θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Sunday, July 10, 2011

Ό γάιδαρος που Κουβαλούσε άγαλμα



Ό γάιδαρος που Κουβαλούσε άγαλμα

Ένας χωριάτης φόρτωσε μια φορά το άγαλμα κάποιου θεού πάνω στο γαϊδούρι του και το έσερνε μέσα στο χωριό" πολλοί διαβάτες προσκυνούσανε βαθιά ώς τη γή. Ό γάιδαρος φούσκωσε γιατί του πέρασε πώς εκείνον προσκυνούσαν, κι άρχισε να τσινάη και νά γκαρίζη* παραλίγο νά 'χη άσκημο πέσιμο το άγαλμα. Μά ό χωριάτης κατάφερε με τή μαγκούρα του μερικές στη ράχη του γαϊδάρου, λέγοντας: «Βρε κεφάλα, δεν είσαι παρά ένας γάιδαρος πού κουβάλα στη ράχη του ένα θεού αυτό μας έλειπε τώρα!»

Ό γεωργός κι ή θάλασσα

Ένας γεωργός αγνάντευε ένα καράβι γεμάτο ναύτες πού το ταρακουνούσαν τά κύματα. «"Αχ, άσπλαχνο στοιχείο, θάλασσα λεβεντοπνίχτρα, πόσο πιό καλά θά ήταν νά μή σε ταξίδευε ποτέ άνθρωπος!» Ή θάλασσα τον άκουσε και παίρνοντας γυναικεία φωνή του αποκρίθηκε: «Μην τά βάζεις μαζί μου, δεν είμαι εγώ ή αιτία της δυστυχίας σας• φταίνε οι άνεμοι γιατί εκείνοι με κυβερνούν, Γιά δοκίμασε ν’ άρμενίσης όταν λείπουν και θά δής πώς είμαι πιό ήμερη κι άπ' τή στεριά πού πατείς».