να «βουτά» σιγά-σιγά προς τον ισημερινό. Και κάπως έτσι πραγματοποιείται ο ακούραστος κύκλος των τεσσάρων εποχών.


Η ημερομηνία της εαρινής ισημερίας δεν είναι σταθερή. Η πρώτη μέρα της άνοιξης καταγράφεται μεταξύ της 19ης Μαρτίου και της 21ης Μαρτίου. Η ημερολογιακή αυτή διαφορά οφείλεται σε δύο βασικούς λόγους. Αρχικά, κάθε έτος δεν έχει ακριβώς τις ίδιες μέρες (π.χ. δίσεκτα έτη). Επιπλέον, η ελλειπτική τροχιά της Γης σε συνδυασμό με την βαρυτική έλξη των υπολοίπων πλανητών αλλάζουν διαρκώς τον προσανατολισμό μας απέναντι στον Ηλιο. Αν και έχει διαμορφωθεί η κοινή πεποίθηση ότι παραδοσιακά η Άνοιξη αρχίζει στις 21 Μαρτίου, στην πραγματικότητα, όπως δείχνουν τα στατιστικά στοιχεία, στη διάρκεια του 20ού αιώνα αυτό συνέβη μόνο στα 36 από τα συνολικά 100 έτη, κυρίως στις αρχές και τα μέσα του προηγούμενου αιώνα. Στην Ευρώπη η τελευταία φορά που η άνοιξη μπήκε στις 21 Μαρτίου ήταν το 2007, ενώ η επόμενη θα αργήσει πολύ, αφού θα ξανασυμβεί το 2102.

Back to the Future WalMart

Ακόμα τρέχουν πίσω από την Σχολή της Μιλήτου


 

 
 ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΡΩΤΟΠΟΡΕΣ ΘΕΩΡΙΕΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

 
Ο Αναξίμανδρος υπήρξε μαθητής και διάδοχος του Θαλή στη διεύθυνση της Σχολής της Μιλήτου.

Μιλήτου, Σχολή. Φιλοσοφική σχολή στη μικρασιατική Μίλητο (βλ. λ.), κατά την αρχαιότητα. Η σχολή ιδρύ­θηκε γύρω στο 600 π.Χ. και θεωρείται το πρώ­το πανεπιστήμιο του κόσμου.

Μοναδικός καθηγη­τής της ήταν ο Θαλής (βλ. λ. Θαλής ο Μιλήσιος), ο οποίος δίδασκε μερικές δεκάδες φοιτητών. Από τον Αριστοτέλη έχουμε μερικές πλη­ροφορίες για το έργο της σχολής, τις οποίες έγραψε περίπου 250 χρόνια μετά τον θάνατο του Θαλή. Ο Αριστοτέλης, ωστόσο, ασχολείται μόνο με τις φιλοσοφικές θεωρίες της Σχολής, ενώ μόνο από μεταγενέστερους συγγραφείς σώθηκαν μερικές πληροφορίες που μας βοηθούν να σχηματί­σουμε κάποια εικόνα για το έργο της. Ο Θαλής είχε επιδοθεί στην απόδειξη γεωμετρικών προ­τάσεων, η αλήθεια των οποίων είχε διαπιστωθεί εμπει­ρικά. Αναφέρονται μερικές αποδείξεις θεωρημάτων περί ομοιότητας καθώς και η κατασκευή κάποιου απλού οργάνου, με τη βοήθεια του οποίου μπορούσε να υπολογιστεί από την παραλία η απόσταση ενός πλοίου που πλησίαζε. Λέγεται πως για τη μέτρηση της απόστασης αυτής είχε αποδείξει το θεώρημα πως «αν δύο τρίγωνα έχουν μία πλευρά ίση και τις προσκείμενες γωνίες ίσες, είναι ίσα».

Δεν υπάρχουν πληροφορίες αν ο Θαλής είχε ασχοληθεί με τη θεωρία των αριθμών. Ωστόσο, είναι γνωστές οι αστρονομικές του ενασχολήσεις και οι μετεωρολο­γικές του έρευνες. Θεωρείται ο πρώτος μετεωρολόγος του κόσμου και ο πρώτος φυσικός, αφού αυ­τός ανακάλυψε τον μαγνητισμό και τον ηλεκτρισμό. Έχει παραμείνει μνημειώδης η πρόβλεψή του, πολλούς μήνες νωρίτερα, της έκλειψης του Ηλίου της 28ης Μαΐου του 585 π.Χ.)Αντάξιος μαθητής του και διάδοχός του στη διεύθυνση της σχολής υπήρξε ο Αναξίμανδρος (βλ. λ.). Ήταν ο πρώτος που επινόησε την κατασκευή των ηλιακών ρολογιών, τα οποία έστη­σε στη Λακεδαίμονα, όπως μας πληροφορεί ο Διο­γένης ο Λαέρτιος. «Ανακάλυψε πρώτος τον γνώ­μονα και έστησε στη Λακεδαίμονα τις συσκευές που δείχνουν με τη σκιά τις τροχιές και τις ισημερίες», όπως αναφέρει και ο Φαβωρίνος στην πραγματεία του που φέρει τον τίτλο Παντοδαπή Ιστορία. Κατα­σκεύασε επίσης ηλιακά ρολόγια. Ο Αναξίμανδρος είχε κληθεί στη Σπάρτη, που ήταν εκείνη την εποχή μια πολύ ισχυρή δύναμη, για να εγκαταστήσει στη Λακεδαίμονα αστεροσκοπεία και ηλιακά ρολόγια, που είχαν ως όργανα παρατηρήσεων τους γνώ­μονες. Ο Κικέρων, μάλιστα, μας δίνει την πληροφορία ότι το αστεροσκοπείο στη Λακεδαίμονα είχε στηθεί από τον Αναξίμανδρο στην κορυφή του Ταΰγετου. Ο Αναξίμανδρος στις έρευνές του φαί­νεται πως είχε υπερβεί και τον δάσκαλό του.

Στην αστρονομία, είναι ο πρώτος που σκέφτηκε να χρησιμοποιήσει τη γεωμετρία για τον υπολογισμό των αποστάσεων και των μεγεθών του Ηλίου και της Σελήνης, προκαλώντας τον θαυμασμό των συγχρόνων και των μεταγενεστέρων του για το εκπλη­κτικό για την εποχή του εγχείρημα. Κατάπληξη προ­ξενεί στους συγχρόνους η θεωρία του Αναξίμαν­δρου ότι το παν ήταν κάποτε διάπυρο και ενιαίο και από αυτό προήλθαν οι άλλοι κόσμοι. Η σημερινή επιστήμη δεν είναι σε θέση να προσθέσει τίποτα περισσότερο στη θεωρία αυτή.

Ο Αναξίμανδρος είχε γράψει πολλές πραγματείες σχεδόν για όλους τους κλάδους των θετικών επιστημών, οι οποίες δυστυχώς χάθηκαν. Για το περιεχόμενο αυτών των πραγματειών έχουμε ελάχιστες πληροφορίες, από συγγραφείς που έζησαν τουλάχιστον πεντακόσια χρόνια μετά τον θάνατο του Μιλήσιου φιλοσόφου. Ανάμεσα σε αυτούς συγκαταλέγονται ο Αέτιος, ο Πλούταρχος, ο Ιππόλυτος, ο Θέων ο Σμυρναίος και άλλοι. Κατά τον Ιππόλυτο, ο Αναξίμανδρος πρέσβευε πως η Γη βρίσκεται στη μέση του κόσμου, αλλά δεν στηρίζεται πουθενά και αιωρείται λόγω της έλξης των ουράνιων σωμάτων που βρίσκονται γύρω της. Ο Θέων ο Σμυρναίος μας δίνει την πληροφορία ότι, κατά τον Αναξίμανδρο, η Γη είναι μετέωρη και κινείται «περί το του κόσμου μέσον».

Περίπου εκατό χρόνια πριν από τους πυθαγόρειους φιλοσόφους Ικέτα και Εκφάντη, στους οποίους ο Κοπέρνικος αναγνωρίζει σε μια επιστολή του προς τον πάπα πως είχαν διατυπώσει τη θεωρία του ηλιοκεντρικού συστήματος, ο Αναξίμανδρος είχε πρώτος διατυπώσει τη θεωρία αυτή. Ο σπόρος που είχε σπείρει ο Θαλής αναπτύχθηκε απίστευτα με τον Αναξίμανδρο. Είναι ο πρώτος που κατασκεύασε γεωγραφικό χάρτη της τότε οικουμένης, και ο πρώτος που έγραψε πραγματεία φυσικής ιστορίας. Ο Θεμίστιος το τονίζει αυτό: «Ο Α­ναξίμανδρος τόλμησε πρώτος από όσους Έλληνες γνωρίζουμε να γράψει βιβλίο περί φύσης».

Ο Διο­γένης ο Λαέρτιος και ο Λατίνος συγγραφέας Πλί­νιος μας παρέχουν την πληροφορία ότι ο Ανα­ξίμανδρος είχε κατασκευάσει σφαίρα. Πρόκειται για την κατασκευή του πρώτου πλανητάριου του κόσμου, όπου ήταν σημειωμένες οι κινήσεις του Ηλίου και των πλανητών. Από τον Αναξίμανδρο επίσης γράφτηκε το πρώτο βιβλίο γεωμετρίας του κόσμου καθώς και το πρώτο βιβλίο γεωγραφίας. Από τον Πλούταρχο επίσης γνωρίζουμε τη βιολο­γική θεωρία του Αναξίμανδρου για την προέλευση του ανθρώπου από τα ψάρια, η οποία ενέπνευσε τον Δαρβίνο και τους μεταγενέστερους βιολόγους. )Τρί­τος και τελευταίος, όπως φαίνεται, διευθυντής της σχολής ήταν ο Αναξιμένης, που επο­νομαζόταν Φυσικός, γιατί εξακολούθησε με ζήλο τις έρευνες του δασκάλου του, Αναξίμανδρου, επά­νω στα φυσικά φαινόμενα. Ελάχιστες πληροφορίες έχουν περισωθεί για το έργο του Αναξιμένη, αλλά από αυτές που υπάρχουν, φαίνεται ότι είχε βαδίσει ακριβώς πάνω στα χνάρια που είχε χαράξει ο μεγάλος του δάσκαλος των φυσικών επιστημών.

ΔΟΜΗ

Ό Αριστείδης, πού ήταν εχθρός του Θεμιστοκλέους....



Ό Αριστείδης, πού ήταν εχθρός του Θεμιστοκλέους, όταν μαζί μ' εκείνον εστάλη έξω άπό τήν Αθήνα ώς μέλος πρεσβευτικής επιτροπής, είπεν: «Ω Θεμιστόκλεις, θέλεις νά άφήσωμε τήν έχθρα μας στά σύνορα της Πατρίδος, όταν δέ έπιστρέψωμεν, άν νομίζης ότι πρέπει, νά τήν ξαναπάρωμε;»

Ο Θεμιστοκλής έφοβόταν τον δημαγωγόν Έπικύδην.



Όταν ο Ξέρξης έξεστράτευε μέ το μεγάλο εκστρατευτικό του σώμα εναντίον της Ελλάδος, επειδή ο Θεμιστοκλής έφοβόταν τον δημαγωγόν Έπικύδην — αυτός παρέσυρε μέ δημαγωγίες τόν λαό και ήταν αισχροκερδής και δειλός — μήπως αν γινόταν στρατηγός, κατέστρεφε τάς Αθήνας, τόν έπεισε μέ χρήματα να μή ζητήση να έκλεγή στρατηγός.

Αχιλλεύς ή Όμηρος;


Όταν ερωτήθηκε ο Θεμιστοκλής, ποιος άπό τους δύο έπροτιμούσε νά ήταν,  Αχιλλεύς ή  Όμηρος, απάντησε σ' αυτόν πού τόν ερώτησε: «Σύ ο ίδιος ποιος από τους δυό θά ήθελες νά είσαι, νικητής τών αγώνων στην Όλυμπία, ή εκείνος πού ανακηρύσσει καί επαινεί τους νικητάς;»

Οι αρχαίοι Έλληνες ΔΕΝ έτρωγαν πρωινό

Οι αρχαίοι Έλληνες ΔΕΝ έτρωγαν πρωινό
από το βραδινό γεύμα έτρωγαν πάλι κάτι στα γρήγορα, το εσπέρισμα.

Το κανονικό γεύμα, που ήταν πλουσιοπάροχο, το έπαιρναν στο τέλος της μέρας και λεγόταν δείπνον. Έτρωγαν κανονικά μόνο τα βράδια, γιατί σχεδόν καθημερινά είχαν καλεσμένους.

Έλληνες οι ψωμοφάγοι
Οι αρχαίοι Έλληνες χαρακτηρίζονταν για τη λιτότητα στα φαγητά τους, μας πληροφορεί η κ. Καραμήτρου-Μεντεσίδη. Έτρωγαν συνήθως δημητριακά – σιτάρι και κριθάρι, γι’ αυτό ο Όμηρος τους αποκαλεί «ψωμοφάγους». Είχαν δύο ειδών ψωμιά: τη μάζα, που ήταν κριθάρι ζυμωμένο σε γαλέτα (φτηνό και το έψηναν είτε μόνοι τους στα σπίτια είτε στους φούρνους), και τον άρτο, που ήταν κανονικό ψωμί. Κάθε στέρεη τροφή (χόρτα, κρεμμύδια, ελιές, ψάρια, κρέας, φρούτα, γλυκίσματα) που συνόδευε το ψωμί ονομαζόταν όψον.

Μια πολύ αγαπημένη τους τροφή ήταν το έτνος, φάβα από κουκιά και φακές. Έτρωγαν επίσης πολλά σκόρδα και τυρί. Το κρέας ήταν ακριβό, γι’ αυτό σπάνια το είχαν στο τραπέζι τους. Βασική τροφή τους ήταν τα ψάρια, τα οποία κατανάλωναν φρέσκα ή παστά, (τάριχος).

Το δείπνο τελείωνε με επιδόρπιο, το τράγημα, που αποτελούνταν από φρούτα φρέσκα ή ξερά, γλυκά, μέλι και καρύδια.

Βασικό τους ποτό ήταν το κρασί, που το έπιναν συνήθως νερωμένο για να έχουν διαύγεια στη συζήτηση. Ένα άλλο ποτό που συχνά έπιναν και που καθόριζε το τελετουργικό στα Ελευσίνια μυστήρια ήταν ο κυκεών, ένα μείγμα κριθάλευρου, νερού και αρωματικών φυτών.

Ένα ακόμα στοιχείο είναι ότι οι πρόγονοί μας δε χρησιμοποιούσαν πιρούνια. Έκοβαν τη στέρεη τροφή σε μικρά κομμάτια και την έπιαναν με το χέρι. Ωστόσο χρησιμοποιούσαν κουτάλια – μερικές φορές και την κόρα του ψωμιού ως κουτάλι, όπως επίσης οβελούς (σούβλες) και κρεάγρες με δύο ή τρία στελέχη.

ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΙΝΚΑΣ…

ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΙΝΚΑΣ…
Το 1850 έφτασε στο Περού ο Ιταλός ερευνητής-περιηγητής Αντόνιο Ραϊμόντι. Για σαράντα ολόκληρα χρόνια έμεινε εκεί, ερευνώντας κάθε σπιθαμή της μακρινής και «περίεργης» -ιστορικά- αυτής χώρας και είναι οι δικές του περιηγήσεις και έρευνες πάνω στις οποίες βασίσθηκε ο φυσικομαθηματικός- ερευνητής συμπατριώτης του Ενρίκο Μάτιεβιτς, ώστε να φτάσει στο συμπέρασμα ότι οι ναυτικοί του Αιγαίου πολλές χιλιετίες προ του Κολόμβου έφτασαν στην Κεντρική και Νότιο Αμερική.
Ο Μάτιεβιτς βεβαίως πρωτίστως παρακινημένος από τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς, τόσο από τον Όμηρο όσο και από τον Απολλόδωρο έβλεπε ότι οι γνώσεις που περιγράφονταν στους στίχους της Οδύσσειας και των Αργοναυτικών, και είχαν να κάνουν με τόπους πολύ μακρινούς, πολύ πέρα αυτού της Μεσογείου, δεν μπορούσε παρά να πιστεύει ότι ένα υπερατλαντικό ταξίδι και η επίσκεψη στις μακρινές εκείνες χώρες της Νοτίου Αμερικής ήταν τα πιθανότερα σημεία αναφοράς των συγγραφέων των μεγάλων επών, «Οδύσσειας» και «Αργοναυτικών» αντίστοιχα.
Έτσι με οδηγό τις περιηγήσεις και έρευνες του συμπατριώτη του Ραϊμόντι, και με τα αρχαία κείμενα στα χέρια περιδιάβηκε τις Άνδεις, και έκανε τις δικές του ανακαλύψεις που έφεραν το αποτέλεσμα που μερικά χρόνια πριν η Ενριέτα Μέρτζ έγραφε στην «Κρασάτη Θάλασσα». Δηλαδή ότι οι Έλληνες είχαν φτάσει κατά τους πρώτους ιστορικούς χρόνους στην Νότιο Αμερική.
Η μελέτη του Μάτιεβιτς στηρίχθηκε στην συγκριτική αρχαιολογία και την Μυθολογία. Για πολλά χρόνια εργάστηκε στο γεωφυσικό αστεροσκοπείο του Χουανγκάγιο της Λίμα και αυτό του έδωσε πολλά περιθώρια ώστε να κάνει τις μελέτες του επί τόπου και να μείνει έκπληκτος από τις ανακαλύψεις που βρήκε μπροστά του. Στις κεντρικές Άνδεις του Περού, στις παραστάσεις ενός αρχαίου μαντείου ανακαλύπτει τις χθόνιες οντότητες που ο Ησίοδος αναφέρει στην «Θεογονία» του. Ο Κέρβερος, η Μέδουσα, η Λερναία Ύδρα, οι Άρπυιες, η Χίμαιρα είναι παραστάσεις τις οποίες ανακαλύπτει στα ερείπια ναών και μαντείων της περιοχής. Οι θεότητες του Κάτω Κόσμου, τα Τάρταρα όπως τα ονομάζει ο Ησίοδος φαίνεται να παίζουν πολύ σπουδαίο ρόλο για τους πανάρχαιους κατοίκους της περιοχής, τους Ίνκας. Έναν λαό που η ύπαρξή του και η εξαφάνισή του αποτελεί ένα μυστήριο, όπως και των Ατζέκων στην Κεντρική και Νότιο Αμερική, ή των Σουμερίων και των Χετταίων στην Μεσοποταμία.
Οι παραστάσεις που αφορούν τις θεότητες του Κάτω Κόσμου, οδηγούν τον Μάτιεβιτς να υποστηρίξει ότι εδώ, στην Νότια Αμερική ήταν ο Άδης των αρχαίων Ελλήνων. Τα Τάρταρα όπου τους φιλοξενούσαν και αποτελούσαν συνάμα το βασίλειό τους με πρωταγωνιστή βεβαίως τον Θεό Πλούτωνα. Πίστευαν οι πανάρχαιοι πρόγονοί μας ότι ο Άδης βρισκόταν στα έγκατα της Χθονός αλλά σε μία μακρινή τοποθεσία δυτικά της γης. Ένα χρόνο ταξίδι χρειαζόταν για να φθάσουν εκεί. Και αν κανείς υπολογίσει μία τέτοια απόσταση και με τα μέσα βεβαίως της εποχής εκείνης μάλλον η αναφορά γίνεται για την πέρα του Ατλαντικού ήπειρο, αυτή της Αμερικής, της Γης των Εσπερίδων όπως λεγόταν, εκεί όπου ο Άτλας μεταμορφωμένος σε ένα τεράστιο βουνό υποβάσταζε στους ώμους του την Γη.
Η Κίρκη λέει στον Οδυσσέα πώς θα πάει στον Κάτω Κόσμο για να πάρει τις οδηγίες που χρειαζόταν για την επιστροφή του στην πατρίδα,αλλά και για να εξευμενίσει τους Θεούς που είχε προκαλέσει με την συμπεριφορά του μετά την συμβολή του στην άλωση της Τροίας. Η περιγραφή της Κίρκης στην «Οδύσσεια» που γίνεται με την γραφίδα του Μεγάλου Ομήρου, είναι ίσως η περισσότερο άρτια περιγραφή που υπάρχει σε αρχαίο κείμενο. Αν κανείς ακολουθήσει εκείνη την πορεία δεν μπορεί παρά να φθάσει στην Εσπερία, την ήπειρο της Αμερικής. Αν και πολλοί γεωγράφοι το αμφισβητούν παρ’ όλα αυτά δεν παύει να υφίσταται ως η πιο άρτια γεωγραφική περιγραφή.
Ο Μάτιεβιτς στην αναζήτηση της μυθολογικής κόλασης, αυτά τα Τάρταρα, βλέπει να υπάρχει τέτοια ομοιότητα με την σημερινή περιοχή του Αμαζονίου, ώστε μένει κυριολεκτικά κατάπληκτος. Οι διηγήσεις εκείνων των πρώτων εξερευνητών στα μεταχριστιανικά χρόνια, αλλά και μερικές χιλιετίες αργότερα από τους Αργοναύτες και τον Οδυσσέα, για το πέρασμα του Μανσερίστε, που είναι το πρώτο πέρασμα που συναντά κανείς καθώς ανεβαίνει τον Αμαζόνιο, θα μπορούσαν να είναι οι διηγήσεις των μυθολογικών αναφορών για την κάθοδο στον Άδη. Όποιος διαπλέει τον Αμαζόνιο καθώς έρχεται από το βόρειο ημισφαίριο, παρατηρώντας τα άστρα έχει την εντύπωση ότι κατεβαίνει σε μία βαθιά άβυσσο. Έτσι το περιγράφει και η Ενριέτα Μέρτζ, η οποία με οδηγό τους αστερισμούς και κυρίως αυτόν της Μεγάλης Άρκτου, συμπεραίνει για το Ιασωνικό ταξίδι στην Αμερική!!! Και είναι πράγματι άξιο θαυμασμού να βλέπει κανείς τέτοιες ανακαλύψεις που κυριολεκτικά φέρνουν τα πάνω κάτω στην συμβατική ιστορία.
Παραβάλλοντας τον μυθικό ποταμό Αχέροντα και τους τρεις μικρότερους παραποτάμους του, την Στύγα, τον Κυκωτό και τον Πυριφλεγέθοντα, με τον Αμαζόνιο κατά τον Μάτιεβιτς, ο Οδυσσέας έπρεπε να εντοπίσει έναν ποταμό που θα του επέτρεπε να διασχίσει τους βάλτους του Άδη. Έτσι η Στύγα είναι ο ποταμός Μαρανιόν του Περού ο οποίος στην ουσία είναι τμήμα του Αμαζονίου αλλά με άλλη ονομασία. Ο ποταμός Ουκαγιάλι ένας σημαντικός ποταμός στην λεκάνη του Αμαζόνιου που πηγάζει από τις οροσειρές του Κούζκο είναι ο Πυριφλεγέθων της Οδύσσειας.
Η παραμονή του Μάτιεβιτς στο Περού και οι διάφορες περιηγήσεις τις οποίες έκανε σχεδόν σ’ ολόκληρη την περιοχή της Νοτίου Αμερικής, αλλά και τα συμπεράσματα που έχει βγάλει μέσα από αυτή του την πολύχρονη έρευνα καταγράφονται στο βιβλίο του «Ταξίδι στην Μυθολογική Κόλαση». Εδώ ο συγγραφέας λοιπόν περιγράφει πως οι πανάρχαιοι θαλασσοπόροι του Αιγαίου έφθασαν στον Αμαζόνιο, διασχίζοντας τον Ατλαντικό ωκεανό, και μέσω του τεράστιου αυτού πλωτού ποταμού, του δεύτερου σε μέγεθος μετά τον Νείλο έπλευσαν προς νότο μέχρι τις Άνδεις του Περού. Όπως έχουμε ξαναπεί σε παλιότερα θέματα μαζί τους οι εξερευνητές εκείνοι έφερναν και ολόκληρο τον πολιτισμό τους που ήταν η γλώσσα τους, οι θεοί τους, οι μύθοι τους, οι παραδόσεις τους, οι συνήθειές τους… Αυτά τα πέρασαν στους ιθαγενείς των περιοχών που βρέθηκαν και σαφώς είχαν την ανάλογη από εκείνους αντιμετώπιση που τους αναβίβασαν τόσο ψηλά ώστε τους έκαναν Θεούς. Τους λευκούς θεούς τους που ακόμη και σήμερα θυμούνται μέσα από τις παραδόσεις τους και τις διάφορες γιορτές- μνήμες που διατηρούν.

( Τέλος Α΄ μέρους)


ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΙΝΚΑΣ…( Μέρος Δεύτερο…)

 
 

 Σε ένα αρκετά μεγάλο υψόμετρο στην οροσειρά Μπράνκα των Άνδεων όπου μέχρι τους πρόποδές της φθάνει ο Αμαζόνιος, ο Μάτιεβιτς βρήκε ένα παλάτι. Τα ερείπια ενός θρησκευτικού οικοδομήματος που κατά την άποψη του ερευνητή πρέπει να ήταν ναός ή μαντείο κτισμένο από πέτρα. Πρόκειται για το Τσαβίν ντε Χουαντάρ, από το οποίο έχουν διασωθεί γλυπτά ή χαραγμένα στην πέτρα έργα τα οποία απεικονίζουν χθόνιες θεότητες- τερατώδεις κεφαλές, Γοργόνες, Κέρβερους, Άρπυιες κ. ά. Αυτό το παλάτι βρίσκεται στο διαμέρισμα του Ανκάς, στην στενή πεδιάδα του Μόσνα τριγυρισμένη από ψηλά βουνά γεμάτα χιόνια και σε ύψος 3180 μέτρα.
Σύμφωνα με έναν αρχαίο ινδιάνικο θρύλο, στις ακτές του Περού έφτασε ένας στόλος προερχόμενος από τον Βορά. Αποβιβάστηκε ένας βασιλιάς με τον λαό του και έχτισε στο εσωτερικό του μία πόλη και έναν ναό, ιδρύοντας το Βασίλειο των Chavin γύρω στο 1500 π. Χ. Αργότερα εκεί γεννήθηκε το κράτος των Ίνκας από τον Τουπάκ Γιαπανκουί. Η εξάπλωση των Ίνκας έγινε ταχύτατα και σε μεγάλη έκταση, με αποτέλεσμα οι αρχικές φυλές που κατοικούσαν στο Τσαβίν να χαθούν.
Μετά από ανασκαφές που έγιναν σ’ αυτό το σημείο από τον Χούλιο Τέλλο πρώτα, προέκυψε ότι δεν υπάρχει κάποια φανερή είσοδος στο κτίριο ούτε δωμάτια ή μεγάλες αίθουσες. Ακόμη διακρίνεται ένα είδος λαβύρινθου, στην μέση του οποίου υπάρχει χαραγμένη η μορφή της Γοργόνας. Από την θέση την οποία της έχουν αφιερώσει μέσα στο κτίριο, φαίνεται ότι ο ρόλος της ήταν να το φυλάει. Και όπως γνωρίζουμε από την δική μας μυθολογία η Γοργόνα ήταν από τα πιο φρικτά τέρατα αφού και μόνον την όψη της αρκούσε να την δει κανείς και να μεταμορφωθεί σε πέτρα. Στον τοπικό μύθο γίνεται αναφορά για έναν τεράστιο γενειοφόρο θεό ο οποίος απ’ όπου περνούσε μετέτρεπε τους ανθρώπους σε πέτρα.
Ο Ησίοδος τον περιγράφει να έχει χάλκινη φωνή και πενήντα κεφάλια, αλλά σε άλλες μυθολογίες περιορίζονται στα τρία ακόμη και στα δύο. Η ουσία όμως του συμβολισμού είναι πάντα η ίδια. Ο φύλακας του Άδη που δεν αφήνει κανένα νεκρό να ξεφύγει από τα έγκατα της γης, το βασίλειο του θεού Πλούτωνα.
Ο Περσέας που ήταν εκείνος που σκότωσε την Γοργόνα Μέδουσα, αποκεφαλίζοντάς την. Για να την βρει αναζητούσε το ανάκτορό της. Ο Απολλόδωρος μας λέει ότι οι Γοργόνες ήταν τρεις, η Σθενώ, η Ευριάλη και η Μέδουσα. Στην αναζήτηση της Μέδουσας ο Περσέας συναντά τις Γραίες και είναι αυτές που του δίνουν οδηγίες πώς να βρει τις νύμφες που κατείχαν τα φτερωτά πέδιλα του Ερμή και την Κίβιση. Είναι αυτά που τον οδηγούν, μαζί με την ασπίδα της Αθηνάς την περίφημη Αιγίδα, στον φόνο της φοβερής Μέδουσας.
Έχουμε λοιπόν έναν συσχετισμό του μύθου μόνο που την θέση της Φιδομαλλούς Μέδουσας Γοργόνας, παίρνει ένας τεράστιος γενειοφόρος Θεός. Τα φτερωτά σανδάλια που βοηθούν τον Περσέα ανήκουν στον Ερμή, που κατά την παράδοση εκτός των άλλων του ιδιοτήτων ήταν και ψυχοπομπός, αυτός δηλαδή που οδηγούσε τους νεκρούς στον Άδη. Και η περικεφαλαία που φόρεσε στο κεφάλι ήταν η περικεφαλαία του Πλούτωνα βασιλιά του Κάτω Κόσμου. Βλέπουμε λοιπόν ακόμη και εδώ άμεση την σχέση του Άδη με την πορεία του Περσέα προς αναζήτηση της Γοργόνας. Ο Άδης που όλα δείχνουν προς την κατεύθυνση του εντοπισμού του στο σημείο αυτό του πλανήτη που βρίσκεται η περιοχή περί τον Αμαζόνιο!!!
Στον Βιργίλιο επίσης ο εντοπισμός της Γοργόνας γίνεται στον Κάτω Κόσμο μαζί μα άλλα φρικτά όντα όπως οι Κένταυροι, οι Άρπυιες, η Χίμαιρα, η Λερναία Ύδρα κ.ά.
Στο ίδιο ανάκτορο ακόμη εντοπίστηκε ένα εγχάρακτο σχέδιο δύο ενωμένων μορφών που μοιάζουν με ένα ζώο που έχει δύο κεφάλια. Και πάλι έχουμε αναφορά στην ελληνική μυθολογία και στον κάτω κόσμο, με την μορφή του Κέρβερου, του σκύλου που ήταν προστάτης-φύλακας του Άδη και ο οποίος είχε δύο κεφάλια και φιδίσια ουρά. Μία ουρά με την οποία χαιρετούσε αυτούς που έμπαιναν στον Άδη αλλά που κατασπάρασσε με τα σαγόνια των δύο κεφαλιών του όποιον τολμούσε να διαφύγει από το σκοτεινό βασίλειο…
Νέκυια ήταν η χώρα των νεκρών που αναζητούσε ο Οδυσσέας. Η λέξη Νέκυια που σημαίνει θυσία για επίκληση νεκρών, έχει την ίδια ρίζα με την λέξη nak’ a nak’ ay που στην γλώσσα των Κέτσουα, ιθαγενών της Νοτίου Αμερικής, σημαίνει σφάζω, σφαγή. Ο Οδυσσέας όταν πήγε στην Νέκυια, μέσω του ποταμού Πυριφλεγέθοντα, θυσίασε ένα αρνί, το αίμα του οποίου τράβηξε τις σκιές του Άδη που έρχονταν με απειλητικές διαθέσεις προς τον ομηρικό ήρωα. Έτσι επέτυχε να καλέσει κοντά του το πνεύμα του μάντη Τειρεσία από τον οποίο πήρε την πληροφορία για το πώς θα φτάσει στην πατρίδα του.
Οι Έλληνες ήσαν εδώ πολύ-πολύ νωρίτερα από οποιοδήποτε Κολόμβο, από τα πρώτα ιστορικά χρόνια. Κρήτες, Ετεοκρήτες, Πελασγοί, όπως και αν ονομάζονταν εκείνοι οι πρώτοι επισκέπτες, ήσαν Έλληνες. Και νομίζω πως πια κάτι τέτοιο δεν πρέπει να αμφισβητείται. Άλλωστε τα πάμπολλα ίχνη που έχουν έρθει στο φως από τις ανασκαφές και διάφορες ανακαλύψεις που έχουν γίνει αυτό ακριβώς μαρτυρούν. Από τους εγχάρακτους διπλούς πελέκεις, μινωικά σύμβολα και σβάστικες αλλά και πλήθος επιγραφών κυρίως μινωικής γραφής Α, είναι αποδείξεις μίας τέτοιας θεώρησης. Οι αναφορές των ισπανών χρονικογράφων που έκαναν λόγο για την διαφορά της άρχουσας τάξης των Ίνκας με τον απλό λαό, μιλούσαν για ανοιχτόχρωμο δέρμα, καστανά ή ξανθά μαλλιά μ’ άλλα λόγια στοιχεία που αποδεικνύουν την λευκή φυλή, επιβεβαιώθηκαν από τις μούμιες που ανακαλύφθηκαν στο Chankay του Περού. Νομίζω πως ένα ακόμη σημείο από τα πλέον σημαντικά που μπορούμε να σταθούμε προς απόδειξη των παραπάνω υποστηριζόμενων, για την έλευση των προελλήνων στην Νότιο Αμερική, είναι η γλώσσα των ιθαγενών της περιοχής και οι ομοιότητες που παρουσιάζουν στην συντριπτική τους πλειοψηφία με την ελληνική της οποίας έχουν την ίδια ρίζα.
Οι ομοιότητες της ελληνικής και της γλώσσας Κέτσουα είναι τόσες πολλές!!!
Ας δούμε μερικές από αυτές από το βιβλίο « Οι Ίνκας μιλούσαν Ελληνικά», των Σ. Δωρικού, Κ. Χατζηγιαννάκη, εκδόσεις «Ελεύθερη Σκέψη»:
«…Aray= από το ρήμα αράσθαι= καταράσθαι. Η αρά είναι και ευχή και εξορκισμός και επίκληση και αποπομπή του κακού. Έτσι arayhakh= είναι ο καταραμένος, ο εξορκισμός, ο αποδιοπομπαίος.
Ariy= αρόω, καλλιεργώ, οργώνω, σπείρω, ρίζα -αροF
Jana= Ινδιάνος. Ο Ίων, Ίων+ δαναός ο υψηλός, ανώτερης καταγωγής και τάξης ( janaj = ύψος ), από το ανά και ενδεχομένως την ρίζα – Fιδ του ινδάλματος ή της ινδέας, ο εμφανιζόμενος, ο ορατός, ο εμφανιζόμενος από τον ουρανό, ο άνθρωπος, ο εκπρόσωπος του θεού, ο Ίωνας.
Nuna= ψυχή. Από το ελληνικό νους = νους, αντίληψη,προσοχή, κρίση, καρδιά, αισθήματα, διάθεση, ενέργεια του νου, σκέψη διανόημα, διάνοια, λόγος, δύναμις του κατανοείν, τα αισθήματα και οι διαθέσεις προσιδιάζουν σαφέτσερα προς την ψυχή. Η ρίζα – νο φαίνεται συγγενής προς την ρίζα- γνο, και προσδίδει την ελληνική λέξη τις έννοιες της νόησης, της κατανόησης, της αντίληψης, της γνώμης, της πείρας…»


 
 
 
 
 

Saturday, March 30, 2013

Ασκληπιείο Επιδαύρου: Εκεί όπου γίνονταν "θαύματα"




"ΤΟΠΟΣ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ ΣΩΜΑΤΟΣ & ΨΥΧΗΣ"

Ασκληπιείο Επιδαύρου: Εκεί όπου γίνονταν "θαύματα"

 

Η Ιθμονίκη από την Πελλήνη κοιμήθηκε στο ιερό του Ασκληπιού ζητώντας από το θεό να μείνει έγκυος. Ο Ασκληπιός της είπε, ότι θα εκπληρώσει την επιθυμία της, εκείνη τον ευχαρίστησε και φεύγοντας έμεινε πράγματι έγκυος.

Κάποιος είχε έλκος στο στομάχι. Στο όνειρό του μέσα στο Άβατο είδε ότι παρουσιάσθηκε ο θεός και παράγγειλε στους υπηρέτες που τον συνόδευαν να τον πιάσουν ενώ έφευγε έντρομος και να τον δέσουν. Μετά ο Ασκληπιός έσκισε την κοιλιά του, έβγαλε το έλκος και την έραψε. Αυτόματα τα δεσμά του ασθενούς λύθηκαν. Το πρωί βγήκε υγιής και το δάπεδο του Αβάτου ήταν γεμάτο αίματα. Πρόκειται μήπως για μία πρώιμη χειρουργική επέμβαση από τους υπηρέτες του θεού, τους ιερείς δηλαδή;

Στην ομιλία του με τίτλο «Επίδαυρος: Τόπος φροντίδας σώματος και ψυχής» που δόθηκε την Πέμπτη το βράδυ στο Μέγαρο Μουσικής ο καθηγητής κ. Βασίλειος Λαμπρινουδάκης δεν αφηγήθηκε μόνον παραδείγματα ίασης ασθενών μέσω της διαδικασίας της «εγκοίμησης» στο Ασκληπιείο της Επιδαύρου, το διασημότερο σε όλο τον αρχαίο κόσμο αλλά εκτός από την παρουσίαση της προαιώνιας αγωνίας και των ενεργειών του ανθρώπου για την υγεία του μίλησε και για την ιστορία των ίδιων των μνημείων.


«Ο θεραπευτής Ασκληπιός ξεπήδησε στην Επίδαυρο από την πανάρχαιη λατρεία ηρωϊκών προγόνων, που με τον καιρό περιβλήθηκαν με θεία δύναμη, έτσι ώστε στις αρχές της 1ης π.Χ. χιλιετίας να δώσουν τη θέση τους σε έναν Απόλλωνα προστάτη της περιοχής, τον Απόλλωνα του Μάλου, Απόλλωνα Μαλεάτα», όπως είπε ο κ. Λαμπρινουδάκης αρχίζοντας την ιστορία από την αρχή. Τα ευρήματα μάλιστα - διπλοί πελέκεις, ξίφη, λίθινα ρυτά, λατρευτικά δηλαδή αγγεία στο σχήμα του χωνιού για χοές, σφραγιδόλιθοι, πλήθος ειδωλίων και άλλα - δείχνουν, ότι η σημασία της λατρείας ξεπερνούσε πολύ τα τοπικά όρια. Οι στάχτες του βωμού εξάλλου, που βρέθηκαν γεμάτες από κόκκαλα ζώων και πλήθος σπασμένων ποτηριών και άλλων αφιερωμάτων δείχνουν καθαρά το τελετουργικό της λατρείας, που χαρακτηριζόταν από το δείπνο κατά τη θυσία.

Προς το τέλος του 7ου π.Χ. αιώνα όταν η λατρεία μεταφυτεύθηκε από το Κυνόρτιο όπου ήταν αρχικά, στην μεγάλη πεδινή έκταση όπου βρίσκεται σήμερα, η αναζήτηση της θεϊκής συνδρομής για την υγεία εκφράσθηκε από την αρχή στο νέο ιερό μέσα από δύο παράλληλες, αλληλοσυμπληρούμενες διαδικασίες. Η πρώτη ήταν η παραδοσιακή που μεταφέρθηκε από το χώρο του Απόλλωνος Μαλεάτα, δηλαδή η μετάληψη της θείας τροφής συνοδευόμενη από διαδικασία που ελάμβανε χώρα σε ένα μυστηριώδες κτίριο με πολλές φάσεις στο κέντρο του ιερού.

Η άλλη ήταν η εγκοίμηση. Η κατεξοχήν θρησκευτική, θεραπευτική πράξη που συνδεόταν ιδιαίτερα με τον Ασκληπιό. Για την εγκοίμηση δημιουργήθηκε τον 4ο π.Χ. αιώνα μια μεγάλη στοά μονόροφη στο ανατολικό και διώροφη στο δυτικό της μέρος, όπου το έδαφος κατέβαινε απότομα. Στην Επίδαυρο την αποκαλούσαν εγκοιμητήριο ή άβατον. Δηλαδή χώρο στον οποίο δεν μπαίνει κανείς, χωρίς τη θεία άδεια. Ο ασθενής επισκεπτόταν το ναό του θεού, όπου ιέρειες έψαλλαν τον παιάνα και έμπαινε στο Άβατο, στο μονώροφο μέρος, όπου ετοιμαζόταν ψυχικά για να κοιμηθεί και να δει στο όνειρό του το θεό.


Όπως είπε ο κ. Λαμπρινουδάκης «Στην ετοιμασία βοηθούσε, με την αυθυποβολή που προκαλούσε, και η ανάγνωση των πολυπληθών θαυμάτων του θεού τα οποία ήταν γραμμένα πάνω σε μεγάλες στήλες μέσα στο Άβατο. Όταν ήταν έτοιμος ο ασθενής - ικέτη του θεού, αποκαλούσε τον εαυτό του -, αφού έκανε μια νυχτερινή θυσία, κατέβαινε στο ισόγειο - ουσιαστικά υπόγειο - του Αβάτου και κοιμόταν κατά γης, πάνω στο δέρμα του ζώου που θυσίασε αποβραδύς. Στο όνειρό του τον επισκεπτόταν ο θεός και είτε τον γιάτρευε με τα χέρια του είτε του έδινε κάποιο φάρμακο ή απλά του έλεγε τί πρέπει να κάμει για να γίνει καλά. Άλλοτε πάλι το ρόλο του τον αναλάμβανε ένα ιερό του ζώο, συνήθως το φίδι».

Δεν παρέλειψε μάλιστα να σημειώσει ότι αυτή η πλούσια εμπειρία, που αποκτήθηκε δίπλα στην αγωνιώδη επίκληση του θείου για θεραπεία δημιούργησε πραγματική ιατρική γνώση. «Και μολονότι η Επίδαυρος έμεινε ως το τέλος προσανατολισμένη στον θείο γιατρό, από το 2ο π.Χ. αιώνα γνωρίζουμε οικογένειες γιατρών στην Επίδαυρο που ασκούσαν ιατρική έξω από το ιερό. Στην αρχή του δρόμου από την πόλη της Επιδαύρου προς το ιερό ανασκάφηκε τάφος μιας οικογένειας γιατρών. Διατηρήθηκε άθικτος ο θάλαμός του, με τρεις σαρκοφάγους μέσα, με τους νεκρούς και τα ιατρικά εργαλεία τους», όπως ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε εξάλλου ο ομιλητής για το θέατρο της αρχαίας Επιδαύρου που δημιουργήθηκε για να φιλοξενεί τελετές και λατρευτικά δρώμενα, μουσικούς, ωδικούς και δραματικούς αγώνες, που αποτελούσαν τμήμα της λατρείας και εργαλείο της καλλιέργειας του νου και της ψυχής. Άλλωστε τέτοιες μορφές λατρείας και ψυχικής καλλιέργειας είχαν αναπτυχθεί στο Ασκληπιείο πολύ πριν από την κατασκευή του θεάτρου, όπως μαρτυρεί και η αναφορά του Πλάτωνα, που λέει, ότι τον 5ο ήδη π.Χ. αιώνα τελούνταν αγώνες ραψωδών και μουσικών.

Διευθυντής των ανασκαφών της Αρχαιολογικής Εταιρείας στο ιερό του Απόλλωνα Μαλεάτα από το 1974 και κυρίως πρόεδρος από το 1984, της Επιτροπής Συντήρησης Μνημείων Επιδαύρου του Υπουργείου Πολιτισμού, ο κ. Λαμπρινουδάκης δεν μπορούσε να μην αναφερθεί και στην διαδικασία συντήρησης και ανάδειξης των μνημείων της Επιδαύρου και των δύο ιερών, έργα τα οποία έχουν οδηγήσει πραγματικά στη ριζική αλλαγή της φυσιογνωμίας του αρχαιολογικού χώρου.

[Της Μ. Θερμού από Το Βήμα]

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΠΙΓΡΑΦΕΣ Σ' ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.

     


Το σύμβολο του Boston College της Μασσαχουσέτης…
«αἰὲν ἀριστεύειν… καὶ ὑπείροχον ἔμμεναι ἄλλων, μηδέ γένος πατέρων αισχυνέμεν…» (Ιλιάς Ζ’, στ. 208)
(Πάντα να αριστεύεις…και να είσαι ανώτερος από τους άλλους, και να μην ντροπιάζεις την γενιά των προγόνων σου…)




ΔΙΠΛΟΥΝ ΟΡΩΣΙΝ ΟΙ ΜΑΘΟΝΤΕΣ ΓΡΑΜΜΑΤΑ
«Διπλά βλέπουν αυτοί που γνωρίζουν γράμματα».
Η φωτογραφία απεικονίζει την είσοδο στο κτίριο της γραμματείας του Πανεπιστημίου του Εδιμβούργου




«ΠΛΕΩΝ ΕΠΙ ΟΙΝΟΠΑ ΠΟΝΤΟΝ ΕΠ’ ΑΛΛΟΘΡΟΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ»

«Μέντης Ἀγχιάλοιο δαίφρονος εὔχομαι εἶναι υἱός, ἀτὰρ Ταφίοισι φιληρέτμοισιν ἀνάσσω. Νῦν δ’ ὧδε ξὺν νηὶ κατήλυθον ἠδ’ ἑτάροισιν πλέων ἐπὶ οἴνοπα πόντον ἐπ’ ἀλλοθρόους ἀνθρώπους, ἐς Τεμέσην μετὰ χαλκόν, ἄγω δ’ αἴθωνα σίδηρον.» (Οδύσσεια, Α.180-184)

«πως είμαι γιος του Αγχίαλου πέτομαι του καστροπολεμάρχου Μέντη με λεν, κι οι καραβόχαροι Ταφιώτες μ᾿ έχουν ρήγα. Εδώ έχω φτάσει με τους συντρόφους στο πλοίο μου ταξιδεύω για τόπο αλλόγλωσσο, την Τέμεσα, στο πέλαο το κρασάτο, να δώσω σίδερο, χαλκό να πάρω πίσω.»
Επιγραφή στη γέφυρα Eiserner Steg της Φρανκφούρτης, Γερμανία.




ΔΙΟΔΙΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΟΥ ΠΡΟΣ ΚΑΪΡΟ

Η αναγραφή της πόλης και στα Ελληνικά ήταν απαίτηση των δημαρχών της περιοχής προς τιμήν του Μεγάλου Αλέξανδρου. Μια αιχμηρή απάντηση απέναντι στους ανιστόρητους γείτονες και λοιπούς επιδόξους

ΕΥΠ - Η μυστική δράση των Ελλήνων κατασκόπων

ΕΥΠ - Η μυστική δράση των Ελλήνων κατασκόπων

eyp_logo_small.jpg
 
«ΛΟΓΩΝ ΑΠΟΡΡΗΤΩΝ ΕΚΦΟΡΑΝ ΜΗ ΠΟΙΟΥ»

Το παραπάνω ρητό αποτελεί το λογότυπο του θυρεού της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (ΕΥΠ), εντός του οποίου απεικονίζεται η υδρόγειος καιόμενη και μη φλεγόμενη από δαυλό, ο οποίος προτάσσεται από στιβαρό χέρι Ελληνικό. Ο θυρεός αυτός, τόσο σε συμβολισμό όσο και σε φιλοσοφικό πεδίο, εμπεριέχει όλα εκείνα τα σταθερά στοιχεία, τις απαράβατες αξίες και τα ιδανικά που διέπουν την ΕΥΠ, τον χαρακτήρα της και την δυναμική της σε επιχειρησιακό επίπεδο.
«Είναι αδύνατον να νοηθεί σοβαρό κράτος χωρίς ισχυρές και συγκροτημένες μυστικές υπηρεσίες» έλεγε ο Μαλρό.
Αιώνες πριν, τον 11ο αιώνα μ.Χ., έγραφε ο Κεκαυμένος στο «Στρατηγικόν» του «Εί δε Στρατηγός εί και ενεπιστεύθης λαόν… ενεστώσαν σοι πολλοί και πιστοί και ενεργείς κατάσκοποί, ους χονσάριους οίδαμεν καλείν. Τούτο δε επιτήδευε ίνα καθεκάστην μανθάνης που κείται ο εχθρός σου, και πως κείται και τι πράτει και τι προσδοκεί».
Μυθικοί Στρατηλάτες, Βασιλείς και Ηγεμόνες στήριξαν την δόξα και την φήμη τους, σε μυστικούς κατασκόπους και μυστικές επιχειρήσεις, οι οποίες σπανίως έχουν καταγραφεί από τους ιστορικούς χρονικογράφους. Αν θέλαμε να κάνουμε μια ιστορική αναδρομή στην προϊστορία των Ελληνικών Μυστικών Υπηρεσιών, θα έπρεπε να ανατρέξουμε πολλούς αιώνες πριν. Από τον Οδυσσέα και τον Διομήδη, τον Δόλωνα της Τροίας (Ιλιάδα, Κ204-210, 220-228, 242-247, 383-445), και τις «Ίλες Ανιχνευτών» του Αλεξάνδρου του Μεγάλου. Από τους «χουνσάριους» του Βασιλείου του Βουλγαροκτόνου και Φαναριώτες Μοναχούς. Από την δράση των Ελλήνων αυλικών των Σουλτάνων και των μυστικών αποστολών των «Φιλικών» μέχρι των βουκόλων του Καραϊσκάκη. Από την δράση των «Γραικομάνων» της Μακεδονίας και τα μυστικά ταχυδρομεία του Ι. Δραγούμη. Τους υπολοχαγούς Δημήτριο Καμπέρο, Μουτούση, Μωραϊτίνη το 1912 και την μυστική δράση του Κατεχάκη στην Κωνσταντινούπολη, μέχρι το 1922.

Οι Πρώτες Προσπάθειες Ίδρυσης Υπηρεσίας Πληροφοριών

Οι Υπηρεσίες Πληροφοριών γενικά μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα ήταν Στρατιωτικές στο σύνολο τους παγκοσμίως, δεδομένο που ίσχυε και για την Ελλάδα. Είναι γνωστά τα «Δεύτερα Γραφεία» (G2) σε όλους μας.
Αιτία για την πρώτη αυτόνομη Ελληνική Υπηρεσία Πληροφοριών, στάθηκε το γεγονός της δολοφονίας, του Ιταλού Στρατηγού Ερρίκο Ταλλίνι, στις 27 Αυγούστου 1923, στην Ελληνοαλβανική μεθόριο στην Κακαβιά των Ιωαννίνων. Με αιτία το γεγονός αυτό η Ιταλία βομβάρδισε την Κέρκυρα και ακολούθως την κατέλαβε προσωρινά, μέχρι την 27η Σεπτεμβρίου 1924. Οι Ιταλικές βλέψεις και η γενικότερη κατάσταση στην Ελλάδα μετά την Συνθήκη της Λωζάνης, είχαν δημιουργήσει ένα χάος στην Ελλάδα.
Για να αντιμετωπίσει τον Ιταλικό επεκτατισμό, η Ελλάδα, τον Μάρτιο του 1924 ίδρυσε το «Κέντρο Πληροφοριών Κέρκυρας» το οποίο εγκαταστάθηκε με κάλυψη την τοπική φρουρά της Κέρκυρας. Πρώτος Διοικητής του Κέντρου ήταν ο Συνταγματάρχης Γ. Φεσσόπουλος. Το κέντρο διατηρήθηκε μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1925.
Οι πιεστικές καταστάσεις στην χώρα, και ειδικότερα η ίδρυση του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδος και η δράση του για απόσπαση των εδαφών της Μακεδονίας – Θράκης στα πλαίσια των σχεδίων για ίδρυση «Βαλκανικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας», την γνωστή ΒΚΟ, επέβαλαν την ανάγκη ίδρυσης μιας μυστικής υπηρεσίας.
Τον Σεπτέμβριο του 1925 ιδρύθηκε η «Υπηρεσία Ειδικής Ασφαλείας», η ΥΕΑ, με το νομοθετικό διάταγμα 19 της 23ης Σεπτεμβρίου του 1925. Ως αποστολή είχε «την παρακολούθηση πάσης υπόπτου εις την Ασφάλεια του Κράτους οργανώσεως, την καταδίωξην της κατασκοπείας και την αστυνομίαν επί των ξένων» (άρθρον -1-). Η ΥΕΑ υπαγόταν στο Υπουργείο εξωτερικών. Μετά μόλις τέσσερις μήνες, η υπό εμβρυακή κατάσταση ΥΕΑ, καταργήθηκε και την θέση της πήρε η «Υπηρεσία Γενικής Ασφάλειας του Κράτους», ΥΓΑΚ, η οποία ιδρύθηκε από το νομοθετικό διάταγμα 22 της 29ης Ιανουαρίου 1926. Η ΥΓΑΚ υπάγονταν πλέον στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Συμπτωματικά την ίδια περίοδο ιδρύεται στην Τουρκία η πρώτη μυστική της υπηρεσία «ΜΕΗ».
Ο Συνταγματάρχης Γ. Φεσσόπουλος παραμένει αρχηγός της ΥΓΑΚ. Η ΥΓΑΚ καταργείται το 1936, και ιδρύεται η «Υπηρεσία Αμύνης του Κράτους», ΥΑΚ, με τον αναγκαστικό νόμο 25 της 25ης Ιανουαρίου 1936. Η ΥΑΚ υπάγεται πλέον στο Υπουργείο Στρατιωτικών.
Οργανωτής και επικεφαλής της ΥΑΚ παραμένει ο Αντιστράτηγος πλέον Γ. Φεσσόπουλος. Ακολουθεί το κίνημα του Ι. Μεταξά στις 4 Αυγούστου του 1936. Τρεις μήνες αργότερα η ΥΑΚ καταργείται. Ιδρύεται με τον αναγκαστικό νόμο 320 της 5ης Νοεμβρίου 1936, η «Υπηρεσία Αλλοδαπών» ως ειδική Διεύθυνση και υπάγεται στο Υφυπουργείο Δημόσιας Ασφάλειας υπό τον θρυλικό Υφυπουργό, τον γνωστό ως «ρετσινόλαδο» Μανιαδάκη. Στην ηγεσία της νέας Υπηρεσίας Πληροφοριών τοποθετείται ο ικανότατος Συνταγματάρχης του Πυροβολικού, Δημήτριος Ξένος, ο οποίος εκτελεί τα καθήκοντα της αντικατασκοπίας και κατασκοπείας, μέχρι τον Απρίλιο του 1941, οπότε και κατάρρευσε το μέτωπο. Παρά τα όσα φρικτά συνοδεύουν την μνήμη του Μανιαδάκη κλπ., η Μυστική Υπηρεσία του, είχε άριστα αποτελέσματα και διέθετε υψίστης εθνικής σημασίας πληροφορίες, καθώς η Ελλάδα εισέρχονταν στην δίνη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Αντίπαλες κατασκοπευτικές υπηρεσίες, χαιρέτιζαν και παραδέχονταν την αποτελεσματικότητα της Υπηρεσία του Μανιαδάκη. Έχουν καταγραφεί ιδιαίτερα ευμενή σχόλια από τον Γερμανό Αρχικατάσκοπο του Γ’ Ράιχ, Φόν Κανάρη, αλλά και ο Γερμανός υπερκατάσκοπος των Βαλκανίων προπολεμικά, Χάνς Ρίγκελ στο βιβλίου του αναφέρετε με επαίνους στις ελληνικές μυστικές υπηρεσίες.
 
Μετά την Απελευθέρωση

Κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής, λειτουργούσαν διάφορες ομάδες πλέον συλλογής πληροφοριών, καθώς η χώρα τελούσε υπό κατοχή. Επίσημα πλέον το 1944, κάνει την εμφάνιση της στις Ελληνικές Δυνάμεις της Μέσης Ανατολής, η «Υπηρεσία Προστασίας Στρατεύματος», με πρωτοβουλία του Σοφοκλή Βενιζέλου.
Μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας το 1944, η ΥΠΣ εγκαθίσταται στην ελεύθερη Ελλάδα, για να μετατραπεί το 1945 σε «Διεύθυνση Υπηρεσίας Πληροφοριών» (ΔΥΠΛ). Τον Φεβρουάριο του 1949 ιδρύεται ο πρόδρομος της γνωστής μας ΚΥΠ, η «Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών και Ερευνών» (ΚΥΠΕ).
Πρώτος Αρχηγός της ΚΥΠΕ, είναι ο Ταξίαρχος Ιππικού Πέτρος Νικολόπουλος, με Υπαρχηγό τον θρυλικό Αντισυνταγματάρχη Αλέξανδρο Νάτσινα, μετέπειτα ιδρυτή της ΚΥΠ και Αρχηγό της επί 11 έτη. Με το νομοθετικό διάταγμα 2421 της 9ης Μαΐου 1953, ιδρύεται η «Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών», η περιβόητη ΚΥΠ.
Αρχηγός της νεοσύστατης ΚΥΠ είναι ο Συνταγματάρχης Πυροβολικού Αλέξανδρος Νάτσινας. Ένας λαμπρός αξιωματικός και ιδιαίτερα ταλαντούχος σε θέματα πληροφοριών. Συμμετείχε ενεργά στην Αντίσταση και συνεργάστηκε με τις υπηρεσίες πληροφοριών των Συμμάχων. Κατά την διάρκεια της κατοχής, συνεργάστηκε στενά με τα κατασκοπευτικά κλιμάκια των Συμμάχων, Μ04 και ΜΚ41. Ο τολμηρός αξιωματικός ανέπτυξε ένα τεράστιο δικό του δίκτυο πρακτόρων στην κατεχόμενη Ελλάδα. Η έναρξη του εμφυλίου πολέμου τον βρίσκει Αρχηγό του «Προκεχωρημένου Κέντρου Πληροφοριών της Στρατιάς».
Το 1949 ο Α. Νάτσινας, με θάρρος και ιδιαίτερη τόλμη, αυτόβουλα παρουσιάστηκε στον τότε Στρατάρχη Αλέξανδρο Παπάγο, και του παρέδωσε δύο μελέτες του και υπόμνημα όπου περιέγραφε την ανάγκη ίδρυσης κεντρικής υπηρεσίας πληροφοριών.
Ο περιβάλλοντας χώρος της Ελλάδος εκείνη την εποχή ήταν ιδιαίτερα επικίνδυνος. Στα βόρεια σύνορα της χώρας η νεοσύστατη υπηρεσία σε συνεργασία με την «Διεύθυνση Εθνικής Ασφάλειας» της Αστυνομίας η οποία μετεξελίχθηκε σε «Γενική Διεύθυνση Εθνικής Ασφάλειας» και αργότερα σε «Υπηρεσία Εθνικής Ασφαλείας», καθώς και με τα Α2|ΓΕΣ, Α2|ΓΕΝ, Α2|ΓΕΑ της «Διευθύνσεως Πληροφοριών» του ΓΕΕΘΑ, αγωνίζονται εναντίων πολλαπλών αντιπάλων. Η υφήλιος βρίσκεται σε πλήρη αναταραχή, καθώς ο κόσμος έχει πλέον μοιραστεί στα δύο. Η καπιταλιστική Δύση και η Κομμουνιστική Ανατολή. Η ίδρυση του ΝΑΤΟ σχεδόν ταυτόχρονα με την ίδρυση της ΚΥΠ επιβάλλει την ανάληψη και νέων καθηκόντων, για λογαριασμό του ΝΑΤΟ και των Δυτικών μας Συμμάχων.
Η χώρα έχει βγει από έναν ιδιαίτερα καταστροφικό εμφύλιο πόλεμο και η πάταξη της κομμουνιστικής δράσης στο εσωτερικό της χώρας λαμβάνει πρωτεύοντα χαρακτήρα για την ΚΥΠ και τις αρχές ασφαλείας.
 
Η Δράση της ΚΥΠ

Η ΚΥΠ έχει να αντιμετωπίσει τις κατασκοπευτικές δράσεις και την υπονομευτική πολιτική του Τίτο στα βόρεια. Την έντονη Βουλγαρική κατασκοπευτική δραστηριότητα σε όλη την Μακεδονία και Θράκη. Τις βλέψεις και την μυστική δράση της Τουρκίας στην Θράκη και τον Αλβανικό αλυτρωτισμό στα Βορειοδυτικά της χώρας με τις νέα Κινέζικες μεθόδους των Αλβανών.
Από την Λάρισα και πάνω η ΚΥΠ έχει να αντιμετωπίσει, επίσης, σοβαρά εσωτερικά προβλήματα και κινδύνους. Εναπομείναντες Τσάμηδες στην Ήπειρο, αυτοαποκαλούμενοι «Σλαβομακεδόνες» και «Βουλγαρόφρονες» σε όλη την έκταση της Μακεδονίας και Θράκης. Μουσουλμάνοι της Θράκης, όργανα της Τουρκίας. Πλήθος άλλων Σοβιετικών πλέον πρακτόρων απειλούν σοβαρά την υπόσταση της Ελλάδας.
Καμία άλλη Υπηρεσία Πληροφοριών της Δύσης, δεν βρέθηκε σε τόσο δύσκολη θέση και με τόσους αντιπάλους ταυτόχρονα στα σύνορά της, αλλά και στο εσωτερικό της.
Ο τολμηρός Αρχηγός της ΚΥΠ, Α. Νάτσινας, καταπλήσσει με την δράση του, τους Συμμάχους. Η Ελληνική Αντικατασκοπία την δεκαετία του 1950-1960, θεωρείται η αποτελεσματικότερη στο ΝΑΤΟ.
Πλήθος μυστικών ειδικών επιχειρήσεων εξαπολύει η ΚΥΠ στις χώρες που περιβάλλουν την Ελλάδα. Τα αποτελέσματα είναι άριστα. Η Ελλάδα διεισδύει με αριστοτεχνικό τρόπο στην Αλβανία, Γιουγκοσλαβία, Βουλγαρία, Τουρκία και η ροή επίκαιρων απόρρητων πληροφοριών, είναι συνεχής και σε υψηλό επίπεδο. Την δεκαετία 1960-1970, η ΚΥΠ θα καταφέρει σε συνεργασία με τις Υπηρεσίες Πληροφοριών των τριών κλάδων του Υπουργείου Άμυνας, να επεκτείνει την δράση της, μέσα στην Ρουμανία, Πολωνία, Τσεχοσλοβακία και την ίδια την Ρωσία. Την περίοδο 1967-1974, η ΚΥΠ συνεχίζει την δράσης της αμείωτη αλλά σε πολύ δυσκολότερα πεδία δράσης, καθώς οι Σοβιετικές Μυστικές Υπηρεσίες, παρουσιάζουν τεράστια δράση και διαθέτουν τεράστιες δυνατότητες πλέον.
Παράλληλα, η ΚΥΠ δίνει ιδιαίτερη βαρύτητα στην Κύπρο, λόγο της σταδιακά αυξανόμενης έντασης με την Τουρκία. Επίσης, έντονη κατασκοπευτική δράση αναπτύσσεται στο έδαφος της Τουρκίας. Οι πληροφορίες που διέθετε η Ελλάδα εκείνη την εποχή, της έδιναν απεριόριστες δυνατότητες, για προληπτική πολιτική, αλλά και σε επιχειρησιακό επίπεδο, ήταν σε γνώση των Ελλήνων Επιτελών κάθε πτυχή της Τουρκικής στρατιωτικής μηχανής, των σχεδίων της Τουρκίας.
Η ΚΥΠ σε συνεργασία με τις υπηρεσίες κατασκοπείας του Ελληνικού Στρατού, είχαν δημιουργήσει ένα τεράστιο πλέγμα και εκτεταμένα δίκτυα πρακτόρων σε κάθε γωνία της Τουρκίας, ενώ «τυφλοπόντικες» (έτσι ονομάζονται οι πράκτορες μέσα σε ευαίσθητες υπηρεσίες) της Ελλάδας, υπήρχαν σχεδόν σε κάθε στρατιωτικό μηχανισμό της Τουρκίας, αλλά και στην ίδια την ΜΙΤ (Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών της Τουρκίας. [Milli İstihbarat Teşkilatı]).
Παλαίμαχοι πράκτορες της ΚΥΠ και των Ενόπλων Δυνάμεων, δήλωναν μετά από χρόνια, διατηρώντας την ανωνυμία τους, «είχαμε ολόκληρη την Τουρκία στα χέρια μας», «δεκαοκτώ μέρες πριν την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο, γνωρίζαμε με κάθε λεπτομέρεια τα σχέδια της απόβασης, και κάθε πτυχή των σχεδίων τους για την Κύπρο», «δυστυχώς… οι πληροφορίες μας και ο τεράστιος όγκος εγγράφων και λοιπών στοιχείων που διαθέταμε, δεν εκτιμήθηκαν. Απαξιώθηκαν. Δεν έτυχαν της δέουσας προσοχής από τους αρμόδιους», «είχαμε όλη την Τουρκία, διάφανη. Η Ελλάδα μπορούσε να προκαλέσει πανωλεθρία στους Τούρκους, τόσο στην Κύπρο, όσο και στην Τουρκία» κλπ.
Δεκάδες αναφορές και μαρτυρίες της εποχής, μέσα από τα άδυτα των Ελληνικών μυστικών υπηρεσιών, πιστοποιούν, ότι εάν οι ηγεσίες της Ελλάδα τον Ιούλιο του ’74, αλλά και αργότερα, είχαν το σθένος να πολεμήσουν την Τουρκία, αυτή θα υφίσταται πραγματική πανωλεθρία σε όλα τα μέτωπα.
Δυστυχώς δεν έχουν γίνει ευρύτερα γνωστά πολλά στοιχεία εκείνης της περιόδου για την Κυπριακή τραγωδία. Όλη η προσοχή επικεντρώθηκε στα πολιτικά ζητήματα και τις κομματικές εμπάθειες και εντάσεις.
Απόδειξη των παραπάνω απόψεων, είναι το γεγονός ότι για «άγνωστους» λόγους ο λεγόμενος «Φάκελος της Κύπρου» ακόμη δεν έχει ανοίξει… Κυριαρχεί έντονα η άποψη ότι εάν ο περιβόητος «Φάκελος της Κύπρου» ανοίξει, θα ανατραπούν πολλά από όσα ξέρουμε, για την περίοδο εκείνη ή ότι νομίζουμε πως ξέρουμε… η αλήθεια ανήκει στους ιστορικούς του μέλλοντος.
Η ΚΥΠ μετά την επταετία 1967-1974, άλλαξε ηγεσία πολλές φορές, αλλά παρέμεινε προσηλωμένη απρόσκοπτα στα υψίστης εθνικής σημασίας καθήκοντά της. Η δράση και η αξία της συνέχισε να παραμένει πολύ υψηλά στις εκτιμήσεις των Συμμαχικών χωρών αλλά και παγκοσμίως.
Η ΚΥΠ παραμένει με διαφορά πρώτη εδώ και δεκαετίες, μεταξύ των μυστικών υπηρεσιών του ΝΑΤΟ, ως η υπηρεσία που δεν κατάφεραν οι πολυμήχανοι Σοβιετικοί κατάσκοποι, να διεισδύσουν.
 
Η ΚΥΠ Μετασχηματίζεται σε ΕΥΠ

Στις 28 Αυγούστου του 1986 με το νομοθετικό διάταγμα, 1645, η ΚΥΠ μετονομάζεται σε ΕΥΠ.
Έπειτα από δεκαετίες έντονης δράσης, μεγάλων επαίνων και μεγάλων επικρίσεων, η αόρατη και θρυλική Κρατική Υπηρεσία Πληροφοριών, μετονομάζεται σε Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ), ονομασία που παραμένει μέχρι σήμερα.
Η ΚΥΠ και μετέπειτα ΕΥΠ, ήταν μια έντονα στρατικοποιημένη υπηρεσία. Μεγάλος αριθμός Αξιωματικών και των τριών κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων, κατείχαν τις πλέον νευραλγικές και υψηλές θέσεις των Ελληνικών Μυστικών Υπηρεσιών. Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, η ΕΥΠ άρχισε σταδιακά να αποστρατικοποιείται, και πολλές ευαίσθητες θέσεις, πέρασαν στην διοίκηση των πολιτικών στελεχών της υπηρεσίας.
Στελέχη με πείρα δεκαετιών στα μέτωπα της κατασκοπείας σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη. Άριστοι γνώστες των μεθόδων και των διεθνών πρακτικών κατασκοπείας, κλήθηκαν να στελεχώσουν, θέσεις που διαχειρίζονταν κυρίως Αξιωματικοί του Στρατού.
Στρατιωτικοί και πολιτικά στελέχη της ΕΥΠ, δημιούργησαν έναν ευέλικτο πλέον σχηματισμό, λειτουργώντας πλέον όπως οι σύγχρονες δυτικές υπηρεσίες.
Το πρώτο πρόσωπο που είχε διάφορη ιδιότητα από αυτήν του Στρατιωτικού και ανέλαβε την Αρχηγία της ΕΥΠ, ήταν ο Πρέσβης κ. Παύλος Αποστολίδης το 1999, μετά τα θλιβερά γεγονότα της Κένυας, με τον Κούρδο ηγέτη Αμπντουλάχ Οτσαλάν. Η παρουσία του κ. Παύλου Αποστολίδη, αναβάθμισε σημαντικά το κύρος της ΕΥΠ. Άριστος γνώστης της εξωτερικής πολιτικής της χώρας και των ευαίσθητων εθνικών θεμάτων της, πανέξυπνος και ευρηματικός εκ φύσεως, ο Αρχηγός Π. Αποστολίδης, είχε σημαντικότατες επιτυχίες στο ενεργητικό του κατά την θητεία του στην ΕΥΠ. Για ευνόητους λόγους δεν μπορούμε να αναφέρουμε λεπτομέρειες, αλλά παρακάτω θα επιχειρήσουμε μια παρουσίαση κάποιων γεγονότων που δεν θίγουν την ασφάλεια της χώρας.
Την λαμπρή πορεία του κ. Παύλου Αποστολίδη, στην ΕΥΠ διαδέχθηκε ο επίσης επιφανής διπλωμάτης καριέρας, Πρέσβης κ. Ιωάννης Κοραντής, το 2005. Ένας διπλωμάτης ιδιαίτερου κύρους με εξαίρετη παρουσία στο Υπ. Εξωτερικών. Ο νέος Αρχηγός της ΕΥΠ, κ. Ι. Κοραντής, άνθρωπος με τεράστιες γνώσεις και ιδιαίτερο διπλωματικό ένστικτο, άφησε ιδιαίτερα έντονη την παρουσία του σε πολλές Πρεσβείες όπου υπηρέτησε για δεκαετίες. Ο κ. Ι. Κοραντής δεν δίστασε να συγκρουστεί με τον πολιτικό του προϊστάμενο, Υπ. Εξωτερικών κ. Γ. Παπανδρέου.
Το σθένος και η ευθυκρισία του Ι. Κοραντή, τον οδήγησαν γρήγορα εκτός Άγκυρας, με κατεύθυνση προς την Υεμένη, όπου ανέλαβε τα νέα του καθήκοντα Πρέσβη.
Πρόσφατα, μετά την κατάργηση του Υπ. Δημόσιας Τάξης, όπου υπάγονταν η ΕΥΠ, υπάγεται πλέον στο Υπ. Εσωτερικών, με πολιτικό προϊστάμενο τον εκάστοτε Υπουργό Εσωτερικών.
Στα τέλη του Ιανουαρίου του 2008, κατατέθηκε στην Βουλή σχέδιο νόμου, το οποίο προβλέπει την αναμόρφωση και αναδιάρθρωση της ΕΥΠ. Για το νέο νομοσχέδιο της ΕΥΠ, ποικίλουν οι απόψεις, αλλά είναι γεγονός ότι αυτή εκσυγχρονίζεται και προσαρμόζεται στα νέα δεδομένα, τόσο της Ελλάδας αλλά και του κόσμου.
 
ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ
ΙΜΙΑ 1996
Ενώ η ένταση και η κρίση μεταξύ της Ελλάδα και της Τουρκίας κορυφώνονταν, και ο Ελληνικός Στόλος ελάμβανε θέσεις μάχης στο Αιγαίο, Μονάδες του Στρατού βρίσκονταν κυριολεκτικά με το δάχτυλο στην σκανδάλη, ο τότε Αρχηγός της ΕΥΠ, Ναύαρχος κ. Βασιλικόπουλος, ζήτησε ακρόαση από τον τότε πρωθυπουργό, κ. Κ. Σημίτη, μια μέρα πριν την αποβίβαση των Τούρκων στρατιωτών στα Ίμια. Ούτε κάθισμα δεν πρόσφεραν στον κ. Βασιλικόπουλο κατά την διάρκεια της αναμονής του… ο Κ. Σημίτης απαξίωσε να δεχθεί τον Αρχηγό της ΕΥΠ. Ο Βασιλικόπουλος εκλιπαρεί να δει έστω κάποιον Υπουργό, καθώς τα ζητήματα που θέλει να θέσει είναι επείγοντα και υψίστης σημασίας…
Γιατί επέμενε ο κ. Βασιλικόπουλος τόσο έντονα να δει τον Σημίτη;
Η ΕΥΠ από μήνες πριν ήξερε με κάθε λεπτομέρεια τις κινήσεις και τα σχέδια των Τούρκων και είχε ενημερώσει τα αρμόδια όργανα της κυβέρνησης. Με το ξέσπασμα ης κρίσης, η ΕΥΠ κινητοποίησε κατάλληλα δεκάδες πράκτορές της στο εσωτερικό της Τουρκίας. Ακόμη και μέσα στα άδυτα του Τουρκικού Γενικού Επιτελείου Στρατού. Γνωρίζαμε κάθε λεπτομέρεια, κάθε κίνηση των Τούρκων. Η ΕΥΠ κατάφερε και υπέκλεψε τηλεφωνική συνομιλία μεταξύ υψηλόβαθμων Τούρκων στρατιωτικών, στην οποία δίνονταν εντολή να μεταφερθεί ομάδα κρούσης Τούρκων κομάντος από την Κωνσταντινούπολη για να καταλάβει μια από τις νησίδες των Ιμίων.
Υπήρχε όλος ο χρόνος, να αποφύγει η Ελλάδα την ταπείνωση και τα μελλοντικά σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει μέχρι σήμερα. Απλά πράγματα… η μία νησίδα των Ιμίων ήταν αφύλαχτη. Οι Τούρκοι το γνώριζαν και την κατέλαβαν με μια επιχείρηση «αποβίβασης» η οποία ήταν για γέλια. Εάν άκουγαν τον κ. Βασιλικόπουλο, οι Τούρκοι ποτέ δεν θα πατούσαν στα Ίμια. Δεν θα φτάναμε να υποστείλουμε την Σημαία μας, ούτε να λέμε μέσα από το βήμα της Βουλής «ευχαριστώ» στους αμερικάνους.
Επίσης, ολόκληρη η αιχμή του δόρατος του Τουρκικού Στρατού στον Έβρο, η 9η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία, η οποία είχε λάβει επιθετική διάταξη και προχώρησε στους χώρους εφόρμησης της, είχε κωλύσει μέσα στα πλημμυρισμένα νερά του Έβρου. Όλα τα άρματα των Τούρκων, βρίσκονταν κάτω από το νερό μέχρι το ύψος του πύργου τους. Η Ελλάδα είχε στρατηγικό και τακτικό πλεονέκτημα ανέλπιστο. Η καλύτερη Ταξιαρχία αρμάτων του Τουρκικού Στρατού, ήταν ακίνητη και έτοιμη να καταστραφεί σε λίγα λεπτά από το Ελληνικό πυροβολικό. Η παρακώλυση της Ταξιαρχίας, έφερε σε τεράστια ταραχή τις Τουρκικές δυνάμεις. Ανατράπηκαν όλα τα επιθετικά τους σχέδια. Η καταστροφή τους σε περίπτωση σύγκρουσης στον Έβρο θα ήταν θέμα ωρών.
Πλήθος άλλα στοιχεία είχε στην διάθεσή του ο Αρχηγός της ΕΥΠ. Η ΕΥΠ είχε ενεργοποιήσει εκατοντάδες πράκτορές της μέσα στα βάθη της Τουρκικής ενδοχώρας. Στρατηγικές γέφυρες, κέντρα διοίκησης, υποδομές, τηλεπικοινωνίες και εκατοντάδες άλλοι στόχοι, ήταν έτοιμοι να καταστραφούν, προκαλώντας πραγματικό χάος στην Τουρκία. Αρκούσε μόνο η εντολή ανάληψης δράσης.
Οι Έλληνες πολιτικοί προϊστάμενοι του κ. Βασιλικόπουλου απαξίωσαν να μιλήσουν με τον Αρχηγό της Ελληνικής Μυστικής Υπηρεσίας, τις τόσο κρίσιμες αυτές ώρες. Εάν ο κ. Βασιλικόπουλος εισακούονταν, η τροπή των γεγονότων θα ήταν πολύ διαφορετική. Σε καμία περίπτωση η Τουρκία δεν θα έβγαινε κερδισμένη σε κανένα επίπεδο.
Χάσαμε στα Ίμια τρεις λαμπρούς αξιωματικούς μας, με την πτώση του ελικοπτέρου μας. Πιθανόν το ελικόπτερό μας να καταρρίφθηκε από τους Τούρκους κομάντος στα Ίμια. Η επίσημε εκδοχή ήταν ότι κατέπεσε 1.5 μίλι μακριά από τα Ίμια. Ποτέ δεν είπαν ότι το κράνος ενός πιλότου βρέθηκε μήνες αργότερα στα δίχτυα ενός ψαρά της Καλύμνου δίπλα στις ακτές των Ιμίων. Όσοι γνωρίζουν πως είναι τα κράνη των πιλότων θα βγάλουν μόνοι τους τα συμπεράσματά τους…
 
Μυστηριώδεις Απώλειες
Μετά λίγους μήνες η περιβόητη «ομάδα Καρντάκ» των Τούρκων κομάντος που κατέλαβαν τα Ίμια συμμετείχε σε άσκηση στον Κόλπο της Μαρμαρίδας. Η ομάδα αυτή πήγαινε στις ασκήσεις ως ομάδα πρότυπο υπό τις διαταγές του Τούρκου Ταγματάρχη Ζεκί Σεν. Ο Ζεκί Σεν, ήταν ένας λαμπρός αξιωματικός των Καταδρομών, μέλος της SAT Μονάδος Ειδικού Πολέμου της Τουρκίας. Ο Ζεκί Σεν ήταν αδειούχος κατά την προαναφερόμενη άσκηση… Η «ομάδα Καρντάκ» απογειώθηκε με ελικόπτερο COUGAR για να εκτελέσει αεραπόβαση. Ξαφνικά σφοδρή έκρηξη καταστρέφει το ελικόπτερο, το πλήρωμα του και την «ομάδα Καρντάκ». Αύτανδρο βυθίζεται στα νερά της Μαρμαρίδας.
Μαζί με τον Σακί Σεν, απουσίαζαν άλλα δύο μέλη της «Ομάδας Καρντάκ». Τούρκοι δημοσιογράφοι ανέφεραν ότι υπήρξε Ελληνικό σαμποτάζ, εκδίκησης για τα Ίμια. Άλλοι ανέφεραν ότι Ελληνικό Μιράζ τους κατέρριψε. Άλλοι ότι Ελληνικό υποβρύχιο έβαλε με το πυροβόλο του και το κατέρριψε.
Η «ομάδα Καρντάκ» διαλύθηκε. Οι δύο παρασημοφορημένοι κομάντος που απουσίαζαν μεταφέρθηκαν σε άλλες μονάδες καταδρομών. Ο Αρχηγός τους Ζεκί Σεν, αποσπάστηκε μυστικά στην Γεωργία ως προσωπικό του ΟΗΕ.
Μετά δύο μήνες με διαφορά 3 ημερών, φεύγουν από την ζωή και οι δύο επιζώντες Τούρκοι κομάντος… και οι δύο σκοτώθηκαν σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα…
Μέσα στο ίδιο έτος, 1996, και οι 12 Τούρκοι κομάντος των Ιμίων, δεν ήταν πλέον στην ζωή… έμεινε μόνο ο Αρχηγός τους.
Τα ίχνη του Ζεκί Σεν χάθηκαν… ώσπου το 2003, επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη. Στις 6 Μαΐου του 2003, ο Ζεκί Σεν γιόρτασε τα γενέθλια του με την κοπέλα του και τους φίλους του σε γνωστό κλαμπ της Κων/πόλης (LAILA) στην Περιοχή Ορτάκιοϊ (Ortaköy). Την νύχτα των γενεθλίων την πέρασε στο κοντινό ξενοδοχείο “CIRAGAN PALACE HOTEL”, παλαιό παλάτι του Σουλτάνου.
Την επόμενη μέρα, το μεσημέρι στις 3.30 μ.μ., ο Ζεκί Σεν πήγε στην πλατεία Ταξίμ και μπήκε στο McDonald και αγόρασε ένα χάμπουργκερ. Μόλις βγήκε από το φαστ φουντ, δέχθηκε την επίθεση τριών νεαρών, οι οποίοι τον κατακρεούργησαν με μαχαίρια και διέφυγαν στα στενά σοκάκια της Πόλις…
Κανείς δεν ξέρει την αλήθεια για τον χαμό της «ομάδας Καρντάκ» …
Ούτε και εμείς δεν θα την μάθουμε ποτέ… Θεία Δίκη; Ή μήπως η ίδια η Τουρκία είχε λόγους να τους κλείσει το στόμα; Τότε γιατί τους παρασημοφόρησε; Λέτε να αληθεύουν τα όσα έγραψαν οι Τούρκοι δημοσιογράφοι…;
 
Το Ποντιακό Αντάρτικο
Η ΜΙΤ, η JITEM (η χωροφυλακή), η Κρατική Ασφάλεια και άλλες υπηρεσίες πληροφοριών που διαθέτει η Τουρκία, αδυνατούν να ελέγχουν την δράση των Ελλήνων κατασκόπων. Ο εκνευρισμός των Τούρκων είναι πολύ μεγάλος, καθώς ταυτόχρονα στον Πόντο εμφανίζεται τοπικό «Αντάρτικο Σώμα» από Τούρκους υπηκόους που μιλούν όλοι Ποντιακά. Αρχηγός τους είναι μια 28χρονή κοπέλα… η πολυάριθμη αυτή ομάδα δεν έχει σχέση με τις κουρδικές οργανώσει και τις ακροαριστερές.
Θυμίζει το «Ποντιακό Αντάρτικο» του 1920, όταν πάνω από 25.000 Πόντιοι συμπατριώτες μας, απομεινάρια της πάλαι ποτέ «Αυτοκρατορίας των Κομνηνών», έλαβαν τα όπλα και κήρυξαν την ανεξαρτησία τους. Για τουλάχιστον 5 χρόνια (1925) Τούρκος δεν πάτησε στον «Ανεξάρτητο Πόντο».
Οι Τουρκικές αρχές ασφαλείας αναγκάζονται να μεταθέσουν τους επικεφαλείς αξιωματικούς από το Ντιγιαρμπακίρ, Βάν κλπ., στον Πόντο. Οι έμπειροι Τούρκοι αξιωματούχοι με πολυετή πείρα απέναντι σους Κούρδους αντάρτες , επιβάλλουν σε πολλά ορεινά χωρία, κυρίως της επαρχίας Ορντού, αποκλεισμό. Οι κάτοικοι αγοράζουν τα προϊόντα τους με δελτία πλέον, για να μην δίνονται εφόδια στους Πόντιους αντάρτες.
Η αντάρτικη ομάδα, καταφέρνει σοβαρά χτυπήματα, σε πολλούς σταθμούς Διοίκησης της Στρατοχωροφυλακής, ενώ απαγάγει και έναν τοπικό Δήμαρχο. Οι Τουρκικές δυνάμεις ασφαλείας, αδυνατούν να ελέγχουν την κατάσταση. Πληροφορίες φέρουν ότι η ομάδα υπάρχει ακόμη και σήμερα και κάνει την εμφάνισή της συχνά στην περιοχή. Χιλιάδες Πόντιοι της Τουρκίας, παραμένουν τις νύχτες συντονισμένοι στους Ποντιακούς Ραδιοσταθμούς που εκπέμπουν από την Γεωργία και την Αρμενία. Συνολικά 114 σύλλογοι Ποντίων έχουν ιδρυθεί στην περιοχή αλλά και στην Κων/πόλη. Οι κάτοικοι άρχισαν να καταλαβαίνουν ότι μιλούν την ίδια γλώσσα με άλλους στις γειτονικές χώρες που δεν είναι Τούρκοι…
Συμπτωματικά, την ίδια περίοδο το Ελληνικό Υπ. Εξωτερικών ζητά την ίδρυση Ελληνικού Προξενείου στην Τραπεζούντα. Το αίτημα φυσικά απορρίπτεται.
Είχε προηγηθεί η απέλαση του Ε.Χ. τον Δεκέμβριο του 1997, από το Ελληνικό Προξενείο της Κων/πόλης. Ο Έλληνας Αξιωματικός υπηρετούσε με διπλωματική κάλυψη στο Ελληνικό Προξενείο, ενώ στην πραγματικότητα ήταν ο Σταθμάρχης στην Κων/πόλη των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών. Οι Τούρκοι μη μπορώντας να ελέγχουν την δράση του Έλληνα κατάσκοπου, σκηνοθέτησαν μια υπόθεση κατασκοπείας και τον απέλασαν. Ακολούθησε απέλαση υψηλόβαθμου στελέχους της Τουρκικής ΜΙΤ από το Προξενεία της Τουρκία στην Θεσ/νίκη.
Στην Σμύρνη και την Άγκυρα, υπηρετούν Έλληνες κατάσκοποι, με αμείωτη δράση. Στις 29 Ιουνίου 1998, σύσσωμος ο Τουρκικός τύπος, αναφέρει μια πολύ σοβαρή υπόθεση κατασκοπείας. Συνελήφθη ο Τούρκος Αξιωματικός της Αεροπορίας Μεχμέτ Μπαρούτ, για κατασκοπεία υπέρ της Ελλάδας. Ενοχοποιούνται άλλοι 5 Τούρκοι αξιωματικοί. Οι εξελίξεις στην Τουρκία είναι καταιγιστικές. Στις 3 Ιουλίου 1998, η εφημερίδα Μιλιέτ, αναφέρει ως εγκέφαλο του δικτύου κατασκοπείας τον Έλληνα Αξιωματικό με το όνομα «Καλέρας». Πρόκειται για τον γνωστό Ταγματάρχη Σάββα Καλεντερίδη.
Συλλαμβάνεται και άλλος Τούρκος Αξιωματικός. Ο Σμηναγός Αλίμ Ασλάν ομολογεί τι έδωσε όλα τα σχέδια ειδικών επιχειρήσεων της Τουρκίας εναντίων της Ελλάδας, αλλά και όλες τις μυστικές συχνότητες επικοινωνίας του Τούρκου Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου, Στρατηγού Καρανταγί.
 
Περίεργες Εξαφανίσεις και η Υπόθεση Οτσαλάν
Ακολούθησε μια υπόθεση μυστήριο. Στις 2 Αυγούστου 1998, η εφημερίδα Χουριέτ σε πρωτοσέλιδό της αναφέρει ότι «εδώ και μέρες αγνοείται η τύχη του κ. Στέφανου Βαρδαλίδη» Στρατιωτικού Ακόλουθου στην Άγκυρα. Το αυτοκίνητο του Έλληνα αξιωματικού βρέθηκε την προηγούμενη μέρα, στην Προύσα, πολύ μακριά από την έδρα του. Η Ελληνική Πρεσβεία στην Άγκυρα ανακοίνωσε ότι ο Έλληνας Αξιωματικός δεν μετακινήθηκε από την Άγκυρα. Οι Τούρκοι τότε δημοσίευσαν φωτογραφίες της BMW με αριθμό πινακίδας 06CU635, που ανήκε στον Έλληνα Αξιωματικό.
Οι Τούρκοι πράκτορες, οδηγήθηκαν σε ακραίες αντιδράσεις, βάζοντας πράκτορές τους, να πυρπολούν τα δάση στα Ελληνικά νησιά, για να πλήξουν τον τουρισμό. Κατηγορούν ταυτόχρονα την Ελλάδα ότι βρίσκεται πίσω από μεγάλα σαμποτάζ εναντίων αποθηκών πυρομαχικών του Τουρκικού Στρατού. Κυκλοφορούν επίσης, αναφορές και μαρτυρίες Κούρδων μετανοημένων, οι οποίοι δηλώνουν ότι εκπαιδεύτηκαν από Έλληνες κομάντος στην Ελλάδα κλπ. για τρομοκρατική δράση στην Τουρκία.
Ακολουθεί η γνωστή υπόθεση με τον Κούρδο Ηγέτη Αμπντουλάχ Οτσαλάν. Για την υπόθεση αυτή έχουν γραφεί πάρα πολλά και θα γραφούν κι άλλα. Πολλές απαντήσεις δίνει ο Αντισυνταγματάρχης ε.α. Σάββας Καλεντερίδης, στο βιβλίο του. Ένα είναι σίγουρο πάντως. Η πολιτική ηγεσία της χώρας την περίοδο εκείνη, δεν ήταν σε θέση να χειριστεί την σοβαρή αυτή υπόθεση. Θέλησε να παρακάμψει τις Ελληνικές Μυστικές Υπηρεσίες και να επιβάλλει τα δικά της σχέδια. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά…
Φυσικά την απαγωγή του «Άπο» δεν έκαναν οι Τουρκικές Μυστικές Υπηρεσίες, αλλά η CIA η οποία και τους παρέδωσε τον Κούρδο Ηγέτη, ο οποίος εάν άκουγε τις τελευταίες στιγμές τις έντονες ενστάσεις του Έλληνα Πρέσβη κ. Κωστούλα και του τότε Ταγματάρχη Καλεντερίδη, να μην πάει στο αεροδρόμιο, δεν θα είχε απαχθεί και η υπόθεση θα είχε σίγουρα διαφορετική τροπή.
Για άλλη μια φορά η πολιτική ηγεσία της χώρας, αγνόησε τις Ελληνικές Μυστικές Υπηρεσίες με τραγικά και ταπεινωτικά αποτελέσματα για την χώρα.
 
Η Υπόθεση των Κυπρίων Αγνοουμένων
Ταξιδεύουμε τώρα λίγα χρόνια πίσω. Αρχές του 1991, φτάνουν σοβαρές πληροφορίες από Έλληνες πράκτορες στην Τουρκία, ότι υπάρχουν επιζώντες από το 1974 στην Κύπρο, και κρατούνται στις Τουρκικές φυλακές στην απομόνωση. Τα Ελληνικά Γεράκια, οργώνουν την Τουρκία. Πότε ως αρχαιολόγοι, πότε ως έμποροι και επιχειρηματίες, διεισδύουν σε βάθος μέσα στους Τουρκικούς μηχανισμούς ασφαλείας και ανακαλύπτουν τα απομεινάρια της Κυπριακής τραγωδίας του 1974. Έλληνας Αξιωματικός καταφέρνει και μπαίνει σε μια φυλακή και έρχεται προσωπικά σε επαφή με Έλληνες αγνοούμενους μέχρι τότε. Οι αναφορές είναι συγκλονιστικές. Η Τουρκία την εποχή εκείνη, είναι «ανοιχτό βιβλίο» για τους Έλληνες κατασκόπους. Οι αναφορές αρχίζουν και πληθαίνουν… ανακαλύφθηκαν και σε άλλες περιοχές Έλληνες αιχμάλωτοι. Τα Γεράκια των Ελληνικών Ειδικών Δυνάμεων και της ΕΥΠ, ξεχύνονται στο Ντενιζλί, το Μπολού, το Ερζερούμ και ψάχνουν. Αναζητούν. Ανακαλύπτουν… Οργανώνονται επιχειρήσεις απόδρασης και διάσωσης. Ξένη χώρα συμφωνεί να βοηθήσει τις μυστικές επιχειρήσει με αντάλλαγμα την αναγνώρισή της από την Ελλάδα, καθώς μέχρι τότε δεν την αναγνωρίζαμε. Η αναγνώριση γίνεται επίσημα. Οι ειδικές ομάδες των Ελλήνων κομάντος εισέρχονται στην Τουρκία από την Συρία, το Ιράκ, την Αρμενία, τα Τουρκικά παράλια. Είναι απόλυτα προετοιμασμένοι και έχουν σχεδιάσει άριστα τις επιχειρήσεις τους. Η αγωνία και η αδρεναλίνη έχει φτάσει στο απόγειο. Ξαφνικά γίνεται αντιληπτό, ότι οι Τούρκοι ξέρουν… γνωρίζουν… και περιμένουν. Η χώρα που συμφωνήθηκε να βοηθήσει μας πρόδωσε στους Τούρκους. Οι Έλληνες πράκτορες, οι οποίοι είναι δεκάδες, δίνουν μάχη να ξεφύγουν από τους Τουρκικούς κλοιούς. Εξελίσσονται κινηματογραφικές σκηνές και ανελέητο ανθρωποκυνηγητό. Η απαγκίστρωση των ειδικών ομάδων κομάντος είναι επιτυχής. Κάποιοι «άγνωστοι στρατιώτες» όμως έμειναν για πάντα θαμμένοι στα ιερά χώματα των αλησμόνητων πατρίδων…

Η Υπόθεση Λάλα
Είναι εκατοντάδες τα περιστατικά που θα μπορούσαμε να αναφέρουμε και τα οποία έχουν διαρρεύσει από τους εκάστοτε πολιτικούς προϊσταμένους των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών. Τα στελέχη τους φυσικά τα αρνούνται κατηγορηματικά. Ισχύει το ρηθέν «Λόγων απορρήτων εκφοράν μή ποιού».
Πρόσφατη είναι και η επιστροφή του Έλληνα κατάσκοπου Σταύρου Λάλα. Η υπόθεση λίγο-πολύ είναι πλέον γνωστή στο πανελλήνιο. Κι εδώ πάλι προδόθηκε ο Έλληνας κατάσκοπος από ανθρώπους έξω από τις μυστικές μας υπηρεσίες. Κυκλοφόρησε φυσικά, έντονα και το σενάριο ότι οι ΗΠΑ υποχρεώθηκαν να τον δώσουν, καθώς εκβιάζονταν ότι θα αποκαλυφθεί μεγάλο σκάνδαλο κατασκοπείας από τις ΗΠΑ εις βάρος της Ελλάδας. Άλλο σενάριο μιλάει για συναλλαγή με αντάλλαγμα να μην προχωρήσουν οι υποθέσεις των υποκλοπών και το σκάνδαλο της Vodafone. Πάντως αυτοί που πρέπει να ξέρουν, ξέρουν και γνωρίζουν. Για πρώτη φορά στα παγκόσμια χρονικά οι ΗΠΑ απελευθέρωσαν ξένο κατάσκοπο…

Υπηρεσία Στρατιωτικών Πληροφοριών (Υ.Σ.Π.)
Πέραν της γνωστής μας ΕΥΠ, υπάρχει και η Υπηρεσία Στρατιωτικών Πληροφοριών (Υ.Σ.Π.) του Υπ. Άμυνας. Μια διακλαδική υπηρεσία με άριστα στεγανά και ταχύτατα αντανακλαστικά. Η δράση της, συνδυαστικά με αυτή της ΕΥΠ, έχει ως αποτέλεσμα, η Ελλάδα να διαθέτει τις καλύτερες Μυστικές Υπηρεσίες στα Βαλκάνια, από τις καλύτερες της Ευρώπης, ενώ βρίσκεται πολύ υψηλά στους καταλόγους των Μυστικών Υπηρεσιών των χωρών του ΝΑΤΟ. Σχετικά με την Υ.Σ.Π., απαγορεύεται να δημοσιοποιήσουμε οτιδήποτε.
Αναφέρω μόνο το εξής χαρακτηριστικό γεγονός. Πέρυσι, όταν ο Αρχηγός ΓΕΕΘΑ της Τουρκίας επισκέφθηκε επίσημα τη χώρα μας, ο Στρατηγός Γιασάρ Μπουγιουκανίτ, και αφού η ατμόσφαιρα είχε χαλαρώσει και ήταν πολύ φιλικό το περιβάλλον, ζήτησε από τον Έλληνα ομόλογο του να γνωρίσει τον «άνθρωπο αράχνη», όπως τον αποκαλούν στην έδρα του ΝΑΤΟ, αλλά δεν γνωρίζουν ούτε το όνομα του. Ο Τούρκος ΓΕΕΘΑ ζήτησε να συναντήσει τον Έλληνα Αρχηγό της Υ.Σ.Π., τον «άνθρωπο αράχνη». Να δει τον άνθρωπο που γνωρίζει την Τουρκία καλύτερα από τον ίδιο. Φυσικά η Ελλάδα αρνήθηκε ότι διαθέτει «αράχνες» και ανθρώπους φαντάσματα. Για ευνόητους λόγους δεν δημοσιεύουμε τίποτα για τον Αρχηγό της Υ.Σ.Π. και την υπηρεσία του.
 
Η ΕΥΠ Εκσυγχρονίζεται
Στις σελίδες αυτές ασχοληθήκαμε με την ΕΥΠ και ένα ελάχιστο μέρος της δράσης της. Μνημονεύω προσθετικά ότι στης μέρες μας η ΕΥΠ πέραν των όσων άλλων, πρωτοπορεί και στους τομείς της ηλεκτρονικής κατασκοπείας και αντικατασκοπίας. Διαθέτει άριστα εκπαιδευμένο προσωπικό και υπερσύγχρονο εξοπλισμό.
Σημειώνουμε ότι όταν πριν λίγα χρόνια είχε ξεσπάσει παγκοσμίως σάλος σχετικά με το σύστημα υποκλοπών του FBI, τον περιβόητο «Σαρκοφάγο». Η ΕΥΠ είχε κατασκευάσει αυτόνομο δικό της σύστημα, πολύ ανώτερο του FBI. Η ΕΥΠ μπήκε πανέτοιμη και στην «ηλεκτρονική μάχη». Το «Τμήμα Αντιμετώπισης Ηλεκτρονικών Επιθέσεων» της ΕΥΠ (CERT), μόνο το διάστημα 2003-2006, απέτρεψε πάνω από 6.000 επιθέσεις στα δίκτυα του Ελληνικού Κράτους, εκ των οποίων το 90% προέρχονταν από την Τουρκία και Αλβανία. Οι πρόσφατες συνεχείς συλλήψεις παραβατικών δραστών για διακίνηση πορνογραφικού υλικού και παιδοφιλίας στην Ελλάδα, είναι αποτέλεσμα της κοινής δράσης της ΕΥΠ και της ΕΛΑΣ.
Δυστυχώς στην Ελλάδα οι Μυστικές Υπηρεσίες βάλλονταν κατά κόρον στο παρελθόν, αλλά και στις μέρες μας στιγματίζονται με απρεπείς χαρακτηρισμούς. Πολλοί νεοέλληνες κατέστησαν τον χαρακτηρισμό «ΚΥΠατζής», συνώνυμο της λέξεως καταδότης. Είναι άνθρωποι κυρίως αριστερών καταβολών, που η ενασχόλησή τους με τις Μυστικές Υπηρεσίες έχει να κάνει με τα προσωπικά τους πιστεύω και τις πεποιθήσεις τους.
Δεν μπορούμε όμως να αλλάξουμε την ιστορία. Τις εποχές εκείνες, μετά τον εμφύλιο πόλεμο και τον Σοβιετικό κίνδυνο προ των πυλών, μέχρι και πριν μια δεκαετία, η ΚΥΠ και η ΕΥΠ, ήταν υποχρεωμένες να ελέγχουν και να παρακολουθούν κάθε δράση που πιθανόν να δημιουργούσε πρόβλημα στην Ασφάλεια της χώρας. Λάθη σίγουρα γίνανε. Αλλά είτε ως ΚΥΠ, είτε ως ΕΥΠ, από κάπου έπαιρνε εντολές. Οι υπηρεσίες αυτές έχουν απόλυτη δομή και αυστηρό σύστημα εσωτερικής διοίκησης. Δεν δρουν αυτόνομα, ούτε είναι αυτοδιοικούμενες. Ας αναζητηθούν λοιπόν οι υπαίτιοι σε άλλους χώρους.
Η δημόσια ενασχόληση με τις Μυστικές Υπηρεσίες, είναι μια πολύ δύσκολη υπόθεση τελικά. Ασχολούνται πολλοί για να αναδείξουν τα «στραβά» κατά την γνώμη τους, χωρίς να διαθέτουν γνώσεις και ανάλογη υποδομή. Αλλά και να τα διαθέτουν, οι διαρροές από τις Μυστικές Υπηρεσίες είναι σχεδόν αδύνατες. Ας προσέχουν τι γράφουν κάποιοι. Ας προσέχουν μην τυχών γίνονται άθελά τους όργανα ξένων συμφερόντων και ξένων υπηρεσιών.
Του Όμηρου Φωτιάδη

Η παρέλαση της 25 Μαρτίου 2013 στην Θεσσαλονίκη.



Απόσπασμα από την  παρέλαση της 25 Μαρτίου 2013 στην Θεσσαλονίκη.

Η Κύπρος κατά την Αγγλοκρατία.

 
Απόσπασμα από την συνέντευξη της Ερατώ Ζέλιου -Μαστοροκώστα από τον ακαδημαϊκό Νικόλαο Κονομή

Ο Νικόλαος Κονομής γεννήθηκε στη Mόρφου και σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Aθηνών. Mετεκπαιδεύτηκε στη Φιλολογία στα πανεπιστήμια της Oξφόρδης και του Kέιμπριτζ (1956-1957) και αναγορεύτηκε διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο Aθηνών (1958). Δίδαξε ως υφηγητής στο Πανεπιστήμιο του Kαίηπ Tάουν ως το 1965, οπότε εκλέχτηκε τακτικός καθηγητής της Kλασσικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Iωαννίνων, και από το 1969 στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης. Στις εργασίες του ασχολείται κυρίως με την κριτική αποκατάσταση και την ερμηνεία κειμένων. Aσχολήθηκε ιδιαίτερα με τους ρήτορες, τους λεξικογράφους και την αρχαία λυρική ποίηση. Για την έκδοση Aττικών Pητόρων από οίκο του εξωτερικού τιμήθηκε από την Aκαδημία Aθηνών. Διετέλεσε κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής (1973-1974) και πρύτανης (1978-1979) του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, πρόεδρος του Kρατικού Θεάτρου Bορείου Eλλάδος (1977-1980), υπουργός Παιδείας της Kύπρου (1980-1982), πρόεδρος της Eταιρίας Eλληνο-αραβικών Σπουδών (1980-1995). Aπό το 1977 είναι διευθυντής του περιοδικού Eλληνικά, επίτιμο μέλος του Instituto Siciliano di Studi Byzantini (1994) και της Eταιρείας για την προαγωγή των Eλληνικών Σπουδών της M. Bρετανίας (1996), επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου Kύπρου (1999) και μέλος της Accademia Pontaniana. Πρόεδρος της Aκαδημίας (2001). Kύρια αυτοτελή έργα: Studies on the orator Lycurgus (Oxford 1956), - Oι δόχμιοι παρ' Aισχύλyω και Σοφοκλεί (Aθήνα 1962), - The dochmiacs of Greek Drama (Stuttgart 1965), - Lycurgi Opera (Leipzig 1970), - Deinarchi Opera cum fragmentis (Leipzig 1975), - Aρχαϊκή Λυρική Ποίηση A΄ (Hράκλειο 1991), - Aπό την ιστορία της λατινικής γλώσσας (Aθήνα 2003).