NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Saturday, August 10, 2013

ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΟ ΤΕΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΜΕ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΚΙΟΝΕΣ



 
 

 
 
 
Στο Hamza Bey τζαμί, γνωστό και ως Αλκαζάρ υπάρχουν κίονες με τα κιονόκρανά τους που ανήκουν στον παραπλήσιο ναό του Ηφαίστου, στην περιοχή της Αρχαίας Αγοράς με τα ιερά.
Στην περιοχή αυτή ανήκε και ο Ναός της Αφροδίτης που αγωνιζόμεθα για την σωτηρία του. 

Ο τόπος ήταν και είναι ιερός για τους Έλληνες.

Μήπως είναι καιρός να μας επιστραφούν τα λεηλατημένα μας μνημεία;



ΚΛΕΜΜΕΝΟΣ ΑΡΧΑΙΟΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΙΟΝΑΣ ΣΤΗΝ ΒΕΝΕΤΙΑ!

Συντάχθηκε απο τον/την Dikaiofilax Στις .

arxaios-ellhnikos-kionas-italia
Ιταλός, ναύαρχος του αυστρο-ουγγρικού στόλου έκλεψε έναν ολόκληρο κίονα από τον αρχαίο ναό του Ποσειδώνος του Σουνίου! Σήμερα είναι στημένος στην Βενετία!
Το υπουργείο Πολιτισμού είναι ανίκανο να προστατέψει τον πολιτισμό μας!
«Καβοκολόνες» συνηθίζουν να αποκαλούν οι ναυτικοί μας τον ιερό βράχο του Σουνίου, επί του οποίου οι αρχαίοι μας πρόγονοι είχαν στήσει - ήδη από τον 6ο αι. π.Χ. - δυο ναούς: Του Σουνιάρατου (= σωτήρος των νεών, δηλ. των πλοίων) Ποσειδώνος και της Σουνιάδος Αθηνάς...
Παρά τα χρόνια και τις λεηλασίες βαρβάρων, αρχαιοκαπήλων, «αρχαιοφίλων», «περιηγητών», κλπ. στέκει ακόμη αγέρωχος, μαγευτικός... Αιώνιο μνημείο από εντόπιο μάρμαρο (από το λατομείο της νυν περιοχής Αγριλέζας), που όσο περνά ο καιρός αυξάνει τους επισκέπτας του: Μόνον το Σούνιο και η Επίδαυρος υπερδιπλασίασαν τον χειμώνα του 2007 τους επισκέπτας τους (ενώ Μυστράς και Δελφοί απλώς τους διπλασίασαν!), συμφώνως με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία: Τον Ιανουάριο-Φεβρουάριο 2007 επισκέφθηκαν το Σούνιο 20.589 άτομα (αύξηση 77,4%)!..
Ο ναός είναι κτισμένος σε μαγική γεωδαιτική θέση στην κορυφή ισοσκελούς τριγώνου, οι ίσες πλευρές του οποίου απολήγουν στον Παρθενώνα και τον ναό της Αφαίας Αθηνάς Αιγίνης!
Τον 14ο αι. η περιοχή ήταν ορμητήριο πειρατών...
Τον 19ο αι. - δυστυχώς! - πολλοί - ακόμη και ναυτικοί - άρπαζαν σπονδύλους κιόνων, τους μετέφεραν με τα πλοία τους και τους πουλούσαν σε «αρχαιολάτρες» στην Ευρώπη! Έτσι επλούτιζαν οι τυχοδιώκτες περιηγητές...
Το 1674 ένας Γερμανός ταξειδιώτης γράφει για 17 κίονες που στέκονται ακόμα στον αρχαίο ναό. Αλλά ο sir George Ουέλερ, το 1676 αναφέρει μόλις 14! (16 εάν υπολογίσουμε δύο παραστάδες - όσοι σώζονται και σήμερα). Το ερώτημα: Τι συνέβη στον ένα (ή στους τρεις) κίονες που εξαφανίσθηκαν μεταξύ 1674 και 1676; Τότε ο ενετικός στόλος ήταν πολύ... δραστήριος κατά των Τούρκων στο Αιγαίο. Τόσο που ένα βενετσιάνικο βλήμμα ανατίναξε τον... Παρθενώνα (!), τον οποίο οι πολιορκούμενοι Τούρκοι χρησιμοποιούσαν ως... πυριτιδαποθήκη!.. Άραγε ποιον τιμωρούσαν τότε οι επίδοξοι κατακτητές Ενετοί; Τους κατακτητές οθωμανούς ή τους Έλληνες και την παγκόσμια τέχνη και Ιστορία;
Επιστροφή στην λεηλασία και αρχαιοκαπηλία του Σουνίου: Τα μέλη του αρχαίου ναού του Ποσειδώνος ευρίσκονται σήμερα διασκορπισμένα σε διάφορα γνωστά σημεία της Ευρώπης, αλλά το «κοιμισμένο» υπουργείο Πολιτισμού της Ελλάδος, δεν κάνει τίποτε για να επιστρέψουν στην θέση τους... Ένας ολόκληρος συναρμολογημένος κίονας, μαζί με το κιονόκρανό του, ευρίσκεται σήμερα στην Βενετία και αποτελεί τουριστικό αξιοθέατο της «πλωτής» πόλεως, που βρίθει βεβαίως αρχαίων ελληνικών στολιδιών, που κάποτε πρέπει να επιστραφούν!
Ενώπιον του Ca Zenobio, επάνω στην Fondamenta Briati[1] (Dorsoduro 2530), ευρίσκεται ένα κτίσμα, το οποίο θυμίζει τις οικίες της ενδοχώρας. Αυτό δεν είναι αξιοπερίεργο. Αυτό που τραβά το μάτι του επισκέπτη όμως είναι ένας αρχαίος ελληνικός κίονας (περίπου του 440 π.Χ.), στον μικρό κήπο! Κι αυτό γιατί, ο κίονας αυτός ανήκει στον ελληνικό ναό του Ποσειδώνος στο επιβλητικώτερο αρχαίο ελληνικό ακρωτήριο, αυτό του Σουνίου!..
Αυτός ο κίων έχει τις ίδιες διαστάσεις με αυτούς που απαρτίζουν ακόμη και σήμερα τον διάσημο ναό, και θα είχε κατασκευασθεί από το ίδιο αττικό μάρμαρο. Επί πλέον και σε αυτόν οι ταξειδιώτες, πλοιάρχοι και ναυτικοί είχαν αφήσει αποτυπώματα από το πέρασμά τους από το ακρωτήρι του Σουνίου, με μορφή αρχαίου «γκράφιτι», που είναι ακόμη ευανάγνωστα στον κίονα[2]... Ήταν έθιμο τότε των περαστικών βαρβάρων να μολύνουν τα αθάνατα για να δρέψουν αίγλη και αθανασία... (Το έκαναν ακόμη και στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οι ναζί, στις πέτρες των Μυκηνών!)... Επί του άβακος του αρχαίου ελληνικού κίονος του Σουνίου, που τώρα κείται παρανόμως και παρατύπως στην Ενετία, είναι χαραγμένο το όνομα ενός ιστιοφόρου του γαλλικού ναυτικού, με την ημερομηνία που έπλευσε στο αττικό ακρωτήρι («le Zephyr, Bric du Roi», 1816). Αλλού, άλλα χαράγματα μαρτυρούν το πιθανό όνομα άλλων πλοίων και την ημερομηνία πλεύσεώς τους...
Ο - ιταλικής καταγωγής - ναύαρχος του αυστρο-ουγγρικού ναυτικού Amilcare Paolucci delle Roncole, άρπαξε ένα τμήμα κίονος... αυθαιρέτως ονοματίζοντάς το «λάφυρο» - ή «αναμνηστικό» - από το... πέρασμά του από το ακρωτήρι του Σουνίου και το έφερε στην Ενετία το 1826! Ο αρχαίος ελληνικός κίων ετοποθετήθη αρχικώς στο Palazzo Erizzo, κοντά στo αρσενάλι (< arsenal = οπλοστάσιο) - κατά την άφιξη της οικογενείας Busetto στην Ενετία το 1826. Εν συνεχεία απετέλεσε τμήμα της μικρής συλλογής αρχαίων της οικογενείας Busetto, η οποία ήταν και ιδιοκτήτρια του προαναφερθέντος κτίσματος από το 1855 έως το 1920. Η τωρινή θέση του κίονος χρονολογείται το 1862 και ο επ' αυτού τοποθετηθείς λέων του Αγ. Μάρκου, χρονολογείται τον 19ο αι.
Και το βιβλίο «Μυστικά της Βενετίας», αναφέρει επίσης γι' αυτόν τον κίονα: «Σε έναν κήπο, απέναντι από το Αρμενικό Κολλέγιο, υπάρχει ένας κίων από τον ελληνικό ναό στο Σούνιο (στον οποίο επάνω υπάρχει ένα μικρό ενετικό πτερωτό λιοντάρι, που προστέθηκε στον 19ο αι.)».
Όσο για τον αρχαιοκλέπτη ναύαρχο Amilcare Paolucci delle Roncole, αυτός εγεννήθη το 1773 στην Μόντενα, και απέθανε στις 17.3.1845 στην Πάδοβα. Υπηρέτησε στο Ναυτικό της Νεαπόλεως (1787-1799), όπου έφθασε έως την τάξη του καπετάνιου φρεγάτας. Το 1805 έγινε γενικός επιθεωρητής του Ιταλικού Πολεμικού Ναυτικού, που ενέδρευε στο Μιλάνο. Το 1806 ανέλαβε την διοίκηση του πολεμικού στόλου της Ενώσεως Ενετίας. Ο ίδιος διεκρίθη στις εκστρατείες κατά της πειρατείας στην Μεσόγειο, τραυματίσθηκε σοβαρά και αιχμαλωτίσθηκε από Βρετανούς. Τα έτη 1808-1812 κρατήθηκε ως αιχμάλωτος πολέμου στην Μάλτα. Το 1814 υπηρέτησε ως υποστράτηγος στην αυστριακή υπηρεσία, αλλά σύντομα πέρασε στο Πολεμικό Ναυτικό. Το 1824 -1844 ήταν ο διοικητής του αυστρο-ουγγρικού Ναυτικού. Με την ιδιότητα αυτή, βελτίωσε την υπηρεσία σήματος και αναδιοργάνωσε το οπλοστάσιο της Ενετίας. Την περίοδο αυτή σύλησε το Σούνιο, βάζοντας το όνομά του στον μακρύ κατάλογο των ανίερων μαρμαροκλεπτών του παγκοσμίου πολιτισμού της Ελλάδος... Βραβεύθηκε μάλιστα ως Αντιναύαρχος και το 1844 απεσύρθη! Η όψη του μας είναι γνωστή από λιθογραφία του Josef Kriehuber (η οποία φιλοτεχνήθηκε το 1829).
Τέλος, άλλοι σπόνδυλοι από τον ναό του Ποσειδώνος Σουνίου υπάρχουν στο Chatsworth της Αγγλίας, στο Ανάκτορο Klein Glienicke της Γερμανίας, στην «συλλογή» του άλλου μεγάλου κλεπταποδόχου Καρόλου της Πρωσίας, κούροι από τον ναό του Σουνίου ευρίσκονται στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Ν. Υόρκης, κλπ. (Γι' αυτά θα μιλήσω σε επόμενο σημείωμά μου). Και όλα αυτά είναι γνωστά στο ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού, τουλάχιστον από το 1972, που ενοχοσιωπά...
Στις ζημιές του ιερού βράχου του Σουνίου, επί τη ευκαιρία, ας αναφερθεί και η πληροφορία του Άγγλου αρχαιολόγου και επί κεφαλής της εταιρείας Dilletanti, Richard Chandler, κατά το ταξείδι του στην Ελλάδα (1764-1766), ο οποίος αναφέρει ότι τους τότε σωζομένους κίονες του ναού εγκρέμισε κι εθρυμμάτισε ο Τζαφέρ-μπέης, καπετάνιος μιας τούρκικης γολέττας, για ν' αφαιρέσει το μολύβι που ένωνε τους σπονδύλους των κιόνων... Σημειώστε, ότι οι Γερμανοί ναζί επί Κατοχής λήστεψαν και κατέστρεψαν τον ιερό χώρο, ενώ έφτιαξαν και πολυβολεία χρησιμοποιώντας αρχαίο δομικό υλικό του! Αυτή ήταν η «χαριστική βολή», στο μνημείο...
Πηγή: Γιώργος Λεκάκης (Συγγραφέας-Λαογράφος)