θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Tuesday, January 04, 2011

Τον διαλογισμό και την γιόγκα την εφηύραν οι Έλληνες



ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΣΥΜΠΟΣΙΟΝ



ΑΡΧΑΙΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:

36. Και ταύτα μέν δή ταύτα*

15 οίον δ’ αύ τόδ' ερεξε και έτλη καρτερός άνήρ εκεί ποτέ έπί στρατείας, άξιον άκουσαι. ξυννοήσας γαρ αυτόθι έωθέν τι είστήκει σκο­πών και επειδή ού προυχώρει αύτώ, ούκ άνίει, άλλα είστήκει ζητών, και ήδη ήν μεσημβρία, και άνθρωποι ήσθάνοντο και θαυμάζοντες άλλος άλλω έλεγεν ότι Σωκράτης έξ έωθινού φροντίζων τι έστηκε. τελευτώντες δε τίνες τών Ιώνων, επειδή εσπέρα ήν, δειπνήσαντες (καί γάρ θέρος τότε γε ήν) χαμεύνια έξενεγκάμενοι, άμα μέν έν τώ ψύχει καθηύδον, άμα δ' έφύλαττον αυτόν, ει καί τήν νύκτα έστήξοι. ό δέ είστηκει, μέχρι έως έγένετο καί ήλιος άνέσχεν έπειτα ωχετ' άπιών προσευξάμενος τώ ήλίω.

ΑΠΟΔΟΣΙΣ:

36. Και αυτά μεν σχετικώς μέ τό ζήτημα τούτο αξίζει όμως ν' ακούσετε

τό τί έκανε και έτραύηξεν αυτός ό αντρειωμένος

κάποτ' εκεί εις τό μέτωπον1. Συγκεντρωμένος δη­λαδή είς μίαν σκέψιν του, έστέκετο άπό τήν αύγήν εκεί και έσυλλονίζετο. Και επειδή δέν προχωρούσε εις τήν σκέψιν, αντί να τα παραίτηση, έξηκολούθει να στέκεται και νά τήν ζητεί. Και είχε μεσημεριάσει πλέον, και ό κόσμος τό έπήρεν είδηση και μέ κατάπληξιν άνεκοίνωσεν ό ένας είς τόν άλλον, ότι ό Σωκράτης από τό πρωΐ στέκεται εκεί και παρακολουθεί κάποιαν σκέψιν του. Είς τό τέλος (είχε βραδυάσει έν τω μεταξύ) μετά τό δείπνο μερικοί Ιωνες έσυραν έξω τά στρώματα των (κα­λοκαίρι ήταν τότε), άφ' ενός μέν δια να κοιμηθούν είς τά δροσερά, άφ' έτερου δέ δια νά παραφυλάξουν, αν θά έστεκεν έτσι ακίνητος και τήν νύκτα. Καί αυτός έμεινε πράγματι όρθιος, ώς πού έχάραξεν ή αυγή και ανέτειλε ό ήλιος. Ύστερα έκαμε τήν προσευχήν του είς τόν ήλιον2 καί άπεμακρύνθη.

1. Τό έπεισόδιον αυτό θά πρέπη νά θεωρηθη ιστορικόν. Ίσως ό μεταδώσας ή και ό Αλκιβιάδης έδώ νά υπερβάλλω κάπως ώς προς τήν διάρκειαν της ορθοστασίας. Πάντως συνήθεια του Σωκράτους δέν ήτο νά στέκεται πολύν χρόνον 175ε.

2. Τοιαύτας προσευχάς εις τόν ήλιον κατά τήν άνατολήν του συνιστά και δ Ησίοδος (Εργα 339) και ο Πλάτων (Νόμ. 887ε). εις τάς πόλεις θά είχε παραμεληθή τό Εθιμον. Ό Σωκράτης προσεύχετ' επίσης και εις τό τέλος του Φαίδρου, μετά μίαν άλλην δηλαδή πνευματικήν έκστασιν και συλλογήν.