Εφημερίς «ηχώ» (Φλωρίνης) Τετ. 1.2.2012
Κεφάλαιο: «Κατάθεσις της Ευδοκίας Τία, κατοίκου Κλεισούρας, τραυματισθείσης υπό Γερμανών στρατιωτών κατά την Πυρπόλησιν
της Κλεισούρας»
Ο Μπόνης παρουσιάζει την κατάθεση της Ευδοκίας Τία (δεν αναφέρει πού, πότε και σε ποια αρχή έγινε). Σύμφωνα με την κατάθεση, στις 5 Απριλίου 1943, οι αντάρται είχαν κυκλώσει την Κλεισούρα και επυρπόλησαν δυο Γερμανικά αυτοκίνητα που εκινούντο προς Αμύνταιο. Το πρωί, άνδρες της Κωμόπολης - φοβούμενοι προφανώς αντίποινα-φεύγουν προς Βαρικό. Το απόγευμα περί ώραν 5ην μ.μ. δυο γελαστοί Γερμανοί στρατιώτες διατάσσουν την Ευδοκία και την γειτόνισσα της Κατίνα να κατέβουν στο υπόγειο του σπιτιού της, τις πυροβολούν πισώπλατα, η Ευδοκία, βαριά τραυματισμένη επιζεί, Όμως δεν επιζούν από τη ναζιστική κτηνωδία πλέον των διακοσίων κατοίκων όλων των ηλικιών που εκτελούνται. Σύμφωνα με την κατάθεση της Ευδοκίας, οι Γερμανοί στρατιώτες άρχισαν τους πυροβολισμούς «περί ώραν 5-5.30 μ.μ. και εσταμάτησαν την 9ην εσπερινήν της αυτής ημέρας».
Κεφάλαιο: «Πρωτόκολλον εκταφής των παρά των Βουλγαρικών στρατευμάτων κατακρεουργηθέντων επτά κατοίκων Φλάμπουρου εν τη περιοχή του Αμμοχωριου»
Στις 13-2-1944 στις 10 το πρωί έγινε εκταφή 7 πτωμάτων. Οι ατυχείς αυτοί Φλαμπουριώτες συνελήφθησαν στις 6-2-44 από τους Βούλγαρους και εκτελέστηκαν έξω από το Αμμοχώρι από 7/2/44 μέχρι 10/2/44. Κατά την εκταφή παρίσταντο οι:
α) Μπόνης Κων/νος - Νομάρχης
β) Σωτηρίου Ιωάννης - Ταγματάρχης - Διοικητής Χωροφυλακής Φλωρίνης
γ) Στυλιάδης Χρήστος - Πρόεδρος της κοινότητος Φλάμπουρου
δ) Καλχίκι Αλέξανδρος - Ανθ/στης Χωρ/κης Εκστρατείας
ε) Πούσι Όσβαλντ - Ειδικός διερμηνέας του φρουραρχείου.
Στο κείμενο γίνεται λεπτομερής περιγραφή της κατάστασης των πτωμάτων, από την οποία φαίνεται ότι η θανάτωση έγινε με ιδιαιτέρως βίαιο και βάρβαρο τρόπο (σφόδρα χτυπήματα με υποκόπανο όπλων-τραύματα ξιφολόγχης στους οφθαλμούς, πυροβολισμοί στο πρόσωπο...).
Κεφάλαιο: «Σύλληψις προέδρου, αντιπροέδρου και γραμματέως κοινότητος Παπαγιάννη υπό βουλγαρικού στρατού εν Φλωρίνη»
Γράφει ο Μπόνης: «Η Βουλγαρική προπαγάνδα επί τη ευκαιρία της αναλήψεως προσωρινώς της ασφαλείας της υπαίθρου επί τω Νομώ Φλωρίνης, υπό του Βουλγαρικού Στρατού έθεσεν ως πρόγραμμα της την εξόντωσιν παντός ζωηρού Ελληνικού παράγοντος κυρίως της υπαίθρου». Σε άμεσο κίνδυνο βρέθηκαν πρόεδροι και παράγοντες των κοινοτήτων - μεταξύ αυτών ο πρόεδρος, αντιπρόεδρος και Γραμματέας της κοινότητας Παπαγιαννη οι οποίοι για να προφυλαχθούν κατέφευγον στην πόλη της Φλώρινας. Στη Φλώρινα εκρατούντο υπό των Βουλγάρων μερικοί κάτοικοι από τον Άγιο Αθανάσιο (Τσέγανι) τους οποίους επιβίβασαν στο τρένο με σκοπό να τους εγκλείσουν σε στρατόπεδο. Η διαμαρτυρία του Μπόνη προς τον Γερμανό φρούραρχο είχε ως αποτέλεσμα να επιστρέψουν στη Φλώρινα οι παρανόμως συλληφθέντες από τη Σκύδρα, επιβιβασθέντες σε αμαξοστοιχία. Το κεφάλαιο αυτό κλείνει ως εξής: «Ήτο μοιραίον ο τόσο ζωηρός και θερμός πατριώτης, πρόεδρος κοινότητας Παπαγιαννη Θ.Τσάφκας να φονευθή υπό νάρκης των συμμοριτών εις ην προσέκρουσε το κάρρον εφ'ου επέβαινεν...».
Υ.Γ. Οι υπογραμμίσεις δικές μας.
Γερμ. Θαν
Κεφάλαιο: «Κατάθεσις της Ευδοκίας Τία, κατοίκου Κλεισούρας, τραυματισθείσης υπό Γερμανών στρατιωτών κατά την Πυρπόλησιν
της Κλεισούρας»
Ο Μπόνης παρουσιάζει την κατάθεση της Ευδοκίας Τία (δεν αναφέρει πού, πότε και σε ποια αρχή έγινε). Σύμφωνα με την κατάθεση, στις 5 Απριλίου 1943, οι αντάρται είχαν κυκλώσει την Κλεισούρα και επυρπόλησαν δυο Γερμανικά αυτοκίνητα που εκινούντο προς Αμύνταιο. Το πρωί, άνδρες της Κωμόπολης - φοβούμενοι προφανώς αντίποινα-φεύγουν προς Βαρικό. Το απόγευμα περί ώραν 5ην μ.μ. δυο γελαστοί Γερμανοί στρατιώτες διατάσσουν την Ευδοκία και την γειτόνισσα της Κατίνα να κατέβουν στο υπόγειο του σπιτιού της, τις πυροβολούν πισώπλατα, η Ευδοκία, βαριά τραυματισμένη επιζεί, Όμως δεν επιζούν από τη ναζιστική κτηνωδία πλέον των διακοσίων κατοίκων όλων των ηλικιών που εκτελούνται. Σύμφωνα με την κατάθεση της Ευδοκίας, οι Γερμανοί στρατιώτες άρχισαν τους πυροβολισμούς «περί ώραν 5-5.30 μ.μ. και εσταμάτησαν την 9ην εσπερινήν της αυτής ημέρας».
Κεφάλαιο: «Πρωτόκολλον εκταφής των παρά των Βουλγαρικών στρατευμάτων κατακρεουργηθέντων επτά κατοίκων Φλάμπουρου εν τη περιοχή του Αμμοχωριου»
Στις 13-2-1944 στις 10 το πρωί έγινε εκταφή 7 πτωμάτων. Οι ατυχείς αυτοί Φλαμπουριώτες συνελήφθησαν στις 6-2-44 από τους Βούλγαρους και εκτελέστηκαν έξω από το Αμμοχώρι από 7/2/44 μέχρι 10/2/44. Κατά την εκταφή παρίσταντο οι:
α) Μπόνης Κων/νος - Νομάρχης
β) Σωτηρίου Ιωάννης - Ταγματάρχης - Διοικητής Χωροφυλακής Φλωρίνης
γ) Στυλιάδης Χρήστος - Πρόεδρος της κοινότητος Φλάμπουρου
δ) Καλχίκι Αλέξανδρος - Ανθ/στης Χωρ/κης Εκστρατείας
ε) Πούσι Όσβαλντ - Ειδικός διερμηνέας του φρουραρχείου.
Στο κείμενο γίνεται λεπτομερής περιγραφή της κατάστασης των πτωμάτων, από την οποία φαίνεται ότι η θανάτωση έγινε με ιδιαιτέρως βίαιο και βάρβαρο τρόπο (σφόδρα χτυπήματα με υποκόπανο όπλων-τραύματα ξιφολόγχης στους οφθαλμούς, πυροβολισμοί στο πρόσωπο...).
Κεφάλαιο: «Σύλληψις προέδρου, αντιπροέδρου και γραμματέως κοινότητος Παπαγιάννη υπό βουλγαρικού στρατού εν Φλωρίνη»
Γράφει ο Μπόνης: «Η Βουλγαρική προπαγάνδα επί τη ευκαιρία της αναλήψεως προσωρινώς της ασφαλείας της υπαίθρου επί τω Νομώ Φλωρίνης, υπό του Βουλγαρικού Στρατού έθεσεν ως πρόγραμμα της την εξόντωσιν παντός ζωηρού Ελληνικού παράγοντος κυρίως της υπαίθρου». Σε άμεσο κίνδυνο βρέθηκαν πρόεδροι και παράγοντες των κοινοτήτων - μεταξύ αυτών ο πρόεδρος, αντιπρόεδρος και Γραμματέας της κοινότητας Παπαγιαννη οι οποίοι για να προφυλαχθούν κατέφευγον στην πόλη της Φλώρινας. Στη Φλώρινα εκρατούντο υπό των Βουλγάρων μερικοί κάτοικοι από τον Άγιο Αθανάσιο (Τσέγανι) τους οποίους επιβίβασαν στο τρένο με σκοπό να τους εγκλείσουν σε στρατόπεδο. Η διαμαρτυρία του Μπόνη προς τον Γερμανό φρούραρχο είχε ως αποτέλεσμα να επιστρέψουν στη Φλώρινα οι παρανόμως συλληφθέντες από τη Σκύδρα, επιβιβασθέντες σε αμαξοστοιχία. Το κεφάλαιο αυτό κλείνει ως εξής: «Ήτο μοιραίον ο τόσο ζωηρός και θερμός πατριώτης, πρόεδρος κοινότητας Παπαγιαννη Θ.Τσάφκας να φονευθή υπό νάρκης των συμμοριτών εις ην προσέκρουσε το κάρρον εφ'ου επέβαινεν...».
Υ.Γ. Οι υπογραμμίσεις δικές μας.
Γερμ. Θαν
