θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Friday, November 11, 2011

Είναι παλιά η αρρώστεια



Η απόκτηση προκλητικών προνομίων, από ορισμένες κοινωνικές τάξεις, οι οποίες έχουν τη δύναμη να επιβάλλουν τις απόψεις τους, εις βάρος του κοινωνικού συνόλου, δεν είναι απόκτημα των τελευταίων ετών. Είναι παλιά ιστορία.

Παρατίθεται το κύριο άρθρο της «Εστίας», το οποίο δημοσιεύθηκε στις 16 Νοεμβρίου 1929, το οποίο αλίευσε ο Γιάννης Μαρίνος, και το οποίο θα μπορούσε να είχε γραφεί σήμερα:

«Είναι αναμφισβήτητον ότι το Ελληνικόν κράτος κατά τα τελευταία αυτά έτη κινδυνεύει να εξουθενωθεί τελείως και να υποκύψει προ των Ελληνικών "Μπουλουκιών". Κάθε ομάς ανθρώπων, συνδεομένων από κοινά συμφέροντα και μόνον, συγκροτεί μίαν οργάνωσιν, εξασφαλίζει μερικούς δημοσιογραφικούς ή κοινοβουλευτικούς υποστηρικτάς και υπαγορεύει έπειτα τας θελήσεις της εις το Κράτος. Αλοίμονον δε εις εκείνον, υπουργόν, δημόσιον λειτουργόν, ή δημοσιογράφον, ο οποίος θα ετόλμα, όχι μόνον να αντιταχθή, αλλά και να μη υποστήριξη τας αξιώσεις, αι οποίαι προεβάλλοντο. Η δύναμις των ομάδων εις την Ελλάδα έχει καταστή καταπληκτική. Και αι παραδοξότεραι των αξιώσεων κατορθώνουν να εμφανίζωνται ως δίκαιαι και να αναγνωρίζωνται αμέσως από το πτήσσον και πανικόβλητον Κράτος. Εάν τυχόν η αξίωσις είναι περισσότερον του δέοντος εξωφρενική, εάν η Κυβέρνησις καταλαμβάνεται υπό δισταγμών και προτάσσει αντιρρήσεις, αρκεί μία θορυβώδης διαδήλωσις εις τους δρόμους, δια να εγκαταλειφθούν αμέσως αι αντιρρήσεις και να συνθηκολογήσει το Κράτος.Υπό τοιαύτας συνθήκας, ολόκληρος σχεδόν ο πληθυσμός της Ελλάδος μεταβάλλεται εις μπουλούκια, τα οποία συγκροτούμενα εις Επίτροπος, Εκτελεστικά Συμβούλια, Γενικός Συνελεύσεις, ή Συνομοσπονδίας περιέρχονταιτα υπουργικά και δημοσιογραφικά γραφεία, διό την επιδίωξιν μιας αποζημιώσεως, ενός ειδικού φόρου, ενισχυτικού της οργανώσεως των, ενός νέου δανείου, ενός οικοδομικού συνεταιρισμού. Ποίος Ελλην θα ηρνείτο να αποτελέση μέρος μίας τοιαύτης οργανώσεως, όταν ως ανταμοιβήν διό τας ολίγας ώρας της αναμονής εις τους υπουργικούς προθαλάμους θα ελάμβανε παρά του Κράτους ένα προνόμιον, μίαν καλήν αποζημίωσιν, μίαν σύνταξιν, ή ένα ωραίον οικόπεδον;

Τα αποτελέσματα της τρομερός αυτής συνήθειας είναι δύο ειδών:


Πρώτον, ότι το Ελληνικόν Κράτος χρεώνεται έως τον λαιμόν δια να κατορθώση να αντεπεξέλθη εις άλας αυτός τας αξιώσεις και να ικανοποίηση άλας αυτάς τας ορέξεις, επιβαρύνει συνεχώς τον προϋπολογισμόν του με μεγάλα κονδύλια και υπερφορτώνει την αγοράν της χώρας κατά τρόπον μοιραίως δημιουργούντα οικονομικήν κρίσιν.


Αφ' ετέρου, οι πολίται, κακοσυνηθίζοντες από την εξαιρετικήν αυτήν υποχωρητικότητα του Κράτους, εγκαταλείπουν τας παραγωγικός των εργασίας διά να επιδίδωνται εις την ολιγώτερον κοπιαστικήν και περισσότερον κερδοφόρον εργασίαν της αναμονής εις τα Πολιτικά Γραφεία και τους υπουργικούς προθαλάμους. Υπάρχουν ήδη μυριάδες Ελλήνων που μόνον από κρατικάς επιχορηγήσεις, αποζημιώσεις και επιδόματα ζουν» .