θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Friday, October 28, 2011

ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ: «ΟΙ ΣΤΩΙΚΟΙ ΛΕΝΕ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΙΟ ΠΑΡΑΔΟΞΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ»



ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ «ΟΤΙ ΠΑΡΑΔΟΞΟΤΕΡΑ ΟΙ ΣΤΩΙΚΟΙ, ΤΩΝ ΠΟΙΗΤΩΝ ΛΕΓΟΥΣΙΝ»

1. 0 Καινεύς του Πινδάρου είχε να δώσει λόγο, όντας απίστευτο πλάσμα της φαντασίας, αδιαπέραστος από τον σίδηρο, αναίσθητος στο σώμα, που καταδύθηκε έπειτα, χω­ρίς να πάθει τίποτε, στη γη, «σχίζοντας στητός στα πόδια του το χώμα»1.
Ο Λαπίθης των Στωικών όμως, σαν να τον κατασκεύασαν από σκληρή σαν διαμάντι ύλη, την απάθεια2, δεν είναι άτρωτος ούτε χωρίς αρρώστιες και πόνους, αλλά παραμένει άφοβος, χωρίς θλίψη, ανίκητος και ανυπόταχτος, όταν πληγώνεται, όταν πονάει, όταν βασανίζεται, καθώς η πατρίδα του καταστρέφεται, καθώς περνάει τα δικά του πάθη.

Ο Καινεύς του Πινδάρου δέχεται βέλη και δεν πλη­γώνεται, ο σοφός των Στωικών, τίθεται υπό περιορισμό και δεν εμποδίζεται, ρίχνεται σε γκρεμούς και δεν υφίσταται καταναγκασμό, μπαίνει στη στρεβλή3 και δεν βασανίζε­ται, ακρωτηριάζεται και δεν υφίσταται βλάβη, πέφτει στην πάλη και δεν νικιέται, υψώνουν τείχη γύρω του και δεν πολιορκείται, πωλείται σκλάβος από τους εχθρούς και μένει απόρθητος, χωρίς να διαφέρει σε τίποτε από τα πλοία, που πάνω τους είναι γραμμένα τα ονόματα Εύπλοια, Πρό­νοια, Σώτειρα και Θεραπεία, πέφτει σε τρικυμίες, συντρί­βεται και ανατρέπεται.


2. Ο Ιόλαος του Ευριπίδη με κάποια προσευχή από αδύναμος και υπέργηρος έγινε ξαφνικά νέος και δυνατός για να ριχτεί στη μάχη .

0 σοφός των Στωϊκών χτες ήταν πανάσχημος και ταυτόχρονα πάγκακος, σήμερα όμως ξαφνικά 5 μεταμορφώθηκε σε αρετή και από ρυτιδιασμένος και ωχρός και, όπως λέει ο Αισχύλος,
«από θλιβερό γέροντα που πάσχει από οσφυαλγία και σπαράζει από τους πόνους»6
έγινε νόστιμος, θεόμορφος, όλος κάλλος κι ομορφιά7.


3. Επίσης, η Αθηνά αφαίρεσε τις ρυτίδες, τη φαλάκρα και την αμορφία από τον Οδυσσέα για να φανεί ωραίος8.


0 σο­φός τούτων (των Στωικών), χωρίς τα γηρατειά να φύγουν από πάνω του αλλά έχοντας του προσθέσει, αντίθετα, και έχοντας του φορτώσει επιπλέον κακά, μολονότι παραμένει σκυφτός, αν έτσι το φέρει η τύχη, φαφούτης, με ένα μάτι, δεν είναι άσχημος, δεν είναι δύσμορφος, δεν έχει αντιπαθη­τικό πρόσωπο9, διότι ο έρως των Στωικών, όπως ακριβώς λένε για τα σκαθάρια ότι αφήνουν το μύρο και κυνηγούν τα δύσοσμα πράγματα,
πηγαίνει με τους πιο άσχημους και τους πιο άμορφους και κάνει πίσω, όταν με τη σοφία αλλά­ξουν προς την ομορφιά και το κάλλος.


4. Για τους Στωικούς ο άνθρωπος που είναι, αν έτσι το φέρει η τύχη, στο έπακρο κακός το πρωί, το δειλινό γίνεται ο καλύτερος και, έχοντας κοιμηθεί παλαβός, ανόητος, άδικος, ακόλαστος και, μα τον Δία, δούλος, φτωχός και άπορος, την ίδια μέρα ξυπνάει, έχοντας γίνει βασιλιάς, πλούσιος και ευ­τυχισμένος, σώφρων, δίκαιος, σταθερός και απαλλαγμένος από δοξασίες10- δεν έχει βγάλει γένια και τρίχες στην ήβη σε σώμα νεανικό και τρυφερό, αλλά σε αδύναμη και τρυφερή ψυχή, άνανδρη και ασταθή έχει αποκτήσει νου τέλειο, άρι­στη φρόνηση, διάθεση σαν των θεών, γνώση απαλλαγμένη από δοξασίες, ακλόνητο χαρακτήρα, χωρίς να έχει προηγου­μένως ενδώσει στο παραμικρό η μοχθηρία μέσα του, αλλά έχοντας μετατραπεί ξαφνικά από το πιο κακό θηρίο σε ήρωα σχεδόν, θα έλεγα, δαιμόνιο ή θεό. Πράγματι, αφού παραλά­βει από τη Στοά την αρετή, μπορεί να πει: «Ζήτησε, αν θέλεις κάτι όλα θα σου δοθούν» · (αυτή) φέρνει πλούτο, κρατάει τη βασιλεία, χαρίζει τύχη, κάνει τους ανθρώπους καλότυχους, να μη χρειάζονται τίποτε άλλο και
να είναι αυτάρκεις, χωρίς να έχουν δική τους μία δραχμή. (5)

Ο ποι­ητικός μύθος, παραμένοντας συνεπής, δεν αφήνει πουθενά τον Ηρακλή να του λείπουν τα αναγκαία, αλλά σαν από πη­γή ρέουν...12 γι' αυτόν και τους συντρόφους του.


Όποιος πήρε όμως τη Στωική Αμάλθεια έχει γίνει σίγουρα πλού­σιος, συλλέγει όμως τροφή από άλλους, είναι βέβαια βασι­λιάς, αλλά αναλύει συλλογισμούς έναντι αμοιβής, έχει τα πάντα από μόνος του, καταβάλλει όμως ενοίκιο και αγορά­ζει αλεύρι, παίρνοντας συχνά δανεικά και
ζητιανεύοντας απ' όσους δεν έχουν τίποτε.


6. Ο βασιλιάς των Ιθακήσιων επαιτεί, θέλοντας να μην καταλάβουν ποιος είναι και κάνοντας τον εαυτό του όσο το δυνατόν περισσότερο «να μοιάζει με θλιβερό επαί­τη»13.


Αυτόν όμως που έρχεται από τη Στοά, φωνάζοντας και κραυγάζοντας «εγώ μόνον είμαι βασιλιάς, εγώ μόνον είμαι πλούσιος», τον βλέπουμε συχνά σε ξένες πόρτες να λέει:
«Δώσε πανωφόρι για τον Ιππώνακτα τουρτουρίζω και χτυπούν τα δόντια μου»14.