θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Saturday, March 02, 2013

Σύμφωνα με την "Ινδοευρωπαϊκή όμοεθνία" οί Ελληνες είναι υποσύνολον των Ινδοευρωπαίων!

 


ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΔΡΑΝΔΑΚΗ - "ΠΥΡΣΟΣ"

— Ινδοευρωπαϊκή όμοεθνία.

ινδοευρωπαϊκός, — ή, — όν' ο ινδικός αμα και ευρωπαϊκός, άλλως ινδογερμανικός : «Ινδοευρωπαϊκή γλωσσική  ομοεθνία».

— Ινδοευρωπαϊκή όμοεθνία.

Δια της συγκριτικής γλωσσολογίας—της οποίας τάς πρώτας μέν αρχάς όφείλομεν είς διαφόρους μελετητάς της αρχαίας ινδικής:
τον Γάλλον ίησουΐτην Coeurdoux (1767), τον  Αγγλον William Jones (1786), τον Γερμανόν Fr. Schlegel (1772 —1829) κλπ., αλλά της οποίας ό πραγματικός ιδρυτής ανεδείχθη -ό επιφανής Γερμανός γλωσσολόγος Fr. Bopp (1791 — 1867)—απεδείχθη προφανώς, ή, μάλλον, άνεκαλύφθη ή ινδοευρωπαϊκή (ή, άλλως, ίαπετικη και Ινδογερμανικη λεγομένη) όμοεθνία. Ταυτην άποτετελουν πολλά και διάφορα έθνη—τά σπουδαιότατα εκ τών εθνών τής γης—οι Ινδοί, οι Αφγανοί, οί Πέρσαι, οι Αρμένιοι, οι Σλαύοι, οι γερμανικοί λαοί (Γερμανοί, Σουηδοί, Νορβηγοί, Δανοί, Όλλανδοί, Αγγλοσάξονες κλ.), οί κελτικοί λαοί, οι Λατίνοι (και οί εξ αυτών προελθόντες νεολατινικοί λαοί: Ιταλοί, Γάλλοι, Ισπανοί, Πορτογάλοι, Ρουμάνοι κλπ.), οί Ιλλυριοί, οί Ελληνες κλπ. Ούτοι, ώς άπέδειξεν ή συγκριτική έρευνα τών γλωσσών των (βλ. και λ. ίαπετικη γλώσσα), προήλθον εκ τής διά διαφόρους λόγους διασπάσεως   ενός και του αυτού λαού, τον όποιον συνθηματικώς καλούμεν Ιαπετικον και ό όποιος πάλαι ποτέ είς χρόνους προϊστορικούς άπετέλει μίαν έθνικήν και γεωγραφική ν ενότητα. Ποία είναι ή χώρα, εις τήν οποίαν κατώκει ό ίαπετικός ούτος λαός, μέ άλλας λέξεις ποία είναι η κοιτίς τών ινδοευρωπαϊκών ή ίαπετικών εθνών, είναι δύσκολον νά έξακριβωθεί.

 Άλλοτε έπιστευετο, ότι πρώτη πατρίς τών λαών τούτων ή το ή Ασία, διότι αυτή) κατά τήν Π. Διαθήκην εθεωρείτο κοιτις σύμπαντος του ανθρωπίνου γένους. Σήμερον θεωρείται ώς πιθανότερα κοιτίς τών ινδοευρωπαϊκών εθνών ή Ευρώπη και μάλιστα ή βόρειος και ή κεντρική. Έκ ταύτης όρμηθέντες οί ανωτέρω λαοί προύχώρησαν άλλοι μέν προς ανατολάς μέχρι τής Περσίας και τών Ινδιών, άλλοι δέ   προς δυσμάς και άλλοι προς νότον δια της   κοιλάδος του Άξιου εις τήν κατόπιν ονομασθείσαν Ελλάδα.
 

Δια   της   συγκριτικής   έρεύνης   των Ιαπετικών γλωσσών   κατωρθώθη να   σχημαπισθη  εικών τις ουχί μόνον   της αρχικής   ίαπετικής   γλώσσης, εκ τής οποίας αύται προήλθον και τής οποίας αποτελούν   διάφορον   έκαστη έξέλιξιν,   άλλα και του παλαιότατου και πρωτογόνου ίαπετικοϋ ή Ινδοευροιπαϊκού πολιτισμού.   Ούτως  έξηκριβώθη, οτι ό ινδοευρωπαϊκός λαός είχε δαμάσει και έξημερώσει   και είχεν ως   κατοικίδια ζώα   την αίγα, τόν βούν, τόν  ίππον, τόν κύνα, το πρόβατον

(βους ή δωρ. βώς — λατιν. bos—ινδικά gaus κλπ.,
 αΐξ — αρμ. aic — ινδικά  ajas κλπ.,
οίς  (oFις) — λατ.  Ovis — ινδικά   avis κλ.),


έγνώριζε   τόν άργυρον, τόν ορείχαλκον, την καλλιέργειαν των αγρών, την τέχνην του πλέκειν, ειχεν οίκογενειακόν βίον άνεπτυγμένον, ώστε διέκρινε   διαφόρους   βαθμούς   συγγενείας κ,ο.κ. Αι λέξεις αί   δηλωτικαι   όλον   των   εννοιών τούτων είναι κοιναί εις όλας σχεδόν τάς Ινδοευρωπαϊκάς γλώσσας,   έξ οι δυνάμεθα   να συναγάγωμεν μετά βεβαιότητος, οτι έχουν κοινήν την αρχήν, οτι δηλαδή προέρχονται   εκ τής   αρχικής ινδοευρωπαϊκής ή Ιαπετικής γλώσσης και άπετέλουν μέλος του λεξιλογίου του πρώτου Ινδοευρωπαϊκού λαού.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΑ. Γ. Χατζιδάκι, Άκαδημεικά Αναγνώσματα 2 Α.' (Άθηναι 1924).
                                    Γ.   π.   ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ