θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Saturday, June 23, 2012

Η προφητεία ενός ναζί:Θα γίνουμε η ισχυρότερη οικονομικά χώρα...


Ο ορισμός του “συνωστισμού” από τον Κώστα Ζουράρι


Ο ορισμός του “συνωστισμού” από τον Κώστα Ζουράρι




Ο καθηγητής Κώστας Ζουράρις δίνει με χιουμοριστικό τρόπο τον ορισμό της έννοιας "συνωστισμός", που χρησιμοποίησε στο αλήστου μνήμης βιβλίο της η Ρεπούση της ΔΗΜ.ΑΡ.: "Όταν μπει η κα. Ρεπούση ως βουλευτίνα - δυστυχώς - της αριστεράς, στη βουλή, να την περιστοιχίσουν οι βουλευτές της Χρυσής Αυγής, για να καταλάβει τι σημαίνει συνωστισμός".

Ποιός υποστέλλει την Ελληνική σημαία;


Friday, June 22, 2012

Ποιός φοβάται τον Μίκη Θεοδωράκη;


Ιστορικές μνήμες στη Βυρώνεια.


Γιορτή Απελευθέρωσης Μακεδονίας, 1 ΙΟΥΛΙΟΥ 1913 ΣΤΗ ΒΥΡΩΝΕΙΑ ΣΕΡΡΩΝ





Στο Χατζή-Μπεϊλίκ(στη σημερινή Βυρώνεια) βρισκόταν το στρατηγείο του βασιλιά Κωνσταντίνου Α' κατά τον Β' Βαλκανικό Πόλεμο. Εδώ μαζί με τον πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο δέχτηκε την 1 Ιουλίου 1913 την αντιπροσωπεία της Βουλγαρίας για να υπογραφεί η συνθήκη ανακωχής μετά την νίκη της Ελλάδας. Ως θέση του στρατηγείου θεωρείται ο πλάτανος του Σιδηροδρομικού Σταθμού Βυρώνειας.



Κάθε χρόνο γίνεται μια λιτή γιορτή/εκδήλωση για να
τιμηθεί αυτή η μεγάλη μέρα για όλη τη Μακεδονία.




Την ιστορική αναδρομή μας την παρουσίασε πολύ όμορφα
ο κ Δομουχτσής.

Παρών και ο υποπρόξενος της Ρωσσίας κ Μπόρις

Αντιπερειφερειάρχης Σερρών κ Μωυσιάδης.

Πρώην νομάρχης Σερρών κ Παπαπαναγιώτου.

Απόγονος Μακεδονομάχου.






Ο κ Καντζόγλου Θεόδωρος είναι ο πρόεδρος του''Σύνδεσμος Ιστορικής Μνήμης Στρατηγείου Βυρώνειας (Χατζη Μπεηλικ) των Βαλκανικών Πολέμων 1912-1913''
Παρών στην εκδήλωση και εκδότης Χάρης Τσιρκινίδης.
Τον ωραίο του λόγο σύντομα θα τον έχουμε σε βίντεο.

Σ'αυτή τη γιορτή μνήμης απουσίαζαν όλοι αυτοι
που θεωρητικά
κόπτονται για το καλό της ακριτικής μας περιοχής.
Ο δήμος Σιντικής απών,
οι πρώην δήμαρχοι απών,βουλευτές,
πολιτευτές απών,
πρόεδροι/πάρεδροι απών,πολιτιστικοί σύλλογοι απών,

και το κυριότερο ο μεγάλος απών ήταν ο απλός κόσμος της περιοχής.
Επίσης απών και οι δημοσιογράφοι από όλα τα
τηλεοπτικά κανάλια.
Τυχαίο?

Αρα δεν μας φταίνε οι άλλοι που βουλιάζουμε.



Πηγή: mygonimo.blogspot.com


Sunday, June 17, 2012

Στείλτε μας τα πτυχία στο σπίτι!

Άμα μας βρείτε να κοιμόμαστε, βάλτε τα κάτω από το μαξιλάρι!


Μπορείτε επίσης να μας προσλάβετε στο δημόσιο χωρίς βέβαια να δουλεύουμε.


Τον μισθό και αυτόν βάλτε τον κάτω από το μαξιλάρι!



Οι βόμβες στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη


κυριακάτικη δημοκρατία 16, 17 Ιουν. 2012


ΚΑΠΟΥ ΠΗΓΑ, ΚΑΤΙ ΕΙΔΑ...
Οι βόμβες στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη


Ο ΝΕΑΡΟΣ που χτύπησε το κουδούνι μοίραζε φυλλάδια του ΣΥΡΙΖΑ. Του είπα να ανέβει επάνω και έφτιαξα καφέ. Ο Βασίλης είναι 25 ετών, σπούδασε Σωματική Αγωγή και είναι άνεργος. Τον ρώτησα «γιατί ΣΥΡΙΖΑ;» και μου απάντησε «γιατί όχι;». Εβγαλα και κρουασάν, που είχα πριν από λίγο αγοράσει από τον φούρνο, στο ισόγειο. «Εγώ δεν μπορώ πλέον να αγοράσω. Μέχρι πρόπερσι, που ήμουν  personal trainer (γυμναστής) σε κάποιες κυρίες και κυρίους, έβγαζα αρκετά για να περνάω καλά. Είχα και το κορίτσι μου, είχα και τη μηχανή μου, τις παρέες μου, τα μπαράκια μου, τα club και τις διακοπές μου. Τώρα δεν έχω τίποτα.» «Ησουν πάντα ΣΥΡΙΖΑ;» τον ρώτησα. «Δεν είχα ανακατευτεί με τα πολιτικά. Ψήφιζα, απλώς, εκείνο που μου άρεσε. Τώρα ασχολούμαι περισσότερο γιατί πιστεύω ότι μια κυβέρνηση της Αριστεράς θα προσέξει περισσότερο τους ανέργους.» Τον ρώτησα με ποιο τρόπο θα γίνει αυτό, αλλά δεν είχε σαφή απάντηση. Απλώς, υποστήριξε ότι «η Αριστερά είχε πάντα ευαισθησία απέναντι στον εργαζόμενο, από τον οποίο αντλεί τη δύναμη της». Τον ρώτησα αν έχει ακούσει κάτι για την Ρirelli, την Πειραϊκή-Πατραϊκή, τον Λαδόπουλο, την Πίτσος, την Ιζόλα, τα Ναυπηγεία. Δεν γνώριζε κάτι σχετικό. Του μίλησα για τα υπέρογκα μεροκάματα στη ναυπηγοεπισκευαστική βάση, που ανάγκασαν τους επιχειρηματίες να κάνουν τις επισκευές των πλοίων σε ξένα ναυπηγεία. Δεν το γνώριζε, ασφαλώς.

Του διηγήθηκα την ιστορία με τις «βόμβες» στο  Πέραμα. 


Τότε που τρεις φορές την εβδομάδα, γύρω στις 12 το μεσημέρι, κάποιος τηλεφωνούσε στην Αστυνομία και έλεγε «στο τάδε πλοίο, στη βάση Περάματος, έχει τοποθετηθεί βόμβα». Πήγαινε η ειδική μονάδα με σκυλιά και ανιχνευτήρες, έκανε το πλοίο «φύλλο και φτερό» και κατά τις τέσσερις έφευγε άπρακτη.
«Άντε, παιδιά, πάμε για δουλειά» έλεγε ο πλοιοκτήτης, αλλά τότε παρενέβαινε το «συνδικάτο». «Η ώρα είναι τέσσερις και πέντε. Από τώρα και μετά το μεροκάματο είναι διπλό, ως υπερωρία!». Οι «βόμβες» ήταν τόσες πολλές, ώσπου έσκασε η... «ατομική»!

 Εφυγαν οι πλοιοκτήτες για Τουρκία, Ρουμανία, Ουκρανία, Πολωνία. Φτηνά μεροκάματα και... χωρίς βόμβες!

 Περάσαμε περίπου μια ώρα στη βεράντα. Η γυναίκα μου έφερε κι άλλο καφέ. «Δεν σου λέω να μην ψηφίσεις ΣΥΡΙΖΑ, αλλά σου παρουσιάζω γεγονότα, τα οποία έφεραν τη χώρα στην κατάσταση που βιώνουμε όλοι. Το "μαζί τα φάγαμε" του Πάγκαλου είναι αλήθεια και πολύ σωστό. Απλώς, ειπώθηκε από τον λάθος άνθρωπο, με λάθος τρόπο, σε λάθος ώρα και χωρίς την απαραίτητη διευκρίνιση. Οτι, δηλαδή, εκείνοι που «δεν τα έφαγαν», οι του ιδιωτικού τομέα, πληρώνουν το ακριβότερο τίμημα. Ο Βασίλης, φεύγοντας, άφησε το πακέτο με τα φυλλάδια του ΣΥΡΙΖΑ στο τραπέζι και δεν γύρισε να τα πάρει!


Η ακίς

χρησμού του Μαντείου των Δελφών προς τον φιλόσοφο Αυτoκράτορα Ιουλιανό


Ένα θέμα, τό όποιον όλα τά Ελληνόπουλα διδάσκονται είς τά σχολεία καί τό όποιον αφορά τόν  Ιουλιανό καί τήν εποχή του είναι τό γνωστόν ζήτημα του χρησμού του Μαντείου των Δελφών προς τον Αυτοκράτορα. 


Μας λέγουν λοιπόν ότι έζήτησεν ό Ιουλιανός, μέσω του εμπίστου του Ιατρού Όρειβασίου, χρησμόν από τους Δελφούς σχετικώς μέ τόν πόθον του νά άναστήση τους  Ελληνικούς Θεούς καί ότι τό Μαντείον του απήντησε μέ τό ακόλουθο επίγραμμα:


«Είπατε τω βασιλεί  χαμαί πέσε δαίδαλος αυλά. Ούκέτι Φοίβος έχει καλύβαν, ού μάντηδα δάφνην, ου παγάν λαλέουσαν.  Άπέσβετο καί λάλον ύδωρ.» 


Αυτά μας λέγουν καί μας διδάσκουν εις τά σχολεία. Ποία όμως είναι ή αλήθεια; υπήρξε καί εδόθη ποτέ αυτός ό περίφημος χρησμός, διά του οποίου οι  ίδιοι οί ίερείς του Απόλλωνος παρεδέχοντο τό τέλος του παγανισμού; Καί ποία είναι ή Ιστορική πηγή άπό τήν οποίαν έχομεν γνώσιν του γεγονότος;  Ή Ιστορική πηγή από τήν οποίαν εχομεν γνώσιν του  «χρησμού» είναι τά γραπτά ενός χριστιανού μονάχου, ό όποιος έζησεν επτακόσια ολόκληρα έτη μετά τό συμβάν καί συγκεκριμένως του Γεωργίου Κεδρινού.  Ο όποιος Έζησεν τόν 11ον μ.Χ. αιώνα,  Αλλά δέν σταματούμε έδώ διότι, υπάρχει μία Ισχυρότατη απόδειξις περί του  ψεύδους γύρω άπό τό γεγονός. Η απόδειξις αύτη είναι ό τέταρτος από τους στηλιτευτικούς λόγους του Γρηγορίου Ναζιανζηνού κατά του  Ιουλιανού όπου αναφέρεται:


«..Ουκ έτι φθέγγεται δρυς, ούκ έτι λέβης μαντεύεται, ούκ έτι Πυθίας
πληρούται,  ούκ οίδ’ ' ώντινων πλήν μήθων και ληρημάτων. Πάλιν ή Κασταλία σεσίγηται καί σίγά καί ύδωρ εστίν ου μαντευόμενον αλλά γελώμενον.  Πάλιν ανδριάς άφωνος ό  Απόλλων, πάλιν ή Δάφνις φυτόν εστίν μύθω θρηνούμενον ….»


Από αυτό τό απόσπασμα γίνεται φανερό ότι ό Κεδρηνός έδημιούργησε όλα αυτά τά ψεύδη
 εμπνεόμενος  από τόν Ναζιανζηνό. Σημειωτέον ότι τους λόγους του ο Ναζιανζηνός κατά
του Ιουλιανού έγραψεν ζώντος του Αυτοκράτορος. Αυτό σημαίνει ότι όλη αυτή ή όμοιότης
μεταξύ του δήθεν χρησμού καί του αποσπάσματος άπω τον  Ναζιανζηνό δέν είναι τυχαία
έκτος εάν δεχθώμεν ότι είχεν ό Ναζιανζηνός είχεν γνώσιν επί των απορρήτων του Ιουλιανού ήδη
ο σκοτεινός καί μισάνθρωπος Καπαδόκης είχεν έπαφήν μέ τό Κοινό Ιερόν των Ελλήνων,
το Μαντείον των Δελφών  

Ο διαρκής Δεκέμβριος (του 2008) του ΣΥΡΙΖΑ



Ο διαρκής Δεκέμβριος (του 2008) του ΣΥΡΙΖΑ

Ω έλατο, ω έλατο, τι ωραία που αρπάζεις 
Όταν δεν είσαι Παρνασσό 
 Όταν δεν είσαι Πάρνηθα
Στο Σύνταγμα, στο Σύνταγμα τι ωραία που αρπάξεις! 
Μπάτσους γεμάτο στα κλαδιά 
 Και διμοιρίες στη σειρά
Ω έλατο, ω έλατο, δεν θα μου τη γλιτώσεις  
Βρε θα σε κάψω μια βραδιά  
Κι ας έχει μπάτσους στα κλαδιά 
Ω έλατο, ω έλατο, δεν θα μου τη γλιτώσεις». 


Από το ημερολόγιο 2009 της εφημερίδας «Αυγή», Δεκέμβριος 2008.


Στα «Δεκεμβριανά» του 2008, όταν ολόκληρη η Ελλάδα είχε βρεθεί στα όρια της κατάθλιψης από την εικόνα της πυρπολημένης Αθήνας που κυριαρχούσε στα ντόπια και διεθνή ΜΜΕ, υπήρξαν μερικοί συμπολίτες μας που επέχαιραν σε τέτοιο βαθμό για το χάος, ώστε να δημιουργούν απορίες για την κατάσταση της ψυχικής υγείας τους. Τους άρεσε η εικόνα του χριστουγεννιάτικου δέντρου που φλεγόταν με φόντο το Κοινοβούλιο. Εκστασιάζονταν με τη θέα των καταστημάτων που είχαν παραδοθεί στο πυρ και στο έλεος των (αλλοδαπών και ημεδαπών) πλιατσικολόγων. Εμπνέονταν από τα τηλεοπτικά πλάνα με τα μαθητούδια, τα οποία οδηγούνταν από κάποιους δασκάλους και γονείς έξω από τα αστυνομικά τμήματα, για να τα πετροβολήσουν και να τους ρίξουν νεράντζια.


Εγραφαν, τύπωναν και διέδιδαν σκωπτικές στιχοπλοκές για την άλωση της καρδιάς της Ελλάδας από τις δυνάμεις της καταστροφής. Μιλούσαν στα έντυπα και τα ραδιοτηλεοπτικά ΜΜΕ για την «εξέγερση» της ελληνικής νεολαίας και το «ελπιδοφόρο» μήνυμα που εξέπεμπε. Εβγαζαν λόγους στη Βουλή για να υπερασπιστούν τον βόρβορο και να προπαγανδίσουν τον αρρωστημένο μηδενισμό που ξεχυνόταν ανεξέλεγκτος στους αθηναϊκούς δρόμους.
Η ασχήμια που κρύβει η συ¬νείδηση τους απλώθηκε και κυριάρχησε για λίγο στο περιβάλλον. Οι «διαμορφωτές» άποψης που είχαν ταχθεί αναφανδόν υπέρ της «εξέγερσης» βρίσκονταν -κατά κύριο λόγο- εγγύς ή εντός του ΣΥΡΙΖΑ. Ενός κόμματος φαινομενικά πολυτασικού, αλλά ουσιαστικά μονοθεματικού και απόλυτα στοχοπροσηλωμένου: στην αποδόμηση και στην εκρίζωση οποιασδήποτε έκφρασης του παραδοσιακού τρόπου ζωής.


Έμπρακτος μηδενισμός


Ο Αλέκος Αλαβάνος, τότε πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, στις 21/12/2008 έλεγε στη Βουλή (ακριβής αντιγραφή από τα πρακτικά της συνεδρίασης): «θέλω να πω ότι ως ΣΥΡΙΖΑ δεχόμαστε σήμερα την πίεση όλου του συστήματος προκειμένου να άρουμε κι εμείς το στήριγμα μας απ' αυτή την εξέγερση της νεολαίας.
Η απάντηση μας είναι μία: Στον εδώ και τέσσερα χρόνια και παραπάνω προσανατολισμό μας στη νεολαία, που είναι γνωστός σε όλους, στην αφύπνιση αυτή και στην εξέγερση, στην προσήλωση μας στους ειρηνικούς αγώνες της νεολαίας και του λαού δεν πρόκειται να μας κινήσετε ούτε ένα χιλιοστό! (Χειροκροτήματα από την πτέρυγα του ΣΥΡΙΖΑ.) [...] Δεν θα γίνουμε εισαγγελείς! Δεν θα φοβηθούμε τον κ. Καραμανλή, τη Νέα Δημοκρατία και όσους συντάχτηκαν μαζί τους! Δεν θα δώσουμε δηλώσεις νομιμοφροσύνης, δεν θα υπολογίσουμε το κόστος. Δεν θα φοβηθούμε καμία δημοσκόπηση! Δεν θα υποταχθούμε στα κανάλια γιατί πιστεύουμε ότι σήμερα το κίνημα της νεολαίας εκφράζει τη μεγάλη ελπίδα και τη μεγάλη προσδοκία για όλον τον ελληνικό λαό!»


Ο Αλέξης Τσίπρας, ο νυν πρόεδρος αυτού του μορφώματος, δεν φαίνεται να έχει καταλήξει σε σαφείς στρατηγικές αποφάσεις για την οικονομική πολιτική που θα ακολουθήσει το κόμμα του - αν λάβει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Ωστόσο, η δική του αντιμετώπιση για τον Δεκέμβριο του 2008 είναι ίδια κι απαράλλαχτη μ' εκείνην του Αλέκου Αλαβάνου.
Σ' αυτό το μείζον ζήτημα ο ΣΥΡΙΖΑ δείχνει μια εντυπωσιακή ομοιογένεια και σταθερότητα. Ομοίως και στην αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης και σ' ολόκληρο το θεματολόγιο που είθισται να κυριαρχεί στις διάφορες «πορτοκαλί» ή «ροζ» επαναστάσεις.
Η «νέα» Ελλάδα
Ο ΣΥΡΙΖΑ διεκδικεί την ψήφο των πολιτών για να «αποδεσμεύσει» την Ελλάδα από το Μνημόνιο και για να αποκαταστήσει την... εθνική κυριαρχία. Εχει λησμονήσει, όμως, να εξηγήσει στους εκλογείς τι ακριβώς εννοεί με τον όρο «έθνος». Ποιος είναι ο υπάρχων φορέας που το εκφράζει.
Οι Ελληνες, οι λαθρομετανάστες, ένα μείγμα εκ των δύο; Πάνω σε ποια παράδοση θα πατήσει για να οικοδομήσει τη «νέα» Ελλάδα; Την αρχαιοελληνική, τη βυζαντινή, του Συντάγματος των... Κορυσχάδων, που επικαλείται η κ. Δούρου, ή την οθωμανική, την οποία υπερασπίζεται σεβαστό τμήμα της πνευματικής «ελίτ» του κόμματος; Ολοι υποθέτουμε την απάντηση...

Saturday, June 16, 2012

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΑΚΑΨΟΥΜΕ; Δ. ΚΑΨΑΛΑΣ


ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΑΚΑΨΟΥΜΕ; ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΑΨΑΛΑΣ 

Διάλεξη του Δημοσιογράφου Δημητρίου Καψάλα στις 14.6.2012 για τις τελευταίες εξελίξεις στα Εθνικά θέματα. Οι διαλέξεις διενεργούνται στην αίθουσα «Αλέξανδρος», Εθνικής Αμύνης 1, Πολιτιστικό Κέντρο Περιφερειακής Διοικήσεως Κεντρικής Μακεδονίας. Έδρα του ινστιτούτου "ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ": Γαμβέτα 168 - 542 48 Θεσσαλονίκη Τηλ. & Τηλ/πο 0030/2310 315215


Το χρωμοσαμπουάν του βουλευτή. Εφημ. "ΤΟ ΒΗΜΑ"


Εφημ. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: "ΤΙ ΚΡΥΒΕΙ Η ΔΟΥΡΟΥ"


Sunday, June 10, 2012

Έστ' ήμαρ ότε Φοίβος πάλιν ελεύσεται καί ές αεί έσεται


«Έστ' ήμαρ ότε Φοίβος πάλιν ελεύσεται καί ές αεί έσεται».


«Θα έρθει ημέρα που ο Φοίβος (Απόλλων) θα επιστρέψει και θα μείνει για πάντα».
Ο τελευταίος χρησμός που δόθηκε από το Μαντείο των Δελφών, διά στόματος Πυθίας.

Ο χρησμός αυτός  δεν αλληγορικός.
Έχει  την έννοια ότι  μαντεύει  την επάνοδο του Έλληνος Θεού... 

Saturday, June 09, 2012

Ο Απόλλωνας θα νικήσει τον Χριστό.




176. Ο ΙΕΡΕΑΣ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ.

ΝΙΚΟΛΑΟΥ Γ. ΠΟΛΙΤΗ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ

Όταν εγεννήθη ο Χριστός, ένας ιερέας του Απόλλωνα έκανε θυσία «παρακάτω από το μοναστήρι της Παναγιάς στο Λογάρι, εις της Λιβαδιάς το δρόμο. Έξαφνα, παραιτάει τη θυσία και γυρίζει και λέει στο λαό: «Αυτή τη στιγμή εγεννήθη υιός θεού, που θα έχει μεγάλη δύναμη, σαν του Απόλλωνα. Στα ύστερα όμως ο Απόλλωνας θα τον νικήσει». Αλλά δεν απόσωσε το λόγο, και έπεσε αστραπή και τον έκαψε, και άνοιξε και το βράχο εκεί κοντά στα δύο.
(ΔΕΛΦΟΙ)

“Έστ` ήμαρ, ότε Φοίβος πάλιν ελεύσεται και ες αεί έσεται!” 

(Ο ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ  ΧΡΗΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΥΘΙΑΣ ΝΙΚΑΝΔΡΑΣ).

ΤΟ ΕΙΔΟΥΛΟ



573. ΤΟ ΕΙΔΟΥΛΟ. 

ΝΙΚΟΛΑΟΥ Γ. ΠΟΛΙΤΗ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ


Εις την Νταβιά και τη Ζαράκοβα και τ' άλλα χωριά τριγύρω, τη Συλλίμνα, την Πιάνα, λεν πως το σμερδάκι βγαίνει σαν τραγί κατακόκκινο, με πύρινα μάτια και με νύχια στα πόδια αντίς για καβούκια. Γι' αυτό το λεν και είδουλο, γιατί φαίνεται σαν τραγί ή άλλο ζο, και μαρκαλάει τα πρόβατα και τα ίδγια, μα είναι δαιμόνιο κι όχι ζο.
Ένας χωριάτης έλεγε πως το είδε σαν πουλί: έμοιαζε σα γεράκι, κι ήτανε κόκκινο, κι είχε μύτη και νύχια σουβλερά και φαρμακεμένα. Ο χωριάτης αυτός ήταν άλλοτες τσοπάνης, μα είναι καμιά εικοσαριά χρόνια που άφησε αυτή τη δουλειά. Ένας άλλος χωριάτης, δραγάτης, λέει πως πολλές φορές φαίνεται σαν άνθρωπος, και πως τάχατες το είδανε έτσι πολλοί τσοπάνηδες στα χωριά του Βαλτετσίου και του Φαλάνθου, στο Ροϊνό, στην Πιάνα, στο Καραστάρι, στην Καντρέβα, στου Μάναρη και ξέρω γω πού. Δεν το 'χουν όμως σε καλό να μιλάν για δαύτο. Ο μπαρμπα-Στάθης με τα πέντε παιδιά από τη Συλλίμνα έλεγε: «Δεν κάνει να λέμε τέτοια πράματα. Είναι κατάρα Θεού».                                                              (ΑΡΚΑΔΙΑ)

ΤΟΥ ΔΙΑ ΤΟ ΜΝΗΜΑ «Ζάνε θεέ!»



174. ΤΟΥ ΔΙΑ ΤΟ ΜΝΗΜΑ. 

Στα ριζοβούνια του Γιούχτα, κοντά στο χωριό Αρχάνες, είναι μία θέση που λέγεται Στου Δία το μνήμα, γιατί εκεί λένε πως ήταν ο τάφος του Δία. Άλλοι όμως λένε πως ήταν αλλού, και πως το χωριό Ζου το Λάκκο, στο δήμο Ανωγείων του Μυλοπόταμου, γι' αυτό το ονόμασαν, πως είναι ο τάφος του Δία. Και λένε μάλιστα πως ο Δίας από την κορφή του βουνού κατέβαινε συχνά κάτω στο χωριό. Και οι Ανωγειανοί όλοι θυμούνται το Δία, και όταν του συμβεί κανένα έχταχτο ή σπουδαίο πράμα, ο Ανωγειανός φωνάζει: «Ζάνε θεέ!» Και καμιά φορά, όταν ακούσουν κανένα τέτοιο ή κανένα πολύ δυσάρεστο, σηκώνουν τα χέρια και λένε: «Ηκούτε μου, Ζώνε θεέ» ή: «Ηκούτε μου, για τα θρονία του θεού» ή «για το θρόνος του θεού». Και στο βουνό τον Κέντρο, στην επαρχία του Αμαρίου, υπάρχει ένας κάμπος, που λέγεται Ζου Κάμπος.                                                                           (ΚΡΗΤΗ)

ΟΙ ΜΥΛΟΡΔΟΙ



108. ΟΙ ΜΥΛΟΡΔΟΙ. 

ΝΙΚΟΛΑΟΥ Γ. ΠΟΛΙΤΗ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ


Οι Μυλόρδοι δεν είναι χριστιανοί, γιατί κανείς δεν τους είδε ποτές να κάνουν το σταυρό τους. Η γενιά, τους είναι από τους παλαιούς ειδωλολάτρες Αδελφιώτες, που φύλαγαν το βιο τους εις ένα κάστρο και το λέγαν Αδελφούς, από τους δύο αδελφούς τα βασιλόπουλα που το 'χτισαν. Όταν η Παναγία και ο Χριστός ήρθαν σ' αυτούς τους τόπους και όλοι οι άνθρωποι ολόγυρα γίνηκαν χριστιανοί, οι Αδελφιώτες εσκέφθηκαν πως ήταν καλύτερα γι' αυτούς να φύγουν κι έφυγα' στη Φραγκιά, και πήραν και όλα τα πλούτη τους μαζί. Απ' αυτούς είναι οι Μυλόρδοι, και έρχονται τώρα εδώ και προσκυνούν αυτά τα λιθάρια.                                          (ΔΕΛΦΟΙ)

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ.


102. Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ. 

ΝΙΚΟΛΑΟΥ Γ. ΠΟΛΙΤΗ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ




Στον καιρό των Ελλήνων γίνηκε ένας πόλεμος μεγάλος και φονικός. Άλλοι απ' αυτούς είχανε καστρωμένα τα βουνά της Μάνης, άλλοι τα βουνά της Μεσσένιας, και μερικοί απ' αυτούς είχαν πιάσει το βουνό το Κακαλετραίικο, που 'ναι στο Κακαλέτρι από πάνου. Γινόταν ο πόλεμος με βράχους και με τουλούπες από ξίγκι μπολιωμένο και καυτερό. Αυτοί που 'χανε το βουνό στο Κακαλέτρι, εφτιάσανε και τα ακατανόητα τα χτίρια τα Ελληνικά, που φαίνονται κει πάνου.                                                                                                (ΦΙΓΑΛΙΑ)

ΤΟ ΜΝΗΜΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ.


105. Ο ΤΑΦΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ. 

Στο δρόμο από του Θεολόγου στην Αλυκή, στο δάσος, είναι θαμμένος ένας των παλαιών Ελλήνων.                                                                               (ΘΑΣΟΣ)

106. ΤΟ ΜΝΗΜΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ. 

Κοντά στην άκρη τ' Αργυρώνιο, το Ματζάρ Μπουρνού, είναι ένας ψηλός όχτος. Στην κορφή του έχει ένα άπλωμα πλακοστρωμένο με μαρμαρένιες πλάκες, ώς πέντε μέτρα το μάκρος και δύο-δυόμισι πλάτος. Αυτό είναι Το μνήμα του Έλληνα, και λεν πως είναι θαμμένος ένας Έλληνας τόσο μεγάλος, όσο είναι και το μνήμα του.
(ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΣ)

107. ΤΑ ΕΛΛΕΝΙΚΑ ΧΩΡΑΦΙΑ. 

Τα ελλενικά χωράφια, που βρίσκονται όπου ήτανε μια φορά ελλενική χώρα, είναι καρπερά και καλύτερα από τ' άλλα. Γιατί οι Ελλήνοι τα έκαιγαν με το γυαλί κι εγινόνταν καρπερά.                                           (ΚΡΗΤΗ)



104. Ο ΤΑΦΟΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ.

 Κοντά στο μοναστήρι του αγίου Κωνσταντίνου, στον κάμπο του μεγάλου ποταμού κατά το ριζοβούνι, είναι κάτι λιθάρια καταγής, το ένα κοντά στ' άλλο, σε πολλές πήχες μάκρος. Εκεί λεν πως είναι θαμμένο ένα τριήμερον παιδί.
Αυτό το παιδί η γιγάνταινα μάνα του το εχόρευε στα Λιμενάρια στο περιγιάλι, απάνω σ' ένα βράχο. Κι έμειναν απάνω στο βράχο που πατούσε τ' αχνάρια των ποδιών του, κάτι βαθουλώματα μεγάλα.                                                        (ΙΜΒΡΟΣ)

ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ.



ΝΙΚΟΛΑΟΥ Γ. ΠΟΛΙΤΗ ΠΑΡΑΔΟΣΕΙΣ


138. ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ. 

Στο βορεινό τοίχο της παλιάς εκκλησιάς της Παναγιάς είναι χτισμένο ένα άγαλμα, που κανείς δεν κοτά να το βγάλει. Πάνε κάμποσα χρόνια που εδοκίμασε ένας κάποιος Μαστοράκος να το βγάλει τη νύχτα, μα την άλλην ημέρα τον βρήκανε ξερό από κάτου από το άγαλμα.
(ΜΕΡΜΠΑΚΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤ ΜΙΔΕΑΣ ΤΗΣ ΝΑYΠΛΙΑΣ)

139. ΤΟ ΑΓΑΛΜΑ.

 Σ' ένα αλώνι στη Λεψίνα ήταν ένα μαρμαρένιο άγαλμα που προστάτευε το χωριό, και με τη βοήθεια του πήγαιναν πάντα καλά τα γεννήματα. Κάθε γιορτή τού άναβαν καντήλι, καθώς στα εικονίσματα. Κανείς δεν μπορούσε να το πάρει: όποιος εδοκίμαζε να το κουνήσει από κει που ήταν στημένο, του κοβότανε το χέρι. Μια φορά το πήραν Φράγκοι, και το τράβηξαν ώς το γιαλό και ήθελαν να το φορτώσουν, αλλά τη νύχτα εγύρισε μοναχό του στη θέση του.
Ήξευραν όλοι πως, αν το έβαναν σε καράβι να το πάν' αλλού, το καράβι θα βούλιαζε. Όμως κατόρθωσαν να το πάρουν οι Εγγλέζοι στα 1801, αφού έδωκαν πολλά χρήματα στους Τούρκους. Την παραμονή της ημέρας που ήθελε να το πάρουν, ένα βόιδι έκοψε το ζυγό, εχούμισε καταπάνω στο μάρμαρο και το χτύπησε με τα κέρατα του, κι από κει απολύθη μουγκρίζοντας στον κάμπο. Οι χωριανοί κατάλαβαν πως θα τους έβρει μεγάλο κακό αν το αφήσουν, και δεν ήθελαν, κι έλεγαν πως θα καταστραφούν τα γεννήματα τους. Αλλά οι Εγγλέζοι τους έπεισαν πως δε θα πάθουν τίποτα, και την άλλη ημέρα το πρωί έβαλαν τον παπά με το πετραχήλι, και πρώτος με την αξίνα έσκαψε το χώμα που ήταν γύρω στο μάρμαρο. Το σήκωσαν λοιπόν, το φόρτωσαν στο καράβι τους και το πήγαν στην Αγγλία, κι εκεί το 'βαλαν σ' ένα μουσείο. Το καράβι όμως που το φόρτωσαν, πραγματικώς έπεσε όξω κι εχάθηκε.
Τον άλλο χρόνο ήταν καλή σοδειά και οι χωριάτες επίστεψαν πως το άγαλμα θα γυρίσει πάλι. Ύστερα ήρθαν δύστυχοι χρόνοι, και είδαν πως αυτό ήταν γιατί άφησαν να τους πάρουν το άγαλμα.                                                                     (ΕΛΕΥΣΙΣ)