NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Sunday, February 24, 2013

Οι αρχαίοι Έλληνες ήταν ευφυέστεροι από τους σύγχρονους ανθρώπους



Οι αρχαίοι Έλληνες ήταν ευφυέστεροι από τους σύγχρονους ανθρώπους

Όλο και λιγότερο ευφυής ο άνθρωπος με την πάροδο του χρόνου σύμφωνα με Αμερικανό γενετιστή. Τι αναφέρει για τους αρχαίους Έλληνες;
Αν Αθηναίος του 1000 π.Χ. ερχόταν πίσω στη ζωή σήμερα, το πιθανότερο είναι ότι θα ήταν ...

ευφυέστερος από όλους εμάς, υποστηρίζει ο Dr. Gerald Crabtree, κορυφαίος γενετιστής του Πανεπιστημίου Stanford των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, πρόσφατη έρευνα του οποίου αποκαλύπτει ότι ο άνθρωπος, με την πάροδο του χρόνου γίνεται όλο και λιγότερο ευφυής.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του αυστραλιανού τύπου, ο Αμερικανός επιστήμονας υποστηρίζει ότι αναπόφευκτες αλλαγές στο γενετικό μας σύστημα, σε συνδυασμό με τεχνολογικές εξελίξεις, είχαν ως αποτέλεσμα να καταλήξουμε σε ένα ακρωτηριασμένο σώμα του πρώην εαυτού μας και πολύ λιγότερο ευφυείς από τους προγόνους μας.
Ο ίδιος θα πει ότι ο άνθρωπος βρισκόταν στην ακμή του όταν ήταν αναγκασμένος να παλέψει μ’ όλες του τις δυνάμεις για να επιβιώσει, δεδομένου ότι τότε ήταν υποχρεωμένος να βασιστεί στο μνημονικό του, στο πρακτικό πνεύμα του και την ψυχολογική ισορροπία που του επέτρεπαν να εμπιστεύεται το ένστικτό του και να προσαρμόζεται στις περιστάσεις γρήγορα.

Ο σύγχρονος τρόπος ζωής, υποστηρίζει ο διακεκριμένος επιστήμονας, έχει άλλες απαιτήσεις από το σώμα και το μυαλό μας, η τεχνολογία όμως έχει αντικαταστήσει την ανάγκη να βασιζόμαστε στις φυσικές ικανότητες και τα ένστικτά μας.
Επίσης, οι βιομηχανοποιημένες τροφές, δεν είναι ακριβώς η καλύτερη επιλογή για το σύστημά μας.
Αξίζει να σημειωθεί ότι Βρετανοί επιστήμονες ανακάλυψαν πρόσφατα ότι τροφές που περιέχουν υψηλά επίπεδα φρουκτόζης ενδέχεται να μειώσουν δραστικά το IQ μας.


otherside.g

Tι απροσεξία! Έχασαν όλοι το κεφάλι τους.

Οι παπούδες μας ήταν πολύ απρόσεκτοι.
Πολλάκις εδήλωναν απώλεια της κεφαλής των,
κυρίως όταν συναντώντο
 με λάβρους οπαδούς της αγάπης.
 

 
 
Απόδειξη το καμίνι που έκαναν ασβέστη
τα αγάλματα των παπούδων μου, στα αρχαία καλοίνδια.
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Saturday, February 23, 2013

Βρέθηκε η θρυλική «πύλη του Άδη»...!! Γιατί φρουρείται από το υπουργείο Άμυνας;;



Βρέθηκε η θρυλική «πύλη του Άδη»...!! Γιατί φρουρείται από το υπουργείο Άμυνας;;
 

Aμύθητος αρχαιολογικός θησαυρός βρέθηκε στη Μεσσηνία-Άνω του ενός δισ. ευρώ εκτιμάται μόνο η αξία των χρυσών κτερισμάτων!!! Η πύλη του Άδη στην Ιθώμη και το μεγάλο μυστικό!!!

Ναι όσο απίστευτο και να φαίνεται, βρέθηκε ο θολωτός τάφος του θρυλικού Βασιλιά της Αρχαίας Μεσσήνης, Αριστόδημου, ο οποίος για αιώνες τώρα ήταν βασική επιδίωξη της αρχαιολογικής υπηρεσίας και εκατοντάδων επίδοξων θησαυροκυνηγών, οι υποίοι είχαν κυριολεκτικά ανασκάψει την ανατολική πλευρά του ιερού όρους της Μεσσηνίας, Ιθώμη, όπου κατά τον Παυσανία είχε… ταφεί ο εν λόγω βασιλιάς. Πολλοί πίστευαν από τα παλαιότερα χρόνια, ότι ο τάφος του Αριστόδημου ο οποίος είχε θυσιάσει την κόρη του,σύμφωνα με χρισμό του μαντείου των Δελφών, προκειμένου να απελευθερωθεί η Μεσσηνία από τους Σπαρτιάτες, ότι βρίσκεται κοντά στο χωριό Αριστοδήμειο της Ιθώμης και για το λόγο αυτό έδωσαν στο χωριό αυτό το όνομα του θρυλικού βασιλιά.
 

Νεότερες μελέτες ιστορικών είχαν αποφανθεί ότι ο περιβόητος τάφος με τους αμύθητους θησαυρούς, βρίσκεται κοντά στο αρχαίο φράγμα του ποταμού “Βαλύρα”, όπου κατά την ιστορία διάβηκε ο λυράρης της αρχαιότητας Θάμυρις και συνέβη το γνωστό περιστατικό της ρίψης της λύρας στο νερό μετά της τύφλωσή του από τις εννέα Μούσες. Έκτοτε η περιοχή αυτή οργώνονταν κατά καιρούς από λαθροανασκαφείς, οι οποίοι εφοδιασμένοι με ανιχνευτές μετάλλων προσπαθούσαν τις νύχτες να εντοπίσουν τον θησαυρό που θα τους έκανε βαθύπλουτους. Εις μάτην όμως, γιατί παρά τις δεκάδες τρύπες που δημιούργησαν σκάβοντας, ο θησαυρός ήταν αδύνατον να εντοπιστεί.Όμως όσα φέρνει η στιγμή δεν τα φέρνει ο χρόνος, όπως λέει και ο σοφός λαός.
 

Και η στιγμή που ήρθε ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη για μια ομάδα ανθρώπων της περιοχής που αγαπούν την πολιτιστική παράδοση της περιοχής τους και προσπαθούν με κάθε τρόπο να την προστατεύσουν και να την προβάλουν.
 

Η πύλη του Άδη στην Ιθώμη και το μεγάλο μυστικό!!!
 

Η ομάδα αυτή των ανθρώπων του πολιτισμού της Ιθώμης, αξιοποιώντας αρχαίες γραφές σύμφωνα με τις οποίες, κοντά στο αρχαίο φράγμα του ποταμού ΄΄Βαλύρα” ή κατά την σύγχρονη ονομασία “Μαυροζούμενα”, υπάρχει η πύλη του Άδη, εκεί που δηλαδή περνούσαν οι ψυχές των αποθανόντων για τον άλλο κόσμο στην αρχαιότητα, την εντόπισαν έχοντας ο βοηθό τους την σύγχρονη τεχνολογία GPS και έφθασαν μετά από πολύ κόπο στο επίμαχο σημείο, καθώς ήταν καλυμμένο από οργιώδη βλάστηση και μια πέτρινη πλάκα η οποία είχε ελαφρώς μετακινηθεί στο διάβα των αιώνων.
 

Η είσοδος στην φερόμενη ως πύλη του Άδη άφησε την ερευνητική ομάδα εμβρόντητη καθώς βρέθηκαν σε μια φυσική σπηλιά,διαστάσεων εδάφους 7,63 Χ 8,45 m , η οποία περίτεχνα είχε μετατραπεί σε υπόγειο θολωτό τάφο.
 

Στο βορινό μέρος υπάρχει μαρμάρινος τάφος με την επιγραφή “Αριστοδήμω Μεσσηνίων Βασιλεί” , ο οποίος είναι ανέγγιχτος και τριγύρω διάφορα ειδώλια απόατόφιο χρυσάφι, λήκυθοι οι οποίες περιέχουν χρυσαφένια ομοιώματα κλώνων ελιάς, χρυσαφένια κτερίσματα και χρυσοελεφάντινο αγαλματίδιο του Ιθωμάτα Διός.
 

Αμέσως η ομάδα ενημέρωσε τις αρχές ασφαλείας του νομού,τον καθηγητή αρχαιολογίας κ.Πέτρο Θέμελη οποίος κατέφθασε αμέσως από την Αρχαία Μεσσήνη, τον υπουργό Πολιτισμού και τις δικαστικές αρχές, προκειμένου να προστατευθεί πάση θυσία ο μεγάλος και ανεκτίμητος αυτός θησαυρός.
 

Σύμφωνα με μεταλλειολόγο που συμμετείχε στην ομάδα, η αξία σε χρυσό των ευρημάτων εκτιμάται σε περίπου ένα δισ. ευρω, ενώ συμπεριλαμβανομένης της αρχαιολογικής και καλλιτεχνικής τους αξίας, κατά τον κ.Θέμελη, τούτη ανέρχεται στο 100/πλάσιο!!! Το περιστατικό αυτό που συνέβη λίγο πριν το μεσημέρι εχθές Σάββατο, σύμφωνα με ασφαλείς και καλά διασταυρωμένες πληροφορίες μας, έχει προκαλέσει σεισμό στο κυβερνητικό επιτελείο.
 

Ήδη η περιοχή έχει περικυκλωθεί από ένοπλους άνδρες της ασφάλειας, οι οποίοι καμουφλάρονται σε κάθε σημείο πρόσβασης στην περιοχή για την πιθανότητα ληστείας. Ακόμα έχουν επιστρατευθεί και σύγχρονα συστήματα δορυφορικής παρακολούθησης που διέθεσε το υπουργείο άμυνας. pentapostagma.gr
 


e-afipnisi

Η Τουρκία έβαλε στο μάτι την Καβάλα.



Η Τουρκία έβαλε στο μάτι την Καβάλα.

ΕΠΙΚΑΙΡΑ 31/01-06/02

Όχημα της Άγκυρας τα βακούφια, οι Ρομά και η φιλαργυρία τοπικών παραγόντων
Η δε επίσκεψη στην Καβάλα του επικεφαλής των «Γκρίζων Λύκων», του Ντεβλέτ Μπαχτσελί, τον Ιούνιο του 2012 απετράπη κατόπιν των σφοδρών αντιδράσεων στελεχών πατριωτικού συλλόγου που δραστηριοποιείται στην περιοχή.

ΡΕΠΟΡΤΑΖ

ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ

Οι Τούρκοι προσπαθούν να «αξιοποιήσουν» την παρουσία των Αιγυπτίων που εργάζονται κατά καιρούς σε αλιευτικά της περιοχής αλλά ακόμη και το πρόβλημα που δημιουργούσαν οι πλημμύρες στον ποταμό Νέστο!

Η Τουρκία έβαλε στο μάτι την Καβάλα. Κι αυτό δεν έγινε τώρα•   απεναντίας, ξεκίνησε σχεδόν δύο δεκαετίες πριν. Οι Τούρκοι πάτησαν σε συγκεκριμένα πράγματα: πρώτα στα βακούφια -θρησκευτικά κληροδοτήματα, στην προκειμένη περίπτωση μουσουλμανικά της πόλης αλλά και σ' ένα μικρό αριθμό μουσουλμάνων Ρομά, οι οποίοι κατοικούν στο νομό, αλλά και στη φιλαργυρία ορισμένων τοπικών παραγόντων, οι οποίοι είναι πρόθυμοι να κάνουν τα πάντα για το χρήμα.
Πριν από λίγο καιρό πέρασε σχεδόν απαρατήρητη από τα ΜΜΕ η είδηση των αποδοκιμασιών στην Καβάλα κατά του Τούρκου προξένου της Κομοτηνής, ο οποίος επισκέφθηκε τη μακεδονική πόλη. Ελάχιστοι μπήκαν στον κόπο να αναρωτηθούν για το τουρκικό ενδιαφέρον ή να υπογραμμίσουν πως την πόλη (όπου έδρευε στο παρελθόν η ειδική υπηρεσία του ελληνικού υπουργείου Εξωτερικών, αρμόδια για τα θέματα της Δυτικής Θράκης - έχει μεταφερθεί εδώ και καιρό στην Ξάνθη) έχουν επισκεφθεί πρόσφατα και οΤούρκος υπουργός Εξωτερικών, Αχμέτ Νταβούτογλου (το Μάρτιο του 2011), αλλά και ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης, Αλί Μπαμπατζάν (τον Αύγουστο του 2011). Η δε επίσκεψη στην Καβάλα του επικεφαλής των «Γκρίζων Λύκων», του Ντεβλέτ Μπαχτσελί, τον Ιούνιο του 2012 απετράπη κατόπιν των σφοδρών αντιδράσεων στελεχών πατριωτικού συλλόγου που δραστηριοποιείται στην περιοχή.


 

Όσοι, δε, ασχολήθηκαν δεν έκαναν τον κόπο να ψάξουν λίγο το θέμα. Εμείς, ωστόσο, το ερευνήσαμε και τα ευρήματα του ρεπορτάζ ήταν αποκαλυπτικά του πώς εξυφαίνεται συστηματικά από την Άγκυρα όχι μόνο ο αφελληνισμός της Δυτικής Θράκης, αλλά και η τουρκική διείσδυση στην Ανατολική Μακεδονία.
Το 1994 η Άγκυρα προσέγγισε τους Ρομά που κατοικούν στην ευρύτερη περιοχή της Χρυσούπολης. Πρώτη της ενέργεια ήταν η προσπάθεια να συστηματοποιηθεί ο εκτουρκισμός τους. Στο πλαίσιο αυτό, το προξενείο της Κομοτηνής τους δώρισε δορυφορικά συστήματα, ώστε να είναι σε θέση να παρακολουθούν τουρκικά προγράμματα. Φυσικά, η ελληνική Πολιτεία δεν αντέδρασε ως όφειλε ούτε αποπειράθηκε να ασχοληθεί, έστω και ετεροχρονισμένα, με τη συγκεκριμένη ειδική πληθυσμιακή ομάδα. Και οι Τούρκοι συνέχισαν και συνεχίζουν την προσπάθεια τους να δημιουργήσουν την εικόνα ότι στο νομό Καβάλας υπάρχει «τουρκικό στοιχείο»...                                 
Από το 1994 η Αγκυρα προσέγγισε τους Ρομά που κατοικούν στην ευρύτερη περιοχή της Χρυσούπολης με σκοπό να συστηματοποιηθεί ο εκτουρκισμός τους.
Με «όπλο» τους Αιγυπτίους και τις... πλημμύρες
Στο πλαίσιο αυτό, οι Τούρκοι προσπάθησαν να «αξιοποιήσουν» και την παρουσία των Αιγυπτίων που εργάζονται κατά καιρούς σε αλιευτικά της περιοχής, ενώ το «ενδιαφέρον» τους εκφράστηκε έμπρακτα και με μια χορηγία της Τούρκις Αιρλάινς στην ΚΑΕ Καβάλας (ομάδα καλαθοσφαίρισης που αγωνίζεται στην Α1 Κατηγορία), που ανακοινώθηκε τον Οκτώβριο του 2011.
Επόμενη ενέργεια των Τούρκων ήταν να εκμεταλλευτούν το πρόβλημα που δημιουργούσαν οι πλημμύρες στον ποταμό Νέστο, που αποτελεί το φυσικό σύνορο του νομού Καβάλας και του νομού Ξάνθης. Οι Έλληνες αγρότες από την ευρύτερη περιοχή της Χρυσούπολης, οι οποίοι διατηρούσαν χωράφια στην αντίπερα όχθη, δυσκολεύονταν να μεταβούν σε αυτά όταν υπερχείλιζε ο ποταμός. Τοπικοί υπηρεσιακοί παράγοντες, αντιλαμβανόμενοι το πρόβλημα και βλέποντας τους ανθρώπους του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής να κινούνται ύποπτα στην περιοχή, πρότειναν στην Πολιτεία να προβεί σε κοιτοστρώσεις (στρώσεις της κοίτης με λαμαρίνες), ώστε τα τρακτέρ των Ελλήνων αγροτών να μπορούν να περνούν το ποτάμι. Δεν εισακούστηκαν, καθώς η Πολιτεία αδιαφόρησε. Τα χωράφια, λοιπόν, των Ελλήνων αγροτών πωλήθηκαν σε μουσουλμάνους από το νομό Ξάνθης, με χρήματα που φυσικά διέθεσε το τουρκικό προξενείο. Κι έτσι ελληνική γη πέρασε σε χέρια ανθρώπων που ελέγχονται από τους μηχανισμούς της Άγκυρας στη Δυτική Θράκη.
Το ενδιαφέρον των Τούρκων για τα αιγυπτιακά βακούφια σε Καβάλα και Θάσο έχει εκνευρίσει τους αρμόδιους του Γενικού Οργανισμού Βακουφιών Αιγύπτου, ένα αλλοδαπό Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, το οποίο τα διαχειρίζεται και τα εκμισθώνει σε τρίτους (Αθήνα και Κάιρο κύρωσαν ένα πρακτικό για τη βακουφική ιδιοκτησία Καβάλας και Θάσου, η ελληνική κυβέρνηση το έκανε αυτό με το Ν. 1490/1984). Στο επίκεντρο του τουρκικού ενδιαφέροντος βρέθηκε μια εποχή το Ιμαρέτ, το οποίο εκμισθώθηκε από Ελληνίδα κάτοικο της Καβάλας προ οχτώ περίπου χρόνων.

Το απίστευτο είναι πως πριν από δύο χρόνια Τούρκοι υπήκοοι που εμφανίστηκαν από το πουθενά προσπάθησαν να πάρουν υπό τον έλεγχο τους το Ιμαρέτ («κσυλιγιέ» λεγόταν στα χρόνια της οθωμανικής κατοχής), ένα σύμπλεγμα από μεντρεσέδες (θρησκευτικές σχολές, δύο στην προκειμένη περίπτωση), ένα «Ιμαρέτ» (πτωχοκομείο), ένα σιμπιάν μεκτέμπ (δημοτικό σχολείο αρρένων), έναν τεκέ δερβίσηδων, ένα ζαβιγιέ (κατάλυμα δερβίσηδων), μικρά μεστζίτ (χώροι προσευχής), ένα τέμενος (δεν υπάρχει πλέον μιναρές), ένα χάνι τσαρσί (αγορά) και επίσης ένα χαμάμ κι ένα μπιλ χανέ (καφενές). Η υπόθεση γνωστοποιήθηκε και η προσπάθεια των Τούρκων έληξε εν τη γενέσει της, μια και το θέμα έφτασε στο ελληνικό ΥΠΕΞ. Το Ιμαρέτ, σημειωτέον, είναι ένα από τα δύο βακούφια που υπάρχουν στην Καβάλα (στη Θάσο υπάρχουν άλλα δύο).



Το άλλο είναι η οικία του Μεχμέτ Αλή Πασά - γεννήθηκε στη μακεδονική πόλη, έγινε διοικητής της Αιγύπτου, ήταν ο πατέρας του Ιμπραήμ, ο οποίος εστάλη στην Ελλάδα από το σουλτάνο Μαχμούτ για να «καταστείλει» την Επανάσταση.

Ενδιαφέρον για τους μεντρεσέδες

Η ουσία της υπόθεσης βρίσκεται στους μεντρεσέδες. Το ενδιαφέρον των ανθρώπων
της Άγκυρας -εξ ου και οι επισκέψεις των Τούρκων παραγόντων στην Καβάλα- εστιάζεται στην κατεύθυνση της αναστύλωσης των συνολικά τεσσάρων μεντρεσέδων της πόλης. Οι δύο στο Ιμαρέτ είναι ήδη ανακατασκευασμένοι, όπως και ο τρίτος που βρίσκεται στο Χαλίλ Μπέη Τζαμί (Παλαιά Μουσική, ανήκει στο Δήμο Καβάλας και δεν είναι βακούφι), ενώ ο τέταρτος, ο οποίος εφάπτεται του παλαιού υδραγωγείου (Καμάρες), τώρα μπήκε στο ΕΣΠΑ, μέσω του Δήμου Καβάλας (υπήρξαν αντιδράσεις πολιτών, οι οποίοι παρέστησαν στα Δημοτικά Συμβούλια όπου συζητήθηκε η υπόθεση - ο μόνος που αντέδρασε από τους αιρετούς ήταν ο «γαλάζιος» δημοτικός σύμβουλος και πρώην νομάρχης Καβάλας Θεόδωρος Καλλιοντζής). Κι αυτό για να χρησιμοποιηθούν όλ' αυτά ως πόλοι έλξης θρησκευτικού τουρισμού από την Τουρκία και να αυξηθούν έτσι τα έσοδα της πόλης. Όπως επισημαίνουν οι αντιδρώντες, δεν ενοχλούνται από την ύπαρξη των οθωμανικών μνημείων στην πόλη, αλλά από τις βλέψεις των Τούρκων για την επαναλειτουργία των τεσσάρων ιερατείων, που θα δώσει στην Άγκυρα αφορμή για διείσδυση στην πόλη.

Αν, όμως, ολοκληρωθεί η (καθ' όλα επικίνδυνη για τα εθνικά συμφέροντα και υποκινούμενη από κερδοσκοπική λογική) αναστύλωση και του τέταρτου μεντρεσέ, τότε αυτόματα η Καβάλα στα μάτια των Τούρκων αποκτά καθεστώς ιερής πόλης - όπως κάποτε η πόλη της Χετζάζης, που βρισκόταν στην Αραβία και είχε τέσσερις μεντρεσέδες, αλλά καταστράφηκε και τότε η μόνη πόλη που έμεινε με ανάλογο αριθμό μεντρεσέδων στην επικράτεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ήταν η Καβάλα. Σε μια τέτοια περίπτωση, όπως προβλέπουν παράγοντες της πόλης, ανοίγει ο δρόμος για αυξημένη (όσο και επικίνδυνη) τουρκική παρουσία στην πόλη της Ανατολικής Μακεδονίας, που γειτνιάζει με τη Δυτική Θράκη. 
 


Οι θεσεις του καρλ μαρξ για τον τον δουλεμπορικό , κοσμοπολίτικο και καλοπληρωμένο «αντιρατσισμό».



Οι θεσεις του καρλ μαρξ για τον τον δουλεμπορικό , κοσμοπολίτικο και καλοπληρωμένο «αντιρατσισμό»

1. «Η συναδελφοσύνη των λαών είναι εξαιρετικά αναγκαία προς το συμφέρον των εργατών. Γιατί κάθε φορά που προσπαθούμε να καλυτερέψουμε τη θέση μας με την ελάττωση των ωρών εργασίας και με' την αύξηση των ημερομισθίων, οι καπιταλιστές μάς απειλούν πως θα μισθώσουν ξένους εργάτες που θα αναπληρώσουν την εργασία μας με χαμηλότερη τιμή. Δυστυχώς, η απειλή αυτή πραγματοποιείται συχνά.»

2. «Ο σκοπός της εισαγωγής ξένων εργατών είναι η διατήρηση της δουλείας.»


3. «Η μετανάστευση διαιρεί τους εργάτες σε εχθρικά στρατόπεδα που μισούνται αναμεταξύ τους.»

4. «Αυτός ο ανταγωνισμός των ξένων εργατών κατά των ντόπιων εργατών είναι το μυστικό της διατήρησης της αστικής τάξης στην εξουσία.»

5.  «Ο εφοδιασμός της ντόπιας αγοράς εργασίας με ξένα εργατικά χέρια, ρίχνει τους μισθούς καθώς και την υλική  ηθική και πολιτισμική θέση της ντόπιας εργατικής τάξης.»     
 
6. «Όταν , παλιά , ξεσπούσε μια απεργία σε μια χώρα, καταπνιγόταν με εισαγωγή ξένων εργατικών χεριών. Η Διεθνής Ένωση Εργατών έβαλε ένα   τέρμα   σ' αυτές   τις   μεθόδους. Έτσι   οι βιομήχανοι μπορούσαν πιά να υπολογίζουν μόνο στους δικούς τους εργάτες.»



White People are the Last Slaves in America

7. «Το Γενικό Συμβούλιο της  Διεθνούς Ένωσης Εργατών  πλησίασε τους νεοφερμένους ξένους εργάτες. Την άλλη ημέρα  όταν οι εργάτες αυτοί κατάλαβαν το καθήκον τους, γύρισαν πίσω στην πατρίδα τους  αποζημιωμένοι για το χρόνο που έχασαν απ' το εργατικό σωματείο. Όταν έφευγαν, ερχόταν τη στιγμή εκείνη ένα άλλο καράβι με εργάτες. Μα τούτη τη φορά τους δεχτήκαμε εμείς  και έτσι έφυγαν πίσω με το επόμενο καράβι. Ύστερα απ' αυτό τα αφεντικά δεν μπόρεσαν να βρουν άλλους εργάτες κι αναγκάστηκαν να δεχτούν τα πράγματα όπως ήταν και πριν» 


 

Friday, February 22, 2013

Λιάτσα Δήμητρα: Η Ελληνική Δεκάπολις - Η Ελληνική Μ. Ανατολή.

 
 
 
 

Η συγγραφεύς Λιάτσα Δήμητρα μιλά για την Ελληνική Μ. Ανατολή και την  Ελληνική Δεκάπολη

Σώστε τον ναό της Αφροδίτης









 
Σώστε τον ναό της Αφροδίτης

«Υστεροαρχαϊκός Ναός Πλατείας Αντιγονιδών – Ιστορία, Αγώνας διάσωσης και πρόταση Ανάδειξής του»
Ένα εκπληκτικής ομορφιάς αρχαίο μνημείο, ο Ναός της Αφροδίτης στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, κινδυνεύει να μπαζωθεί!


Σε ποιο σημείο της πόλης βρίσκεται ο Ναός
Στην πλατεία Αντιγονιδών, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης! Ακριβώς κάτω από αυτήν και σε ένα διπλανό, άδειο μέχρι σήμερα οικόπεδο, βρίσκεται θαμμένος ο εκπληκτικός αρχαιοελληνικός Ναός της Αφροδίτης, ένα σπάνιο εύρημα του 6ου αι. πΧ που μεταφέρθηκε στην πόλη από την Αίνεια, την πόλη που ίδρυσε ο Αινείας έξω από τη Μηχανιώνα.


Ομιλητές: Γεώργιος Καραδέδος, καθ. Α.Π.Θ.,
Γρηγόρης Νικολαϊδης, πρ. «Φίλων Πρασίνου Θεσ/νίκης».


Διοργανώνεται από το Σωματείο «Φίλοι Πρασίνου Θεσσαλονίκης»
και την «Ένωση Γυναικείων Σωματείων Βορείου Ελλάδος».


20/2/2013, 7 μ.μ.
Αίθουσα Πολιτιστικών Εκδηλώσεων 4ος όροφος, ΒΑΦΟΠΟΥΛΕΙΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ, Γ.Βαφοπούλου 3, Θεσσαλονίκη, 2310424132

Μπλέτας Χρ.: Η διοικητική μέριμνα του Μ. Αλεξάνδρου

 
 
 
 
 
 
 
 
 
Μπλέτας Χρ.: Η διοικητική μέριμνα του Μ. Αλεξάνδρου

Στην διάλεξη ομιλεί ο    κ. Μπλέτας Χρήστος., Ταξίαρχος ε. α. συγγραφέας, νομικός, ερευνητής στις 21 Φεβρουαρίου 2013  με θέμα: «Η διοικητική μέριμνα του στρατού του Μ. Αλεξάνδρου».
  Οι διαλέξεις διενεργούνται στην αίθουσα «Αλέξανδρος», Εθνικής Αμύνης 1, Πολιτιστικό Κέντρο Περιφερειακής Διοικήσεως Κεντρικής Μακεδονίας. Έδρα του ινστιτούτου "ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ": Γαμβέτα 168 - 542 48 Θεσσαλονίκη Τηλ. & Τηλ/πο 0030/2310 315215

Βαρδουλάκης Α.- Ι.: Ο χρυσός της Χαλκιδικής


Στην διάλεξη ομιλεί ο  κ. Αντώνιος-Ιωάννης Βαρδουλάκης Καθηγ. ΑΠΘ ,  στις 21 Φεβρουαρίου 2013  με θέμα: «Ο χρυσός της Χαλκιδικής».
  Οι διαλέξεις διενεργούνται στην αίθουσα «Αλέξανδρος», Εθνικής Αμύνης 1, Πολιτιστικό Κέντρο Περιφερειακής Διοικήσεως Κεντρικής Μακεδονίας. Έδρα του ινστιτούτου "ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ": Γαμβέτα 168 - 542 48 Θεσσαλονίκη Τηλ. & Τηλ/πο 0030/2310 315215

Sunday, February 17, 2013

Βεβήλωση σαρκοφάγου.

Βρίσκεται μπροστά στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης.
 
Τί έγραψαν; Σκόπιμα ανορθόγραφα την λέξη "ΟΠΙΟ".
 
Γιατί; Το πάρκο έναντι είναι κέντρο και όχι πολιτιστικό. 
 
 


 
 
 

Ευτυχώς η διοίκηση το καθάρισε,  αλλά η βεβήλωση άφησε ίχνη.
 
Οι  σαρκοφάγοι είναι έρμεα σε κάθε καταστροφέα, αφού δεν υπάρχει περίφραξη στο Μουσείο.

 

Οδός Πανδρόσου.



Οδός Πανδρόσου.

Σταγόνες ιστορίας που εκπλήσσουν.

Φρονώ πως όλοι γνωρίζουν την οδό Πανδρόσου, το στενό δρομάκι που αρχίζει από την Πλατεία της Μητρόπολης και τερματίζεται στο Μοναστηράκι. Τον δρόμο με τα, πάλαι ποτέ, εντυπωσιακά παλιατζίδικα και αντικάδικα και νυν τις τουριστικές καρακατσουλιές και «παλιoτσοκαρίες». Όμως πιστεύω πως λίγοι γνωρίζουν ότι η ονομασία δεν τιμά κάποιον αρχαίο άνδρα, τον Πάνδροσο, ας πούμε, αλλά γυναίκα, την Πάνδροσο.

Κατά την ελληνική μυθολογία η Πάνδροσος ήταν η μία από τις τρεις θυγατέρες του Κέκροπα, του ιδρυτού και πρώτου βασιλιά της Αθήνας.
Ο Κέκροπας, απετέλεσε τον κριτή στη διαμάχη μεταξύ Αθηνάς και Ποσειδώνος γιά την επικυριαρχία της πόλης. Και αυτός, ως γνωστόν, επέλεξε την Αθηνά, εξ ου και το όνομα της πόλεως. Σύζυγός του ήταν η Άγραυλος και κόρες του, πλην της Πανδρόσου, η `Ερση και η Άγραυλος, η νεότερη.

Κάποτε η Αθηνά εμπιστεύτηκε στην Έρση και την Άγραυλο την φύλαξη, σε κλειστό καλάθι, του Ερεχθέα. Αυτές όμως διέπραξαν το λάθος να ανοίξουν το καλάθι όπου η θεά Αθηνά είχε κρύψει τον μικρό Ερεχθέα και είδαν μέσα το βρέφος τυλιγμένο με φίδια. Το θέαμα αυτό τις τρόμαξε τόσο, ώστε τρελάθηκαν και γκρεμίσθηκαν από την Ακρόπολη! Έτσι, μόνη τροφός του Ερεχθέα απέμεινε η Πάνδροσος. Ο Ερεχθέας μεγάλωσε μέσα σε υπάρχοντα παλιό ναό της Αθηνάς στην Ακρόπολη, που αργότερα ονομάστηκε Ερεχθείο.
Οι αρχαίοι Αθηναίοι θεωρούσαν την Πάνδροσο ως τη γυναίκα που εφεύρε το κλώσιμο.(Προσοχή στη σωστή προφορά!). Τη λάτρευαν στο Ερεχθείο και πίστευαν ότι γιός της από τον θεό Ερμή ήταν ο Κήρυξ, ο μυθικός γενάρχης του πολύ γνωστού στην αρχαία Αθήνα ιερατικού γένους των «Κηρύκων».

Συνώνυμος με την μυθική Πάνδροσο είναι και μία από τις λιγοστές γυναίκες μαθηματικούς της αρχαιότητος, γνωστή και ως Πανδροσίων (4ος μ. Χ. αιώνας), μαθήτρια του Πάππου, η οποία έμεινε γνωστή στην Ιστορία επειδή κατέταξε τα γεωμετρικά προβλήματα σε τρεις κατηγορίες.
(«Τρία γένη εισίν των εν Γεωμετρία προβλημάτων και τα μεν αυτών επίπεδα καλείσθαι, τα δε γραμμικά»).
 

Το Ελληνικό body bilding

Η Ελληνική υγιής αντίληψη.
 
 
 
 
Η τερατώδης αντιφυσική αντίληψη.
 
 
 
 
 

ΑΡΧΙΛΟΧΟΣ

(περ. 650 π.Χ.)
 
 
«οὔ μοι τὰ Γύγεω τοῦ πολυχρύσου μέλει,
οὐδ᾽ εἷλέ πώ με ζῆλος, οὐδ᾽ ἀγαίομαι
θεῶν ἔργα, μεγάλης δ᾽ οὐκ ἐρέω τυραννίδος·
ἀπόπροθεν γάρ ἐστιν ὀφθαλμῶν ἐμῶν.»
 
 
 
Για τα πλούτη του πολύχρυσου Γύγη 1 δεν νοιάζομαι,
δεν τα ζήλεψα ποτέ μου,
τα δώρα των θεών δεν με θαμπώνουν
και η κραταιά τυραννίδα 2 δεν με συγκινεί·

Θ. Κ. Στεφανόπουλος

Πορφύρα: Ερευνώντας μια μέθοδο βαφής στην αρχαία Ελλάδα


Πορφύρα: Ερευνώντας μια μέθοδο βαφής στην αρχαία Ελλάδα

Wako Nishiyama

Αισθάνθηκα πως είχα καθήκον ως βαφέας να αναβιώσω την πορφύρα, για την οποία οι αρχαίοι Έλληνες ήταν περήφανοι και η οποία έκανε τόσο βαθιά εντύπωση.

Address for correspondence:

530Ishki, Yaizou-city, Shzuoka
425-0054, Japan
E-mail: wako-n(@)nifty.com




ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Έχουν περάσει πενήντα χρόνια από τότε που άρ­χισα να μελετώ την μέθοδο βαφής Yuzen, μια πα­ραδοσιακή διεργασία βαφής στην Ιαπωνία σε η­λικία δέκα πέντε ετών. Κατά την διαδικασία αναβίωσα κάποιες αρχαίες μεθόδους βαφής. Η πορφύρα είναι μια από τις μεθόδους αυτές, που όμως έδωσε σπουδαίο νόημα στη ζωή μου. Έμαθα πόσο ευγενική ιδέα είναι ο πολιτισμός, ειδικά μάλιστα εντυπωσιάστηκα βαθιά από τον ελληνικό πολιτι­σμό, που οικοδομήθηκε από ευγενείς στοχασμούς που αναζητούσαν την αλήθεια, και οι οποίοι με στήριξαν στη συνέχιση της μελέτης μου για την πορφύρα επί είκοσι οκτώ χρόνια.


1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Καθώς συζητούσα με τους φίλους μου, ένας απ' αυτούς είπε ότι διάφοροι λαοί έβαφαν υφάσματα χρησιμοποιώντας πορφυρή βαφή, που έβγαζαν από οστρακοφόρα κατά την αρχαία ρωμαϊκή επο­χή. Αυτό ήταν καινούργιο για μένα και με εξέ­πληξε. Το θέμα αυτό, που τέθηκε από ένα φίλο που δεν είχε σχέση με βαφές, ήταν το πρώτο βήμα στην μελέτης μου για την πορφύρα. Ήθελα να δω το πορφυρό χρώμα από τη χρωστική ουσία οστρακοφόρου. Άρχισα να εντοπίζω ο­στρακοφόρα σε εικονογραφημένα βιβλία. Επι­σκεπτόμουνα ένα-ένα σπίτια ψαράδων για πολ­λούς μήνες και τελικά βρήκα δέκα Thaisclavigera με μέγεθος περίπου 3 εκατοστοόν. Αφαίρεσα το κιτρινόλευκο έκκριμα από το όστρακο και προσπάθησα να βάψω ύφασμα. Τότε το έκκριμα, που απλώθηκε σε επιφάνεια ενός μόνο τετραγω­νικού εκατοστού πάνω στο ύφασμα, άλλαξε χρώ­μα και από κίτρινο έγινε πράσινο, μπλε και τελικά πορφυρό μέσα σε τριάντα λεπτά Συνέλαβα κάτι μυστηριώδες στη διεργασία αυτή. Όμως, το πορφυρό είχε ένα θανάσιμο ελάττωμα: Μια πολύ δυ­σάρεστη οσμή. Το πορφυρό χρώμα, που αναδύ­θηκε από το πείραμα που έγινε πάνω σε μόλις ένα τετραγωνικό εκατοστό, έδειχνε θεϊκό και με γέμι­σε μια απερίγραπτη αίσθηση. Όταν έφθασα στο σημείο να κατανοώ την χρω­στική ουσία, είχα πολλές δυνατότητες να ενημε­ρωθώ από την βιβλιογραφία για την αρχαιότητα. Έμαθα ότι οι αρχαίοι Έλληνες περιέλαβαν την πορφύρα στον πολιτισμό τους σε βαθμό τελειότη­τας. Καθώς η βιβλιογραφία συσσωρεύονταν, ο πόθος μου να επισκεφθώ την Ελλάδα μεγάλωνε. Βρήκα μεγάλο ενδιαφέρον σε μια πληροφορία που περιήλθε πρόσφατα σε γνώση μου (2006), ότι από τα μέσα της 2ης χιλιετίας π.Χ. οι κάτοικοι των νήσων του Αιγαίου έβγαζαν πορφύρα από το ό­στρακο murex και ότι η χρωστική αυτή ουσία χρησιμοποιήθηκε στις τοιχογραφίες της θήρας (Σαντορίνη).

Το 1988 είχα επί τέλους την ευκαιρία να επισκεφ­θώ την Ελλάδα. Ακόμη θυμάμαι πόσο είχα εντυ­πωσιασθεί από το όμορφο τοπίο της χώρας στο Αιγαίο. Αισθάνθηκα πως είχα καθήκον ως βαφέας να αναβιώσω την πορφύρα, για την οποία οι αρχαίοι Έλληνες ήταν περήφανοι και η οποία έκανε τόσο βαθιά εντύπωση.

Έτσι το τοπίο της Ελλάδας, που είχα αντικρίσει για πρώτη φορά, μου έδειχνε ποιο δρόμο να πάρω και μου έδινε ενθουσιασμό για να επιδιώξω τον σκοπό μου. Αποφάσισα να μελετήσω στην πράξη τη μέθοδο βαψίματος και όχι στον δοκιμαστικό σωλήνα. Ευτυχώς οι ψαράδες με βοηθούσαν συλ­λέγοντας τις μεγάλες ποσότητες οστρακοφόρων που χρειαζόμουν για την μελέτη μου. Συνέχισα μέρα με την μέρα να μελετώ τρόπους αφαίρεσης της κακής μυρωδιάς. Σκέφθηκα να χρησιμοποίησα) τα χαρακτηριστικά της χροίστικής ουσίας της πορφύρας. Η χρο)στική διαλύεται σε αλκαλικό διάλυμα και θρομβώνεται με οξύ. Παρατήρησα το χαρακτηριστικό αυτό και προσπάθησα να διαχωρίσω την χρωστική ουσία από το παχύρρευστο υγρό, που φαίνονταν να αναδίδει την κακή μυρωδιά. Η διεργασία έχει ως εξής (οι επί μέρους διεργασίες φαίνεται στις εικόνες του Πίν. 1 στο τέλος του παρόντος):



1. Βγάζουμε τον πορφυρό αδένα (ένα εσωτερικό όργανο με μορφή σωλήνα, περίπου δυο επί τρία εκατοστά) από ένα οστρακοφόρο Rapana Venosa μεγέθους οκτώ εκατοστομέτρων. Ανοίγουμε τον σωλήνα και βγάζουμε το κίτρινο παχύρρευστο υγρό.

2. Διαλύουμε το παχύρρευστο υγρό σε αλκαλικό διάλυμα, θερμαίνουμε και προσθέτουμε οξύ για να οξειδωθεί. Τότε η πορφυρή χρωστική ουσία δια­χωρίζεται από το παχύρρευστο υγρό με τη μορφή σωματιδίων. Τα σωματίδια κατακάθονται καθώς το διάλυμα κρυώνει.

3.  Μετά από κάποιες επαναλήψεις η μέθοδος αυτή ραφιναρίσματος έδωσε κρυστάλλους καλής ποιότη­τας. Όμως παρέμενε μια ελαφριά οσμή ωμού ψα­ριού, αν και η κακή μυρωδιά είχε σχεδόν απαλειφ­θεί.

Χρειαζόμουν εκατό λίτρα ζεστού νερού με είκοσι γραμμάρια χρωστικής ουσίας μέσα για να βάψω ένα χιλιόγραμμο μεταξένιου υφάσματος. Δηλ. το διάλυμα αραιώνεται πεντακόσιες φορές και η οσμή δεν μπορεί να απαλειφθεί.

Όμως δεν μπορούσα παρά να σκεφθώ ότι η αρ­χαία μέθοδος δεν είχε ακόμη αναβιώσει, επειδή η χρωστική ουσία που πάρθηκε με τη μέθοδο αυτή χρειάζονταν κάποιες βοηθητικές χημικές ουσίες να την οξειδώσουν. Δηλ. η χρωστική ουσία έπρε­πε να έχει κίτρινο χρώμα, όποος όταν ήταν μέσα στο οστρακοφόρο. Ακόμη δεν έχει αποδειχθεί ότι κατά την αρχαία εποχή χρησιμοποιούσαν τέτοια χημικά. Αισθάνθηκα στα αλήθεια πόσο δύσκολο ήταν να λυθεί το μυστήριο της πορφύρας. Είχαν περάσει πέντε χρόνια από τότε που άρχισα την μελέτη μου.


2. ΕΞΑΓΩΓΗ ΜΕ ΔΙΑΒΡΩΣΗ

Άφησα ένα πορφυρό αδένα με νερό μέσα σε δο­κιμαστικό σωλήνα για έξι μήνες. Η σάρκα του οστρακοφόρου σάπισε και διαλύθηκε στο νερό, ενώ η χρωστική ουσία είχε κατακαθίσει στον βυ­θό του σωλήνα. Ο χώρος είχε γεμίσει με την ε­ντονότατη οσμή της αποσύνθεσης του οστρακοφόρου. Στη συνέχεια δοκίμασα την μέθοδο αυτή σε ένα δοχείο των δέκα λίτρων στο ύπαιθρο ως εξής:

4.  Αφαιρώ τον πορφυρό αδένα (το παχύρευστο υ­γρό) από περίπου δέκα χιλιόγραμμα οστρακοφόρο. (περίπου 200 τεμάχια) και τα βάζω στο δοχείο με τρία λίτρα νερού. Στην αρχή ανακατεύω κάθε μέρα για να επιτάχυναν την διάβρωση.

5.  Η καλύτερη εποχή είναι από τον Απρίλιο μέχρι τον Οκτώβριο, οπότε η διάβρωση επιταχύνεται. Μετά από έξι μήνες η οσμή της αποσύνθεσης γίνε­ται έντονη.

6.  Μετά από δώδεκα μήνες, περνώντας μέσα από τον χειμώνα, η οσμή αλλάζει σε μυρωδιά αερίου.

7.  Αφού πέρασε το καλοκαίρι δυο φορές, η οσμή της αποσύνθεσης εξαφανίστηκε τελείως και μετα­τράπηκε σε δυνατή οσμή αερίου.

8.  Ραφινάρισα την χρωστική χρησιμοποιώντας την μέθοδο 3 και 4 ως άνω. Η μυρωδιά του ωμού ψα­ριού εξαφανίστηκε, όμως παρέμεινε η οσμή της θάλασσας.

Στο Αιγαίο οι άνθρωποι αγαπούσαν τα αρώματα ως μέρος του πολιτισμού τους το 2000 π.Χ. Με βάση το γεγονός αυτό, δεν μπορούμε να δεχθούμε ότι οι άνθρωποι εκείνοι φορούσαν δύσοσμα ενδύματα. Οι αρχαίοι Έλληνες πρέπει να είχαν επιτύ­χει την τέλεια πορφύρα, με τον ίδιο τρόπο που επιδίωξαν και έφθασαν την τέλεια σκέψη στο πε­δίο της μάθησης, της τέχνης, της επιστήμης, της φιλοσοφίας κοκ. Κατά την βιβλιογραφία η πορ­φύρα μεταφέρθηκε από την Κίνα μέσω της Ηπεί­ρου της Ευρασίας. Πότε όμως; Πιστεύω πως η αρχαία πορφύρα ήταν τέλεια και άοσμη κι έτσι απολάμβανε μεγάλη εκτίμηση από πολλούς λαούς της ενδοχώρας, που δεν τους άρε­σε η οσμή της θάλασσας κατά την εποχή εκείνη. Η έλλειψη οσμής έδωσε στην πορφύρα μεγάλη αξία στον κόσμο της εποχής εκείνης. Αποφάσισα έτσι να αναζητήσω μιαν άλλη μέθοδο για να φθά­σω στην τέλεια πορφύρα.

3. ΣΤΟΧΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΕΞΑΛΕΙ­ΨΗ ΤΗΣ ΟΣΜ ΗΣ

Αν και ακόμη συνέχιζα να αναζητώ την αρχαία μέθοδο τέλειας εξάλειψης της οσμής, δεν μπο­ρούσα να βρω μια ορισμένη μέθοδο. Μετά από πολλά πειράματα, έφθασα τελικά στο συμπέρα­σμα ότι η μόνη λύση ήταν να βρω κάποιο υγρό που θα μπορούσε να διαλύει την κακή οσμή. Ήμουν βέβαιος ότι η μυστηριώδης μέθοδος ραφιναρίσματος της χρωστικής ουσίας πρέπει να βρίσκονταν μέσα στην καθημερινή τους ζωή, έτσι δοκίμασα όλες τις μεθόδους που θα μπορούσα να σκεφθώ. Στο τέλος, μια ασαφής σκέψη παρέμενε. Ήταν το μελόκρασο. Το μίγμα αυτό το χρησι­μοποιούσαν πολύ οι αρχαίοι Έλληνες. Σκέφθηκα ότι το μελόκρασο πρέπει να δίνει κάποια ιδέα για τη λύση του μυστηρίου του ραφιναρίσματος.

4.  ΤΕΛΕΙΑ ΧΡΩΣΤΙΚΗ ΜΕ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΜΕΛΟΚΡΑΣΟΥ

Για να βάψω ύφασμα χρειαζόμουν μεγάλη πο­σότητα διαλύματος χρωστικής ουσίας. Η πορ­φύρα απαιτούσε εκατό φορές το ποσό διαλύμα­τος ως προς το βάρος του υφάσματος. Η μέθο­δος με τη χρήση μελόκρασου είχε ως εξής: Ανάμιξα πορφυρό αδένα βγαλμένο από οστρακοφόρα Rapana Venosa με μέλι, ώστε να προ­κληθεί ζύμωση. Το μέλι και η πορφύρα συνδέο­νταν προς τους θεούς στην αρχαία Ελλάδα. Έ­νιωσα σαν να είχα βρεθεί μέσα στην αρχαία μυ­θολογία. Είχα λόγο που δοκίμασα την μέθοδο αυτή. Στο μυαλό μου είχε μπει μια ιδέα.

Ο Ηρό­δοτος έγραψε στις Ιστορίες του τον 5° αιώνα π.Χ. ότι ο Μέγας Αλέξανδρος ανακάλυψε 100-120 τόνους πορφύρας προϊόν της Ερμιόνης (Αργολίδα) εμβαπτισμένης μέσα σε μέλι, όταν κατέλαβε τα Σούσα στην Περσία. Μόλις το διάβασα, σκέφθηκα ότι το μέλι και η πορφύρα εί­χαν ίσως κάποια σχέση με το μελοκρασο, δηλ. με μια μέθοδο που θα χρησιμοποιούσε ζύμωση. Έτσι η μέθοδος που είχα επιδιώξει να προσδιο­ρίσω για πολύ καιρό, ξεκαθάριζε με την ζύμω­ση. Δέκα πέντε χρόνια είχαν ήδη περάσει από τότε που άρχισα την μελέτη αυτή. Στη συνέχεια δοκίμασα την συγκεκριμένη μέθοδο ζύμωσης:

9.  Πρόσθεσα νερό σε ένα πορφυρό αδένα μέσα σε δοχείο. Πρόσθεσα μέλι σε ποσότητα ίση προς το ένα τέταρτο του συνολικού βάρους.

10.  Η ζύμωση άρχισε την επόμενη μέρα. Ανακα­τεύουμε πρωί και βράδυ.

15. Η ζύμωση τελείωσε μετά από μια εβδομάδα και έφθασε στην από-οξείδωση.

Η μέθοδος αυτή δεν είναι τόσο πολύπλοκη όπως οι Α και Β και δεν υπάρχει κακή μυρωδιά. Ο χώρος γέμισε με μια ευχάριστη οσμή σαν κρασί ή μπράντι.

5. ΤΟ ΒΑΨΙΜΟ ΤΟΥ ΕΛΕΦΑΝΤΟΔΟΝΤΟΥ

Η περιγραφή της Ιλιάδος («Έμοιαζε με την πορ­φύρα, που οι γυναίκες της Λυδίας ή της Καριάς χρησιμοποιούν για να βάψουν το ελεφαντόδοντο, για να το κάνουν στολίδι στα χαλινάρια των αλόγων» ) ήταν στον νου από πολύ καιρό. Αποφάσι­σα κάποια μέρα να αναπαραγάγω το κόσμημα. Επειδή δεν εύρισκα καμιά περιγραφή βαψίματος ελεφαντοστού με πορφύρα, συμπέρανα ότι θα έ­πρεπε να ήταν ένα πολύ σπουδαίο ιστορικό υλικό.

1 Ιλιάς Δ, 141-142: «Ώς δ' οτε τις τ' ελέφαντα γυνή φοίνικι μιήνη, Μηονηίς ήε Κάειρα παρήϊον εμμεναι ίππων».

6. ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΑΨΙΜΟ

12.  Κόβω το σχήμα καλύμματος παρειάς από ελεφαντοστού ελαφρά μεγαλύτερο από το πραγματικό μέγεθος.

13.  Κόβω τις γωνίες ώστε να προκύψει ένα χον­δρικά στρογγυλό σχήμα.

14.  Διαμορφώνω το τεμάχιο από ελεφαντοστού σε ένα τόρνο.

15.   Υγραίνω ένα κομμάτι δέρματος προβάτου με νερό. Ρίχνω χονδρή άμμο στο πίσω μέρος της προ­βιάς και λειαίνω προσεκτικά το ελεφαντοστού. Ε­παναλαμβάνω με λεπτή άμμο.

16.   Όταν η επιφάνεια του ελεφαντοστού λάμπει, την στιλβώνω πρώτα με βρεγμένο λινό ύφασμα, μετά με το πίσω μέρος δέρματος προβάτου, ξηρό μάλλινο ύφασμα, ύφασμα κασμίρι, και τελικά με γούνα ζιμπελίνας για 48 ώρες.

17.  Για το βάψιμο επιλέγω μια μέρα με θερμοκρα­σία πάνω από 30ο   και υγρασία κάτω από 40%.

18.   Τοποθετώ το ελεφαντοστού σε ζεστό νερό για μιάμιση ώρα.

19.  Στεγνώνω το ελεφαντοστού στην σκιά σε θερ­μοκρασία πάνω από 30°  και θερμοκρασία κάτω από 40% για τρεις ως τέσσερις ημέρες.

20.  Προετοιμάζω την πορφύρα για ζύμωση όπως αναφέρεται στο D. Την θερμαίνω μέχρι να απο­κτήσει θερμοκρασία 60-6 5'Ό. Προσθέτω ασβεστό-νερο μέχρι να αποκτήσει τιμή ρΗ από 10 ως 15.

21.   Τοποθετώ το ελεφαντοστού για μιαν ώρα στο νερό.

22.  Εμβαπτίζω το ελεφαντοστού στο δοχείο με το διάλυμα, για 15 ως 20 λεπτά.

23.  Ξεπλένω την χρωστική ουσία με ένα λεπτό τε­μάχιο από δέρμα προβάτου.

24.  Στεγνώνω το βαμμένο ελεφαντοστού στην σκιά σε θερμοκρασία πάνω από 30 και υγρασία κάτω από 40% για δυο εβδομάδες.

31. Επιβεβαιώνω ότι το ελεφαντοστού έχει στε­γνώσει και το λειαίνω όποις εξηγήθηκε. Χρησιμο­ποιώ γούνα ζιμπελίνας για, την τελική στίλβωση. Αυτή είναι η μέθοδος που αναβίωσε από την Iλιάδα.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Όταν άρχισα να μελετώ την πορφύρα, ποτέ δεν θα μπορούσα να φανταστώ ότι θα βρισκόμουν αντι­μέτωπος με την μεγαλειώδη και μακρόχρονη ι­στορία της Ελλάδας. Χάρη στις ιδέες των αρχαί­ων Ελλήνων, που αναζητούσαν την τέλεια ομορ­φιά, μπόρεσα να ολοκλήρωσα) την μελέτη μου. Είναι μεγάλη τιμή για μένα να έχω την ευκαιρία να παρουσιάσω την εργασία αυτή στον τόπο που γεννήθηκε η πορφύρα και το βαμμένο ελεφαντοστού που μπόρεσα να αναπαραγάγω.




 Purple: Researching a method of painting in ancient Greece

Wako Nishiyama

I felt I had a duty as a dyer to revive the Purple, which the ancient Greeks were proud and which made so deep impression.

Address for correspondence:

530Ishki, Yaizou-city, Shzuoka425-0054, Japan

Email: wako-n(@)nifty.com

 ABSTRACT
Fifty years have passed since I began studying painting method Yuzen, a traditional dyeing process in Japan at the age of fifteen years. In the process revive some ancient methods of dyeing. Purple is one of those methods, but gave great meaning to my life. I learned how noble idea is culture, especially not impressed deeply by the Greek civilization, built by noble thoughts seeking the truth, and who supported me to continue my study in purple for twenty eight years.

1. INTRODUCTION
While talking with my friends, one of them said that several folks dyed fabrics using purple paint, earning from shellfish during the ancient Roman times. This was new for me and surprised me. This question, asked by a friend who had nothing to do with painting, was the first step in my study for purpura. I wanted to see the purple color of the pigment ostracism. I started to track shellfish in picture books. Episkeptomouna one to one fisherman houses for many months and finally found a size ten Thaisclavigera about 3 ekatostoon. Remove the yellowish discharge from the shell and tried to paint fabric. Then the discharge, which was spread on the surface of a single square centimeter on the fabric, and changed color from yellow was green, blue purple and finally within thirty minutes arrested something mysterious in this process. But the purple was a deadly flaw: A very unpleasant odor. The purple color, which emerged from the experiment was over in just one square centimeter, looked divine and filled with an indescribable feeling. When I reached the point to understand the dye, I had many opportunities to be informed by the literature of antiquity. I learned that the ancient Greeks included purple in their culture perfection. As the accumulated literature, my desire to visit Greece grew. I found a great interest in information received recently to my knowledge (2006), that by the mid-second millennium BC the inhabitants of the Aegean islands were making the purple murex shell and that this coloring substance used in the frescoes of Thera (Santorini).In 1988 I was finally given the opportunity to visit Greece. I still remember how I was impressed by the beautiful landscape of the country in the Aegean. I felt I had a duty as a dyer to revive the robe, which the ancient Greeks were proud and which made so deep impression.So the landscape of Greece, which had illusory for the first time, show me which road to take and gave me enthusiasm to pursue my purpose. I decided to study in practice the method and not the paint tube. Fortunately help fishermen collecting large quantities of shellfish I needed for my study. I went day by day to study ways of removing the bad smell. I thought to use) the characteristics of the substance chroistikis purple. The XPO) brindle dissolved in alkaline solution and coagulated with acid. I noticed this feature and tried to separate the pigment from the viscous liquid that seemed to give off a bad smell. The process is as follows (the individual processes shown in the images of Fig. 1 at the end of this):

1. Remove the purple gland (an internal organ pipe form, about two by three centimeters) from a totally unsuitable Rapana Venosa size eight centimeters. Open the tube and remove the yellow viscous liquid.
2. Dissolve the viscous liquid in alkaline solution, heating and adding acid to oxidize. Then the purple pigment is separated from the slurry in the form of particles. The particles deposited as the solution cools.
3. After some iterations refining this method gave crystals of good quality. However remained a slight odor of raw fish, although the bad odor was virtually eliminated.I needed one hundred liters of hot water with twenty grams of pigment to paint in one kilogram of silk fabric. I.e. dilute five hundred times, and the odor can not be removed.But I could only think of that ancient method had not yet revived, because the pigment obtained with this method we need some auxiliary chemicals to oxidize. Ie, the dye should have been yellow REIO when he was in totally unsuitable. Yet to prove that in ancient times used such chemicals. I felt really how difficult it was to solve the mystery of purple. Five years had passed since I began my study.
2. REMOVAL OF CORROSION
I left a purple gland with water in a test tube for six months. The flesh of crustaceans rotted and dissolved in water, whereas the pigment had settled to the bottom of the tube. The space was filled with an overwhelming smell of decay of ostracism. Then tried this method in a ten liter vessel outdoors as follows:
4. Remove the purple gland (viscous liquid) about ten kilograms totally unsuitable. (About 200 pieces) and put them in the pot with three liters of water. At first scramble every day to accelerated corrosion.
5. The best season is from April to October, when the corrosion is accelerated. After six months, the decomposition odor becomes strong.
6. After twelve months, passing through the winter, the smell changes in smell gas.
7. After spending the summer twice, the smell of decomposition disappeared completely and turned in a strong smell of gas.8. Refining the dye using the method 3 and 4 above. The smell of raw fish disappeared, but remained the smell of the sea.
In the Aegean people love perfumes as part of their culture in 2000 BC Based on this fact, we can not accept that those people were wearing smelly clothes. The ancient Greeks must have achieved the perfect purple, in the same way as they sought to reach a perfect thought in the field of learning, art, science, philosophy and so on. In literature purpura moved from China through the continent of Eurasia. But when? Believe that ancient purple was perfect and odorless so enjoyed high esteem by many peoples of the interior, they did not like the smell of the sea at that time. The lack of odor in purple gave great value to the world at the time. So I decided to look for another method to get to the perfect purple.
3. AIMING TO COMPLETE ELIMINATION OF LIFE smell
While still continuing to seek the ancient method of perfect elimination odor, could not find a specific method. After many experiments, they finally reached the conclusion that the only solution was to find a liquid that could dissolve the bad odor. I was sure that the mysterious process of refining pigment must have been in daily life, so I tried all the methods I could think of. In the end, a vague thought remained. Was melokraso. This mixture was used very ancient Greeks. I thought that melokraso should give some idea to solve the mystery of refineries.

4. PERFECT pigments USE MELOKRASOU
To paint a large amount of fabric needed dye solution. Purple require one hundred times the amount of solution to the weight of the fabric. The method using melokrasou was as follows: mixing purple gland storyline of shellfish Rapana Venosa with honey to cause fermentation. Honey and purple were linked to the gods in ancient Greece. I felt like I had found in the ancient mythology. I reason I tried this method. In my mind I had gotten an idea.
Herodotus wrote his Histories in the 5 ° century BC that Alexander the Great discovered 100-120 tons of Hermione purple product (Argolida) immersed in honey, when he captured Susa in Persia. Once I read it, I thought that honey and purple probably have something to do with melokraso, ie a method that would use fermentation. So the method I seek to identify long, making clear the fermentation. Fifteen years had already passed since I began this study. Then I tried this particular method of fermentation:9. I added water to a purple gland in a container. I added honey in an amount equal to one quarter of the total weight.10. The fermentation is started the next day. Stir morning and evening.15. The fermentation was finished after one week and reached the by-oxidation.This method is not as complex as the A and B and there is no bad smell. The space was filled with a pleasant smell like wine or brandy.

5. THE PAINTING OF IVORY
The description of the Iliad ("It looked like purple, the women of Lydia and Caria use to dye ivory to make ornament on the horse bridles") was thinking for a long time. I decided one day to play jewelry. Because not found any description ivory with purple paint, I have concluded that it should be a very important historical material.
1 D Iliad, 141-142: "As d 'nor the' t elephant woman miini Phoenicians, Mioniis UN Kaeira pariion emmenai horses. "

6. DEVELOPMENT AND PREPARATION FOR PAINTING
12. I cut the shape of ivory cheek cover slightly larger than the actual size.13. Sever the angles to give a roughly round shape.14. Shapes the piece of ivory in a lathe.15. Moisten a piece of sheep skin with water. Throw grit at the back of the hide and sleek ivory carefully. Repeat with fine sand.16. When the surface of ivory shine, glaze the first with wet linen cloth, after the back skin sheep, dry wool fabric, cashmere, and finally with fur sable for 48 hours.17. For this painting I choose a day with temperatures above 30 and humidity below 40%.18. Place the ivory in warm water for half an hour.19. Dries ivory shade in temperatures above 30 ° temperature and below 40% for three to four days.20. Paved purple for fermentation as indicated in D. The warm temperature until it 5'O 60-6. Add lime-water to obtain a pH value of 10 to 15.21. Place the ivory for an hour in the water.22. Immerse the ivory in the vessel with the solution for 15 to 20 minutes.23. Scour the pigment with a thin piece of sheepskin.24. Dry the painted ivory shade in temperatures above 30 and humidity below 40% for two weeks.31. I confirm that ivory is dry and slick which explained. Sable fur to use, the final polishing. This is the method that revived the Iliad.
EPILOGUEWhen I started studying purple, never could I imagine that would have faced a long and glorious history of Greece. Thanks to the ideas of the ancient Greeks, who sought the perfect beauty, we can finish) to my study. It is a great honor for me to have the opportunity to present this work in the birthplace purple and ivory painted to be able to reproduce.



Η περίφημη αρχαία πορφύρα της Ερμιόνης και η τεχνολογία της

http://argolikivivliothiki.gr/2011/06/07/%CE%B7-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%AF%CF%86%CE%B7%CE%BC%CE%B7-%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B1%CE%AF%CE%B1-%CF%80%CE%BF%CF%81%CF%86%CF%8D%CF%81%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B9%CF%8C%CE%BD%CE%B7/

 

Saturday, February 16, 2013

ΚΙΛΤΙΔΗΣ ΚΩΝ: Ο Έλλην ιδεαλιστής Ιωάννης Συκουτρής

 
 


Διάλεξη του  Κιλτίδη Κωνσταντινου, ιατρού, πρώην υπουργού  στις  14 Φεβρουαρίου 2013 με θέμα: Ο Έλλην ιδεαλιστής Ιωάννης Συκουτρής .

 Οι διαλέξεις διενεργούνται στην αίθουσα «Αλέξανδρος», Εθνικής Αμύνης 1, Πολιτιστικό Κέντρο Περιφερειακής Διοικήσεως Κεντρικής Μακεδονίας. Έδρα του ινστιτούτου "ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ": Γαμβέτα 168 - 542 48 Θεσσαλονίκη Τηλ. & Τηλ/πο 0030/2310 315215
 

ΚΑΨΑΛΑΣ ΔΗΜ.: Η ΑΠΑΤΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑΡ

 
Διάλεξη του Δημοσιογράφου Δημητρίου Καψάλα στις 14 Φεβρουαρίου 2013 για τις τελευταίες εξελίξεις στα Εθνικά θέματα. Οι διαλέξεις διενεργούνται στην αίθουσα «Αλέξανδρος», Εθνικής Αμύνης 1, Πολιτιστικό Κέντρο Περιφερειακής Διοικήσεως Κεντρικής Μακεδονίας. Έδρα του ινστιτούτου "ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ": Γαμβέτα 168 - 542 48 Θεσσαλονίκη Τηλ. & Τηλ/πο 0030/2310 315215

Βρίτσιος Αριστοτέλης: Τρία Βουλγαρικά ποιήματα.


Ο Πρόεδρος του Ινστιτούτου «Αριστοτέλης»  Βρίτσιος Αριστοτέλης Ομότιμος Καθηγητής Α.Π.Θ. στις 14 Φεβρουαρίου 2013  διαβάζει Τρία Βουλγαρικά ποιήματα.

Saturday, February 09, 2013

ΑΡΧΑΙΑ ΠΑΡΤΙΤΟΥΡΑ ΠΑΝΩ ΣΕ ΔΑΚΤΥΛΙΔΙ



ΑΡΧΑΙΑ ΠΑΡΤΙΤΟΥΡΑ ΠΑΝΩ ΣΕ ΔΑΚΤΥΛΙΔΙ

Ρεπορτάζ: ΧΡΙΣΤΟΣ ΖΑΦΕΙΡΗΣ

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ, 27. Του ανταποκριτή μας.

Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ στον κόσμο ακέραιη μουσική καταγραφή μελωδίας σε αρχαιοελληνική παρασημαντική με τη χρήση αποκλειστικά φωνητικών χαρακτήρων, που βρέθηκε το 1912 στη Θράκη, αποκωδικοποιήθηκε από Έλληνα επιστήμονα και θα παρουσιαστεί μουσικά αύριο το βράδυ στην αίθουσα τελετών του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στα πλαίσια του Α' Βαλκανικού Συνεδρίου Φυσικής που ολοκληρώνεται αύριο (Σάββατο).
Τη μουσική ερμηνεία της επιγραφής, πάνω σε δαχτυλίδι, που βρέθηκε σε τάφο του 5ου π.Χ. αιώνα, στο σημερινό βουλγαρικό χωριό

Εζέροβο, κοντά στη Φιλιππούπολη, έκανε ο επίκουρος καθηγητής της ακουστικής και φυσικής της μουσικής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης κ. Χαράλαμπος Σπυρίδης και θα την ανακοινώσει αύριο στο Βαλκανικό Συνέδριο Φυσικής.
Ο κ. Σπυρίδης που έχει μελετήσει την αρχαιοελληνική και βυζαντινή μουσική, υποστηρίζει ότι το κείμενο με 61 συνολικά χαρακτήρες είναι μελωδία γραμμένη στη μουσική σημειογραφία των αρχαίων Ελλήνων με ελληνικά γράμματα, κι όχι απλή ελληνική επιγραφή, όπως υποστήριζαν ως τώρα πολλοί αρχαιολόγοι και γλωσσολόγοι.
«Πιστεύω, είπε στα "ΝΕΑ" ό κ. Σπυρίδης, ότι το επίγραμμα στο δαχτυλίδι του Εζέροβο είναι μια θρακική μελωδία, πιθανόν ένας ύμνος, κι είναι γραμμένη με σύμβολα της φωνητικής μουσικής. Με τη χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή και με τη βοήθεια των μουσικών πινάκων του Αλυπίου (4ος μ.Χ.) έκανα αποκωδικοποίηση των ιωνικών μουσικών συμβόλων, που είναι όλα φωνητικά, σε νότες σημερινής μουσικής σημειογραφίας.



Το δαχτυλίδι του
Εζέροβο με τη μουσική
παρτιτούρα του
5ου π.Χ.αιώνα

Η εξέλιξη της μελωδίας είναι μουσικά και μουσικολογικά ορθή, καθώς επίσης και αισθητικά αποδεκτή. Πιθανώς ο ρυθμός της μελωδίας είναι έξι-όγδοα. Τον ίδιο ρυθμό, επισήμανε ο κ. Σπυρίδης, έχει και ό ιερότερος χορός των Θρακιωτών, ο «ζωναράδικος». Κι αυτό δεν είναι τυχαίο. Διαπιστώθηκε, είπε ο κ. Σπυρίδης, ότι οι τρεις γραμμές της μελωδίας ανήκουν στο υπεριώνιο (ή υπεριάστιο) τρόπο και οι υπόλοιπες γραμμές στον υπεραιόλιο τρόπο...».
Το δαχτυλίδι με την παρτιτούρα του θρακικού ύμνου, που βρίσκεται στο αρχαιολογικό μουσείο της Σόφιας, είχε βρεθεί στη διάρκεια ανασκαφών στον τάφο του Εζέροβο μαζί με άλλα αρχαιοελληνικά κτερίσματα, κι έχει προκαλέσει ζωηρό ενδιαφέρον συγκριτικής γλωσσολογίας, στηριγμένοι δηλαδή στο λεξιλόγιο γνωστών ινδοευρωπαϊκών γλωσσών.                                  
Οι χαρακτήρες είναι γραμμένοι πάνω στην πλάκα του δακτυλιδιού χωρίς να ξεχωρίζουν οι λέξεις. Σε αντιγραφή είναι οι εξής:

ΡΟΛΙΣΤΕΝΕΑΣΝ
ΕΡΕΝΕΑΤΙΑ
ΤΕΑΝΗΣΚΟΑ     
ΡΑΖΕΑΔΟΜ
ΕΑΝΤΙΛΕΖΥ
ΠΤΑΜΙΗΕ
ΡΑΖ
ΗΛΤΑ
Ο φιλόλογος Κοσμάς Αποστολίδης από τη Φιλιππούπολη είχε υποστηρίξει ότι η επιγραφή είναι γραμμένη στην ελληνική γλώσσα και ο Κωνσταντίνος Κουρτίδης είχε διατυπώσει τη γνώμη ότι είναι προφανής ο προφορικός και προαιολικός, δηλαδή ο θρακικός,   χαρακτήρας της επιγραφής.   
Πάντως πρέπει να σημειωθεί ότι την εποχή που γράφτηκε η επιγραφή οι Θράκες γνώριζαν την ελληνική γλώσσα την οποία μιλούσαν με ιδιαίτερους ιδιωματισμούς.
Η ανακοίνωση του κ. Σπυρίδη αναμένεται να προκαλέσει εντύπωση στο συνέδριο και η ακρόαση της αρχαίας παρτιτούρας με το βιολοντσέλο του Γιώργου Μανώλα θα δώσει την πρώτη αυθεντική και πλήρη αρχαία μελωδία που διατηρεί το ίδιο χρώμα εδώ και 2.400 χρόνια.


A Classic Greek Key Pattern


ANCIENT Scores ON A RINGReportage: CHRIST ZAFEIRIS
THESSALONIKI, 27.
Our correspondent.SOLE world music record intact in ancient melody notation using only voice characters, found in 1912 in Thrace, a Greek scientist decoded and presented music tomorrow night at the Ceremonial Hall of the University of Thessaloniki in the First Balkan Conference physics ends tomorrow (Saturday).The musical interpretation of the inscription on the ring, found in the tomb of the 5th century, today Bulgarian villageEzerovo, near Plovdiv, did assistant professor of acoustics and physics of music at the University of Thessaloniki, Mr. Charalambos Spyridis and will announce tomorrow at the Balkan Conference on Physics.Mr. Spyridon who has studied ancient Greek and Byzantine music, argues that the text with 61 characters overall melody is written in musical notation of the ancient Greeks and Greek letters, not merely Greek inscription as far claimed many archaeologists and linguists."I said" new "Mr. Spyridon, that the inscription on the ring of Ezerovo is a Thracian melody, perhaps a hymn, and is written with symbols of vocal music. With the use of a computer with the help of musical tables of Alypius (4th century AD) did decode Ionic musical symbols, which are all vocal notes in today's music notation.


 


The ring Ezerovo with music score of5th . Ch. aionaThe development of the melody is good music and musicology, and aesthetically acceptable. Probably the rhythm of the melody is six-eighths. The same rate, stated Mr. Spyridon, has everything most sacred dance of Thracians, the "Zonaradikos." And this is no coincidence. It was, he said Spyridis that the three lines of melody owned yperionio (or yperiastio) mode and the remaining lines in yperaiolio way ... ".The ring with the score of the Thracian hymn, located in the archaeological museum of Sofia, was found during excavations of the tomb Ezerovo along with other ancient gems, and has caused great interest of comparative linguistics, relying on the vocabulary words known Indo-European languages.The characters are written on the plate of the ring undistinguishable words. DNA replication are:ΡΟΛΙΣΤΕΝΕΑΣΝ
ΕΡΕΝΕΑΤΙΑ
ΤΕΑΝΗΣΚΟΑ
ΡΑΖΕΑΔΟΜ
ΕΑΝΤΙΛΕΖΥ
ΠΤΑΜΙΗΕ
ΡΑΖ
ΗΛΤΑ

The philologist Kosmas Apostolidis from Plovdiv had argued that the inscription is written in Greek and Constantine Kourtidis had expressed the opinion that it is obvious the spoken and proaiolikos, ie Thracian, character of the inscription.However, it should be noted that at the time it was written the inscription Thracians knew the Greek language spoken by specific idioms.The announcement of Mr. Spyridon expected to make an impression at the conference and the hearing of ancient score with cello George Manolas will give the first authentic and complete ancient melody that keeps the same color for 2,400 years.