θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Friday, September 09, 2011

Ποίοι είμεθα;


Ποίοι είμεθα;


Πρώτον, είμεθα ενεργοί πολίτες...

πού ένδιαφερόμεθα δια το γίγνεσθαι της Πολιτείας και δια την έγκαθίδρυσι των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην χώρα μας. Ατυχώς, ενώ κατά την τελευταία πεντηκονταετία στην Ελλάδα είχαμε αγώνες, συζητήσεις, ζυμώσεις και εν πολλοίς κατοχύρωσιν διά τά δευτέρας κατηγορίας και κάτω Ανθρώπινα Δικαιώματα, αυτό δεν συνέβη διά το πρώτον και κορυφαίον Άνθρώπινον Δικαίωμα, αυτό της Θρησκευτικής Ελευθερίας.
Τί σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι όταν αφήσωμε τά καθημερινά καί τετριμμένα και φθάσωμε εις τά βασικά ερωτήματα τού 'Όντος, αυτά πού ξεχωρίζουν τόν άνθρωπο από τά υπόλοιπα έμβια όντα, δηλαδή ότι δύναται νά διερωτάται τί είναι ό Κόσμος πού μάς περιβάλλει, τί είμεθα εμείς, άπό πού έρχόμεθα και πού πηγαίνομε, όταν λοιπόν φθάσωμε στά θέματα πού αφορούν, μέ μία λέξι, εις τήν Κοσμοθέασιν πού θά έκλέξη ό καθείς διά τόν εαυτόν του, τότε θεωρείται αυτονόητον ότι πρέπει νά όμνύωμε πίστιν στο Χ.Ο.

Τούτο είναι έτι λίαν περίεργον καθώς το Χ.Ο. δεν είναι εθνική θρησκεία, οπως είναι ό Ιουδαϊσμός ή ό Σιντοϊσμός άλλα θρησκεία κοσμοπολίτικη πού δεικνύει κάθε στιγμή τήν κοσμοπολίτικη της οψι καθώς, έκτος τών άλλων, ή ΑΟΕΕ σπαταλά το δημόσιον χρήμα διά νά προσηλυτίζη εις τήν Ασία καί τήν Αφρική.
Τό πράγμα έχει φθάσει εις τό άπροχώρητον καθώς όλοι συμφωνούν με την άπαίτησιν του Αρχιεπισκόπου ή ΟΧ. κοσμοθέασις «νά διαποτίζει κάθε αρμό της δημοσίας και ιδιωτικής ζωής».

Ούτω βλέπομε τον υπουργό ΕΠΘ νά στερεί από εμάς —και μάλιστα κατά τρόπο αυθαίρετο, αντισυνταγματικό, υβριστικό και μειωτικό της αξιοπρέπειας μας— το πρώτον δικαίωμα, αυτό της Θρησκευτικής Ελευθερίας.
Έπί τών ανωτέρω ή θέσις μας είναι σαφής: θά αγωνισθούμε έ'ως ότου ή Ελληνική Κυβέρνησις άναγκασθή νά σεβασθεί το Σύνταγμα και τήν υπογραφή της είς τάς Διεθνείς Συμβάσεις και γίνει πραγματικότης ή βασική συνταγματική επιταγή περί υπάρξεως ισονομίας μεταξύ τών πολιτών, όποτε και όλαι αί θρησκείαι και οί πιστοί όλων τών θρησκειών θά απολαμβάνουν τών αυτών ελευθεριών.
Θεωρητικόν μας θεμέλιον είναι ότι το «λαϊκόν κράτος» αποτελεί τόν άκρογωνιαίον λίθων της ευνομούμενης πολιτείας κατά τήν εύστοχον έκφρασιν τού Γάλλου προέδρου κ. Σιράκ: le principe de laïcité: pierre angulaire de la République . Ή αρχή τού «λαϊκού κράτους» περιλαμβάνει άφ' ενός τήν πλήρη ουδετερότητα τού κράτους έναντι όλων τών θρησκειών καί άφ' έτερου τήν ύπαρξι —και παραδοχή ύπό τών θρησκειών— ενός συνόλου πολιτειακών άρχων και μιας νομοθεσίας ουχί θρησκευτικής άλλ' εμπνεόμενης υπό τών Δικαιωμάτων τού Άνθρωπου και τών άξιων τού Διαφωτισμού. Τελικός στόχος τών αγώνων μας είναι ή αλλαγή τού άρθρου 3 τού συντάγματος και ή ένθρόνισις είς αυτό της αρχής τής «λαϊκότητος».
Ήδη ό άγων μας υπήρξε έντονος και πολύπλευρος με άνταλλαγήν άνω τών 100 εγγράφων μεταξύ ημών και τών διαφόρων δημοσίων υπηρεσιών, τώρα δε διευρύνομε τόν αγώνα μας εις τό έξωτερικόν και κινούμε τό ενδιαφέρον τής Διεθνούς Κοινής Γνώμης και αύξάνομε τήν πίεσιν έπί τής επιλήσμονος τών συνταγματικών υποχρεώσεων της Ελληνικής Κυβερνήσεως. Θετικόν αποτέλεσμα τών έως τής σήμερον ενεργειών μας αποτελεί ή εν τοις πράγμασι έξασφάλισις τού χαρακτήρος τής «γνωστής» θρησκείας τόσον είς τήν Ελλάδα όσον καί είς τό έξωτερικόν.
Βεβαίως, ευκόλως εννοείται ότι ό άγων αυτός είναι πολύπλευρος, σκληρός, πολυδάπανος καί εξαντλητικός καθώς άντιπαλαίο-με προς τάς δυνάμεις τής οπισθοδρομήσεως πού όλοι γνωρίζωμε, προς ένα άκαμπτο καί απολιθωμένο κράτος πού τελεί ύπό την ασφυκτική πίεσι τού χριστιανικού παρακράτους καί δέν διστάζει εις τήν χρησιμοποίησιν παρανόμων μεθόδων (π.χ. παράνομος άρχειοθέτησις, παράνομος ίδρυσης γραφείων παρακολουθήσεως) • διό καλούμε όλους τους φίλους μας καί όλους τους μαχόμενους διά τά Ανθρώπινα Δικαιώματα νά συστρατευθούν με τήν Επιτροπή μας καί νά βοηθήσουν, ό καθείς τό κατά δύναμιν, διά νά γίνη κάποτε ή χώρα μας κράτος πού σέβεται τά Ανθρώπινα Δικαιώματα, τό Σύνταγμα καί τις Διεθνείς Συμβάσεις καί όχι απλώς νά τάς υπογραφει, όπως τώρα, διά νά μήν αποβληθή άπό τόν ΟΗΕ!

Δεύτερον, είμεθα, πιστοί τής Ελληνικής Θρησκείας του Δωδεκαθέου...

τής πατρογονικής θρησκείας τών Ελλήνων καί μεταδίδομε είς όλους τό χαρμόσυνον άγγελμα ότι ή θρησκεία μας δέν είναι μόνον ή λαμπρότερα θρησκεία όλων τών εποχών ή οποία έχει ως καρπόν τόν Κλασσικόν Πολιτισμόν, άλλ' είναι προσέτι, ή μεταφυσική αλήθεια τού Σύμπαντος καί τού Κόσμου. Είναι ή πνευματική οδός ή άγουσα είς τήν αίώνιον ξωήν όσους πιστεύουν καί συνάπτονται προς τους Θεούς μας καί τους αποδίδουν θείαν λατρείαν ώς «ομοούσιους καί συγγενείς προς τά άλλα όντα καί ώσπερ εκείνα αενάως εξελισσόμενους καί ώς άποτελούντας Ατομικότητας, αθανάτου φύσεως καί τελείας ψυχικής συγκροτήσεως, καί Προσωπικότητας διαθέτουσας Ανωτάτης τάξεως Συνείδησιν καί μεγίστης δυνάμεως Διάνοιαν».
Ή Εταιρεία μας έχει τήν τιμήν, άλλα καί τήν εύθύνην, νά φέρη καί νά διδάσκη τήν Ίεράν Παράδοσιν τής θρησκείας μας ή οποία διετηρήθη ζώσα έως τής σήμερον, δηλαδή αποτελούμε τους πιστούς ζώσης θρησκείας καί φορείς αδιάκοπου Ιεράς Παραδόσεως καί ουχί αναβίωσιν ή άνακαίνισιν μιας θρησκείας έκλειψάσης. Καί ύπ' αυτήν τήν έ'ννοιαν καλούμε όλους τους Έλληνες νά γνωρίσουν καί νά διδαχθούν τήν πατρογονική μας θρησκεία ή οποία είναι ή πηγή αίωνίου αληθείας καί αθανάτου ζωής.
Έκ τών ανωτέρω, οίκοθεν νοείται ότι άγωνιζόμεθα, ώς θρησκεύοντες πολίται, νά ύπάρχη ή θρησκείας μας, πού είναι συγχρόνως ή θρησκεία τής Ελληνικής ιστορίας, τού Ελληνικού Πολιτισμού καί τής Κλασσικής Εποχής τής Ανθρωπότητας, εντός τού εννόμου πλαισίου τής Πολιτείας καί ν' απολαμβάνει τών αυτών δικαιωμάτων και προνομίων πού αναγνωρίζονται και δια τάς άλλας θρησκείας.
Ό άγων μας αυτός δεν πρόκειται να σταματήση προτοϋ ή θρησκεία μας αποκτήσει δ,τι δικαιούται. Το έπαναλαμβάνομε: δεν έπι-διώκομε θέσιν «επικρατούσης θρησκείας», θέσις μας έϊναι ή έγκαθίδρυσις τού «λαϊκού κράτους»• απαιτούμε δμως ϊσην μεταχείρισι με τάς άλλας θρησκείας. Πρά.γματι, ώς πρακτικόν στόχον των αγώνων μας δια θρησκευτική ισότητα έχομε την έξίσωσιν τής θρησκείας μας προς τδν Μωαμεθανισμόν. Προσέτι, βεβαίως, απαιτούμε την άναγνώρισιν της προσφοράς τής θρησκείας μας προς το Έλληνικόν "Εθνος, όπως, διά παράδειγμα, το σύνταγμα τής Περσίας αποδίδει τιμήν εις τήν Πυρολατρίαν.

Τρίτον, είμεθα "Ελληνες...

οπότε έχομε ώς πρώτον μέλημα μας το καλώς εχειν τού Ελληνισμού και θεωρούμε δτι άναγκαίαν συνθήκην δι' έξασφάλισιν μέλλοντος, εκτός τών ευκόλως νοουμένων, όπως είναι ή διαφύλα-ξις τής ανεξαρτησίας, τής εθνολογικής συστάσεως και τής εδαφικής άκεραιότητος τού Ελληνικού Κράτους ή ή διατήρησις τής Ελληνικής γλώσσης —καθώς μάλιστα θεωρούμε ότι ένας λαός εκλείπει οριστικώς, εάν καταστραφή ή γλώσσα του— αποτελεί ή σύνα-ψις τού Ελληνισμού προς τάς αξίας τού Ελληνικού Πολιτισμού.
Τούτο το τελευταίο απαιτεί συζήτησιν προς καθορισμόν τής εθνικής μας ταυτότητος, πράγμα πού ουδέποτε έγένετο άπό τής συστάσεως τού νεοελληνικού κράτους, παρότι τούτο αποτελεί ανεξαιρέτως το πρώτιστον μέλημα έκαστου νεοϊδρυόμενου κράτους. Και διατί δεν έγένετο; Διότι ή Όρθόδοξος Εκκλησία δεν επιτρέπει τούτο, επιθυμούσα δι' ενός σιωπηρού καθεστώτος πιέσεων και εκβιασμών νά άλλοιώνη τον χαρακτήρα τού Κράτους πού ή 1η Έθνοσυνέλευσις καθώρισε ώς «κράτος τού έθνους τών Ελλήνων» και νά τον μετασχηματίςη εις «κράτος τών Όρθοδόξων Χριστιανών στην γεωγραφική περιοχή τής Ελλάδος». Διαποτίςουσα δέ, ώς προελέχθη ή ΟΈ. κάθε άρμόν τής ζωής τού Κράτους επιβάλλει εις τήν Παιδείαν, και γενικώς, ώς «κρατικήν ιδεολογίαν» τάς αξίας τού Ίουδαιοχριστιανικού Πολιτισμού, αί όποΐαι αποτελούν τόν αντίποδα τών Ελληνικών Αξιών.
Ώς προκύπτει εκ τών ανωτέρω, μόνον ένας τρόπος υπάρχει διά νά έξασφαλισθή το μέλλον τού Ελληνισμού: ή άποσύνδεσις άπό τήν Όρθόδοξο Εκκλησία και ή έγκαθίδρυσις τού «λαϊκού κράτους». "Οθεν, αποτελεί επείγουσα ανάγκη διά τήν έπιβίωσι τού Ελληνισμού ή μετατροπή τής ΑΟΕΕ άπό Ίδεολογικόν έξουσιαστικόν μηχανισμόν έπιβαλλόμενον διά τής κρατικής βίας εις αυτό τό όποιο ή ιδία διατείνεται δτι είναι, δηλαδή εις θρησκεία, και ό περιορισμός της εις τό μόνον θεμιτόν θρησκευτικόν έ'ργον: τήν δια-ποίμανσιν τών πιστών της!
Βεβαίως, ευκόλως εννοείται ότι καθώς δεν εΐναι συμβατά τά δύο προαναφερθέντα συστήματα άξιων οφείλει όστις Ισχυρίζεται δτι ενδιαφέρεται διά τό μέλλον τού Ελληνισμού πάραυτα νά εγκατάλειψη τήν Ο.Ε. και νά πύκνωση τάς τάξεις μας και νά άγωνισθη διά νά άποτελέσωμε ένα ισχυρό αντίβαρο εις τάς χριστιανικάς πιέσεις καθώς ή επιρροή μιας θρησκείας δεν δύναται νά καταπολεμηθή απλώς διά φιλελευθέρων μέτρων άλλα μόνον διά τής καταργήσεως τής μονοπωλιακής εκμεταλλεύσεως τού θρησκευτικού αισθήματος τών πολιτών διά τής υπάρξεως και άλλων θρησκειών ικανού μεγέθους. "Οθεν καλούμε όλους τους συμπολίτας μας πού ενδιαφέρονται διά τό μέλλον τού Ελληνισμού νά πράξουν καταλλήλως. —

ΑΠΟ το βιβλίο του Παν. Μαρίνη:
«Φωνὴ ἐξυπνισμοῦ ἐν τῷ αἰῶνι τῆς νυκτός»