NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Sunday, November 27, 2011

Oι φυλετικώς «ασαφείς» κάτοικοι της Ελλάδας.

Στον τόμο αυτόν από τις εκδόσεις "ΚΑΚΤΟΣ" μαθαίνουμε:
1. Οι Γεφυραίοι δεν είναι Έλληνες.
2. Τον πληθυσμό της Αττική φυλετικώς δεν τον αποτελούσαν Έλληνες μα εξελληνισμένοι.
3. Η δημοκρατική αντίληψη της ζωής ήταν κάτι ξένο προς το ελληνικό πνεύμα, ενώ, αντίθετα, αποτελεί «διηνεκή» καρπό της εβραϊκής αντίληψης του κόσμου μας.
4. Το κύριο μειονέκτημα του δημοκρατικού πολιτεύματος, είναι η διαφθορά.
5. Μόνον ιλαρότητα είναι δυνατόν να προκαλέσει "η ακόμη (;) κυρίαρχη άποψη" πως ο Χριστιανισμός επέβαλε το «ιουδαϊκό πνεύμα» στους Έλληνες.

6. Οι Αρχαίοι Έλληνες είχαν, κυρίως λόγω της Αθήνας, φυλετικώς αλλοιωθεί.
7. Ο Ιησούς ήταν Γαλιλαίος άρα Έλληνας ....με περιτομή.
8. Ο Χριστιανισμός μπορεί, ακριβώς, να θεωρηθεί "μεγαλειώδης" προσπάθεια «διόρθωσης» του ελληνικού κόσμου.

ΜΠΡΑΒΟ ΣΤΙΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΚΤΟΣ!


ΚΑΙ ΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ!




ΕΙΣΑΓΩΓΗ


Οι φυλετικώς «ασαφείς» κάτοικοι της Ελλάδας.


Και αν, ακροθιγώς έστω, εξετάσει κανείς τα ζητήματα και προβλήματα που θέτει στον ερευνητή η μελέτη της αρχαίας Αθήνας, ευχερώς καταλήγει στο συμπέρασμα ότι φυλετικώς και μόνο εξηγείται η κατίσχυση της δημοκρατικής θεώρησης του κόσμου στην τότε Αττική. Η εγκατάσταση, πράγματι, στην Αθήνα των περίφημων Γεφυραίων, επηλύδων από τη Φοινίκη 30 που όμως, λογικά,(;) ταυτίζονται με τους Εβραίους 31, και η αιματηρή ανάδυση τους στο πολιτικό προσκήνιο υπήρξαν γεγονότα που δρομολόγησαν την καταστροφή της παραδοσιακής κοινωνικής οργάνωσης στην Αττική (τον πληθυσμό της οποίας εξάλλου φυλετικώς δεν αποτελούσαν Έλληνες μα εξελληνισμένοι Πελασγοί 32). Πράγματι, η δημοκρατική αντίληψη της ζωής βάση της οποίας οπωσδήποτε συνιστά η χωρίς επιφυλάξεις και προϋποθέσεις θεώρηση ως ίσων όλων των μελών ορισμένου κοινωνικού συνόλου, αρχικά ήταν κάτι ξένο προς το ελληνικό πνεύμα, ενώ, αντίθετα, αποτελεί «διηνεκή» καρπό της εβραϊκής αντίληψης του κόσμου μας 33 επιπλέον οι Έλληνες ήδη από την εποχή του Ηροδότου ήταν σε θέση να ξέρουν 34 το κύριο μειονέκτημα του δημοκρατικού πολιτεύματος, δηλαδή την εγγενή σε αυτό διαφθορά, που, με τη σειρά της, αποτελεί έδαφος πρόσφορο στην ανάπτυξη ισχυρότατων συσπειρώσεων 35. Και τέλος, για να θυμηθεί κανείς την έμφαση την οποία προσδίδουν κυρίως Ισπανοί μελετητές στην έννοια του «παράδοξου» που, κατά κανόνα, διέπει την από τον άνθρωπο αντίληψη της Ιστορίας, μόνο ιλαρότητα είναι δυνατόν να προκαλέσει η ακόμη κυρίαρχη άποψη πως ο Χριστιανισμός επέβαλε το «ιουδαϊκό πνεύμα» στους Έλληνες. Ακριβώς το αντίθετο έγινε: δεδομένου ότι οι Αρχαίοι Έλληνες είχαν, κυρίως λόγω της Αθήνας, φυλετικώς αλλοιωθεί και καθώς ο Ιησούς ήταν Γαλιλαίος, δηλαδή Φιλισταίος, άρα απόγονος λαών που είχαν πάει στην Παλαιστίνη κυρίως από χώρες ελληνικές, ο Χριστιανισμός μπορεί, ακριβώς, να θεωρηθεί μεγαλειώδης προσπάθεια «διόρθωσης» του ελληνικού κόσμου —στην οποία προσπάθεια βέβαια κατά βάση αντέδρασαν οι φυλετικώς «ασαφείς» πια κάτοικοι της Ελλάδας.


Δημήτρης Μιχαλόπουλος






Saturday, November 26, 2011

Νικηφόρος. O ευνούχος παπάς που παρίστανε τον Βυζαντινό Στρατηγό .



Οι ολέθριες συνέπειες της ευνοιοκρατίας στο διεφθαρμένο Βυζάντιο.

Νικηφόρος.
Στρατηγός Βυζαντινός.
Ευνούχος ων και ιερεύς έν Κωνσταντινουπόλει, απέβαλε την Ίερωσύνην επί Κωνσταντίνου Θ' του Μονομάχου (1042—1055) και προσελήφθη υπό τούτου ως θεράπων έν τή βασιλική αυλή, τω δε 1048, ότε έστασίασεν ο Άραψ άρχων του έν Αρμενία Τιβίου Απλησφάρης, υποτελής τή αυτοκρατορία, προεχειρίσθη στρατηγός και απεστάλη έπι κεφαλής ισχυρού στρατού κατά του στασιαστού «ουκ επειδή δραστήριος ήν και ενεργός τά πολεμικά, γράφει ό σύγχρονος χρονογράφος Γεώργιος Κεδρηνός, αλλ’ επειδή εύνοιαν έτήρει τω βασιλεί». Ό Απλησφάρης, άμ' ώς έπληροφορήθη την προσέγγισιν του βυζαντινού στρατού, έσπευσε νά δήλωση αμαχητί υποταγήν εις τόν βασιλέα και ούτως ό αυτοσχέδιος στρατηγός Νικηφόρος επέστρεψε νικητής είς Κωνσταντινούπολιν, έκ τούτου δ' ενθαρρυνθείς ό Βασιλεύς Κωνσταντίνος έπεμψεν αυτόν κατά τό έπιόν έτος εναντίον των έν Βουλγαρία (ούση τότε επαρχία του Βυζαντίου) στασιοσάντων Πατζινάκων. Ύπό τάς διαταγάς αυτού ετάχθησαν ισχυραί δυνάμεις μετά στρατηγών πεπειραμένων, οίοι ό Κατακαλών Κεκαυμένος, δ Έρβίβιος Φραγκόπουλος κ. λ., τους όποιους ό βασιλεύς διέταξε «συνείναι τω Νικηφόρω) και τής αυτού γνώμης εύχεσθαι και τοις εκείνου προστάγμασι και θελήμασιν έπεσθαι».Ό Νικηφόρος, άναλαβών τήν άρχιστρατηγίαν, διήλθε τόν Αίμον διά της λεγομένης Σιδηράς πύλης και έστρατοπέδευσεν εις θέσιν Διακενέ, πλησίον τών λεγομένων Εκατόν βουνών, μελετών νά βάδιση τήν έπομένην κατά τών εγγύς εστρατοπεδευμένων Πατζινάκων. Ό Κεκαυμένος, αντιληφθείς ότι ούτοι ήσαν ατάκτως τήδε κάκείσε διεσπαρμένοι, προέτρεψε τόν Νικηφόρον νά έπιτεθή αμέσως εναντίον των. Αλλ’ ούτος απέρριψε τήν γνώμην του έμπειροπολέμου εκείνου στρατηγού και σκαιώς απέπεμψεν αυτόν. Τήν έπομένην οι Πατζινάκαι συνταχθέντες έπετέθησαν ορμητικοί κατά τών Βυζαντινών, και τότε ό Νικηφόρος έστρεψεν αμέσως τά νώτα, δούς ούτω τό σύνθημα της γενικής φυγής. Μόνος ό Κεκαυμένος παρέμεινεν επί του πεδίου γενναίως μαχόμενος μετά τών περί αυτόν, μέχρις ου πάντες έπεσαν ή τετραυματισμένοι ήχμαλωτίσθησαν.

Εκτοτε δεν γίνεται πλέον λόγος περί του Νικηφόρου.
Ν. ΚΛΣ

Ο φιλέλληνας Όσκαρ Ουάιλντ με στολή τσολιά.



Η Ελλάδα ξέφραγο αμπέλι.

Στείλτε τα χρήματα που βγάλατε στην Ελλάδα στην Νότιο Ασία.



Μια Αμερικανίδα πλέκει την Ελληνική σημαία.



Friday, November 25, 2011

Απειλή στα βόρεια σύνορα της Ελλάδος.

Διάλεξη του Δημοσιογράφου Δημητρίου Καψάλα για τις τελευταίες εξελίξεις στα Εθνικά θέματα.

http://www.youtube.com/watch?v=qM4dNLPiidk

Πολεμικές τέχνες και Αρχαία Ελλάδα.

Διάλεξη του Βασιλείου Μόλαρη, Καθηγητή Πολεμικών Τεχνών, στο ινστιντούτο "ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ" για την καταγωγή των πολεμικών τεχνών.

Οι διαλέξεις διενεργούνται στην αίθουσα «Αλέξανδρος», Εθνικής Αμύνης 1, Πολιτιστικό Κέντρο Περιφερειακής Διοικήσεως Κεντρικής Μακεδονίας.

Έδρα του ινστιντούτου "ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ": Γαμβεττα 168 - 542 48 Θεσσαλονίκη Τηλ. & Τηλ/πο 0030/2310 315215

1.
http://www.youtube.com/watch?v=eksxAlAnSNw



2.

http://www.youtube.com/watch?v=eApTY9IEZ5o




3.

http://www.youtube.com/watch?v=Oa5-ok-jmL4




4.

http://www.youtube.com/watch?v=XGkU-pW_8DI


Saturday, November 19, 2011

Friday, November 18, 2011

Απειλή στην Εθνική κυριαρχία.

Διάλεξη του Δημοσιογράφου Δημητρίου Καψάλα για τις τελευταίες εξελίξεις στα Εθνικά θέματα.


http://www.youtube.com/watch?v=goih5LwSvVE

OI BAΣIΛEIΣ THΣ "OΡΘΟΔΟΞΙΑΣ"



OI BAΣIΛEIΣ THΣ "OΡΘΟΔΟΞΙΑΣ"

Η προτομή του βασιλέως Σαπώρ Α΄ του Περσικού βασιλείου των Σασσανιδών αποδεικνύει μία ανατριχιαστική αλήθεια:

Οι "Ορθόδοξοι" αρχιερείς επέλεξαν να υιοθετήσουν τα βασιλικά
ενδύματα των Περσών Βασιλέων, διδάσκοντας ταυτόχρονα στους εξαθλιωμένους όχλους την πενία, την υποταγή, την αγρυπνία, την νηστεία, την υποχωρητικότητα, την ηττοπάθεια.

Saturday, November 12, 2011

ΣΤΕΙΛΤΕ ΤΟ ΠΑΝΤΟΥ ! ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ !



ΟΙ ΣΚΟΠΙΑΝΟΙ ΨΗΦΙΖΟΥΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ...

Στείλτε το παντού!!!!!! Σε όλη την Ελλάδα και όχι μόνον!!!! Ψηφίστε ΟΛΟΙ! Στην παρακάτω Αμερικανική τοποθεσία, γίνεται «δημοσκόπηση» για το αν η Μακεδονία είναι Ελληνική ή όχι. Μπείτε, ψηφίστε και διαδώστε το σε όσους ξέρετε!

http://www.topix.com/forum/world/macedonia/TAAAAFN23PMGMJ147

Είναι πολύ απλό. Ούτε όνομα πρέπει να βάλετε, ούτε στοιχεία, ούτε τίποτε. Έχουν μπει οι Σκοπιανοί και έχουν σαρώσει.
Εμπρός λοιπόν !!!!!!!!

Τι βλέπει όλος αυτός ο κόσμος;










Βλέπει .....την Fontana di Trevi



































Monuments, Rome, Italy: Fontana di Trevi Detail

Ο τελικός σκοπός της ελληνικής τραγωδίας.


Φρίντριχ Νίτσε «Η χαρούμενη γνώση»


Τέχνη και φύση.


— Οι Έλληνες (ή τουλάχιστον οι Αθηναίοι) αρέσκονταν να ακούν τους ανθρώπους να μιλούν ωραία. Τίποτε δεν τους ξεχωρίζει τόσο από τους μη Έλληνες όσο τους ξεχωρίζει αυτή η αληθινά άπληστη τάση. Ακόμη και από το πάθος που εμφανιζόταν στη σκηνή απαιτούσαν να μιλάει ωραία, και άκουγαν με έκσταση τη μη φυσικότητα των δραματικών στίχων. Στη φύση, το πάθος είναι τόσο τσιγκούνικο σε λόγια, τόσο βουβό, τόσο αμήχανο! Ή, όταν βρίσκει λόγια, είναι τόσο συγκεχυμένο και άλογο, ντρέπεται τόσο πολύ για τον εαυτό του! Χάρη στους Έλληνες, όλοι εμείς εξοικειωθήκαμε μ' αυτή τη μη φυσική θεατρική σύμβαση, όπως ακριβώς ανεχόμαστε πρόθυμα, χάρη στους Ιταλούς, εκείνη την άλλη μη φυσική σύμβαση: το πάθος που τραγουδάει. — Γεννήθηκε μια ανάγκη μέσα μας που δεν μπορεί να την ικανοποιήσει η πραγματικότητα: να ακούμε τους ανθρώπους να μιλούν ωραία και διεξοδικά ακόμη και στις πιο δύσκολες καταστάσεις μαγευόμαστε όταν ο τραγικός ήρωας εξακολουθεί να βρίσκει λέξεις, αιτίες, να κάνει εύγλωττες χειρονομίες και, γενικά, να διατηρεί τη διανοητική του διαύγεια εκεί όπου η ζωή πλησιάζει σε βάραθρα και οι πραγματικοί άνθρωποι χάνουν το μυαλό τους και ασφαλώς την ωραία γλώσσα. Αυτό το είδος απόκλισης από τη φύση είναι ίσως το πιο ευχάριστο έδεσμα για την ανθρώπινη περηφάνια: για χάρη της ο άνθρωπος αγαπά την τέχνη ως έκφραση μιας υψηλής, ηρωικής μη φυσικότητας και σύμβασης. Δίκαια κατηγορούμε ένα δραματικό ποιητή όταν δεν μετατρέπει τα πάντα σε λογική και λέξεις, αλλά κρατάει πάντα στα χέρια του ένα υπόλοιπο σιωπής- και δυσαρεστούμαστε μαζί του όπως δυσαρεστούμαστε με το συνθέτη όπερας που δεν μπορεί να βρει μελωδίες για τα υψηλότερα αισθήματα αλλά μόνο ένα παθιάρικο «φυσικό» τραύλισμα και κραύγασμα. Σ' αυτό ακριβώς το σημείο πρέπει να αντικρούεται η φύση. Σ' αυτό ακριβώς το σημείο πρέπει η χυδαία γοητεία της ψευδαίσθησης να παραχωρεί τη θέση της σε μια ανώτερη γοητεία. Σ' αυτόν το δρόμο οι Έλληνες προχώρησαν μακριά, πολύ μακριά, τρομαχτικά μακριά! Όπως ακριβώς έκαναν τη σκηνή ό σο το δυνατόν πιο στενή και απαγόρευσαν τα εφέ που θα μπορούσε να προκαλέσει ένα βαθύ φόντο όπως ακριβώς απαγόρευσαν στον ηθοποιό το μιμικό παιχνίδι και την ευκολία στην κίνηση και τον μετέτρεψαν σε επίσημο, άκαμπτο και προσωπιδοφόρο μπαμπούλα — έτσι αφαίρεσαν και από το πάθος κάθε βαθύ φόντο, επιβάλλοντας του όμως το νόμο της ωραίας ομιλίας. Πράγματι, έκαναν τα πάντα για να εξουδετερώσουν το στοιχειώδες εφφέ των εικόνων που μπορούσαν να προκαλέσουν φόβο και οίκτο — γιατί οι Έλληνες δεν ήθελαν τον φόβο και τον οίκτο. Άξιος και πανάξιος ο Αριστοτέλης! Σίγουρα όμως δεν χτύπησε το καρφί, κι ακόμη περισσότερο το κεφάλι του καρφιού, όταν μίλησε για τον τελικό σκοπό της ελληνικής τραγωδίας. 38 Δείτε απ' αυτήν την άποψη τους Έλληνες τραγικούς ποιητές για να βρείτε τι κέντρισε πρωτίστως τον ζήλο τους, την εφευρετικότητα τους, το συναγωνισμό τους: σίγουρα δεν ήταν η πρόθεση να συντρίψουν το θεατή με τα αισθήματα. Ο Αθηναίος πήγαινε στο θέατρο για να ακούσει ωραίες ομιλίες. Και οι ωραίες ομιλίες ήταν αυτό που απασχόλησε τον Σοφοκλή: ας μου συγχωρεθεί αυτή η αίρεση!

— Τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά με τη σοβαρή όπερα. Όλοι οι τεχνίτες της φροντίζουν να μας εμποδίσουν να καταλάβουμε τα πρόσωπα που χρησιμοποιούν.

Friday, November 11, 2011

Είναι παλιά η αρρώστεια



Η απόκτηση προκλητικών προνομίων, από ορισμένες κοινωνικές τάξεις, οι οποίες έχουν τη δύναμη να επιβάλλουν τις απόψεις τους, εις βάρος του κοινωνικού συνόλου, δεν είναι απόκτημα των τελευταίων ετών. Είναι παλιά ιστορία.

Παρατίθεται το κύριο άρθρο της «Εστίας», το οποίο δημοσιεύθηκε στις 16 Νοεμβρίου 1929, το οποίο αλίευσε ο Γιάννης Μαρίνος, και το οποίο θα μπορούσε να είχε γραφεί σήμερα:

«Είναι αναμφισβήτητον ότι το Ελληνικόν κράτος κατά τα τελευταία αυτά έτη κινδυνεύει να εξουθενωθεί τελείως και να υποκύψει προ των Ελληνικών "Μπουλουκιών". Κάθε ομάς ανθρώπων, συνδεομένων από κοινά συμφέροντα και μόνον, συγκροτεί μίαν οργάνωσιν, εξασφαλίζει μερικούς δημοσιογραφικούς ή κοινοβουλευτικούς υποστηρικτάς και υπαγορεύει έπειτα τας θελήσεις της εις το Κράτος. Αλοίμονον δε εις εκείνον, υπουργόν, δημόσιον λειτουργόν, ή δημοσιογράφον, ο οποίος θα ετόλμα, όχι μόνον να αντιταχθή, αλλά και να μη υποστήριξη τας αξιώσεις, αι οποίαι προεβάλλοντο. Η δύναμις των ομάδων εις την Ελλάδα έχει καταστή καταπληκτική. Και αι παραδοξότεραι των αξιώσεων κατορθώνουν να εμφανίζωνται ως δίκαιαι και να αναγνωρίζωνται αμέσως από το πτήσσον και πανικόβλητον Κράτος. Εάν τυχόν η αξίωσις είναι περισσότερον του δέοντος εξωφρενική, εάν η Κυβέρνησις καταλαμβάνεται υπό δισταγμών και προτάσσει αντιρρήσεις, αρκεί μία θορυβώδης διαδήλωσις εις τους δρόμους, δια να εγκαταλειφθούν αμέσως αι αντιρρήσεις και να συνθηκολογήσει το Κράτος.Υπό τοιαύτας συνθήκας, ολόκληρος σχεδόν ο πληθυσμός της Ελλάδος μεταβάλλεται εις μπουλούκια, τα οποία συγκροτούμενα εις Επίτροπος, Εκτελεστικά Συμβούλια, Γενικός Συνελεύσεις, ή Συνομοσπονδίας περιέρχονταιτα υπουργικά και δημοσιογραφικά γραφεία, διό την επιδίωξιν μιας αποζημιώσεως, ενός ειδικού φόρου, ενισχυτικού της οργανώσεως των, ενός νέου δανείου, ενός οικοδομικού συνεταιρισμού. Ποίος Ελλην θα ηρνείτο να αποτελέση μέρος μίας τοιαύτης οργανώσεως, όταν ως ανταμοιβήν διό τας ολίγας ώρας της αναμονής εις τους υπουργικούς προθαλάμους θα ελάμβανε παρά του Κράτους ένα προνόμιον, μίαν καλήν αποζημίωσιν, μίαν σύνταξιν, ή ένα ωραίον οικόπεδον;

Τα αποτελέσματα της τρομερός αυτής συνήθειας είναι δύο ειδών:


Πρώτον, ότι το Ελληνικόν Κράτος χρεώνεται έως τον λαιμόν δια να κατορθώση να αντεπεξέλθη εις άλας αυτός τας αξιώσεις και να ικανοποίηση άλας αυτάς τας ορέξεις, επιβαρύνει συνεχώς τον προϋπολογισμόν του με μεγάλα κονδύλια και υπερφορτώνει την αγοράν της χώρας κατά τρόπον μοιραίως δημιουργούντα οικονομικήν κρίσιν.


Αφ' ετέρου, οι πολίται, κακοσυνηθίζοντες από την εξαιρετικήν αυτήν υποχωρητικότητα του Κράτους, εγκαταλείπουν τας παραγωγικός των εργασίας διά να επιδίδωνται εις την ολιγώτερον κοπιαστικήν και περισσότερον κερδοφόρον εργασίαν της αναμονής εις τα Πολιτικά Γραφεία και τους υπουργικούς προθαλάμους. Υπάρχουν ήδη μυριάδες Ελλήνων που μόνον από κρατικάς επιχορηγήσεις, αποζημιώσεις και επιδόματα ζουν» .

Πως δάνειο 1 δισ. πληρώθηκε 59 δισ.

Ομιλία του Δημοσιογράφου Δημητρίου Καψάλα για τις τελευταίες εξελίξεις στην Ελληνική κρίση.

http://www.youtube.com/watch?v=dXWt3erBwUw

Είμαστε πέντε ημέρες χωρίς κυβέρνηση και δείτε τι έχει γίνει:




Συνέλαβαν τον Μ. Ψωμιάδη και θα τον οδηγήσουν στη φυλακή.
Κάλεσαν σε απολογία τον Λ. Λαυρεντιάδη και άλλους 30 για το μεγάλο σκάνδαλο της Proton Bank.
Δέσμευσαν μετοχές, ακίνητα, ομόλογα και κάθε τι ακίνητο που έχουν στην Ελλάδα ο Λ. Λαυρεντιάδης και οι υπόλοιποι συγκατηγορούμενοί του για σύσταση εγκληματικής ενέργειας. Δεν έχει ληφθεί κανένα φορομπηχτικό μέτρο, καμιά ρύθμιση δεν έχει προκαλέσει τη λαϊκή οργή.
Δεν έχει γίνει ούτε μια απεργία, ούτε ένα έστω μικρο-επεισόδιο στο κέντρο της Αθήνας.
Η Αστυνομία σε συνεργασία με την ΕΥΠ συνέλαβε 21 άτομα τεσσάρων συμμοριών που έκαναν λαθρεμπόριο τσιγάρων κι όχι μόνο.
Ψηφίστηκε και επανέρχεται έπειτα από 20 χρόνια η πετρελαιοκίνηση σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
Αποφασίστηκε το πρόστιμο για τα αυθαίρετα να πληρωθεί σε 36 δόσεις ή 3 ολόκληρα χρόνια.
Η Ελλάδα δεν είναι πλέον το μόνο μαύρο πρόβατο της Ευρώπης. Η Ιταλία έχει πλέον μπει στο στόχαστρο όλων.

http://www.antinews.gr/2011/11/10/132780/

Thursday, November 10, 2011

Chinese Torture Atrocities

Κινέζικά άγρια βασανιστήρια: Αποκεφαλισμοί, Θάνατος με τεμαχισμό σε 1000 τεμάχια.
Σημείωση: " Η σύζυγος του Μάο ζητά ο πρόεδρος της Κίνας να θανατωθεί, αφού βασανιστεί και τεμαχιστεί σε 1000 τεμάχια "

http://www.youtube.com/watch?v=q7iDZnkn1xo



Μικρογραφία


Chinese Torture Atrocities: Beheadings Death by a 1000 Cuts. Note: Mao's Wife Demands the president of China be tortured to "death by 1000 cuts."

Η συνωμοσία «Αϊνστάιν»

Εκδήλωση τού ινστιτούτου "ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ". Διάλεξη του φυσικού Αγαθαγγελίδη Αντωνίου στις 10.11.2011 με θέμα: «Ο αιθέρας και όμως υπάρχει»

1.
http://www.youtube.com/watch?v=XXYvxU_UDVM



2.
http://www.youtube.com/watch?v=S-MnT8cqojc



3.
http://www.youtube.com/watch?v=G-Aj7qC82IA



4.
http://www.youtube.com/watch?v=RMb2Bht-YOI

Sunday, November 06, 2011

Angela Merkels secret hand gesture

painstaking research into the ancient sculpture’s colors

True Colors
Archaeologist Vinzenz Brinkmann insists his eye-popping reproductions of ancient Greek sculptures are right on target



painted replica of archer T
The painted replica of a c. 490 B.C. archer (at the Parthenon in Athens) testifies to German archaeologist Vinzenz Brinkmann’s painstaking research into the ancient sculpture’s colors. The original statue came from the Temple of Aphaia on the Greek island of Aegina.


bronze reconstruction of the head of a young athlete




To find out what the Greek gods looked like, it would seem reasonable to start in Room 18 of the British Museum. That's the gallery devoted to the Elgin Marbles, grand trophies removed from the Parthenon in Athens between 1801 and 1805 by Thomas Bruce, seventh earl of Elgin, the British envoy to Constantinople from 1799 to 1803, when Greece was under Turkish domination. Even at the time, Elgin's action struck some as the rape of a great heritage. Lord Byron's largely autobiographical poem "Childe Harold's Pilgrimage" contains this stinging rebuke:
a detail of Alexander the Great from the Alexander Sarcophagus

Dull is the eye that will not weep to seeThy walls defaced, thy mouldering shrines removedBy British hands, which it had best behov'dTo guard those relics ne'er to be restored.


replica of a stele commemorating Aristion



To this day, Greece continues to press claims for restitution.
The genius behind the Parthenon's sculptures was the architect and artist Phidias, of whom it was said that he alone among mortals had seen the gods as they truly are. At the Parthenon, he set out to render them in action. Fragments from the eastern gable of the temple depict the birth of Athena from the head of Zeus; those from the western gable show the contest between Athena and Poseidon for the patronage of the city. (As the city's name indicates, she won.) The heroically scaled statues were meant to be seen from a distance with ease.
But that was thousands of years ago. By now, so much of the sculpture is battered beyond recognition, or simply missing, that it takes an advanced degree in archaeology to tease out what many of the figures were up to. Yes, the occasional element—a horse's head, a reclining youth—registers sharp and clear. But for the most part, the sculpture is frozen Beethoven: drapery, volume, mass, sheer energy exploding in stone. Though we seldom think about it, such fragments are overwhelmingly abstract, thus, quintessentially "modern."


Read more: http://www.smithsonianmag.com/arts-culture/true-colors.html#ixzz1cuhthSe3


Πως από ΚΟΥΝΙΣΤΡΑ έγινε εικονίστρια;

Σε όλες τις ταμπέλες αναγράφεται κουνίστρια. Ήδη προετοιμάζουν την αλλαγή αφού το ορθό είναι "ΚΟΥΝΙΣΤΡΑ"

"Σύμφωνα με την λαϊκή παράδοση η εικόνα της Παναγίας βρέθηκε κρεμασμένη σε ένα πεύκο και κουνιόταν. Από εκεί βγήκε και η ονομασία "Κουνίστρα"."






και ώ του θαύματος εδώ μετατρέπεται σε "Εικονίστρια", υποκύπτουσα στην ηθική των κατηχητικών τύπου "Η ζωή του παιδιού" και "Προς την νίκη".




ΜΟΝΗ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΤΗΣ ΚΟΥΝΙΣΤΡΑΣ: Το μοναστήρι της Παναγιάς της Κουνίστρας βρίσκεται σε απόσταση 8 χλμ. από την πόλη. Η διαδρομή ανάμεσα στο πυκνό πευκοδάσος είναι υπέροχη. Το μοναστήρι της Παναγίας της Κουνίστρας ιδρύθηκε τον 17ο αιώνα και είναι αφιερωμένο στα Εισόδια της Θεοτόκου. Σύμφωνα με την λαϊκή παράδοση η εικόνα της Παναγίας βρέθηκε κρεμασμένη σε ένα πεύκο και κουνιόταν. Από εκεί βγήκε και η ονομασία "Κουνίστρα". Η Παναγία η Κουνίστρα είναι και η πολιούχος του νησιού. Η ομώνυμη εικόνα της βρίσκεται στο μητροπολιτικό ναό της Σκιάθου και κάθε χρόνο στις 21 Νοεμβρίου, οργανώνεται μεγάλο πανηγύρι. Ο προσκυνητής εντυπωσιάζεται από το ξυλόγλυπτο και επιχρυσωμένο τέμπλο του ναού, καθώς και από τις εξαιρετικές αγιογραφίες που φιλοτεχνήθηκαν σε δύο διαφορετικές ιστορικές περιόδου. Συγκεκριμένα το 1741 και το 1805. Για την ονομασία τής εικόνας αλλά και του μοναστηριού που χτίστηκε γύρω στα 1655 υπάρχουν πολλές εκδοχές. H πιο προσφιλής στους ντόπιους αναφέρει ότι η εικόνα βρέθηκε να κρέμεται από ένα πεύκο και κουνιόταν από τον αέρα. Μια άλλη, λέει ότι η περιοχή στην οποία βρέθηκε ονομαζόταν "Κουνίστραις". Τέλος, πολλοί πιστεύουν ότι το "Κουνίστρα" βγαίνει από το "Εικονίστρια". Σύμφωνα με την παράδοση όταν βρήκαν την εικόνα άστραφτε ένα φως οπότε την ονόμασαν Εικών Αστρία, το οποίο παραφθάρηκε σε Εικονίστρια και κατόπιν σε Κουνίστρα. H εκκλησία εντυπωσιάζει με τις τοιχογραφίες της, αλλά και το περίφημο ξυλόγλυπτο και επίχρυσο τέμπλο. H Παναγιά η Κουνίστρα λένε πως είναι ιδιαιτέρως θαυματουργή στους δαιμονισμένους (ακόμα υπάρχουν 2 σιδερένιοι κρίκοι που τους έδεναν κάτω από την εικόνα) και γιορτάζει στα Εισόδια της Θεοτόκου (21 Νοεμβρίου).

Ίχνη κατοίκησης 6.000 ετών στον Αλιάκμονα.




Γελοιογραφια


H Ορσηίδα και η γένεση των Ελλήνων

Στα αποσπάσματα που ακολουθούν, ο Πίνδαρος και ο Απολλόδωρος αποκωδικοποιούν την αναγέννηση της Ελληνικής φυλής, μετά την κάθαρση που προκλήθηκε από τον μεγάλο κατακλυσμό. Ο Δευκαλίων αφού ταξίδεψε εννέα ολόκληρα μερόνυχτα μέσα εις την θάλασσα, προσέκρουσε εις τον Παρνασσόν. Έκει, αφού σταμάτησαν οι βροχές, βγαίνοντας έξω θυσιάζει εις τον Φίξιον Δία. Ο Ζεύς έστειλε τον Ερμή σ’ αυτόν και τον παρακίνησε να διαλέξει ότι θέλει. Αυτός διάλεξε να δημιουργηθούν σ’ αυτόν τον τόπο άνθρωποι. Και αφού διέταξε ο Ζεύς να σηκώσει λίθους και να τους ρίξει πάνω από το κεφάλι του, αυτούς που έρριπτε ο Δευκαλίων γίνονταν άνδρες και αυτούς που έρριπτε η Πύρρα γίνονταν γυναίκες. Απ’ όπου ονομάστηκαν μεταφορικά και λαοί από το Λάος που σημαίνει λίθος (Απολλόδωρος, Βιβλιοθήκη, 1, 48, 10).
Το ίδιο γεγονός μας εξιστορεί και ο Πίνδαρος: Φέρνεις εις την πόλιν την γλώσσα της Πρωτογένειας, δία να κατέβουν η Πύρρα και ο Δευκαλίων εις τον Παρνασσόν, όπου με την βούλησιν τον υψηλοβρόντου Διός έκτισαν πρώτα ιερόν, και χωρίς λίθους έκτισαν λίθινον γόνον από το ίδιο έθνος· και οι γόνοι ονομάστηκαν λαοί (Πίνδαρος, Ολυμπία, 9, 42).
Ο Ζεύς και ο Ερμής δημιουργούν στην κορυφή του Παρνασσού τους πρώτους ανθρώπους, προσφέροντας και πάλι τον δικό τους γόνο. Η Πύρρα και ο Δευκαλίων διασώζονται διότι ήταν αμόλυντοι και καθαροί. Όταν το σκάφος τους προσάραξε στην κορυφή του Παρνασσού, ο Ζεύς τους πρόσταξε να ρίξουν λίθους, χτίζοντας λίθινους γόνους από το δικό τους έθνος.
Το όνομα Δευκαλίων φανερώνει τον κάλλιστο άνδρα του Διός, ενώ το όνομα Πύρρα, φανερώνει το πύρινο ηλιακό σπέρμα, τον νέο γόνο που θα φιλοξενήσει στα σπλάχνα της η πρώτη γυναίκα δια να επέλθουν τα νέα ελληνικά φύλλα.
Ο Απολλόδωρος συνεχίζει την αφήγηση του, εξιστορώντας την καταγωγή των ελληνικών φύλων και καταρρίπτοντας τις σιωνιστικές θεωρίες περί καταγωγής των Ελλήνων από την ανύπαρκτη ινδοευρωπαϊκή φυλή. περί καθόδου των Δωριέων κ.λ.πΤο πρώτο παιδί που έρχεται στο φως από τα σπλάχνα της Πυρράς, μετά την γονιδιακή παρέμβαση του ιδίου του Διός. είναι ο ‘Έλλην, 9.500 χρόνια πριν από την Έλευση του Ιησού Χριστού στην γη. Από τον Δευκαλίωνα και την Πύρρα γεννιούνται παιδιά, πρώτον εκ των οποίων ήταν ο Έλλην, δια τον οποίον λένε ότι γεννήθηκε από τον Δία, δεύτερος ο Αμφικτύων ο οποίος βασίλευσε μαζί με τον Κραναό εις την Αττική και είχε κόρη την Πρωτογένεια.
Απ’ αυτήν και τον Δία γεννήθηκε ο Αέθλιος. Από τον Έλληνα και την νύμφη Ορσηίδα γεννήθηκε ο Δούρος, ο Ξούθος και ο Αίολος. Αυτός λοιπόν ο Έλλην, από τον εαυτόν του ονόμασε Έλληνες αυτούς που ονομάζονται γραικοί και εις τα παιδιά του διαμοίρασε την χωράν και ο Ξούθος παίρνοντας την Πελοπόννησο, από την Κρέουσα την κόρη τον Ερεχθέα, γέννησε τον Αχαιό και τον Ίωνα, από τους οποίους ονομάζονται οι Αχαιοί και οι Ίωνες, ο Δώρος δε παίρνοντας την χωράν πέραν από την Πελοπόννησο, από τον εαυτόν τον ονόμασε τους κατοίκους Δωριείς, ο δε Αίολος βασιλεύοντας εις τους τόπους γύρω από την Θεσσαλία, τους κατοίκους ονόμασε Αιολείς. (Απολλόδωρος, Βιβλιοθήκη, 1, 49, 1 )

Saturday, November 05, 2011

Ο Πλούταρχος γράφει για τις «συμφορές του δανεισμού»


Το έργο του «Περί του μη δανείζεσθαι» κυκλοφορεί σε νέα έκδοση



Οικονομικά προβλήματα της αρχαιότητας -που μοιάζουν ωστόσο επίκαιρα- πραγματεύεται ο Πλούταρχος στο έργο του «Περί του μη δανίζεσθαι»


«Ο δανεισμός είναι πράξη υπέρτατης αφροσύνης και μαλθακότητας»!



Το είπε ο Πλούταρχος τον 1ο μ.Χ. αιώνα και να που έφθασε η στιγμή να εκτιμηθούν οι λόγοι του.


«Εχεις; Μη δανείζεσαι γιατί δεν σου λείπουν. Δεν έχεις; Μη δανείζεσαι γιατί δεν θα ξεπληρώσεις το χρέος σου»,


προβλέπει ο μεγάλος συγγραφέας της αρχαιότητας και ας βγει κάποιος να αντιπαραθέσει, ότι δεν έχει δίκιο...
Δυσάρεστα επίκαιρο είναι το έργο του «Περί του μη δειν δανείζεσθαι» (από τα Ηθικά), που κυκλοφορεί σε νέα έκδοση από τη «Νεφέλη» με τον τίτλο «Οι συμφορές του δανεισμού». Γιατί πράγματι, τις συμφορές που συσσωρεύονται στον άνθρωπο, ο οποίος καταφεύγει στο δανεισμό απαριθμεί με τρόπο καυστικό, αυστηρό και καίριο ο Πλούταρχος σ΄αυτό το μικρό κείμενο, που δεν μπορεί να διαβαστεί σήμερα απλώς «εγκυκλοπαιδικά», αφού οι παραλληλίες με τα σύγχρονα τεκταινόμενα παραφυλούν σε κάθε στίχο.



«Οι οφειλέτες είναι δούλοι όλων των δανειστών τους. Είναι δούλοι δούλων αναιδών και βάρβαρων και βάναυσων».



Και οι δανειστές


«Μετατρέπουν την αγορά σε κολαστήριο για τους δύσμοιρους οφειλέτες, σαν όρνεα τους κατακρεουργούν και τους κατασπαράζουν βυθίζοντας το ράμφος στα σωθικά τους»...


λέει κατηγορηματικά ο χαιρωνίτης ρήτορας. Και επιχειρηματολογεί. Και φέρνει παραδείγματα από την ιστορία της εποχής του, από τους μύθους αλλά και από τα παθήματα των απλών ανθρώπων. Και χιούμορ επιστρατεύει ενίοτε μάλιστα μαύρο! Γιατί το κείμενο _μία ομιλία στην πραγματικότητα_ δεν γράφτηκε τυχαία. Η Αθήνα και οι άλλες ελληνικές πόλεις μαστίζονταν από τις συνέπειες της υπερχρέωσης, όταν ο Πλούταρχος περί το 92 μ. Χ αποφάσισε να μιλήσει μπροστά σε ακροατήριο για τις σοβαρές συνέπειες του δανεισμού.


Σε ποιούς ήταν χρεωμένοι τότε οι άνθρωποι; Σε δικούς τους αλλά κυρίως σε ξένους πιστωτές ως επί το πλείστον Ρωμαίους.


«... κουβαλώντας μαζί τους σάκους και συμφωνητικά και συμβόλαια σαν δεσμά εναντίον της Ελλάδος, την οργώνουν από πόλη σε πόλη και σπέρνουν χρέη που πολλά βάσανα φέρνουν και πολλούς τόκους, και που δύσκολα ξεριζώνονται ενώ οι βλαστοί τους περικυκλώνουν τις πόλεις, τις εξασθενούν και τελικά τις πνίγουν»,


λέει παραστατικά ο Πλούταρχος. Και τι προτείνει;


«Φύγε να γλυτώσεις από τον εχθρό και τύραννό σου, τον δανειστή που θίγει την ελευθερία σου, βάζει πωλητήριο στην αξιοπρέπειά σου κι αν δεν του δίνεις, σε ενοχλεί· αν πουλήσεις, ρίχνει την τιμή· αν δεν πουλήσεις σε αναγκάζει· αν τον πας στο δικαστήριο προσπαθεί να επηρεάσει την έκβαση της δίκης· αν του ορκίζεσαι σε προστάζει· αν κρατάς την πόρτα κλειστή στήνεται στο κατώφλι και σου βροντά αδιάκοπα...».


Αλλά ο Πλούταρχος δεν κατακεραυνώνει μόνον τους πιστωτές. Και ας μη βιαστούν οι αναγνώστες του να βγάλουν εύκολα συμπεράσματα κάνοντας βολικούς συσχετισμούς. Δεν φταίει μόνον ο δανειστής. Ευθύνεται πρωστίστως ο δανειζόμενος με την άφρονα συμπεριφορά του και την επιθυμία του για πολυτέλεια και τριφυλή ζωή (μας θυμίζει κάτι αυτό;), φωνάζει ο συγγραφέας.


«Διότι χρεωνόμαστε για να πληρώσουμε όχι το ψωμί και το κρασί μας, μα εξοχικές κατοικίες, δούλους, μουλάρια, ανάκλιντρα και τραπεζώματα... ».


Κι αν ο Πλούταρχος κατακεραυνώνει έτσι τους συγχρόνους τους, τι θα έλεγε για... τα εορτοδάνεια και τα δάνεια για καλοκαιρινές διακοπές, που διαφημίζονταν από τις Τράπεζες μέχρι πρότινος βρίσκοντας φυσικά, πολλούς «αγοραστές». Και το αποτέλεσμα ποίο είναι;


«Για να διατηρήσουμε την ελευθερία μας ενώ έχουμε συνάψει δάνεια κολακεύουμε ανθρώπους που καταστρέφουν σπιτικά, γινόμαστε σωματοφύλακες τους, τους καλούμε σε γεύματα, τους προσφέρουμε δώρα και τους πληρώνουμε φόρους».


Το γεγονός ότι ένας άνθρωπος ιδιαίτερα χαμηλών τόνων, όπως θεωρείται ο Πλούταρχος από τους μελετητές του είναι τόσο αυστηρός σ΄ αυτό το έργο και δείχνει τόσο πάθος καταδικάζοντας το φαινόμενο του αλόγιστου δανεισμού αφ΄ ενός και της απληστίας και βαναυσότητας των δανειστών από την άλλη είχε οδηγήσει στον παρελθόν στην υπόθεση ότι το έγραψε σε νεαρή ηλικία. Πράγμα λανθασμένο, όπως απέδειξε η σύγχρονη έρευνα. Η αδυναμία των ανθρώπων να ξεφύγουν από τα δεινά του δανεισμού φαίνεται ότι απασχολούσε πολύ τον μεγάλο βιογράφο της αρχαιότητας. «Ανθρωπος που μπλέκει μια φορά, μένει χρεώστης για πάντα και σαν το άλογο που του έχουν φορέσει χαλινάρι, δέχεται στη ράχη του τον έναν αναβάτη μετά τον άλλον», γράφει.


Στην πρόσφατη έκδοση πάντως, σε μετάφραση και σχόλια της Πολυξένης Παπαπάνου παρατίθεται και το αρχαίο κείμενο για όσους επιθυμούν να πάρουν και την αρχαία γεύση του.



Μαρία Θερμού ΤΟ ΒΗΜΑ

Παπανδρέου: Μόνο με δημοψήφισμα....που δεν έκανε.



Friday, November 04, 2011

Φρίντριχ Νίτσε: Τι μπορούσε να 'ναι πιο ωφέλιμο από το ρυθμό;



Φρίντριχ Νίτσε: “Η χαρούμενη γνώση” Βιβλίο II

Γι' αυτό εκείνοι οι άνθρωποι υπέθεσαν πως ίσως τον ακολουθεί και η ψυχή των θεών! Ήθελαν λοιπόν να εξαναγκάσουν τους θεούς με το ρυθμό και να ασκήσουν μια δύναμη πάνω τους η ποίηση ήταν η μαγική παγίδα που έστηναν για τους θεούς. Υπήρχε μια ακόμη πιο παράξενη ιδέα που μπορεί να συνέβαλε περισσότερο απ' όλες στη γέννηση της ποίησης. Στους Πυθαγόρειους εμφανίζεται αυτή ως φιλοσοφική διδασκαλία και ως παιδαγωγικό τέχνασμα αλλά πολύ πριν να εμφανιστούν οι φιλόσοφοι, οι άνθρωποι απέδιδαν στη μουσική, και μάλιστα στο ρυθμικό στοιχείο της μουσικής, την ικανότητα να εκφορτίζει τα συναισθήματα, να εξαγνίζει την ψυχή, να μαλακώνει την ferocia animi 44. Όταν χανόταν η σωστή ένταση και αρμονία της ψυχής, οι άνθρωποι έπρεπε να αρχίσουν να χορεύουν, ακολουθώντας το ρυθμό του τραγουδιστή: αυτή ήταν η συνταγή τούτης της θεραπευτικής. Έτσι κατάφερε ο Τέρπανδρος να καταστείλει μια στάση, ο Εμπεδοκλής να ησυχάσει έναν μανιακό και ο Δάμων να εξαγνίσει έναν νέο που είχε πάθει ερωτικό μαρασμό, αυτήν , επίσης τη θεραπεία προσπαθούσαν να εφαρμόσουν στους θεούς όταν αυτοί λυσσούσαν από δίψα για εκδίκηση. Πρώτα-πρώτα, ανεβάζοντας στα ύψη την παράφορα και την έκρηξη των συναισθημάτων τους ως τα άκρα, δηλαδή κάνοντας το φρενιασμένο θεό τρελό και τον εκδικητικό λυσσασμένο από τη δίψα της εκδίκησης: όλες οι οργιαστικές λατρείες αποβλέπουν στο να εκφορτίσουν την FEROCIA κάποιας θεότητας μετατρέποντας την σε όργιο έτσι ώστε να νιώσει αυτή πιο ελεύθερη και πιο ήρεμη στη συνέχεια και να αφήσει τους ανθρώπους ήσυχους. Η λέξη μέλος 45, ετυμολογικά, σημαίνει καταπραϋντικό μέσο, όχι επειδή είνει. — Όχι μόνο στα λατρευτικά τραγούδια αλλά και στα κοσμικά τραγούδια των αρχαιότερων χρόνων ο ρυθμός θεωρείται πως έχει μαγική δύναμη. Για παράδειγμα, τις δραστηριότητες της άντλησης του νερού ή της κωπηλασίας τις συνοδεύουν τραγούδια που υποτίθεται πως μαγεύουν τους δαίμονες που δρουν εκεί τους κάνουν υπάκουους και τους αιχμαλωτίζουν, μετατρέποντας τους σε όργανα των ανθρώπων. Κάθε φορά που ενεργεί κανείς έχει ένα κίνητρο για τραγούδι: κάθε ενέργεια εξαρτάται από τη βοήθεια των πνευμάτων και το μαγικό τραγούδι και η επωδή μοιάζουν να είναι η αρχέγονη μορφή της ποίησης. Οι στίχοι χρησιμοποιούνταν επίσης και στους χρησμούς — οι Έλληνες ισχυρίζονταν πως το εξάμετρο είχε εφευρεθεί στους Δελφούς — επειδή κι εδώ ο ρυθμός όφειλε να ασκήσει τον εξαναγκασμό του. Το να ζητήσεις ένα χρησμό σήμαινε αρχικά (σύμφωνα με την ετυμολογία της λέξης που μου φαίνεται πιθανότερη) να υποβληθείς σε μια απόφαση: οι άνθρωποι σκέφτονταν ότι μπορούσαν να εξαναγκάσουν το μέλλον κερδίζοντας την εύνοια του Απόλλωνα, που, σύμφωνα με την αρχαιότερη άποψη, είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα θεό ο οποίος προβλέπει το μέλλον. Από τη στιγμή που προφέρεται η φόρμουλα, με κυριολεκτική και ρυθμική ακρίβεια, δένει το μέλλον. Η φόρμουλα όμως είναι εφεύρεση του Απόλλωνα, που μπορεί να δέσει ακόμη και τις θεές της μοίρας επειδή είναι ο θεός του ρυθμού. — Για να δούμε το πράγμα συνολικά: τι μπορούσε να 'ναι πιο ωφέλιμο από το ρυθμό γι' αυτό το αρχαίο, προληπτικό είδος των ανθρώπων; Με το ρυθμό μπορούσες να κάνεις τα πάντα: να προωθήσεις με μαγικό τρόπο μια δουλειά να αναγκάσεις ένα θεό να εμφανιστεί, να σταθεί κοντά και να ακούσει να πλάσεις το μέλλον όπως θέλεις εσύ να αποφορτίσεις την ψυχή σου από οποιαδήποτε υπερβολή (από την αγωνία, τη μανία, τον οίκτο ή την εκδικητικότητα), κι όχι μόνο τη δική σου ψυχή αλλά και την ψυχή του πιο κακού δαίμονα. Δίχως το στίχο ήσουν ένα τίποτα-με το στίχο γινόσουν θεός. Ένα τέτοιο θεμελιακό αίσθημα δεν ήταν δυνατόν πια να ξεριζωθεί εντελώς ακόμη και σήμερα, ύστερα από χιλιάδες χρόνια αγώνα εναντίον αυτών των προλήψεων, οι σοφότεροι ανάμεσα μας εξακολουθούν να γίνονται τρελοί του ρυθμού, έστω και μόνο για το λόγο ότι νιώθουν μερικές φορές πως μια σκέψη είναι πιο αληθινή επειδή απλώς έχει μετρική μορφή και βγαίνει προς τα έξω μ' ένα θεϊκό σκίρτημα και πήδημα. Δεν είναι πολύ διασκεδαστικό το ότι ακόμη και σήμερα οι πιο σοβαροί φιλόσοφοι, οι τόσο αυστηροί συνήθως όσον αφορά στη βεβαιότητα, εξακολουθούν να επικαλούνται ποιητικές φράσεις για να κάνουν τις ιδέες τους πιο ισχυρές και πιο πιστευτές; Παρ' όλο που είναι πιο επικίνδυνο για μια αλήθεια να την εγκρίνουν παρά να την αντικρούουν οι ποιητές; Γιατί, όπως είπε ο Όμηρος: «Πολλά ψέματα λένε οι αοιδοί!» 46

Thursday, November 03, 2011

Η διαφορά μεταξύ Επικούρειων και Περιπατητικών




Είναι προφανές ότι μετά τον θάνατον τού Αριστοτέλους, οι διάδοχοι του αρχής γενομένης από τού Στράτωνος, εκδηλώνουν την τάσιν νά φέρουν είς πλησίασιν την φιλοσοφίαν των προς τάς διδασκαλίας του Δημοκρίτου. Ή αύτη τάσις παρατηρείται και εις την φιλοσοφίαν τού Επικούρου, ό όποιος οπισθοχωρεί επίσης προς την άτομικην θεωρίαν.
Ή διαφορά όμως μεταξύ Επικούρειων και Περιπατητικών είναι η ακόλουθος: Οι Επικούρειοι εφρόντισαν νά εμφανίσουν απλώς μίαν ολοκληρωμένων κοσμοθεωρίαν, -προωρισμένην νά παράσχη την γαλήνην τής αταραξίας είς τάς κουρασμένος γενεάς τής εποχής των. Τείνουν, προς ένα αβαθή και άχρωμαν διαφωτισμόν, εξαπλώνουν τάς αντιλήψεις των έπί ευρύτατου κύκλου οπαδών, ουδέν όμως συνεισφέρουν διά την ανάπτυξιν τών επιστημών.
Oι Περιπατητικοί δεν επιδρούν έπί μεγάλου όριθμού οπαδών, συνεισφέρουν δμως άξιολογωτάτην συμβολήν διά την άνάπτυξιν τών επιστημών. Ό μέγας αστρονόμος τής αρχαιότητος Άρίσταρχος ό Σάμιος, όστις άνεκάλυψε το ήλιοκεντρικόν σύστημα πολλούς αιώνας πρό τού Κοπερνίκου, υπήρξε μαθητής τού Στράτωνος. Και ό Αρχιμήδης υπέστη την επίδρασαν τού Στράτωνος διά του Άριστάρχου. Ό δε Ερατοσθένης είχε συντάξει περιληπτικην έκθεσιν τών είς την γεωδαισίαν αναφερομένων ερευνών τού Στράτωνος. Την έπίδρασίν του υπέστησαν επίσης ό μηχανικός Κτησίβιος καί ο ιατρός Ερασίστρατος. Οί περιπατητικοί φιλόσοφοι διετήρησαν πάντοτε την ύπό του διδασκάλου των ιδρυθείσαν επιστημονικήν παράδοσιν καί υπήρξαν σπουδαιότατοι διά την άνάπτυξιν τών έν Αλεξάνδρεια επιστημονικών ερευνών συντελεσταί.

Γιατί χτυπήσανε εμάς;

Διάλεξη του Δημοσιογράφου Δημητρίου Καψάλα για τις τελευταίες εξελίξεις στην Ελληνική κρίση.

http://www.youtube.com/watch?v=SqOs_S2bcI0