θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Friday, August 19, 2011

Η απαγόρευση των Ελληνικών ονομάτων από τους Χριστιανούς.


Όπως φαίνεται τα κατασκευασμένα Χριστιανικά ονόματα "Ευπρέπης και Αύξουσα" δεν επιβίωσαν.

Διαβάζουμε στην Εγκυκλοπαίδεια "Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα":


Αγιωνύμιο, το (Γλωσσολ.)• ο όρος αγιωνύμιο (και αγιώνυμο) χρησιμοποιείται για να δηλώσει κυρίως ονομασίες προσώπων ή τόπων που προέρχονται από ονόματα αγίων. (Για τον σχηματισμό του όρου αγιωνύμιο πρβλ. τους τύπους τοπωνύμιο, ανθρωπωνύμιο, παρωνύμιο, ανδρωνύμιο, κυριωνύμιο κ.λπ.)
Τα αγιωνυμία ή αγιονυμικά ονόματα άρχισαν να χρησιμοποιούνται ευρύτερα ως ονόματα χριστιανών μόλις από τον 4ο αιώνα. Τότε «τους θεούς και ήρωας των αρχαίων αντικατέστησεν το πλήθος των αγίων και μαρτύρων, των ομολογητών και οσίων» (Δ. Βαγιακάκος, Ανθρωπωνύμια, περ. «Αθηνά» 76, 1963, σ. 192) με προτίμηση μάλιστα αρχικά στα αγιωνυμία Πέτρος και Παύλος και αργότερα στα Ιωάννης και Μαρία (Βαγιακάκος, αυτόθι).
Τα αγιωνυμία χρησιμοποιήθηκαν -και χρησιμοποιούνται και σήμερα- κυρίως ως ανθρωπωνύμια. Μάλιστα σε ορισμένες περιοχές της Ελλάδας τα αγιωνυμία δηλώνουν συχνά, όπως είναι γνωστό, τον τόπο καταγωγής του φερώνυμου προσώπου. Έτσι, λ.χ. το αγιωνύμιο Γεράσιμος είναι κατεξοχήν χαρακτηριστικό όνομα των καταγόμενων από την Κεφαλληνία, το όνομα Σπυρίδων των Κερκυραίων, το Διονύοιοςτων Ζακυνθινών, το Παντελής κυρίως των Χίων κ.ο.κ.