θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Saturday, January 28, 2012

Πανηγυρολόγιο Φεβρουαρίου-Μαρτίου



Φεβρουάριος:

Στο Κιλκίς για το κουρμπάνι του αγίου Τρύφωνα.

Των αγίων Θεοδώρων μην πάτε στην Καρπασία στην Κύπρο.

Για το λεσβιακό «Πανηγύρι του ταύρου» στην… Αυστραλία!

Για την Παναγιοπούλα στο Πληκάτι Ιωαννίνων.

Στο Καστέλι Κισσάμου Χανίων Κρήτης για την Γιορτή των Ψαράδων.

Στην Τεγέα Αρκαδίας για να ξεβγάλετε τον… Κουτσοφλέβαρο.


Μάρτιος:

Στα Σέρβια Κοζάνης για το ολοκαύτωμα των κατοίκων. Στην Λυκουρία Αχαΐας για τους ήρωες της Χελωνοσπηλιάς.

ΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ: Να μάθουμε στοιχειώδη πράγματα.

Ο ΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ μιλά στην παρουσίαση του βιβλίου "ΔΑΜΑΣΚΗΝΙΑ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ", στην αίθουσα της ομοσπονδίας δυτικομακεδονικών σωματείων στις 27.1.2012

http://www.youtube.com/watch?v=Sl5mRohi1VA

Friday, January 27, 2012

ΚΟΥΚΟΥΝΑΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ «Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ»

Διάλεξη στο βιβλιοπωλείο "Αριστοτέλειο" στην Θεσσαλονίκη στις 26.1.2012
ΚΟΥΚΟΥΝΑΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ «Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ»
Διάλεξη στο βιβλιοπωλείο "Αριστοτέλειο" στην Θεσσαλονίκη στις 26.1.2012

1/5
http://www.youtube.com/watch?v=BHyCiFkw4Uo



2/5
http://www.youtube.com/watch?v=UIvbiXcaKws



3/5

http://www.youtube.com/watch?v=xEVwsFaufdk



4/5

http://www.youtube.com/watch?v=M9fg8157bfw



5/5

http://www.youtube.com/watch?v=kIB5CTm41Gc

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΑΨΑΛΑΣ ΓΙΑ ΤΑ IMIA

Διάλεξη του Δημοσιογράφου Δημητρίου Καψάλα στις 12.1.2012 για τις τελευταίες εξελίξεις στα Εθνικά θέματα. Οι διαλέξεις διενεργούνται στην αίθουσα «Αλέξανδρος», Εθνικής Αμύνης 1, Πολιτιστικό Κέντρο Περιφερειακής Διοικήσεως Κεντρικής Μακεδονίας. Έδρα του ινστιτούτου "ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ": Γαμβέτα 168 - 542 48 Θεσσαλονίκη Τηλ. & Τηλ/πο 0030/2310 315215

http://www.youtube.com/watch?v=bbkRxODvars

Sunday, January 22, 2012

Η Ευρώπη χωρίς την Ελλάδα



Η Ευρώπη χωρίς την Ελλάδα είναι σαν παιδί, χωρίς πιστοποιητικό γεννησης.


Βαλερύ Ζισκάρ Ντ' Εσταίν.

Saturday, January 21, 2012

Ιπτάμενες μηχανές και ….μπάλες ποδοσφαίρου

Η ΝΑΣΑ της αρχαιότητας.

Ιπτάμενες μηχανές και ….μπάλες ποδοσφαίρου
Ε.Ω. 11.11.2011
Επιμέλεια: Χ. Δ. Ρουμελιώτου

Μια δερμάτινη μπάλα ποδοσφαίρου, με σχεδόν ίδιες διαστάσεις με τις σημερινές μπάλες, βρέθηκε στη Σαμοθράκη. Είναι του τρίτου αιώνα π.Χ. και για το φούσκωμα της με αέρα χρησιμοποιείτο πάλι η ουροδόχος κύστη κάποιου μεγάλου ζώου. Παιχνίδια με τέτοια μπάλα περιγράφονται και από τον Όμηρο. Το παιχνίδι με μπάλα ήταν κοινό στοιχείο πολλών πολιτισμών. Στη Νότιο Αμερική χρησιμοποιούσαν συνήθως μια μπάλα από λάστιχο διαμέτρου περίπου 20 εκ. και ο αγώνας δείχνει να ήταν αρκετά τελετουργικός. Η περιγραφή του θυμίζει κάτι ανάμεσα σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ. Οι μπάλες στη Νότιο Αμερική κατασκευάζονταν είτε συμπαγείς είτε κούφιες όπως και σήμερα. Για να φτιάξουν μια κούφια μπάλα, που ήταν ελαφριά και βολική στο παιχνίδι, έφτιαχναν αρχικά μπάλα από πηλό που τη βούταγαν σε λατέξ που είχαν συλλέξει από τα κατάλληλα δένδρα. Με τη χρήση κάποιων υγρών από άλλα φυτά το λατέξ σκλήραινε μόνιμα και γινόταν το γνωστό μας μέχρι σήμερα λάστιχο. Από μια μικρή τρύπα αφαιρούσαν λίγο - λίγο τον πηλό από το εσωτερικό της μπάλας και πάλι με λατέξ ξανάκλειναν την τρύπα. Με αρκετές επιστρώσεις μπορούσαν να φτιάξουν όσο χοντρή μπάλα ήθελαν.


Ο Κλειώτας κατάφερε να κάνει έναν χάλκινο αετό να πετάει αλλά με αρκετά ιδιαίτερο τρόπο. Για την εκκίνηση των ιπποδρομιών, στους Ολυμπιακούς αγώνες, κατασκεύασε μία πολύπλοκη συσκευή, που από τη μία επέτρεπε την ταυτόχρονη εκκίνηση των ιππέων, αλλά ταυτόχρο να εκτίνασσε στα ύψη έναν χάλκινο αετό με ανοιγμένα φτερά. Χρησιμοποιούσε προφανώς κάποιο περίπλοκο μοχλικό σύστημα ενεργοποιούμενο από τον αφέτη, γιατί ταυτόχρονα με την εκτίναξη του αετού στον αέρα ένα χάλκινο δελφίνι έπεφτε στο έδαφος. Η εκκίνηση των αθλητών στους αγώνες δρόμου γινόταν με παρόμοιο αλλά απλούστερο σύστημα, την ύσπληγα. Ήταν κατασκευαμένη από ξύλινο μηχανισμό με δύο τεντωμένα σχοινιά που έπεφταν εμπρός στους αθλητές σηματοδοτώντας την εκκίνηση. Με την υποστήριξη του Πανεπιστημίου του Μπέρκλει, ανακατασκευάστηκε ύσπληξ και τοποθετήθηκε στο αρχαίο στάδιο της Νεμέας όπου την 1η Ιουνίου του 1996 δοκιμάστηκε σε αγώνες με συμμετοχή αθλητών από 29 χώρες. Το αντίγραφο της ύσπληγος κατάφερε να δώσει χωρίς πρόβλημα και τις 56 φορές την εκκίνηση εκείνη την ημέρα.Κάποιες περιγραφές ιπτάμενων μηχανών παρόμοιες με την περιγραφή του Ήρωνα και μάλιστα με αρκετές κατασκευαστικές λεπτομέρειες υπάρχουν στα ινδικά έπη «Μαχαμπχαράτα». Μάλιστα στο κομμάτι «Σαμαρανγκάνα Σουτραδάρα» υπάρχουν οδηγίες κατασκευής ενός «βιμάνα» (ιπτάμενου οχήματος). Στην Οδύσσεια, έχουμε εντυπωσιακή αναφορά στα χωρίς κυβερνήτες πλοία των Φαιάκων, που γνώριζαν τα πάντα. Επίσης, η Αργώ της Αργοναυτικής εκστρατείας λέγεται ότι είχε παρόμοιες ιδιότητες. Υπάρχουν ιστορικές αναφορές ότι όταν ο Μεγάλος Αλέξανδρος πέρασε από την Ινδία, 2300 χρόνια πριν, ο στρατός του κατατρομοκρατήθηκε σε ένα σημείο από «ιπτάμενες ασπίδες που πέταγαν μανιασμένα». Το αεροπλάνο του ινδικού έπους ήταν πολύ μυστήριο. Μερικές φορές το αεροπλάνο ήταν ορατό και μερικές όχι και οι πολεμιστές της δυναστείας του Υδάυ μπερδεύονταν... Άλλοτε έβλεπαν το σκάφος στη γη, άλλοτε να πετάει στον ουραγό, άλλοτε στην κορυφή ενός λόφου και μερικές φορές να πλέει στο νερό. Για την προώθηση των «βιμάνα» χρησιμοποιείτο υδράργυρος, (όπως και για τον Τάλω και τα ρομπότ του Δαίδαλου). Αυτό φαινόταν εντελώς αλλόκοτο και εξωπραγματικό μέχρι που ο Μ. Λ. Ζεραρντέν στο διεθνές συνέδριο διαστήματος που έγινε το 1959 στο Παρίσι πρότεινε κινητήρα ιόντων υδραργύρου για την προώθηση των διαστημικών πυραύλων!Προ ετών οι Κινέζοι ανακάλυψαν κάποια αρχαία σανσκριτικά κείμενα στη Lhasa και τα έστειλαν στο Πανεπιστήμιο του Chndrigarh για μετάφραση. Από τα κείμενα αυτά που περιγράφουν αρχαία αεροπλάνα, πήραν πολλές ιδέες που προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν στη σχεδίαση νέων αεροσκαφών, την παραγωγή κινητήρων, γεννητριών κλπ.


Ο καθηγητής Sun Shili διευθύνει στο Πεκίνο ένα κρατικό ινστιτούτο υπεύθυνο για τη μελέτη των UFO και της τεχνολογίας τους, πιστεύοντας ότι εκεί βρίσκεται η λύση στο ενεργειακό πρόβλημα της Κίνας. Στο ινστιτούτο εργάζονται επιστήμονες, ακαδημαϊκοί μέχρι και μέλη του κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Από τα ελάχιστα που διέρρευσαν για το πρόγραμμα, έγινε γνωστό ότι έχει κατασκευαστεί κάποιο πρωτότυπο αεροσκάφος με ένα νέο τύπου κινητήρα.Κατά την εποχή του Μαξιμιλιανού του Α' υπάρχουν αναφορές ότι κάποιος Ρεζιονοντάνους είχε κατασκευάσει ιπτάμενο μηχανικό αετό σε φυσικό μέγεθος, που μπορούσε να τον κατευθύνει όπου ήθελε. Το ίδιο μάλιστα είχε πετύχει και με μία μεταλλική μύγα! Άλλες πηγές αναφέρουν ακριβώς το ίδιο για το Γερμανό αστρονόμο Γιόχαν Μίλερ (1436-1476).Ο Ιησουίτης μοναχός Μπαρτολομέου Λοουρέντσο Γκουσμάο γράφεται ότι κατασκεύασε και πέταξε με αεροπλάνο το 1709. ; Όταν βρέθηκε στη Βολιβία είχε την ευκαιρί¬α να μελετήσει κείμενα των Ίνκας. Το γεγο¬νός αυτό συνδυασμένο με την παραδοσιακά πολύ καλή μόρφωση των Ιησουϊτών μοναχών, τον βοήθησε μετά από μελέτες, να προτείνει στο βασιλιά της Πορτογαλίας Ζοάο Ε' την πραγματοποίηση της κατασκευής. Ο βασιλιάς επιδότησε την κατασκευή και λί¬γους μήνες αργότερα μέσα στην αυλή της «κάζα ντα Ίντια» πραγματοποιήθηκε επιτυ¬χημένη επίδειξη πτήσης! Για το επίτευγμα του έγινε ακαδημαϊκός και διορίστηκε βασι¬λικός ελαιονόμος. Αργότερα, όμως, η τότε παντοδύναμη Ιερά Εξέταση έκρινε επικίνδυνη την εφεύρεση του και αυτό ήταν και το άδοξο τέλος της, μιας και κανείς δεν την ξαναείδε. Σε αρχαίους τάφους στην Κολομβία, που ήταν σφραγισμένοι απ' το 480 π.Χ. βρέθηκαν μινιατούρες σύγχρονων αεροσκαφών με φτερά σχήματος "Δ".Οι μαρτυρίες για αιώρηση αντικειμένων και προσώ¬πων, αντίθετα με γνωστούς νόμους της φυσικής και της βαρύτητας, είναι εκατοντάδες. Οι περισσότεροι λαοί περιλαμβάνουν στις παραδόσεις τους σχετικά φαινόμενα. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι με χρήση αντιβαρύτητας μεταφέρθηκαν οι ογκόλιθοι πολλών μεγαλιθικών μνημείων. Η λειψανοθήκη του προφήτη Μωάμεθ λέγεται ότι αιωρείτο στο τζαμί της Μεδίνας για πάρα πολλά χρόνια. Αρχαιοελληνικές μαρτυρίες αναφέρουν ότι ένα σιδερένιο άγαλμα αιωρείτο στο ναό της Αρτέμιδος. Για πολλούς αιώνες το βαλσαμωμένο σώμα του Τσονγκ Κάμπα, άγιου μεταρρυθμιστή του Θιβέτ, αιωρείτο διαρκώς μπροστά στα μάτια χιλιάδων προσκυνητών. Τελευταία σχετική αναφορά το 1845. Πολλοί Ινδοί ασκητές λέγεται ότι αιωρούνταν σε κατάσταση έκστασης και το πετυχαίνουν και σήμερα. Διάσημες ήταν και οι πτήσεις πνευματιστών μέντιουμ και ατόμων με «ψυχικές δυνάμεις» τις δεκαετίες του πνευματισμού στην Αμερική. Οι Ινδιάνοι της βόρειας Αμερικής έχουν στις παραδόσεις τους πτήσεις πάνω σε μεταλλικούς δίσκους που ενεργοποιούνταν με τον ήχο που προκαλείτο από το χτύπημα τους. Σε αρκετά σημεία παρατηρείται ότι η γήινη βαρύτητα αλλάζει και δείχνει να λειτουργεί παράξενα (ελληνικές περιπτώσεις, στην Πεντέλη αλλά και στην Πρώτη Σερρών, όπου υπάρχουν ανηφόρες που λειτουργούν σαν κατηφόρες έλκοντας τα αντικείμενα προς την κορυφή τους). Στο ινστιτούτο Παστέρ στο Παρίσι ο καθηγητής Πρυντόμ κατάφερε να ανυ¬ψώνει μπάλες από φελλό χρησιμοποιώντας υπερήχους. Φήμες αναφέρουν ότι η ΤΖΕΝΕΡΑΛ ΕΛΕΚΤΡΙΚ από το 1948 έχει στη διάθεση της τεχνολογία για να κάνει αντικείμενα να αιωρούνται, αλλά για δικούς της λόγους δεν την κάνει διαθέσιμη για μαζική χρήση. Ο ερευνητής Σ. Δημητρίου κατάφερε να κατασκευάσει ένα δίσκο που με κάποιο ηλεκτρονικό κύκλωμα καταφέρνει να μειώνει το βάρος του κατά 10%.

«Ήθη και Έθιμα των Καλάς»




Οι συντελεστές του έργου «Ήθη και Έθιμα των Καλάς», Έφη Καραμπάτσου και Υάς Μπαζικ.


To ζήτημα των Ελληνογενών απογόνων των στρατιωτών του Πανέλληνα Μεγαλέξανδρου, που κατοικούν στην κεντρική Ασία, των Καλάς, είναι πραγματικά τεράστιας σημασίας για την πατρίδα και τον πολιτισμό μας. Κι αυτό, διότι αφενός φανερώνει ένα υπερήφανο απομεινάρι του πανάρχαιου πλανητικού ελληνικού πολιτισμού, που παραμένει εκεί επί χιλιάδες χρόνια ατόφιο, και αφετέρου επειδή έχει και σύγχρονες εθνικές διαστάσεις, λόγω των διεκδικήσεων που έχουν οι Σκοπιανοί για την ιστορία των Καλάς, (φυσικά με την ουσιαστική υποκίνηση και υποστήριξη των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών)!... Οπότε κάθε έργο που συνεισφέρει στην ανάδειξη του ελληνικού αυτού λαού και των πολιτισμικών του διαστάσεων, αποτελεί μέγιστη πατριωτική προσφορά! Η Ευσταθία (Έφη) Καραμπάτσου, μία γυναίκα με μεγάλες γνώσεις σε θέματα πολιτισμών και θρησκειών και με αποδεδειγμένη δράση υπέρ των ελληνικών δικαίων, είναι η μοναδική Ελληνίδα που ασχολήθηκε διεξοδικά και αναλυτικά με το θέμα των Καλάς, και μάλιστα όχι για εμπορικούς λόγους. Καρπός της ενασχόλησης της αυτής είναι το όντως καταπληκτικό έργο «Ήθη-έθιμα των Καλάσα», το οποίο συνέγρα¬ψε από κοινού με τον κ. Ύαντα Μπαζίκ (Ύας = υιός του Άτλαντος), ο οποίος να σημειωθεί ότι κατάγεται από τον βασιλικό οίκο των Καλάς και είναι γενικός γραμματέας της Εταιρείας Προστασίας του Καλασικού Πολιτισμού, η οποία αποσκοπεί στην εκτενή παρουσίαση της άγραφης αυτής και πανάρχαιας παράδοσης, καθώς και στην ανάπτυξη περαιτέρω φιλικών σχέσεων με την ελληνική κοινωνία. Να σημειωθεί εδώ ότι η καθηγήτρια - συγγραφέας του ως άνω έργου πραγματοποίησε επιτόπιες έρευνες επί καιρό στις περιοχές όπου ζουν οι Καλάς. Το βιβλίο ετούτο είναι το μοναδικό που γράφηκε με συμμετοχή Καλάς και από Ελληνίδα που έζησε μαζί τους, και γι' αυτό έχει μεγάλη συγγραφική αξία...Σε λίγες ημέρες, στις 9 του μηνός Δεκεμβρί¬ου, ξεκινάει η πιο σπουδαία γιορτή των Καλάς, που ονομάζεται «Τσώμος», δηλαδή Κώμος, γιορτή που συνταυτίζεται με τα Μικρά Διονύσια των αρχαίων Ελλήνων τα οποία ε-τελούντο τις ίδιες ημέρες, με αποκορύφωση την μεγαλύτερη νύκτα του έτους. Με αφορμή αυτόν τον εορτασμό συνομιλήσαμε με την 'Εφη Καραμπάτσου, η οποία ανέφερε και τα εξής σχετικά με το εν λόγω καλασικό έθιμο:«Ο Τσώμος αποτελεί την απαρχή μιας σειράς εορτασμών εθίμων που διαρκούν αρκετές ημέρες. Στις 8 Δεκεμβρίου ένας ηλικιωμένος Καλάσα που τελεί χρέη αγγελιοφόρου, φεύγει από το χωριό Κρακάλ και πηγαίνει σε κάθε χωριό της κοιλάδος Μουμουρέτ για να γνωστοποιήσει στους κατοίκους της ότι την επόμενη ημέρα αρχίζει ο Τσώμος. Από τις 9 του μήνα λοιπόν ξεκινάει ο Τσώμος με το «Τσουτιακσαραζάρι» που σημαίνει «μικρό σαραζάρι». Στο παγωμένο φως του πρωινού, όλα τα αγόρια και τα κορίτσια του χωριού, διαβαίνοντας το κρυσταλλένιο ποτάμι, αποτολμούν να εκδράμουν στα λαβυρινθώδη δασωμένα μέρη για να κόψουν «ραμνούτ» (αρχ. Ράμνους= αγκάθια, βελόνες). Καθένα θα πάρει το δικό του και για ευκο¬λία θα το σύρει στην κατωφέρεια της κοφτερής πλαγιάς, ώστε να το φέρει στο λαμπρό ξέφωτο, που είναι περικυκλωμένο από μεγαλόπρεπα γιγαντιαία δέντρα.Εκεί οι μεγαλύτεροι σε ηλικία Καλάσα τα αναμένουν για να ανάψουν δύο ξεχωριστές φωτιές, μία των αγοριών και μία των κοριτσιών. Περιμένουν να δουν ποια θα είναι η καλύτερη στήλη καπνού που θα γίνει περισσότερο ευπρόσδεκτη στον ουρανό. Έτσι ορίζεται η νικητήρια ομάδα, που ως έπαθλο της νίκης θα έχει την προσφορά της καλοτυχίας της σε όλους. Μετά όλοι μαζί κατηφορίζοντας τα μονοπάτια της βουνοπλαγιάς χορεύουν ευλύγιστα παρασυρμένοι από τα καλόρρυθμα τραγούδια τους. Επισκέπτονται τα κατοικημένα αγροτόσπιτα που βρίσκουν στο διάβα τους και μετέπειτα τις κατοικίες του χωριού. Τραγουδούν για την μεγάλη επιθυμία τους να γευτούν το διαλεχτό κόκκινο κρασί και την γενναιοδωρία των νοικοκύρηδων, αφού βέβαια τους το προσφέρουν πλουσιοπάροχα»...Πραγματικά, θαυμαστά τα έθιμα της πρώτης μέρας αυτής της μεγάλης εορτής των Καλάς, που σημαδεύει τη ζωή αυτού του πανάρχαιου πληθυσμού στις αρχές κάθε χειμώνα. Να τώρα πώς απολήγουν αυτές οι ημέρες των καλασικών γιορτών, μέσω της νύχτας «Καγκαγιάκ», δηλ. του άσπρου κορακιού:«Ένα πρόσωπο που προσεύχεται στον θεό Δία-Ζάου, (δηλαδή Δίας - Ζευς), μέσα από τις προσευχές των συγχωριανών του, τους προσκαλεί όλους στο σπίτι του να φάνε και να πιούνε από τα αγαθά που θα προσφέρει απλόχερα ως χορηγός. Υποχρεωμένος για το ενδιαφέρον της συμπαράστασης, θα παρασκευάσει το ειδικό ψωμί «μοσαού», με κρέας κατσικιού και καρύδια. Ο ιερέας αρχίζει άδοντας μια προσευχή στο κοράκι που θα μεταφέρει την έκκληση βοήθειας. Αλλάζει τις παρακλήσεις ανάλογα με την θέληση του οικοδεσπότη, ενώ μετά επαναλαμβάνουν όλοι μαζί τα λόγια του. Συνεχίζει κάποιος άλλος μία άλλη προσευχή που επίσης επαναλαμβάνουν οι υπόλοιποι. Οι καλεσμένοι αυτοσχεδιάζουν στα λόγια των ικεσιών και ευελπιστούν να εισακουστούν από τον αγγελιοφόρο του θεού. Η ολονύχτια παρέα με πειθαρχημένη συναίσθηση θρησκευτικού καθήκοντος, συνεχίζει τις προσευχές με κατάνυξη παραμένοντας στο σπίτι. Στις 5 το πρωί, μέσα στο ανυπότακτο πηχτό σκοτάδι, θα μεταβούν δίπλα από την πλατεία Ρατ-Νατ, σε ένα μέρος με τ' όνομα Γκατζικέιν, κρατώντας στα χέρια τους καρύδια και μαγειρευμένα φασόλια. Αναμένουν εκεί το άσπρο κοράκι, με τα φαγητά στις ανοιγμένες παλάμες τους. Όταν το δουν οι γεροντότεροι θα δώσουν πρόσταγμα να τα πετάξουν όλοι στον αέρα, ενώ παράλληλα θα τραγουδούν για εκείνο ένα κατηγορηματικό τραγούδι. Για δύο ακόμα χρόνια θα επαναληφθεί η πρόσκληση στο ίδιο σπίτι, έστω και αν, εν τω μεταξύ, έχει πραγματοποιηθεί μέσω των ευχών η επιθυμία του οικοδεσπότη. Εκεί κατά το τέλος της τριετίας, (γνωστόν δε ότι ο Διόνυσος εορτάζετο και ως Τριετηρικός), τηρώντας την σειρά προτεραιότητας μεταξύ των ενδιαφερομένων πατριωτών - χορηγών, ορίζεται ποιος θα αναλάβει την ευθύνη για την επόμενη τέλεση παρόμοιας επίκλησης»...Όσον δε αφορά την αναμφισβήτητη πολιτισμική-φυλετική συγγένεια Ελλήνων-Καλάς και την ελληνική προέλευση των δεύτερων, αυτή ανάγεται - σύμφωνα με τη συνομιλήτρια μας - σε μια εποχή ακόμα πιο παλιά από εκείνη του Μεγαλέξανδρου! Σύμφωνα με την Έφη Καραμπάτσου:Οι σύνδεσμοι μεταξύ των στρατιωτών του Μεγαλέξανδρου και σε όσους τον ακολουθούν, την ανάγουν σε ένα αρχαιότερο ελληνικό πληθυσμό, πάνω από 4.000 χρόνια, όπως και οι ίδιοι οι Καλάσα επιβεβαιώνουν μέσα από την μυθολογία τους. Άλλωστε οι εκστρατείες των τριών μεγάλων στρατηλάτων του ελληνικού κόσμου, του Ηρακλή, του Διονύσου και του Μέγα Αλέξανδρου, έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: τον τερματισμό τους στην ίδια περιοχή, πολύ κοντά στον Ινδικό Καύκασο! Οπότε, ο καλασικός λαός είναι ανάμεικτος με παλαιότερα ελληνικά φύλα».Από πού όμως προέρχεται αυτή η τόσο παράξενη και μυστηριακή λέξη, Καλάς, που τόσα αινίγματα έχει προκαλέσει σχετικά με την καταγωγή, αλλά και τη σημασία της; Η Ελληνίδα ερευνήτρια μας απαντά χωρίς περιστροφές:«Η λέξη «καλιάς» της αρχαίας γλώσσας σημαίνει την καλύβη, αλλά και την φωλιά πτηνού. Το ρήμα «κάλιασε» χρησιμοποιείται και μεταφορικά για τους ερωτευμένους, για να δηλώσει την στέγαση των νεόνυμφων. «Καλιά» σαν επίρρημα χρησιμοποιείται και στην έκφραση «πάει καλιά του», που σημαίνει «πάει στην δουλειά του», «στην καλή ώρα». Στην ελληνική παράδοση υπάρχουν πολλά μυθικά και ιστορικά πρόσωπα με συγγενή προέλευση του ονόματος: ο Κάλαϊς, υιός του Βορέα και της Ωρείθυιας, κόρης του βασιλιά των Αθηνών Ερεχθέα, που συμμετείχε και στην Αργοναυτική εκστρατεία, ο Κάλας, που καταγόταν από ευγενή οίκο της Ελυμιώτιδας πόλης της Αρκαδίας, ο Καλαός, πατέρας του Αττεως από την Φρυγία, ο Κάλλας ποταμός της Εύβοιας, η Καλλάτις πόλη του Εύξεινου Πόντου και τόσα άλλα»!... Τέλος, θα θέλαμε εδώ να κάνουμε οπωσδήποτε μια αναφορά στην τρομοκρατική επίθεση που δέχτηκε η Ευσταθία Καραμπάτσου τον Νοέμβριο του 2008, από προβοκατόρικα στοιχεία με σκοτεινές διασυνδέσεις, μια επίθεση που τραυμάτισε πολύ σοβαρά τόσο την ίδια όσο και τον γνωστό ελληνόψυχο ερευνητή Μανώλη-Εύμολπο Τσάμη. Του θλιβερού αυτού συμβάντος είχε προηγηθεί επίθεση εναντίον δύο παιδιών Καλάς που σπουδάζουν στην Θεσσαλονίκη από «αγνώστους», μάλιστα ελάχιστες μέρες μετά από ένα συνέδριο που έγινε στην Θεσσαλονίκη, όπου ξενόφερτοι «ειδικοί» ερευνητές προσπάθησαν να εμφανίσουν τους Καλάς ως ινδοευρωπαίους, Μακεδόνες αλλά όχι Έλληνες... και άλλα τραγελαφικά. Ένεκα τούτου οι υποψίες ανθρώπων της αστυνομίας συνδέουν τα περιστατικά ως μια προσπάθεια τρομοκράτησης των κύκλων που προωθούν την ελληνικότητα του πολιτισμού των Καλάς... Ενδεχομένως, πίσω από αυτά να βρίσκεται μια καλά κρυμμένη μυστική υπηρεσία που ενδιαφέρεται για τα Σκόπια, ώστε να σφετεριστούν εκείνα την ηρωική ιστορία των Καλάς προς επίτευξη ανθελληνικών σχεδίων. Στο βιβλίο «Ήθη και Έθιμα των Καλάς» συνυπάρχουν πάνω από τριακόσιες αναφορές σε αρχαιοελληνικά εδάφια (με τις μεταφράσεις), που συνηγορούν και μας βεβαιώνουν για την ελληνικότητα της καταγωγής των Καλάς.

Το "άστρον τής Βεργίνας"


ΤΟ ΠΑΝΘΕΟΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ



Δέν είναι "άστρον τής Βεργίνας"

τό σύμβολον, ως λέγουν αδαείς
καί εκ μετοίκων ελληνίσκοι
αντεθνικοί, ίνα σκοτούν τήν γνώσιν.

Δηλοί ο ισοσκελής σταυρός του,
τα τέσσαρα σημεία τού ορίζοντος
τα τεταρτημόριά του: Γαίαν, Ύδωρ,
Πύρ, Αήρ. Ο εν τω μέσω κύκλος
ρόδαξ, το γίγνεσθαι άνευ αρχής
και τέλους. Αι ακτίναι του
τούς ουρανίους δώδεκα πλανήτας,
τούς ολυμπίους δώδεκα Θεούς!

Δέν είναι "άστρον τής Μακεδονίας"
το δεκαεξάκτινον σύμβολον τών Θεών,
τεθέν επί κρατήρος εν τή Σπάρτη,
αιώνας πρό Φιλίππου του δευτέρου.
Εν φατνωμάτοις εθνικών ναών
κι επί χρυσών ασπίδων Αιανής
Κοζάνης, Δερβενίου, Αικατερίνης.

Δέν είναι εν το ιερόν σημείον,
το ευρεθέν εις τάφον τής Βεργίνας,
ουδέ βορείων καί νοτίων Μακεδόνων,
σφετεριστών καί κρυπτοπολεμίων του,
αλλά των Πανελλήνων μέγα Πάνθεον!

ΓΙΑΝΟΣ ΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΟΣ

0 «Μυκηναίος πολεμιστής της Αμφιλοχίας»







και άλλα «προϊστορικά» ευρήματα της Αιτωλοακαρνανίας

Πέμπτη 22 Δεκεμβρίου 2011
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ• 11
ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΕΓΑΛΕΙΟΝ

Γράφει από την Αθήνα ο συνεργάτης μας Γιώργος Λεκάκης, συγγραφέας, λαογράφος

Πρώτοι εγκαταστάθηκαν στην Αιτωλοακαρνανία οι Κεφαλήνες καιοι Μεγανησιώτες. Κατά τις εργασίας της Ιωνίας Οδού, για την παράκαμψη του Αγρινίου, στην θέση Κουβαράς, μεταξύ Φυτειών-λίμνης Αμβρακίας-Αμφιλοχίας, ευρέθη αρχαιότατος τάφος (χρονολογήθηκε στα τέλη του 10ου π.Χ. αι.) με κτερίσματα, όπως ένα χάλκινο ξίφος (0,94 μ.), ένας χρυσός κύλικας, όλη η αρματωσιά του νεκρού - που ονομάσθηκε συμβολικώς ο «Μυκηναίος πολεμιστής της Αμφιλοχίας» - ένα μικρότερο χάλκινο ξίφος (μήκους 0,42 μ.) με οοτέινη λαβή, και ένα μαχαίρι, που δεν διασώθηκε σε καλή κατάσταση, μια αιχμή βέλους, μια αιχμή δόρατος, ένας τριποδικός λέβητας - που σπανίζει σε μυκηναϊκούς τάφους -αλλά το σημανπκότερο όλων, ένα ζεύγος περικνημίδων, επίσης σπανιότατο και δη στην Δυτ. Ελλάδα.Αλλά αυτός ο “Μυκηναίος» δεν ήταν μόνος, φυσικά...Οι ενδείξεις κι οι αποδείξεις ανθρωπινής παρουσίας στην Ακαρνανία υπάρχουν από τα χρόνια της αρχαίας Νεολιθικής Εποχής (6000-5000 π.Χ.). Τυχαία τομή αρχαιολόγων στα σύνορα Αστακού-Καραϊσκάκη, έδειξε κατοίκηση από το 5000-6000 π.Χ. - κάτι που δεν μας εκπλήσσει για την Αιτωλοακαρνανία. Σε ανασκαφές σε σπήλαιο, κοντά στον γιο Νικόλαο Αστακού, έχουν ευρεθεί ευρήματα χρονολογηθέντα στην αρχαία Νεολιθική Εποχή έως την Εποχή τού Χαλκού (2800-1100 π.Χ.). Σε ανασκαφή, επίσης σε σπήλαιο, στα ΝΑ. του Μύτικα, έχουν ευρεθεί έγχρωμα όστρακα χρονολογηθέντα στην ιδία περίοδο. Απ' τα «προϊστορικά» χρόνια κατοικείτο η Πλευρών, η Στράτος, κ.ά. πόλεις της περιοχής. Στο Θέρμο τα σημαντικότερα μνημεία και αρχιτεκτονικά σύνολα της περιοχής είναι τα «προϊστορικά» ελλειψοειδή και τετράπλευρα κτήρια «αβέβαιου χρονολογήσεως καί χρήσεως μέγαρα»... Εγώ εξακολουθώ να απορώ γιατί λέμε «προϊστορική» μια εποχή, που απ' ό,τι φαίνεται έχει λαλίστατη Ιστορία να διηγηθεί... Και αν έτσι την λέμε, γιατί όταν καθιερώθηκε ο όρος τα ευρήματα ήταν λογοστά, τώρα που όλη η Ελλάδα είναι γεμάτη ευρήματα αυτής της εποχής, είναι καιρός ο ξεπερασμένος όρος να αλλάξει... Η επιστήμη πρέπει να συμβαδίζει τάχιστα με τις νέες ανακαλύψεις της, διότι αλλιώς κινδυνεύει να διδάσκει και να λέει άκυρα πράγματα...Η εγκατάστασις των φύλων - που δυστυχώς και πάλι ατυχώς η Ιστορία ονομάζει «προ-ελληνικών», ενώ είναι καιρός να τα ονομάσει πρωτοελληνικά, ως απώτατα ελληνικά φύλα - στην Ακαρνανία, έγινε την πρώιμη και μέση εποχή του Χαλκού (2800-1900 και 1900-1580 π.Χ. αντιστοίχως).Την Ακαρνανία αποίκησαν αρχικώς οι Κουρήτες και οι Λέλεγες. Οι πρώτοι έφθασαν εδώ - μάλλον - από την σημερινή γεωγραφική περιοχή της Βορείου Ηπείρου, προ του 1900 π.Χ. Εγκαταστάθηκαν αρχικώς στην Εύβοια. Αργότερα στην Αιτωλία. Από αυτήν επέρασαν στην Ακαρνανία, περί το 1500 π.Χ. Εγκαταστάθηκαν δε στο εσωτερικό της χώρας. Οι Λέλεγες,εγκαταστάθηκαν στα Δ. της Ακαρνανίας, σχεδόν ταυτοχρόνως με τους Κουρήτες. Οι Κουρήτες εκτοπίσθηκαν, αργότερα από την Αιτωλία, από ένα άλλο πρωτοελληνικό φύλο, τους Τηλεβόες - κατοίκους του Μεγανησιού.Τα κυρίως ελληνικά και ιστορικά φύλα (Ίωνες, Αχαιοί και Αιολείς), έζησαν για 7 περίπου αιώνες στην Θεσπρωτία και την Βόρειο Ήπειρο (2600-1900 π.Χ.), πριν κατέλθουν στον νυν ελλαδικό χώρο.Στην Ακαρνανία, πρώτοι εγκατεστάθησαν οι Κεφαλήνες, υπό τον αρχηγό τους, τον Κέφαλο. Το φύλο αυτό ανήκε στην φυλή των Αχαιών (= οι κυρίαρχα των νερών). Οι Κεφαλήνες κατέλαβαν τα νησιά του Ιωνίου: Ζάκυνθο, Δουλίχιον, Σάμη και Ιθάκη. Εν συνεχεία, περί το 1300 π.Χ., κατέλαβαντα Δ. παράλια της Ακαρνανίας: Μυκηναϊκά ευρήματα - πλην του προαναφερομένου στις Φυτείες - έχουν ευρεθεί στα Κόροντα, την Πάλαιρο, την θέση Μίλα, ανάμεσα σε Παλαιομάνινα και Πεντάλοφο, στην Παλαιομάνινα (όπου ευρέθησαν «κυκλώπεια τείχη» - μήκους 1.650 μ. - ακρόπολη, πύργοι, πύλες, πυλίδες, δεξαμενές νερού, πολεμικά όπλα, εργαλεία και οικοδομικά λείψανα), όπου επιβεβαιώθηκε η συνεχής κατοίκηση της πόλεως από τους «προϊστορικούς» χρόνους έως τις ημέρες μας, καθώς και η εξέχουσα θέση της στον έλεγχο της περιοχής, κ.α.Μεταξύ 1200-1100 π.Χ. οι Ακαρνάνες (φυσικά ελληνόγλωσσος λαός, προερχόμενος από την περιοχή της Ηπείρου) εισέβαλαν προς τον νότο, και την περιοχή που εξ αυτών ονομάσθηκε Ακαρνανία. Καλύτερα εξοπλισμένοι, με όπλα από σίδηρο, την κατέλαβαν ολόκληρη και εξεδίωξαν τους προηγουμένους κατοίκους της.

ΠΗΓΉ: Γ. Λεκάκης «Σύγχρονης Αιτωλοακαρνανίας περιήγησις» (υπό έκδοσιν).

Friday, January 20, 2012

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΩΝ Μηνός Μαρτίου 2012



ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΕΜΙΝΑΡΙΩΝ
«ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ»
Μηνός Μαρτίου 2012
υπό την αιγίδα
του ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ «ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ»
ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ 2011 - 2012,
τα οποία διενεργούνται στην αίθουσα «Αλέξανδρος»,
Εθνικής Αμύνης 1, Πολιτιστικό Κέντρο Περιφερειακής Διοικήσεως Κεντρικής Μακεδονίας
ΚΑΘΕ ΠΕΜΠΤΗ


Πέμπτη 22 Μαρτίου 2012
α) Ώρα 18.00 - 19.00 : Μάθημα αρχαίας Ελληνικής γλώσσης, από τον κ. Κουρτεσιδη Ηλία, φιλόλογο
β) Ώρα 19.00 - 20.30 : Ομιλία με θέμα : «Παξοί. Από την μυθολογία, στην ιστορία»
Ομιλητής : κ. Λεκάκης Γεώργιος Συγγραφέας, λαογράφος.

Πέμπτη 29 Μαρτίου 2012
α) Ώρα 18.00 - 19.00 : Μάθημα αρχαίας Ελληνικής γλώσσης, από τον κ. Κουρτεσιδη Ηλία, φιλόλογο
β) Ώρα 19.00 - 20.30 : Ομιλία με θέμα : «Σύγχρονες προσεγγίσεις στην πολιτική του Ελ. Βενιζέλου».
Ομιλητής : κ. Κάρτσιος Βασίλειος Συγγραφέας.



Τις δύο πρώτες εβδομάδες του μηνός Μαρτίου δηλαδή στις:
1 Μαρτίου 2012,
8 Μαρτίου 2012,
29 Μαρτίου 2012
δεν θα πραγματοποιηθούν εκδηλώσεις.





ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑ
Ο Πρόεδρος του Ινστιτούτου «Αριστοτέλης»
Βρίτσιος Αριστοτέλης Ομότιμος Καθηγητής Α.Π.Θ.

ΛΟΥΚΙΑΝΟΣ: «ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΕΓΚΩΜΙΟΝ»

Τίποτα δεν είναι γλυκύτερο από την πατρίδα, αυτό είναι ήδη κοινός τόπος. Αν τίποτα λοιπόν δεν είναι γλυκύτερο, υπάρχει μήπως κάτι άλλο πιο σεβαστό και θείο; Πραγματικά, αιτία και δάσκαλος όλων όσων οι άνθρωποι θεωρούν σεβαστά και θεία είναι η πατρίδα, αφού αυτή τα γέννησε, τα ανέθρεψε και τα καλλιέργησε. Πολλοί βέβαια θαυμάζουν πόλεις για το μέγεθος τους, τη λαμπρότητα και την πολυτέλεια των δημόσιων έργων τους, την πατρίδα όμως την αγαπούν όλοι. Και κανείς, ακόμα και από αυτούς που καταβάλλονται από την απόλαυση των ματιών, δεν εξαπατήθηκε τόσο, ώστε από το μεγάλο πλήθος των θαυμαστών πραγμάτων των άλλων χωρών να λησμονήσει την πατρίδα του. Όποιος πάλι καυχιέται ότι είναι πολίτης ευημερούσας πόλης μου φαίνεται πως αγνοεί ποια τιμή πρέπει να απονέμει στην πατρίδα, κι ένας τέτοιος άνθρωπος είναι φανερό πως θα στενοχωριόταν, αν τύχαινε να έχει πατρίδα του πόλη λιγότερο προνομιούχα. Για μένα όμως είναι πιο ευχάριστο να τιμώ ακόμα και αυτό το όνομα της πατρίδας. Όταν κάποιος προσπαθεί να συγκρίνει τις πόλεις, πρέπει να εξετάζει το μέγεθος τους, την ομορφιά τους και την αφθονία των αγαθών. Όταν όμως το θέμα είναι να διαλέξει ανάμεσα τους, κανείς δεν θα προτιμούσε την πιο λαμπρή παρατώντας την πατρίδα του. Θα ευχόταν βέβαια να είναι και η πατρίδα του παρόμοια με τις ευημερούσες, ωστόσο θα τη διάλεγε, όπως και να 'ταν. Ακριβώς το ίδιο κάνουν τα δίκαια παιδιά και οι καλοί πατέρες. Ούτε κάποιος κάλος και σωστός νέος θα προτιμούσε ποτέ άλλον έκτος από τον πατέρα του ούτε και ο πατέρας, περιφρονώντας το παιδί του, θ' αγαπούσε άλλον νέο. Στην πραγματικότητα οι πατέρες, επηρεασμένοι από την αγάπη τους, τόσα πολλά χαρίζουν επιπλέον στα παιδιά τους, ώστε αυτά τους φαίνονται τα ομορφότερα, το πιο ψηλά και τα πιο άριστα προικισμένα σε κάθε τομέα. Όποιος δεν κρίνει τον γιο του με αυτό τον τρόπο δεν πιστεύω ότι έχει μάτια πατέρα. Πρώτα πρώτα λοιπόν το όνομα της πατρίδας είναι το πιο οικείο από κάθε άλλο, γιατί δεν υπάρχει τίποτα οικειότερο από τον πατέρα. Αν κάποιος παρέχει στον πατέρα του την πρέπουσα τιμή, όπως προστάζουν και ο νόμος και η φύση, τότε θα έπρεπε πρώτιστα να τιμά την πατρίδα- γιατί και ο ίδιος ο πατέρας του ανήκει στην πατρίδα, καθώς και ο πατέρας του πατέρα του και όλοι οι προγονοί τους, και το όνομα του πατέρα πάει πολύ πίσω, μέχρι που φτάνει ως ,τους πατέρες-θεούς. Ακόμα και οι θεοί έχουν πατρίδες και χαίρονται γι’ αυτό" κι ενώ επιβλέπουν όλα τα ανθρωπινά πράγματα, όπως είναι φυσικό, και θεωρούν ιδιοκτησία τους κάθε ξηρά και θάλασσα, παρ' όλα αυτά καθένας τους προτιμά την πόλη που γεννήθηκε περισσότερο απ' όλες τις άλλες. Οι πόλεις, που αποτελούν πατρίδες θεών, είναι πιο ιερές, και τα νησιά, που σύμφωνα με τους μύθους υπήρξαν τόποι γέννησης θεών, είναι πιο θεϊκά. Έχουν λοιπόν θεσπιστεί θυσίες για χάρη των θεών, κάθε φορά που κάποιος πάει στις πατρίδες τους για να τελέσει μια ιερουργία. Αν λοιπόν οι θεοί τιμούν το όνομα της πατρίδας, δεν θα έπρεπε το ίδιο και πολύ περισσότερο να κάνουν οι άνθρωποι; Ο καθένας μας είδε για πρώτη φορά τον ήλιο από την πατρίδα του, κι έτσι αυτός ο θεός, αν και είναι κοινός σε όλους, θεωρείται από τον καθένα μας πατρώος εξαιτίας του τόπου από τον οποίο τον είδαμε για πρώτη φορά. Ακόμα, καθένας μας εκεί άρχισε να μιλά, μαθαίνοντας πρώτα τη μητρική του γλώσσα, κι εκεί άρχισε να γνωρίζει τους θεούς. Αν σε κάποιον έλαχε τέτοια πατρίδα, ώστε να χρειάζεται κάποια άλλη για την ανώτερη εκπαίδευση του, θα έπρεπε και πάλι να χρωστά ευγνωμοσύνη στην πατρίδα του γι' αυτές τις πρώτες γνώσεις διότι δεν θα γνώριζε ούτε καν τι σημαίνει η λέξη πόλη, αν δεν του δίδασκε η πατρίδα του ότι υπάρχει η πόλη.Όλες τις διδασκαλίες και τις γνώσεις τις συλλέγουν, πιστεύω, οι άνθρωποι για να γίνουν με αυτές χρησιμότεροι για την πατρίδα τους. Αλλά και χρήματα αποκτούν εξαιτίας της φιλοδοξίας τους να συμβάλλουν στις δημόσιες δαπάνες της. Δικαιολογημένα, νομίζω- διότι δεν πρέπει να είναι αγνώμονες όσοι έτυχαν των μεγαλύτερων ευ εργεσιών. Αντίθετα, αν κάποιος επιστρέφει τη χάρη σε κάποιον άλλον, σε περίπτωση που ευεργετηθεί από αυ τόν, κάτι που είναι δίκαιο, είναι πολύ περισσότερο πρέπον ν ανταμείβει την πατρίδα του με ό,τι αρμόζει. Υπάρχουν νόμοι στις πόλεις που απαγορεύουν την κακομεταχείριση των γονέων4 και η πατρίδα πρέπει να θεωρείται κοινή μητέρα όλων, να της αποδίδονται ευχαριστήριες προσφορές για την ανατροφή μας και για τη γνώση μας γι' αυτούς τους ίδιους τους νόμους.Κανένας δεν βρέθηκε ποτέ να έχει τόσο πολύ λησμονήσει την πατρίδα του, ώστε να μη νοιάζεται καθόλου γι αυτή, όταν βρίσκεται σε άλλη πόλη. Αντίθετα, όσοι δυστυχούν σε ξένους τόπους δεν σταματούν να επαναλαμβάνουν πως η πατρίδα είναι το μεγαλύτερο αγαθό* όσοι πάλι ευημερούν, όσο ευτυχισμένοι κι αν είναι στα άλλα, ωστόσο πιστεύουν ότι τους λείπει ένα πράγμα τουλάχιστον, και μάλιστα μεγίστης σημασίας, το ότι δεν ζουν στην πατρίδα τους, αλλά είναι ξενιτεμένοι- γιατί η ξενιτιά είναι ντροπή. Και άνθρωποι που κατά τον καιρό της απουσίας τους από την πατρίδα έγιναν επιφανείς, είτε εξαιτίας της απόκτησης περιουσίας είτε εξαιτίας της δόξας από τιμές είτε εξαιτίας μαρτυρίας για τη μόρφωση τους είτε εξαιτίας επαίνου για την ανδρεία τους, μπορεί να τους δει καθένας να βιάζονται γενικά για να γυρίσουν στην πατρίδα τους, σαν να πιστεύουν ότι δεν υπάρχουν πουθενά αλλού καλύτεροι άνθρωποι στους οποίους να παρουσιάσουν τις επιτυχίες τους. Όσο περισσότερο εκτιμάται κάποιος από τους άλλους, τόσο περισσότερο βιάζεται να επανέλθει στην πατρίδα του.Ακόμα και οι νέοι αγαπούν την πατρίδα τους. Οι ηλικιωμένοι πάλι, όσο περισσότερο συνετοί είναι από τους νέους, άλλο τόσο μεγαλύτερη είναι και η αγάπη τους για την πατρίδα. Καθένας λοιπόν από τους ηλικιωμένους λαχταρά και εύχεται να πεθάνει στην πατρίδα του, έτσι ώστε, εκεί όπου άρχισε τη ζωή του, εκεί πάλι να παραδώσει το σώμα του, στη γη που τον έθρεψε, και να μοιραστεί τους τάφους των προγόνων του. Γιατί είναι φοβερό για τον καθένα να βρεθεί ξένος και μετά θάνατον, θαμμένος σε ξένη χώρα.Πόσο πολύ αγαπούν την πατρίδα τους οι πραγματικά γνήσιοι πολίτες μπορεί να το καταλάβει κανείς από τους ανέκαθεν αυτόχθονες. Αντίθετα, οι έποικοι, ως νόθοι πολίτες, μεταναστεύουν εύκολα, εφόσον δεν γνωρίζουν ούτε. αγαπούν το όνομα της πατρίδας, αλλά πιστεύουν ότι θα βρουν τα αναγκαία προς το ζην παντού5, θεωρώντας ως μέτρο ευδαιμονίας την απόλαυση της κοιλιάς. Από την άλλη μεριά αυτοί, για τους οποίους η πατρίδα υπήρξε και μητέρα, αγαπούν τη γη που τους γέννησε και τους ανέθρεψε, ακόμα κι αν- κατέχουν λίγη μόνο κι αν είναι τραχιά και άγονη. Ακόμα κι αν δεν μπορούν να επαινέσουν την αρετή του εδάφους, σίγουρα δεν θα τους λείψουν τα εγκώμια για την πατρίδα τους. Αλλά κι αν δουν άλλους να υπερηφανεύονται για τις ανοιχτές πεδιάδες τους και τα λιβάδια τα διάσπαρτα με λογιών λογιών φυτά, και αυτοί δεν ξεχνούν να εγκωμιάσουν την πατρίδα τους, αδιαφορώντας μπροστά στην ανικανότητα της γης ν' αναθρέψει άλογα για να επαινέσουν την καταλληλότητα της ν' αναθρέφει ανθρώπους. Καθένας αδημονεί να γυρίσει στην πατρίδα, ακόμα κι αν είναι νησιώτης, ακόμα κι αν μπορεί να έχει καλή ζωή αλλού" ακόμα κι αν του δοθεί αθανασία, δεν θα τη δεχτεί, προτιμώντας την ταφή στην πατρίδα, και ο καπνός από αυτή φαίνεται στα μάτια του λαμπρότερος από τη φωτιά σε άλλα μέρη.Έτσι λοιπόν, τόσο πολύτιμη φαίνεται να είναι για όλους η πατρίδα, ώστε μπορεί καθένας να δει ότι και οι απανταχού νομοθέτες έχουν ορίσει την εξορία ως τη σκληρότερη τιμωρία για τα μεγαλύτερα αδικήματα. Και δεν μπορεί κανένας να πει ότι από αυτή την άποψη οι νομοθέτες διαφέρουν από τους στρατηγούς. Αντίθετα, στις μάχες το σπουδαιότερο παράγγελμα προς τους άνδρες που παρατάσσονται είναι ότι μάχονται για την πατρίδα τους και κανείς απ' όσους ακούν αυτό δεν θέλει να φανεί ανάξιος• γιατί το όνομα της πατρίδας κάνει τον δειλό ανδρείο.

Η Σπάρτη ένεστερνίσθη τό δόγμα που έχει ως μοναδικήν άποστολήν τόν πόλεμον και εκμηδενίστηκε!




"Η ΕΜΜΕΣΟΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ"
Β. Η. LIDDELL HART
ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑΙ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΣΤΡΑΤ. ΠΕΡΙΟΔΙΚΩΝ Γ.Ε.Σ. 11
Άπόδοσίς εις τήν Έλληνικήν μερίμνη Διευθύνσεως Στρατιωτικών Εκδόσεων Γ.Ε.Σ. ΑΝΑΤΥΠΩΣΗ 2000 ΑΘΗΝΑΙ 1963

Ώς τυπικόν παράδειγμα των απόψεων του Κλαούζεβιτς ανέφερε τον άφορισμόν : «Ό σκοπός της πολιτικής αποτελεί το τέρμα , ενώ ό πόλεμος αποτελεί το προς το τέρμα τούτον άγον μέσον επομένως δεν είναι νοητή ή Ύπαρξη του μέσου εάν δεν υπάρχη προηγουμένως συγκεκριμένον τέρμα». Τον συλλογισμόν τούτον έθεώρει ό Λούντεντορφ ώς εκ των πραγμάτων άναχρονιστικόν. Τό «όλοκληρωτικόν» δόγμα άπήτει την κατά την διάρκειαν του πολέμου διάθεσιν όλων των εθνικών δυνάμεων Όπερ αυτού, κατά δε την είρηνικήν περίοδον την προσαρμογήν αυτών εις τάς απαιτήσεις τής προπαρασκευής του μελλοντικού πολέμου. Ό πόλεμος (κατά τον Λούντεντορφ) αποτελεί την υπερτάτην έκδήλωσιν τής προς έπιβίωσιν θελήσεως του Έθνους, και επομένως ή πολιτική έδει νά υποτάσσεται εις τήν διεύθυνσιν του πολέμου. Έκ τής μελέτης τών δοξασιών του Λούντεντορφ συνάγεται, ότι ή βασική διαφορά του δόγματος του άπό τάς αρχάς τού Κλαούζεβιτς συνίστατο, ότι ούτος έθεώρει τόν πόλεμον ώς μέσον εξυπηρετήσεως αποκλειστικού σκοπού ή άκριβέστερον μετέτρεπεν όλόκληρον τό Έθνος είς στρατόν αποτελούντα αυτόν καθ' εαυτόν τόν σκοπόν. Εις τάς απόψεις του ταύτας ό Λούντεντορφ ήτο πολύ όλιγώτερον νεωτεριστής από όσον ό ίδιος έφαντάζετο.
Πρώτη ή Σπάρτη ένεστερνίσθη τό δόγμα τούτο ύποκύψασα τελικώς είς τόν έκμηδενισμόν είς τόν όποιον τήν ήγαγεν. Έν τη προσπάθεια του νά θέση εις τό Έθνος ώς μοναδικήν άποστολήν τόν πόλεμον (δημιουργών είδος Ύπερσπάρτης), ώς πρώτον σκοπόν έθετε τήν «σταθεροποίησιν τής ψυχικής ένότητος τού λαού», κηρύσσων τήν «θρησκείαν τού εθνικισμού», συμφώνως προς τήν οποίαν υπέρτατος προορισμός τών γυναικών ήτο ή γέννησις τέκνων «ικανών νά υφίστανται όλόκληρον τό βάρος τού πολέμου», τών δε ανδρών ή πλήρης άνάπτυξις τών προς τούτο δυνατοτήτων των. Έν συμπεράσματι,
έπίστευεν ότι ή γέννησις και ή ανατροφή τών ανθρώπων ώς μόνον σκοπόν είχε νά τους καταστηση καταλλήλους διά τήν «άλληλοσφαγήν».
Ή δευτέρα «θέσις» τού Λούντεντορφ διά τήν έπίτευξιν τής «ψυχικής ένότητος» είς ουδέν άλλο έπέβλεπεν εί μή είς τήν προγραφήν και έξαφάνισιν παντός όστις θά έτόλμα νά εχη άντίθετον προς τήν της Ανωτάτης Διοικήσεως τού Πολέμου γνώμην. Ό Λούντεντορφ έπέμενεν επίσης επί τής ανάγκης υπάρξεως αυταρχικού εθνικού οικονομικού συστήματος προσηρμοσμένου είς τάς απαιτήσεις τού ολοκληρωτικού πολέμου. Έξ αυτού καταφαίνεται ότι είχε κατανοήσει τήν άλήθειαν, συμφώνως προς τήν οποίαν, μόνον επί ισχυρών οίκονομικών υποβάθρων είναι δυνατόν νά στηριχθή ή στρατιωτική ισχύς.

Saturday, January 14, 2012

ΝΑ ΓΙΑΤΙ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΚΑΤΑΡΑΣΤΗΚΕ ΤΗΝ ΣΥΚΙΑ.

Η χριστιανική λατρεία απαξίωσε το σύκο, που ήταν το ιερό προϊόν της εορτής του Μειλιχίου Διός, ενώ συνδεόταν και με τον θεό Διόνυσο. Ο Μειλίχιος Διόνυσος ελατρεύετο κυρίως στην Νάξο, όπου μείλιχα ονομάζονταν τα σύκα, τα οποία κατά την παράδοση ο Διόνυσος έδωσε στους Ναξίους, και τα αντικείμενα λατρείας (προσωπεία, φαλλοί, κ.ά.) τα καμωμένα από συκόξυλο. Η πρώτη συκιά φύτρωσε στην Αθήνα, κατά διαταγήν της θεάς Δήμητρος. Τα αττικά σύκα ήταν περίφημα. Λέγεται δε, πως όταν προσέφεραν στον Ξέρξη λίγα ξερά αττικά σύκα, ενθουσιάσθηκε από την γεύση και βάλθηκε να κατακτήσει την χώρα που τα παράγει!.. Όταν πέφτουν τα σύκα απ’ την συκιά, πιστεύεται ότι το δένδρο έχει ματιαστεί. Τότε κρεμούν απ’ τα κλαδιά της ορμαθό αγρίων σύκων, για να πέσει η βασκανία επ’ αυτών και να ωριμάσουν τα σύκα της συκιάς…

Γράφει από την Αθήνα, ο συνεργάτης μας, συγγραφέας κ. Γιώργος Λεκάκης, www.lekakis.com

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟ ΝΕΟ ΑΥΤΟ ΤΡΟΠΟ ΚΛΟΠΗΣ!!!!!



ΟΧΙ ΑΦΗΡΗΜΑΔΑ Ή ΕΠΙΠΟΛΑΙΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ

ΜΕ ΕΓΓΡAΦΟ ΣΤΟ ΠΙΣΩ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΤΟΥ ΟΧΗΜΑΤΟΣ!!!!!!!!
Γυρνάτε στο αυτοκίνητο σας μετά από ψώνια και περπατάτε στο χώρο στάθμευσης, Ξεκλειδώνετε το αυτοκίνητό σας και μπαίνετε μέσα. Αρχίζετε τη μηχανή και βάζετε όπισθεν. Όταν εξετάζετε τον καθρέφτη , αν δε το προσέξατε πριν μπείτε μέσα, παρατηρείτε ένα κομμάτι χαρτί που υπάρχει στη μέση του οπίσθιου παραθύρου ΣΤΕΡΕΩΜΕΝΟ Ή ΚΟΛΛΗΜΕΝΟ.
Έτσι, βγαίνετε από το αυτοκίνητό σας για να αφαιρέσετε εκείνο το έγγραφο που εμποδίζει την οπτική σας. Όταν φθάνετε στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου σας, εμφανίζεται από το πουθενά κλέφτης που ορμά, μπαίνει στο αυτοκίνητό σας, το παίρνει και φεύγει!!!
Φυσικά το πορτοφόλι σας είναι ακόμα στο αυτοκίνητο. Τώρα ο κλέφτης έχει το αυτοκίνητό σας, τη διεύθυνση κατοικίας σας, τα χρήματά σας, & τα κλειδιά σας. Το σπίτι σας & όλα τα στοιχεία της ταυτότητάς σας είναι στα χέρια του!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟ ΝΕΟ ΑΥΤΟ ΤΡΟΠΟ ΚΛΟΠΗΣ!!!!!
Εάν δείτε ένα κομμάτι χαρτί στο πίσω παράθυρό σας, οδηγήστε μακριά και μετά αφαιρέστε το έγγραφο. Διαβιβάστε το μήνυμα στους φίλους και την οικογένειά σας.......

Friday, January 13, 2012

Ο ΤΕΝ-ΤΕΝ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΣΟΒΙΕΤΙΚΩΝ.

Tintin in the Land of the Soviets

The plot revolves around the young Belgian reporter Tintin and his dog Snowy, who travel, via Berlin, to the Soviet Union, to report back on the policies instituted by the state socialist government of Joseph Stalin and the Bolsheviks. However, an agent of the Soviet secret service, the OGPU, attempts to prevent Tintin from doing so, and sets traps to get rid of him. Despite this, the young reporter is successful in discovering that the Bolsheviks are stealing the food of the Soviet people, rigging elections and murdering opponents.
PlotTintin, a reporter for Le Petit Vingtième, and his dog Snowy are sent on an assignment to the Soviet Union. Departing from Brussels, his train is blown up en route to Moscow by an agent of the Soviet secret police, the OGPU, who believes him to be a "dirty little bourgeois". Tintin is blamed for the bombing by the Berlin police but escapes to the border of the Soviet Union. Here he is brought before the local Commissar's office, where the same OGPU agent that tried to kill Tintin on the train secretly instructs the Commissar that they must make the reporter "disappear... accidentally". After escaping again, Tintin finds "how the Soviets fool the poor idiots who still believe in a Red Paradise", by burning bundles of straw and clanging metal in order to trick visiting English Marxists into believing that Soviet factories are productive, when in fact they are not even operational.[2]Tintin goes on to witness a local election, where the Bolsheviks aim their guns at the voters to ensure their own electoral success. Several Bolsheviks then come to arrest him during the night, but he manages to scare them off by dressing up as a ghost. Attempting to make his way out of the Soviet Union, he is pursued and arrested, before being threatened with torture.[3] Escaping his captors, he reaches Moscow, which Tintin remarks has been turned into "a stinking slum" by the Bolsheviks; he then witnesses a government official handing out bread to those homeless children who adhere to the Marxist ideology and denying it to those who do not. Snowy steals a loaf and gives it to a boy who was refused it. Then sneaking into a secret Bolshevik meeting, Tintin learns that all the Soviet grain is being exported abroad for propaganda purposes, leaving the people starving, and that the government plan to "organise an expedition against the kulaks, the rich peasants, and force them at gunpoint to give us their corn."[4]Tintin infiltrates the Soviet army and warns some of the kulaks to hide their grain from the army officials, but is caught and sentenced to death by firing squad. By planting blanks in the soldiers' rifles, Tintin fakes his death and is able to make his way into the snowy wilderness, where he discovers an underground Bolshevik hideaway in a haunted house. Here he is captured by a Bolshevik who informs him that "You're in the hideout where Lenin, Trotsky and Stalin have collected together wealth stolen from the people!" With the help of Snowy, Tintin escapes, commandeers a plane, and flies into the night. The plane crashes, but Tintin fashions himself a new propeller from a tree using a pen knife, and continues to Berlin, where he gets drunk and passes out.[5] Captured by OGPU agents yet again, he is locked in a dungeon, but escapes with the aid of Snowy, who has dressed himself in a tiger costume. Another attempt to kidnap him is foiled when he manages to capture his assailant, an OGPU agent who "intends to blow up all the capitals of Europe with dynamite". Finally, Tintin arrives back in Brussels to a huge popular reception.[6]









Δεν είναι μακριά μας


Διάλεξη του Δημοσιογράφου Δημητρίου Καψάλα στις 12.1.2012 για τις τελευταίες εξελίξεις στα Εθνικά θέματα. Οι διαλέξεις διενεργούνται στην αίθουσα «Αλέξανδρος», Εθνικής Αμύνης 1, Πολιτιστικό Κέντρο Περιφερειακής Διοικήσεως Κεντρικής Μακεδονίας. Έδρα του ινστιντούτου "ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ": Γαμβεττα 168 - 542 48 Θεσσαλονίκη Τηλ. & Τηλ/πο 0030/2310 315215

http://www.youtube.com/watch?v=OZAVg_Ek7gI



Διόνυσος (Περίληψη).


Ομιλία του φιλολόγου κ. Κουρτεσίδη Ηλία στις 12.1.2012 στο ινστιντούτο "ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ". Οι διαλέξεις του ινστιντούτου "ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ" διενεργούνται στην αίθουσα «Αλέξανδρος», Εθνικής Αμύνης 1, Πολιτιστικό Κέντρο Περιφερειακής Διοικήσεως Κεντρικής Μακεδονίας. Έδρα του ινστιντούτου "ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ": Γαμβεττα 168 - 542 48 Θεσσαλονίκη Τηλ. & Τηλ/πο 0030/2310 315215

http://www.youtube.com/watch?v=ofT-DL-wTVU




http://www.youtube.com/watch?v=jYOdpxqCJEQ


Saturday, January 07, 2012

ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ "ΠΛΟΥΤΟΣ": ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΙΣΗ ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ.



ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΟΥΣ "ΠΛΟΥΤΟΣ"

ΠΕΝΙΑ
Μα γέροι μου, που ευκολότερα από οποιονδήποτε άλλον
μπορεί να σας πείσει κανείς πως δεν είστε στα καλά σας,
συντρόφοι οι δυο σας στη φλυαρία και στην τρέλλα,
αν γινόταν αυτό που ζητάτε εσείς,
δεν πιστεύω να είναι για το καλό σας.
Γιατί
αν ο Πλούτος ξαναϊδεί πάλι και μοιράσει ίσα κομμάτια
τον εαυτό του
,
ούτε τέχνη, ούτε εφεύρεση καμιά θα μελετούσε κανένας
απ' τους ανθρώπους.
Κι όταν τα χάσετε αυτά τα δύο,
ποιος θα θελήσει να κάνει τον χαλκουργό,
ή το ναυπηγό, ή να ράβει, ή να φτιάχνει τροχούς,
ή να κάνει τον τσαγκάρη, ή να φτιάχνει τούβλα,
ή να πλένει, ή να βυρσοδεψεί, ή αφού με αλέτρια
σχίσει το έδαφος της γης να θερίσει της
Δηούς τον καρπό,
αν σας είναι εύκολο να ζείτε αργοί
παραμελώντας όλα αυτά;


ΧΡΕΜΥΛΟΣ
Λες ανοησίες.
Γιατί όλα όσα μας αράδιασες τώρα θα τα κάνουν οι δούλοι.

ΠΕΝΙΑ
Και που θα τους βρεις τους δούλους;

ΧΡΕΜΥΛΟΣ
Θα τους αγοράσουμε με χρήματα βέβαια.

ΠΕΝΙΑ
Και πες μου πρώτα πρώτα ποιος θα είναι αυτός που θα πουλάει,
αφού θα έχει κι εκείνος χρήματα;

ΧΡΕΜΥΛΟΣ
Κανένας έμπορος που θα ήθελε να κερδίσει,
ερχόμενος από τη Θεσσαλία εκ μέρους δολίων δουλεμπόρων.

ΠΕΝΙΑ
Μα πρώτα απ' όλα δεν θα υπάρχει κανένας
ούτε δουλέμπορος, σύμφωνα με το λόγο βέβαια που εσύ λες.
Γιατί ποιος πλούσιος θα θελήσει
κινδυνεύοντας τη ζωή του να κάνει αυτό το έργο;
Ώστε εσύ ο ίδιος θ' αναγκαστείς να οργώνεις και να σκάβεις
και να κάνεις τις άλλες δουλειές,
και θα περάσεις τη ζωή σου πολύ πιο βασανισμένα από τώρα.

Η ισότητα, είναι η πιο μεγάλη από τις αδικίες.

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ ΣΥΜΠΟΣΙΑΚΩΝ


Ο Λυκούργος ξέρεις βέβαια ότι εκδίωξε από τη Λακεδαίμονα την αριθμητική αναλογία, επειδή είναι δημοκρατική και ταιριάζει στον όχλο, και εισήγαγε στη θέση της τη γεωμετρική αναλογία, ταιριαστή στη μετριοπαθή ολιγαρχία και στη βασιλεία που ακολουθεί τους νόμους. Στ' αλήθεια, η πρώτη απονέμει το ίσο με βάση τον αριθμό, η δεύτερη το τι ταιριάζει στην αξία του καθενός με βάση την αναλογία30. Εξ άλλου, δεν ανακατεύει τα πάντα μαζί, αλλά ενέχει διάκριση ξεκάθαρη μεταξύ καλών και κακών, που δέχονται πάντα ό,τι τους ταιριάζει όχι με ζυγαριές και κλήρους αλλά με το πόσο διαφέρουν ως προς την αρετή και την κακία.. Αυτή την αναλογία εφαρμόζει ο θεός στα πράγματα, που αποκαλείται, αγαπημένε Τυνδάρη, δίκη και νέμεση και μας διδάσκει πως πρέπει να θεωρούμε τη δικαιοσύνη ισότητα και όχι την ισότητα δικαιοσύνη. Την ισότητα, που επιζητεί το πλήθος και που είναι η πιο μεγάλη από τις αδικίες, ο θεός την αποδιώκει, όσο αυτό είναι δυνατόν, και διαφυλάσσει το κατ' αξίαν, εφόσον γεωμετρικώ τω τρόπω προσδιορίζει με βάση την αναλογία το σύμφωνο με τον νόμο».

Friday, January 06, 2012

Γιορτές και πανηγύρια των Ελλήνων: Αγρυπνίς και Παννυχίς

νέα σκέψη


Σεπτέμβριος - Δεκέμβριος 2011


Γράφει ο συγγραφέας-λαογράφος κ. Γιώργος Λεκάκης,


Οι αγρυπνίες των αρχαίων Ελλήνων, από όπου βαστούν και οι αγρυπνίες των χριστιανών. Οι αρχαίοι Έλληνες τελούσαν αγρυπνίες, κυρίως κατά τις γιορτές των Μεγάλων Μυστηρίων (Ελευσίνια, Παναθήναια, κ.ά.). Υπήρχε και μια συγκεκριμένη εορτή, η Αγρυπνίς, που ήταν πανάρχαια εορτή προς τιμήν του Διονύσου, και που ετελείτο νύκτωρ, και κυρίως στην πόλη Αρβήλη της Σικελίας. Ξεκινούσε, μόλις άρχιζε να σκοτεινιάζει και διαρκούσε καθ' όλην την διάρκεια της νυκτός. Κάτι αντίστοιχο ήταν και η Παννυχίς. Κι αυτή ήταν ολονύκτια εορτή. Και μάλιστα χαρακτηρίζεται «φαιδρή και εύθυμη», όπως δηλ. θα ήταν ένα σημερινό ολονύκτιο λαϊκό πανηγύρι τις κατάστερες νύκτες...Η ιδιαιτερότητα της ήταν ότι σ' αυτήν ελάμβαναν μέρος μόνον γυναίκες, νύμφες και παρθένοι! (Ακόμη και σήμερα, στις χριστιανικές αγρυπνίες συμμετέχουν κυρίως οι γυναίκες, που καλούνται αγρυπνήτριες). Χόρευαν και τραγουδούσαν «μολπές», «ολολύγματα» και «ιαχές» και κτυπούσαν τα πόδια τους με κρότο στην γη. Οι μολπές αυτές θα πρέπει να ήταν ειδικά (συγκεκριμένα) τραγούδια αυτής της γιορτής, διότι παραδίδεται πως αυτές «τήδε πρέπουσιν εορτή». Κατά περιοχές η γιορτή γινόταν και για άλλον θεό: Την Μεγάλη Μητέρα, τον Διόνυσο, την Αθηνά, την Δήμητρα, την Αρτέμιδα, την Αφροδίτη, τον Ασκληπιό... Εκ των δυο πρώτων θεών συνάγουμε το συμπέρασμα πως, ίσως, η εορτή να είχε καταγωγή από την αρχαία Θράκη-Καππαδοκία. Όπως ήταν φυσικό, οι άνδρες καιροφυλακτούσαν να δουν και να συναντήσουν τις γυναίκες στις παννυχίδες. Κάτι τέτοιο έκαμε και ο ερωτευμένος Αλφειός, που είχε ερωτευθεί σφόδρα την θεά Αρτέμιδα και παρά τις φιλότιμες και επίμονες προσπάθειες του δεν μπόρεσε να της εμπνεύσει έρωτα. Τότε μετέβη νύκτωρ στην πόλη των Λετρίνων'11, όταν είχε πληροφορίες πως η θεά τελούσε με τις νύμφες παννύχιο εορτή, για να την εκβιάσει. Αλλά η θεά τον... πρόλαβε, χρίζοντας και αυτήν και τις νύμφες με... πηλό κι έτσι ο Αλφειός δεν την αναγνώρισε...Η Αρτεμις έχει κι άλλη σχέση με την αγρυπνίδα. Στα αρχαία χρόνια, στον ναό της Λιμναίας και Αγροτέρας Αρτέμιδος[2] κοντά στην Καλυδώνα Αιτωλίας, γινόταν μία από τις τέσσερις διονυσιακές πανηγύρεις, οι οποίες εορτάζοντο πανελληνίως. Κι αυτό συνέβαινε κατά τον μήνα Γαμηλιώνα (περίπου 15 Ιανουαρίου-15 Φεβρουαρίου). Τότε, εχόρευαν τον χορό του «νεκρού». Την ίδια εποχή, σήμερα, κατά μεταγραφή στα χριστιανικά ειωθότα. τελείται το περίφημο «αη-συμιώτικο πανηγύρι» (2-3 Φεβρουαρίου!)... εις μνήμιν του αγίου Συμεών. Που παλαιά ελέγετο «Γυναικείο», επειδή στις περίφημες αγρυπνίες στην μονή, πήγαιναν κυρίως γυναίκες με τα παιδιά τους, για να τιμήσουν, λένε, τον προστάτη άγιο των εγκύων γυναικών•3•, αγνοώντας, ίσως, πως έτσι διατηρούν μια αρχαιοελληνική παράδοση χιλιάδων ετών!Επίσης, στην αρχαιότητα ήταν γνωστή η αγρύπνια των Ερώτων έξω από τα σπίτια των ερωτευμένων... Και επειδή ο «αγρυπνητήρ» (= νυκτοφύλακας) Έρως, φυλούσε το αίσθημα των ερωτευμένων, έμεινε η λέξη «άγρυπνος» να σημαίνει και τον «φρουρό», τον «φύλακα»... Άλλωστε... ακόμη και σήμερα το ξενύχτι είναι ένα από τα βασικά συμπτώματα των ερωτευμένων...Ξενύχτησα στην πόρτα σου και σιγοτραγουδώ εδώ είναι ο παράδεισος κι η κόλαση εδώ! και Αδύνατον να κοιμηθώ κι η ώρα είναι τρισήμισιλένε οι λαϊκοί στιχουργοί...Στην αρχαία Αθήνα, όταν τελούσαν τα Επιδαύρια, ένα μέρος της τελετής ήταν και η παννυχίδα (ολονύκτια) εορτή, που κατά την διάρκεια της οι πιστοί εμυούντο - κάτι ανάλογο με την μύηση των Ελευσίνιων, των Αφροδισίων (Πάφου Κύπρου), κ.ά. αφού όλες οι μυήσεις γίνονταν κατά την διάρκεια της νυκτός.Πρώτος ο Αθηναίος Φερεκράτης ο Αττικώτατος1"1 (β' μισό 5ου αι. π.Χ.)[5] - το πρώτον υποκριτής, είτα κωμικός ποιητής της αρχαίας αττικής κωμωδίας - έγραψε έργο με τίτλο «Παννυχίς» και περιέγραφε αυτήν την ιερή ολονυκτία. Είτα, ο επίσης Αθηναίος ποιητής της νέας αττικής κωμωδίας. Ίππαρχος, (3ος π.Χ. αι.) έγραψε κι αυτός ένα έργο που περιέγραφε την ολονύκτια γιορτή, με ομώνυμο τίτλο («Παννυχίς»).[6] Αμφότερα δεν διασώθηκαν.

ΠΗΓΕΣ:Αριστοφάνης («Βάτρ.» 371), Ευριπίδης («Ηρακλ.» 782-783, και «Ελένη» 1365), Ηρόδ. (Δ,76), Ησύχιος, Μανεθ. (1-81).Λεκάκης Γ. «Τάματα και αναθήματα», εκδ. «Γεωργιάδης». «Αρχαίες Γιορτές και Πανηγύρια των Ελλήνων» (υπό έκδοσιν).

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
[1] Πόλη της Πισάτιδος Ήλιδος, περίπου όπου το νυν χωριό Αγ. Ιωάννης Πύργου, στην ιερά Οδό Ήλιδος-Ολυμπίας, κτισθείσα υπό του Αετρέως. Η πόλη είχε σημαντικό ναό της Αλφεισίας (ή Αλφειαίας ή Αλφείας - εκ του Αλφειού) Αρτέμιδος. Επί Παυσανίου σώζονταν λίγες οικίες και άγαλψα της θεάς Αρτέμιδος. Στα 1,2 χλμ. υπήρχε και μικρή αέναος λίμνη — η νυν μεγεθυνθείσα και καταστείσα λιμνοθάλασσα, η λεγόμενη «της Μουριάς».[2] θεά των ποταμών, των λιμνών και των πηγών.[3] Η λαϊκό-θρησκευτική παράδοση θέλει, την ημέρα του Αη-Συμιού. οι γυναίκες να μην εργάζονται, ίνα μην γεννηθεί το παιδί εκ παρετυμολογίας... σημαδεμένο (Συμεών > Συμιός > Σημιός <σημάδι).[4] Τον απεκάλεσαν «αττικώτατο», γιατί διαπνέετο από) γνήσιο αθηναϊκό) πνεύμα.[5] Αρχαιότερος μεν του Αριστοφάνους, νεώτερος δε του Κρατίνου και του Κράτητος. Απέφυγε το λοιδωρείν και εισήγαγε μύθους με νέα μορφή. Νίκησε στα Διονύσια, επί άρχοντος Θεοδώρου (438 π.Χ.). Αγωνίσθηκε και στα Λήναια. Συνολικά έγραψε 16-19 κωμωδίες. Εσώθησαν οι τίτλοι: Αγαθοί, Άγριοι, Αυτόμολοι, Γράες, Κοριαννώ. Επιλήσμων, ή Θάλαττα, Ιπνός ή Παννυχίς, Δουλοδιδάσκαλος, Κραπαταλοί, Λήροι, Μεταλλής, Μυρμηκάνθρωποι, Πέρσαι, Πετάλη, Τυραννίς, Χειρών, κ.ά. Διεσώθησαν αποσπάσματα στον Αθηναίο («Δειπνοσοφ.»), παρά. Meinke ( 1839). Εξ αυτού το φερεκράτειον μέτρο.[6] Ο Αθηναίος Ίππαρχος έγραψε επίσης τα έργα Ανασωζόμενοι, Ζωγράφος, Θαΐς.[7] Από τους Μακεδόνες εορταζόταν ως αρχή του έτους ο μήνας Δίος (Σεπτέμβριος/ Οκτώβριος). Η 1η Σεπτεμβρίου ορίσθηκε από το 312/3, από τον Μ. Κωνσταντίνο ως η αρχή του εκκλησιαστικού έτους (ακλουθώντας το Ιουδαϊκό ημερολόγιο). Καθιερώθηκε και ως εορτή με ανάλογη ακολουθία, την Ακολουθία της ινδίκτου. Στα πατριαρχεία γίνεται ιδιαίτερη τελετή, όπου υπογράφεται από) τον πατριάρχη και τους συνοδικούς η Πράξη της Ινδικτιώνος.Η «Πρωτοχρονιά» της ανατολικής και ορθόδοζης εκκλησίας, λέγεται και αρχή της ίνδίκτου ή ινδικτιώνος (< λατ. indictio = έκτακτη φορολογική εισφορά). Επί Βυζαντίου ήταν χρονική περίοδος 15 ετών. που άρχιζε την 1η Σεπτεμβρίου. Ετσι αυτή η 15ετής χρονική περίοδος ορίσθηκε ως εκκλησιαστικό) έτος. Και οι αρχιερείς κάθε νέα ινδικτιώνα (κάθε 15 χρόνια δηλαδή) καθόριζαν τις εισφορές των πιστών για τις ανεγέρσεις νέων ναών. Το 537 ο Ιουστινιανός την επέβαλε στα κρατικοί έγγραφα και τα δικαστικά πρακτικά ως επίσημη χρονολογία. Χρησιμοποιήθηκε στο Βυζάντιο, στα μετά από αυτό ελληνικά κείμενα, τα παπικά έγγραφα (από τον 5ο αι. έως το 1187), την Νότια Ιταλία, στα κράτη που ήταν υπό του Βυζαντίου, την αυλή του Ανζού, το Αμάλφι, κ.α.Στην Δύση και κυρίως στην Ιταλία. ως αρχή του εκκλησιαστικού έτους και του εορτολογίου, έχουν τα Χριστούγεννα. Σε όλες περιοχές την 1η ή την 25'' Μαρτίου.


ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΕΚΑΚΗ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΑΓΓΕΙΛΕΤΕ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ «ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ»,ΕΡΜΟΥ 61, 54 623 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΟΣ Ο ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ; Ο ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ ΛΕΕΙ, ΟΧΙ!




ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ


ΣΥΜΠΟΣΙΑΚΩΝ



Οι πολλές και ποικίλες ποιότητες, που περικλείουν αντιθέσεις και είναι δύσκολο να τις δαμάσεις, καταστρέφονται προτού βρεθούν μαζί, εφόσον, όπως σε πόλη με ανθρώπους ανακατωμένους που έχουν συγκεντρωθεί από παντού, δεν είναι εύκολο να φτάσουν σε κατάσταση ενότητας και ομοιομορφίας, αλλά κάθε μια τραβάει προς αυτό που της είναι οικείο και είναι δύσκολο να συνδυαστεί με τα ξένα στοιχεία.

«Σκελετός μελωδίας» σε αρχαία μαρμάρινη πλάκα του 4ου π.Χ. αι.



Πέμπτη 23 Ιουνίου 2011
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
ΛΟΝΔΙΝΟΥ
ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΕΓΑΛΕΙΟΝ
Γιώργος Λεκάκης,συγγραφέας, λαογράφος
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------•

Το φα-φα-ρε-ρε-μι-φα-λατων αρχαίων Ελλήνων•
Αντίγραφο του να στηθεί έξω απότο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης
Προσφάτως απεκαλύφθη ένα από τα -ελάχιστα σωζόμενα - μουσικά κείμενα της αρχαιότητος! θα ήταν φυσικά πολύ περισσότερα, εάν τα αρχαία δομικά υλικά δεν χρησιμοποιούνταν για κατασκευή νεώτερων οικημάτων, ναών, δημοσίων κτηρίων, κλπ....Η εν λόγω μαρμάρινη ενεπίγραφη πλάκα (διαστάσεων 54,8 Χ 48,2 εκατ. και πάχους 19,4 εκατ.) ευρέθη - τυχαία - σε μια περιοχή των Βρασνών Θεσσαλονίκης - άγνωστη αρχαιολογικά! Αργότερα, στην ίδια περιοχή, απεκαλύφθη φρουριακό συγκρότημα του 3ου αι. π.Χ.! Το οποίο μάλιστα ήταν και πολύ σπουδαίο στρατηγικά: Ήλεγχε το πέρασμα Μακεδονίας-Θράκης!Η πλάκα ήταν εντοιχισμένη στον βόρειο πύργο του αρχαίου φρουρίου. Χρονολογείται στον 3ο-4ο αι. π.Χ. Φέρει εγχάρακτη σειρά γραμμάτων του αρχαίου ελληνικού αλφαβήτου (χαλκιδικού ή αττικού). Και ενώ το γεγονός αυτό από μόνο του, ίσως, να μην ήταν τόσο το ενδιαφέρον, έγινε ιδιαίτερο όταν απ' αυτό προέκυψε μουσική... Και μάλιστα κεκρυμμένη με ειδικό κώδικα...Στην ουσία, πρόκειται για «σκελετό μελωδίας» με συμφωνικό (οργανικό χαρακτήρα)! Είναι το πρώτο μουσικό κείμενο που αποκαλύπτεται στην Μακεδονία! Tα γράμματα των ελληνικών αλφαβήτων, αποτελούσαν -πιθανότατα - «σημειωτικά φθογγόσημα μουσικής». Τα γράμματα αντιστοιχούν σε νότες. Και μια πρόχειρη μεταγραφή στο πεντάγραμμο θα «έδινε» την μελωδία που συνθέτουν οι σημερινές νότες: Φα-φα-ρε-ρε-μι-φα-λα. Η αποκρυπτο¬γράφηση πραγματοποιήθηκε από τον καθηγητή Δημήτριο Θέμελη, βάσει των πινάκων και την αντιστοιχία ταξινομήσεως τους, που μας διέσωσε ο Αλύπιος, θεωρητικός της αρχαίας ελληνικής μουσικής, που έζησε κατά τον 4ο μ.Χ. αι.Τι πιο ωραίο, πιο διδακτικό και πιο διαφημιστικό για την μουσική της Μακεδονίας μας, ειδικά σε τέτοιους ύποπτους καιρούς, να στηθεί αντίγραφο αυτής της πλάκας, έξω από το Μέγαρο Μουσικής της Θεσσαλονίκης, να βλέπουν όλοι, ποιος μίλησε και ποιος τραγούδησε πρώτος, ελληνικά και μουσικά, σ' αυτήν την χερσόνησο - και την ήπειρο...

Τα Βρασνά
Όσον αφορά τώρα τα Βρασνά, είναι ένας παραδοσιακός οικισμός, σε υψόμετρο 100 μ., όπου μπορεί να χαρεί κανείς πετρόκτιστα σπίτια, γραφικά σοκάκια στις πλαγιές των Κερδυλλίων ορέων. Στην απογραφή του 1961 είχε πληθυσμό 1.058 κατ. και ανήκαν στην επαρχία Λαγκαδά Θεσσαλονίκης. Ο οικισμός είχε έκταση 41 τ. χλμ. και καλλιεργήσιμη γη 8,7 τ.χλμ. Τα δάση εκάλυπταν 12 τ. χλμ.
ΠΗΓΗ:Λεκάκης Γ. «Μουσικής Μύησις», έκδ. MadMelody (τηλ. Αθήνα, τηλ. 210-81.04.036-7, τηλ/πο 81.04.884).


ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΕΚΑΚΗ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΑΓΓΕΙΛΕΤΕΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ «ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ»,ΕΡΜΟΥ 61, 54 623 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Οι υποταγμένοι στους Ρωμαίους Έλληνες πουλούσαν τα παιδιά τους για να πληρώσουν τους φόρους.

Πολυδεύκης ο Ναυκρατίτης

ΦΙΛΟΣΤΡΑΤΟΥ «ΒΙΟΙ ΣΟΦΙΣΤΩΝ»

Το ύφος του στις μελέτες μπορούμε να το εξακριβώσουμε από όσα είπε για τους νησιώτες που πουλούν τα παιδιά τους για να πληρώσουν τους φόρους, επειδή λένε ότι αυτή ήταν η καλύτερη ομιλία του. Ο επίλογος της ήταν ο εξής: «Ένα παιδί από ηπειρωτική χώρα, από τη Βαβυλώνα, γράφει στον πατέρα του που είναι στο νησί: Είμαι δούλος του βασιλιά στον οποίο με έδωσε ως δώρο ένας σατράπης και ούτε σε άλογο Μηδικό ανεβαίνω ούτε τόξο Περσικό κρατώ κι ούτε πηγαίνω στον πόλεμο ούτε στο κυνήγι σαν άνδρας. Κάθομαι στον γυναικωνίτη και φροντίζω τις παλλακίδες του βασιλιά κι ο βασιλιάς δεν ενοχλείται, γιατί είμαι ευνούχος. Οι παλλακίδες με συμπαθούν, γιατί λέω ιστορίες για την Ελληνική θάλασσα και τα καταπληκτικά πράγματα που κάνουν οι Έλληνες, πώς δηλαδή γίνονται οι γιορτές στην Ηλεία, πώς δίνονται οι χρησμοί από τους Δελφούς και ποιος είναι ο βωμός του Ελέου στην Αθήνα . Αλλά εσύ, πατέρα, γράψε μου πότε γιορτάζονται στη Σπάρτη τα Υακίνθια , στην Κόρινθο τα Ίσθμια, στους Δελφούς τα Πύθια, και αν οι Αθηναίοι νικούν στις ναυμαχίες. Να είσαι καλά και δώσε χαιρετίσματα στον αδελφό μου, αν βέβαια δεν έχει πουληθεί ακόμη».

Thursday, January 05, 2012

Ο Ισαάκ Νεύτων έγραψε το Questiones quaedam philosophiae στα Ελληνικά!



Το πανεπιστήμιο Κέμπριτζ, όπου δίδασκε ο διάσημος φυσικός και μαθηματικός Ισαάκ Νεύτων, επιτρέπει πλέον για πρώτη φορά τη διαδικτυακή πρόσβαση οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου στα ψηφιοποιημένα χειρόγραφα και πρωτότυπα τυπωμένα έργα του μεγάλου επιστήμονα. Μεταξύ αυτών βρίσκεται η πρωτότυπη τυπωμένη έκδοση του αριστουργήματός του «Principia Mathematica» (Μαθηματικές Αρχές της Φυσικής Φιλοσοφίας), μαζί με τις εμβόλιμες σχετικές χειρόγραφες σημειώσεις και απαντητικά σχόλια στους επικριτές του, που ο ίδιος είχε κάνει πάνω στο δικό του...αντίτυπο.

Μέχρι στιγμής, σύμφωνα με τη βρετανική «Γκάρντιαν», περισσότερες από 4.000 σελίδες, δηλαδή περίπου το ένα πέμπτο του αρχείου τουΝεύτωνα, που διατηρεί το φημισμένο πανεπιστήμιο, έχουν ψηφιοποιηθεί και είναι προσβάσιμα online στο πλαίσιο ενός προγράμματος, τοοποίο θα δώσει στο ευρύ κοινό πρόσβαση στο έργο και άλλων «κολοσσών» της επιστήμης, όπως ο Δαρβίνος. Όπως δήλωσε ο υπεύθυνος για την ψηφιοποίηση στη βιβλιοθήκη του Κέμπριτζ, Γκραντ Γιανγκ, τα χειρόγραφα του Νεύτωνα αποκαλύπτουν τον τρόπο που σκεπτόταν και σταδιακά προχωρούσε στις σημαντικές ανακαλύψεις του, που σφράγισαν τη σύγχρονη επιστήμη.

Για ρίξτε όμως και μια ματιά και το σημειωματάριό του. Αναγνωρίζετε τη γλώσσα που χρησιμοποιούσε;

Ίτο, Χιρομπούμι ένας πολιτικός πρότυπο.


Ίτο, Χιρομπούμι, πρίγκιψ.

Ίάπων πολιτικός (1841—1909). Νεώτατος εισήλθεν εις τήν υπηρεσίας του φεουδάρχου Σιοσού, εκ τών ισχυρότερων ευγενών της Ιαπωνίας και ασπόνδου εχθρού της εξουσίας των σιογκούν. Κατά τήν άφιξιν του Αμερικάνου πλοιάρχου Πέρρυ, το 1854, εις Ίαπωνίαν, ό Ιτο εστάλη υπό του κυρίου του εις Ύέσο προς παρακολούθησιν τών ενεργειών του σιογκούν. Ευρισκόμενος έν Υέσο μελέτησε τά στρατιωτικά συστήματα της Αγγλίας και τών άλλων κρατών, έκηρύχθη υπέρ της αποδοχής του ευρωπαϊκού συστήματος οπλισμού και έπεισε τόν κυριόν του Σιοσού ν' αντικαταστήση τά τόξα και τά μεγάλα ξίφη του στρατού του διά πυροβόλων όπλων. Ό Ιτο, ποθών όπως εκ του πλησίον μελετήση τά ευρωπαϊκά συστήματα, απεφάσισε, τη συγκαταθέσει του Σιοσού, νά μεταβη εις Εύρώπην. Μέ κίνδυνον της ζωής του, διότι ή επίσκεψις ξένης χώρας εθεωρείτο τότε έγκλημα προδοσίας, αφίκετο εις Ναγκασάκι μετά τριών φίλων του, διεπερακοθη εις Σαγγάην δι' αγγλικού πλοίου και εκείθεν μετέβη εις Λονδίνο, όπου επεδόθη εις τήν μελέτην τών αγγλικών μεθόδων-Καθ' όν χρόνον ό Ιτο εύρίσκετο έν Αγγλία, ή κατάστασις έν Ιαπωνία καθίστατο έκρυθμος. Ό πρίγκιψ Σιοσού έπ' ούδενί λόγω ήθελε ν' αναγνώριση την μετά τών μεγάλων δυνάμεων συναφθείσαν συνθήκην περί ελευθέρας ναυσιπλοΐας διά του στενού του Σιμονοδέκι. Ώχύρωσε τά βόρεια αυτού παράλια καί ήμπόδισε διά τών πυροβολαρχιών του τον διάπλουν. Ό ΙΤΟ γνωρίζων καλώς τήν δυσαναλογίαν μεταξύ τών στρατιωτικών δυνάμεων της Ιαπωνίας και της Ευρώπης, εζητησεν άπό τήν κυβέρνησιν τών σιογκουν τήν διακοπήν τών εχθροπραξιών μέχρις ότου έπιστρέψη και πείση τον Σιοσού περί συνάψεως ειρήνης. Πράγματι, μόλις άφίχθη εις Ίαπωνίαν προσεπάθησε νά πείση τον πρίγκιπα Σιοσού, ότι πάσα κατά τών Ευρωπαίων αντίδρασις ήτο ασύμφορος, άλλ' ο Σιοσού ήρνήθη και αί έχθροπραξίαι έσυνεχίσθησαν αί πυρβολαρχίαι του κατεστράφησαν ύπό τών πολεμικών τών δυνάμεων και ή Ιαπωνία ύπεχρεώθη είς τήν σύναψιν της συνθήκης του Σιμονοδέκι. Ή στάσις του Ιτο κατά τήν διαπραγμάτευση» της ειρήνης προυκάλεσε το μίσος τών αντιδραστικών, εγένοντο δέ πλείστες κατ' αυτού δολοφονικοί απόπειραι, άπασαι όμως άνευ αποτελέσματος. Τω 1868 ό Ιτο διωρίσθη κυβερνήτης του Χιόγκο και τό έπόμενον έτος έγένετο υφυπουργός τών Οικονομικών. Τώ 1871 συνώδευσε τον Ίβαννούρα είς Εύρώπην επί ειδική αποστολή και κατά τήν έπιστροφήν του είς Ιαπωνίαν διωρίσθη τμηματάρχης τών μεταλλείων. Διά πρώτην φοράν πρωθυπουργός έγένετο τώ 1886, μέχρι δέ του 1901 τω ανετέθη τετράκις ή πρωθυπουργία. Τω 1882 απεστάλη είς Εύρώπην όπως μελετήση τά διάφορα συνταγματικά πολιτεύματα τών κρατών αυτής, είς αύτόν δέ κυρίως οφείλεται η έκπόνησις του ψηφισθέντος το 1890 ιαπωνικού Συντάγματος. Παρέστη ώς αντιπρόσωπος της Ιαπωνίας κατά την στέψιν του τσάρου Αλεξάνδρου του Γ' κατέβαλε πλείστας ενεργείας διά την κατάργησιν τών παλαιών συνθηκών και τήν αντικατάστασιν αυτών διά συμβάσεων και ήδυνήθη, χάρις είς τήν διπλωματικότητά του, νά Ίδη θριαμβεύουσαν τήν πολιτικήν του. Ή μέχρι τότε θεωρούμενη ακόμη ήμιβάρβαρος Ιαπωνία, χάρις είς αυτόν, κατέστη ισότιμος προς τάς ευρωπαϊκάς δυνάμεις και το 1899 κατηργήθησαν άπασαι αί παλαιαί συνθήκαι.Αί πλείσται τών μεταρρυθμίσεων εν Ίαπωνία οφείλονται είς αυτόν. Γνώστης τών στρατιωτικών και ναυτικών ζητημάτων, διεπραγματεύθη τήν μετά της Κίνας ειρήνην (1895) και τω 1902 συνήψε τήν συνθήκην συμμαχίας μεταξύ Ιαπωνίας και Αγγλίας. Είς ανταμοιβήν τών μεγάλων του υπηρεσιών το απενεμήθη ο τίτλος του μαρκησίου. Περί τό τέλος του 1901 έπεσκέφθη και πάλιν, άλλ' ανεπισήμως, τήν Εύρώπην και τάς Ήνωμένας πολιτείας. Μετά τό πέρας του Ρωσοϊαπωνικού πολέμου διωρίσθη αρμοστής της Ιαπωνίας εν Κορέα, όπου αναδιωργάνωσεν όλους τους κλάδους της διοικήσεως και συνετέλεσε τά μέγιστα είς τήν έξύψωσιν του ιαπωνικού γοήτρου. Τόν Σεπτέμβριον του 1907 έγένετο πρίγκιψ, τόν Ιούλιον του 1909 παρητήθη εκ της εν Κορέα θέσεώς του και έγένετο πρόεδρος του αυτοκρατορικού συμβουλίου της Ιαπωνίας. Τόν Όκτώβριον όμως του ιδίου έτους εδολοφονήθη υπό τίνος Κορεάτου πατριώτου εν Χαρμπίν. Ό πρίγκιψ Ιτο θεωρείται είς εκ τών μεγαλυτέρων πολιτικών της Ιαπωνίας.
Μ- Ν. Δ.

Tuesday, January 03, 2012

Ή αρμονία έχει δοθή ως σύμμαχος τής ψυχής.


ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΤΙΜΑΙΟΣ


Φωνής τε δή και ακοής πέρι πάλιν ο αυτός λόγος, επί ταύτα τών αυτών Ένεκα παρά θεών δεδωρήσθαι. Λόγος τε γάρ έπ' αυτά ταύτα τέτακται, τήν μεγίστην ξυμβαλλόμενος είς αυτά μοίραν, όσον τ’ αυ μουσικής φωνής χρήσιμον, πρός άκοήν Ένεκα αρμονίας εστί δοθέν ή δέ αρμονία, ξυγγενείς έχουσα φοράς ταις έν ήμίν της ψυχής περιόδοις, τώ μετά νού προσχρωμένω Μούσαις ούκ έφ’ ηδονήν άλογον, καθάπερ νύν, είναι δοκεί χρήσιμος, άλλ' επί τήν γεγονυίαν έν ήμίν άνάρμοστον ψυχής περίοδον είς κατακόσμη σιν καί συμφωνίαν εαυτή σύμμαχος ύπό Μουσών δέδοται καί ρυθμός αύ δια τήν άμετρον έν ήμίν καί χαρίτων επιδεά γιγνομένην έν τοίς πλείστοις έξιν επίκουρος επί ταύτα ύπό τών αυτών εδόθη.



ΑΠΟΔΟΣΙΣ


Έξ άλλου διά τήν φωνήν και τήν άκοήν ισχύουν τά ίδια ο θεός δηλαδή μας τά έδωσε διά τους Ιδίους λόγους και αιτίας. Διότι ο λόγος δια τον ίδιον ακριβώς σκοπόν έχει όρισθή και ή συμβολή του είς αυτόν είναι μεγίστη. Ό,τι άπο την μουσικήν είναι χρήσιμον είς τήν φωνήν μας έδώθη χάριν τής αρμονίας διά νά τήν άκούωμεν. Ή αρμονία, ή οποία έχει κινήσεις συγγενείς με τάς εντός ημών περιφοράς της ψυχής, έχει δοθή εκ μέρους τών Μουσών είς εκείνον, ο όποιος συναναστρέφεται τάς Μούσας με φρόνησιν, καί όχι νά του χρησιμεύει διά μίαν άσυλλόγιστον ήδονήν, όπως τώρα νομίζεται έχει δοθή ως σύμμαχος τής ψυχής: διά νά επαναφέρη είς τάξιν και συμφωνίαν με τον εαυτόν της τήν εσωτερικήν μας περιφοράν τής ψυχής, αν αυτή είναι εκτός αρμονίας. Επίσης καί ο ρυθμός μας εδόθη υπο τών αυτών Μουσών καί διά τόν ίδιον σκοπόν, ως βοηθός ένεκα τής χωρίς μέτρον και χωρίς χάριν διαθέσεως τών περισσοτέρων ανθρώπων.

Στις 23 Ιουνίου 2012 θα (ξανα)αναβιώσουν τα Νέμεα!


Πέμπτη 24 Νοεμβρίου 2011
ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ 7
ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΕΓΑΛΕΙΟΝ
Γράφει από την Αθήναο συνεργάτης μαςΓιώργος Λεκάκης,συγγραφέας, λαογράφος
Στις 23 Ιουνίου 2012 θα (ξανα)αναβιώσουν τα Νέμεα!Δηλώστε από τώρα συμμετοχή!Απ' τους σημαντικότερουςαθλητικούς αγώνες της αρχαιότητος!
Στα 1996, 2000, 2004 και 2008 (ξαναγράφηκε και... (ξανα)ζήσαμε την Ιστορία! Οι Νέμεοι Αγώνες αναγεννήθηκαν! Στις 23 Ιουνίου του 2012 θα επαναληφθούν... Ελάτε να γίνετε κι εσείς μέρος της Ιστορίας...
Οι αρχαίοι Έλληνες πανηγύριζαν στην Νεμέα αγώνες, που συναποτελούσαν μ' εκείνους των Δελφών, της Ισθμίας και της πλέον γνωστής, μέχρι σήμερα, Ολυμπίας, τον λεγόμενο «κύκλο των ιερών αθλητικών εορτών». Κορυφαίος αθλητής λογιζόταν όποιος νικούσε και στους τέσσερις αυτούς αγώνες! Σε κάθε έναν απ' αυτούς τους τέσσερις τόπους, εναλλάξ κάθε χρόνο για μικρό χρονικό διάστημα, μια ιερή εκεχειρία ανέστελλε κάθε πόλεμο και κάθε εχθροπραξία και όλοι οι Έλληνες - Σπαρτιάτες, Αθηναίοι, Κορίνθιοι, Αργεί οι, Μακεδόνες. Κρήτες, εκ της Μεγ. Ελλάδος, Σικελίας , κ.ά. - εδήλωναν παρουσία, αναγνωρίζοντας την κοινή ανθρώπινη υπόσταση τους.Αυτή η συστηματική και τακτική παρότρυνση για ειρήνη, μολονότι περιοριζόταν σε λίγες ημέρες κατ' έτος, είναι η πρώτη που εμφανίζεται στην ιστορία της ανθρωπότητος σε διεθνές επίπεδο! Επομένως, οι ιερές αθλητικές πανηγύρεις στην Νεμέα, την Ολυμπία, τους Δελφούς και την Ισθμία είναι οι κατ' ευθείαν πρόγονοι των συγχρόνων Ολυμπιακών Αγώνων καθώς και των Ηνωμένων Εθνών!..
Τα αρχαία ΝέμεαΣτην νυν χώρα όπου ευρέθη το στάδιο και ο ναός του Διός, δεν υπήρχε αρχαία πόλη. Ίσως κάποιος μικροοικισμός, για να εξυπηρετήσει κάποιες ανάγκες βοσκών, αλλά όχι οργανωμένο μεγάλο πολεοδομικό συγκρότημα. Αυτό άλλωστε σημαίνει και Νεμέα: Τόπος νομής, δηλ. βοσκοτόπι. Μυθολογικώς η Νεμέα ήταν θυγατέρα του Ασωπού - άρα υδάτινο γέννημα Τα νερά του χειμώνος κατέκλυζαν την κοιλάδα, η οποία μετατρεπόταν σχεδόν σε λίμνη. Υπήρχε και η Αδράστεια Πηγή, στην κοιλάδα της Νεμέας, ίσως πλησίον του σταδίου (κατά Παυσανία), που αναβλύζει ακόμη και σήμερα. Η πηγή έρρεε στο άλσος κυπαρισσιών της Νεμέας, εντός του οποίου ετελείτο η κύρια λατρεία του Διός, στον δωρικό ναό του. Ήρως και βασιλεύς της Νεμέας αναφέρεται ο Απέσας, υιός του Ακρισίου, που ονομάτισε και το βουνό των Κλεωνών (αρχαίο Σεληναίο ή Σεληνούντιο, ως αφιερωμένο στην Σελήνη, νυν καλείται Φωκάς ή Φουκάς), που χωρίζει Νεμέα - Κλεωναίς. Με τη δημιουργία των Αγώνων «δημιουργήθηκε» και η Νεμέα, χώρα της Αργολίδος (τότε) μεταξύ Κλεώνων και Φλιούντος. Την Νεμέα από τον Φλιούντα εχώριζε το Τρικάρανον όρος της Φλιασίας.

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ___________________________
111 0 Αγιας, λχ, υιός του Ακυονίου, από τα Φάρσαλα, ήταν ολυμπιονίκης στο παγκράτιο (ίσως στα 74α Ολύμπια-484 π.Χ. ή 415-412 π.Χ. - «πρώτος ολύμπια παγκράτιον») και ενίκησε πεντάκις στα Νέμεα, επίσης 5 φορές στα Πύθια, και πεντάκις στα Ίσθμια!0 βασιλεύς της Ρόδου, Διαγόρας, που ήταν και διάσημος αθλητής, σύγχρονος του Πινδάρου, ανακηρύχθηκε νικητής και στους 4 αυτούς πανελληνίους αγώνες, τον 5ο π.Χ. αι.! Είχε δε την ευτυχία να ιδεί και τους 3 υιούς του (Ακουσίλαο, Δημάγετο και Δωριέα) επίσης ολυμπιονίκες! Και οι τρεις, μετά την νίκη των, έβγαλαν τα στεφάνια από τα κεφάλια τους, στεφάνωσαν τον πατέρα τους. τον σήκωσαν στα χέρια και τον περιέφεραν στο στάδιο της Ολυμπίας! Ο λαός Φώναζε: -Κάτθανε Διαγόρα ουκ εις Όλυμπον αναβήσαι» (δηλ. -πέθανε τώρα Διαγόρα! Δεν μπορείς να ανεβείς δα και στον'Ολυμπο! )! Και πράγματι, ο γέρο-Διαγόρας απέθανε από ευτυχία εκείνη την μεγάλη στιγμή... - βλ. σχ. Ζ' ολυμπιόνικος Πινδάρου.[2] Ο Αγηοίμαχος από την Αίτνα της Σικελίας, λ.χ είχε τρείς υιούς οι οποίοι ενίκησαν στα Νέμεα.[3] Ίσως το σέλινο που δινόταν ως έπαθλο στα Νέμεα, να έχει παρετυμολογική σχέση με την Σελήνη, λατρευομένη στο Σεληναίο όρος.
ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΝΟ σπουδαίος, διάσημος και πλούσιος Αθηναίος ζωγράφος Νικίας (έζησε επί Αλεξάνδρου, τον 4ο πΧ. αι.), φιλοτέχνησε πολλά έργα στη Νεμέα. Πολλές τοιχογραφίες της Ρώμης θεωρούνται αντίγραφα έργων του. Ετάφη στο Δημόσιο Σήμα. Ανάμεσα στα έργατου είναι και πίνακας με τίτλο «Νεμέα [5]Κατά τον Πίνδαρο, τα Νέμεα ιδρύθηκαν από τον ίδιον τον Ηρακλή, εις ανάμνησιν της νίκης του κατά του λέοντος της Νεμέας. Ο ίδιος, όμως σχολιαστής του, σε άλλη πηγή, επιβεβαιώνει ότι ο Ηρακλής δεν ίδρυσε, αλλά... επανίδρυσε τα Νέμεα εις ανάμνησιν του Οφέλτη [6] (ή Αρχέμορου) και τα επισημοποίησε αφιερώνοντας τα στον Δία.[7] Κατ' άλλες πηγές, οι αγώνες συνεστήθησαν προς τιμήν του Πρώνακτος, υιού του Ταλαού και της Λυσιμάχης, πατέρα του Λυκούργου.Όταν ο Ηρακλής έφθασε εδώ για τον άθλο του, τον φιλοξένησε ένας πένητας, ο Μόλαρχος. Έφτιαξε βαρύ όπλο (ρόπαλο) από αγριελιά και πήγε να νικήσει το λιοντάρι. Ο μύθος (= κρυμμένη αλήθεια) συμβολίζει, μάλλον, με τον λέοντα τον χείμαρρο Νεμέα (νυν... Κουτσομόδι), ο οποίος κατεβαίνει στην κοιλάδα και εκβάλλει στον Κορινθιακό κόλπο. Και εδώ ο Ηρακλής πρέπει να επέτυχε άλλη μια εκτροπή κοίτης ποταμού (όπως του Αχελώου, κλπ.). «Κοντά στο Κουτσοπόδι, είναι πολλές μαρμαρένιες κολώνες, γκρεμισμένες από το παλάτι ενός βασιλιά των παλαιών Ελλήνων. Γι' αυτό τα χαλάσματα εκείνα τα λένε Βασιλικά»)!Αρχικώς, οι αγώνες ήταν τοπικού χαρακτήρος. Κατά τους ιστορικούς, όμως, χρόνους και κυρίως από το 573 π.Χ. τα Νέμεα ανακηρύχθηκαν επισήμως ως πανελλήνιοι αγώνες, σύμφωνα με το πρότυπο των Ολυμπιακών Αγώνων και ετελούντο κάθε δύο χρόνια. Ελάμβαναν μέρος παιδιά, αλλά όχι γυναίκες. Οι θεατές κάθονταν ξαπλωμένοι στα πρανή του σταδίου (που δεν είχε κερκίδες, παρά μόνον τρεις σειρές, προφανώς για τους επισήμους) και παρακολουθούσαν τους αγώνες. Κάθονταν κατά τοπικές ομάδες απ' όπου προέρχονταν (δηλ. όλοι οι Κορίνθιοι μαζί, όλοι οι Αργείοι μαζί, κλπ.), προφανώς για να υποστηρίξουν τον αθλητή του τόπου τους. Είχαν και κάποια χρήματα μαζί τους, ίσως για να αγοράσουν κάποια φρούτα ή αναψυκτικά ποτά, κατά την διάρκεια των αγώνων. Οι αγώνες διεξάγονταν στο Στάδιο της Νεμέας, το οποίο κατασκευάσθηκε στα τέλη του 4ου π.Χ. αι., είχε μήκος 178 μ. και χωρητικότητα 40.000 θεατών!Την Νεμέα ισοπέδωσε ο χριστιανός αυτοκράτωρ Αρκάδιος Φλάβιος, το 395 μ.Χ, που με δύο νόμους του διέταξε ανηλεή διωγμό κατά των εθνικών Ελλήνων. Μαζί με την Νεμέα κατέστρεψε το Δίον, την Μεσσηνία, το Αργός, την Λυκόσουρα, την Σπάρτη, τα Μέγαρα. την Κόρινθο, κ.ά. ελληνικές πόλεις... Τους ιερείς του Διός στην Νεμέα, της Ολυμπίας της Λυκόσουρας, της Ελευσίνος, κ.ά. ελληνικών λατρευτικών κέντρων, τους έσφαξε, ενώ άλλους, όπως τον ιεροφάντη του Μίθρα Ιλάριο, τους έκαψε ζωντανούς!...

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
[4] Κληθέν έτσι. εκ τριών απαμβλυνομένων κορυφών. Επί μιας κορυφής αυτού υπήρχε οχυρό των Αρνείων (το 378 π.Χ.).[5] Άλλα έργα του: «Υάκινθος», «Περσεύς και Ανδρομέδα» κ.ά [6] Υιός της Αμφιθέας ή Ευρυδίκης (της γυνής του Λυκούργου του Φέρητος εκ Νεμέας και της Περικλυμένης). Όταν η τροφός του. Υψιπύλη (= Σελήνη άφησε μόνον του τον Οφέλτη, ίνα δείξει στους διψώντες Αργείους την Αδράστεια πηγή, ένα φίδι δάγκωσε το παιδί και απέθανε. Γι' αυτό και οι 12 ελλανοδίκες των αγώνων της Νεμέας φορούσαν φαιές στολές, εις ένδειξη πένθους για τον νεαρό Οφέλτη.Η Υψιπύλη ή Υψιπύλεια ήταν θυγατέρα του Θόαντος, βασιλέως της Λήμνου, γεννήσασα εκ του Ιάσονος τον Εύνηο και τον Νεβροφόνο, η μόνη εξ όλων των Λημνίων γυναικών που έσωσε τον πατέρα της και δια τούτο εδιώχθη από την Λήμνο, συνελήφθη υπό πειρατών κι επωλήθη στην Νεμέα.[7] θυμίζουμε πως και τους Ολυμπιακούς Αγώνες ίδρυσε ο Ηρακλής.[8] βλ. σχ. διηγήσεις του Πολίτου.

ΜΕΡΟΣ ΤΡΙΤΟΝ
Η α' αναβίωσηΤο καλοκαίρι του 1996, χάρις στις προσπάθειες τόσο του τότε Δήμου Νεμέας, όσο και της Αμερικανικής Αρχαιολογικής Σχολής, υπό την αιγίδα του ακάματου καθηγητού του Πανεπιστημίου του Μπέρλεϋ, των ΗΠΑ, Στέφανου Μίλλερ,




οι αγώνες αναβίωσαν ύστερα από 2.300 χρόνια!!!Άτομα όλων των ηλικιών, ανεξαρτήτως φύλου, χρώματος, πεποιθήσεων, επιδόσεων, απαλλαγμένα από το άγχος της πρωτιάς ή της διακρίσεως, έρχονται στα Νέμεα ως θεατές ή αθλητές, για να νοιώσουν την χαρά της συμμετοχής, την αίσθηση της συναδελφώσεως λαών και ανθρώπων, το μεγαλείο της ευγενούς άμιλλας. Όλα γίνονται λιτά, αυστηρά, τελετουργικά. Τα Νέμεα είναι πρόκληση και πρόσκληση για τον άνθρωπο του σήμερα.θεωρείται παγκόσμια αθλητική εορτή, η οποία πραγματοποιείται κάθε 4 χρόνια, επιχειρεί να αποκαταστήσει αυθεντικά την σύνδεση του παρόντος με το αρχαίο ελληνικό αθλητικό ιδεώδες.Ο καθηγητήςΣτέφανος Μίλλερ[9] , δουλεύοντας με πολύ ζήλο και αγάπη για τα αρχαιοελληνικά εδάφη ανέδειξε το αρχαίο στάδιο και τα κτήρια της γύρω περιοχής. Έκανε τη Νεμέα από ένα άσημο έως τότε χωριό - γνωστή, ίσως, μόνο σε λίγους για το κρασί της - παγκόσμια γνωστή σε όλον τον κόσμο, όχι μόνον για τον πρώτο άθλο του Ηρακλέους (που εσκότωσε τον λέοντα παρά την Βέμβινα, στο Τρητόν όρος [10], αλλά και για το Στάδιο και για τον ναό του Διός! Το έργο του καθηγητού Στ. Μιλλερ στο αρχαίο στάδιο ολοκληρώθηκε το 1991 και εν συνεχεία ιδρύθηκε και οργανώθηκε η αναβίωση των σύγχρονων «Νέμεων» - όπως ήταν άλλωστε και η διακαής επιθυμία του αειμνήστου δημάρχου Νεμέας, όταν ο κ. Μίλλερ επισκέφθηκε για πρώτη φορά το χωριό και του ανακοίνωσε πως εν¬διαφέρεται να κάνει εκεί ανασκαφές.Συγκεκριμένα, τον Ιούνιο του 1996 οργανώθηκαν τα πρώτα σύγχρονα «Νέμεα», με την συμμετοχή 500 δρομέων όλων των κατηγοριών. Με τον ίδιο ενθουσιασμό διεξήχθηκαν και τα υπόλοιπα και με μεγάλη προσμονή αναμένουμε και τα επόμενα τα 5α κατά σειράν - που θα πραγματοποιηθούν τον Ιούνιο του 2012.
Ο Σύλλογος για την Αναβίωση
Ο Σύλλογος για την Αναβίωση των αρχαίων Νεμέων Αγώνων (που σήμερα αριθμεί πολλές εκατοντάδες μέλη σ' όλον τον κόσμο) βάσισε την ίδρυση του στην πεποίθηση ότι και σήμερα υπάρχει πεδίο - ίσως και ανάγκη - για τον μέσο άνθρωπο να συμμετάσχει σ' ένα τέτοιο διεθνές αθλητικό γεγονός. Πράγμα που συνέβη στις τέσσερις προηγούμενες Νεμεάδες. Περισσότεροι από 2.500 άνθρωποι από 45 διαφορετικές χώρες, ηλικίας από 6-96 ετών, προσέθεσαν τα αποτυπώματα των ποδιών τους σ' εκείνα των αρχαίων αθλητών στο ιστορικό στάδιο...
ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ____________________________



[9] Για τον σπουδαίο αυτόν καθηγητή, έγραφα στην ίδια στήλη, στις 19 και 26.3 και 2.4.2009 μια σειρά 3 άρθρων με τίτλο: -Στέφανος Μίλλερ: Ένας ξένος καθηγητής, για την προσπάθεια καπηλείας της ιστορίας της Μακεδονίας», όπου αντέγραφα την επιστολή του (με ημερομηνία 22.1.2009), προς το αγγλόφωνο περιοδικό «ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ», σχετική με την ιστορική αλήθεια της Μακεδονίας, που προσπαθούν να καπηλευθούν αυτοί που δεν έχουν Ιστορία, δηλ. οι Σκοπιανοί. [10] Χαμηλοβούνι μεταξύ Νεμέας καί Κλεωνών. Τρητόν σημαίνει τρυπημένο, διότι ο λέων εμφώλευε σε σπήλαιο με δυο εισόδους. Νυν καλείται Κορακοβούνι!

Πέμπτη 24 Νοεμβρίου 2011 ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ• 7 ΕΛΛΑΔΟΣ ΜΕΓΑΛΕΙΟΝ
ΜΕΡΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΝ (τελευταίο)
Οι πρώτοι αγώνες
Δεν κατεγράφησαν «ρεκόρ» (αυτό ποτέ δεν ήταν ζητούμενο στην αρχαιότητα), ούτε απονεμήθησαν μετάλλια. Οικογένειες ολάκερες, καθισμένες στις χωμάτινες πλαγιές στα πρανή του λόφου, έγιναν συμμέτοχοι στον εορτασμό, όσο και οι δρομείς. Οι αγώνες δρόμου είχαν οργανωθεί κατά φύλο και ηλικία και εναλλάσσονταν με μουσικά και χορευ¬τικά δρώμενα. Όλοι όσοι έλαβαν μέρος έτρεξαν ξυπόλητοι και με ομοιόμορφο χιτώνα, τον οποίο ενεδύθησαν στο αρχαίο αποδυτήριο. Και εισήλθαν στον στίβο του Σταδίου από την ίδια θολωτή δίοδο, που χρησιμοποιούσαν και οι αθλητές τον 4οπΧ αι. [11] Ξεκίνησαν από την ίδια λίθινη αφετηρία και με τον ίδιο μηχανισμό εκκινήσεως (ο οποίος ήταν απλός, αλλά απαγόρευε στον αθλητή την άκυρη εκκίνηση!) και οι νικητές έλαβαν τα ίδια προσωρινά έπαθλα νίκης: Μια ταινία γύρω από το κεφάλι και έναν κλάδο φοίνικος.Στο τέλος δε της ημέρας, εστέφθησαν με το ίδιο στεφάνι από αγριοσέλινο, που αποτελούσε το εφήμερο σύμβολο νίκης στους αρχαίους Νέμεους Αγώνες. Όλοι πάντως, ανεξαρτήτως επιτυχίας, κέρδισαν ως ανταμοιβή το ότι τα πονεμένα πόδια ήλθαν σε επαφή με την ίδια γη, όπου αρχαία πόδια έτρεξαν πριν από 2.300 χρόνια και με την επίγνωση ότι ήλθαν σε άμεση επαφή με την αρχαία ιδέα και το αρχαίο πνεύμα, που ακόμη ζει στην γη της Νεμέας.Η Ε' Νεμεάδα θα γίνει στις 23 Ιουνίου 2012 και όλοι όσοι θα θέλατε να μοιραστείτε αυτή την ιδέα και αυτό το πνεύμα, είστε ευπρόσδεκτοι να συμ¬μετάσχετε. Εάν θέλετε να υποστηρίξετε αυτή την πρωτοβουλία ως μέλος του Συλλόγου για την Αναβίωση των Νεμέων Αγώνων, μπορείτε να αποστεί¬λετε απλώς ταχυδρομικώς μια αίτηση (Τθ 2012, Τ Κ 20500, Νεμέα, Ελλάς) - καλό θα είναι να την συνοδεύετε και με μια μικρή συνδρομή.Για περισσότερες πληροφορίες επισκεφθείτε την ηλ/κή διεύθυνση
www.nemeagames.org , e-mail: info@ nemeagames.org. Τηλ.: 27460-24.125.Πα περισσότερα: Πινδάρου Ολυμπιόνικοι και Νεμεόνικοι. Κωστούρος Γ. Π. «Νεμεών άθλων διήγησις», τ. α'Γ. Λεκάκης «Ολυμπιακοί Αγώνες», εκδ. «Ερωδιός». Θεσσαλονίκη, 2006.Και του ιδίου: «Οι πέντε αναβιώσεις των Αρχαίων Ολυμπίων», εισήγηση του στο συνέδριο για τα 100 χρόνια του Εθνικού Γυμναστικού Συλλόγου, που διεξήχθη στο Ζάππειο Μέγαρο, το 2009.
ΤΕΛΟΣ


ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ____________________________[11]) Αυτή η καμαρωτή δίοδος, που ομοιάζει με την αντίστοιχη της Ολυμπίας, με το πρόπυλον του Πτολε¬μαίου στο ιερό των Μεγάλων θεών στην Σαμοθράκη, καθώς και άλλα αρχαία πέτρινα γεφύρια που σώζονται ακόμη όρθια, αποδεικνύουν περίτρανα πως η καμάρα στην αρχιτεκτονική δεν είναι... ρωμαϊκό εφεύρημα, αλλά αρχαιότατο ελληνικό! Μάλιστα η καμαρωτή δίοδος της Νεμέας δηλώνει και την μακεδόνικη επιρροή (του Φιλίππου) στους Αγώνες των Νέμεων.Βλ. σχ. Γ. Λεκάκη «To μυκηναϊκό πέτρινο γεφύρι του Αρκαδικού Αργολίδος και τα άλλα αρχαία πέ¬τρινα γεφύρια των ελλήνων•. από τα πρακτικά της Β' Επιστημονικής Συναντήσεως του Κέντρου Μελέτης Πέτρινων Γεφυριών (ΚΕΜΕΠΕΓ) «Περί πετρογεφυρών... Γεφυριών Ιστορίες•, που έγινε στην πόλη των Αθηνών, 20.12.2004. Κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2005. Ειδικώς για το πρόπυλον του Πτολεμαίου βλ. σχ. Γ. Λεκάκης Σαμοθράκη-ίερά Νήσος», εκδ. Ερωδιός». Θεσσαλονίκη, 2006.

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΛΕΚΑΚΗ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΑΓΓΕΙΛΕΤΕΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ «ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ»,ΕΡΜΟΥ 61, 54 623 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
e-mail: erwdios@otenet.gr