θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Saturday, August 13, 2011

Γιά τήν αξία των αγαλμάτων ως δεκτών - υποδοχέων κοσμικής ενέργειας



Πορφύριος Περί Αγαλμάτων

Γιά τήν αξία των αγαλμάτων ως δεκτών - υποδοχέων κοσμικής ενέργειας, τό Λεξικό τής Σούδας καταγράφει γιά κάποιον Ηραΐσκο από τήν Αλεξάνδρεια τά έξης καταπληκτικά:


«Ό μέν δή Ήραΐσκος αυτοφυής έγένετο διαγνώμων τών ζώντων καί τών μή ζώντων Ιερών αγαλμάτων. Ευθύς γάρ έμβλέψας έτιτρώσκετο τήν καρδίαν υπό του θειασμού καί άνεπήδα τό τε σώμα καί τήν ψυχή ν, ώσπερ υπό του θεού κατάσχετος. Ει δέ μή κινοίτο τοιούτον, άψυχον ην εκείνο τό άγαλμα καί άμοιρον θείας έπιπνοίας. Ούτω διέγνω τό άρρητον άγαλμα του Αιώνος υπό του θεού κατεχόμενον, δν Άλεξανδρείς έτίμησαν, Όσιριν όντα καί Αδωνιν ομού κατά μυστικήν ώς αληθώς φαναι θεοκρασίαν».


Ό Ηραΐσκος λοιπόν εκ γενετής είχε τήν ικανότητα νά διαισθάνεται τά ζώντα από τά μή ζώντα ιερά αγάλματα. Πράγματι μόλις έστρεφε τό βλέμμα τον στό άγαλμα δεχόταν ένα κύμα ενθουσιασμού στην καρ­διά καί αναπηδούσε τό σώμα καί ή ψυχή τον, σάν νά καταλαμβανόταν από τήν θεία ενέργεια. Έάν δέν συνέβαινε κάτι τέτοιο, τό άγαλμα εκείνο ήταν άψυχο καί άμοιρο θείας έπίπνοιας. Κατ'αυτόν τόν τρόπο διέγνωσε καί τό ύπό τού θεού κατεχόμενο άρρητο άγαλμα του Αίώνος, τόν όποιο οι Αλεξανδρινοί έτίμησαν ώς Όσιρη καί Αδωνη μαζί κατά μυστική όπως αληθώς λέγεται θεοκρασία.



Ιδού οι απόψεις ενός χριστιανού θεολόγου καί τί συμβουλεύει τους οπαδούς του δόγματος του:



«Αποκαταστήστε τους στην πρώτη τους φύση, θέλω νά πω σέ φιάλες καί λεκάνες»
Δηλαδή καταστρέψτε τα ιερά αγάλματα των Ελλήνων και βεβηλώστε τα μετατρέποντάς τα σε αντικείμενα καθημερινής χρήσης, ακόμη και σε αντικείμενα για την αφόδευση!


«Άρξασθε ούν άποδύεσθαι τών κενών ειδώλων τους επιβλαβείς φόβους... λέγω δέ περί ύλης τών άψυχων αγαλμάτων τών μηδέ προς τό δούλευειν ύμίν χρησιμευόντων».
Αρχίστε νά διώχνετε άπό πάνω σας τους επιβλα­βείς φόβους τών κενών ειδώλων... λέγω δέ γιά τήν ύλη τών άψυχων αγαλμάτων πού δέν σας χρησιμεύουν σέ καμμιά δουλειά.
Καί συνεχίζοντας, τους παροτρύνει:
« Τούς γουν θεούς υμών τους χρυσέους καί άργυρέους ή καί έξ άλλης τινός ύλης γεγενημένους εις τήν πρώ­την αυτών φύσιν αποκαταστήσατε, εις τε φιάλας λέγω καί λεκάνας καί τά λοιπά πάντα, όσα ύμΐν προς ύπηρεσίαν χρήσιμα είναι δύναται...»
Τούς θεούς σας πού έγιναν άπό χρυσό καί άργυρο ή άπό όποιοδήποτε άλλο υλικό, άποκαταστήστε τους στην πρώτη τους φύση, θέλω νά πω σέ φιάλες καί λεκάνες καί όλα τά υπόλοιπα, όσα μπορούν νά σας φανούν χρήσιμα καί νά σας εξυπηρετήσουν!!!

(Κλήμης ό Ρωμαίος Θεολόγος, Ομιλία 10, 7).