θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Saturday, March 31, 2012

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΩΝ - Μηνός Απριλίου 2012

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΩΝ
«ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ»
Μηνός Απριλίου 2012
υπό την αιγίδα
του ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ «ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ»
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ 2011 - 2012,
τα οποία διενεργούνται στην αίθουσα «Αλέξανδρος»,
Εθνικής Αμύνης 1, Πολιτιστικό Κέντρο Περιφερειακής Διοικήσεως Κεντρικής Μακεδονίας
ΚΑΘΕ ΠΕΜΠΤΗ

Πέμπτη 5 Απριλίου 2012
α) Ώρα 18.00 - 19.00 : Μάθημα αρχαίας Ελληνικής γλώσσης, από τον κ. Κουρτεσιδη Ηλία, φιλόλογο
β) Ώρα 19.00 - 20.30 : Ομιλία με θέμα : «Τουρκική απειλή και Ελληνική αβελτηρία στη Θράκη».
Ομιλητής: κ. Καραΐσκος Κ. εκδότης της εφημ. «Αντιφωνητής».


Πέμπτη 26 Απριλίου 2012
α) Ώρα 18.00 - 19.00 : Μάθημα αρχαίας Ελληνικής γλώσσης, από τον κ. Κουρτεσιδη Ηλία, φιλόλογο
β) Ώρα 19.00 - 20.30 : Ομιλία με θέμα : «Παραδοσιακά δρώμενα στην Νάουσα».
Ομιλητής: κ. Βαλσαμίδης Εμμαν. Συνταξ. Γυμνασιάρχης, συγγραφέας, ιστορικός.


Λόγω της μεγάλης εβδομάδος δεν θα πραγματοποιηθούν εκδηλώσεις την:
Πέμπτη 12 Απριλίου 2012 και την
Πέμπτη 19 Απριλίου 2012

Με "Δούρειο ίππο" τον Ελευθέριο Βενιζέλο.

Βασίλης Σ. Κάρτσιος
(Σύγχρονες προσεγγίσεις στην πολιτική του Ελευθέριου Βενιζέλου)

Κάρτσιος, Βασίλης Σ.
... με τη βία
στον πόλεμο με "Δούρειο ίππο" τον Ελευθέριο Βενιζέλο /.

1.

http://www.youtube.com/watch?v=Daf3ijr6VJk



2.
http://www.youtube.com/watch?v=hRBkCwsZUWE



3.

http://www.youtube.com/watch?v=2bwLVa2UfkM



4.

http://www.youtube.com/watch?v=NXkRRyh9n5s



5.

http://www.youtube.com/watch?v=Y9HPJOU7Y2I



6.
http://www.youtube.com/watch?v=ZTNekgoZMIw







ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΣΕΙΡΕΣ.

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΑΨΑΛΑΣ

Διάλεξη του Δημοσιογράφου Δημητρίου Καψάλα στις 29.3 .2012 για τις τελευταίες εξελίξεις στα Εθνικά θέματα. Οι διαλέξεις διενεργούνται στην αίθουσα «Αλέξανδρος», Εθνικής Αμύνης 1, Πολιτιστικό Κέντρο Περιφερειακής Διοικήσεως Κεντρικής Μακεδονίας. Έδρα του ινστιτούτου "ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ": Γαμβέτα 168 - 542 48 Θεσσαλονίκη Τηλ. & Τηλ/πο 0030/2310 315215


http://www.youtube.com/watch?v=9SKxk_esBHk

Wednesday, March 28, 2012

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ



Του Λάκη Αποστολόπουλου




(…..)
Ο δρόμος που πήρε το νεοσύστατο κράτος με το ψευδώνυμο «ελληνικό κράτος» ακολούθησε δύο κατευθύνσεις. Και οι δύο αυτές κατευθύνσεις ονο­μάστηκαν με τον αδόκιμο χαρακτηρισμό «ελληνοκεντρισμός». Η μία κατεύ­θυνση από τον Ιωάννη Κωλέτη μέχρι τον Ελευθέριο Βενιζέλο (και τους βασιλικούς) διαμόρφωσε πολιτικά την πραγματικότητα της Μεγάλης Ιδέας. Δηλαδή, ένα είδος αλυτρωτισμού που ήθελε να ανακτήσει στρατιωτικά την Κωνσταντινούπολη ή να ενσωματώσει τους ελληνόφωνους πληθυσμούς της Ανατολίας στο νεοσύστατο χριστιανικό κράτος. Και η οποία κατέληξε με την καταστροφή της Ιωνίας στη γνωστή τραγωδία. Η άλλη κατεύθυνση του ελληνοκεντρισμού είχε πιο πνευματικό χαρακτήρα και εκδηλώθηκε ως ποιη­τική συνάντηση των λαών της Ευρώπης. Τιτανική προσπάθεια που επιχειρήθηκε από τον Σικελιανό κατά τη διάρκεια των Δελφικών Εορτών —πέντε χρόνια μετά την καταστροφή της Σμύρνης —, αλλά εντούτοις δεν εισακού­στηκε.

Λίγο μετά τη στρατιωτική καταστροφή του '22 και τα πενιχρά πνευματικά αποτελέσματα της προσπάθειας του Σικελιανού, ο οποίος πρέπει να πούμε ότι είχε στραφεί δακτυλοδεικτούμενος και απομόναχος σχεδόν προς τη Δελφική Ιδέα, προσπαθώντας να δώσει στον κόσμο την πραγματικότητα ενός οικουμενικού οράματος, έκανε την εμφάνιση της μια ομάδα καλλιεργημένων συγγραφέων και επιστημόνων με την επωνυμία «γενιά του '30», η οποία, με μια ενθουσιαστική — παρ' όλη τη μελαγχολία της ώρας— αναγεννητική προσπάθεια που κάλυπτε όλη την ελληνική ιστορία και ταυτόχρονα τη σύγ­χρονη Δύση, θα προσπαθούσε να βάλει σε τάξη την πολυφυλετική δυσαρμονία της Νέας Ελλάδας. Ακολουθώντας μια παράλληλη προς τον Σικελιανό πο­ρεία επεξεργασίας και αφομοίωσης στα καθ' ημάς των πιο πρωτοπόρων ευρωπαϊκών πολιτικών, ιδεολογικών και καλλιτεχνικών ρευμάτων, προσπά­θησε να ορίσει πνευματικά τη μοίρα τόσο της Ελλάδας όσο και του σύγχρο­νου κόσμου.
Παραμερίζοντας, με το αναγκαίο σέβας, τον Σικελιανό και αποσιωπώντας το περιεχόμενο της προσπάθειας του, η γενιά του '30, τραυματισμένη από την καταστροφή του '22, ανέλαβε, αποφεύγοντας τον ελληνοκεντρισμό εκεί­νης της εποχής, να συνθέσει έναν νέο ελληνοχριστιανικό κόσμο στον οποίο θα αναγνωρίζονταν και οι τρεις παραδόσεις που συνέθεταν τη μορφή του σύγχρο­νου «Έλληνα»: η ελληνική, η βυζαντινή και η δυτική.
Και όντως αυτή θα ήταν στο εξής η μορφή του νέου ανθρώπου, τον οποίο ονόμασαν, μέσα σε ένα κλίμα ανάγκης και θολής επάρκειας, με την επωνυμία «Ρωμιός».
Ακολουθώντας ασυνείδητα τις διακρίσεις του Σπυρίδωνα Ζαμπέλιου, πί­στεψαν ότι ίσως θα μπορούσαν να απαλλαγούν από τις περιπέτειες και τις αδυναμίες του πολιτικού και του πνευματικού ελληνοκεντρισμού, αν όριζαν διαφορετικά την ελληνική συνιστώσα. Έτσι, κατέληξαν στη σιωπηρή συμ­φωνία ότι εμείς οι «Έλληνες» ως προς το όνομα οφείλουμε να ονομαζόμαστε Ρωμιοί, ως προς την παιδεία θα είμαστε Έλληνες (τη γλώσσα των οποίων, επιπλέον, μιλάμε) και ως προς την πίστη θα είμαστε Εβραίοι. Θα 'λεγε κανείς ότι, με τις αντιλήψεις των ποιητών αυτής της γενιάς, βρισκόταν εκ νέου στο παλιό σκηνικό της πνευματικής δημιουργίας του Βυζαντίου, στο οικείο σκηνικό της εναρμόνισης του Ρωμαίου, του. Έλληνα και του Εβραίου. Με αυτόν τον τρόπο πίστεψαν ότι θα συνένωναν όντως, μετά την καταστρο­φή, όλες τις όψεις των τσακισμένων εθνοτήτων που είχαν καταφτάσει ημιθανείς από την Ανατολία και βρίσκονταν πλέον κάτω από τον αττικό ουρανό.


Το βέβαιο είναι ότι οι νεοκαντιανοί του '30, οι ορθόδοξοι χριστιανοί και οι μαρξιστές μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, έχοντας ως κοινό στοιχείο τις ρωμαιοεβραϊκές παραδόσεις, προσπάθησαν να συγκροτήσουν τον μύθο της νέας ρωμιοσύνης και να αντικαταστήσουν την όποια ελληνική ταυτότητα θέτοντας στη θέση της τον υβριδικό τύπο του Βυζαντινού Ρωμιού. Τόσο ο Σεφέρης όσο και ο Ρίτσος και ο Ελύτης, ακολουθώντας τα ίχνη του Παλαμά και σε κοινή πορεία, προσπάθησαν να μετονομάσουν τους Έλληνες σε Ρωμιούς και να θεωρήσουν την ιουδαιοχριστιανική πίστη ως ταυτότητα του σύγχρονου «ελληνισμού». Κατ' αυτόν τον τρόπο, χωρίς ενδεχομένως να το αποζητούν απολύτως,
κατάφεραν ένα μοιραίο χτύπημα στο κύτταρο της ελληνικής ταυτό­τητας.
Όπως και να 'χει, θα κρατούσαν, βεβαίως, την ονομασία Έλληνες, ώστε η χώρα να επωφελείται παντοειδώς στο εξωτερικό από το διάσημο όνομα, ενώ στο εσωτερικό της Ελλάδας ο Ανατολίτης Ρωμιός θα κυριαρχούσε πνευματικά απ' άκρου εις άκρον. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι από την εποχή της Επιδαύρου όλες οι «ελληνικές» κυβερνήσεις απαγόρευαν την έκδοση της ελληνικής γραμματείας, όπου τα κείμενα μεγάλων Ελλήνων συγγραφέων -διάσημων πλέον σε όλο τον πλανήτη- περίμεναν δύο αιώνες να δουν το φως, χωρίς καμία συνδρομή του επίσημου κράτους. Κατά βάση τούτα τα διάσημα κείμενα έμοιαζαν να είναι απολύτως άχρηστα για την ελληνική κοινωνία, όταν δεν αποτελούσαν κάτι το μισητό, δηλαδή ένα επιβλαβές, απεχθές και ασήκωτο
φορτίο.
Επρόκειτο για μια κατάληξη που υιοθετήθηκε δειλά από όλους τους συγγραφείς, που προσπάθησαν κι αυτοί εναγωνίως να προσδιορίσουν τη μορφή της νέας Ελλάδας, όπως ο Εφταλιώτης, ο Παπαδιαμάντης, ο Παλαμάς, ο Δραγούμης, ο Κόντογλου.
Όπως είναι γνωστό, λίγα χρόνια αργότερα, μετά την παλιά και τη νέα αθηναϊκή σχολή, η γενιά του '30, εγκαταλείποντας τον τίμιο αλλά και στενάχωρο κόσμο του Καρυωτάκη, στεκόταν ήδη αμήχανη μπροστά στην αταξινόμητη και απρόσμενη ποίηση του Κωνσταντίνου Καβάφη, που είχε αρχίσει να επηρεάζει τους ελλαδικούς λογοτέχνες.
Σε αυτούς τους τελευταίους συγκαταλέγονταν επίσης οι επικεφαλής της γενιάς του '30, δηλαδή αυτοί που, αρνούμενοι τον Καβάφη, ακολούθησαν τον Παλαμά, σημαντικότεροι των οποίων ήταν ο Σεφέρης και ο Τσάτσος. Και ακολουθούσαν εκείνοι που κήρυξαν αυτό το νέο ελληνοχριστιανικό ιδεώδες, όπως ο Θεοδωρακόπουλος, ο Παπανούτσος, ο Κανελλόπουλος, ο Μυριβήλης, ο Σικελιανός (με ένα μέρος του έργου του), ο Τερζάκης, ο Θεοτοκάς, ο Ελύτης. Τέλος, ο αταξινόμητος Καζαντζάκης, ο συγκριτιστής Πικιώνης, οι χριστιανοκομουνιστές σαν τον Ρίτσο, και αυτοί που κοιτούσαν αμυνόμενοι, με μικρότερο ή μεγαλύτερο σθένος,
προς την πλευρά των Ελλήνων και της «αρχαίας» Ελλάδας, όπως ο Ροΐδης, ο Γιαννόπουλος, ο Συκουτρής, ο Βιζυ­ηνός (;), ο Σικελιανός, ο Καβάφης.
Ανάμεσα σε αυτούς, οφείλει κανείς να αναφέρει ότι το έργο των αταξινό­μητων Καζαντζάκη και Καβάφη έμελλε να απλωθεί σε λίγα χρόνια σε όλη σχεδόν την υφήλιο.
Ως εκ τούτου, η νέα αυτή ρωμιοσύνη (που αποτελούσε το γενικό καθε­στώς για κάθε πολιτικό κόμμα και ιδεολογία), έχοντας κεντρικό πυρήνα την ορθόδοξη πίστη (που αποτελεί ένα είδος κρατικής θρησκείας), υποβάθμισε τον πολιτισμό των Ελλήνων και έδωσε το προβάδισμα στα χριστιανικά Ευαγγέ­λια. Πράγμα που σε απλά Ελληνικά σημαίνει: προβάδισμα των εβραϊκών παραδόσεων και ενσωμάτωση σε αυτές του πολιτισμού των Ελλήνων. Μερι­κή συμπόρευση Ελλήνων και χριστιανών και προβάδισμα στο θρησκευτικό βίωμα. Εκ των πραγμάτων, η χώρα παρέμεινε ένα φεουδαλικό υβρίδιο και ο δημόσιος χώρος κυριαρχήθηκε από τον κοτζαμπάση και τον χριστιανό Πα­τριάρχη. Το αποτέλεσμα ήταν να διαφθαρεί ο λαός απ' άκρου εις άκρον και να εξοντωθεί η ελληνική παρουσία στη Δύση. Γεγονός που σήμερα γνωρίζου­με ότι είναι ακόμη χειρότερο από τη Μικρασιατική Καταστροφή.
Αν ο ελληνοκεντρισμός, με τις όψεις της Μεγάλης Ιδέας και του Δελφικού ιδεώδους καταστράφηκε στην Ιωνία και στους Δελφούς και απέμεινε απομόναχος στις θρηνώδεις σκιές της προκυμαίας της Σμύρνης και στη Συκιά Κορινθίας, η ρωμιοσύνη, ως κεντρική πνευματική ιδεολογία της σύγχρονης Ελλάδας μετά το '22, καταστράφηκε τις μέρες μας στην Ενωμένη Ευρώπη, όπου οι Δυτικοί τής είχαν παραχωρήσει —με γενναιοδωρία, είναι αλήθεια — ,μια θέση, σεβόμενοι την ελληνική προσφορά στον πολιτισμό της Ευρώπης, την ύπαρξη της ασύντριφτης ελληνικής γλώσσας και την ιερότητα του τόπου, τον οποίο δεν έπαψαν ποτέ να θεωρούν λίκνο της πνευματικής τους ζωής.
Αυτή είναι η κατάσταση που αντιμετωπίζει σήμερα, πλέον, η χώρα, ηγούμενη από τα κατάλοιπα της γενιάς του '30 στον τελικό της αφανισμό.
Η ρωμιοσύνη μεταλλάχτηκε σε ένα θλιβερό χριστιανοσταλινικό κατασκεύασμα.

Παρ' όλα ταύτα, ουσιαστικά μετά το 1996 —σαν ένα είδος τραγικής πρόνοιας— εμφανίστηκε στο προσκήνιο αυτή που ονομάστηκε «γενιά του Ματαρόα» (με τους «φιλοσόφους» Κώστα Παπαϊωάννου, Κορνήλιο Καστοριάδη και Κώστα Αξελό), η οποία, κινούμενη εκτός ρωμιοσύνης, όντας οικουμενική και ελληνική στις προθέσεις και στη σκέψη, εμφανίζεται πλέον μέσα στην Ελλάδα σαν το τελευταίο πνευματικό και πολιτικό στήριγμα που ενδέχεται να βοηθήσει τη χώρα να απαλλαγεί από τον βρόγχο της ολέθριας και μηδενιστι­κής αυτής ρωμιοσύνης και να αναπλάσει τον δημόσιο χώρο, απαλλάσσοντας την κοινωνία μας από τις πολιτικοθρησκευτικές συμμορίες της διαπλοκής. (Στο κοινωνικό πεδίο η ελληνική πολιτική «τάξη», με ιδεολογικό κέντρο την ορθόδοξη χριστιανική πίστη, δημιούργησε μετά το '22 ένα ιδιότυπο κοτζα-μπασικό-σοσιαλιστικό πελατειακό σύστημα οικονομίας.)
Σε αυτό εδώ το σημείο πρέπει να αναφέρουμε ότι η ιστορικός του Βυζα­ντίου Ελένη Αρβελέρ, που επίσης εγκατέλειψε την Ελλάδα το 1945, ως συνεπιβάτις τού «Ματαρόα» με τους τρεις φιλοσόφους Παπαϊωάννου, Αξελό και Καστοριάδη, κινούμενη προσφάτως στα χνάρια του αλυτρωτισμού της Μεγάλης Ιδέας , χλευάζοντας την Αθήνα (ως λάτρις της Ιερουσαλήμ και της Ρώμης η ίδια), απαιτεί να απαλλαγούμε από αυτό το υπερβολικό όνομα «Έλληνες» και ως... Ρωμαίοι που είμαστε να προετοιμάσουμε τη «Βυζαντινή Αυτοκρα­τορία» μας, ώστε να έχουμε θέση στα λάφυρα του πιθανού αυριανού διαμελι­σμού της Τουρκίας.
Η γενιά του '30, έχοντας απορρίψει απολύτως τον αλυτρωτισμό και την «εθνική» ολοκλήρωση (μετά την καταστροφή του '22) και εν μέρει τον πολιτισμό των Ελλήνων, συνέγραψε αξιόλογα έργα και κέρδισε δύο νόμπελ στη Δύση και άλλες λογοτεχνικές διακρίσεις στην Ανατολή. Δεν είναι μικρή η προσφορά της στη χώρα, κυρίως από το γεγονός ότι έθεσε επί τάπητος τα θέματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο τόπος, πριν καταπέσει στη θλιβερή νύχτα που την οδήγησε η νέα ρωμιοσύνη, δηλαδή το ιδεολόγημα που η ίδια εφηύρε.
Το μοιραίο σφάλμα αυτής της πιο καλλιεργημένης γενιάς του σύγχρονου ελληνισμού (της πιο καλλιεργημένης μέχρι την εμφάνιση των μαρξιστών «φιλοσόφων» του Ματαρόα) συνίσταται στο ότι υποτάχτηκε στα πολιτικά ήθη του κοτζαμπασισμού (που κυριαρχεί και χειρίζεται την Ελλάδα ως διεθνές προτεκτοράτο) και άφησε την Ορθόδοξη Εκκλησία να διαλύσει πνευματικά και ηθικά την Ελλάδα, ενώ ταυτόχρονα επέτρεψε στις ορθοδοξίες (θρησκευτικές και πολιτι­κές) να κυριαρχήσουν και να αποσαθρώσουν την ελληνική κοινωνία, χρησιμο­ποιώντας συγκυριακά την ανεξέλεγκτη ροή εκατομμυρίων λαθρο-μεταναστών από 130 έθνη και εθνότητες που κατέφτασαν (και καταφτάνουν ασταμάτητα) στην Ελλάδα.
Αυτή την ώρα, ακόμη και οι πιο φανατικοί χριστιανοί θεολόγοι της Ορθο­δοξίας ομολογούν πλέον πως η Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία διέλυσε την ελληνική κοινωνία.
Η ψυχική καταστροφή που προκάλεσε στην Ελλάδα η «νέα» ρωμιοσύνη με τους δύο πυλώνες της, δηλαδή τις χριστιανο-σταλινικές ελίτ, ήταν πολύ χειρότερη, απείρως χειρότερη από την «ελληνοκεντρική» καταστροφή του αλυτρωτισμού που προκάλεσε η Μεγάλη Ιδέα στην Ιωνία.
Είναι φανερό, όμως, ότι έχει σημάνει η κρίσιμη ώρα —λίγο πριν την εξαφάνιση του ελλαδικού ελληνισμού— της εμφάνισης εκείνων των Ελλήνων που, θέτοντας ως πνευματικά κυρίαρχη τη γενιά του Ματαρόα, κυρίως τα έργα των Παπαϊωάννου, Καστοριάδη και Αξελού, μέλλουν να προεκτείνουν την προσπάθεια του Σικελιανού και συνάμα, αδιαφορώντας για την εξαντλη­μένη αυτοκαταστροφική ρωμιοσύνη, να αναλάβουν πολιτικά και πνευματικά τη μοίρα του ελληνισμού, όσο κι αν η Ελλάδα στηρίζεται σε τρία υπέρογκα ψεύδη της γενιάς του '30. Διότι, βεβαίως, είμαστε ένας αυτοκαταστροφικός άπληστος και δολιότατος άγνωστος χι, ένας θλιβερός ούτις, που οφείλει να αποβάλει από πάνω του τη ρωμιοσύνη που του κόλλησε η χριστιανική διανόηση της παλα­μικής αυτής γενιάς και με την «ελληνική» του μορφή, που —στις κρίσιμες ώρες, πέραν της πλεονεξίας και του φθόνου— διατρέχει τη βαθύτερη ζωή του, να υπερασπιστεί τη μοίρα της χώρας.

Monday, March 26, 2012

Το οθωμανικό παιδομάζωμα και γενιτσαρικό σύστημα


Το οθωμανικό καθεστώς της ντίμα


Ακόμα και οι τουρκόφιλος περιηγητής του 19ου αι. Ουμπιτσίνι αναγνώρισε το καταπιεστικό βάρος της οθωμανικής ντίμα, στη συγκλονιστι­κή περιγραφή του:
Η ιστορία των υποδουλωμένων λαών είναι ίδια παντού, η μάλλον δεν έχουν ιστορία. Τα χρόνια, οι αιώνες περνούν χωρίς να φέρνουν καμία αλλαγή στην κατάσταση τους. Γενιές έρχονται και παρέρχονται μέσα στη σιωπή. Μπορεί να σκεφτεί κανείς ότι φοβούνται μήπως ξυπνήσουν τους αφέντες τους, που κοιμούνται πλάι τους. Ωστόσο, αν τους εξετάσεις από κοντά, θα ανακαλύψεις ότι αυτή η ακινησία είναι μόνο επιφανειακή. Μια σιωπηλή και συνεχής αναταραχή τους διακατέχει. Η ζωή έχει πλήρως αποσυρθεί μέσα στην καρ­διά. Μοιάζουν με εκείνα τα ποτάμια που έχουν εξαφανιστεί κάτω από τη γη-αν βάλεις το αφτί σου στη γη, μπορείς να ακούσεις τον καλυμμένο ήχο των νερών τους- έπειτα αναδύονται ανέπαφα μερικά χιλιόμετρα πιο πέρα. Αυτή είναι η κατάσταση των χριστιανικών πληθυσμών της Τουρκίας υπό τον οθωμανικό ζυγό.

Το οθωμανικό παιδομάζωμα και γενιτσαρικό σύστημα


Οι μελετητές που έχουν διεξαγάγει σοβαρές και λεπτομερείς μελέτες του παιδομαζώματος και του γενιτσαρικού συστήματος έχουν καταλήξει στα ακόλουθα συμπεράσματα. Ο Σπύρος Βρυώνης, για παράδειγμα, κάνει τις εξής σκόπιμα υποτονισμένες αλλά αδιαφιλονίκητες παρατηρήσεις:
Συζητώντας το παιδομάζωμα, ασχολούμαστε με μεγάλους αριθμούς χρι­στιανών που, παρά τα υλικά πλεονεκτήματα που προσφέρονταν από τον προσηλυτισμό στο Ισλάμ, επέλεγαν να παραμείνουν μέλη μιας θρησκευτικής κοινότητας που είχε στερηθεί το καθεστώς του πολίτη πρώτης τάξης. Ως εκ τούτου, η θέση που έχει υποστηριχτεί από μερικούς ιστορικούς ότι οι χριστιανοί καλωσόριζαν το παιδομάζωμα, καθώς άνοιγε θαυμάσιες προοπτικές για τΛ παιδιά τους, είναι ασυμβίβαστη με το γεγονός ότι αυτοί οι χριστιανοί δεν είχαν επιλέξει να γίνουν μουσουλμάνοι στην πρώτη περίπτωση, αλλά είχαν παραμεί­νει χριστιανοί. Υπάρχουν άφθονες μαρτυρίες για την εντονότατη δυσαρέσκεια με την οποία έβλεπαν την αρπαγή των παιδιών τους. Θα ανέμενε κανείς τέτοια συναισθήματα, με δεδομένη την ισχυρή φύση του οικογενειακού θεσμού και με δεδομένη επίσης την ισχυρή προσκόλληση στον χριστιανισμό εκείνων που δεν είχαν αποστατήσει προς το Ισλάμ. Κατ' αρχάς, οι Οθωμανοί εκμεταλλεύονταν τον γενικό χριστιανικό φόβο της απώλειας των παιδιών και χρησιμοποιούσαν προσφορές εξαίρεσης από το παιδομάζωμα σε διαπραγμα­τεύσεις για την παράδοση χριστιανικών περιοχών. Τέτοιες εξαιρέσεις συμπε­ριλήφθησαν στους όρους παράδοσης των Ιωαννίνων, του Γαλατά, του Μοριά, της Χίου κ.ά. Χριστιανοί που λάμβαναν μέρος σε εξειδικευμένες δραστηριότη­τες που ήταν σημαντικές για το οθωμανικό κράτος εξαιρούνταν παρομοίως από τον φόρο σε παιδιά, ως αναγνώριση για τη σημασία του έργου τους για την αυτοκρατορία. Εξαίρεση από αυτή την εισφορά θεωρείτο προνόμιο και όχι ποινή. ...
Υπάρχουν και άλλα έγγραφα όπου η δυσαρέσκεια τους [των χριστιανών] είναι πιο προφανής. Αυτά περιλαμβάνουν μια σειρά από οθωμανικά έγγραφα τα οποία ασχολούνται με τις ειδικές καταστάσεις όπου οι ίδιοι οι στρατολογούμενοι είχαν ξεφύγει από τους αξιωματούχους που ήταν υπεύθυνοι να τους μαζέψουν. Ένα φιρμάνι ... το 1601 επέτρεπε στους αξιωματούχους σκληρά μέτρα εξαναγκασμού, ένα γεγονός που φαίνεται να υπονοεί ότι οι γονείς δεν ήταν πάντα πρόθυμοι να αποχωριστούν τα παιδιά τους.
«Σύμφωνα με αυτό, όποτε κάποιος από τους άπιστους γονείς ή κάποιον άλλο αντιταχθεί στην παράδοση του γιου του για τους γενίτσαρους, θα κρεμιέται αμέσως στο κατώφλι της πόρτας του, καθώς το αίμα του θα θεωρείται ανάξιο.»

Η Βασιλική Παπούλια τονίζει τον συνεχή απεγνωσμένο, συχνά βίαιο αγώ­να των χριστιανικών πληθυσμών εναντίον αυτού του βάρβαρα επιβεβλημένου οθωμανικού φόρου:
Είναι φανερό ότι ο πληθυσμός αγανακτούσε έντονα με αυτό το μέτρο το οποίο μπορούσε να εφαρμοστεί μόνο με τη βία. Εκείνοι που αρνούνταν να παραδώσουν τα παιδιά τους —τα πιο υγιή, τα πιο όμορφα και τα πιο έξυπνα— θανατώνονταν επί τόπου δι' απαγχονισμού. Ωστόσο, έχουμε παρα­δείγματα ένοπλης αντίστασης Το 1565 ξέσπασε μια εξέγερση στην Ήπειρο και την Αλβανία. Οι κάτοικοι σκότωσαν τους αξιωματούχους που ήταν υπεύθυνοι για τη στρατολόγηση, και η εξέγερση κατεστάλη μόνο αφού ο σουλτάνος έστειλε 5 χιλιάδες γενίτσαρους προς ενίσχυση του τοπικού μπέη. Χάρη στα ιστορικά αρχεία της Βέροιας, είμαστε καλύτερα πληροφορημένοι για την εξέγερση στη Νάουσα το 1705, όπου οι κάτοικοι σκότωσαν τον Σιλαχντάρ Αχμέτ Τσελεμπί και τους βοηθούς του και κατέφυγαν στα βουνά ιός επαναστάτες. Μερικοί από αυτούς αργότερα συνελήφθησαν και θανατώθηκαν. ...
Καθώς δεν υπήρχε δυνατότητα διαφυγής [από το παιδομάζωμα], ο πλη­θυσμός κατέφευγε σε διάφορες υπεκφυγές. Κάποιοι άφηναν τα χωριά τους και κατέφευγαν σε συγκεκριμένες πόλεις που απολάμβαναν εξαίρεση από το παιδομάζωμα ή μετανάστευαν σε βενετοκρατούμενες περιοχές. Το αποτέλε­σμα ήταν η ερήμωση της υπαίθρου. Άλλοι πάντρευαν τα παιδιά τους σε μικρή ηλικία. ... Ο Νικηφόρος Άγγελος ... δηλώνει ότι μερικές φορές τα παιδιά ξέφευγαν με δική τους πρωτοβουλία, αλλά όταν άκουγαν ότι οι αρχές είχαν συλλάβει τους γονείς τους και τους βασάνιζαν μέχρι θανάτου, επέστρεφαν και παραδίδονταν. Ο La Giulletiere αναφέρει την περίπτωση ενός νεαρού Αθηναίου που, ενώ κρυβόταν, επέστρεφε, προκειμένου να σώσει τη ζωή του πατέρα του, και κατόπιν επέλεξε να πεθάνει ο ίδιος παρά να αποκηρύξει την πίστη του. Σύμφωνα με μαρτυρίες των τουρκικών πηγών, μερικοί γονείς κατάφερ­ναν να απαγάγουν τα παιδιά τους αφού είχαν στρατολογηθεί. Ο πιο επιτυχής τρόπος απαλλαγής από τη στρατολόγηση ήταν μέσω της δωροδοκίας. Ότι ο τελευταίος τρόπος ήταν πολύ διαδεδομένος, είναι φανερό από τα μεγάλα χρηματικά ποσά που κατέσχε ο σουλτάνος από τους διεφθαρμένους αξιωμα­τούχους. Τελικά, στην απελπισία τους οι γονείς έκαναν εκκλήσεις ακόμα και στον Πάπα και στις δυτικές δυνάμεις για βοήθεια.
Και η Παπούλια καταλήγει:
Λεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτό το βαρύ φορτίο ήταν μια από τις πιο βαριές φορολογίες του χριστιανικού πληθυσμού.


Το καθεστώς της ντίμα στην Ελλάδα υπό την οθωμανική κυριαρχία
Α. Ε. Βακαλόπουλος, Ιστορία της Μακεδονίας, 1354-1833, Θεσσαλονίκη


1973, σσ. 67-74, 353-358, 636-652· «Υπόβαθρο και αιτίες της Ελληνικής Επανάστασης», Νεοελληνικά, τόμ. 3, 1975, σσ. 53-68· Το ελληνικό έθνος, 1453-1669, New Brunswick New Jersey, 1976, κεφ. 1-4

Ο Βακαλόπουλος περιγράφει πώς το καθεστώς της ντίμα υπό τον οθωμα­νικό έλεγχο που επιβλήθηκε από το τζιχάντ, προσέφερε ζωτικό κίνητρο για την Ελληνική Επανάσταση («Υπόβαθρο και αιτίες της Ελληνικής Επανά­στασης», Νεοελληνικά, σσ. 54-55):
Η Επανάσταση του 1821 δεν είναι τίποτ' άλλο παρά η τελευταία μεγάλη φάση της αντίστασης των Ελλήνων στην οθωμανική κυριαρχία- ήταν ένας αδυσώπητος, ακήρυκτος πόλεμος, που είχε ήδη αρχίσει τα πρώτα χρόνια της σκλαβιάς. Η σκληρότητα ενός αυτοκρατορικού συστήματος που χαρακτηρι­ζόταν από οικονομική λεηλασία, πνευματική παρακμή και πολιτιστική οπισθοδρόμηση, ήταν βέβαιο ότι θα προκαλούσε αντίδραση. Περιορισμοί όλων των ειδών, παράνομη φορολόγηση, καταναγκαστική εργασία, διώξεις, βία, φυλάκιση, θάνατος, απαγωγές κοριτσιών και αγοριών και εγκλεισμός τους στα τουρκικά χαρέμια, και ποικίλες πράξεις ακολασίας και λαγνείας, μαζί με πολυάριθμες άλλες λιγότερο επιθετικές παρεκτροπές — όλα αυτά αποτελού­σαν μια διαρκή πρόκληση στο ένστικτο επιβίωσης και προκαλούσαν κάθε έννοια ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Οι Έλληνες αγανακτούσαν πικρά με όλες τις προσβολές και τις ταπεινώσεις, και η οδύνη και απογοήτευση τους τους έσπρωξε στα όπλα της επανάστασης. Λεν υπήρχε καμία υπερβολή στη δήλωση που έγινε από έναν από τους μπέηδες της Άρτας, όταν προσπάθησε να εξηγήσει την αγριότητα του αγώνα. Είπε:


«Αδικήσαμε τους ραγιάδες και καταστρέφαμε τόσο τον πλούτο όσο και την τιμή τους· απελπίστηκαν και πήραν τα όπλα. Αυτό είναι μόνο η αρχή και τελικά θα οδηγήσει στην κατάρρευση της αυτοκρατορίας μας».

Τα παθήματα των Ελλήνων υπό τον οθωμανικό ζυγό ήταν ως εκ τούτου η βασική αιτία του ξεσηκωμού- ένα ψυχολογικό κίνητρο προσφέρθηκε από την ίδια τη φύση των περιστάσεων.

Όταν μια χώρα απορρίπτει τους μύθους της, αυτό είναι σημάδι της πτώσης της και η δόξα της δεν μπορεί να διαρκέσει.

«Όταν μια χώρα απορρίπτει τους μύθους της, δεν βλέπει παρά ψευδολογίες στο παρελθόν, και ο λαός της βλέπει τις επαρχίες του υπό το φως ανόητων και ψευτών. Αυτό είναι σημάδι της πτώσης της, και η δόξα της δεν μπορεί να διαρκέσει. Κλαδιά που ξεραίνουν τις ρίζες τους, δεν αφήνουν ικμάδα για μακροχρόνιους καρπούς.»


Ράντγιαρντ Κίπλινγκ

Φιλαδέλφεια, Πέλλα, Γέρασα, ...Ελληνικές πόλεις στην Μ. Ανατολή.




















Saturday, March 24, 2012

Jus primae noctis (Δικαίωμα της πρώτης νύχτας) - Ένας θεσμοθετη­μένος βιασμός των χριστιανών στην Οθωμανική Αυτοκρατορία



Vasily Polenov: Le droit du Seigneur (1874).
A Victorian artist's painting of an old man bringing his young daughters to their feudal lord.


Το Jus primae noctis ή droit du seigneure είναι το δικαίωμα να κοιμηθεί κανείς με μια μελλόνυμφη (νεαρή και σεξουαλικά ελκυστική) υπηρέτρια πριν την παράδοση της στον υπηρέτη άντρα της (το δικαίωμα με το οποίο φεουδάρχης μπορεί να κοιμηθεί την πρώτη νύχτα με τη σύζυγο ενός νιόπα­ντρου δουλοπάροικου), παρόλο που το έθιμο μπορούσε να αποφευχθεί με την πληρωμή ενός προστίμου.
Αυτός ο νόμος επιβλήθηκε από τους Οθωμανούς ηγεμόνες και εφαρμόστη­κε ευρέως σε χώρες υπό την οθωμανική κυριαρχία (επαρχίες της οθωμανικής αυτοκρατορίας ήταν: Ελλάδα, Βουλγαρία, Σερβία, Βοσνία) μέχρι ακόμα και τα τέλη του 19ου αι.
Οι αφέντες (μπέηδες, αγάδες) ήταν συνήθως Τούρκοι, αλλά υπήρχαν και πολλοί ντόπιοι ευγενείς που προσηλυτίζονταν στο Ισλάμ για να διατηρήσουν τα προνόμια τους όταν η περιοχή ελεγχόταν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Το δικαίωμα εφαρμοζόταν στη νιόπαντρη σύζυγο ενός φεουδαρχικά εξαρ­τημένου ή υπηρέτη, κάθε ντίμι. Ήταν χριστιανοί και το δικαίωμα δεν εφαρ­μοζόταν σε νύφες μουσουλμάνων.
Τη μέρα πριν από το γάμο, η νεαρή χριστιανή μελλόνυμφη θα δεχόταν επίσκεψη από έναν αντιπρόσωπο του αφέντη (μπέη, αγά). Ο αντιπρόσωπος συνοδευόταν συνήθως από μια σειρά στρατιωτών. 0 αντιπρόσωπος παίρνει η νύφη στο σπίτι του αφέντη για μια μέρα και μια νύχτα, όπου βιάζεται επανειλημμένα, και την επιστρέφει στο σπίτι της την αυγή της ημέρας του γάμου.

- Λεπτομέρειες
Η ιστορική αποδοχή του βιασμού μπορεί να έχει επηρεάσει τη συχνότητα εμφάνισης των βιασμών στους πολέμους της τελευταίας δεκαετίας στην πρώην Γιουγκοσλαβία. Ωστόσο, υπήρχαν και άλλοι παράγοντες που έτειναν να προωθήσουν την εφαρμογή του και προσφέρονταν για προπαγάνδα προώ­θησης του, τόσο στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη όσο και στη Σερβία. Υπό τον οθωμανικό ζυγό, από τον οποίο η Σερβία κέρδισε αυτονομία το 1830, αλλά η Βοσνία-Ερζεγοβίνη παρέμεινε μέχρι το 1878, υπήρχε μια μειονεκτική θέση των Σέρβων και των Κροατών.
Η μεταχείριση ή η κακομεταχείριση των γυναικών των Σέρβων και άλλων χριστιανικών μειονοτήτων από μουσουλμάνους, ειδικά από Οθωμανούς αξιωματούχους και την τάξη των τοπαρχών, ήταν μια κυρία πηγή παράπονου. Η πολυγαμία και η παλλακεία από τους μουσουλμάνους άνδρες, ιδιαίτερα τους Οθωμανούς αξιωματούχους ή τους τοπάρχες ή μπέηδες, είχε σαν αποτέλεσμα οι σύζυγοι και οι παλλακίδες τους να λαμβάνονται τόσο από τον χριστιανικό όσο και από τον μουσουλμανικό πληθυσμό, και συχνά εγκαταλεί­πονταν όταν δεν ήταν πια επιθυμητές. Η ανασφάλεια αυτών των γυναικών είχε σαν αποτέλεσμα να έχουν σχετικά λίγα παιδιά, και να καταφεύγουν σε αμβλώσεις, βρεφοκτονίες και άλλα μέτρα ελέγχου των γεννήσεων (Stoianovic, 1994, σελ. 159).
Η άλλη «κακομεταχείριση» γινόταν μέσω των κανονισμών της «πρώτης νύχτας», που ήταν γενικότερα γνωστοί ως Jus primae noctis (δικαίωμα της πρώτης νύχτας) ή Jus primae noctis ή droit du seigneure (δικαίωμα του φεουδάρχη), μέσω του οποίου ο γενίτσαρος που είχε τον έλεγχο μιας περιοχής ή ο τοπικός άρχων είχε το δικαίωμα στην παρθενία όλων των μελλόνυμφων κοριτσιών Σέρβων και των άλλων υπόδουλων. Αυτοί οι κανονισμοί αποτελούν περισσότερο λαϊκή μνήμη παρά μαρτυρούνται από φιλολογικές πηγές. Μνημονεύτηκαν από Σερβοβόσνια πρώην πολιτικό Βιλγιάνα Πλάβσιτς το 1993 σε μια προσπάθεια να βεβαιώσει ότι ο βιασμός ήταν πολεμική στρατηγική των μουσουλμά­νων Κροατών. Επεσήμανε ότι ήταν «αρκετά φυσικό για τους μουσουλμάνους προύχοντες να απολαμβάνουν το δικαίωμα της πρώτης νύχτας με χριστιανές γυναίκες» κατά την οθωμανική περίοδο (Cohen, 1998, σελ. 222) ο Λέβινσον (1994, σελ. 274) παραθέτει τον εκδότη του Βελιγραδίου Πετάρ Ζντάζντιτς ο οποίος αναφέρει πως υπήρχε η παράδοση ο Σέρβος υπόδουλος ή χωρικός να περπατάει γύρω από το σπίτι με τα παπούτσια στα χέρια όταν - ένας Οθωμανός αξιωματούχος ή τοπάρχης ερχόταν στο σπίτι για να έχει επαφή με την γυναίκα του. Στην πρώιμη φάση της οθωμανικής κατοχής οι γενίτσαροι, που είχαν τον έλεγχο μεγάλου μέρους των αγροτικών περιοχών και αποτελούσαν την καρδιά του στρατού, απαγορευόταν να παντρευτούν έως ότου αποσύρονταν από την υπηρεσία τους στην αυτοκρατορία. Η πρώτη νύχτα και παρόμοιοι κανονισμοί μπορεί να ήταν σημαντικά υποκατάστατα του γάμου.
Ωστόσο, οι τοπάρχες γίνονταν όλο και περισσότερο κληρονομική τάξη. Στη Βοσνία τριακόσια περίπου χρόνια πριν, έπρεπε να πείσουν τους Σέρβους να έρθουν από το Μαυροβούνιο για να δουλέψουν τη γη τους ως δουλοπάροικοι ή εργάτες. Οι μουσουλμάνοι χωρικοί επέλεγαν όλο και περισσότερο να αγορά­ζουν τη δική τους γη και να τη δουλεύουν ως μικροκτηματίες παρά ως δουλοπάροικοι, αλλά αυτή η προοπτική δεν ήταν ανοιχτή για τους χριστια­νούς στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη μέχρι τουλάχιστον το 1830. Ως εκ τούτου, οι κανονισμοί της πρώτης νύχτας και της παλλακείας για τις Σέρβες και Κροάτισσες δουλοπάροικες είχαν γίνει λιγότερο συχνοί κατά τις όψιμες φάσεις της οθωμανικής κυριαρχίας. Επίσης, η τάξη των τοπαρχών δεν αριθμούσε πάνω από το 5-10% του μουσουλμανικού πληθυσμού —υπήρχαν 4.000 οικο­γένειες που απέκτησαν γη αναδιανεμημένη από αυτούς στον αναδασμό της γης του 1919. Ως εκ τούτου, μόνο ένα μικρό ποσοστό του μουσουλμανικού πληθυσμού είχε πρόσβαση σε ορθόδοξες και χριστιανές γυναίκες όπου αυτό ήταν κοινό, σίγουρα όχι η πλειοψηφία. Στο Κόσοβο η πλειοψηφία των Σέρβων ήταν στην πραγματικότητα δουλοπάροικοι που δούλευαν τη γη για Αλβανούς φυλάρχους όπως και για Τούρκους τοπάρχες πριν από τον Α' Βαλκανικό Πόλεμο του 1912, αλλά δεν είναι γνωστό τι επίπτωση είχε αυτό στην πρόσβαση σε γυναίκες.
Κανονισμοί όπου μια κοινότητα, ή τουλάχιστον η προνομιούχος τάξη τ έχει πρόσβαση στις γυναίκες μιας άλλης είναι αμφιλεγόμενοι. Μια ελληνική ταινία που προβλήθηκε στην Αυστραλιανή Ειδική Υπηρεσία Ραδιοτηλεόραση αρκετά χρόνια πριν, παρουσίαζε μια τέτοια μεταχείριση των Ελληνίδων (μελλολονύμφων και συζύγων που ήταν δουλοπάροικες σε μια αγροτική περιοχή από τον Οθωμανό τοπάρχη και μια σχετική επίσκεψη εκείνου μερικές δεκαετίες πριν από την ελληνική ανεξαρτησία το 1830. Μια ταινία του 1950 που παρουσιάστηκε στο SBS παρουσιάζει επίσης το ίδιο, αλλά η «κακομεταχείρι­ση» δεν επεκτεινόταν στην απώλεια της αναμενόμενης παρθενίας της νύφης και η εκμίσθωση γης αντιμετωπιζόταν ως μια μορφή προίκας που δινόταν ως αντάλλαγμα για τις προσφερθείσες σεξουαλικές υπηρεσίες.

Γενοκτονίες των χριστιανών στην Οθωμανική Αυτοκρατορία και στην Τουρκία




- Η αρμενική, η ελληνική και η ασσυριακή γενοκτονία.

Στις 7 Ιουνίου 2003 ο Στέφεν Πάουντ, μέλος της Βρετανικής Βουλής των Κοινοτήτων, συνέδεσε την περίπτωση των Οθωμανών Ελλήνων με τους Αρμένιους και τους Ασσύριους, υποστηρίζοντας ότι «3,5 εκατομμύρια ιστορικών χριστιανικών πληθυσμών των Ασσυρίων, των Αρμενίων και των Ελλήνων που τότε ζούσαν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία δολοφονήθηκαν, πέθαναν από την πείνα ή σφαγιάστηκαν — ή εξορίστηκαν μέχρι το 1923».


Η γενοκτονία των Ελλήνων 1914-1923

Μεταξύ των ετών 1914-1923, ενώ η προσοχή της διεθνούς κοινότητας ήταν στραμμένη στη θύελλα και τις συνέπειες του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, η γηγενής ελληνική μειονότητα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, προκάτοχου της Δημοκρατίας της Τουρκίας, έπεσε θύμα μιας κεντρικά οργανωμένης προμελετημένης και συστηματικής εξολοθρευτικής πολιτικής. Αυτή η γενοκτονία, η οποία ενορχηστρώθηκε για να εξασφαλίσει ένα αμετάκλητο τέλος στη συλλογική ύπαρξη του ελληνικού πληθυσμού της Τουρκίας, διαπράχθηκε από δύο συνεχείς κυβερνήσεις: την Επιτροπή για την Ένωση και την πρόοδο καλύτερα γνωστή ως Νεότουρκοι, και τους εθνικιστές κεμαλιστές υπό ηγεσία του Μουσταφά Κεμάλ «Ατατούρκ». Ένας ολέθριος συνδυασμός εσωτερικών εκτοπίσεων που εμπεριείχαν πορείες θανάτου, βίαιους προσηλυτισμούς στο Ισλάμ, βασανισμούς, ακρωτηριασμούς, βιασμούς, υποδουλώσεις και σφαγές που διαπράχθηκαν σε ολόκληρη την Οθωμανική Τουρκία είχε σαν αποτέλεσμα τον θάνατο ενός εκατομμυρίου Οθωμανών Ελλήνων. Ο Διεθνής Σύλλογος Μελετητών των Γενοκτονιών, ένας οργανισμός με τους πιο ειδικούς στον κόσμο επί του θέματος των γενοκτονιών, έχει επιβεβαιώσει τη γενοκτονία των Οθωμανών Ελλήνων.
Πολλά από τα θύματα σφαγιάστηκαν μαζικά ήδη από το 1895 (πολύ πριν από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο) και μέχρι το 1955 (πολύ μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο). Η σημερινή εκτίμηση είναι ότι περίπου 1.400.000 Έλληνες άντρες, γυναίκες και παιδιά όλων των ηλικιών σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
Στις ίδιες περιοχές και συχνά την ίδια χρονική στιγμή, οι Τούρκοι βασάνισαν και έσφαξαν εκατομμύρια Αρμενίους και Ασσυρίους όλων των ηλικιών. Το γεγονός ότι τα τρία έθνη υπήρξαν θύματα της ίδιας εξολοθρευτικής πολιτικής αποτελεί ακόμα μία απόδειξη για καθεμία από τις τρεις γενοκτονίες. Δεν ήταν ένας «πόλεμος», δεν ήταν μια «εξέγερση». Ήταν μια σχεδιασμένη προσπάθεια εξόντωσης.

1,2
Το άρθρο του δρος Γουίλλιαμ Κινγκ «1.500.000 Έλληνες χριστιανοί σφαγιασμένοι ή εκτοπισμένοι από τους Τούρκους», δημοσιευμένο στην Πλήρη ιστορία του Παγκόσμιου Πολέμου (1922) του Κινγκ, καλύπτει τις γενοκτονικές εμπειρίες των Οθωμανών Ελλήνων μέχρι το 1918.

1.500.000 Έλληνες χριστιανοί σφαγιασμένοι ή εκτοπισμένοι από τους Τούρκους.


Συστηματική προσπάθεια εξάλειψης της ελληνικής φυλής.

Με την επίβλεψη της Γερμανίας, οι ανεκδιήγητοι Τούρκοι προσπάθησαν να αφανίσουν τους μεγάλους και ακμαίους ελληνικούς χριστιανικούς πληθυσμούς που από αμνημονεύτων ετών κατοικούσαν κατά μήκος των ακτών της Μικράς Ασίας και των ακτών του Μαρμαρά στη Θράκη.
Οι μωαμεθανοί απέσπασαν αυτούς τους χριστιανούς από τα προγονικά -τους σπίτια, δήμευσαν όλη την περιουσία τους και τους εκτόπισαν με διάφορους τρόπους στο εσωτερικό της Μικράς Ασίας, στα βάθη της Τουρκίας ή στις καυτές αμμώδεις έρημους μέχρι τη Μεσοποταμία. Υπολογίζεται ότι 1.500.000 Έλληνες εκτοπίστηκαν έτσι σε ερημικές περιοχές, όπου πέθαναν σαν μύγες από την πείνα και τις αρρώστιες.Σε αυτό το τρομερό ταξίδι, είναι γνωστό ότι 700.000 χάθηκαν. Οι επιζώντες βρέθηκαν χωρίς κατάλυμα ή τροφή σε μια ξένη χώρα και υπόκειντο σε κάθε είδους ταπείνωση και βασανισμό που οι βδελυροί Τούρκοι, και οι Γερμανοί σύμμαχοι τους, μπορούσαν να επινοήσουν. Όποιοι μεταξύ των Ελλήνων δέχονταν να αποκηρύξουν τον χριστιανισμό και να υιοθετήσουν την πίστη του Ισλάμ, αντιμετωπίζονταν με έλεος οι υπόλοιποι αφήνονταν να λιμοκτονούν.Ο μαζικός εκτοπισμός των Ελλήνων από τη Θράκη είχε δρομολογηθεί με το τέλος των Βαλκανικών Πολέμων το 1913. Το να επιτρέψουν σε αυτούς τους Έλληνες να παραμείνουν στην Ευρωπαϊκή Τουρκία, δεν συμφωνούσε καθόλου με τα σχέδια της Γερμανίας για ανατολική κατάκτηση. Έτσι οι Τούρκοι καθοδηγήθηκαν να αφανίσουν τους Έλληνες με όποιον τρόπο μπορούσαν να επιλέξουν.Προς δικαιολόγηση αυτών των μαζικών εκτοπίσεων, οι Τούρκοι ισχυρίστηκαν ψευδώς ότι οι ελληνικοί πληθυσμοί της Θράκης και της ασιατικής ακτής σχεδίαζαν επανάσταση. Οι πρώτες εκτοπίσεις, που αριθμούσαν 250.000, ήταν από τη Θράκη στην κυρίως Ελλάδα. Αυτή η δίωξη συνεχίστηκε αμείωτη μέχρι την έναρξη του Πολέμου. Αυτή την περίοδο η ελληνική κυβέρνηση έκανε καθετί δυνατό για να προστατεύσει τους ομοεθνείς της, αλλά αφού άρχισε ο Παγκόσμιος Πόλεμος, ο βασιλιάς Κωνσταντίνος και η Γερμανίδα σύζυγος του (αδερφή του κάιζερ Γουλιέλμου της Γερμανίας) εμπόδισαν κάθε προσπάθεια που γινόταν για να βελτιωθεί η τύχη των εξόριστων Ελλήνων. 0 επίσκοπος του Πέρα, αφού ταξίδεψε στην Αθήνα για να ικετέψει τον Βασιλιά να αναλάβει κάποια δράση εναντίον των τουρκικών βαρβαροτήτων, προειδο¬ποιήθηκε από τη Βασίλισσα να γυρίσει στο σπίτι του, «καθώς είναι βούληση του Βασιλιά να ζήσετε με ομόνοια με τους Τούρκους».Αυτή την περίοδο, τα γερμανικά πρακτορεία, στην Τουρκία, ειδικά η Γερμανική Παλαιστινιακή Τράπεζα, παρότρυναν τους μουσουλμάνους να καλλιεργήσουν μίσος για τους Έλληνες και να μην έχουν εμπορικές συναλλαγές μαζί τους.

Η βουλγαροοθωμανική (τουρκική) συνωμοσία

Η Βουλγαρία, κατά το ήμισυ τουρκική και η ίδια, εισχώρησε στη συνομω¬σία της εξάλειψης της ελληνικής φυλής, υπογράφοντας ένα σύμφωνο με την Οθωμανική Αυτοκρατορία στην Αδριανούπολη τον Ιούνιο του 1915. Με αυτή τη συμφωνία, η Βουλγαρία συναινούσε (1) στην ίδρυση μιας τουρκοβουλγαρικής εμπορικής ένωσης ως συμπλήρωμα της πολιτικής ένωσης, (2) στην αρπαγή του εμπορίου της Ανατολής από τα χέρια των Ελλήνων, (3) στην ίδρυση στην Ανατολή μουσουλμανικών πρακτορείων για την εισαγωγή και εξαγωγή αγαθών προς αποκλειστική χρήση των μουσουλμά¬νων, (4) στον περιορισμό των προνομίων του Έλληνα Πατριάρχη και της εκκλησιαστικής δικαιοδοσίας του, (5) στην απαγόρευση της διδασκαλίας των Ελληνικών στο μέλλον, (6) στον βίαιο προσηλυτισμό του λαού στις χριστιανι¬κές εγκαταστάσεις και στην επιβολή μεικτών γάμων.

O δημιουργός των σφαγών

Ο κ. Λέπσιους, ένας Γερμανός πρόξενος που στάλθηκε στην Κωνσταντινούπολη με ειδική αποστολή τον Ιούλιο του 1915, αναγνώρισε ότι οι σφαγές των Ελλήνων και των Αρμενίων ήταν δύο φάσεις ενός προγράμματος εξάλειψης των χριστιανικών στοιχείων, προορισμένου να κάνει την Τουρκία ένα καθαρά μουσουλμανικό κράτος.Ότι η Γερμανία ήταν ο δημιουργός και εμπνευστής αυτών των σφαγών των χριστιανών, έγινε γνωστό το 1917. Ο Έλληνας υπουργός στην Κωνστατινουπολη, Μ. Καλλέργης, διαμαρτυρήθηκε στον Τούρκο μεγάλο βεζίρη Ταλαάτ μπέη για τις εκτοπίσεις των Ελλήνων στην περιοχή του Αϊβαλίου. Ο Ταλαάτ μπέης υποσχέθηκε να τηλεγραφήσει στον Γερμανό στρατηγό Λίμαν Φον Σαντερς, λέγοντας του να σταματήσει τις εκτοπίσεις. Ο Φον Σάντερς, ο οποίος στην πραγματικότητα ήταν αρχιστράτηγος όλων των τουρκικών δυνάμεων, απάντησε ότι, αν οι εκτοπίσεις σταματούσαν, δεν μπορούσε να εγγυηθεί την ασφάλεια του τουρκικού στρατού, προσθέτοντας ότι είχε αναφέρει το ζήτημα στον Γερμανικό Γενικό Στρατηγείο, το οποίο ενέκρινε πλήρως ενέργειες του.

Έλληνες επιστρατεύονται στον τουρκικό στρατό.

Η δίωξη των Ελλήνων χριστιανών, κάτω από τον γερμανοτουρκικό δυνάστη τους, πραγματοποιήθηκε με σατανική ευφυΐα. Όλα τα προνόμια καταργήθηκαν. Μετά από μια καταγραφή των Ελλήνων, υπήρξε ένας φόρος «συνεισφοράς». Κατόπιν επιχειρήθηκε ο βίαιος προσηλυτισμός των χριστιανών στο Ισλάμ. Εκτοπίσεις και σφαγές ακολούθησαν. Στο μεταξύ, η τουρκική γλώσσα εκτόπιζε την ελληνική γλώσσα σε όλα τα σχολεία η τουρκική γεωγραφία και ιστορία, αντί της ελληνικής, διδασκόταν, το καθεστώς του Πατριαρχείου καταργήθηκε. Όλη η περιουσία που κατείχαν Έλληνες πολίτες και οι θρησκευτικές κοινότητες δημεύτηκε και έγινε περιουσία του τουρκικού κράτους. Με την είσοδο της Τουρκίας στον πόλεμο, υπογράφηκε και δημοσιεύτηκε ένα ψήφισμα το οποίο υποχρέωνε όλους τους άνδρες μέχρι την ηλικία των 48 σε στρατιωτική υπηρεσία. Έτσι οι χριστιανοί που στρατολογήθηκαν στα στρατεύματα των Τούρκων σχημάτισαν ως επί το πλείστον τάγματα εργασίας και στάλθηκαν εκατοντάδες χιλιόμετρα στο εσωτερικό, όπου απασχολήθηκαν σε κατασκευές δρόμων και κτηρίων, σε διάνοιξη σηράγγων και σε αγροτική εργασία για τους πλούσιους πασάδες. Το ημερήσιο σιτηρέσιο τους ήταν μισή φραντζόλα μαύρο ψωμί, συνοδευόμενη από λίγο παστό ψάρι ή ελιές. Αντιμετωπισμένοι σαν δούλοι και υποσιτιζόμενοι, πέθαιναν κατά δεκάδες χιλιάδες. Ολόκληρα τάγματα υπέκυψαν σε επιδημίες τύφου και χολέρας•
Πολλές χιλιάδες σφαγιάστηκαν από τους απάνθρωπους Τούρκους φύλακες τους. Από αυτά τα ελληνικά τάγματα υπολογίζεται ότι πέθαναν 150.000.

Περιουσίες χριστιανών δημεύονται.

Μερικές εκατοντάδες χιλιάδες Ελλήνων από τη Θράκη και τη Μικρά Ασία κατάφεραν να δραπετεύσουν στην Ελλάδα, όπου ακολούθως πολέμησαν στον ελληνικό στρατό. Η αυτομόληση τους ήταν το έναυσμα για όλες τουρκικές βαρβαρότητες. Η περιουσία όλων των λιποτακτών κατασχέθηκε δεόντως και οικογένειες εκτοπίστηκαν στην ενδοχώρα. Στην περιοχή Κερασούντας, από την οποία διέφυγαν 300 Έλληνες, οι Τούρκοι σε αντίποινα έκαψαν 88 χωριά ισοπεδώνοντας τα. 30.000 κάτοικοι, κυρίως γυναίκες και παιδιά, εξαναγκάστηκαν να περπατήσουν μέσα στο καταχείμωνο μέχρι την Άγκυρα. Στον δρόμο, πέθαναν από το κρύο 7.000.Στο μεταξύ, οι περιουσίες πολλών πλούσιων χριστιανών δημεύτηκαν και καταστήματα λεηλατήθηκαν πλήρως. Οι χριστιανοί εξαναγκάζονταν, κάτω από απειλές βίας και φυλάκισης, να χορηγούν μεγάλα ποσά για την υποστήριξη του τουρκικού στρατού και του ναυτικού, εκτός από τη συνηθισμένη βαριά φορολογία τους .Τελικά, κάτω απο ενα σύστημα καταναγκαστικής εργασίας, οι χριστιανοί αναγκάστηκαν να καλλιεργούν τα χωράφια των μουσουλμάνων, χωρίς να τους αφήνεται χρόνος να καλλιεργήσουν τα δικά τους. Αν ανακαλυπτόταν ότι συγκέντρωναν δική τους σοδειά, ένα σχοινί τοποθετείτο γύρω από το χωριό, η παροχή νερού διακοπτόταν και οι άνθρωποι παρέμεναν χωρίς τροφή και νερό.Μετά από λίγες μέρες τέτοιου βασανιστηρίου, στελνόταν στο χωριό μια συμμορία βασιβουζούκων για να λεηλατήσει και να σκοτώσει. Ο πληθυσμός είχε την επιλογή να εκτοπιστεί στα βουνά, σε μέρη εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, ή να υπομείνει έναν αργό θάνατο από την πείνα και τη δίψα. Αυτές οι εκτοπίσεις, που άρχισαν το 1915, έφτασαν σε σύνολο 450.000 κατά την περίοδο του Πολέμου.Κατά τη διάρκεια αυτών των τραγικών οδοιποριών, οι δύστυχοι Έλληνες ξυπόλητοι, χτυπημένοι από τους φρουρούς, δεχόμενοι επιθέσεις από ληστές, στερούμενοι την ανάπαυση, την τροφή και το νερό, συνέχιζαν να περιπλανιού¬νται προς τους μακρινούς προορισμούς τους. Χιλιάδες πέθαιναν στην άκρη του δρόμου από την κούραση και τις κακουχίες. Κατά τη μετακίνηση, πολλές μητέρες γεννούσαν, αλλά εξαναγκάζονταν να αφήσουν τα μωρά τους την άκρη του δρόμου και να ακολουθήσουν τη φάλαγγα των πεζοπόρων.Καθ’ οδόν τους απαγορευόταν να μπαίνουν στα χωριά για να αγοράσουν τροφή.Εκατοντάδες νεαρών κοριτσιών κρατήθηκαν από τους Τούρκους και «προσηλυτίστηκαν» βίαια στον ισλαμισμό. Στην Πάνορμο (Πάντερμα), ο Γερμανός στρατηγός Λίμαν φον Σάντερς έχτισε ένα ορφανοτροφείο για όλα τα χριστιανά κορίτσια που είχαν πιεστεί να αποδεχτούν το Ισλάμ, και εξανάγκασε τον πληθυσμό να συνεισφέρει 50.000 δολάρια για την υποστήριξη του.

Οι αποικίες της Μαύρης Θάλασσας.

Οι Έλληνες άποικοι στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας εκτοπίστηκαν παρομοίως. Η μάστιγα των Ελλήνων σε αυτή την περιοχή ήταν ο κατοπινός κυβερνήτης του Μπιτλίς, Ραφέτ πασάς. Περισσότεροι από 150.000 Έλληνες εκτοπίστηκαν σε αυτήν την περιοχή και καταστράφηκαν στην Τραπεζούντα πάνω από 100 ελληνικά χωριά. Εκατοντάδες νεαρών Ελληνίδων αυτοκτόνησαν με πνιγμό αντί να ζήσουν ως σκλάβες στα χαρέμια.

Η διαταγή για εκτοπίσεις των Ελλήνων

Οι εντολές για εκτοπίσεις προς τον κυβερνήτη της Σμύρνης, υπογεγραμμένες από τον Αλί Ρίγα, τον επικεφαλής του Τουρκικού Γραφείου Αλληλογραφίας, γράφουν τα εξής:
«Είναι επιτακτικό για πολιτικούς λόγους οι Έλληνες που κατοικούν κατά μήκος της ακτής της Μικράς Ασίας να εξαναγκαστούν να εκκενώσουν τα χωριά τους για να εγκατασταθούν σε χωριά του Ερζερούμ και της Χαλδαίας. Αν αρνηθούν να μεταναστεύσουν στις περιοχές που τους εκχωρούνται, θα πρέπει να εκδώσετε προφορικές οδηγίες προς τους μουσουλμάνους αδελφούς μας ούτως ώστε, με όλα τα είδη ακροτητών, να μπορέσουν να εξαναγκάσουν τους Έλληνες να αφήσουν τα σπίτια τους με τη συγκατάθεση τους. Σε αυτήν την περίπτωση, μην ξεχάσετε να λάβετε από αυτούς τους μετανάστες δηλώσεις που να αναφέρουν ότι αφήνουν τις εστίες και τα σπίτια τους με τη δική τους ελεύθερη βούληση, ούτως ώστε να μην μπορούν αργότερα να προκύπτουν πολιτικές εμπλοκές από αυτό».

Το μαρτύριο των Ελλήνων

Οι μισοί από τους εκτοπισμένους ελληνικούς πληθυσμούς αφανίστηκαν ως αποτέλεσμα της κακομεταχείρισης, των ασθενειών και της πείνας και οι επιζώντες υπέμεναν ένα συνεχές μαρτύριο ως σκλάβοι. Οι τουρκικές αρχές με τη γερμανική έγκριση, δήλωσαν ότι κανείς χριστιανός δεν θα έπρεπε να μείνει ζωντανός στην Τουρκία, εκτός αν συναινούσε να ενστερνιστεί τον μωαμεθανισμό. Οι δημευμένες περιουσίες των εκτοπισμένων Ελλήνων ξεπερνούν σε αξία το 1 δισ. δολάρια.

Πολιτική αναγνώριση

Η πολιτική αναγνώριση των γεγονότων ως γενοκτονία είναι περιορισμένη, καθώς οι μόνες χώρες που επισήμως τα αναγνωρίζουν είναι η Ελλάδα και η Κύπρος.


Ελλάδα - Εκδίωξη των μουσουλμάνων Τσάμηδων το 1944



Μετά την κατάκτηση της Ελλάδας από τη ναζιστική Γερμανία, οι Ιταλοί, που η σφαίρα κατοχής τους περιελάμβανε την Ήπειρο, στρατολόγησαν έναν μεγάλο αριθμό μουσουλμάνων Τσάμηδων πολιτών για να τους υποστηρίξουν. Κατά τη διάρκεια της κατοχής, ένας σημαντικός αριθμός μουσουλμάνων Τσάμηδων ήταν υπεύθυνος για βαρβαρότητες εναντίον πατριωτών Ελλήνων, υποστηρίζοντας την πραγματοποίηση της Μεγάλης Αλβανίας.

Οι μουσουλμάνοι Τσάμηδες παράλληλα με τη Βέρμαχτ (εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία) έπαιξαν βασικό ρόλο στο Ολοκαύτωμα στην Ελλάδα, συγκεντρώνοντας 2.000 Έλληνες Εβραίους και στέλνοντας τους στο Άουσβιτς και στο Μπίρκεναου.
Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, 25.000 Αλβανοί Τσάμηδες εκτοπίστηκαν απο την Ελλάδα (Τσαμουριά). Αυτός ο πληθυσμός ήταν απόγονοι των τσάμηδων μπέηδων (μουσουλμάνοι φεουδάρχες υπό την Ισλαμική Οθωμανική αυτοκρατορία) που είχαν νωρίτερα δημεύσει μεγάλο μέρος της γης των μη μουσουλμάνων υπηκόων τους.

Saturday, March 17, 2012

ΑΝΘΡΩΠΟΦΑΓΟΙ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ


Χάρυ Κλυν σε Μπουτάρη: «Να αλλάξετε το όνομά σας σε Σιχτιρ Χαϊβάν Πασσά»

Χάρυ Κλυν σε Μπουτάρη: «Να αλλάξετε το όνομά σας σε Σιχτιρ Χαϊβάν Πασσά»
Με αφορμή την πρόταση του δημάρχου Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη προς το δημοτικό συμβούλιο για την αναγραφή στις πινακίδες των κεντρικών δρόμων της Θεσσαλονίκης και των παλαιών τουρκικών ονομασιών κάτω από τις σημερινές τους, ο γνωστός ηθοποιός Χάρυ Κλυν έκανε τις δικές του... αντιπροτάσεις!

Ο γνωστός ηθοποιός έγραψε στο προσωπικό του blog μια σειρά...προτάσεων για τη μετονομασία των οδών της Θεσσαλονίκης:
Αγαπητέ Δήμαρχε της Θεσσαλονίκης, με όλο το θάρρος θα πρότει να να μετονομαστεί
Η Λεωφόρος Νίκης
Καφενέ ταπί παζάρ...
Η Τσιμισκή σε Σεφτέ γιοκ καλτερίμ...
Η Βασ. Ολγας σε Τσουτσού Χανούμ ντοβλέτ...
Η πλατεία Αριστοτέλους σε Φερετζέ ασκέρ μαχαλά...
Το Δημαρχείο σε Νταχτιρντί τσουτσού Οντά...
Και το γραφείο δημάρχου σε Καραγκιόζ μπερντέ...
Και αν μου επιτρέπετε, θα σας πρότεινα να αλλάζατε και το όνομά σας από Γιάννης Μπουτάρης σε Σιχτιρ Χαϊβάν Πασσά
Σα δε ντρεπόμαστε λέω εγώ...

http://www.macedoniahellenicland.eu/content/view/2921/64/lang,el/

Friday, March 16, 2012

Η ΚΡΥΦΗ ΕΙΚΟΝΑ ΣΤΟ ΣΙΡΚΟΥΣ ΜΑΞΙΜΟΥΣ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ.

NASCOSTO NEL l'immagine di Roma MAXIMOUS SIRKOUS.

CONCEALED IN THE IMAGE OF ROME SIRKOUS MAXIMOUS.

Caché dans l'IMAGE DE ROME MAXIMOUS SIRKOUS.

το χρυσο αυγο του έρωτος



the golden egg of eros (love)

l'œuf d'or de eros (de l'amour)

ΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ


ΕΠΙΚΑΙΡΑ 09/02-15/02/12
ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ Κ. ΚΑΛΑΜΑΡΑ


Η γλώσσα κόκαλα δεν έχει και κόκαλα τσακίζει».


Και δεν υπάρχει καλύτερος διαφημιστής αυτής της νεοελληνικής παροιμίας από τον ποιητή, τον εν Θεσσαλονίκη γεννημένο εν έτει 1931 και εσαεί κάτοικο της Ντίνο Χριστιανόπουλο (ψευδώνυμο του Κωνσταντίνου Δημητριάδη). Πριν από μισό μήνα, στα ογδόντα ένα του χρόνια, αρνήθηκε το Μεγάλο Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας, κι έτσι δεν φάνηκε ανακόλουθος και κωλοτούμπας αναφορικά με το κείμενο του «Εναντίον» του 1979.
Σ' αυτό παρέπεμψε, αφού -σαν έτοιμος από καιρό-, περιμένοντας στη γωνία τους κριτές του, δήλωσε: «Ούτε θα εμφανιστώ ούτε θα απλώσω το χέρι για να το πάρω. Δεν θέλω ούτε τα βραβεία ούτε τα λεφτά τους».
Ενώ είπε ένα μεγάλο «όχι» στην τιμή και στα χρήματα του υπουργείου Πολιτισμού, έτρεξε, όμως, να πει ένα μεγάλο «ναι», τον περασμένο Ιούνιο, στη Φιλοσοφική Σχολή του Αριστοτέλειου, που τον ανακήρυξε επίτιμο διδάκτορά της. Είχαν αρχίσει οι περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, και ο Ντίνος Χριστιανόπουλος έδωσε στους πολίτες ένα μάθημα ολιγάρκειας, ως άλλος «φτωχός άγιος»: «Είμαι εχθρός της κάθε ανάμειξης στα πολιτικά [Σ.Σ.: όχι ακριβώς, και δεν θ' αργήσετε να καταλάβετε το γιατί]. Δεν καταλαβαίνω γιατί αγανακτούν.
Τους κόβουν τα ποσοστά τους; Ζω με τη σύνταξη μου, 590 ευρώ το μήνα, και με μία "ενίσχυση" που μου δίνει -μου τα χρωστάει, όχι από καλοσύνη-ο εκδότης μου, άλλα 100 ευρώ το μήνα. Αυτά μου φτάνουν. Ζω καλά». Υπάρχει καλύτερη κίτρινη ρεκλάμα υπέρ της καινοφανούς πολιτικής του Μνημονίου; Είναι αλήθεια ότι ο Ντίνος Χριστιανόπουλος δεν πήρε ποτέ χρήματα «κάτω από το τραπέζι» ούτε από υπερτιμολογημένες εκδόσεις ούτε από «χαρτζιλίκια» της κρατικής ραδιοτηλεόρασης ούτε από αργομισθίες στο Δήμο Θεσσαλονίκης.
Όπως είναι γεγονός ότι δεν κρατάει το στόμα του κλειστό, όταν του ζητούν τη γνώμη του για πρόσωπα της νεοελληνικής λογοτεχνίας και του νεοελληνικού βίου. Ακόμη κι αν τους αδικεί, η κρίση του γοητεύει, διότι είναι ιδιοσυγκρασιακά απορριπτική. Όμως, παρά τη δεδηλωμένη υπερισχύουσα φαρμακογλωσσιά του, δεν άνοιξε ποτέ γωνιακό μαγαζάκι για να πουλήσει την παραδοχή της ομοφυλοφιλίας του, η οποία είναι εγγύτερα στη διανοητικότητα, παρά στη σωματικότητα.«Είναι εποχή για σουβλάκια, όχι για ποιήματα». «Δεν μου αρέσουν τα ταξίδια. Δεν απολογούμαι, δεν προπαγανδίζω. Μην σπεύσει να με μιμηθεί κανείς!». Ορισμένες από τις... χριστιανοπουλικές παρεμβάσεις των τελευταίων χρόνων, που καρφώνουν καταγγελτικά στον τοίχο τα σύγχρονα ήθη, ελέω κάθε είδους δανείων, που έφεραν ένα αίσθημα ευεξίας και υπεραισιοδοξίας στη νεοελληνική κοινωνία, αφού είχε δοκιμάσει τη διακυβέρνηση των δύο μεγάλων κομμάτων και μια οικουμενική, μετά Ειδικού Δικαστηρίου, συμμαχία Δεξιάς και λοιπών αριστερών δυνάμεων, που, αφού συνασπίστηκαν, διαλύθηκαν, για να βρεθούν εκ νέου στην παλιά τους δογματική αντιδογματική έριδα. Λίγο μετά τα μέσα της δεκαετίας του '90, οπότε και θεμελιώθηκε ο ναός της μνημονιακής ομηρίας, ο «μίζερος» Ντίνος Χριστιανόπουλος σήκωσε την ελληνική σημαία, αν και ο ίδιος προτιμά να αυτοπροσδιορίζεται ως μονήρης αναρχικός: «Δεν δέχομαι καμιά αρχή και κανέναν αρχηγό. Όμως δεν δέχομαι καμιά βία, είτε προέρχεται από τους αναρχικούς είτε από το ίδιο το κράτος».Το πάρτι των ευρωπαϊκών κονδυλίων καλά κρατούσε, το έτος 2000 φάνταζε μακρινό, η δραχμή κουδούνιζε ακόμη στην τσέπη μας και το ευρώ αποτελούσε ιερογλυφική φαντασίωση: «Έγραψα ένα άκρως εθνικιστικό ποίημα. Εγώ δεν ντρέπομαι να πω ότι είμαι εθνικιστής και δεν έχω κανένα κόμπλεξ. Και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί οι μοντέρνοι ποιητές ξεβρακώνονται σε ψευτοοικουμενικές αντιλήψεις και άλλες τρίχες», ξεσπάθωσε το Μάρτιο του 1996, προσκεκλημένος του καθηγητή Κάρολου Μηστάκη. Το ποίημα είχε τον τίτλο «Ποίηση 1453» και αναφερόταν στον τελευταίο Βυζαντινό αυτοκράτορα, Κωνσταντίνο Παλαιολόγο: «Κανένας βασιλιάς του Βυζαντίου δεν έγραψε ποτέ ποιήματα, ενώ οι σουλτάνοι ήταν όλοι ποιητές, διατείνεται ο Τουργκούτ Οζάλ.


Πόσο ποιητές μπορεί να ήταν οι σουλτάνοι, που η χατζάρα τους κολύμπαγε στο αίμα των θυμάτων τους; Ενώ ο τελευταίος Παλαιολόγος, το ένα και μοναδικό του ποίημα, το 'γραψε με το ίδιο του το αίμα». «Δεν μπορώ να καταλάβω πώς είναι δυνατό ο σημερινός υπουργός Εξωτερικών [Σ.Σ.: Γιώργος Παπανδρέου] να ακολουθεί μία τακτική ανθελληνικότατη και να μην μπορεί κανείς από τη Θράκη να τον πιάσει και να τον στραγγαλίσει». (Κατά την παρουσίαση του βιβλίου του Στέλιου Παπαθεμελή Αντιστεκόμαστε, Οκτώβριος 1999.)

Πριν από εφτά μήνες την ίδια χρονιά, υπέγραψε με τον ποιητή Γιάννη Υφαντή κοινή δήλωση εναντίον του Κώστα Σημίτη: «Η κυβέρνηση αυτή πρέπει να φύγει. Όχι γιατί εκείνη που θα έρθει θα είναι καλύτερη, αλλά γιατί η όποια κυβέρνηση που θα έρθει δεν θα έχει τη σφραγίδα της προδοσίας, την οποία, δυστυχώς, έχει η παρούσα κυβέρνηση. Εμείς που δεν φορούμε τα ξυλοπόδαρα της ψευδοεξουσίας και της αλαζονείας και μπορούμε να κυκλοφορούμε χαμηλά, ανάμεσα στο λαό, γνωρίζουμε τη θλίψη του και την οργή του και ξέρουμε ότι η δήλωση αυτή είναι και δήλωση του».
Ενώ οι περισσότεροι διανοούμενοι σιγούσαν ή σιτίζονταν στο Μέγαρο Μαξίμου, οι δυο «αλαφροΐσκιωτοι» καταγγέλλουν την κυβέρνηση Σημίτη για «παρακρατικές ενέργειες», με αφορμή τη συμπεριφορά της «στην Κούρδισσα αγωνίστρια - που, αφού την έβαλε στον έσχατο κίνδυνο, την έσωσε ύστερα για να προσπαθήσει να την εξευτελίσει».


ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ «μακεδονικού προβλήματος»


ΑΘΕΑΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

26/01-01/02/12
.
K. XAΡΔABELAΣ

Δεν έχουν τελειωμό οι προβοκατόρικες κινήσεις των αυτοαποκαλούμενων «Μακεδόνων» σε περιοχές της Βόρειας και Κεντρικής Ελλάδας...

Οι καταγγελίες για τις ανθελληνικές ενέργειες ξένων πρακτόρων, κρατικών παραγόντων και Σκοπιανών πολιτών

Πλήθος οι μαρτυρίες ανθρώπων για τα όσα έζησαν, είδαν και κατήγγειλαν, αλλάκανένας δεν ασχολήθηκε ποτέ μαζί τους για ένα τόσο ευαίσθητο και ζωιικής σημασίας εθνικό θέμα...


Με τη συνεργασία των Αμερικανών, η σκοπιανή κυβέρνηση ήδη εφαρμόζει την τελική φάση ενός σχεδίου δημιουργίας «μακεδόνικου προβλήματος» στη μείζονα περιοχή της Βόρειας και Κεντρικής Ελλάδας -από τη Φλώρινα μέχρι τη Λάρισα-, το οποίο εκδηλώνεται εδώ και τουλάχιστον δύο δεκαετίες με τους ακόλουθους τρόπους:1. Με ενέργειες Σκοπιανών και Αμερικανών προβοκατόρων στα χωριά της Βορειοδυτικής κυρίως Μακεδονίας - σε Καστοριά, Κοζάνη, Φλώρινα, Γρεβενά.2. Με διεθνείς διπλωματικές ενέργειες, που βασικό στόχο έχουν τηναναγνώριση-απόκυβερνήσεις, διεθνείς οργανισμούς ακόμη και πανεπιστήμια- της ύπαρξης κράτους μετην ονομασία «Μακεδονία» (δηλαδή των Σκοπίων) και την αναγνώριση «μακεδόνικης μειονότητας» εντός της ελληνικής επικράτειας, η οποία θα πρέπει να συμμετέχει στις εθνικές εκλογές και να αντιμετωπίζεται με συγκεκριμένα μειονοτικά δικαιώματα μέσα στη χώρα μας. Το σχέδιο εξελίσσεται με άκρα επιτυχία τα τελευταία είκοσι χρόνια, δεδομένης της «ύπνωσης» που επικρατεί στις ελληνικές κυβερνήσεις και τις υπηρεσίες πληροφοριών, οι οποίες σε ρόλο απλού παρατηρητή αφήνουν την επικίνδυνη αυτή κατάσταση να πλησιάζει στον επίλογο της, που θα είναι η δημιουργία «μειονοτικού προβλήματος» δήθεν «Μακεδόνων» και «Μακεδονίας».Δεν έχουν τελειωμό οι προβοκατόρικες κινήσεις των αυτοαποκαλούμενων «Μακεδόνων» στις επίμαχες περιοχές της Βόρειας Ελλάδας, οι οποίες, σε συνδυασμό με την πλήρη αδράνεια των ελληνικών κυβερνήσεων την τελευταία εικοσαετία (!), έχουν δημιουργήσει μια εξαιρετικά σύνθετη παγιωμένη κατάσταση.
Τα «Επίκαιρα» παρουσιάζουν σήμερα το φάκελο των συγκεκριμένων και επώνυμων καταγγελιών που έχω συγκεντρώσει στην πολύχρονη δημοσιογραφική μου έρευνα για τις ανθελληνικές ενέργειες ξένων πρακτόρων, κρατικών παραγόντων και Σκοπιανών πολιτών, με απώτερο στόχο τη δημιουργία «μακεδόνικου ζητήματος» στην Ελλάδα. Σε αυτόν περιέχονται μαρτυρίες ανθρώπων για όσα έζησαν, είδαν, κατήγγειλαν αλλά κανένας ποτέ δεν ασχολήθηκε μαζί τους, για ένα τόσο ευαίσθητο και ζωτικό εθνικό θέμα.Οι... περιοδείες του γενικού γραμματέα του αμερικανικού προξενείου θεσσαλονίκης
Γνωστός δικηγόρος, ο οποίος για επαγγελματικούς λόγους δεν επιθυμεί τη δημοσιοποίηση των στοιχείων του -βρίσκονται, πάντως, στη διάθεση του περιοδικού- καταγγέλλει: «Το 1996 είχα αναλάβει μια δικαστική υπόθεση για την οποία έπρεπε να συνεργαστώ με το γραμματέα του αμερικανικού προξενείου στη Θεσσαλονίκη, κ. 03νίά δυΙΙθΓ. Συναντηθήκαμε αρκετές φορές σε δημόσιους χώρους και κυρίως σε αίθουσες δικαστηρίων. Άνθρωποι που μας είδαν με πλησίασαν και μουκατήγγειλαν ότι ο κ. 5υΙΙθΓ έκανε συχνά περιοδείες στα χωριά της Φλώρινας, με στόχο την ενίσχυση και την ενθάρρυνση των αυτοαποκαλούμενων "μειονοτικών Μακεδόνων"».


Καθηγητής πανεπιστημίου «εγκαλεί» φοιτήτρια γιατί αποκαλεί Έλληνες τον Φίλιππο και τον Μέγα Αλέξανδρο!
Ο κ. Γ. Ράπτης καταγγέλλει: «Πριν από πέντε χρόνια το Πανεπιστήμιο της Ρώμης αρνήθηκε να δώσει πτυχίο σε Ελληνίδα φοιτήτρια από την Κατερίνη γιατί στη διπλωματική εργασία της αρνήθηκε να γράψει ότι ο Φίλιππος και ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν Σλάβοι! Καθηγητής του πανεπιστημίου την κάλεσε και την πίεσε να "διορθώσει" την ελληνική ταυτότητα των δύο Μακεδόνων, με το σκεπτικό, όπως της είπε, ότι "αν δεχτώ να βαθμολογήσω αυτή την εργασία που υποστηρίζει ότι Φίλιππος και Αλέξανδρος ήταν Έλληνες, τότε θα είναι σαν να δέχομαι την ελληνική καταγωγή τους, ενώ γνωρίζω πως ήταν Σλάβοι"»!

Διευθυντής σχολείου καλωσορίζει μαθητές από το «νεοσύστατο κράτος της Μακεδονίας»!


Η κυρία Κ. Μουτάφη, που ζει στο Νιου Τζέρσεϊ των ΗΠΑ, καταγγέλλει: «Στο σχολείο όπου πηγαίνει η κόρη μου εδώ, στο Νιου Τζέρσεϊ, ήρθε ένας νέος μαθητής με καταγωγή από τα Σκόπια. Οι γονείς του κατά την εγγραφή του δήλωσαν ως χώρα καταγωγής: "Μακεδονία". Το σχολείο δέχτηκε κανονικά την αίτηση, σαν να υπάρχει επισήμως χώρα "Μακεδονία", ενώ ο διευθυ¬ντής, όταν καλωσόρισε το νέο μαθητή, δήλωσε παρουσία πολλών γονέων ότι "το σχολείο περιμένει κι άλλους μαθητές από το νεοσύστατο αυτό κράτος και θα τους βοηθήσει όσο μπορεί"».


«Σλαβομακεδόνες» τρομοκρατούν και επιβάλλουν τη γλώσσα τους

Ο κ. Ν. Τ., επιχειρηματίας από την Έδεσσα, καταγγέλλει ότι το 1992 είχε στην πόλη του ένα μεγάλο κέντρο για δεξιώσεις και χοροεσπερίδες, που είχε ονομάσει «Μακεδονία». Οι Σκοπιανοί κι οι αυτοαποκαλούμενοι «Σλαβομακεδόνες» της περιοχής άρχισαν να του δημιουργούν προβλήματα με μικροεπεισόδια, σπάσιμο βιτρινών, κυνηγητό του ίδιου αλλά και των υπαλλήλων του σε καθημερινή βάση. Κάποια στιγμή, αναγκάστηκε να μετονομάσει το μαγαζί του, αλλά και πάλι η ταλαιπωρία του δεν σταμάτησε. Μία ομάδα αδίστακτων ανθρώπων συνέχισε να τον ενοχλεί και να τον τρομοκρατεί, υποστηρίζοντας ότι, όπως κι αν λέγεται η επιχείρηση του, θα έπρεπε η πινακίδα να είναι γραμμένη με... κυριλλικά γράμματα!

Ο Γ. Ιωαννίδης, από την Έδεσσα αποκαλύπτει: «Λόγω της δουλειάς μου ως οδηγού, συχνά μετέφερα λιπάσματα στα Σκόπια. Τον τελευταίο καιρό, στο συνοριακό φυλάκιο των Ευζώνων, στη Γευγελή, οι Σκοπιανοί φύλακες άρχισαν να μου μιλούν στη δική τους διάλεκτο, την οποία ονομάζουν "μακεδόνικη". Όταν τους είπα πως δεν καταλαβαίνω τι μου λένε -αφού δεν μιλάω αυτή τη γλώσσα, αλλά και να τη μιλούσα δεν θα δεχόμουν να απαντήσω-, εκείνοι συνέχισαν να χρησιμοποιούν σλαβικές λέξεις με ελληνικούς ιδιωματισμούς. Αναγκάστηκα να μην ξαναπάρω τέτοιο δρομολόγιο, τα βρόντηξα κι έφυγα».

«Βιασμός» της ιστορίας με την «ευγενική χορηγία» της Ευρωπαϊκής Ένωσης...

Η κ. Ε. Λόη καταγγέλλει: «Το 1987 ζούσα στην Αυστραλία. Μια μέρα, ξεφυλλίζοντας ένα βιβλίο για την ιστορία της Ευρώπης, βρήκα έναν ιστορικό οδηγό που είχε εκδοθεί με χρήματα του Τμήματος Ιστορίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο οποίος παρουσίαζε τη Θεσσαλονίκη ως τμήμα της τότε Γιουγκοσλαβίας! Το πήρα αμέσως και πήγα στην ελληνική πρεσβεία στη Μελβούρνη. "Θα διαμαρτυρηθούμε αρμοδίως και θα ζητήσουμε την απόσυρση του", με διαβεβαίωσαν. Όταν το 1990 αποφάσισα να ερευνήσω εκ νέου το θέμα, διαπίστωσα πως το βιβλίο της ΕΕ με τη... γιουγκοσλαβική Μακεδονία να περιλαμβάνει τη Θεσσαλονίκη, ήταν πάντα στη θέση του!».

Γιορτές «Μακεδόνων» στα χωριά της Πέλλας

Κάτοικος της περιοχής της Αριδαίας, που επιθυμεί να διατηρήσει την ανωνυμία του, καταγγέλλει: «Στα χωριά Λουτράκι και Πρόμαχοιτου νομού Πέλλας στην Αριδαία, εδώ και χρόνια, τουλάχιστον τρεις φορές το χρόνο, γίνονται γιορτές των αυτοαποκαλούμενων "Μακεδόνων", με τραγούδια στη σλαβική γλώσσα, οι στίχοι των οποίων συχνά στρέφονται κατά της Ελλάδας. Σε κεντρικό ξενοδοχείο της περιοχής, σχεδόν κάθε Σάββατο βράδυ, διοργανώνονται χοροί, όπου οι δήθεν "Μακεδόνες" χορεύουν τους εθνικούς χορούς τους και τραγουδούν όλοι μαζί τραγούδια που υμνούν τα "Μεγάλα Σκόπια", που τα αποκαλούν "Μακεδονία" και έχουν "σύνορα που φτάνουν στο Αιγαίο"».

Από το 1967 (!) υπήρχε ζήτημα «Σλαβομακεδόνων»Ο κ. Κ. Ζωγιός, από την Καστοριά, με ενημέρωσε ότι από την εποχή της χούντας ακόμη υπάρχει το πρόβλημα των αυτοαποκαλούμενων «Σλαβομακεδόνων», αλλά ποτέ κανένας δεν ασχολήθηκε ουσιαστικά με αυτό. Όπως εξηγεί ο κ. Ζωγιός, «το 1967-1968 υπηρέτησα τη θητεία μου στη Σκύνδρα της Έδεσσας. Μας έδιναν εξόδους από το στρατόπεδο, αλλά με συγκεκριμένη αποστολή: Να κυκλοφορούμε με πολιτική περιβολή και να παρακολουθούμε όσους μιλούσαν άλλη γλώσσα και χρησιμοποιούσαν ιδιωματισμούς που δεν καταλαβαίναμε, εκτός από ελληνικά ή ποντιακά, δηλαδή σλαβικά, σκοπιανά, βουλγαρικά. Τη διαταγή μάς έδινε ο ταγματάρχης Μανουσάκης, στον οποίο και αναφέραμε τις κινήσεις και τις επαφές των ανθρώπων αυτών. Θέλω να πω ότι πρόβλημα με τους δήθεν "Μακεδόνες" υπάρχει εδώ και πενήντα χρόνια, δεν το δημιούργησαν ξαφνικά ο Γκλιγκόροφ ή ο Γκρούεφσκι, αλλά κανένας δεν έκανε τίποτα γι' αυτό».

«Δεν υπάρχει υπηκοότητα "Μακεδόνας"»

Αποκαλυπτική και εξαιρετικά ενδιαφέρουσα είναι και η μαρτυρία της Α. Παπαγιάννη από την 'Εδεσσα: «Είμαι Ελληνίδα, μεγάλωσα στην 'Εδεσσα, αλλά είμαι και σλαβόφωνη. Δηλαδή, εκτός από τα ελληνικά μιλάω και καταλαβαίνω τους σλαβικούς ιδιωματισμούς που είναι συνήθεις στην περιοχή της Έδεσσας, εξαιτίας των προσμείξεων από παλιότερες γενιές. Δυστυχώς, πολλοί μιλάνε για εμάς τους δίγλωσσους της περιοχής χωρίς εμάς! Είμαστε Μακεδόνες ελληνικής καταγωγής και όχι υπηκοότητας. Δεν υπάρχει υπηκοότητα "Μακεδόνας" και, φυσικά, δεν αποτε¬λούμε "μειονότητα", όπως λένε πολλοί, μέσα στην ίδια μας την πατρίδα, την Ελλάδα. Στην Έδεσσα, πριν από χρόνια, πριν ακόμη από το "Ουράνιο Τόξο" της Φλώρινας, υπήρχε μια μυστική φιλοσκοπιανή οργάνωση που υποκινούσε το θέμα της δήθεν "μακεδόνικης μειονότητας", η οποία ποτέ δεν ενοχλήθηκε από κανέναν επίσημο ελληνικό κρατικό φορέα, αφού όλοι προτιμούσαν να κάνουν πως δεν υπάρχει πρόβλημα».

«Καλώς ήρθατε στη Μακεδονία»

Ο κ. Γ. Μαριολάκης είχε μια πολύ ενδιαφέρουσα εμπειρία, όταν το 2006 αποφάσισε να επισκεφθεί τη Φλώρινα και τα χωριά των Πρεσπών. Αναζητώντας κάποιο δωμάτιο για να μείνει με την παρέα του, βρήκε έναν τουριστικό οδηγό της περιοχής στον οποίο υπήρχαν τηλεφωνικοί αριθμοί ενοικιαζόμενων δωματίων, έναντι, μάλιστα, πολύ χαμηλών ποσών. Ξεκίνησε να τηλεφωνεί από το κινητό του για να μάθει περισσότερες λεπτομέρειες και διαπίστωσε πως, κάθε φορά που τελείωνε την κλήση, λάμβανε ένα μήνυμα που έλεγε: «Καλώς ήρθατε στη Μακεδονία», γραμμένο στα αγγλικά. Όπως κατάφερε τελικά να μάθει, πολλά από αυτά τα ενοικιαζόμενα δωμάτια συνεργάζονταν με μια οργάνωση η οποία είχε ως βασικό στόχο την ενημέρωση των τουριστών για την ύπαρξη του «κράτους της Μακεδονίας».

«Από το 1950 οι Σκοπιανοί εγκληματούν εις βάρος της Ελλάδας»

Ο αρχιτέκτονας κ. Α. Παπαδημητρίου, καταθέτοντας την εμπειρία του, γυρίζει στο 1950! «Εδώ και εξήντα χρόνια οι Σκοπιανοί μιλούν με περισσό θράσος για τη δική τους "Μακεδονία" και όλοι σιωπούν στην Ελλάδα. Υπάρχει οπτικό ντοκουμέντο που προβλήθηκε το 1999 στο ΟΝΝ, στο οποίο ο τότε πρόεδρος των Σκοπίων, Κίρο Γκλιγκόροφ, μιλά για τα Σκόπια και υποστηρίζει πως από το 1950, όταν αυτά ήταν ένα από τα έξι κρατίδια της ενωμένης Γιουγκοσλαβίας, η τοπική Βουλή είχε αποφασίσει με επίσημο ψήφισμα της να αποκαλούνται "Μακεδονία" και οι Σκοπιανοί σε όλο τον κόσμο "Μακεδόνες".
Εξήντα χρόνια οι δικοί μας κοιμούνται και συνεχίζουν το βαθύ ύπνο τους».Το 1944 οι ΗΠΑ επετίθεντο σε όποιον έθετε θέμα «Μακεδονίας» Κι ενώ οι ελληνικές κυβερνήσεις από το 1950 (!) μέχρι και σήμερα ποτέ δεν έδωσαν μια αποφασιστική, σκληρή μάχη για την προστασία της ονομασίας και της ταυτότητας της Μακεδονίας μας, φτάνοντας σήμερα στο σημείο οι Αμερικανοί να χρησιμοποιούν την ονομασία «Μακεδονία» στις διμερείς σχέσεις τους με τα Σκόπια, εντύπωση προκαλεί το γεγονός πως ο Αμερικανός πρόεδρος Φραγκλίνος Ρούσβελτ, το 1944, είχε εντελώς διαφορετική άποψη!

Ήταν 26 Δεκεμβρίου 1944, όταν ο τότε πρόεδρος των Η ΠΑ, Φραγκλίνος Ρούσβελτ, διά του υπουργού Εξωτερικών της κυβέρνησης του, Έντουαρντ Ράιλι Στετίνιους, διατύπωσε ξεκάθαρα τη θέση του: «Παρακολουθούμε με ιδιαίτερη ανησυχία τις φήμες για άσκηση προπαγάνδας υπέρ μιας αυτόνομης "Μακεδονίας", οι οποίες υπαινίσσονται ότι ένα τέτοιο κράτος θα περιλαμβάνει και εδάφη που ανήκουν στην Ελλάδα. Αυτή η κυβέρνηση [Σ.Σ.: Ρούσβελτ] θεωρεί ότι οποιαδήποτε αναφορά σε "μακεδόνικο έθνος", "μακεδόνικη πατρώα γη" ή "μακεδόνικη εθνική συνείδηση" αποτελεί αθεμελίωτη δημαγωγία, που δεν αντιστοιχεί σε εθνική ή πολιτική πραγματικότητα, ενώ διαβλέπει [Σ.Σ.: η κυβέρνηση των ΗΠΑ] στην παρούσα αναβίωση της πιθανό μανδύα για την εκπλήρωση επιθετικών διεκδικήσεων εις βάρος της Ελλάδας». Η αμερικανική κυβέρνηση επισήμως ξεκαθάριζε το 1944 πως «αρνείται οποιαδήποτε προσπάθεια αναβίωσης του μακεδόνικου ζητήματος ως έχοντος σχέση με την Ελλάδα... Οι Έλληνες πολίτες αντιτίθενται σχεδόν ομόφωνα στη δημιουργία "μακεδόνικου κράτους", συνεπώς ισχυρισμοί περί οποιασδήποτε ελληνικής συμμετοχής σε τέτοιο σχέδιο είναι εκ προοιμίου ψευδείς. Δηλώνουμε πως θα θεωρήσουμε υπεύθυνη κάθε κυβέρνηση ή ομάδα κυβερνήσεων που θα ανεχτούν ή και θα ενθαρρύνουν απειλητικές ή επιθετικές ενέργειες "μακεδόνικων δυνάμεων" εναντίον της Ελλάδας».

Tuesday, March 13, 2012

Δυσ-φημιστική πινακίδα σε τρένο της Αγγλίας (3/3/12) !!!!

Δυσ-φημιστική πινακίδα σε τρένο της

Αγγλίας (3/3/12) !!!!
"Most Germans own a second property

It's called Greece!"


Κάποιοι πονηροί που κρύβονται πίσω από αυτές τις επιχειρήσεις μίσους, θέλουν να διαταράξουν τα αισθήματα φιλίας που τρέφει ο Ελληνικός λάός, για τον Γερμανικό λαό.


Some scammers behind these hate campaigns, want to upset the feelings of friendship nourishes the Greek people for the German people.


Μελέαγρος



Στην ελληνική μυθολογία ο Μελέαγρος ήταν γιος του βασιλιά της Καλυδώνας Οινέως και της Αλθαίας, αδελφής της Λήδας. Ο Μελέαγρος είναι ο κεντρικός ήρωας των διηγήσεων για τον Καλυδώνιο Κάπρο.
Ο μύθος αρχίζει όταν ο Οινέας θυσίασε κάποτε σε όλους τους άλλους θεούς αλλά ξέχασε την
Άρτεμη. Η θεά οργίσθηκε και έστειλε εναντίον των Καλυδωνίων ένα φοβερό αγριογούρουνο, τον Καλυδώνιο Κάπρο, που προκαλούσε μεγάλες καταστροφές. Ο Μελέαγρος καταδίωξε μαζί με τους πιο ονομαστούς Έλληνες ήρωες της εποχής το θηρίο και πέτυχε τελικά να το σκοτώσει. Η Άρτεμις τότε προκάλεσε διχόνοια μεταξύ των Αιτωλών και των Κουρήτων που είχαν πάρει μέρος στο κυνήγι για το ποιος θα κρατήσει το τομάρι και το κεφάλι του ζώου. Επακολούθησε μάχη και σε αυτή ο Μελέαγρος σκότωσε τους Τοξέα και Πλέξιππο, αδελφούς της μητέρας του, η οποία τότε τον καταράστηκε, επικαλούμενη εναντίον του την οργή των «χθονίων θεών» (του Κάτω Κόσμου). Ο Μελέαγρος, φοβούμενος το αποτέλεσμα της μητρικής κατάρας, αποσύρθηκε τότε από τη μάχη κι έτσι νίκησαν οι Κουρήτες και πολιόρκησαν τους Αιτωλούς στην Καλυδώνα. Μάταια ικέτευαν τον Μελέαγρο να πολεμήσει για να σώσει την πόλη του: ο ήρωας έκλεινε τα αυτιά του στις παρακλήσεις των γερόντων, των ιερέων, του πατέρα του και της μητέρας του (που είχε μετανοήσει). Τελικώς ο εχθρός κυρίευσε και πυρπόλησε την Καλυδώνα, και οι Κουρήτες ετοιμάζονταν να λεηλατήσουν το μέγαρο του Μελεάγρου. Τότε μόνο ο Μελέαγρος μεταπείσθηκε από τις ικεσίες της συζύγου του Κλεοπάτρας (κόρης του Ίδα), πήρε τα όπλα του και έσωσε την πόλη, αλλά σκοτώθηκε καθώς φαίνεται την ώρα του τέλους της μάχης.


«Μελέαγρος και Αταλάντη», ζωγραφικός πίνακας του Jacob Jordaens, περ. 1600-1650.
Αργότερα, ο μύθος εξελίχθηκε με μείωση της έμφασης στον πόλεμο Κουρήτων-Αιτωλών και αναγωγή του κυνηγιού του Καλυδώνιου Κάπρου στο κεντρικό επεισόδιο. Κατά τον μεταγενέστερο μύθο, όταν ο Μελέαγρος ήταν επτά ημερών βρέφος οι
Μοίρες εμφανίσθηκαν στη μητέρα του και της είπαν ότι ο γιος της θα πέθαινε όταν θα καιγόταν τελείως το ξύλο (δαυλός) που ήταν εκείνη τη στιγμή στην εστία (τζάκι). Η Αλθαία, έντρομη, άρπαξε και έσβησε τον δαυλό, τον οποίο φύλαξε στη συνέχεια με μεγάλη προσοχή. Αργότερα, όταν ο Μελέαγρος μεγάλωσε, έλαβε μέρος στο κυνήγι του κάπρου. Σε αυτό είχε συμμετάσχει και η Αταλάντη, και ο Μελέαγρος σκότωσε στη διαμάχη τους θείους του (γιους του Θεστίου) προκειμένου να προσφέρει το τομάρι του θηρίου στην Αταλάντη, και δίκαια, καθώς εκείνη το είχε πληγώσει πρώτη. Τότε η Αλθαία εξοργίσθηκε τόσο πολύ για τον χαμό των αδελφών της, ώστε άρπαξε τον κρυμμένο δαυλό και τον έκαψε, με αποτέλεσμα να πεθάνει αμέσως ο γιος της. Αυτή η ιστορία παρουσιάζει ομοιότητα με τον σκανδιναβικό μύθο του Norna-Gests. Η Αλθαία όμως μετανόησε και αυτοκτόνησε. Αυτοκτόνησε επίσης και η σύζυγος του ήρωα, η Κλεοπάτρα. Σύμφωνα με ομηρική παραλλαγή, ο Μελέαγρος, που ήταν κατά τα άλλα άτρωτος, σκοτώθηκε από τον ίδιο τον θεό Απόλλωνα, ο οποίος αγωνιζόταν με το μέρος των Κουρήτων.
Σύμφωνα με λιγότερο αποδεκτές εκδοχές, ο Μελέαγρος σκότωσε και άλλους στο κυνήγι για χάρη της Αταλάντης: τους
Κενταύρους Υλαίο και Ραίκο επειδή προσπάθησαν να τη βιάσουν, και τους Ιφικλή και Ευρύπυλο επειδή την είχαν προσβάλει.
Αναφέρεται ότι ο Μελέαγρος πήρε μέρος στην
Αργοναυτική Εκστρατεία, κατά την οποία σκότωσε τον Αιήτη στην Κολχίδα, ενώ συμμετέσχε και στους ταφικούς αγώνες που έγιναν στη μνήμη του Πελία, τα «άθλα επί Πελία».

Emmy Patsi-Garin: «Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας», εκδ. οίκος Χάρη Πάτση, Αθήνα 1969

Sunday, March 11, 2012

ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ; ΑΡΧΑΙΟΛ. ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΑΙ "ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΙ"!



http://www.friends-amth.gr/?p=330

Στο πρόγραμμα του Συνδέσμου των Φίλων του Αρχαιολογικού Μουσείου Θεσσαλονίκης διαβάζουμε:

ΜΑΡΤΙΟΣ

Παρασκευή 9 (ώρα 19:15): Παρακολούθηση της λειτουργίας των Β Χαιρετισμών στην εκκλησία της Αγίας Σοφίας (στο αριστερό κλίτος).

ΤΙ ΣΧΕΣΗ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης με ΤΟΥΣ "ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΥΣ";

Saturday, March 10, 2012

Μέρκελ, ένας κατάσκοπος της Στάζι;





IM Erika - ερωτήσεις Άνγκελα Μέρκελ Συντάχθηκε απο τον Jochen Hoff Κυριακή 16 Αύγουστος, 2009 Σχόλια (11) Trackbacks (4) Υπάρχουν πράγματα που είναι αποσιωπήθηκε τόσο επίμονα που απειλούν ακόμη και να εξαφανιστεί ένας από την άποψη. Αλλά ευτυχώς υπάρχουν στο blog τους αναγνώστες. Αυτή τη φορά ήταν ένας αναγνώστης, που μου ζήτησε την περασμένη εβδομάδα, τι συνέβη στην ιστορία του "IM Erika" και γιατί να μην χρησιμοποιούν το σύστημα των μέσων μαζικής ενημέρωσης με αυτό. Πολύ καλά. Το σύστημα μέσα υπάρχουν για τους ανθρώπους να κρατήσουν στο σκοτάδι και να τους οδηγήσει σε λάθος δρόμο. Δεν έχουν κανένα συμφέρον να ασκήσει την καγκελάριο της νεοφιλελεύθεροι και μισάνθρωπος σε κίνδυνο. Μέρκελ έχει καταστήσει το έργο τους κατά την πλειοψηφία των Γερμανών τόσο πολύ ώστε να μπορεί να συνεχίσει να παραμένει καγκελάριος μέχρις ότου αντικατασταθεί από Γκούτενμπεργκ, που είναι τόσο απασχολημένος που έχουν ήδη καθιερωθεί ως ένα διάδοχο. IM Erika θα έπρεπε να ακούγεται σαν κωδική ονομασία Στάζι Μέρκελ, δεν συζητήθηκε στη Γερμανία, αν δεν κάνουν ακόμη τους πολίτες. Σχετικά με την Angela Kasner Δωροθέα, γνωστός και ως Άνγκελα Μέρκελ και συνδέσεις της Στάζι έχει γράψει τόσο καλά για το σπίτι πάπια πολύ. Ιδιαίτερα σε βάθος, αλλά ήταν Jürgen Meyer politik.de. Θα πρέπει να διαβάσετε αυτό το άρθρο απολύτως. Άνγκελα Μέρκελ έχει εργαστεί για τη Στάζι, και έτσι έχει άλλους συνέβαλε στην παρατήρηση του αντιφρονούντα Havemann. Μάλλον, κυρίως με την υιοθέτηση "πάπια Άνδεων" ένα γιο Havemann του. Έχουμε μια Στάζι κατάσκοπος καγκελάριος. .. Ακόμη και Άνγκελα Μέρκελ, το 1978, μια δήλωση δέσμευσης του Υπουργείου Κρατικής Ασφάλειας της ΛΔΓ ως προϋπόθεση για την εργασία για τη DDR λαμβάνουν ελίτ ίδρυμα. Δεν είναι πολύ πιστευτό ότι αρνείται να συνεργαστεί και εξακολουθεί να είναι η ίδια στην Ακαδημία των Επιστημών της ΛΔΓ προήχθη. Ταυτόχρονα, ήταν στην πραγματικότητα μέλος της έδρας της περιοχής FDJ και στην Ακαδημία ακόμα και ο πρόεδρος (Γραμματέας) της FDJ ηγεσία ινστιτούτο στην ελίτ της ΛΔΓ. Στην ακαδημία, συμπεριλαμβανομένων Μιχαήλ Schindhelm εργάστηκαν, ο οποίος είχε σίγουρα ήταν επίσης το ίδιο ινστιτούτο στο ίδιο επίπεδο ιεραρχίας όπως Στάζι η Μέρκελ IM. Είναι πολύ πιθανό ότι η Angela Merkel ήταν εκπαιδευμένοι στο ελίτ της ελίτ επιστήμονα και του Ινστιτούτου Ανατολικής Γερμανίας ηγέτη FDJ και επικεφαλής της FDJ ήταν ότι ήταν υπεύθυνη για την κινητοποίηση και την προπαγάνδα, αλλά την ίδια στιγμή που υπέβαλε Στάζι επιχείρηση δεν θα έχουν υπογράψει. Αντίθετα, θα μπορούσε κάποιος να υποψιάζονται ότι το μυστικό δραστηριότητα της αστυνομίας αποτελεί προϋπόθεση για τις εργασίες του οργάνου ΛΔΓ ελίτ. Είτε έχει πλέον εργαστεί για τη Στάζι ως IM Erika, ή είχαν ένα διαφορετικό όνομα κατάστρωμα άλλα είναι άνευ σημασίας. Η ακόμα τίποτα δεν ήρθε, ή ο πατέρας της από την αρχή Birthler οφείλεται στο γεγονός ότι οι άνθρωποι έχουν στο χέρι, θα πρέπει να έχουν χρόνο. Αλλά το παχύ τέλος θα έρθει. Μπορείτε να επιταχύνει αυτό το σκοπό, όμως. Angela Merkel στην προεκλογική εκστρατεία. Δεν θα ξεφύγει, μερικοί άνθρωποι δεν προ-διαλογής, ως εκ τούτου, να συναντηθούν οι άνθρωποι. Έτσι θα πρέπει να ζητούν απευθείας την Στάζι, το παρελθόν τους. Ποιος δεν έχει διεισδύσει μέχρι του, που πρέπει να κάνει ένα σημάδι για την οποία το ερώτημα αυτό τίθεται από τον IM Erika. Απλά πρέπει να τρυπάνι αρκετό καιρό, μέχρι να έρθει στο νεύρο. Μέρκελ, ένας κατάσκοπος της Στάζι;
IM Erika - Fragen an Angela Merkel
Geschrieben von Jochen Hoff
Sonntag, 16. August 2009
Kommentare (11) Trackbacks (4)

Es gibt Dinge, die werden so beharrlich totgeschwiegen, dass sie einem selbst auch aus dem Blickfeld zu verschwinden drohen. Aber zum Glück gibt es die Blogleser. Diesmal war es eine Leserin, die mich in der letzten Woche fragte, was denn aus der Geschichte um "IM Erika" geworden ist und warum sich die Systemmedien nicht damit beschäftigen. Nun gut. Die Systemmedien sind dazu da um das Volk im Dunkeln zu halten und in die Irre zu führen. Die haben kein Interesse daran die Kanzlerin der Neoliberalen und der Menschenverächter in Gefahr zu bringen.

Merkel hat ihre Aufgabe gegen die Mehrheit der Deutschen so gut gemacht, dass sie weiter Kanzlerin bleiben darf, bis sie dann durch Guttenberg ersetzt wird, der ja schon fleißig als Nachfolger aufgebaut wird. IM Erika wie Merkels Stasideckname gelautet haben soll, wird in Deutschland nicht thematisiert, wenn es die Bürger nicht selbst tun.



Über Angela Dorothea Kasner aka Angela Merkel und ihre Stasiverbindungen wurde ja auch auf Duckhome schon viel geschrieben. Besonders gründlich machte es aber Jürgen Meyer auf politik.de. Man sollte diesen Artikel unbedingt lesen.


Angela Merkel war also für die Stasi tätig und hat u.a. an der Observation des Regimekritikers Havemann mitgearbeitet. Wohl hauptsächlich indem sie sich an einen Sohn Havemanns "andiente".

Wir haben einen Stasi-Spitzel Bundeskanzlerin.


Auch Angela Merkel hatte 1978 eine verpflichtungserklärung des Ministeriums für Staatssicherheit der DDR als Vorbedingung für die Arbeit am DDR Eliteinstitut erhalten.

Es ist nicht sehr glaubhaft, dass sie die Arbeit ablehnt und trotzdem gleich
in der Akademie der Wissenschaften der DDR befördert wurde.

Zeitgleich wurde sie nämlich auch Mitglied der FDJ Kreisleitung und an der Akademie sogar Vorsitzende ( Sekretärin)der FDJ Leitung am Elite-Institut der DDR.

An der Akademie hat also auch Michael Schindhelm gearbeitet, der definitiv auch am gleichen Institut in der gleichen Hierarchiestufe wie Merkel Stasi IM gewesen war.

Es ist sehr unwahrscheinlich, dass Angela Merkel zur Elitewissenschaftlerin ausgebildet wurde und am Elite Institut der DDR FDJ Chefin und Leiterin der FDJ wurde, die für Agitation und Propaganda zuständig war, aber gleichzeitig die ihr unterbreitete Stasiverpflichtungserklärung nicht unterzeichnet haben will.

Umgekehrt könnte man fast vermuten, dass die Stasi Tätigkeit eine Vorbedingung für die Arbeit am DDR Eliteinstitut war.


Ob sie nun als IM Erika für die Stasi gearbeitet hat, oder einen anderen anderen Decknamen trug ist unerheblich. Das bis heute nichts über sie oder ihren Vater aus der Birthler-Behörde drang, ist der Tatsache geschuldet, dass die Leute die sie in der Hand haben, sie zur Zeit noch brauchen. Aber das dicke Ende wird noch kommen.

Man kann dieses Ende allerdings beschleunigen. Angela Merkel ist im Wahlkampf. Sie kommt nicht darum herum, ein paar nicht vorsortierten Menschen, also Bürgern zu begegnen. Also sollte man sie direkt nach ihrer Stasivergangenheit fragen. Wer nicht bis zu ihr vordringt, der sollte sich ein Schild anfertigen, auf dem die Frage nach IM Erika gestellt wird. Man muss nur lange genug bohren, bis man auf den Nerv trifft.

Merkel ein Stasi-Spitzel?

Το παρελθόν της Angela Δωροθέα KasnerIn πολλές δημοσιεύσεις σχετικά με την Angela Kasner Δωροθέα, τώρα Άνγκελα Μέρκελ (Φωτογραφία, CDU), θα πίστευε κανείς ότι η ζωή της καγκελαρίου μας ξεκίνησε με την πτώση. Το 1986 έγραψε τη διδακτορική της διατριβή στο "μαρξισμό-λενινισμό», η οποία εξακολουθεί να θεωρείται ως "λείπει". Επειδή ο μαθητής της Ανατολικής Γερμανίας μοντέλο και τα αποτελέσματα προώθηση τους μάλλον θα κρατήσει μυστικό (!), Ο καθρέφτης erklagte εξετάσουμε τώρα τις σημειώσεις. Οι εκθέσεις Καθρέπτης: Λόγω της να καταθέσει καταγγελία των πληροφοριών Σπίγκελ ενώπιον του Διοικητικού Δικαστηρίου του Βερολίνου, το Βερολίνο-Βραδεμβούργο Ακαδημία Επιστημών είχε να δώσει πληροφορίες σχετικά με τις σημειώσεις των διαδικασιών εξέτασης του ομοσπονδιακού καγκελαρίου. Η καγκελάριος έχει διορατικότητα στα διδακτορικά τους αρχείο, το οποίο βρίσκεται στα αρχεία της Ακαδημίας, μέχρι στιγμής αρνήθηκε. Μερικοί σύντροφοι από την ΛΔΓ φορές, κρατήστε το κοντά στο κομμουνιστικό καθεστώς - και τι δεν επιβεβαιώνουν τουλάχιστον τα διαθέσιμα έγγραφα, αλλά τώρα. Ο φυσικός ήταν ένας εξαιρετικός επιστήμονας, αλλά κατάφερε να γίνει μόνο μετρίως ειδικευμένων στο «μαρξισμό-λενινισμό» (ML). Ιδεολογία καθηγητής Ιωακείμ Ritter Σπίτι της έδωσε το 1983 μετά από τρία χρόνια «μαρξιστικής-λενινιστικής εκπαίδευσης" απλά "αρκετά" (τελετή). Η συνέχεια 29-year-old Μέρκελ έρευνας στην Ακαδημία Επιστημών της ΛΔΓ, και όλοι οι φοιτητές, ακόμη και οι επιστήμονες έπρεπε να εκπαιδευτεί ιδεολογικά. Rittershaus έτσι ήθελε να μάθει τους μαθητές τι Καρλ Μαρξ σκεφτεί το θέμα τάξης και πως ήταν με τις δυνάμεις της παραγωγής στη ΛΔΓ. Έχετε το χρόνο, λέει ο ιππότης Σπίτι », δεν λαμβάνονται τόσο σοβαρά." Σε Μέρκελ, δεν μπορεί να θυμηθεί τα δικά του λόγια. Αργότερα ιδεολογική οφέλη της Μέρκελ ήταν προφανώς δεν είναι καλύτερη. Το 1986 υπέβαλε την διατριβή της στην ML, η οποία έχει πλέον εξαφανιστεί. Τουλάχιστον τώρα ο τελικός βαθμός τους για το θέμα αυτό είναι γνωστή: "αρκετά". Για τη σωματική έρευνές τους, αλλά Μέρκελ έλαβε "πολύ καλή". Από τότε είχε δικαίωμα να αυτοαποκαλούνται Γιατρός. Είχαν ακόμη και τους «μύθους» της εγγύτητάς τους προς την Ανατολική Γερμανία το καθεστώς και τις φήμες για "IM Erika» μπορεί να τελειώσει πολύ. Εξακολουθεί να υπάρχει χώρος για τις επίμονες φήμες και εικασίες απτά. Το ελβετικό περιοδικό ανέφερε σχετικά: Η Γερμανίδα καγκελάριος προορίζεται ως Στάζι - οι οποίοι συμμετείχαν στην κατασκοπεία των εργαζομένων της πρώην ΛΔΓ αντιφρονούντα Ρόμπερτ Havemann, το 1980. Ο Robert Havemann είχε απαγορευτεί από το 1965 και σε 1 Απρίλιος του 1966 από την Ακαδημία Επιστημών της ΛΔΓ Εξαιρούνται επίσης η Μέρκελ ανήκε. Κατά τα επόμενα έτη, πολλά από τα κρίσιμα SED δημοσιεύσεις του με τη μορφή των άρθρων εφημερίδων και βιβλίων (μεταξύ άλλων, ερωτήσεις απαντήσεις σε ερωτήσεις, ο Robert Havemann: Ένα γερμανικό Κομμουνιστικό? Πρωί) δημοσιεύονται. Το 1976 διαμαρτυρήθηκε κατά της απέλασης της Ανατολικής Γερμανίας τραγουδοποιός Wolf Biermann κρίσιμη. Το έκανε αυτό με τη μορφή μιας επιστολής που είχε απευθύνεται στο Συμβούλιο της Επικρατείας Πρόεδρος Έριχ Χόνεκερ και η επιστολή που δημοσιεύθηκε στη Δύση ειδήσεις γερμανικό περιοδικό Der Spiegel. Το 1976, το περιφερειακό δικαστήριο επέβαλε Fürstenwalde αορίστου κατ 'οίκον περιορισμό κατά Havemann (στο κτήμα του στην Πράσινη Heath). Το σπίτι του και την οικογένειά του (καθώς επίσης και η οικογένεια του φίλου του Γιούργκεν Fuchs, η οποία άρχισε το 1975 στον κήπο του, έριξαν) ελέγχθηκαν όλο το εικοσιτετράωρο από τη Στάζι. Οι νέοι ηλικίας μεταξύ Άνγκελα Μέρκελ ανέλαβε την εποπτεία της Στάζι στην ιδιοκτησία γύρω από το ρολόι. Κατά καιρούς, μέχρι 200 ​​Στάζι παράγοντες που συνδέονται με τη γη και από κατ 'οίκον ζούσε από το 1976 Havemann καλυμμένο με μια τηλεφωνική γραμμή. Η παρακολούθηση κοστίζουν 740 000 δρχ. σήματα. Αρκετά χρόνια πριν, το σχέδιο ήταν στην συντακτική ομάδα της Δυτικής Γερμανίας Ραδιόφωνο, η έκθεση «Στο μάτι της εξουσίας, τις εικόνες της Στάζι" μυστική αστυνομία και ήθελαν να ερευνήσουν το έργο. Οι συντάκτες, ενώ συναντήθηκε με την φωτογραφία ότι μια νεαρή γυναίκα που προσέγγισε περίπου το 1980 αυτή τη στιγμή η ιδιοκτησία της οικογένειας Havemann Grünheide στο Βερολίνο: Η φωτογραφία είναι Άνγκελα Μέρκελ να δούμε, που είναι η ιδιοκτησία Havemann την εποχή του Παρατήρηση και απομόνωση των Havemann πλησίασε. Η WDR βρέθηκαν Merkel.Bild δεν μπόρεσε να σταλεί επειδή Άνγκελα Μέρκελ, η εμφάνιση των φωτογραφιών στην ταινία WDR απαγορεύτηκε ... Der Spiegel αναφέρει αυτό το 2005: Άνγκελα Μέρκελ βόλτες στην αντιμετώπιση με τα αρχεία της Στάζι στα χνάρια του πρώην καγκελάριου Χέλμουτ Κολ, ο οποίος είχε θέσει από την έκλυση των μυστικών ηχογραφήσεων του στρατού. Η Μέρκελ αρνήθηκε να αφήσει τους συγγραφείς της ταινίας WDR "Στο μάτι του Power - οι εικόνες της Στάζι," η απελευθέρωση της φωτογραφία της από τις αρχές της δεκαετίας του ογδόντα. Στις Πράξεις των αντιφρονούντων Ρόμπερτ Havemann και η σύζυγός του, Κάτια, οι ερευνητές είχαν βρει μια φωτογραφία διαβατηρίου του νεαρού Μέρκελ. Η εικόνα βρέθηκε σε μια συλλογή φωτογραφιών από άτομα που είχαν συλληφθεί στην προσέγγιση της Havemann γης στην Πράσινη Heath, κοντά στο Βερολίνο. Οι σκηνοθέτες ζήτησαν Μέρκελ να απελευθερώσει την εικόνα. Ωστόσο, το γραφείο της Μέρκελ ανακοίνωσε ότι θα ήταν για λόγους «προστασίας της ιδιωτικής ζωής τους», αλλά και από την άποψη της «ίσης μεταχείρισης σε παρόμοια αιτήματα,« δεν υπάρχει άδεια να χρησιμοποιήσει τις φωτογραφίες. Αυτό ώθησε την Αρχή Birthler, η εικόνα είναι διαθέσιμη μόνο ραστεροποίηση. Στη ΛΔΓ φορές, η Μέρκελ ήταν Κεντρικό Ινστιτούτο Ανατολικό Βερολίνο για Φυσικοχημείας κατά καιρούς μοιράζονται το γραφείο με έναν γιο Havemann. »Ώρα: Μαύρο-Κίτρινο θέλει νέα αναθεώρηση Στάζι Κατηγορία: Γερμανία, DiaLÜG, ελευθερία των μέσων ενημέρωσης, τα πολιτικά κόμματα ΠΙ, 31 Ιανουάριο του 2010 Έκδοση εκτύπωσης Αφήστε ένα σχόλιο Οι παρατηρήσεις επί των εισφορών δεν αντικατοπτρίζουν τη γνώμη των ομάδων PI. Διατηρούμε το δικαίωμα να συντομεύσει ή να τους διαγράψετε. Αυτό ισχύει και για τα σχόλια που αποκλίνουν πολύ από το θέμα του άρθρου (ΟΤ). Οι σχολιαστές που παραβιάζουν την πολιτική μας θα πρέπει να απαγορευθεί ή υπαχθεί σε μέτρο. Ζητάμε από τους αναγνώστες μας για τα σχετικά σχόλια για την ομάδα ΙΤ να υποβάλει έκθεση σχετικά με τη φόρμα επικοινωνίας. Σχόλια που περιέχουν περισσότερες από τρεις συνδέσεις είναι αυτόματα στη μετριοπάθεια. Υποστήριξη των εργασιών του ΠΙ. Σημείωση: Αυτή η περιοχή σχόλια είναι κλειστά επί 24 ώρες μετά τη δημοσίευση ενός άρθρου.
Αναίρεση τροποποιήσεων


Alpha

Die Vergangenheit der Angela Dorothea Kasner
In vielen Publikationen über Angela Dorothea Kasner, jetzt Angela Merkel (Foto, CDU), könnte man meinen, das Leben unserer Bundeskanzlerin habe erst mit der Wende begonnen. 1986 schrieb sie ihre Abschlussarbeit in “Marxismus-Leninismus”, die bis heute als “verschollen” gilt. Weil die ostdeutsche Musterschülerin auch ihre Promotionsnoten lieber geheim halten möchte (!), erklagte sich der Spiegel jetzt Einblick in diese Noten.
Der
Spiegel berichtet:
Aufgrund einer Klage des SPIEGEL auf Aktenauskunft vor dem Verwaltungsgericht Berlin hat die Berlin-Brandenburgische Akademie der Wissenschaften Informationen über die Noten des Promotionsverfahrens der Bundeskanzlerin herausgeben müssen.
Die Kanzlerin hat Einblicke in ihre Promotionsakte, die im Archiv der Akademie liegt, bisher verwehrt. Manche Wegbegleiter aus DDR-Zeiten halten ihr Nähe zum SED-Regime vor – was zumindest die nun vorliegenden Unterlagen aber nicht bestätigen.
Die Physikerin war eine hervorragende Naturwissenschaftlerin, reüssierte aber nur mäßig im Fach “Marxismus-Leninismus” (ML). Ideologie-Professor Joachim Rittershaus gab ihr 1983 nach dreijähriger “Marxistisch-Leninistischer Weiterbildung” nur ein “genügend” (rite). Die damals 29-jährige Merkel forschte an der Akademie der Wissenschaften der DDR, und alle Doktoranden, auch die Naturwissenschaftler, mussten sich ideologisch schulen lassen.
So wollte Rittershaus von den Studenten wissen, was Karl Marx von der Klassenfrage hielt und wie das mit den Produktivkräften in der DDR sei. Man habe das damals, sagt Rittershaus, “nicht so ernst genommen”. An Merkel kann er sich nach eigener Aussage nicht erinnern. Auch später wurden Merkels ideologische Leistungen offenbar nicht besser.
1986 legte sie ihre Abschlussarbeit in ML vor, die heute verschollen ist. Immerhin ist jetzt ihre Abschlussnote für dieses Fach bekannt: “genügend”. Für ihre physikalischen Forschungen aber erhielt Merkel ein “sehr gut”. Fortan durfte sie sich Frau Doktor nennen.
Sie selbst hätte um die “Mythen” ihrer Nähe zum DDR-Regime und die Gerüchte um “IM Erika” längst Schluß machen können. So bleibt Raum für hartnäckige Gerüchte und handfeste Spekulationen.
Das
Schweizer Magazin berichtete zum Thema:
Die Deutsche Kanzlerin soll als Stasi – Mitarbeiterin an Bespitzelungen des ehemaligen DDR Regimekritikers Robert Havemanns, im Jahr 1980 teilgenommen haben.
Robert Havemann erhielt 1965 ein Berufsverbot und wurde am 1. April 1966 aus der Akademie der Wissenschaften der DDR ausgeschlossen der auch Angela Merkel angehörte. In den Folgejahren wurden von ihm zahlreiche SED-kritische Publikationen in Form von Zeitungsbeiträgen und Büchern (unter anderem Fragen Antworten Fragen; Robert Havemann: Ein deutscher Kommunist; Morgen) veröffentlicht.
1976 protestierte er gegen die Ausbürgerung des DDR-kritischen Liedermachers Wolf Biermann. Er tat dies in Form eines Briefes, den er an den Staatsratsvorsitzenden Erich Honecker gerichtet hatte und ließ den Brief im westdeutschen Nachrichtenmagazin Der Spiegel veröffentlichen. Im Jahr 1976 verhängte das Kreisgericht Fürstenwalde einen unbefristeten Hausarrest gegen Havemann (auf seinem Grundstück in Grünheide). Sein Haus und seine Familie (und auch die Familie seines Freundes Jürgen Fuchs, die er 1975 in sein Gartenhaus aufnahm) wurden rund um die Uhr von der Stasi überwacht.
Jugendliche im Alter von Angela Merkel haben die Stasiobservation am Grundstück rund um die Uhr übernommen. Zeitweise wurden bis zu 200 Stasiagenten auf das Grundstück angesetzt und ausser Hausarrest hatte Havemann seit 1976 mit einem gekappten Telefonanschluss zu leben. Die Überwachung kostete 740 000 DDR Mark.
Vor einigen Jahren plante man, in der Redaktion des Westdeutschen Rundfunks, den Bericht ” Im Auge der Macht- die Bilder der Stasi” und wollte über die Stasiarbeit recherchieren.
Die Redakteure stiessen dabei auf ein Foto, dass eine junge Frau, die sich um 1980 in dieser Zeit dem Grundstück der Familie Havemann in Grünheide bei Berlin näherte: Auf dem Foto soll Angela Merkel zu sehen sein, die sich dem Grundstück Havemann in der Zeit der Observation und der Isolation von Havemann näherte.
Das vom WDR gefundene Merkel.Bild durfte nicht gesendet werden, weil Angela Merkel die Ausstrahlung des Fotos im WDR Film untersagt hatte…
Der
Spiegel berichtete dazu im Jahre 2005:
Angela Merkel wandelt beim Umgang mit den Stasi-Akten auf den Spuren von Altkanzler Helmut Kohl, der sich gegen die Herausgabe von Aufzeichnungen des Geheimdienstes zur Wehr gesetzt hatte. Merkel verweigerte den Autoren des WDR-Films “Im Auge der Macht – die Bilder der Stasi” die Freigabe eines Fotos von ihr aus den frühen achtziger Jahren. In den Akten über den Regimekritiker Robert Havemann und dessen Frau Katja waren die Rechercheure auf ein Passfoto der jungen Merkel gestoßen. Das Bild fand sich in einer Foto-Sammlung von Personen, die bei der Annäherung an das Havemann-Grundstück in Grünheide bei Berlin erfasst worden waren. Die Filmemacher baten Merkel um Freigabe des Bildes. Ihr Büro jedoch teilte mit, Merkel wolle aus “Gründen des Schutzes ihrer Privatsphäre”, aber auch im Hinblick auf die “Gleichbehandlung bei vergleichbaren Anfragen” kein Einverständnis zur Verwendung des Fotos geben. Daher stellte die Birthler-Behörde das Bild nur gerastert zur Verfügung. Zu DDR-Zeiten hatte sich Merkel am Ost-Berliner Zentralinstitut für Physikalische Chemie zeitweilig das Büro mit einem Sohn Havemanns geteilt.
» Zeit:
Schwarz-Gelb will neue Stasi-Überprüfung
Kategorie: Deutschland, DiaLÜG, Medien, Meinungsfreiheit, Parteien PI, 31. Jan 2010 Druckversion Kommentar schreiben
Die Kommentare zu den Beiträgen geben nicht die Meinung des PI-Teams wieder. Wir behalten uns vor, sie zu kürzen oder zu löschen. Das betrifft auch Kommentare, die zu sehr vom Thema des Beitrags abweichen (OT). Kommentatoren, die gegen unsere
Policy verstoßen, werden gesperrt oder unter Moderation gestellt. Wir bitten unsere Leser, entsprechende Kommentare dem PI-Team über das Kontaktformular zu melden. Kommentare, die mehr als drei Links enthalten, gehen automatisch in Moderation. Unterstützen Sie die Arbeit von PI.
Achtung: Der Kommentarbereich wird jeweils 24 Stunden nach Erscheinen eines Artikels geschlossen.