θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Saturday, January 16, 2010

Για μια νέα Δελφική ιδέα


ΤΥΠΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2009

Του Δημήτρη Κακαβελάκη

ΑΡΙΣΤ. Β. ΜΙΧΟΠΟΥΛΟΣ
Εκδόσεις Ελληνική Ευρωεκδοτική


Ένα βιβλίο του Ελληνο-αμερικανού κα­θηγητή στο πανεπιστήμιο Florida State University Α Μιχόπουλου που το διαπέρνα η πρόκληση μιας μεγάλης σκέψης: «Να ξαναγίνει η Ελλάδα η αρχαία δόξα που ήταν». Με τωρινό όραμα να γίνει η Ελλάδα «πρωτεύουσα - χώρα» του κόσμου. Ένα όνειρο που μπορεί κάλλιστα να γίνει πραγματικό­τητα. Με έναν έξοχο συγκερασμό του κλασικού, με τον κόσμο του μέλλοντος Ένα βιβλίο που πέρασε απαρατήρητο το 1984 που πρωτοεκδόθηκε για να είναι, τώρα τόσο επίκαιρο, για νέο οραματισμό, πέρα από τα αδιέξοδα της πολύπλευρης κρίσης, που μας
κατακλύζει.
Ενας οραματισμής Ελληνας καθηγητής στο Florida State University οραματίστηκε από χρόνια μια «Ελ­λάδα βασίλισσα του κόσμου», μέσα από μια «νέα δελφική ιδέα» Αυτός ήταν και ο τίτλος του βιβλίου του το οποίο εκδόθηκε το 1984, από την ελληνική ευρωεκδο­τική. Στο βιβλίο αυτό (ο τότε υποδιευθυντής του Κέν­τρου Ελληνικών Σπουδών σ' αυτό το πανεπιστήμιο) διατυπώνει ένα όραμα, βασισμένο σ' ένα λαμπρό πα­ρελθόν, που προβλέπει σ’ ένα λαμπρότερο μέλλον. Το βιβλίο αυτό μου το χάρισε ο ίδιος, όταν είχε έρθει στην Ελλάδα, για την παρουσίαση του. Μιλήσαμε 2-3 φορές την εποχή εκείνη, που στην Ελλάδα ήταν κυρίαρχη η
αλλαγή, χωρίς πνευματικό όραμα, του οποίου, στην ουσία, είχε ζημιωθεί το αντίκρισμα. Έκτοτε, με τον ορα­ματιστή Έλληνα καθηγητή στην Αμερική, δεν ξανασυνοντηθήκαμε.
Πολλές φορές που ξανασκέφθηκα και παράλληλο προβληματίστηκα γιατί η Ελλάδα της συνεχούς πνευματικής διάβρωσης και εκπτώχευσης δεν αξιοποιούσε, με μεγάλη πνευματική περπατησιά υπερβαίνοντας τις κατεστημένες και υποδουλωτικές πολιτικές, στρατηγι­κές και τακτικές τη μέγιστη δελφική ιδέα σε συνδυα­σμό και με την ιδέα των Ολυμπιακών Αγώνων, νια μια πραγματική ανύψωση και αποκάθαρση.
Ελλάδα τωρινή. Από αλλαγή σε παραλλαγή
Όμως η Ελλάδα, έκτοτε, βάδισε από αλλαγή σε παραλλαγή, για να γίνει, τελικά, μια ευρωπαϊκή χώρα ισότιμη (ανισότιμη στην πραγματικότητα) με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρος, οι οποίες δεν έχουν την κληρονομιά, όπως έχει η Ελλάδα, του μεγάλου αρχαιοελληνικού πολιτισμού, που αποτέλεσε το με­γάλο υπόβαθρο της μεγάλης ευρωπαϊκής πνευματικής προ­όδου Η οποία. μετάλλαξε τις ουσιώδεις αξίες του ελληνικού πολιτισμού
Αυτή την ώρα όμως, η Ελλάδα βρίσκεται, με ευθύνη όλων των πνευματικών, πολιτικών και κοινωνικοοικονομικών φο­ρέων της στην κατάσταση της βαρύτατης οικονομικής κρίσης της, για να γίνει ο αποδιοπομπαίος τράγος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με σκληρό έλεγχο των επιτηρητών της όπως κάνουν από χθες, Οι οποίοι εντέλλονται την «καταψυκπκή λιτότητα» τουλάχιστο ως το 2015 και να δούμε
Συνευθύνονται τα μεγάλα κόμματα εξουσίας
Βέβαια, η πλειοψηφήσασα κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, αιτιάται την προηγούμενη κυβέρνηση Καραμανλή. Όπως, ακριβώς, αιτιατό την προηγούμενη κυβέρνηση Σημίτη «για τα ψεύτικα στοιχεία», με δημιουργικούς εθνικούς προ­ϋπολογισμούς κ.τ.λ.
Με κοινή, κατά τη γνώμη μας, συνευθύνη του σημερινού ελληνικού καταντήματος, οικονομικής, πολιτικής και κοινωνικής χρεωκοπίας και των δυο κομμάτι της εξουσίας. Με αυτές τις θλιβερές σκέψεις, ξοναθυμήθηκα τη «δελφική ιδέα» του οραματιστή Έλληνα καθηγητή στο Φλώρτντα. Μια ιδέα που με απασχολούσε, ως διεθνική ελληνική προτεραι­ότητα αξιοποίησης των δελφικών ως νέου ομφαλού του κό­σμου ως κέντρου μόνιμης διάσκεψης όλων των μεγάλων στοχαστών, καλλιτεχνών, ποιητών και επιστημόνων, οραμα­τιστών για το μέλλον της ανθρωπότητας Μάλιστα, ως πρώην πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρίας Δημοσίων Σχέσεων, έκανα μια ευρωπαϊκή διακήρυξη στο δεύτερο συνέδριο της Ελληνι­κής Εταιρίας Δημοσίων Σχέσεων, που πραγματοποιήθηκε στους Δελφούς. Αλλά και πριν οπό αυτό το γεγονός πάλι από το βήμα της ΕΕΔΣ διατύπωσα αυτή την πρόταση, πολύ πριν από την εποχή που ο Κ. Καραμανλής δημιούργησε το Κέντρο των Δελφών, ως έναν ακόμα γραφειοκρατικό ελληνικό οργανισμό. Ο οποίος δεν λειτούργησε με προδιαγραφές παγκο­σμίου οράματος από το διαχρονικό και παγκόσμιο σημείο που εκχύθηκε το απολώνειο φως.
Από εκεί που πρωτολειτούργησε η μεγάλη δελφική ιδέα «η δελφική αμφικτιονία και η δελφική φιλοσοφία», όπως τις κα­τέγραψε στο βιβλίο του. ο αξιόλογος στοχαστής Ιωάννης Καρακώστας, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Δωδώνη το 2003
Να αναστοχαστούμε δελφικά και παγκόσμια
Η βαριά κρίση που αντιμετωπίζει η Ελλάδα τώρα, με νέα έν­ταση επεκτεινόμενης αβεβαιότητας, για όλα τα εθνικά και κοι­νωνικά μας θεμοτα, μας υποχρεώνει -πέρα από τα λεγόμενα και επιλεγόμενα- αδιέξοδα μας να αναζητήσουμε μεθόδους για αντιμετώπιση τους. Σ' αυτές θα πρέπει να συμπεριλαμβά­νονται αξιοποιήσεις ελληνικών ιδεών και αξιών, που έχουν παγκόσμια διαχρονική πνευματική και λειτουργική αξία, όπως η δελφική ιδέα που ήδη αναφέραμε, τόσο του καθηγητή Αριστ. Μιχόπουλου. όσο και του συγγραφέα Ιωάννη Μιχ Καρακώσια
Η νέα αποστολή της Ελλάδας
Γι’ αυτή τη νέα αποστολή, πρότεινε από το 1984 στο βιβλίο του ο καθηγητής Μιχόπουλος το σκεπτικό: ΚΑΤΩ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ. ΖΗΤΩ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ. Αυτή την αντίληψη όμως δεν την αντιμετώπισε κανείς Έλληνας πολιτικός ή πνευματικός φορέας, γιατί οι μεγάλοι πωλητές όπλων (Αγ­γλία. Αμερική, Ρωσία, Γαλλία) μας ήθελαν καταναλωτές των διάφορων οπλικών συστημάτων που παρήγαγαν, για στήριξη της οικονομίας, αλλά και για προώθηση των στρατηγικών σκοπιμοτήτων τους.
Με φυσική συνέπεια να αποτελεί συνεχώς χώρο ανασφά­λειας, που έπρεπε να την αντιμετωπίζει με εξοπλισμό, για να βαρύνει τους προϋπολογισμούς της, με διαπλοκές διεθνών και ντόπιων προμηθευτών και διαμεσολαβητών, εμπόρων, ακόμα όμως και αναμιγνυόμενων νέων στρατιωτικών, πολιτι­κών κ.τ.λ.
Όμως, αντί για τους εξοπλισμούς η Ελλάδα μπορούσε να αποκτήσει την ισχυρότερη και καλύτερη άμυνας, με μια νέα μορφή, σύμφωνα με τις προτάσεις Μιχόπουλου για να γίνει:
1 Κέντρο διεθνών οργανισμών, που προάγουν την παγκό­σμια ειρήνη και συνεργασία.
2 Κέντρο διεθνών συνεδρίων.
3 Παγκόσμιο ζωντανό μουσείο στην υπηρεσία των 9 μουσών της ανθρωπότητας
4. Πανεπιστημιούπολη της υφηλίου
5 Κέντρο-τροφή και θεματοφύλακας των ανθρωπιστικών και πολιτιστικών αξιών.
6. «Καταφύγιο» της πνευματικής και καλλιτεχνικής ηγεσίας της υφηλίου, που θα σκέπτεται για τα προβλήματα του πλα­νήτη
Όπου, η Ελλάδα, σε συνδυασμό με νέα τουριστική ανάπτυξη, θα ξαναακτινοβολήσει παγκόσμια για να δημιουργηθεί μια νέα ελληνική πραγματικότητα, με τους Νεοέλληνες, για πρώτη φορά, να μην είναι μόνο καταναλωτές, αλλά και δημιουργοί πολιτισμού. Με το μεγάλο όραμα να γίνει η Ελλάδα «πρω­τεύουσα -χώρα του κόσμου».
Πίστη στις ελληνικές δυνατότητες
Ένα βιβλίο πλούσιο σε ιδέες και γόνιμο σε προτάσεις πραγματοποίησης τους. Ένα βιβλίο γεμάτο από πίστη για την Ελ­λάδα, ως χώρα -
κέντρο των μεγάλων οραμάτων της ανθρωπότητας.
Το βιβλίο του καθηγητή Αριστ. Μιχόπουλου έχει τα εξής περιεχόμενα
- Πρόλογος, εισαγωγή Οι αετοί του Δία.
1 Ελλάδα. Δελφοί. Υφήλιος
- Η Α/δελφική ιδέα
- Ποτέ δεν είναι αργά
2. Από το χάος στην τάξη
• Γιατί συμφέρει στους διεθνείς οργανισμούς και τα κοινωφελή ιδρύματα να εγκατασταθούν στην Ελλάδα
- Γιατί συμφέρει την Ελλάδα να καταστεί το παγκόσμιο κέντρο διεθνών κοινωφελών ιδρυμάτων
- Ανώτατη παιδεία: Για μια ουσιαστική αλλαγή.
3 Επιπτώσεις στην οικονομία
Επιπτώσεις στη παιδεία, στην άμυνα, στον τουρισμό, στην πολιτική ζωή. στον πολιτισμό
4. Υλοποίηση του σχεδίου
- Τρόποι δράσης
• Μεταφορά των ολυμπιακών αγώνων μόνιμα στην Ελλάδα
- Μεταφορά διεθνών οργανισμών και κοινωφελών ιδρυμάτων
- Εγκατάσταση πανεπιστήμιων
- Οικονομική κάλυψη των έργων
- Εσοδα αποσχόλησης
5. Μελλοντολογία και επίλογος
Μεγάλο όνειρο, μεγάλο πάθος
Παραθέτουμε ένα απόσπασμα από το τελευταίο μέρος του βιβλίου του καθηγητή Α. Μιχόπουλου για τη Μελλοντολογία που επισημαίνει την αξία και τη σημασία της οραματικότητας για τη Νέα Ελλάδα του κόσμου - κέντρου της ανθρωπότητας: «Στο διάβα των αιώνων, μερικά άτομα άνοιξαν καινούργιους δρόμους, οπλισμένα με τίποτε άλλο -παρά την ενόραση τους! Όπως όμως, έχουμε άτομα με διορατικότητα και τολμηρά όνειρα, που μετατρέπονται σε πραγματικότητα έχουμε και πόλεις, πολιτείες και χώρες ολόκληρες Αναφέραμε ήδη την Ελβετία και την Ιαπωνία. Σε μικρότερη κλίμακα αναφερόμαστε στην πόλη της Βοστώνης. Μερικοί οραματιστές, πριν από αρ­κετές δεκαετίες, ονειρεύτηκαν αυτή η πόλη να γίνει η Αθήνα της Αμερικής Μεγάλο το όνειρο, αλλά μεγάλος και ο πόθος, να μετατραπεί το όνειρο σε πραγματικότητα. Με τη Βοστώνη να μην ονειρεύεται πλέον, αλλά να ζει μια μοναδική πραγμα­τικότητα Χωρίς υπερβολή, έχει γίνει το «σχολείο του σύγχρο­νου κόσμου», όπως η Αθήνα του Περικλή ήταν το σχολείο του αρχαίου κόσμου. Σήμερον, δεν υπάρχει άλλη πόλη στην κόσμο, με τόσα πολλά πανεπιστήμια - άνω των 50. Με σύ­νολο φοιτητών πάνω οπό τις 300.000 και υψηλό επίπεδο μόρφωσης των πολιτών της.
Ετσι, χάρη στο θαύμα της Βοστώνης, η πολιτεία της Μασσαχουσέτης στην οποία ανήκει η Βοστώνη περηφανεύεται σή­μερα ως είναι «Η συνείδηση του έθνους», δηλαδή των ΗΠΑ». Γιατί, όμως, να μην ονειροπολήσουμε κι εμείς: Μήπως δεν έχουμε το δικαίωμα -περισσότερο μάλιστα από κάθε άλλο λαό- να ονειροπολήσουμε για να κάνουμε την Ελλάδα «Συνείδηση του κόσμου».
Ένα βιβλίο πρόκληση -που ατυχώς πέρασε απαρατήρητο- για να ξαναδούμε το ελληνικό αύριο με άλλη ματιά, όπως δεν μπορέσαμε ακόμα να την δούμε