θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Saturday, September 04, 2010

Περιπατητική σχολή.






Ούτω καλείται ή σχολή των μαθητών και οπαδών του Αριστοτέλους, λαβοΰσα τήν προσηγορίαν ταύτην εκ τών εν τοις περιστόοις του λυκείου περιπάτων του Αριστοτέ­λους, καθ' ους έδίδασκεν ούτος. Και αρχαιότεροι μεν περιπατητικοί, μετά τον θάνατον του Αριστο­τέλους εμφανιζόμενοι, είναι Θεόφραστος ό Λέσβιος, Εύδημος ό Ρόδιος, Άριστόξενος ό Ταραντίνος και Δικαίαρχος ό Μεσσήνιος. Ούτοι ήσχολούντο μάλλον περί επί μέρους επιστημονικώς με­λέτα; ή περί τήν μεταφυσικήν ή έπραγματεύοντο τά ηθικά ζητήματα επί τό δημωδέστερον, πλην δέ τίνων παραλλαγών εν τοις επί μέρους διετήρουν καθόλου τά αριστοτελικά διδάγματα αναλ­λοίωτοι. Κατά δέ τήν έλληνορρωμαϊκήν περίοδο επιφανείς περιπατητικοί είναι Ιερώνυμος ό Ρό­διος, ό Κριτόλαος, Διόδίορος ό Τύριος και Στράτων ό Λαμψακός, οΐτινες ύπερήσπιζον τά διδά­γματα του Αριστοτέλους κατά τών διαφόρων έπιθέσεων πλην του Στράτωνος, όστις ήρμήνευσετήν άριστοτελικήν φιλοσοφίαν πανθεϊστικώς, αρνηθείς τό ύπερκόσμιον του Θεού και τήν σύνθεση της ψυχής εκ θνητού και αθανάτου μέρους. Άλλοι αριστοτελικοί της περιόδου ταύτης είναι ό Έρμιππος, ό Σωτίων, ό Σάτυρος, οίτινες διέτριβον μάλ­λον περί έπιστημονικάς ή περί φιλοσοφικός με­λετάς και έκλινον προς τήν έκλεκτικήν φιλοσο­φίαν. Εφεξής, κατά τους χρόνους τών καισάρων, οι αριστοτελικοί, υπό τήν ροπήν της νεοπλατωνι­κής και της στωικής φιλοσοφίας τελούντες, ανέ­πτυξαν πλουσίαν φιλολογικήν ενέργειαν άναφερομένην εις τήν διόρθωσιν και έρμηνείαν των έργων του Αριστοτέλους, τών υπό του Ανδρόνικου του Ροδίου εκδοθέντων. Ό επιφανέστατος εκ τών ύπομνηματιστών τούτων του Αριστοτέλους είναι Α­λέξανδρος ό Άφροδισιεύς. Η περιπατητική φιλο­σοφία ήσκησε μεγάλην ροπήν κατά πάντα τόν μεσαίωνα, ιδίως δέ άπό της ΙΙ έκατονταετηρίδος η αραβική και ιουδαϊκή φιλοσοφία ή σχολή Οη σαν περί τό «Όργανον» του Αριστοτέλους, όστις από της ΙΓ' έκατονταετηρίδος εθεωρείτο ό κατ' εξο­χήν, φιλόσοφος, ό έχων τό κύρος εν πάσι τοις ζητήμασι της κοσμικής επιστήμης, ό πρόδρομος του Χριστού έν τοις φυσικοίς μόνον δε πολλοί σχολαστικοί τελούσαν υπό την ροπήν της αριστοτελικής φιλοσοφίας; άλλα και εκ των μεταρρυθμιστών ό Με­λάγχθων και άλλοι και εκ τών Ελλήνων πατριάρχης Γεννάδιος ό Σχολάριος, ό Γεώργιος Τραπεζούντιος, ο Θεόδωρος ο Γαζαΐος ελκονται της αριστοτελικής φιλοσοφίας. Και κατά τον ΙΗ' αιώνα εξακολουθεί ετι ή έπίδρασις της άριστοτελικής φιλοσοφίας. Μόνον δε άπο του Κάντ έγκατελείφθη οριστικώς, και κατά την ΙΘ' εκατονταετηρίδα δεν ελείπουσι μεμονωμένοι αυτής οπαδοί, πλην εννοείται τών οπαδών της επισήμου φιλοσοφίας της δυτικής Εκκλησίας, τής αποτελούσης συνέχειαν τής σχολαστικής πε­ριόδου.