θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Sunday, December 30, 2012

Saturday, December 29, 2012

Ηλιούγεννα - Το αρχαίο Ελληνικό έθιμο των Χριστουγέννων

Η Αρχαία Ελλάδα σε ένα αγρόκτημα!

Η Αρχαία Ελλάδα σε ένα αγρόκτημα!

 
 
Τον αρχαιοελληνικό τρόπο παραγωγής ψωμιού, τυριού, ελαιολάδου, κρασιού και τις καθημερινές δραστηριότητες του αγροκτήματος στην αρχαιότητα θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν οι επισκέπτες του διατροφικού θεματικού πάρκου «Αρχαιοελληνικό Αγρόκτημα» που εγκαινιάζεται σήμερα στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης, με στόχο να αναδείξει την αρχαία καταγωγή της μεσογειακής διατροφής και να βοηθήσει τους επισκέπτες, μικρούς και μεγάλους, να διαμορφώσουν σωστή νοοτροπία διατροφής. Το θεματικό πάρκο «Αρχαιοελληνικό Αγρόκτημα» εκτείνεται σε έκταση πέντε στρεμμάτων, που περιλαμβάνει χώρους με εκθέματα που απεικονίζουν τον αρχαιοελληνικό τρόπο παραγωγής διαφόρων προϊόντων. Ο επισκέπτης θα μπορεί να μάθει πώς οι αρχαίοι εκτελούσαν συνταγές με σησάμι, ξηρούς καρπούς, μέλι και ταχίνι, αλλά και θα έχει τη δυνατότητα να ξεναγηθεί στα κτίσματα που περιέβαλαν το αρχαίο αγρόκτημα και τα οποία είναι χτισμένα όπως πριν από χιλιάδες χρόνια: με πηλό και άχυρο. Επίσης, θα δει γλυπτά σε φυσικό μέγεθος, που αναπαριστούν σκηνές από την αρχαία ζωή και παράλληλα θα δοκιμάσει συνταγές ποιοτικής μεσογειακής κουζίνας.

Παράλληλα, σε ένα πλήρες θερμοκήπιο που υπάρχει στο αγρόκτημα οι επισκέπτες θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν τα βότανα της Ιπποκράτειου Ιατρικής και να πάρουν πληροφορίες για τις ευεργετικές ιδιότητές τους για τον ανθρώπινο οργανισμό. Στο θερμοκήπιο υπάρχει και φυτώριο σπόρων και βοτάνων τα οποία μπορούν οι μικροί επισκέπτες του πάρκου να φυτέψουν και να φροντίσουν. Το ταξίδι στον χρόνο μάλιστα συμπληρώνεται με μία ακόμη πρωτότυπη ξενάγηση, στο Διαδραστικό Μουσείο Ελληνικού Παραδοσιακού Παιχνιδιού, μια έκθεση με παιχνίδια που παίζονται στην Ελλάδα από την αρχαιότητα έως σήμερα.


Αναπαραστάσεις

Οι θεματικές αναπαραστάσεις που περιλαμβάνονται σστο αρχαιολογικό πάρκο προσφέρουν στους επισκέπτες μια ολοκληρωμένη εικόνα. Μεταξύ άλλων, υπάρχει αναπαράσταση της οικίας, ανδρωνίτης, γυναικωνίτης, χώροι όπου έπαιζαν τα παιδιά, W.C., αποθήκες και κουζίνα όπου αναπαριστάται η παρασκευή ψωμιού. Εικόνες από το λίχνισμα, το άλεσμα, το ψήσιμο σε φούρνο, την παρασκευή τυριού, το άρμεγμα, τη συλλογή και την παραγωγή του τυριού, την παρασκευή κρασιού θα ενθουσιάσουν τους επισκέπτες, ενώ εξαιρετικά εντυπωσιακό είναι το σταφυλοπατητήριο, η λήψη του εκχυλίσματος, η αποθήκευση σε πιθάρια, η παρασκευή λαδιού, η συλλογή, το πάτημα στη μυλόπετρα, η λήψη και αποθήκευση, η παρασκευή μελιού και ταχινιού, το άλεσμα, το βράσιμο του μελιού, η μίξη ταχίνι-μέλι (παστέλι), ο χώρος του εργαστηρίου, ενώ δίνονται εικόνες από τους χώρους διαμονής των δούλων. Αναπαριστώνται ακόμη και επαγγέλματα, όπως του ξυλουργού, του σιδερά, του πηλουργού, του γλύπτη, ενώ στο ιατρείο υπάρχει ακόμη και αναπαράσταση μιας χειρουργικής επέμβασης.

ΕΥΑ ΠΑΠΑΔΑΤΟΥ

Wednesday, December 26, 2012

Ο μέρμηγκας και ο τζίτζικας. Η ίδια ιστορία σε δύο χώρες.



Η Γερμανική έκδοση και η γαλλική έκδοση
______________________________


* ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΚΔΟΣΗ *



Ο μέρμηγκας εργάζεται σκληρά όλο το καλοκαίρι με τη ζέστη.

Κτίζει  το σπίτι του  και προετοιμάζεται για το χειμώνα.

Ο τζίτζικας σκέφτεται πως ο μέρμηγκας είναι ηλίθιος, γελάει , χορεύει  και παίζει.

Μόλις έρθει ο χειμώνας, ο μέρμηγκας αναπαύεται στη ζεστή του φωλειά και τρέφεται καλά.

Ο τζίτζικας τρέμει από το κρύο,  δεν έχει καμία τροφή ή καταφύγιο και πεθαίνει από το κρύο.

ΤΕΛΟΣ.


________________________________________________
* * Γαλλική έκδοση


Ο μέρμηγκας εργάζεται σκληρά όλο το καλοκαίρι με τη ζέστη.

Κτίζει  το σπίτι του  και προετοιμάζεται για το χειμώνα.

Ο τζίτζικας σκέφτεται πως ο μέρμηγκας είναι ηλίθιος, γελάει , χορεύει  και παίζει.
Μόλις έρθει ο χειμώνας, ο μέρμηγκας αναπαύεται στη ζεστή του φωλειά και τρέφεται καλά.

Ο τζίτζικας τρέμοντας από το κρύο δίνει μια συνέντευξη τύπου και ρωτά γιατί ο μέρμηγκας έχει το δικαίωμα να είναι ζεστός και να τρέφεται καλά, ενώ άλλοι λιγότερο τυχεροί σαν κι αυτόν, κρυώνουν και είναι πεινασμένοι;

H τηλεόραση οργανώνει ζωντανά εκπομπές που δείχνουν τον  τζίτζικα να τρέμει από το κρύο και μεταδίδει βίντεο του   μέρμηγκα  στο άνετο ζεστό και σπίτι του, με ένα τραπέζι γεμάτο τρόφιμα.

Οι Γάλλοι εκπλήσσονται που σε μια πλούσια χώρα, αφήνουμε   το φτωχό τζίτζικα να υποφέρει, ενώ άλλοι ζουν σε αφθονία.

Σύλλογοι κατά της φτώχειας διαδηλώνουν μπροστά από το σπίτι του μέρμηγκα .

Οι δημοσιογράφοι οργανώνουν συνεντεύξεις, ρωτώντας γιατί ο μέρμηγκας πλούτισε στην πλάτη του τζίτζικα και  καλούν την κυβέρνηση να αυξήσει τους φόρους που πληρώνει ώστε ο μέρμηγκας να δώσει το  «δίκαιο μερίδιο του».

Η CGT, το Κομμουνιστικό Κόμμα, η Επαναστατική Κομμουνιστική Λίγκα, οι Πράσινοι, το Modem (1), η Νέα Αριστερά, η Νέα Δεξιά, το Δίκαιο Κέντρο, οργανώνουν καθιστικές διαμαρτυρίες μπροστά από το σπίτι του μέρμηγκα .
 
Οι υπάλληλοι αποφασίζουν να κάνουν μία απεργία αλληλεγγύης από 59 λεπτά την ημέρα, για αόριστο χρονικό διάστημα.

Ένα μοντέρνος φιλόσοφος έγραψε ένα βιβλίο που παρουσιάζει τη σχέση του μέρμηγκα με ύποπτες «αντιδραστικές» σχέσεις.

Ανταποκρινόμενη στις δημοσκοπήσεις, η κυβέρνηση ετοιμάζει νόμο για την οικονομική ισότητα και το δίκαιο (αναδρομικώς από το καλοκαίρι) για την καταπολέμηση των διακρίσεων.

Οι φόροι αυξάνονται και στον μέρμηγκα επιβάλλεται επίσης ένα πρόστιμο γιατί δεν προσέλαβε τον τζίτζικα ως βοήθεια.

Το σπίτι του μέρμηγκα κατάσχεται από τις αρχές καθώς ο μέρμηγκας δεν έχει αρκετά χρήματα για να πληρώσει το πρόστιμο και τους φόρους.

Ο μέρμηγκας εγκαταλείπει τη Γαλλία για να εγκατασταθεί στην Ελβετία, όπου συμβάλλει στην οικονομική της ευημερία.

Η τηλεόραση κάνει μία αναφορά για τον τζίτζικα που τώρα πάχυνε.

Αυτή τη στιγμή ο τζίτζικας τελειώνει τις προμήθειες του μέρμηγκα αν και η άνοιξη είναι ακόμα μακριά.

Μέσα στο σπίτι του μέρμηγκα πραγματοποιούνται τακτικά συγκεντρώσεις από αριστερούς καλλιτέχνες και συγγραφείς.

Ο τραγουδιστής Renaud συνθέτει το τραγούδι ... 'Fourmi, barre-toi!'

Το πρώην σπίτι του μέρμηγκα έχει γίνει κοινωνική στέγη για τον τζίτζικα και διαλύεται επειδή δεν έχει κάνει τίποτα για να το συντηρήσει.

Κατηγορείται η κυβέρνηση για έλλειψη πόρων.

Συστήνεται μια εξεταστική επιτροπή, η οποία θα κοστίσει 10 € εκατομμύρια.

Ο τζίτζικας πεθαίνει από υπερβολική δόση ναρκωτικών.







Η εφημερίδα L' Humanité με πρωτοσέλιδο τίτλο: "Θρήνος για όλους τους λαούς, που εκφράζουν κατά την ενατένισή τους, την απέραντη αγάπη τους για
ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΣΤΑΛΙΝ"











  

Η εφημερίδα Libération με τίτλο "Κρύψου πλούσιε βλάκα!"

Αφορά τον Bernard Arnault, τέταρτο πλουσιότερο  στον κόσμο, ο οποίος είναι ιδιοκτήτης σε πολυτελείς μάρκες όπως Moët Hennessy,  Louis Vuitton (LVMH), Ζήτησε την βελγική υπηκοότητα για να αντιμετωπίσει την σκληρή φορολογία της σοσιαλιστικής Γαλλικής κυβέρνησης .




Η εφημερίδα Libération και η εφημερίδα L' Humanité σχολιάζουν την αποτυχία της κυβέρνησης να επιλύσει το σοβαρό πρόβλημα της κοινωνικής ανισότητας.


Το σπίτι καταλαμβάνεται από μια συμμορία κατσαρίδων.

Οι κατσαρίδες διοργανώνουν διακίνηση μαριχουάνας και τρομοκρατούν την κοινότητα...

Η κυβέρνηση χαιρετίζει την ποικιλομορφία της Γαλλίας.

ΤΕΛΟΣ

(1) MoDem: The Democratic Movement (French: Mouvement démocrate French pronunciation: ​[muv.mɑ̃.de.mɔ'kʁat] ; MoDem French pronunciation: ​[mɔ'dɛm]) is a centrist,[1] social liberal[1] and pro-European French political party that was founded by centrist politician François Bayrou.


ΠΗΓΗ:

http://zoonpolitikon2.blogspot.fr/2011/06/la-cigale-et-la-fourmi-version.html
 

Tuesday, December 25, 2012

ΟΠΟΙΟΣ ΒΑΖΕΙ ΦΟΛΕΣ ΝΑ....

which puts poison for cats must die.
 
Celui qui met du poison aux chats devrai être mort.
 
Colui che mette il veleno nel gatto deve essere morto.
 
 

Monday, December 24, 2012

Γενετικά τροποποιημένα τρόφιμα.

Προκαλούν όγκους, διαβήτη, καρκίνους.


 
 
Genetically Modified Organisms (GMOs)

ΣΤΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ ΒΟΥΝΑ: ΝΟΣΗΛΕΙΑ ΑΝΤΑΡΤΩΝ



 
ΣΤΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ ΒΟΥΝΑ
Γ. ΧΡ. ΜΟΔΗ
(Η ΖΩΗ ΤΩΝ ΑΝΤΑΡΤΩΝ)
ΕΚΔΟΤΗΣ Α. Ι. ΡΑΛΛΗΣ
ΕΥΡΙΠΙΔΟΥ 6 - ΑΘΗΝΑΙ
1930

Οι χωρικοί έθυσίασαν ενα κριάρι και με το ζεστό δέρμα του τον έντυσαν.  Όλοι έπίστευαν πώς ή πρωτόγονη αυτή φορεσιά θά εχρησίμευε και γιά νεκρικό σάβανο στον άμοιρο Ξυλευσίνο. 
Εν τούτοις ύστερα από διαμονή τριών εβδομάδων στο δέρμα έβγαινε ό ετοιμοθάνατος υγιέστατος και ίκανός νά κάμη πορεία πέντε ωρών επάνω στα χιόνια γιά νά συνάντηση τον καπετάνιο του.


ΝΟΣΗΛΕΙΑ ΑΝΤΑΡΤΩΝ    
 
Οί πληγωμένοι της συμπλοκής είμαστε εξ. Επειδή δεν ήταν φρόνιμο να νοσηλευθούμε  όλοι μαζί διαιρεθήκαμε σε τρία ζευγάρια πού το καθένα διάλεξε για νοσοκομείο του ενα από τα τρία χωριά Γραδέσνιτσα, Γροΰνιστα και Ψώβικ. Σ' εμένα και τον Μανώλη έλαχε ή Γροΰνιστα. Άπ' τήν ελλειψι φαρμάκων στην αρχή αναγκάσθηκα να προσφύγω ή μάλον να παραδοθώ στο έλεος των κομπογιαννιτών του Μοριχόβου. Φαίνεται δε πώς και οί εξ άποκαλύψεως αυτοί γιατροί δεν είναι κατώτεροι άπ' τους επιστήμονας συναδέλφους των όσον άφορα τουλάχιστο τήν σκληρότητα προς τά θύματα. Αληθινό μαρτύριο υπέφερε εκ μέρους των ή πληγή μου. Καταπλάσματα σε καταπλάσματα, βότανα πού θά μπορούσαν ν' αποτελέσουν βοτανικό μουσείο, μεχλέμια κτλ. εσωρευονταν απάνω της χωρίς αρχή και τέλος, χωρίς σειρά και τάξι και ιδίως από τις άσχημες εκείνες γρηές, όπου προτιμάει φαίνεται, νά κατασκηνώνη το πνεύμα τού Ιπποκράτους.
Ευτυχώς έφθασαν από το Μοναστήρι κρυμμένα σε σακκιά άπό μαλλί άφθονα αντισηπτικά. Τή θεραπεία πιά ανέλαβε με περισσότερες αξιώσεις ειλικρίνειας αν όχι επιτυχίας ο δάσκαλος τού χωριού. Έκτος άπ' τον γραμματικό του πλούτο είχε πάρει μαζί του απ το Μοναστήρι και λίγα μαθήματα νοσοκόμου με τήν ευγενή φιλοδοξία ν' αναπλήρωση απέναντι μας τήν απουσία τού ερυθρού σταυρού. Ατυχώς όμως ό
- 161 —
δάσκαλος υπήρξε πολύ κακός μαθητής. Ένόμιζε πώς όση   μεγαλύτερη   κατανάλωσι   αντισηπτικών   έκαμνε τόσο   γληγορώτερα  θά έφθανε   στο   ποθητό τέρμα, όπως ό άρρωστος εκείνος χωριάτης πού βαρεθείς νά παίρνη κατά δόσεις τά φάρμακα τού γιατρού τά πήρε όλα δια μιας.  Όλο το χρόνο, πού τού άφηνε διαθέσιμο ή διδασκαλία, τον εθυσίαζε με προθυμία αξία καλλίτερης τύχης, νά λύη και νά ξελύη τήν πληγή και νά τήν ύποβάλλη  σε λουτρά  δυνατών  διαλύσεων σουμπλιμέ και  φανικού Οξέως. Εννοείται πώς με τή μέθοδο αύτη ή πληγή ευρίσκονταν προς μεγάλη απορία τού καλού δασκάλου σε διαρκή ερεθισμό και ή θεραπεία της έχώλαινε περισσότερο κι άπ' το  πόδι  μου. Στο τέλος  επροτίμησα   ν' απαλλαγώ άπό κάθε είδος τών ιατρικών αυτών περιθάλψεων, εμπιστευόμενος εξ ολοκλήρου   στο   θεό   και το   κλίμα   τού Μοριχόβου. Πράγματι δε ή φύση  αποδείχθηκε όχι μόνο φιλανθρωπότερη άλλα και ικανότερη άπ'  όλους τους ερασιτέχνες   εκείνους   Άσκληπιάδες.   Κι   όταν   αργότερα έπεμβήκαν οι σουγιάδες και τά νύχια τών νέων συντρόφων   Γ.   Κονδύλη,   Νώντα και   Μαρκέλλου   και ύστερα άπό οδυνηρή έγχείρησι έβγαλαν άπ' τήν πληγή ένα μακρύ και πλατιασμένο κομμάτι σφαίρας, το σώμα τού εγκλήματος, ή επούλωση επήλθε γοργή κι αυτόματη.
Το σπίτι πού προβιβάσθηκε σε νοσοκομείο μας,
για τον λόγο ότι είχε μία κρύπτη, ήταν μιά τετράγωνη καλύβα όπως άλλως τε  όλα τά σπίτια τού Μοριχόβου, όπου άνθρωποι, κτήνη και πτηνά συζούσαν με αρμονία πού εγνώρισε μονάχα ό παράδεισος, προτού

 

— 162 —
διάπραξη τή γνωστή αμαρτία ή προμμάμη μας. Έδέχονταν το φως άπό μια πλατειά τρύπα ανοιγμένη στο μέσο της στέγης  άπ’ τήν οποία μας επισκέπτονται και ο βορριάς, ή βροχή, το χιόνι.  Ένας πλατύς λάκκος στο μέσο του σπιτιού, το τζάκι, εσχημάτιζε το κέντρο του. Το πολιορκούσαν μέρα νύχτα όλα τα μέλη της οικογενείας με στοργή που εξηγούσε γιατί οι αρχαίοι με τήν εστία συνεταύτιζαν και τήν ιδέα της οικογενείας και της πατρίδας. Κάποτε προσκαλούνταν να πάρη μέρος στην πανδαισία του φωτός και της θαλπωρής κουνώντας μ' ευγνωμοσύνη τήν ουρά του και ό σκύλος του σπιτιού, ενώ τα καημένα τα βώδια και ό γάιδαρος μας ερριχναν γεμάτα  πόνο βλέμματα όπου καθρεφτίζονταν ή φλόγα της πυράς και ή φλόγα της ζήλειας των για τή γινόμενη στο μικρό σύντροφο προτίμησι. Οι λάκκοι αυτοί , όπου καίει πάντα άσβεστη ή φωτιά οσο και το ιερό πυρ τών Εστιάδων είν' επιφορτισμένοι με τήν αποστολή όλων εκείνων τών σκευών και διαμερισμάτων πού είναι πράγματα άγνωστα γιά το Μορίχοβο. Πρώτα πρώτα εκτελεί χρέη μαγειρείου πού βρίσκεται συνήθως κρεμασμένο υπό τή μορφή προομηρικού τσουκαλιού άπό κάποιο σημείο του φεγγίτου μέ μιά άλυσσίδα περισσότερο μαύρη κι απ’ τήν άλυσσίδα της κολάσεως κι αποθεώνεται κάθε στιγμή σε σύννεφα καπνού.  Έπειτα είναι ή τράπεζα της οικογενείας, το ζυμωτήριο, το πλυσταριό της γιά τά μικρά πράγματα. Τή νύκτα ακόμα εξακολουθεί νά είναι το κέντρο. Όλόγυρά του κοιμούνται άκτινοειδώς  όλοι μέ τά πόδια στραμμένα προς αυτό αν και διατρέχουν τον κίνδυνο νά πάθουν
— 163 —
εγκαύματα αν τυχόν τά τεντώσουν   κάπως πέρα απ’ τά κανονισμένα.
Σ’ εμάς γιά λόγους φιλοξενίας είχε παραχωρηθεί ή θέση της τιμής, δηλ. μιά χονδρή και σκληρή ψάθα πού ένόμιζες τήν είχαν πλέξη μέ αγκάθια, ή οποία έδέχονταν το μεγαλύτερο μέρος της ακτινοβολίας της εστίας άλλα και τή μερίδα του λέοντος άπ' τον καπνό της. Επάνω στο πρόχειρο αυτό κρεββάτι ετρώγαμε, έπλύναμε τήν πληγή και έκοιμούμεθα, τυλιγμένοι σε χωριάτικες κάπες τραχείες σάν νά είχαν κατασκευασθή άπό γουρουνότριχες, έφ' όσον, εννοείται, επέτρεπαν τον ύπνο οι κραυγές τών συγκατοίκων μας σκύλων, πτηνών και νηπίων Στην αρχή ένομίσαμε πώς τά τρία αυτά στοιχεία είχαν συνομώση επίτηδες, γιά νά εφαρμόσουν επάνω μας τή θεραπευτική μέθοδο τών Κιρκασίων, γιά τους οποίους,  λέγεται, πώς χορεύουν και τραγουδούν αδιάκοπα ολόγυρα άπ' τον τραυματία γιά ν' αποδιώξουν μέ τον θόρυβο τον ύπνο και τήν γάγγραινα.
Έκτος άπό τις φωνές, τις κραυγές, τά κλάματα, τά γαυγίσματα, τά μουγκρίσματα, και τις απαραίτητες αναθυμιάσεις, ή ατμόσφαιρα του νοσοκομείου μας, ήταν γεμάτη και καπνό. Τά χονδρά κούτσουρα έκαιαν αδιάκοπα. Τή νύκτα γιά λόγους οικονομίας ή φλόγα της φωτιάς άνεπλήρωνε γενικά το πετρέλαιο.  Όταν ό βορριάς εισορμούσε άπό το φεγγίτη εσχημάτιζε δίνες και καταρράκτες κι όταν επικρατούσε νηνεμία, καταστάλαζε ό καπνός σέ παχειά γαλακτώδη στρώμματα. Οι άσπροι επίδεσμοι μας μέσα σέ λίγη ώρα άλλαζαν χρώμα   και πενθηφορούσαν και τά


— 164 —
μάτια μας έκλαιαν ατελείωτα την μαύρη μας μοίρα,   όπως έλεγε ο Μανώλης.
Και ώς να μην έφθαναν ολ' αυτά, δεν μας άφηναν ήσυχους κι οι Τούρκοι. Οι αρχές είχαν πληροφόρηση τον τραυματισμό μας και με λύσσα, πού δικαιολογούσε ή δίψα να εκδικηθούν το θάνατο του αξιωματικού και τήν καταισχύνη της Μπέσιστας ρίχθηκαν στή συστηματική έρευνα των χωριών. Αφήκαν το κύριο σώμα κι έστρεψαν όλη τήν προσοχή τους εναντίον μας, όπως οι κυνηγοί πού παραμελούν το κοπάδι, ψάχνοντας να βρουν το πληγωμένο πουλί. Είχαν πάρη επίσης αυστηρότατα μέτρα για νά εμποδίσουν τή μεταφορά μας στο Μοναστήρι. Κατωρθωσαν νά μάθουν, έστω και πάντοτε τελευταίοι, πώς οι πληγωμένοι αντάρτες του Μοριχόβου μεταφέρονταν συνήθως για νοσηλεία στην πόλι άπ' τους Τουρκαλβανούς χωρικούς του Παραλόβου, πού τους θεωρούσαν άφωσιωμένους υπηκόους του Σουλτάνου και πιστούς συνεργάτες των.
Στή Γροΰνιστα τα’ αποσπάσματα μας επισκέφθηκαν αρκετές φορές. Μέ το πρώτο σημείο του κινδύνου ημείς κατεβαίνανε στην κρύπτη μας. Ήταν ένα βαθύ θεοσκότεινο υπόγειο, πού ή στενή είσοδος του ήταν σκεπασμένη μέ μια μικρή πλάκα και παχύ στρώμμα κοπριάς κι άχυρων. Ατυχώς οι πολλές βροχές και κάποιο κρυφό ρήγμα είχαν γεμίση νερό τή χρονιά εκείνη το ύποχθόνιο καταφύγιο μας. Επομένως κάθε κάθοδος μας σ' αυτό ήταν κι ένα απαίσιο λουτρό. Πληγές κι επίδεσμοι έμούσκευαν.
Αυστηρότερες ήσαν   οι έρευνες στή Γραδέσνιτσα

165 —
και το Ψώβικ. Οι εκεί πληγωμένοι δύσκολα θά τή γλύτωναν χωρίς τήν αφοβία και τήν επινοητικότητα των χωρικών. Στή Γραδέσνιτσα ή νοικοκυρά του σπιτιού, όπου ένοσηλεύονταν ό Ξυλευσίνος και ένας άλλος βαρεία επίσης πληγωμένος, βρέθηκε νά ψένη μικρές κόκκινες πιπεργιές για νά κάμη πιπέρι και τίς δυο φορές πού το επεσκέφθησαν   οι στρατιώτες γιά νά το ερευνήσουν. Οι αναθυμιάσεις ήσαν τόσο δριμείες και πνιγηρές, ώστε όχι μόνον έπνιγαν κάθε οσμή φονικού οξέως και της γάζας αλλά και έκαμναν απροσπέλαστο το σπίτι σέ μεγάλη ακτίνα ολόγυρα του. Στο Ψώβικ πάλιν έσφαξαν ένα καλοθρεμμένο χοίρο και τον άπλωσαν γιά το καθάρισμα επάνω στο αμπάρι, όπου ήσαν κρυμμένοι οι δυο πληγωμένοι Οί καλοί μουσουλμάνοι έφτυσαν το ακάθαρτο ζώο μόλις το αντίκρουσαν και άπεμακρύνθησαν τροχάδην άπ' τήν ασεβή γειτονιά μου.
Ό σύντροφος μου στή νοσηλεία Μανώλης είχε πάρη μια σφαίρα στον ώμο. Έδώ και μερικούς μήνες οι Τούρκοι τον είχαν φιλοδωρήση μέ άλλες δυο πληγές. Γιά τή θεραπεία των ειχεν άποσταλή στο Μοναστήρι, όπου έμεινε ένα μήνα ξαπλωμένος στο νοσοκομείο της ελληνικής κοινότητος μεταμορφωμένος σέ σαρακατσάνο πού είχαν πληγώση οι κομιτατζήδες. Τις εντυπώσεις του απ’ το ταξίδι και τή καλοπέρασι του νοσοκομείου διηγούνταν πάντοτε μέ ύφος ανθρώπου, πού επεσκέφθηκε τις τέσσαρες τουλάχιστο άπ' τις πέντε ηπείρους. Τώρα δεν εννοούσε νά ύποβληθή στή θεραπεία τών κομπογιαννιτών και του δασκάλου της Γρούνιστας, παρ'   όλη

— 166 —
την ευγενή προθυμία του να του προσφέρη τις υπηρεσίες του, περιμένοντας να έλθη ό φίλος του δ Άμέτ αγάς απ’ το Παράλοβο να τον παραλαβή για το Μοναστήρι. Έν τω μεταξύ όμως ή πληγή του δεν περίμενε τον Άμέτ αγά και επουλώνονταν σιωπηλά με γοργότητα πού έβαλε σε πολλήν απορία τις επιστημονικές θεωρίες του ευγενούς ύπηρέτου των γραμμάτων και του Ασκληπιού.
Παρόμοια θαυμαστή ενέργεια πού ισοδυναμούσε με νεκρανάστασι, εξεδήλωσε ή φύσις και στον Ξυλευσίνο. Σ' όλο το δρόμο απ' τη Μπέσιστα στη Γραδένιστα, πού έκαμε στα νώτα ενός γαϊδάρου τήν ήμερα της συμπλοκής τον υποβάσταζαν δεξιά και αριστερά δυο αντάρτες γιά νά μη τυχόν πέση απ' το ζώο νεκρός.  Όταν φθάσαμε στή Γραδέσνιτσα φαίνονταν πώς λίγα πια λεπτά ζωής είχε στή διάθεσί του. Τήν ίδια βραδυά ο τάφος του ήταν έτοιμος νεοσκαμμένος. Χάριν παρηγοριάς μάλλον προς ένα συνάδελφο, πού πέθανε, έπλυναν πρόχειρα και τις τρεις πληγές του με ρακή, ελλείψει άλλου αντισηπτικού. Παρά τήν αντίσταση μερικών ανταρτών, πού ήθελαν νά περάση ήσυχος τις τελευταίες του στιγμές, οι χωρικοί έθυσίασαν ενα κριάρι και με το ζεστό δέρμα του τον έντυσαν.  Όλοι έπίστευαν πώς ή πρωτόγονη αυτή φορεσιά θά εχρησίμευε και γιά νεκρικό σάβανο στον άμοιρο Ξυλευσίνο.  Εν τούτοις ύστερα από διαμονή τριών εβδομάδων στο δέρμα έβγαινε ό ετοιμοθάνατος υγιέστατος και ίκανός νά κάμη πορεία πέντε ωρών επάνω στα χιόνια γιά νά συνάντηση τον καπετάνιο του.

                                 — 167 —
Γιά νά σκοτώσουμε εύκολώτερα τις μακρές ώρες της μονώσεώς μας στή Γρούνιστα επεχείρησα νά μάθω γράμματα τον Μανώλη. Τού εδίδασκα άνάγνωσι και αριθμητική. Αυτός σ' αντάλλαγμα μου άπάγγελνε αποσπάσματα τού Έρωτόκριτου απ' τά όποια είχε θησαυρίσει στή μνήμη του όσα και ένας Αθηναίος του χρυσού αιώνος απ’ τά έπη τού Όμηρου. Άλλα ο τετραπέρατος Μανώλης έδειχνε γιά τά γράμματα πολύ ολίγη επίδοσι και πολύ μεγάλη αμέλεια. Μιά φορά μονάχα ήλθε στο μάθημα μέ ζήλο. Είχε βγή απ' το σπίτι νά ιδή τι ειδήσεις υπήρχαν απ' τον καπετάνιο. Γιά καλό και γιά κακό είχαμε φορέσει και οι δυό μας χωριάτικα ρούχα. Μόλις γύρισε άρχισε νά συλλαβίζη μέ πολλή σοβαρότητα το βα βα. Κατόπιν του όμως ήλθε και ο πάρεδρος τού χωριού και θυμωμένος  είπε:
—Τζάνημ. Νεέν κάνει καλά, Ντέν κάνει καλά.
Ό   Μανώλης εξακολουθούσε νά  διαβάζη β α βα
γ ε γε.
—Ντέν κάνει καλά, επέμενε ο πάρεδρος. Κακό γιά
Μανώλης κακό γιά χωριό.
—Τί έκαμε πάλι πάρεδρε ο άτακτος μαθητής μου;
ερώτησα.
—Είπαμε το Μανώλη νά μή το γυρίζη σήμερα όξω.  Εχομε στο χωριό το εισπράχτορας και δυό χωροφύλακοι. Το εισπράχτορας καλός. Δεν λέει τίποτι. Φοβάει... Μά το χωροφύλακος ντέν ξέρομε τί άντρωπο είναι. Το Μανώλης, τρελλό Μανώλης, γύριζε στο πλατεία και σφύριζε. Γιά νά ιντή το κορίτσι τού μπάρμπα Στέφο.  Το χωροφύλακος   το είνταν  πού γύριζε


-168 —
και είχε το χέρι ντεμένο και το είπαν έλα συ εντώ. Πώς σε λένε; Από που  είσαι; Τί κάνεις εντώ ; Το   Μανώλης το έχασε και ήτελε να φύγη. Το εισπράκτορας έτρεξε και είπε το χωροφύλακος.  Αφήστε τον αυτόν. Τον ξέρω εγώ, είναι τρελλός,.....
— Έπρεπε να τους άφίσης, είπα, να τον πιάσουν.  Έτσι θά έβλεπε και το Μοναστήρι, πού τόσο λαχτάρα, θα τον έβλεπε και το Μοναστήρι... κρεμασμένο.
Ό Μανώλης ατάραχος, έσταμάτησε τή μελέτη του και ερώτησε.
—Τί διαφορά έχει, δάσκαλε, το ζήτα από το ξι ;


                         

Ψεύτικα δένδρα, ψεύτικοι κάκτοι. Τι είναι;

Μεταμφιεσμένοι πύργοι κινητής τηλεφωνίας.





Oceanside, California plans to turn cell tower into “work of art”

http://www.intomobile.com/2007/07/19/oceanside-california-plans-to-turn-cell-

Many cell phone towers around Phoenix are camouflaged as tall palm trees.
 
3.bp.blogspot.com

What a cellphone tower cactus may look like
 
i112.photobucket.com

What a cell phone tower tree may look like.
 
 

How many fronds should a fake palm tree have? How tall can you build a faux saguaro?


The Los Angeles Times has a photo essay about cell phone towers being cleverly disguised as a cross.



For this one (below), they forgot the leaves entirely:
Stick Tree

Sunday, December 23, 2012

Πίνακες από την έκθεση «ΘΕΟΙ ΚΑΙ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ».



Βλέπε σχετική ιστοσελίδα Γιάννη Νίκου.
 
 
Πίνακες από την έκθεση «ΘΕΟΙ ΚΑΙ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ».






 
 
 
 


 



 

Saturday, December 22, 2012

«ΘΕΟΙ ΚΑΙ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ» - «GREEK GODS AND HEROES»

«ΘΕΟΙ ΚΑΙ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ» - «GREEK GODS AND HEROES»

http://www.mylos.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=509:l-r-lgreek-gods-and-heroesr-&catid=54:places-of-mylos

 

"Γαστραφέτης"


"Γαστραφέτης"


 Ένα όπλο, μια Ελληνική επινόηση, που δεν έπαιξε κανέναν ρόλο στις εκβάσεις των αρχαίων μαχών. Τιθέμενο ίσως στο περιθώριο, λόγω της περί πολέμου "δεοντολογίας" των Ελλήνων.

Κυριάρχησε όμως στα πεδία των μαχών της Ευρώπης πολλούς αιώνες αργότερα (και μάλιστα στην πιο "ελαφρά" εκδοχή του), και απετέλεσε το πρώτο επισήμως απαγορευμένο όπλο της ιστορίας, λόγω της σκανδαλώδους (για την εποχή) φονικότητας και ευκολίας χειρισμού του.

 Από την έκθεση:

 "ΘΕΟΙ ΚΑΙ ΗΡΩΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ - GREEK GODS AND HEROES". Από Σάββατο 08 Δεκεμβρίου 2012 | Πολυχώρος Μύλος

Sunday, December 16, 2012

Η απαγωγή της Νίκης της Σαμοθράκης.

Η ΦΥΛΑΚΗ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ...

..την αρπάζουν και την μεταφέρουν δεμένη χειροπόδαρα,
λες και πρόκειται για εγκληματία!
Σαμοθράκη 1863: Κοντά στο ιερό των Καβείρων, θα βρεθεί κατακερματισμένη η Νίκη της Σαμοθράκης από μια αρχαιολογική αποστολή με επικεφαλής τον Κάρολο Σαμπουαζό (Charles Champoiseau) υποπρόξενο της Γαλλίας στην Αδριανούπολη.

Το άγαλμα διαμελίστηκε πιθανόν μετά από σεισμό και λόγο ότι στα ελληνιστικά χρόνια οι καλλιτέχνες δούλευαν το έργο τους τους σε πολλά κομμάτια.Έτσι λοιπόν ο άγνωστος δημιουργός είχε επεξεργαστεί το έργο του τμηματικά και μετά το είχε ενώσει, με αποτέλεσμα κατά την κατακρήμνιση του γλυπτού, αυτό να σπάσει πολύ πιο εύκολα και σε πολλά σημεία.

Ο Σαμπουαζό επικοινωνεί άμεσα τότε με τον πρέσβη της Γαλλίας στην Κωνσταντινούπολη ώστε να πάρει έγκριση από τις Τουρκικές αρχές και να για μεταφέρουν το άγαλμα της Νίκης στην
Γαλλία.

Ανθρωπόμορφα τέρατα, θαμπωμένα από το Φως και την ομορφιά της Νίκης της Σαμοθράκης,την αρπάζουν και την μεταφέρουν δεμένη χειροπόδαρα, λες και πρόκειται για κάποιον εγκληματία! Συνήθης τακτική των μικρών και ανόητων λαών, που ταξιδεύουν από τις σκοτεινές χώρες τους για να "πλιατσικολογήσουν" στο Ελληνικό Φως. Προσπαθώντας έτσι να γεμίσουν τα άδεια μουσεία τους και να καλύψουν το κενό της ιστορικής ανυπαρξίας τους...

Η Νίκη θα εκτεθεί στο Λούβρο χωρίς τα φτερά και το επάνω μέρος του σώματός της 2 χρόνια αργότερα στις 11 Μαϊου 1864.
Το 1875 Αυστριακοί αρχαιολόγοι θα εντοπίσουν και τα υπόλοιπα μέλη της . Ο Σαμπουαζό θα ενημερωθεί και θα υφαρπάξει-μεταφέρει το 1879 και τα τμήματα αυτά στο Λούβρο.

Έτσι η Νίκη "εγκαταλείπει" οριστικά την πατρίδα της και την ομορφιά του νησιού της,καταδικασμένη να "Ζεί" φυλακισμένη ανάμεσα στα μουντά ντουβάρια ενός μουσείου...Την ίδια δηλαδή τύχη που είχαν και οι άλλες συμπατριώτισσες της,η Αφροδίτη της Μήλου και οι Καρυάτιδες.

Η διαχρονική τιμωρία του Ελληνικού Κάλλους από την "πολιτισμένη" Ευρώπη....

Επιμέλεια-κείμενο: Βισάλτης

Παρουσίαση του βιβλίου «Αρχαία Μακεδονία: Εθνολογία, Αρχαιολογία, Ιστορία» του Δημητρίου Ε. Ευαγγελίδη

Παρουσίαση του βιβλίου «Αρχαία Μακεδονία: Εθνολογία, Αρχαιολογία, Ιστορία» του Δημητρίου Ε. Ευαγγελίδη

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Οι Εκδόσεις ΙΝΦΟΓΝΩΜΩΝ σας προσκαλούν
στην παρουσίαση του βιβλίου
«Αρχαία Μακεδονία: Εθνολογία, Αρχαιολογία, Ιστορία»
του Δημητρίου Ε. Ευαγγελίδη,
που θα γίνει στις 9 Δεκεμβρίου 2012 και ώρα 18:30
στο Αμφιθέατρο του Πολεμικού Μουσείου
(Βασ. Σοφίας και Ριζάρη 2).
Για το βιβλίο θα μιλήσουν οι κατωτέρω:
Στέφανος Μίλλερ, Αρχαιολόγος,
Κωνσταντίνος Χολέβας, Πολιτικός Επιστήμων,
Δημήτρης Ευαγγελίδης, Συγγραφέας.
Στο πλαίσιο της παρουσίασης, θα γίνει απονομή τιμητικής πλακέτας στον αρχαιολόγο κ. Στέφανο Μίλλερ.
Την εκδήλωση θα συντονίσει ο εκδότης Σάββας Καλεντερίδης.
Πληροφορίες: Βιβλιοπωλείο-Εκδόσεις ΙΝΦΟΓΝΩΜΩΝ, Φιλελλήνων 14, Σύνταγμα
τηλ. 210 3316036 , φαξ 210 3250421