NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Tuesday, April 21, 2009

Η «χρυσοτόκος τελετή» και το μεγάλο ψέμα του «Αγίου Φωτός»



Μια επικερδέστατη επιχείρηση που πέρασε από τους Λατίνους στους ορθοδόξους


Το ΠΟΝΤΙΚΙ Πέμπτη 16 Απριλίου 2009


Eπιτέλους, αδελφοί, πιστεύοντες και μη πιστεύοντες, δεν πρέπει έστω και τώρα να ανοίξει μια σοβαρή συ­ζήτηση γι' αυτή την άθλια ιστορία του «Αγίου Φωτός» και της τάχα μου «θαυματουργώ τω τρόπω» αφής του μέσα στο κουβούκλιο του Παναγίου Τάφου, ό­που εισέρχεται μόνος το μεσημέρι του Μεγάλου Σαβ­βάτου (πρώτη Ανάσταση) ο εκάστοτε πατριάρχης Ιεροσολύ­μων και στη συνέχεια το μοιράζει στους αλαλάζοντες πιστούς για να φτάσει και σε μας;
Χρόνια τώρα έχουμε ανοίξει το θέμα από αυτήν εδώ την ε­φημερίδα και όμως ουδενός ιδρώνει το αυτί.

Έτσι και μεθαύριο θα επαναληφθούν οι ίδιες σκηνές και μετά οι πιστοί θα κληθούν να σπεύ­σουν να πάρουν το «Άγιον Φως» που θα έχει ανάψει με σπαρμα-τσέτο, με σπίρτο, με αναπτή­ρα, με καντηλέρι κι ό,τι μπορεί να φανταστεί ανθρώπου νους, όχι όμως και με θαύμα, όπως προσπαθούν να μας πείσουν οι ρασοφόροι. Ευτυχώς, όχι όλοι, διότι υπάρχουν και κάποιοι που σέβονται το ράσο τους και το ποίμνιο τους και ξεκαθαρίζουν πως πρόκειται για μια απλή τε­λετή με έναν απολύτως σεβα­στό συμβολισμό.
Αδυνατώντας να βάλουμε μυαλό σε όσους παίζουν μ' αυτή την υπόθεση θα περιοριστούμε ναξαναμιλήσουμε για την καθόλου κολακευτική για τους φανατικούς ρασοφόρους ιστορία της και να επικαλεστούμε τις θέσεις μεγάλων προσώπων της Εκκλησίας που είχαν χωρίσει από νωρίς τα τσανάκια τους από τα κατορθώματα των καλογήρων στους Αγίους Τόπους.
Για μια ακόμη φορά καταθέτουμε τη μαρτυρία της... Ιστο­ρίας αλλά και μεγάλων προσώπων της Εκκλησίας που από τα παλιά τα χρόνια είχαν ξεκαθαρίσει τη θέση τους (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν ήταν πιστοί χριστιανοί) από όλη αυτή την υπόθεση. Θυμίζουμε λοιπόν κι εσείς βγάλτε μόνοι τα συμπερά­σματα σας.


Σκαρφίστηκαν το θαύμα

Μερικά χρήσιμα ιστορικά στοιχεία, για να καταλάβουμε κα­λύτερα αυτή τη θλιβερή ιστορία, αδέρφια:

Οι Άραβες του Ααρούν Αλ Ρασίντ παρέδωσαν στους παπι­κούς καλογήρους τα προσκυνήματα των ΑγίωνΤόπων (μαζί με τα σχετικά προνόμια, που σήμαιναν και πολύ χρυσάφι) στα χρό­νια του Καρλομάγνου (768-814 μ.Χ.)
- Όταν πέθανε ο χαλίφης, το 8θ9 μ.Χ., τα προνόμια των καλογήρων καταργήθηκαν.
Τι να κάνουν οι άνθρωποι, που είχαν μάθει να ζουν μέσα στο χρήμα; Σκαρφίστηκαν το Βαύμα. Μάλιστα τον 90 αιώνα μ.Χ. οι προσπάθειες τους συνάντησαν την αντίδραση του σουλτάνου της Παλαιστίνης και αυθέντη της Παλαιστίνης Χακίμ Μπαμρ Αλλάχ, ο οποίος διέταξε να κατασκαφεί ο ναός της Αναστάσεως εκεί όπου συντελείτο το «θαύμα»!
Το 1118 μ.Χ. ο Άραβας κυρίαρχος Σαλάχ Ελ Ντιν παραχώρησε στους ορθόδοξους μοναχούς τα προσκυνήματα των Αγίων Τόπων. Ο Ελ Ντιν όριζε ότι «ο πατριάρχης των Ελλήνων θα είναι ο κύριος του Καμαρέ (ναού του Παναγίου Τάφου) και αυτός θα παίρνει από τον τάφο του Ικάς το Άγιον Φως για να το μοιράζει στους Ναζωραίους (χριστιανούς)».
Έτσι πέρασε στους 'Ελληνες η δικαιοδοσία του Αγίου Φωτός και ο έλεγχος αυτής της «χρυσοτόκου τελετής», όπως τη χαρα­κτηρίζει ο ιστορικός Κυριάκος Σιμόπουλος. Και βεβαίως άρχισε και το παραμύθιασμα των χιλιάδων «χατζήδων», που ψάχνουν τη σωτηρία της ψυχής τους ταξιδεύοντας στους Αγίους Τόπους.
Τον 18ο αιώνα έχουμε μια διαφωτιστική αναφορά για το ι­στορικό της «θαυματουργού καθόδου του Αγίου Φωτός» από τον ιησουίτη μισιονάριο (απεσταλμένο) Du Bernart. Το 1771 έ­στειλε από το Κάιρο υπόμνημα στον άμεσο προϊστάμενο του καθολικό επίσκοπο της Τουλούζης. Στο πρώτο μέρος αναφέ­ρεται στο ιστορικό της τελετής, σημειώνει πως ήταν εφεύρε­ση των Λατίνων βασιλιάδων της Ιερουσαλήμ στα χρόνια των σταυροφοριών και προσθέτει πώς στη συνέχεια αξιοποιήθηκε από τους ορθόδοξους παπάδες:

«Ιδού το ιστορικό αυτού του δήθεν Αγίου Φωτός. Ο Foulcher de Chartres, εξομολογητής του Βaudouin Α', δεύτερου βασιλιά της Ιερουσαλήμ, διηγήθηκε ένα θαύμα που έγινε μπροστά σ' ο­λόκληρο τον λαό της Ιερουσαλήμ και που ο ίδιος είδε με τα μάτια του /Ελεγε πως το Μεγάλο Σάββατο, παραμονή του Πάσχα, ο Θεός, θέλοντας να τιμήση τον τάφο του Ιησού και να αναθερ-μάνη την πίστη των χριστιανών, έστειλε από τον ουρανό μια φλό­γα που κατέβηκε στον Άγιο Τάφο και άναψε όλα τα καντήλια, που, σύμφωνα με τα εκκλησιαστικά έθιμα, ήταν σβηστά από τη Μεγάλη Παρασκευή. Αυτή η φλόγα, πετώντας από τη μια άκρη στην άλλη, άναψε όλα τα καντήλια του ναού.
Έλεγε, επίσης, ότι κάποτε ο Θεός, θέλοντας να δοκιμάση την πίστη των χριστιανών και να τιμωρήση ίσως τον κλονισμό της ευσέβειας τους, καθυστέρησε μερικές ώρες την πραγματοποί­ηση του θαύματος. Τελικά η κάθοδος του Αγίου Φωτός έγινε την ημέρα του Πάσχα ύστερα από επίσημη λιτανεία όλων των χριστιανών με επικεφαλής τον ίδιο τον βασιλιά. Ολοι βάδιζαν α­νυπόδητοι με θρήνους και δάκρυα. Κραυγές αγωνίας εκλιπα­ρούσαν τον 'Υψιστο να κάνει το θαύμα του.

Το θαύμα συνεχιζόταν και επί βασιλείας του Βaudouin Β', όπως βεβαιώνουν οι Βaronius και Sponde. Ο πάπας Ουρβανός Β', δημηγορώντας στο κονσίλιο της Κλερμόν το 1095. αυτό α­κριβώς το Θαύμα επικαλέστηκε στην προσπάθεια του να πείση τους χριστιανούς πρίγκιπες της Ευρώπης να ενώσουν τους στρα­τούς τους και να εκστρατεύσουν για την απελευθέρωση της γης που με τέτοιο θαύμα τιμούσε ο Θεός. Αλλά κατά τα φαινόμενα το θαύμα σταμάτησε λίγο ύστερα από τους πρώτους βασιλιάδες της Ιερουσαλήμ.
Ο ζήλος των πριγκίπων της χριστιανοσύνης είχε υποχωρήσει και η ευλάβεια των καθολικών είχε εκφυλισθή. Και ενώ οι καθολικοί παραδέχονται πως το θαύμα δεν γίνεται πια, οι σχισματι­κοί (σ.σ.: εννοεί τους 'Ελληνες ορθοδόξους) βρήκαν ευκαιρία να το διαιωνίσουν.

Παπάδες και πατριάρχες εκμεταλλεύονται την ευπιστία του ποιμνίου που προσμένει την άγια ουράνια φλόγα τη νύχτα του Μεγάλου Σαββάτου. Εφτά ώς οχτώ χιλιάδες πιστοί, ερεθισμέ­νοι από την περιέργεια, συρρέουν στην Ιερουσαλήμ για να πα­ρακολουθήσουν το θέαμα. Αυτό το πλήθος αποτελεί σημαντική πηγή πόρων για τους σχισματικούς'Ελληνες, που εξασφαλίζουν έτσι την επιβίωση τους και την κανονική καταβολή των φόρων στουςΤούρκους».
Φόβος λιντσαρίσματος
Το 1775 ο Νικηφόρος Θεοτόκης, ένα από τα μεγαλύτερα μυα­λά της Ορθοδοξίας, ρωτήθηκε από τον Ελευθέριο Μιχαήλο:
«Αληθές ή πλάσμα το εν Θεοδέγμονι του ΣωτήροςΤάφω κατά την κυ-ριώνυμον του Πάσχα ημέραν φως;». Και ο Θεοτόκης απάντη­σε με κατηγορηματικό τρόπο ότι οι αρχιερείς άναβαν το φως μέσα στο κουβούκλιο. Ωστόσο τους δικαιολό­γησε για την εξαπάτηση των πιστών σημειώ­νοντας ότι δεν μπορούσαν να αποκαλύψουντην αλήθεια γιατί υπήρχε ο φόβος μήπως το πλήθος εξα­γριωθεί και τους λιντσάρει: «Ουκαπ'ουρανού κατέρχεται, ; δ' από του τάφου αναβλύζει, αλλ' επί την διακονίαν ταύτην ταχθείς αρχιερεύς εν τω λεγομένω εισελθών κουβουκλίω, τον πυρίτην παίων, πυρ εξάγει επάνω του ζωοδόχου τάφου πρότερον τριβείσας λαμπάδας κρατών εξέρχε­ται και το φως μεταδιδωσιν ως ηγιασμενον τη επαφή και προσαύσει του Παναγίου Τάφου. Και ο μεν αγελαίος λαός εκ του Τά­φου το φως ανάβλυσαν νομίζει, ουδείς δ' αυτώ τουναντίον ει­πείν θαρσεί, δεινόντιπαθείνδεδιττόμενος».

Αποκαλυπτικότατος και σκληρός στην το­ποθέτηση του για την εξαπάτηση των πιστών είναι και ο Αδαμάντιος Κοραής στον «Διάλο­γο περί του εν Ιεροσολύμοις Αγίου Φωτός». Ο Κοραής απέδειξε με επιχειρήματα από την Αγία Γραφή ότι όλα ήταν μια απάτη:

«Φώτιος: Αυτή (η Ιερά Γραφή) μας επρο-φήτευσεν ότι μέλλουν να γεννηθώσιν εις την χριστιανικήν θρησκείαν πονηροί και γόητες άνθρωποι, υποκριταί, ψευδολόγοι, ψευδόχρι-στοι,πλανώντες τους ανθρώπους με δαιμονι­κός διδασκαλίας, πλεονέκται εμπορευόμενοι τους χριστιανούς με πλαστούς λόγους, με μύ­θους γραώδεις, με ψευδή θαύματα, διά να τρέφωσι τας καθη­μερινός τρυφάς και να πληρώνωσι τας ηδονάς των.
(...) Δεν σε λανθάνει βέβαια πόσαι χιλιάδες προσκυνητών υπάγουν κατ' έτος εις την Ιερουσαλήμ και πόσας μυριάδας γρο­σιών εξοδευει καθείς εξ αυτών, διά να αξιωθή να ίδη το άγιον φως.

Καλλίμαχος:Έχεις δίκαιον. Πιθανόν, ότι πολλαί χιλιάδες αρ­γυρίων δαπανώνται ματαίως εις αυτό.

Φώτιος: Πρόσθες και όσας εξοδεύουν οι ταλαίπωροι Γραικοί εις τα σπαρμένα καθ' όλην την Ασιανήν και Ευρωπαίαν Ελλάδα μετόχια των Αγιοταφιτών διά την προς το άγιον φως ευλάβειαν.

Καλλίμαχος: Αν πρόσθεσης και ταύτα, γίνονται νομίζω πολλότατα εκατομμύρια γροσιών.Φώτιος: Ω, μωρία! Ω, τυφλότης! Αρα εσυλλογίσθησαν ποτέ πόσην ζημίαν προ­ξενούν εις το Γένος, γενόμενοι εμπόδιον της προκοπής και της ευδαιμονίας των Ελλήνων!». Επιτέλους, μωρέ, σήμερα δεν βρίσκεται ένας εκκλησιαστικός άνδρας με φιλότιμο να μιλήσει ανοιχτά στον κόσμο; Να πει την αλήθεια;Έως πότε θα ζούμε στην εποχή του Κουκούπετρου;


Το τσακμάκι του Πατριάρχη


Mια ενδιαφέρουσα και ζωντανή περιγραφή των όσων διαδραματίζονται κατά την αφή του Αγίου Φωτός έδωσε ένας περιηγητής, ο Γάλλος κληρικός Ντουμντάν, που ταξίδεψε στην Παλαιστίνη το 1561.0 Ντουμντάν γράφει ότι οι «σχισματικοί» (έτσι αποκαλούσαν οι ρωμαιοκαθολικοί τους ορθοδόξους) αρχιερείς της Ανατολής άναβαν τη λυχνία με το τσακμάκι: «(...) Ο πατριάρχης με πέντε ή έξη μονάχα μητροπολίτες ζυγώνει στην πύλη του Αγίου Τάφου όπου του αφαιρούν τοφαιλόνιο για να μπη. Εκείνη τη στιγμή ξεσπάει καινούργιο πανδαιμόνιο. Αντηχεί τόσο βροντερά που είναι αδύνατον ν' ακούσης και τους φοβερώτερους κεραυνούς. Χιλιάδες στόματα κραυγάζουν, με μανία, ουρλιάζουν "Ελέησαν!, Ελέησον". Τα χέρια υψώνονται ψηλά με τις λαμπάδες, τα μάτια είναι στυλωμένα στον θόλο του ναού σε αγωνιώδη προσμονή της στιγμής που θα κατέβη το Αγιο Φως. Και στις εξέδρες οι γυναίκες πολλαπλασιάζουν τα ξεφωνητά και τους στεναγμούς, σαλεύουν τα χέρια τους σε δέηση προς τον ουρανό, λες κι εκλιπαρούν τον Θεό να στείλη, επί τέλους, αυτό το φως που με τόση λαχτάρα προσμένουν. Μέσα σ' αυτήν την οχλοβοή ο πατριάρχης μπαίνει στον Άγιο Τάφο. Οι γενίτσαροι φρουρούν αυστηρά την είσοδο ώστε να μη δη κανείς τι συμβαίνει στο εσωτερικό. Εκεί ο πατριάρχης μ' ένα τσακμάκι δίνει φωτιά κι ανάβει τα καντήλια και μια δέσμη λαμπάδες που κρατάει στα χέρια του. Βλέποντας τον τα πλήθη να βγαίνει με το πολυφίλητο φως ξεσπούν σε επιφωνήσεις ευτυχίας, σε κραυγές χαράς, σε ομαδικό παραλήρημα ενθουσιασμού που είναι αδύνατον να περιγραφή. Κι ορμούν κατεπάνω του για ν' ανάψουν τις λαμπάδες τους από τις δικές του, για νάχουν μια αμεσότητα επαφής με το Άγιο Φως. Δέκα βήματα πρέπει να διατρέξη για να φθάση στο ιερό. Αλλά γΓ αυτά τα δέκα βήματα χρειάστηκε ένα τέταρτο της ώρας. Τον έχουν κυκλώσει από όλες τις μεριές, τον συμπιέζουν, τον συνθλίβουν. Είναι σκεπασμένος από δάσος χεριών και από λαμπάδες, έτσι που δεν διακρίνεται πια καθόλου. Εκείνοι που βρίσκονται δεκαπέντε βήματα πίσω, απλώνουν τα χέρια τους ν' αρπάξουν τις λαμπάδες από τους κοντινούς, οι λαμπάδες θρυμματίζονται γίνονται κομμάτια, δεν απομένει ούτε μια γερή. Οι ραβδούχοι που αγωνίζονται να επιβάλουν την τάξη, άλλους σημαδεύουν κι άλλους χτυπάνε. Κι ο πατριάρχης που κρατάει υψωμένα τα κεριά δέχεται συνεχώς χτυπήματα στα χέρια.

Στο μεταξύ το πανδαιμόνιο συνεχίζεται, κι όσο περνά η ώρα εντείνεται ολοένα. Τέλος, ο αρχιερέας φθάνει σ' έναν πέτρινο βωμό, ανεβαίνει με δυο επισκόπους, παίρνει δύο νέες δέσμες κεριών αναμμένων και ύστερα άλλες κι άλλες. Και τα πλήθη συνωθούνται μετά μανίας για να πάρουν φως από τα χέρια του πατριάρχη.
Εκείνοι που το κατορθώνουν δεν κρύβουν τη χαρά τους, ακτινοβολούν, πανηγυρίζουν και προσφέρουν το φως που απέκτησαν ύστερα από τόση μάχη στους άλλους με αγαλλίαση και κυρίως στις γυναίκες που δεν μπορούν να πλησιάσουν.
Μερικοί, είτε από κάποια ειδική εύνοια, είτε ύστερα από μερικούς ραβδισμούς, είτε με μερικά πιάστρα που δίνουν στους γενίτσαρους μπαίνουν στον ίδιο τον Άγιο Τάφο, ανάβουν τις λαμπάδες από τα ίδια τα καντήλια που πρωτοδέχτηκαν το Άγιο Φως και βγαίνουν υπερήφανοι και πανευτυχείς. Δεν λογαριάζουν ούτε τους κόπους ούτε τα χρήματα που τους στοίχισε αυτή η επιτυχία.Μέσα σ' ένα τέταρτο της ώρας άναψαν όλα τα καντήλια του ναού (τα υπολόγισα σε οχτακόσια). Οι σκηνές που διαδραματίστηκαν ανάμεσα στους Έλληνες για τη διανομή του Αγίου Φωτός επαναλαμβάνονται τώρα στα παρεκκλήσια των Αρμενίων, των κοπτών, των Σύρων και των Αιθιόπων, θαρρείς πως ο ναός πήρε φωτιά, ότι τον κατατρώει μια πελώρια πυρκαγιά...»






Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΧΕΙ ΜΠΑΓΙΟΚΟ




Oι πρώτες αναφορές για την τελετή ανάγονται στον 2ο αιώνα μετά Χριστόν και μιλούν για μια απλή συμβολική αναπαράσταση και τίποτε άλλο. Αυτή η ιστορία κράτησε χρόνια. Μέχρι που έφτασαν διάφοροι Φράγκοι παπάδες κα ι αληταράδες τυ­χοδιώκτες, σαν εκείνο τον απερίγραπτο (και μεταγενέστερο βεβαίως) καλόγε­ρο, τον Κουκούπετρο, που διαβάζαμε στα σχολικά βιβλία. Αυτοί που στο βά­θος του μυαλού τους είχαν μόνο τα μπικικίνια, ψυλλιάστηκαν πως η υπόθεση κρύβει χρυσάφι και το γύρισαν στα... θαύματα! Μάλιστα, για να μαζέψουν κόσμο για τις σταυροφορίες, επικαλούνταν και το «θαύμα» του Αγίου Φωτός! Έτσι, η απλή τελετή με τον συμβολισμό της έδωσε τη θέση της στη δεισιδαιμονία και τον σκοταδισμό.


Όταν ο έλεγχος των προσκυνημάτων αποδόθηκε στους ορθοδόξους, συνε­χίστηκε το ίδιο βιολί της εκμετάλλευ­σης των πιστών. Με μια διαφορά: διά­φοροι Λατίνοι συγ­γραφείς και περιηγητές κατήγγελλαν τους ορθοδόξους ρασοφόρους για θεομπαιξία ξεχνώντας πως αυτοί ήταν οι πρώτοι διδάξαντες στο σπορ αυτό. Κι όσο κι αν φώναζαν με­γάλες μορφές της Εκκλησίας, τ' αυτί των «φρουρών του Παναγίου Τάφου» δεν ί­δρωνε.




ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΕΝΑΣ ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΕ ΜΙΑ ΚΗΔΕΙΑ

Ρίξτε μια ματιά στο μήνυμα που μας στέλνουν τα πρόσωπα:


Ο Ήρωας στην ταινία συνειδητοποιεί πως ο πατέρας του ήταν ομοφυλόφυλος παρατηρώντας τα αντικείμενα στο δωμάτιό του.
Πρώτο απ΄όλα ένα Ελληνικό άγαλμα: ένας χάλκινος έφηβος αθλητής.

Πρόκειται για την διάδοση και διατήρηση ψευδών στερεοτύπων που αφορούν την Ελλάδα.





Θεσσαλονίκη: Να σωθεί ο Ναός της Αφροδίτης στην πλατεία Αντιγονιδών!

Η ΔΙΑΛΕΞΗ ΤΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ Γ. ΚΑΡΑΔΕΔΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΝΑΟ ΤΗΣ ΑΦΡΟΔΙΤΗΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΝΤΙΓΟΝΙΔΩΝ












Ανεκτίμητος θησαυρός στην πλατεία Αντιγονιδών

Αποφασιστικής σημασίας για το μέλλον της ανασκαφής και την τύχη του αρχαιοελληνικού ναού της Αφροδίτης η πρώτη μετά το Πάσχα συνεδρίαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (ΚΑΣ).


ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ

ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ



ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ.

Δημοσιεύθηκε από 12thespis στο Απριλίου 20, 2009

Ένα εκπληκτικής ομορφιάς αρχαίο μνημείο, ο Ναός της Αφροδίτης στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, κινδυνεύει να μπαζωθεί!
Η κινητοποίηση όλων είναι αναγκαία!
Με πρωτοβουλία ευαισθητοποιημένων πολιτών
συγκέντρωση την ερχόμενη Τρίτη 28 Απριλίου στις 6.30 το απόγευμα
στο ξενοδοχείο Ιμπέριαλ που βρίσκεται στην οδό Αντιγονιδών.
Θα είμαστε όλοι εκεί!

Μακέτα του Ναού της Αφροδίτης κατα τους πρώτους μ.Χ. αιώνες
Σε ποιο σημείο της πόλης βρίσκεται ο Ναός

Στην πλατεία Αντιγονιδών, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης! Ακριβώς κάτω από αυτήν και σε ένα διπλανό, άδειο μέχρι σήμερα οικόπεδο, βρίσκεται θαμμένος ο εκπληκτικός αρχαιοελληνικός Ναός της Αφροδίτης, ένα σπάνιο εύρημα του 6ου αι. πΧ που μεταφέρθηκε στην πόλη από την Αίνεια, την πόλη που ίδρυσε ο Αινείας έξω από τη Μηχανιώνα.
Πότε και πώς ανακαλύφθηκε ο ναός; Ο υστεροαρχαϊκός ναός, αφιερωμένος στη Θεά Αφροδίτη, ήταν γνωστός από τα διάσπαρτα στην πόλη της Θεσσαλονίκης ιωνικά αρχιτεκτονικά μέλη του, τα περισσότερα από τα οποία προέρχονται από την εκσκαφή των θεμελίων που έγινε το 1936 για την ανέγερση διώροφης οικοδομής στο οικόπεδο που βρίσκεται στη διασταύρωση των οδών Κρυστάλλη και Διοικητηρίου.
Η περιοχή που τώρα πια ονομάζεται Διοικητήριο ήταν γνωστή στους ρωμαϊκούς χρόνους της πόλης ως περιοχή των ιερών, αφού εκεί ήταν συγκεντρωμένοι οι περισσότεροι ναοί και ιερά..
Το 2000 με την ευκαιρία της κατεδάφισης της διώροφης οικοδομής σε οικόπεδο που βρίσκεται στην πλατεία Αντιγονιδών, πραγματοποιήθηκε ανασκαφή από την αρχαιολόγο Α.Τασιά, η οποία ξανάφερε στο φως την κρυμμένη πλούσια ιστορία της πόλης. Αποκαλύφθηκε τότε το ανατολικό τμήμα της κρηπίδας του συγκεκριμένου ναού, αγάλματα των ελληνορωμαϊκών χρόνων και πλήθος θραυσμάτων αρχιτεκτονικών μελών. Οι κίονες του ναού οι οποίοι φθάνουν τα 7 μέτρα σε ύψος, όπως και πολλά από τα ευρήματα, χάρη και στις προσπάθειες των αρχαιολόγων της ΣΤ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων και των υπευθύνων του Αρχαιολογικού Μουσείου, εκτίθενται σήμερα σε αίθουσα του Αρχαιολογικού Μουσείου της Θεσσαλονίκης.
Η αξία του μνημείουΌπως ανέφερε στη δημοσιογράφο Στελίνα Μαργαριτίδου ο αρχιτέκτονας αρχαιολόγος, αναπληρωτής καθηγητής στο ΑΠΘ, κ. Γιώργος Καραδέδος:
«Πρόκειται για ένα εύρημα μοναδικό στο είδος του, μεγάλο μέρος του οποίου εκτίθεται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο. Το ύψος των κιόνων του φθάνει τα επτά μέτρα και όπως είναι φυσικό, δεν μπορούν υπό τις παρούσες συνθήκες μέσα σε μια αίθουσα μουσείου να εκτεθούν έτσι ώστε να αναδεικνύεται το ακριβές μέγεθός του. Γνωρίζουμε ότι ο υπόλοιπος ναός συνεχίζει δυτικά κάτω από το οδόστρωμα της οδού Διοικητηρίου και της πλατείας Αντιγονιδών. Η αρχιτεκτονική και καλλιτεχνική αξία του ναού είναι μεγάλη και η εικόνα του μπορεί να βελτιωθεί, ειδικά εάν σκεφτεί κάποιος ότι τα μέχρι τώρα ευρήματα αποτελούν μόνο το ένα τρίτο αυτών που μπορεί να προκύψουν από την ανασκαφή»
Πώς προέκυψε το πρόβλημα της κατάχωσηςΗ αρχική απόφαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου, λίγο μετά την ανασκαφή του μνημείου, ήταν να απαλλοτριωθεί το οικόπεδο στο οποίο βρίσκεται και να προχωρήσει η ανάδειξη του ναού που χαρακτηρίστηκε σπάνιο μνημείο, με τεράστια ιστορική, αρχαιολογική και καλλιτεχνική αξία. Αργότερα η απόφαση αυτή αναθεωρήθηκε και αποφασίστηκε να διατηρηθεί στο υπόγειο της υπό ανέγερση πολυκατοικίας. Πριν από δύο χρόνια η τύχη του ναού συζητήθηκε και πάλι στο ΚΑΣ και δόθηκε θετική γνωμοδότηση για την απαλλοτρίωση του οικοπέδου, το ζήτημα όμως έκτοτε «πάγωσε».

Το θέμα της απαλλοτρίωσης, μετά από ένσταση των ιδιοκτητών του οικοπέδου, επρόκειτο να συζητηθεί στις 13/4 σε συνεδρίαση της Επιτροπής Απαλλοτριώσεων του Υπουργείου Πολιτισμού, η οποία όμως αναβλήθηκε ελλείψει απαρτίας για μετά τις γιορτές. Αν η απαλλοτρίωση απορριφθεί και η ένσταση γίνει δεκτή, ο ναός θα μπαζωθεί!
Ενδιαφέρουσα πρόταση από το Τμήμα Αρχιτεκτόνων του ΑΠΘ.


Το Τμήμα Αρχιτεκτόνων του ΑΠΘ παρουσίασε μια ενδιαφέρουσα σχεδιαστική πρόταση σύμφωνα με την οποία η πλατεία Αντιγονιδών διαμορφώνεται σε δύο επίπεδα, το σημερινό και το αρχαίο, επιτρέποντας την αναστήλωση και ανάδειξη του μνημείου χωρίς να θιγεί η λειτουργία της πλατείας.
Ερώτηση προς τον υπουργό Πολιτισμού για το θέμα κατέθεσε η Βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης κα Χρύσα Αράπογλου:“ΕΡΩΤΑΤΑΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣΑν σκοπεύει να προχωρήσει στην άμεση απαλλοτρίωση του οικοπέδου ώστε, μέσω της ενδιαφέρουσας αρχιτεκτονικής πρότασης του Τμήματος Αρχιτεκτόνων του ΑΠΘ, να ανασκαφεί και να αναστηλωθεί ο υστεροαρχαϊκός ναός και να αποτελέσει ένα στολίδι για την πόλη”.
……………………………………………………………………………

Η κινητοποίηση όλων είναι αναγκαία!
Με πρωτοβουλία ευαισθητοποιημένων πολιτών,

τους κατοίκους της Αντιγονιδών,
τον καθηγητή κ. Γιώργο Καραδέδο
και την ενεργό συμπαράσταση του Σωματείου Φίλοι του Πρασίνου Θεσσαλονίκης

συγκέντρωση την ερχόμενη Τρίτη 28 Απριλίου στις 6.30 το απόγευμα
στο ξενοδοχείο Ιμπέριαλ που βρίσκεται στην οδό Αντιγονιδών.

Θα είμαστε όλοι εκεί!
........................................................................................................................................................................
ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΜΑ ΑΥΤΟ ΕΓΡΑΨΑΝ:
ΚΑΙ ΕΠΕΤΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ.......................

Saturday, April 18, 2009

Η Ραχάβ η πόρνη και η παράδοση που μας κληρονόμισε















Στο ανωτέρω κείμενο περιγράφεται η προδοσία του λαού της από την Ραχάβ την πόρνη. Ως σημείο αναγνώρισης χρησιμοποιείται ένα κόκκινο σκοινί που κρεμά έξω από το παράθυρό της.
Η ανάμνηση της προδοσίας αυτής μετατρέπεται άκριτα από τους νεο-Έλληνες σε Χριστιανική παράδοση κρεμώντας κόκκινα πάνια κάθε μεγάλη Πέμπτη.
Υπάρχει μεγαλύτερη κατάντια από αυτή;





Ποιές είναι οι εκτυπώσεις TAVASLI;


ΒΛΕΠΕ ΣΤΟ:
Tavasli printing and bookbinding company is locadet in istanbul

ΝΙΚΟΣ ΤΣΙΦΟΡΟΣ


Να μην πούμε την ιστορία της Αθήνας στην αίγλη της τής αρχαιό­τητας. Είναι γνωστή. Να μην την αρχίσουμε ούτε τον καιρό της Ρώμης, ούτε τον καιρό του Βυζαντίου, γιατίτότε η Αθήνα ήτανε η κατατρεγμένη πολιτεία. Και ξέρετε γιατί; Γιατί εδώ, η Ελλάδα όλη, που τη λέγανε «θέμα » -δηλαδή επαρχία- οι Βυζαντινοί, ήτα­νε το κέντρο, η εστία, να πούμε, των αρχαίων θεών. Κι αυτοί οι αρ­χαίοι θεοί ήτανε οι αντίπαλοι του Χριστιανισμού. Και επειδή ο Χριστιανισμός δε ρίζωσε απότομα και ξαφνικά, αλλά έμπαινε σι-γά-σιγά, σα νέα θρησκεία, πολύ πιο δύσκολα ξεριζωνόταν μέσα στην εστία του. Μ'άλλα λόγια, οι Έλληνες, από τη Θεσσαλία και κάτω, δεν απαρνιόντουσαν εύκολα την πίστη και τις παραδόσεις τους για να ασπαστούνε μια νέα θρησκεία. Τους λέγανε «εθνι­κούς», και ήτανε οι εχθροί των χριστιανών.

Τότε, οι άνθρωποι δεν ήτανε όπως σήμερα πολιτισμένοι, μορ­φωμένοι και λογικοί. Φέρανε το Χριστιανισμό και κολλήσανε φα­νατικά επάνω του. Εννοούσανε λοιπόν να τον επιβάλουν ακόμα και με τη βία. Και φυσικά, έπρεπε να χτυπήσουνε εδώ, στην καρ­διά των αντιπάλων τους. Γι' αυτό το λόγο η Αθήνα ήτανε μια κα­τατρεγμένη πολιτεία.
Ακόμα, ένας λόγος ήτανε η παλιά αίγλη της Αθήνας. Είχε τη λα­μπρότερη Ιστορία μέσα στους αιώνες. Πρωτεύουσα, όμως, τότε ήτανε η Κωνσταντινούπολη. Και την αίγλη αυτή της πρωτεύουσας, της βασιλεύουσας, έπρεπε με κάθε τρόπο να την αποκτήσει. Μ' άλλα λόγια, έπρεπε να μειωθεί η Αθήνα και να τρανέψει η Κωνσταντινούπολη . Εις βάρος της Αθήνας.
Γι' αυτό, το συμφέρον επέβαλε να πέσει στην αφάνεια η δοξα­σμένη παλιά πολιτεία. Και αυτός ήτανε ο τρίτος λόγος που κυνη­γήθηκε, μειώθηκε και χάθηκε από τον κατάλογο των μεγάλων ονο­μάτων η Αθήνα.
Να μην ξεχνάμε κι ένα άλλο: Οι Βυζαντινοί δεν ήτανε στην αρχή Έλληνες. Ήταν Ρωμαίοι. Αργότερα εξελληνίστηκαν και αναγκά­στηκαν να γίνουν με επιμιξίες, με γράμματα, με μόρφωση. Δεν τους ενδιέφερε, λοιπόν, η Αθήνα καθόλου.

Η άγνωστη προϊστορία και επέκταση των Ελλήνων

Την Κυριακή 12 Απριλίου 2009 και ώρα 11:00, στο ξενοδοχείο "Διόνυσος" ( 23ης Οκτωβρίου 30, Λάρισα), πραγματοποιήθηκε διάλεξη με θέμα: " Η άγνωστη προϊστορία και επέκταση των Ελλήνων". Κεντρικός εισηγητής ο Ευάγγελος Μπεξής









Tuesday, April 14, 2009

Ο Άγιος Φραγκίσκος της Ρόδου. Ο δολοφόνος με το πριόνι

Ο (άγιος) μόλις θρυμμάτισε το Δία!!! εικόνα απο τον άγιο Φραγκίσκο της Ρόδου



ΑΓΙΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ

ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ

Ο Όρκος των Ελλήνων στίς Πλαταιές

Ού ποιήσομαι περί πλείονος τό ζήν τής ελευθερίας.
Ουδέ εγκαταλείψω τούς ηγεμόνας, ούτε ζώντας, ούτε αποθανόντας.
Αλλά τούς εν τή μάχη τελευτήσαντας τών συμμάχων
άπαντας θάψω.
Καί κρατήσας τώ πολέμω τούς βαρβάρους, τών μέν
μαχεσαμένων υπέρ τής Ελλάδος πόλεων
ουδεμίαν ανάστατον ποιήσω,
τάς δέ τά τού βαρβάρου προελομένας απάσας
δεκατεύσω.

Καί τών ιερών εμπρησθέντων καί καταβληθέντων
υπό τών βαρβάρων ουδέν ανοικοδομήσω
παντάπασιν.
Αλλ' υπόμνημα τοις επιγιγνομένοις εάσω
καταλείπεσθαι τής τών βαρβάρων ασεβείας.

H ΕΤΥΜΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΛΕΞΕΩΣ ΚΡΕΤΙΝΟΣ


ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ
The most common derivation provided in English dictionaries is from the Alpine French dialect pronunciation of the word Chrétien ("(a) Christian"),
.... προέρχεται από την λέξη Χριστιανός.

Η Μακεδονία είναι γεμάτη αρχαία, εμείς τι κάνουμε γι’ αυτά;

ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ

Friday, April 10, 2009

ΑΓΑΜΙΑ ΚΑΙ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΕΣ ΑΝΩΜΑΛΙΕΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ


ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ.

GILDA: Ο ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΝΔΡΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ


ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ

ARSAM MOMENI: ENAΣ ΠEΡΣHΣ MIΛA ΓIA TON MEΓA AΛEΞANΔΡO

MAZI ME TON ΔHMOΣIOΓΡAΦO ΔHMHTΡIO KAΨAΛA
Ο ARSAM MOMENI


Θεόδωρος Κατσανέβας: Σατανικό τουρκικό σχέδιο άλωσης της Ελλάδας


Κανένας δεν ανησυχεί ... με τη μαζική εισβολή εκατοντάδων χιλιάδων λαθρομεταναστών.
Τα τελευταία τρία χρόνια εισέρχονται με αυξανόμενο ρυθμό από τα παράλια και τα σύνορά μας με την Τουρκία περίπου 350.000 μουσουλμάνοι λαθρομετανάστες τον χρόνο, προερχόμενοι από την Αφρική και την Ασία.
Σε είκοσι χρόνια θα ανέρχονται σε 7 εκατ. άτομα. Κι αν προστεθούν οι εδώ κατοικούντες και οι μουσουλμάνοι της δυτικής Θράκης, σε συνδυασμό με το νεαρό της ηλικίας και την υψηλή τους γεννητικότητα, θα έχουν ισοσκελίσει, αν δεν ξεπεράσουν, τα 9 εκατ.. του υπογεννητικού και γηράσκοντος ελληνογενούς πληθυσμού. Αλλά και σε 8-10 χρόνια θα έχουν ξεπεράσει τα 4 εκατ. άτομα, αποκτώντας τόσο μεγάλη πολιτική ισχύ, που θα είναι αδύνατο να αποτραπεί η συνέχιση και διεύρυνση της εισβολής. Ούτε μπορεί να περάσει απαρατήρητο το γεγονός ότι από
τους κουκουλοφόρους που συνελήφθηκαν στις πρόσφατες ταραχές η πλειονότητα ήταν μετανάστες. Και αυτά σημειώνονται με όλο τον οφειλόμενο σεβασμό στη μουσουλμανική θρησκεία και τις παραδοσιακές σχέσεις φιλίας των Ελλήνων με τον αραβικό κόσμο.
Σε αντίθεση με τους μέχρι σήμερα μετανάστες από τις χώρες του πρώην ανατολικού μπλοκ, που έχουν αρχίσει να ενσωματώνονται ομαλά στην ελληνική κοινωνία, οι νεόφερτοι πολυπληθείς μουσουλμάνοι λαθρομετανάστες, λόγω της ισχυρής πολιτισμικής και θρησκευτικής τους ιδιαιτερότητας, δεν είναι ενσωματώσιμοι σε διαφορετικές κοινωνίες, όπως είναι γνωστό από πολλά παρόμοια φαινόμενα (Βοσνία, Μαυροβούνιο, Λίβανος κ.λπ.). Η τεράστια αριθμητική παρουσία τους θα οδηγήσει σε ανεξέλεγκτες, εκρηκτικές καταστάσεις. Χαρακτηριστική είναι η
περίπτωση των μουσουλμάνων γαλλόφωνων, γάλλων υπηκόων της Αλγερίας, που πριν από πολλές γενιές μετανάστευσαν στη μητροπολιτική Γαλλία και ουδέποτε ενσωματώθηκαν στην εκεί κοινωνία. Η Γαλλία είναι μια χώρα με 65 εκατ. ομοιογενείς κατοίκους, που μπορούν εύκολα να υπερκεράσουν μικρότερες πληθυσμιακές ομάδες. Το ίδιο ισχύει με την Ιταλία των 60 εκατ. και τις άλλες μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες. Μικρότερα πληθυσμιακά κράτη έχουν λάβει δρακόντεια μέτρα αποτροπής του φαινομένου, ενώ υπάρχουν και περιπτώσεις όπου εκκολάπτεται το
αποτρόπαιο «αυγό του φιδιού».

Τουρκικό σχέδιο πληθυσμιακής αλλοίωσης και
πολυπολιτισμική κοινωνία
Οι δουλέμποροι διακινητές έχουν έδρα τους την Κωνσταντινούπολη και τη Σμύρνη και κυκλοφορούν ελεύθεροι και ασύδοτοι. Λειτουργούν υπό την αιγίδα του επίσημου ή του βαθέος τουρκικού κράτους και έχουν γνωστή διεύθυνση και τηλέφωνα για τον κάθε ενδιαφερόμενο! Στην Κωνσταντινούπολη πολλοί λαθρομετανάστες συγκεντρώνονται στις περιοχές Κουμ Καπί και Γελσικόι και ένα από τα «ξενοδοχεία» όπου μένουν ονομάζεται Μερβέ. Στη Σμύρνη συγκεντρώνονται κυρίως στην περιοχή Μπασμάν, κοντά στον ζωολογικό κήπο, και εγκαθίστανται προσωρινά μεταξύ άλλων και στα «ξενοδοχεία» Χοριγιάτ και Όνκα.
Με τους εδώ συνεργάτες τους οι δουλέμποροι μεταφέρουν το «εμπόρευμα» μέσα από τα θαλάσσια και εδαφικά μας σύνορα, χρησιμοποιώντας ακόμα και κρατικά πλοιάρια. Τους προωθούν επίσης με ταχύπλοα, ιστιοπλοϊκά ή φορτηγίδες, αποβιβάζοντάς τους στη μητροπολιτική χώρα, σε νησιά του Αιγαίου, στην Εύβοια, στο Λαύριο, στον Πόρο, μέχρι και στα λιμανάκια της Βάρκιζας! Επίσης τους μεταφέρουν και αεροπορικώς από χώρες της Ασίας και της Αφρικής, με πλαστά έγγραφα. Πρόκειται για εφαρμογή στην πράξη του δόγματος Οζάλ, ότι «δεν χρειάζεται να
κάνουμε πόλεμο με τους Έλληνες, αφού αρκεί να τους στείλουμε μερικά εκατομμύρια από εδώ μεριά και να τελειώνουμε μ' αυτούς». Το βαθύ τουρκικό κράτος έχει άλλωστε ιστορική ειδίκευση σε κάθε τύπου εθνοκαθάρσεις.
Και εδώ πρόκειται για μια απλοϊκή, σατανική και αποτελεσματική σύγχρονη πρακτική. Βέβαια η Τουρκία έχει υπογράψει τη διεθνή σύμβαση όπου υποχρεούται να δέχεται τους λαθρομετανάστες που προωθούνται από το έδαφός της, την οποία βέβαια τη γράφει στα «παλαιά της υποδήματα». Ενώ η Ελλάδα τηρεί καθ' υπερβολήν τον κανονισμό του Δουβλίνου ΙΙ, που έχει υπογράψει το 2003, σύμφωνα με τον οποίο η υποχρέωση για τη διαχείριση των λαθρομεταναστών στην Ευρωπαϊκή Ένωση ανήκει στην πρώτη χώρα εισαγωγής τους. Έτσι, σχεδόν οπουδήποτε στην
Ευρώπη συλληφθεί ένας λαθρομετανάστης, προωθείται στην Ελλάδα, η οποία έχει μεταβληθεί σε «τοξικό υποδοχέα» του προβλήματος από τους «κουτόφραγκους».
Η πολυπολιτισμική ή διαπολιτισμική κοινωνία στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης λειτουργεί ομαλά σε μεγάλες χώρες όπως η ΗΠΑ, όπου έχει διαφυλαχθεί η υπεροχή των Αγγλοσαξόνων με το σύστημα της εθνολογικής ποσόστωσης της εισροής μεταναστών.
Στην περιφέρεια της Γης, παρόμοιες πρακτικές μπορεί να οδηγήσουν στην εξαφάνιση των εθνών-κρατών, όπως έχει συμβεί με πολλά ιστορικά προηγούμενα. Αν δεν προβληματιστούμε σχετικά, τότε υιοθετούμε τη μελλοντική διάλυση της εθνολογικής και κοινωνικής μας συνοχής. Η «μικρή πλην έντιμος Ελλάς» φυσικά δεν είναι σε θέση να περιθάλψει το 1 δισ. των λιμοκτονούντων παγκοσμίως, των αποβλήτων του παγκόσμιου καπιταλισμού που επιζητούν δικαίως μια θέση στη ζωή.
Η παγκόσμια φτώχεια δεν λύνεται με τη φιλανθρωπία. Οι δουλέμποροι διακινητές των λαθρομεταναστών εισπράττουν 3.000-6.000 δολάρια το κεφάλι για τη διακίνηση του «εμπορεύματος», οι ιδιοκτήτες των βρωμερών πολυκατοικιών στα γκέτο της Αθήνας ενθυλακώνουν φοροδιαφεύγοντας 3-7 ευρώ την ημέρα ανά άτομο, που αναλογούν σε 20-60.000 ευρώ τον μήνα, και οι έμποροι ναρκωτικών και πορνείας τούς εντάσσουν στο εγκληματικό τους κύκλωμα στο κέντρο της χώρας, που έχει μεταβληθεί σε γκέτο του εγκλήματος και της ντροπής. Και οι «ιθαγενείς» που
διαμαρτύρονται χαρακτηρίζονται ρατσιστές!
Ορισμένοι προοδευτικοί και αριστεροί πολιτικοί και ακτιβιστές προσεγγίζουν το πρόβλημα με ανιδιοτέλεια μεν, αλλά μόνο από την ανθρωπιστική του σκοπιά. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι για όλα φταίει ο ιμπεριαλισμός, παραβλέποντας ότι το μεγαλύτερο θύμα, σκόπιμα ή μη, είναι η χώρα μας. Αλλά κάθε άλλο παρά αποτελεί αριστερή αντίληψη η άποψη ότι το πρόβλημα της παγκόσμιας φτώχειας μπορεί να λυθεί μεμονωμένα, με φιλανθρωπικού τύπου ενέργειες και μάλιστα από μια κουκκίδα στον παγκόσμιο χάρτη όπως η Ελλάδα.

Μέτρα πολιτικής
Η χώρα μας, ναι, οφείλει να δείξει τον πρέποντα σεβασμό στους νόμιμους οικονομικούς μετανάστες, να τους εντάξει στον κοινωνικό της ιστό, και σε όσους δεν έχουν υποπέσει σε εγκληματικές πράξεις, σταδιακά να τους παραχωρήσει την ελληνική ιθαγένεια, όπως και σε αυτούς που γεννιούνται στην Ελλάδα από νόμιμους μετανάστες. Να δεχθεί έναν ορισμένο αριθμό πολιτικών προσφύγων, ακόμα και σε βαθμό μεγαλύτερο απ' αυτόν που αναλογεί στον πληθυσμό της. Να επιτρέψει τη δημιουργία μουσουλμανικού τεμένους και νεκροταφείου στην Αθήνα και να
βάλει φρένο στις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και στην εκμετάλλευση των νόμιμων μεταναστών από διάφορα κυκλώματα. Παράλληλα, η ελληνική πολιτεία οφείλει να λάβει αποτελεσματικά μέτρα για τον έλεγχο της ανεξέλεγκτης μαζικής εισβολής και της απειλούμενης πληθυσμιακής αλλοίωσης της χώρας. Να θωρακίσει τα σύνορα με τη βοήθεια της Frontex, της Interpol, των τουρκικών, των ιταλικών, των γαλλικών αρχών και αυτών των ΗΠΑ. Να ενισχύσει τη Διεύθυνση της Αστυνομίας Αλλοδαπών, να εξοντώσει αμείλικτα τα εδώ κυκλώματα των δουλεμπόρων και των
συνεργατών τους.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να επιβάλει στην Τουρκία τη διακοπή της πρακτικής που ακολουθεί στο θέμα αυτό με πολλούς τρόπους, πέραν της απειλής για αναστολή των ενταξιακών διαδικασιών και άλλων κυρώσεων.
Εξάλλου, πρέπει να αναθεωρηθεί ο κανονισμός του Δουβλίνου ΙΙ, όπου έχει συμφωνηθεί ότι η πρώτη χώρα εισόδου των λαθρομεταναστών στην ΕΕ είναι υπεύθυνη για τη διαχείρισή τους. Η Ευρώπη και οι ΗΠΑ επιπλέον είναι σε θέση να αντιληφθούν το αυτονόητο, ότι μια τέτοια κατάσταση θα αποτελέσει το ευρωπαϊκό εφαλτήριο για μεγάλης κλίμακας τρομοκρατικές επιθέσεις στον δυτικό κόσμο. Μεταξύ άλλων, αναγκαίον είναι να γίνει αυστηρότερη η νομοθεσία και οι πρακτικές της εφαρμογές για τους δουλεμπόρους, η απαγόρευση ενοικίασης
πολυκατοικιών σε λαθρομετανάστες, η δημιουργία ενός «Οργανισμού για τους Μετανάστες», που θα αναλάβει τη συνολική διαχείριση και την προσωρινή μετεγκατάστασή τους σε αξιοπρεπείς χώρους, μακριά από το κέντρο της Αθήνας, και θα τους επαναπροωθήσει στις χώρες τους με ναυλωμένα αεροπλάνα ή άλλα πρόσφορα μέσα, σε συνδυασμό με την παροχή διεθνούς ανθρωπιστικής βοήθειας. Ο νομάρχης Γιάννης Σγουρός, η Άννα Διαμαντοπούλου, ο Χρήστος Μαρκογιανάκης και άλλοι δημόσιοι λειτουργοί και βουλευτές έχουν ευαισθητοποιηθεί με το όλο
ζήτημα. Αντίθετα, ο δήμαρχος της Αθήνας Νικήτας Κακλαμάνης και ορισμένοι δημόσιοι αξιωματούχοι έχουν ευθύνες για τη σημερινή κατάντια της Αθήνας, με την αδιαφορία τους για το όλο ζήτημα που απειλεί τον εθνικό ιστό της χώρας.
Εάν δεν γίνει τώρα κάτι, σύντομα θα είναι πολύ αργά για να αναστραφεί η παράδοση της πρωτεύουσας και της χώρας στην ανομία, στο έγκλημα και σε βίαιες φυλετικές συγκρούσεις που θα υπονομεύσουν την όλη υπόσταση και κοινωνική της συνοχή. Γιατί σε 10-15 με 20 χρόνια το αργότερο, η Ελλάδα θα έχει «βοσνιοποιηθεί» και απλώς θα πάψει να υπάρχει. Και τότε λίγη σημασία θα έχει αν οι Τούρκοι θα σουλατσάρουν με τις φρεγάτες τους στο Σούνιο, αν θα έχουν καταλάβει το Αγαθονήσι, το Φαρμακονήσι και ποιος ξέρει τι άλλο, αν η FYROM* θα λέγεται Μακεδονία
και αν θα υπάρχει ακόμα ο Ελληνισμός στην Κύπρο.
Θεόδωρος Κατσανέβας
Σχόλιο:
To παραπάνω κείμενο είναι του ιστορικού στελέχους του ΠΑΣΟΚ Θεόδωρου Κατσανέβα και δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Παρόν" της 8 Μαρτίου. Πραγματικά αναδεικνύει μία πολύ σημαντική πλευρά του μεταναστευτικού ζητήματος και πιστεύουμε ότι συμβάλλει στην διαμόρφωση ολοκληρωμένη γνώμης ..

Από: Apostolos Dimopoulos apodimo@yahoo.gr

Thursday, April 09, 2009

Για την σφαγή χιλιάδων Θεσσαλονικέων από τον χριστιανό αυτοκράτορα Θεοδόσιο




STO:

http://video.google.com/videoplay?docid=2139335404924431336



Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ 2009 ΤΟΥ
Γ. ΓΡΗΓΟΡΟΜΙΧΕΛΑΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΤΗ ΜΝΗΜΗΣ ΤΩΝ ΣΦΑΓΙΑΣΘΕΝΤΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟΔΟΣΙΟ


Πριν από 20 χρόνια , το μαύρο σκοτάδι της άγνοιας και της αμάθειας κάλυπταν ακόμη την χώρα . Χριστιανισμός και Ελλάδα θεωρούντο ένα και το αυτό .
Πριν μόλις από 20 χρόνια θα ήταν αδύνατο να βρεθούμε όλοι εμείς εδώ για να αποτίσουμε φόρο τιμής και μνήμης στους σφαγιασθέντες προγόνους μας . Γιατί ; Διότι δεν το γνωρίζαμε . Κι αν το γνωρίζαμε ήμασταν ο καθένας μόνος του αδύναμος και περιθωριοποιημένος .
Πολλές φορές βαδίσαμε σ’ αυτούς τους δρόμους . Μόνοι με παρέες , για δουλειές , για αναψυχή . Έφθασε όμως κάποια στιγμή που σταθήκαμε σ’ αυτό εδώ το σημείο για έναν άλλο λόγο , που ούτε εμείς τον περιμέναμε , ούτε τον περίμενε κανείς από όλους αυτούς που διαχειρίζονται την πληροφορία στην Ελλάδα .
Δεν υπάρχει όμως εμπόδιο ικανό να σταματήσει τον άνθρωπο που είναι αποφασισμένος να αναζητήσει την Αλήθεια και θα την βρεί αν θέσει τις κατάλληλες ερωτήσεις .
Μα πώς να κάνεις τη σωστή ερώτηση σ’ έναν κόσμο πληθωρισμένο με απαντήσεις ασήμαντες για άχρηστα θέματα; Πρόκειται για απαντήσεις που δεν τις χρειάζεσαι , αλλά μυστηριωδώς βρίσκονται εκεί έτοιμες να σε αποτρέψουν να ρωτήσεις !
Έτσι πριν προλάβεις να ρωτήσεις «Πως εμείς οι Έλληνες γίναμε χριστιανοί;» σε έχουν ήδη πείσει πως ο χριστιανισμός είναι η μόνη αληθινή θρησκεία στον κόσμο και το πιο φυσικό ον στον κόσμο είναι ο Χριστιανός Έλληνας , τόσο φυσικό , όσο και ο αέρας που αναπνέουμε .
Οι Χριστιανοί μιλούν διαρκώς για θαύματα· πως έγινε καλά το πόδι του ενός και το μάτι του άλλου , αλλά κανείς δεν βλέπει ένα θαύμα που συντελείται μυστικά , σαν ένα υπόγειο ρεύμα νερού , που δεν αφορά την δική μας υλική υπόσταση αλλά το μεγάλο σώμα της Ελλάδος που ξυπνά από το λήθαργο αιώνων .
Ο ιστορικός Πολύβιος (ΙΓ΄ 5) γράφει κάτι πολύ σπουδαίο που ταιριάζει στην περίπτωσή μας : «Νομίζω πως η αλήθεια είναι η μεγαλύτερη θεότητα που έδωσε η φύση στους ανθρώπους και αυτήν προίκισε με την μεγαλύτερη δύναμη . Ακόμα λοιπόν κι αν όλοι την πολεμούν κι ενώ κάποτε όλες οι πιθανότητες τάσσονται με το μέρος του ψέματος , αυτή από μόνη της – κι εγώ δεν ξέρω πως – εισχωρεί στις ψυχές των ανθρώπων και κάποτε δείχνει αμέσως τη δύναμή της , ενώ άλλοτε μένει στο σκοτάδι για πολύ καιρό , στο τέλος όμως επικρατεί με τις ίδιες της τις δυνάμεις και νικάει το ψέμα».
Για τον λόγο αυτόν βρεθήκαμε κι εμείς εδώ σήμερα : Για να τιμήσουμε τους νεκρούς Θεσσαλονικείς , που πλήρωσαν με το αίμα τους την άρνησή τους να υποκύψουν στο χριστιανικό κατεστημένο και να δοξάσουμε την Μεγάλη Θεά Αλήθεια . Το έργο που επιτελέσαμε τα τελευταία 20 χρόνια είναι μεγάλο και πολυσήμαντο , γιατί καταστρέψαμε τις αυταπάτες και τους ψευδεπίγραφους μύθους που είναι τα δεκανίκια της ψεύτικης θρησκείας που αυτοαποκαλείται «επίσημη θρησκεία του κράτους»
Το έργο αυτό το καταφέραμε εμείς , όλοι μαζί και ο καθένας ξεχωριστά .
- Εμείς πετύχαμε να βγάλουμε την φιλόσοφο Υπατία από την λήθη και να γνωρίσουν όλοι το αναντικατάστατο επιστημονικό της έργο και την μαρτυρική σφαγή της από τον χριστιανικό όχλο .
- Εμείς πετύχαμε να αποδοθεί τιμή και σεβασμός στο κατασυκοφαντημένο πρόσωπο του Αυτοκράτορα Ιουλιανού του σεμνού φιλοσόφου που επρόκειτο να αλλάξει την ροή της ιστορίας αν δεν τον μαχαίρωνε πισώπλατα ο μετέπειτα αγιοποιημένος χριστιανός στρατιώτης Μερκούριος .
- Εμείς αποκαλύψαμε ότι το Βυζάντιο υπήρξε ο βάναυσος κατακτητής της Ελλάδος και όχι ο σωτήρας της .
- Εμείς διαδώσαμε τα διατάγματα του Ιουστινιανού και του Θεοδόσιου , την λεγόμενη «Αντιπαγανιστική Νομοθεσία» για την απαγόρευση της Πατρώας Θρησκείας : «Ας σταματήσει η ψευδής πίστη και η φρενοβλάβεια των θυσιών … Αν όμως τύχει και κάποιος διαπράξει το αδίκημα , να τιμωρηθεί με αποκεφαλισμό. Διατάσσουμε η περιουσία όποιου τιμωρηθεί κατ αυτόν τον τρόπο να περιέλθει στην εκκλησία» .
- Εμείς αποκαλύψαμε τους απηνείς διωγμούς των Ελλήνων . Εμείς κάναμε γνωστή την Σκυθόπολη . Τα πρώτα στρατόπεδα συγκέντρωσης και εξόντωσης και την γενοκτονία που επιτελέστηκε εις βάρος των προγόνων μας .
- Εμείς αποδείξαμε πως έκλεισαν οι φιλοσοφικές σχολές , πως καταργήθηκαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες , πως καταστράφηκαν αμέτρητα αγάλματα : «Εάν κάποια αγάλματα βρίσκονται ακόμη μέσα σε ιερά και ναούς … θα ξεριζωθούν εκ θεμελίων . Τα ίδια τα κτίρια των ναών θα παραχωρηθούν για κοινή χρήση».
- Εμείς κάναμε γνωστό τον προδοτικό ρόλο της εκκλησίας κατά την τουρκοκρατία .
- Εμείς ερευνήσαμε βιβλία λησμονημένα και φέραμε στο φως θέματα που μας ήταν απαγορευμένα , όπως τα εδάφια της Βίβλου που αποδεικνύουν το μίσος των συγγραφέων της εναντίον των Ελλήνων , τις δόλιες μεθόδους τους, τις ανηθικότητες των μοναχών και τον καταστροφικό ρόλο τους στην κοινωνία , τις αποφάσεις των Εκκλησιαστικών Συνόδων και την απαλλαγή της Ορθόδοξης Εκκλησίας από κάθε αντίπαλο , όπως η σφαγή του Αρείου και η καταστροφή όλων των κειμένων που εξέθεταν τις απόψεις του .
- Εμείς ανασύραμε από το σκοτάδι της συνωμοσίας της σιωπής προσωπικότητες όπως ο Λασκαράτος , ο Ροΐδης , ο Κοραής , ο Πλήθων ο Γεμιστός , ο Σικελιανός , ο Καϊρης, ο Παλαμάς , δίνοντας στα κείμενα τους μια δεύτερη ζωή και σε μας θαρραλέο φρόνημα .
- Εμείς με τα βιβλία μας , τις ομιλίες μας , τις εκδηλώσεις μας : στις Θερμοπύλες , στον Μαραθώνα , στη Σαλαμίνα , στη Μίεζα, στον Όλυμπο με τα προμήθεια , εμείς με τους συλλόγους μας τον Απόλλωνα , τον Δευκαλίωνα , στην Φιλοσοφική Εστία Κατερίνης , την Ελληναϊδα , τον Φιλοσοφικό όμιλο Λαρίσης, τους Ευμολπίδες, τις Σπαρτιατικές Μόρες , κ.λ.π.
- Εμείς με τα περιοδικά μας : τον Δαυλό , την Τετρακτύ , το Ελληνικό Πάνθεον , το Ερμείον , το Ιχώρ , την Ελλήνων Θρησκεία, την Ιερά Ελλάδα .
καταφέραμε η γνώση να γίνει κτήμα του λαού.
- Εμείς καταφέραμε να τελέσουμε ιεροτελεστίες , λαμπαδηφορίες , γάμους , ονοματοθεσίες , να φτιάξουμε Ελληνικό Ναό και εργαζόμαστε σθεναρά για την επίσημη αναγνώριση της Ελληνικής Θρησκείας .
- Εμείς καταφέραμε να αρχίσει μια ετήσια εκδήλωση προς τιμήν του Μεγάλου Αλεξάνδρου που σήμερα διοργανώνεται από τη Νομαρχία και τον Δήμο .
- Εμείς πραγματοποιούμε αυτήν εδώ την εκδήλωση . Δεν είναι ασήμαντο αυτό που γίνεται σήμερα . Σήμερα γράφεται η ιστορία . Η δική μας ιστορία
- Εμείς στηρίξαμε τον Άρη Πουλιανό στο έργο του και τα αποτελέσματα των ερευνών του αμφισβητούνται όλο και λιγότερο . Χάρη σε μας και στις παρεμβάσεις μας δεν μπορούν πλέον να μιλήσουν για Φοινικικό αλφάβητο ούτε για Ινδοευρωπαίους. Χάρη σε μας πολλοί χριστιανοί διαδυκτιακοί τόποι εγκατέλειψαν τον «διάλογο» γιατί δεν άντεξαν την Αλήθεια των επιχειρημάτων μας . Γιατί αυτοί μπορούν να λάμψουν μόνο όταν επικρατεί απόλυτο σκοτάδι .
- Εμείς καθημερινά ερευνούμε και αγωνιζόμαστε να γνωστοποιήσουμε την αλήθεια στους συνανθρώπους μας και αναζητούμε επιχειρήματα και δεν ησυχάζουμε και διαπληκτιζόμαστε , γιατί αυτά τα θέματα μας πονάνε .

- Πριν από μερικά χρόνια λοιπόν αποφασίσαμε να βγάλουμε την Ελλάδα από τον βούρκο της συκοφαντίας και των ύβρεων . Αποφασίσαμε την αποκατάσταση της αξιοπρέπειας των προγόνων μας . Αποφασίσαμε να ιδρύσουμε σ’ αυτό ακριβώς το σημείο το μνημείο των Ελλήνων Θεσσαλονικέων μαρτύρων .
- Ποιοί είμαστε εμείς ; Όχι η λεγόμενη πνευματική ηγεσία , οι ψευδοδιανοούμενοι , οι ακαδημαϊκοί , οι πανεπιστημιακοί – αυτοί που όφειλαν να το κάνουν .
- Εμείς είμαστε μια άλλη αυτοφυής αριστοκρατία , που δεν την δημιούργησε κανένα κρατικό σχολείο , κανένα υπουργείο . Νομίζουν ότι είμαστε αδύναμοι , αλλά δεν είμαστε . Το έργο που επιτελέσαμε τα τελευταία χρόνια είναι σπουδαίο . Όμως δεν είναι τίποτε μπροστά σ’ αυτά που θα κάνουμε στο μέλλον . Γιατί δεν είμαστε ούτε λίγοι, ούτε αδύναμοι ούτε απαίδευτοι . Γιατί όσο οι δυνάμεις μας και οι γνώσεις μας αυξάνουν , οι δυνατότητες μας διευρύνονται !

- Σας Ευχαριστώ .

Saturday, April 04, 2009

Η ΓΝΗΣΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ

ΓΙΑ ΚΑΛΛΥΤΕΡΟ ΚΑΤΕΒΑΣΜΑ:

http://www.youtube.com/watch?v=-kGepGWuNKQ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΤΗ ΜΝΗΜΗΣ ΤΩΝ ΣΦΑΓΙΑΣΘΕΝΤΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟΔΟΣΙΟ

Τους θέρισαν όλους ! Σαν καλαμιές στον θερισμό . Μέσα σε λίγες ώρες έσφαξαν 15.000 άνδρες , γυναίκες , παιδιά , γέροντες ….» γράφει ο Θεοδώρητος Κύρου στην «Εκκλησιαστική Ιστορία».
Η σφαγή στον Ιππόδρομο της Θεσσαλονίκης στα 390 από τον Αυτοκράτορα Θεοδόσιο τον επωνομαζόμενο «Μέγα» και «Άγιο» , σηματοδοτεί την έναρξη του Μεσαίωνα για την πόλη μας .
Δέκα χρόνια πριν , στα 380 με το περίφημο έδικτον της Θεσσαλονίκης , ανακήρυξε τον Χριστιανισμό μοναδική νόμιμη θρησκεία της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας , θέτοντας εκτός νόμου την πατροπαράδοτη θρησκεία των ευσεβών προγόνων μας και έδωσε εντολή να αφανιστούν όλα τα αρχαία μνημεία της πόλης .
Όσοι επιμένουν να λατρεύουν τους Θεούς των πατέρων τους καταγγέλλονται ως «παράφρονες και αγριάνθρωποι», στιγματίζονται , κατακεραυνώνονται από την θεϊκή κατάρα και εξοντώνονται από τον ίδιο τον αυτοκράτορα που εκτελεί…. Ουράνιες εντολές !
Συγχρόνως χάνουν όλα τα δικαιώματα τους ως πολίτες της Αυτοκρατορίας , οι περιουσίες τους δημεύονται και τα παιδιά τους πωλούνται σκλάβοι .
Η επίσημη δικαιολογία για την σφαγή της Θεσσαλονίκης είναι «αντίποινα» για τον θάνατο του Γότθου μισθοφόρου Βουδερίχου που ήταν ευνοούμενος του Αυτοκράτορα Θεοδοσίου . 15.000 νεκροί Έλληνες για έναν Γότθο Μισθοφόρο . Χριστιανική δικαιοσύνη!
Η σφαγή της Θεσσαλονίκης θεωρείται από τους μελετητές το πιο αποτρόπαιο, εν ψυχρώ έγκλημα ενός μονάρχη στην Ιστορία . Πραγματική θηριωδία ! Όμως δεν ήταν μόνον ο Θεοδόσιος απηνής διώκτης του Ελληνισμού . Το Βυζάντιο δεν υπήρξε ποτέ Ελληνικό ούτε φιλελληνικό . Ούτε καν ανεκτικό προς την Ελληνικότητα .
Το Βυζάντιο δεν ονομάστηκε ποτέ «Ελλάς», ούτε «Νέα Ελλάς», ούτε «Νέαι Αθήναι» ούτε καν Βυζάντιο . Το συνηθισμένο όνομα , αυτό που απαντάται στα επίσημα κείμενα της Αυτοκρατορίας , στους χρονικογράφους και τους ιστορικούς της εποχής είναι «το Κράτος», «Η Βασιλεία των Ρωμαίων», «Το Χριστιανικό Κράτος», «Το Ορθόδοξον Βασίλειον», «η Ρωμανία».
Έτσι επευφημούσε το κράτος του ο λαός της Κωνσταντινούπολης κατά τον 10ο αιώνα , όπως γράφει ο Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος .
Για τον ίδιο συγγραφέα – αυτοκράτορα οι Βυζαντινοί είναι «εκλεκτόν γένος», «Αγία Σιών», «Νέα Ιερουσαλήμ», «λαός ως αληθώς περιούσιος» .
Το όνομα Έλλην για αιώνες ήταν απαγορευμένο επί ποινή θανάτου και συνώνυμο του “ειδωλολάτρη” .
Κανένας από τους Αυτοκράτορες του Βυζαντίου δεν υπήρξε Έλληνας . Ο Κωνσταντίνος ο επονομαζόμενος Μέγας δεν γνώριζε ούτε καν Ελληνικά . Ο Θεοδόσιος ήταν Ισπανός , «ευγενής εξ Ιβήρων» σύμφωνα με τον Λέοντα τον Γραμματικό . Ο Ιουστινιανός ήταν Σλαύος , ο Ηράκλειτος ήταν Καππαδόκης , ο Βασίλειος , ο ιδρυτής της Μακεδονικής Δυναστείας ήταν Αρμένιος , ο Ιωαννης Τσιμισκής ήταν Αρμένιος και ο Παλαιολόγος ήταν Σέρβος .
Ο συνεκτικός κρίκος του Βυζαντινού κράτους ήταν η “ορθοδοξία” . Οι υπήκοοι του δεν ήταν όλοι Έλληνες . Τα ξένα στοιχεία (Σλαύοι ή Αρμένιοι) ήταν πολύ πιο πολυάριθμα και πολύ πιο ισχυρά .
Κατά την Βυζαντινή περίοδο ο Ελληνισμός απλά επιβίωνε χωρίς εθνική υπόσταση , διωκόμενος ανηλεώς ως έθνος και ως πολιτισμός .
Είναι ψέμα ότι το Βυζάντιο διέσωσε την Ελληνική γλώσσα . Αναγκάστηκε να την χρησιμοποιήσει γιατί ολόκληρη η Ασία και η Αίγυπτος ομιλούσαν Ελληνικά από την εποχή του Μ Αλεξάνδρου.
Το Βυζάντιο μισούσε την Ελληνική γλώσσα κι αυτό το έδειξε έμπρακτα κατά τον εκχριστιανισμό των Σλαύων . Όταν οι δυο «ρασοφόροι εκπολιτιστές» ο Κύριλλος και ο Μεθόδιος πήγαν στις περιοχές όπου κατοικούσαν οι Σλαύοι μετέδωσαν τον χριστιανισμό και όχι τον Ελληνικό πολιτισμό . Και προτίμησαν να εφεύρουν ένα νέο αλφάβητο ,το γλαγολιτικό, αυτό που ονομάστηκε αργότερα Κυριλλικό , παρά να χρησιμοποιήσουν το ήδη υπάρχον Ελληνικό και να διασώσουν έτσι την Ελληνική γλώσσα .
Εδώ πρέπει να υπογραμμίσουμε πως όλοι οι φθόγγοι του Κυριλλικού αλφαβήτου μπορούν να αποδοθούν με τα Ελληνικά γράμματα .
Το Βυζάντιο σφράγισε τις φιλοσοφικές σχολές και στη θέση τους ίδρυσε εκκλησιαστικές σχολές για την προώθηση της Χριστιανικής Θρησκείας .
Το Βυζάντιο έκαψε τα φιλοσοφικά συγγράμματα και στη θέση τους διέδωσε τον Σχολαστικισμό : δηλαδή την υποταγή της φιλοσοφίας στη θρησκεία .
Το Βυζάντιο αντικατέστησε την επιστήμη του Ασκληπιού με τις προσευχές , το Ολυμπιακό πνεύμα με την υποταγή και την υπακοή , τα Λουτρά και τις εορτές με την κακοποίηση του σώματος , την απληστία , τις πολυήμερες νηστείες. Αντικατέστησε την χαρά και το φως της Αρχαίας Ελλάδος με το σκοτάδι της φρίκης , του θανάτου , του ολέθρου . Θεμέλιο του Βυζαντίου υπήρξε το Δόγμα και οι ρήσεις των Πατέρων της Εκκλησίας .
Ο συγγραφέας Τζόζεφ Μακ Κέϊμπ παραδέχθηκε : «Το Βυζάντιο επί δέκα ολόκληρους αιώνες δεν κατόρθωσε να παράγει ούτε ένα βιβλίο που να διαβάζεται σήμερα από έναν καλλιεργημένο άνθρωπο».
Δεν κατανοούμε αυτά που συμβαίνουν στο παρόν γιατί δεν γνωρίζουμε αυτά που συνέβησαν στο παρελθόν. Και δεν μπορούμε να προβλέψουμε και να πορευθούμε με σιγουριά στο αύριο , αν δεν έχουμε κατανοήσει τι έγινε χθές και τι γίνεται σήμερα .
Ποιος επωφελείται από την ταύτιση Ελλάδος – Βυζαντίου ; Ασφαλώς το αδύναμο πολιτισμικά και ιδεολογικά Βυζάντιο και όχι η Ελλάς .
Γράφει ο Περικλής Γιαννόπουλος : «Ελληνική φυλή , δεν σε έσωσε ο Χριστιανισμός , αλλά ο Ελληνισμός σου»!
Αν αρνηθούμε να αποδώσουμε στο Βυζάντιο τον χαρακτήρα του κληρονόμου της Ελλάδος , θα καταρρεύσει το ψευδεπίγραφο κύρος του και μαζί μ’ αυτό το δόγμα «εξ Ανατολών το φως» που τόση σύγχυση επιφέρει στους Έλληνες σήμερα .
Η ανθρωπότητα ανά τους αιώνες βυθίστηκε πολλές φορές στο σκοτάδι της αμάθειας και της δεισιδαιμονίας από τους δυνάστες που την επιβουλεύτηκαν . Πάντοτε όμως το Φως που την βοηθά να αναγεννηθεί είναι ένα , κι αυτό είναι Ελληνικό !

Friday, April 03, 2009

Σφαγή υπό του Θεοδοσίου, Σάββατο 4/4/09, Θεσσαλονίκη: Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων.

ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΕΓΡΑΨΑΝ:

http://www.12830.gr/ekdhloseis/sfagh-ypo-tou-theodosiou-sabbato-4/4/09-thessalonikh-to-programma-twn-ekdhlosewn.html

http://www.epanellinismos.com/index.php?option=com_content&task=view&id=520&Itemid=34

http://www.schizas.com/site3/index.php?option=com_jcalpro&Itemid=1&extmode=view&extid=113

http://trelokomio.blogspot.com/

http://www.metafysiko.gr/forum/showthread.php?p=70143#post70143

http://alfeiospotamos.blogspot.com/2009/03/blog-post_24.html

http://art-magazino.blogspot.com/

http://olympia.gr/

http://deltio11.blogspot.com/2009/04/blog-post_51.html

http://www.motomag.gr/index.php?option=com_fireboard&Itemid=137&func=view&id=53597&catid=1


Ο ΕΦΗΒΟΣ ΟΙΝΟΧΟΟΣ

Με μόλις 5.000 ευρώ ανασύρει από τα χώματα ένα άγαλμα. Αυτό συμβαίνει 55 χιλιόμετρα ανατολικά τη5 Θεσσαλονίκη, στην αγροτική περιοχή του Καλαμωτού, στη θέση που βρίσκονταν τα αρχαία Καλίνδοια, των οποίων το Σεβαστείο ανασκά­πτει τα τελευταία έΣι χρόνια ο αρχαιολόγο5 Κώστας Σισμανίδης. Τα εντυπωσιακά ευρήματα από τις ανασκαφές κοσμούν ή­δη μια Ξεχωριστή πτέρυγα στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσα­λονίκης, ενώ το Καλαμωτό τείνει να μετονομαστεί σε «κήπο με α­γάλματα».
Το άγαλμα, αν και ελλιπές, έχει πάνω από μισό μέτρο ύψος και δείχνει τον έφηβο να κρατά στα χέρια του οΕυπύθμενο αμφο­ρέα, με τον οποίο θα γέμιζε κά­ποιον κρατήρα με κρασί. Οπως παρατηρεί ο κ. Σισμανίδης, «είναι προφανές ότι πρόκει­ται για ένα ποιοτικό έργο γλυ­πτικής, με ένα θέμα κυρίως γνω­στό από την αγγειογραφία κι α­πομένει να διερευνηθεί την επό­μενη περίοδο αν το άγαλμα α­ποτελούσε μέρος ενός μεγαλύ­τερου συνόλου».

Η εικονομαχία απέτυχε αλλά η διαδρομή της ήταν συγκλονιστική.


· Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 29.3.2009

Επιστολές και τηλεφωνήματα αναγνωστών, πολλές αντιρρήσεις, όχι όλες και τόσο ευγενικές, με αναγκάζουν να επανέλθω στον όγδοο βυζαντινό αιώνα, στη δυναστεία των Ισαύρων, στην εικονομαχία, στην Ειρήνη την Αθηναία και στην αναστήλωση των εικόνων. Εκτός αυτών των πρόσφατων αφορ­μών, οφείλω να ομολογήσω τη γοη­τεία που νιώθω κάθε φορά που δια­βάζω τα καθέκαστα αυτής της πε­ριόδου με τις μεγάλες και φανατικές αντιπαραθέσεις, τις αχαλίνωτες φιλοδοξίες και τα αβυσσαλέα πάθη και με τα «δράματα εξουσίας». Έχεις την εντύπωση ότι παρακολουθείς κορυ­φαία έργα του Σαίξπηρ. Πολλοί ιστο­ρικοί και διανοητές δεν απέφυγαν τον πειρασμό να συγκρίνουν την εποχή των Ισαύρων με τη μεγάλη θρη­σκευτική μεταρρύθμιση στη Δύση, που, αφού προκάλεσε διχόνοιες και πολέμους, αναγνωρίσθηκε ότι είναι αυ­τή που άνοιξε το ρήγμα στο τείχος του σκοταδισμού και μας οδήγησε στη Νέα Εποχή.
Πολλοί διερωτώνται (ο Παπαρρηγόπουλος πρώτος) αν η εικονομαχία μάς οδήγησε κάπου. Βρίσκουν μεταγενέστερες ελευθεριότερες στάσεις και συμπεριφορές στο κράτος, στην Εκκλησία, στίς ανώτερες τάξεις, στη διανόηση. Κακά τα ψέματα. Η εικονομαχία δεν οδήγησε πουθενά, σε κα­νένα μονιμότερο αποτέλεσμα, όπως η μεταρρύθμιση στη Δύση. Στους μετέπειτα αιώνες και παρά τις σποραδικές εξάρσεις πνευματικής αναγέννησης, η Αυτοκρατορία βυθιζόταν στίς αδυναμίες και τα αδιέξοδα της ρωμαϊκής καταγωγής της. Κράτος πο­λυεθνικό, υπό τη συνεχή απειλή επι­δρομών από όλα τα σημεία του ορί­ζοντα, εξαρτούσε την άμυνα του και τη συνοχή του από τη δύναμη της κεντρικής εξουσίας της Κωνσταντινουπόλεως, από τον αυτοκράτορα και τον πατριάρχη και τους πατρικίους που τους περιέβαλλαν. Ο λαός, τό­σο στίς ασιατικές όσο και στίς ευρωπαϊκές επαρχίες, παρέμενε βυθισμένος στίς δεισιδαιμονίες, στην αγραμματοσύνη και στην αμάθεια. Αφυδατωμένη η χριστιανική πίστη από τις δεισιδαιμονίες και την παρα­λυτική καλογερική απάθεια, που με το
πρόσχημα της «σωτηρίας της ψυχής» απολάμβανε όλα τα άλλα εγκό­σμια αγαθά, θεμιτά και αθέμιτα, α­πεδείχθη αδύναμη να αντικρούσει την ορμή του αραβικού και μετέπει­τα του τουρκικού Ισλάμ.
Λέγεται ότι αυτή η σύγκριση της χριστιανικής πίστης με το Ισλάμ, όπου ταυτίζονταν θρησκευτική πίστη και πολεμική ορμή, ήταν η πρώτη α­πό τις αιτίες που οδήγησαν τον Λέο­ντα Γ' τον Ισαυρο να σκεφθεί και να επιχειρήσει τις μεταρρυθμίσεις του.
Αναγνώστες μού προσάπτουν ότι εκ του πονηρού αποδίδω την αναστήλωση των εικόνων στην Ειρήνη την Αθηναία, της οποίας όλες οι πράξείς ήταν αμαρτωλές και δαιμονικές και αρκετές αποτρόπαιες.
Η αλήθεια είναι ότι η οριστική και η μέχρι σήμερα αναστήλωση των εικόνων ήταν έργο μιας άλλης αυτοκράτειρας, της Θεοδώρας, συζύγου του αυτοκράτορα Θεόφιλου. Ήταν αυ­τή η Θεοδώρα για την οποία ο θρύλος λέει ότι από πείσμα την προτίμησε ο Θεόφιλος, παρακάμπτοντας την ωραία και ελλόγιμη Κασσιανή, έπειτα από «αυθάδη» απάντηση της σε ερώτηση - δοκιμασία του αυτοκράτορα. Η Θεοδώρα έγινε αυτοκράτειρα και η Κασσιανή κλείσθη­κε σε μοναστήρι όπου, πάντοτε κα­τά τον θρύλο, έγραψε το πράγματι συγκλονιστικό τροπάριο που ψάλλεται τη Μεγάλη Τρίτη.
Η Θεοδώρα, λοιπόν, περίμενε τον θάνατο του αυτοκράτορα συζύγου της (φυσικό αυτή τη φορά) για να προχωρήσει στην πανηγυρική αναστή­λωση των εικόνων, το 842 μ.Χ., ορίζοντας ταυτόχρονα την πρώτη Κυ­ριακή της μεγάλης Σαρακοστής ως Κυ­ριακή της Ορθοδοξίας, σε ανάμνηση της «ορθής πίστης».
Το ουσιαστικό όμως έργο της αναστήλωσης η Εκκλησία το οφείλει στην Ειρήνη την Αθηναία. Τότε είναι που συνεκλήθη η έβδομη Οικουμενική Σύνοδος στη Νίκαια, η οποία μάλιστα ενέκρινε και τον «όρον περί εικόνων», όπου ορίζεται ότι «η τιμή προς την εικόνα αντανακλά είς το πρωτότυπον και ο προσκυνών την εικόνα προσκυνεί την αληθινήν υποστασιν του ζωγραφισμένου είς αυτήν προσώπου».
Η Ειρήνη προσπάθησε να συγκαλέσει την οικουμενική σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη, όπου πραγματι­κά συνήλθαν οι ιεράρχες, οι οποίοι όμως αρνήθηκαν να υπακούσουν στην Ειρήνη και έμειναν πιστοί στη με­ταρρύθμιση, προστατευόμενοι από πι­στά στους Ισαύρους στρατεύματα. Η Ειρήνη διέλυσε τη σύνοδο, αλλά και τα αξιόμαχα και εμπειροπόλεμα στρατεύματα. Συγκάλεσε δική της σύνοδο στη Νίκαια με την υποστήριξη του Πά­πα της Ρώμης και με την προστασία δικών της μισθοφορικών στρατευ­μάτων. Αυτή η σύνοδος είναι που α­ναστήλωσε τις εικόνες και ανέτρεψε τη μεταρρύθμιση των Ισαύρων. Είχε τη βοήθεια του Ταρασίου, που από προσωπικό της γραμματέα... τον έκανε πατριάρχη, ο οποίος όμως ήταν προικισμένος, ευέλικτος και μετριοπαθής έναντι των εικονομάχων.



Η Ειρήνη η Αθηναία άφησε την αυτοκρατορία σε οικτρή κατάσταση. Από παντού δεχόταν επιδρομές, στην Ασία από τους Άραβες, στην Ευρώπη από τούς Βουλγάρους. Στη Δύση κυβερνούσε ο Καρλομάγνος (με τον οποίο η Ειρήνη, σε προχωρημένη πλέον ηλικία, παντρολογιόταν για ένα διάστημα) και ο Πάπας της Ρώμης βυσσοδομούσε άνετα και ανενόχλητος ε­ναντίον της Κωνσταντινουπόλεως, αρνούμενος να δεχθεί το Πατριαρχείο ως «οικουμενικό» (όπως βλέπετε αυ­τή η ιστορία είναι αρκετά παλαιά). Ουσιαστικά επιδίωκε την υποταγή της Ανατολής, κράτους και Εκκλησίας, και διεκδικούσε τις περιοχές τις οποίες του είχε αφαιρέσει ο Λέων Γ' ο Ισαυρος. Είναι ένα ερώτημα κατά πόσο η ει­κονομαχία, που από την πρώτη στιγ­μή είχε αντίπαλο τον Πάπα, αποτέλεσε το προοίμιο του μεγάλου Σχίσματος μεταξύ ανατολικής και δυτικής Εκκλησίας, το οποίο σε σημαντικό βαθμό καθόρισε την εξέλιξη και τα πεπρωμένα της Ανατολής.
Μεταξύ της εβδόμης οικουμενικής συνόδου του 786, επί Ειρήνης της Αθηναίας, και της οριστικής αναστήλωσης των εικόνων από τη Θεοδώρα το 842, μεσολάβησαν 56 χρό­νια. Στο διάστημα αυτό άβουλοι ή α­νίκανοι αυτοκράτορες διαδέχονταν ο ένας τον άλλον, άλλοι εικονομάχοι και άλλοι εικονολάτρες ή αδιάφοροι. Οι σημαντικότεροι από αυτούς ήσαν ο Λέων Ε' ο Αρμένιος και ο σύζυγος της Θεοδώρας ο πεπαιδευμένος Θεόφιλος. Και οι δύο φανατικοί εικο­νομάχοι.
Η αντιπαράθεση, όμως, μεταξύ εικονομάχων και εικονολατρών ή μεταξύ μεταρρυθμιστών και αντιμεταρρυθμιστών έχασε την αρχική της ορμή, ίσως και το περιεχόμενο: η ανώτερη τά­ξη και ο στρατός έμεναν πιστοί στη μεταρρύθμιση. Ο ανώτερος κλήρος υιοθέτησε την άποψη ότι δεν ήταν α­ναγκαίο η κατάργηση των εικόνων να συνοδεύσει και να χαρακτηρίσει το γε­νικότερο μεταρρυθμιστικό έργο. Την άποψη αυτή, η οποία ανάγεται στον Λέοντα Γ' τον Ισαυρο, υποστήριξαν στην ουσία και οι δύο σημαντικότε­ροι πατριάρχες αυτής της περιόδου, οι μετριοπαθείς και ευέλικτοι Ταράσιος και Νικηφόρος, ο οποίος υπήρξε και ο σημαντικότερος χρονογράφος της εποχής του.
Η ταραχώδης, αλλά και τόσο ενδιαφέρουσα, αυτή περίοδος έληξε ο­ριστικά με την άνοδο στον αυτοκρατορικό θρόνο του Βασιλείου Α' του Μακεδόνα. Και αρχίζει μια νέα περίοδος με νέο περιεχόμενο, που α­πό την αρχή σφραγίζεται από τον με­γάλο πατριάρχη Φώτιο. Είναι μια άλλη ιστορία...
Μια άλλη παρατήρηση αναγνω­στών είναι ότι αν επικρατούσε η ει­κονομαχία, η ανθρωπότητα δεν θα γνώριζε τον πλούτο και τη μεγαλοσύνη της βυζαντινής εικονογραφίας, μιας πραγματικής πνευματικής αναγέννησης στον βυζαντινό μεσαί­ωνα. Αυτά τα «αν» ξεπηδούν αυ­θόρμητα από την Ιστορία (π.χ. αν ο Ναπολέων νικούσε στο Βατερλώ), δεν αναιρούν αυτό που συνέβη και δεν φωτίζουν αυτό που θα μπορού­σε να συμβεί. Γεγονός είναι ότι κανένας (μεγάλος) λαός και καμιά (με­γάλη) εξουσία δεν έζησαν ποτέ χωρίς (μεγάλη) τέχνη.



Η πολιτική, οι εικόνες και τα σύμβολα


Αναφερθήκαμε ήδη στον «όρον περί των εικόνων» της εβδόμης οικουμενικής συνόδου. Στο ουσιαστικότερο και καίριο σημείο του επαναλαμβάνει επί λέξει τον Μεγάλο Βασίλειο, ο οποίος έγραφε «της εικόνος η τιμή επί το πρωτότυπον διαβαίνει». Αλλά και ο Νείλος, ασκητής του Ε' αιώνα, έγραψε για την παιδευτική σημασία των εικό­νων, με τις οποίες ο αγράμματος λαός μάθαινε τα περι­στατικά της Αγίας Γραφής. Είναι δύο λογικές ερμηνείες της μεγάλης δύναμης που κατάκτησαν οι εικόνες στην ψυχή του λαού.
Φίλος, με άλλη αφορμή (τη σημασία που μπορεί σήμερα να έχουν οι στρατιωτικές παρελάσεις της 25ης Μαρτίου), έλεγε ότι η εξουσία έχει πάντοτε ανάγκη από σύμβολα και ότι εκφράζεται και ασκείται μέσα από σύμβολα. Δεν αρκούν οι λογικές ερμηνείες για να εξηγήσουν τη δύναμη και την αντοχή των συμβόλων. Διότι έχουν να κάνουν με την ψυχή και τη συνείδηση. Τη λογική άποψη του Μεγά­λου Βασιλείου και την ακόμη λογικότερη του Νείλου θα μπορούσε να τις δεχθεί και ο Λέων ο Ισαυρος και ο φανατικότερος εικονομάχος.
Εκείνο που φαίνεται δεν μπορούσαν να δεχθούν είναι το σύμβολο της εικόνας με την υλική της υπόσταση να υποκαθιστά, στη συνείδηση του λαού, την ουσία της θρησκευ­τικής πίστης, το μυστήριο και τη διδασκαλία. Και πολύ πε­ρισσότερο δεν μπορούσαν να δεχθούν τις θαυματουργι­κές ικανότητες που αποδίδονται στα σύμβολα και καλλιερ­γούσαν στον λαό παράλογες προσδοκίες και ελπίδες και τον απομάκρυναν απο την πραγματικότητα, στην οποία συμμετείχε και ζούσε. Τέλος, η εικονομαχία έθετε ένα καίριο πολιτικό ζήτημα των χρόνων εκείνων. Την ανασύ­νταξη του κράτους γύρω από σταθερά και θα λέγαμε πα­ραδοσιακά κέντρα εξουσίας: το Παλάτι, το Πατριαρχείο, το Στράτευμα, τη Διοίκηση. Αυτά τα κέντρα ήταν που από την εποχή του Μεγάλου Κωνσταντίνου εξασφάλιζαν τη συνο­χή και την άμυνα της απέραντης πολυεθνικής και πολύ­γλωσσης αυτοκρατορίας. Η δύναμη των μοναχών και των μοναστηριών είχε τόσο διογκωθεί την εποχή εκείνη, ώστε ουσιαστικά αποτελούσε κράτος εν κράτει. Και κυρίως ή­ταν δύναμη σε μεγάλο βαθμό παρασιτική και οπωσδήποτε κεντρόφυγη. Αυτή την παραλυτική δύναμη θέλησαν να περιορίσουν ή να συντρίψουν οι Ισαυροι, εξαπολύοντας την εικονομαχία.
Φαινόμενα πολιτικού φορμαλισμού, εννοούμε την κατί­σχυση του τύπου και της «φόρμας» σε βάρος της πολιτι­κής εξουσίας, ζούμε και στις μέρες μας και είναι πολλά. Θα μπορούσα πρόχειρα να σας αναφέρω το «σύμβολο» του πανεπιστημιακού ασύλου, που κανείς δεν τολμάει να το θίξει ούτε ιδεολογικά ούτε πολιτικά ούτε πρακτικά, παρ' όλο ότι δρα εντελώς αντίθετα με τους σκοπούς για τους οποίους θεσπίσθηκε.
Φαινόμενο θρησκευτικού φορμαλισμού είναι και η Κυρια­κή της Ορθοδοξίας, επειδή παρακάμπτει και παραγνωρί­ζει τα ιστορικά γεγονότα. Έτσι παρακινήθηκα να ασχολη­θώ με τους Ισαύρους.

Η ΑΝΑΣΤΗΛΩΣΗ ΤΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ ΚΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ



ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 22.3.2009


Του Αντώνη Καρκαγιάννη



Η Δυναστεία των Ισαύρων και το έργο της




Δεν είναι βέβαιο ότι ο Λέων Γ', ιδρυτής της δυναστείας, καταγόταν από την Ισαυρία. Θεωρείται πιθανό ότι ονομάσθηκε Ισαυρος από τους εχθρούς του, όπως ο γιος και διάδοχος του Κωνσταντίνος Ε' ονομάσθηκε Κοπρώνυμος. Η Ισαυρία ήταν ορεινή περιοχή της Μικράς Ασίας, με λαό πρωτόγονο, ατίθασο και επιθετικό. Επιδιδόταν σε επιδρο­μές, αρπαγές και ληστείες και η λέξη «ίσαυρος» ήταν συ­νώνυμη του άρπαγα και του ληστή και είναι πιθανό οι πα­πάδες και οι καλόγεροι (στρατιές ολόκληρες εκείνη την ε­ποχή) να ονόμασαν έτσι τον Λέοντα Γ' για να τον συνδέ­σουν με φρικτά ελαττώματα και να τον συκοφαντήσουν. Με αυτό το προσωνύμιο έμεινε στην ιστορία, αλλά και με τη φήμη συνετού και γενναίου μονάρχη που πολέμησε α­ποφασιστικά τους εχθρούς και επιδρομείς και άφησε πί­σω του πλούσιο νομοθετικό και μεταρρυθμιστικό έργο. Η εικονομαχία ήταν μια μεγάλη ιδεολογική μάχη που κράτησε παραπάνω από έναν αιώνα και απέβλεπε να αποκαθάρει τη θρησκευτική πίστη από τη λατρευτική τυ­πολογία και να αλλάξει το κράτος και την κοινωνία. Πολ­λοί ιστορικοί γράφουν ότι οι Ισαυροι κατάργησαν τη δου­λοπαροικία. Είναι ίσως υπερβολή. Προσπάθησαν όμως να κάνουν ανθρωπινότερες τις σχέσεις στον γεωργικό τομέα που τότε ήταν ο κύριος τομέας παραγωγής υλικών αγα­θών. Το ίδιο ενίσχυσαν τη νομική θέση της γυναίκας μέσα στην οικογένεια.
Η φορά των γεγονότων και η λογική της αντιπαράθεσης οδήγησαν τους Ισαυρους να δώσουν την κύρια μάχη στο ζήτημα ζήτημα των εικόνων. Και να τη χάσουν, να ηττηθούν.

Η εικονομαχία ήταν ένα μεταρρυθμιστικό κίνημα των ανωτέρων τάξεων της κοινωνίας και της διοίκησης, του κράτους και της Εκκλησίας. Ο 20ός αιώνας μάς συνήθισε να προσέχουμε τις κινήσεις των λαϊκών μαζών και συχνά να παραβλέπουμε τις κινήσεις των «ελίτ». Φαίνεται όμως ότι η ιστορία είναι γεμάτη από πρωτοβουλίες των «ελίτ» που διοχετεύονται στις λαϊκές μάζες. Η εικονομαχία δεν διοχετεύθηκε ποτέ στις λαϊκές μάζες, οι οποίες παρέμειναν πιστές στις θρησκευτικές παραδόσεις και στη λατρεία των εικόνων.
Η εικονομαχία συνάντησε τη σθεναρή και μανιασμένη εχθρότητα του Πάπα και των άλλων πατριαρχείων, της Αλεξανδρείας, των Ιεροσολύμων και της Αντιοχείας. Σε σχέση με τη Ρώμη υπήρξε κατά κάποιο τρόπο ο πρόδρο­μος του μετέπειτα Σχίσματος. Οι Ισαυροι βρήκαν την ευ­καιρία να αποσπάσουν από τη δικαιοδοσία του Πάπα τις δυτικές επαρχίες, κυρίως την Ελλάδα και τα νησιά του Αιγαίου.
Οι εικόνες και η λατρεία τους ικανοποιούσαν δύο ανάγκες του αναλφάβητου λαού: Την προσδοκία του «θαύματος» και της σωτηρίας και την ανάγκη να γνωρίσουν μέσω της εικόνας και της παράστασης τα περιστατικά και τους ήρω­ες της Αγίας Γραφής και κυρίως της Καινής Διαθήκης. Ανεξάρτητα από τη δαιμονική δραστηριότητα της Ειρήνης της Αθηναίας, είναι αυτές οι ανάγκες που κράτησαν έως σήμερα τη λατρεία των εικόνων αλλά και τη «διαπλο­κή» γύρω από αυτές της δεισιδαιμονίας, της αγυρτίας και της απληστίας.




Το σημερινό σημείωμα επρό­κειτο να δημοσιευθεί την προ­περασμένη Κυριακή, τη λεγό­μενη της Ορθοδοξίας. Λόγω δικών μου περισπασμών δεν δημοσιεύθηκε τότε και θα μπορούσε να πει κανείς ό­τι είναι πλέον ανεπίκαιρο. Αυτό συμ­βαίνει συχνά στίς εφημερίδες. Κοπιάζεις για ένα άρθρο και είσαι ευχαριστημένος από την εργασία σου. Αν δεν το παραδώσεις έγκαιρα και δεν έχει το κατάλληλο μέγεθος, πηγαίνει ο κόπος σου χαμένος. Ο ένας, λοιπόν, λόγος που ανεπίκαιρα δημοσιεύεται σήμερα είναι για να μην πάει ο κόπος χαμένος.
Ο δεύτερος λόγος είναι πιο σημαντικός. Την Κυριακή τής Ορθοδο­ξίας η Εκκλησία μνημονεύει και τιμάει την αναστήλωση των εικόνων από την αυτοκράτειρα Ειρήνη την Αθη­ναία, εκεί προς το τέλος του 8ου βυ­ζαντινού αιώνα και έπειτα από 50 χρό­νια εικονομαχίας και σφοδρών αντι­παραθέσεων. Σε ανάμνηση αυτού του γεγονότος τελείται δοξολογία στον μητροπολιτικό ναό, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας και της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας. Με ιδιαίτερη λαμπρότητα γιορτάζεται το γεγονός στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, όπου και το κύ­ριο πεδίο μάχης μεταξύ εικονομάχων και εικονολατρών.
Οι εορτασμοί αποβλέπουν φυσικά στη· δόξα της Ορθοδοξίας, αλλά ταυτόχρονα παρακάμπτουν την ιστορία και κάτω από συμβατικές δοξασίες και τυπικότητες συγκαλύπτουν μια με­γάλη ιδεολογική μάχη και ίσως τη συγκλονιστικότερη περίοδο του βυζα­ντινού μεσαίωνα. Αυτό είναι που με έκανε ν' ανοίξω πάλι βιβλία Ιστορίας, όχι για να ανακαλύψω κάτι άγνωστο, αλλά για να υπενθυμίσω γνωστά και καταχωνιασμένα γε­γονότα.
Ας αρχίσουμε από την αυτοκράτειρα Ειρήνη την Αθηναία, η οποία αποκατέστησε τις εικόνες και η Εκκλησία τη μνημονεύει ως «ευσεβή». Στην πραγματικότητα υπήρξε αυτό που σήμερα αποκαλούμε «κουμάσι».
Καταγόταν πραγματικά από την Αθήνα και η οικογένεια της φαίνεται
ότι ήταν πλούσια και ισχυρή, αλλά ο πληροφορίες που υπάρχουν γι' αυτή είναι ελάχιστες. Αγνωστο πώς και γιατί ο αυτοκράτωρ Κωνσταντίνος Ε' (741 - 775), που οι εχθροί του, παπάδες και καλόγεροι, του κόλλησαν το παρατσούκλι Κοπρώνυμος, δεύτερος Ισαυρος στον θρόνο της Κωνσταντινούπολης μετά τον Λέοντα Γ΄, διάλε­ξε την άγνωστη Ειρήνη από την Αθή­να και την πάντρεψε με τον γιο του, τον κατόπιν μοιραίο αυτοκράτορα Λέοντα Δ' (775 - 780).
Από την Ειρήνη δεν έλειπαν τα προσόντα και το κυριότερο, ήξερε να τα κρύβει και να τα φανερώνει ή να τα εξαπολύει ανάλογα με τις περιστάσεις, τις επιδιώξεις και τις φιλοδοξίες της. Ήταν ωραιότατη και αυτό πάντοτε αποτελούσε το «ένα το κρα­τούμενο». Ήταν ευφυής, θρησκόληπτη και όταν ήθελε συμμαζεμένη και φρό­νιμη, άλλοτε πάλι εκρηκτική και α­χαλίνωτη. Είχε ισχυρή θέληση και αποφασιστικότητα, συνωμοτική πανουργία, παγερή αναλγησία και απε­ριόριστη απληστία και τέλος, ήξερε να επιλέγει συνεργάτες με τις ίδιες αρετές και τα ίδια ελαττώματα.
Οι δύο πρώτοι Ισαυροι, ο Λέων Γ' και ο Κωνσταντίνος Ε' θεωρούνται από τους σημαντικότερους αυτοκράτορες του Βυζαντίου. Καλοί και γεν­ναίοι στρατηγοί αντιμετώπισαν τους εισβολείς τόσο στην Ανατολή όσο και στη Δύση. Η μεταρρυθμιστική τους νο­μοθεσία θεωρείται η σημαντικότερη μετά τον Ιουστινιανό, ιδιαίτερα στο οικογενειακό και κληρονομικό δί­καιο. Αυτό που από τους εχθρούς των δύο αυτοκρατόρων ονομάσθηκε εικονομαχία, ήταν στην ουσία της μια βαθιά θρησκευτική μεταρρύθμιση που απέβλεπε να εκσυγχρονίσει το κράτος και την κοινωνία και να το απαλλάξει από την κηδεμονία των πα­πάδων, των καλόγερων και των δει­σιδαιμονιών, από τα «θαύματα» των εικόνων και των «ιερών λειψάνων» και από την αγυρτεία των καλόγερων. Τα όσα διαδραματίσθηκαν στίς μέρες μας στη Μονή Βατοπεδίου αποτε­λούν ασθενές κατάλοιπο του δαιμο­νικού μείγματος δεισιδαιμονίας, αγυρτείας και απληστίας που κυριαρ­χούσε την εποχή εκείνη στο Βυζάντιο.
Ωστόσο, η θρησκευτική μεταρρύθμιση, που τελικά επικεντρώθηκε στο ζήτημα των εικόνων, ήταν μέρος μόνο της γενικότερης μεταρρυθμιστικής προσπάθειας. Ο σώφρων και μετριοπαθής και άξιος στρατηγός Λέων Γ' θεωρούσε δευτερεύον το ζήτημα των εικόνων και πολλές φορές αναρωτήθηκε αν άξιζε τον κόπο να θυσιάσει, λόγω των λαϊκών αντι­δράσεων, τη γενικότερη μεταρρύθ­μιση. Στην αρχή δεν κατάργησε τις εικόνες αλλά όρισε την ανάρτηση τους σε υψηλότερο σημείο των ναών, όπου δεν θα έφταναν οι θωπεΐες και όι ασπασμοί των πιστών. Ο γιος και διάδοχός του Κωνσταντίνος Ε' υ­πήρξε πιο ορμητικός και αποφασιστικός. Κατάργησε τις εικόνες, έ­κλεισε μοναστήρια και εκκλησίες και εξαπέλυσε διωγμούς κατά των θρησκόληπτων μοναχών.
Πολλοί βρίσκουν κοινά σημεία και συγγένειες ανάμεσα σε αυτή την πρώτη θρησκευτική μεταρρύθμιση τον 8ο βυ­ζαντινό αιώνα και στην κατά αρκετούς αιώνες μεταγενέστερη μεταρρύθμιση του Λούθηρου στη Δύση. Αποκαλούν τον Λέοντα Γ΄ «εστεμμένο Λούθηρο»



Ωστόσο και οι χώρες ήταν διαφορετικές και κυρίως οι εποχές. Θα μπορούσαμε, όμως, να ανα­γνωρίσουμε ένα τουλάχιστον κοινό σημείο μεταξύ των δύο μεταρρυθμί­σεων. Την ανάγκη για ουσιαστική θρησκευτική πίστη και την αναζήτηση του Χριστιανισμού, όχι στη λατρευ­τική τυπολογία, αλλά στην ουσία του Μυστηρίου και της Διδασκαλίας. Ο,τι ήταν για τον Λούθηρο η μετάφραση της Αγίας Γραφής στα γερμανικά, ώ­στε να την καταλαβαίνει ο λαός, ήταν ίσως για τον Λέοντα Γ' η ανάρτηση των εικόνων σε υψηλότερο σημείο και η κατάργηση της λατρείας τους. Πιθανολογείται ότι ο Λέων Γ' εμπνεύσθηκε τη θρησκευτική μεταρρύθμιση από την ασιατική αίρεση των Παυλικιανών, η οποία πραγματικά είχε καταργήσει όλους τους λατρευτικούς τύπους και όλη την εξουσια και την εκκλησιαστική ιεραρχία του κλήρου. Δεν είναι της ώρας να εκθέσουμε τα σχετικά στοιχεία για τη σχέση των Ισαύρων με την αίρεση των Παυλικιανών.
Περισσότερο ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι υπέρ της μεταρρύθμισης τάχθηκε η ανώτερη τάξη, κυρίως της Κωνσταντινούπολης και των ασιατικών περιοχών. Καθώς και μεγάλο μέρος του ανώτερου κλήρου. Αντιθέτως, ο λαός, οι κατώτερες τάξεις, όλες οι γυναίκες, σύζυγοι, κόρες και αδελφές φανατικών εικονομάχων, και οι δυτικές επαρχίες της Ελλάδας, ε­κεί όπου εκτυφλωτικά έλαμψε η ειδωλολατρεία και ο αρχαίος πολιτισμός, έμειναν πιστοί στη λατρεία των εικόνων και στη λατρευτική τυπολογία. Πολλοί βλέπουν κατάλοιπα ειδωλολατρείας στην ανάγκη να έχει μορφή και να ανάγεται σε ανθρώπινεδ εμπειρίες η αποκάλυψη του θεού. Εί­ναι ένα πρόβλημα.
•••
Σε μια τέτοια θύελλα βρέθηκε η Ειρήνη η Αθηναία. Όσο ζούσε ο πεθερός της, ο δυναμικός Κωνσταντίνος Ε', έκρυβε τις πεποιθήσεις της. Όταν πέθανε το 775 και έμεινε στον θρόνο ο σύζυγός της, ο μάλλον άβουλος και ανίκανος Λέων Δ', έβαλε σε εφαρμογή τα σχέδια της για την αναστήλωση των εικόνων και την επαναφορά των παπάδων και καλόγερων στην εξου­σία. Ωσπου μια μέρα, περιέργως και αιφνιδίως πέθανε ο σύζυγός της Λέων Δ'. Με κομψό τρόπο μερικοί ι­στορικοί σημειώνουν ότι βοήθησε και η ίδια για να πεθάνει. Στην πραγματικότητα τον δολοφόνησε. Αργό­τερα, όταν νόμισε ότι εμπόδιο στα σχέ­δια της ήταν ο γιος της και αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Στ' ή αμφισβη­τούσε την εξουσία της, τον ετύφλωσε σε ηλικία 25 ετών και αργότερα τον δολοφόνησε. Προκάλεσε θύελλα στο κράτος και το τέλος τής δυναστείας των Ισαύρων. Το 787 συνεκάλεσε στη Νίκαια πειθήνια οικουμενική σύ­νοδο, η οποία αναστήλωσε τις εικό­νες. Αυτό το γεγονός, παραβλέποντας και αποσιωπώντας όλα τα άλλα, τιμάει η Εκκλησία (μας) την Κυριακή της Ορθοδοξίας...
Η Ειρήνη πέθανε το 803 εξόριστη στη Λέσβο...