θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Sunday, May 22, 2011

«Φοβοῦμαι τοὺς ∆αναούς, ἀκόμη καὶ ὅταν φέρνουν δῶρα».






«Φοβοῦμαι τοὺς ∆αναούς, ἀκόμη καὶ ὅταν φέρνουν δῶρα».



O πιὸ σπουδαῖος Ρωμαῖος ἐπικὸς ποιητὴς ἴσως νὰ εἶναι ὁ Πόπλιος Βιργίλιος ἢ ἀλλιῶς Virgilius Maro , ὁ ὁποῖος ἔζησε ἀπὸ τὸ 70 ἕως τὸ 19 π.Χ. Ἔγραψε τρία μεγάλα ἔργα ποίησης, τὰ «Βουκολικά», τὰ «Γεωργικά» καὶ τὸ θεωρούμενο ὡς τὸ καλύτερό του τὴν «Αἰνειάδα» (μὲ 12 βιβλία ἀπὸ 800 περίπου στίχους τὸ καθένα).
Στὸ 20ὸ βιβλίο τῆς Αἰνειάδας, στίχος 46 ἀναφέρει τὰ ἑξῆς λόγια γιὰ τοὺς Ἕλληνες, τὰ ὁποῖα ἔμειναν ἐπιγραμματικὰ καὶ λέγονται καὶ μνημονεύονται περισσότερο γιὰ τὴ σημασία τους. Τὰ λόγια αὐτὰ εἶναι: «Timeo Danaos et dona ferentes». Σὲ ἁπλῆ μετάφραση σημαίνουν: Ἄλλοι τὸ μεταφράζουν: «Νὰ φοβᾶσαι τοὺς ∆αναούς...» κ.λπ. Ποιοί ὅμως ἦταν οἱ ∆αναοί; Ὁ ∆αναὸς ἦταν ὁ πρόγονος τῶν Ἀργείων καὶ κατὰ τοὺς ἡρωικοὺς χρόνους ἡ κοινὴ ὀνομασία τῶν Ἀργείων ἦταν ∆αναοί. Κατὰ τὸν Τρωϊκὸ Πόλεμο συνεκδοχικὰ ∆αναοὶ ὠνομάζονταν ὅλοι οἱ Ἕλληνες ποὺ πῆραν μέρος σ’ αὐτόν.
Τὰ παραπάνω λόγια τὰ ἔβαλε ὁ ποιητὴς Βιργίλιος στὸ στόμα τοῦ Λαοκόοντα. Ὁ Λαοκόων ἦταν ἱερέας ἀπὸ τὴν Τροία, ποὺ τὸν ἔπνιξαν δύο φίδια ποὺ ἔστειλε ὁ Ἀπόλλων κατὰ τὸν Βιργίλιον, γιατὶ συμβούλευσε τοὺς Τρῶες νὰ μὴν μπάσουν στὴν Πόλη τους τὸν ∆ούρειο Ἵππο, ἐπειδὴ ὑπωψιάστηκε κάποιο δόλο καὶ τοὺς εἶπε τὰ παρα πάνω λόγια, ποὺ στὸ γυμνάσιο μὲ καθαρευουσιάνικο καὶ πομπώδη στόμφο τὰ λέγαμε: «Φοβοῦ τοὺς ∆αναοὺς καὶ δῶρα φέροντας.»
Τὸ 1506 βρέθηκε στὴ Ρώμη ἕνα καταπληκτικὸ γλυπτικὸ σύμπλεγμα, ποὺ παριστάνει τὸ Λαοκόον τα καὶ τοὺς δύο γιούς του νὰ τοὺς περισφίγγουν, γιὰ νὰ τοὺς πνίξουν, τὰ δύο φίδια. Εἶναι ἔργο τῶν Ροδί ων Ἀγησάνδρου, Πολυδώρου καὶ Ἀθηνοδώρου καὶ βρίσκεται σήμερα στὸ Βατικανό.
Ὁ ∆ούρειος Ἵππος (=τὸ ξύλινο ἄλογο, ἀπὸ τὸ δόρυ = τὸ ξύλινο ὅπλο) ἦταν τάχα δῶρο τῶν ∆αναῶν (=Ἑλλήνων), ποὺ θὰ ἐξιλέωνε τὴν Ἀθηνᾶ, ἐνῷ αὐτὸ ἔφερε τὴν καταστροφὴ τῆς Τροίας ποὺ εἶχε ἀντιταχτῆ ὡς τότε στοὺς Ἕλληνες γιὰ δέκα χρόνια ἤ ἡ αἰώνια μάχη τῶν Ἑλλήνων κατὰ τῶν θεῶν (ἀπὸ τὸν Προμηθέα ἕως σήμερα); Τὰ λόγια αὐ τὰ -καὶ ὁ ∆ούρειος Ἵππος- λέγονται μέχρι σήμερα καὶ ἑ νώνουν σταθερὰ τὴν Ἱστορία, τὴν Παράδοση καὶ τὴ Μυθολογία σ’ ἕνα πλούσιο σύνολο με ταφορικῶν σημασιῶν.

Θωμᾶς Ἠλιόπουλος