NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Saturday, November 29, 2008

Γιατι ο πάπας φοράει κόκκινα υποδήματα;


Απάντηση: Στο Βυζάντιο μόνον οι Αυτοκράτορες φορούσαν κόκκινα υποδήματα.

Παλλάδας ο αλεξανδρευς: Τώρα πού οί ολύμπιοι θεοί έγιναν χριστιανοί


Παλλαδάς ο Αλεξανδρεύς

ΒΙΒΛΙΟ IX, ΕΠΙΔΕΙΚΤΙΚΑ ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΑ 185

.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
.
..
.

ΙΧ-528 ΠΑΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΜΕΤΕΩΡΟΥ


Χριστιανοί γεγαώτες Όλύμπια δώματ' έχοντες
ένθάδε ναιετάουσιν άπήμονες- ουδέ γαρ αυτούς
χώνη φόλλιν άγουσα φερέσβιον εν πυρί θήσει.

ΙΧ-528
(Τώρα πού οί ολύμπιοι θεοί έγιναν χριστιανοί
βρήκαν έδώ σκέπη κι ασφάλεια. Δέν θά τους ρίξουν, βλέπεις, στή φωτιά,
— στό χωνευτήρι όπου βγαίνουν χρήσιμες δεκάρες!)



ΙΧ-528
Στό επίγραμμα υπονοούνται τά έξης: Μέ τό διάταγμα του 391 νομιμο­ποιούνται όχι μόνον οι καταστροφές των αρχαίων ναών, αλλά εμμέσως καί κάθε πράξη λεηλασίας ή οποία, μέ τό πρόσχημα της θρησκευτικής περιφρού­ρησης, κατέληγε σέ προσωπικό όφελος. Βέβαια, μέσα σ' αυτή τήν καταστροφική υστερία οι άρχοντες καί οι αξιωματούχοι δέν ήταν δυνατόν νά παραμείνουν μέ σταυρωμένα τά χέρια. Πολύ σύντομα άρχι­σαν νά συγκεντρώνουν σέ χώρους ασφαλείς κάθε αντικείμενο τέχνης, μέ σκο­πό νά διακοσμήσουν τίς επαύλεις τους κατά τόν ίδιο τρόπο πού έπραξε στό παρελθόν ο Μέγας Κωνσταντίνος γιά νά διακοσμήσει τή νέα πρωτεύουσα. Τό ίδιο καί τώρα, άρκετά αγάλματα καί έργα τέχνης συγκεντρώθηκαν προκει­μένου νά μεταφερθούν στην Κωνσταντινούπολη καί νά διακοσμήσουν τόν οίκο της Μαρίνας, όπως μας πληροφορεί ό λημματιστής, της κόρης του αυτοκρά­τορα Αρκαδίου , πού είχε γεννηθεί τό 403. Ήταν επόμενο λοιπόν τά αποθη­κευμένα αγάλματα των ολυμπίων θεών νά γλιτώσουν μέ αυτόν τόν τρόπο από τους εμπρησμούς αλλά καί — τό σπουδαιότερο κατά τόν Παλλάδα— νά μήν υποστούν τόν έσχατο εξευτελισμό πού ήταν αρκετά πιθανός, μιά καί μέ τό χαλκό τών αγαλμάτων αυτών υπήρχε περίπτωση νά χυτευτούν δεκάρες χρή­σιμες (: φόλλις φερέσβιος) γιά τίς ανάγκες του καθημερινού βίου. Τώρα λοι­πόν κάτω από τή χριστιανική στέγη, διασώθηκε η αξιοπρέπεια τών αρχαίων θεών: Δέν έγιναν άπό θεοί, δεκάρες.
Φόλλις-εως (ό): Μέ τίς νομισματικές μεταρρυθμίσεις έπί Διοκλητιανού καί Κωνσταντίνου εμφανίζονται νέα νομίσματα όπως: «μιλιαρήσιον», «σίλικος», «φόλλις», κ.λπ., καί στά οποία αποτυ­πώνονται άπό πολύ νωρίς τά πρώτα χριστιανικά σύμβολα. Οί φόλλεις ήταν κέρματα εύτελοϋς αξίας, κάτι αντίστοιχο μέ τόν οβολό {άβολοι δε είσίν ους καλοΰμεν φάλλεις — Σούδα, λ. «οβολός»).
Τό επίγραμμα κατέστη επίκεντρο διαμάχης γιά τή χρονολόγηση του
Παλλάδα εξαιτίας του λήμματος, καί ό βίος του ποιητή παρατείνεται μετά τό 403, έτος γεννήσεως της κόρης του Αρκαδίου, Μαρίνας.

Wednesday, November 26, 2008

«Ο ΠΑΠΥΡΟΣ ΤΟΥ ΔΕΡΒΕΝΙΟΥ» Ομιλία του Κ. Τσατσάνογλου ομοτ. Καθηγ. του ΑΠΘ την Δευτέρα 24/11 στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ:

http://video.google.com/videoplay?docid=-4430989770145813512




.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.



ΑΚΟΥΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ ΟΜΙΛΙΑ



(http://www.badongo.com/audio/12239722)


.
.
ΔΕΙΤΕ ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ:
http://ermionh.blogspot.com/2008/09/blog-post_7294.html
.
.
ΡΙΞΤΕ ΜΙΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΔΙΑΦΩΤΙΣΤΙΚΟ:
.

http://tovima.dolnet.gr/default.asp?pid=2&artid=176276&ct=3

Aπάντηση στο άρθρο του Δημήτρη Κιτσίκη: «Η αινιγματική συγγένεια Σπάρτης - Ιερουσαλήμ» στο τεύχος αρ. 165 του Οκτ. 2008 του περιοδικού Τρίτο Μάτι



ΣΠΑΡΤΙΑΤΕΣ ΚΑΙ ΕΒΡΑΙΟΙ Αγαπητό ΤΜ
Αναφέρομαι στο τεύχος σου αρ. 165 του Οκτωβρίου 2008 και ειδικότερα στο ανυπόγραφο σημείωμα με τίτλο: «Η αινιγματική συγγένεια Σπάρτης - Ιερουσαλήμ» εντός του άρθρου «Άγις Δ'» του κ. Δ. Κιτσίκη. Ομολογώ ότι το ΤΜ δεν μας έχει συνηθίσει σε τόσο αυθαίρετες, α­τεκμηρίωτες, αόριστες και προδή­λως μεροληπτικές απόψεις υπέρ του όποιου ιδεολογήματος όπως αυτές του σημειώματος. Το εντός αυτού σχόλιο (σε μαύρο φόντο) δεν διορθώνει δυστυχώς τα πράγματα, μάλλον το αντίθετο.
Ήδη από την αρχή, ο γράφων το σημείωμα, μας προδιαθέτει για τη συνέχεια με τον ισχυρό... "κόλαφο" (!) που, όπως λέει, καταφέρνει στον «ελληνικό αντισημητισμό» αναφερόμενος σε «σωρεία στοιχείων από τη διεθνή βιβλιογραφία περί της κοινής προελεύσεως Σπαρτιατών και Εβραίων», αλλά το μόνο στοιχείο που πα­ραθέτει είναι οι ταξιδιωτικές εντυ­πώσεις του Sir Ρ. L. Fermor (1958), στη Μάνη, όπου κάποιοι χωρικοί τού συνέστησαν να μην επισκεφθεί το χωριό Αναβρυτή γιατί οι εκεί κατοικούντες Εβραίοι «θα τον γδάρουν» δηλ. θα τον εκμεταλλευ­τούν οικονομικά. Και λοιπόν; Προ­σθέτει μάλιστα με έμφαση ότι «του­ρίστες από το Ισραήλ επισκέπτονται σήμερα τη Σπάρτη ως χώρο προγό­νων τους». Εγώ θα πρόσθετα ότι και οι Σκοπιανοί λένε ότι για τον ίδιο λόγο επισκέπτονται τη Βεργίνα! Και λοιπόν;
Παρακάτω ο γράφων προσπαθεί να στηρίξει τις απόψεις του στα βιβλία των Μακκαβαίων, αποφεύγοντας να αναφέρει ότι σε αυτά έχει τις ιστορικές του ρίζες ο νεώτερος σιωνιστικός ανθελληνισμός (όρα και άρθρο στο ίδιο τεύχος περί J. Soros για Μακεδονία, Η. Κissinger για Κύπρο κ.λπ.)· και λέγω νεώτε­ρος γιατί υπάρχει και ο ανθελληνισμός των Προφητών της ΠΔ (Ζαχα­ρίας, θ' 13, Σοφονίας Β' 5-6, Ιεζε­κιήλ ΚΕ' και Λ' 5, Δανιήλ Η' 21) για να μη μιλάμε μόνο για αντισιωνισμό.
Παραθέτει μάλιστα ως σοβαρό επιχείρημα κάποιο (;) αρχαίο έγγραφο που αναφέρει ότι «οι Σπαρτιάτες και οι Ιουδαίοι είναι αδελφοί και ότι αμφότεροι κατάγονται από τη γενεά του Αβραάμ» δεν μας λέγει όμως ποιο είναι αυτό το έγγραφο και ποι­ος το έγραψε, ούτε που βρίσκεται. Και με όλα αυτά τα φαιδρά αποσιω­πά εσκεμμένα ότι οι ίδιοι οι Δωριείς Σπαρτιάτες ανάγουν την καταγωγή τους στον Δώρο, γιο του Έλληνος και εγγονό του Δευκαλίωνος (Ωγυγία τ.Δ', βιβλ. Α') και αγνοούν παντελώς την ύπαρξη του Αβραάμ.
Συνεχίζοντας την επιχειρούμενη εκ μέρους του υποβάθμιση της νοημοσύνης των αναγνωστών του ΤΜ επιμένει με ανεξήγητο πείσμα στην... εξ Αβραάμ καταγωγή των Σπαρτιατών, αναφέροντας ότι «ένα ιερό βιβλίο των Σπαρτιατών, το οποίο όμως δεν έχει σωθεί, αποδεί­κνυε την κοινή προέλευση Εβραίων και Σπαρτιατών από τον Αβραάμ» αλλά δεν μας λέγει ούτε την πηγή της πληροφορίας του, ούτε πως κατάφερε να διαβάσει ένα βιβλίο που δεν υπάρχει!
Επικαλούμενος συνεχώς και επί­μονα ως πηγές τους Μακκαβαίους, για να στηρίξει τις απόψεις του, προσθέτει για ποικιλία και τον Ηρόδοτο ο οποίος αναφέρει ότι ο Λάκων θήρας (πρόσωπο του Λακωνι­κού αποικισμού) εκατάγετο από τον Φοίνικα Κάδμο. Πέρα από το θέμα της αναμείξεως θρύλων, μύθων και ιστορικών στοιχείων από τον Ηρό­δοτο, πρέπει να επισημάνουμε την επιλεκτική χρήση που κάνουν ορι­σμένοι σε διάφορες μικρές αναφο­ρές στα κείμενα τους για να στηρί­ξουν προσωπικές τους απόψεις και σχέδια (π.χ. φοινικισμός), παραβλέ­ποντας άλλες αντίθετες όταν δεν τους εξυπηρετούν.

Και να θυμίσουμε ότι ο Κάδμος ήταν εγγονός του Ινάχου, βασιλέως του Αργούς και γιος του Αγήνορος «ο δε Αγήνωρ ελθών (σ.σ. ναι, ελθών!) εις την Φοινίκην, έλαβε γυναί­κα την Τηλέφασσαν, και εγέννησε την Ευρώπη, τον Κάδμον, Φοίνικα και Κίλικα». Επίσης, «ο Κάδμος ελ­θών εις την Ρόδον ίδρυσε Ναό του Ποσειδώνα και αφιέρωσε στην Αινδίαν Αθηνάν πολλά αφιερώματα» (Α. Σταγειρίτη, Ωγυγία, τ.Δ', κεφ. Θ΄ βι­βλ. Γ'). Αγνοούσε λοιπόν καταφα­νώς ο Κάδμος τον Βιβλικό θεό Γιαχβέ και τον προστατευόμενο του Αβραάμ!
Η επιστημονική μέθοδος αποδεί­ξεως δεσμών συγγενείας μεταξύ λαών προϋποθέτει απαραιτήτως και παράθεση στοιχείων θρησκευτικών και γλωσσολογικών. Πώς όμως να πεισθούμε περί της εξ Αβραάμ κα­ταγωγής των Σπαρτιατών όταν γνω­ρίζουμε ότι ο θεός Απόλλων, «ο θεί­ος κηδεμών ολοκλήρου του ελληνι­κού έθνους» (Δ. Γουδής, Το Μαντεί-ον των Δελφών) ήτο ο κατ' εξοχήν τιμώμενος θεός από τους Δωριείς Σπαρτιάτες; Ως Απόλλων Κάρνειος ετιμάτο από όλους τους Δωριείς, ιδιαιτέρως δε στη Σπάρτη, με ιερά και βωμούς καθώς και η θεά Άρτεμις-Ηγεμόνη (ή Αγεμώ: Παυσ. Λα­κωνικά) όπως και οι δύο Διός-κούροι (τω σιώ). Όσο για τα γλωσσολο­γικά στοιχεία, εμένα μου έρχεται στον νου το περίφημο (εξαφανισμέ­νο σήμερα) βιβλίο του καθηγητού ε­βραϊκής γλώσσας και Ιουδαίου στην εθνότητα και το θρήσκευμα Joseph Isaak Jahuda με τίτλο Ηebrew is greec το οποίο προλογίζει ο καθη­γητής αρχαίων γλωσσών του Πανε­πιστημίου της Ν. Υόρκης Saul Levin και το οποίο βιβλίο αποδεικνύει ότι τα εβραϊκά είναι παραλλαγμένα ελ­ληνικά: «Camouflaged Greec in Grammar as well as vocabulary».
Επειδή δε, εξ όσων γνωρίζουμε, δε λειτουργούσαν τότε στην Παλαιστίνη φροντιστήρια ξένων γλωσ­σών, συνάγουμε το συμπέρασμα ότι η ισχυρή αυτή επίδραση της ελληνι­κής γλώσσας στα εβραϊκά προήλθε από τους εκεί Ελληνες αποίκους (Κρήτες, Φιλισταίους κ.λπ.).
Ελπίζω πάντως να μη χαρακτηρισθούν οι ως άνω επιστήμονες ως Έλληνες... «σκληροπυρηνικοί εθνικι­στές»!
Ως σοβαρό επιχείρημα θεωρεί ο γράφων την καταγεγραμμένη ιστορικώς απέχθεια των Σπαρτιατών προς το χρήμα και την παραλληλίζει με τη δήθεν αντίστοιχη απέχθεια των αρχαίων Εβραίων. Δυστυχώς τον διαψεύδει η ίδια η Βίβλος αναφέροντας ότι ο Αβραάμ έγινε «πλούσιος σφόδρα εις κτήνη, εις αργύριον και εις χρυσόν» σε αντάλλαγ­μα της "θητείας" της γυναίκας του Σάρας στο χαρέμι του Αιγυπτίου Φαραώ αρχικά και του βασιλέα των Γεράρων, Φιλισταίο, Αβιμέλεχ μετά! (Γένεση, ιβ' 13-16), παράδειγμα που ακολούθησε και ο γιος του Ισαάκ με τη γυναίκα του Ρεβέκκα (Γένεση, κε' 13), καθώς επίσης ότι κατ' επιταγήν του Γιαχβέ, δια στόματος Μωϋσή, κατά την έξοδο εξ Αιγύπτου συναποκόμισαν «οι υιοί του Ισραήλ ...σκεύη αργυρά και χρυσά ...και εγυμνωσαν τους Αιγυπτίους" (Έξοδος, 35,36).
Πιθανόν αυτές οι πρακτικές να συνηθίζονταν εκείνη την εποχή, αλλά επίσης αποδεικνύουν την πολύ καλή σχέση των αρχαίων Εβραίων με τον χρυσό και τον άργυρο και το πόσο ο γράφων δεν διστάζει να παραποιεί την αλήθεια γιατί έτσι τον βολεύει.
Συνεχίζει ασχολούμενος με τα μακριά μαλλιά των Σπαρτιατών στα οποία έδιναν «μυστική σημασία... όπως και ο Σαμψών» και αρχίζουμε να προβληματιζόμαστε μήπως και οι τρέφοντες πλούσια κόμη "καρη-κομόωντες Αχαιοί" της Ιλιάδος είχαν... πρόγονο τον Αβραάμ!
Τέλος, κλείνει με το φίδι που εικονίζεται σε Σπαρτιατικές ασπίδες, σύμβολο αθανασίας και αναγεννήσεως (λογική ενθάρρυνση για πολε­μιστές) αλλά και σοφίας, αφού κο­σμεί αγάλματα της Αθηνάς και του Ασκληπιού και μας αποτελειώνει, ο καλός αρθρογράφος, συσχετίζο­ντας το φίδι-σύμβολο των Σπαρτια­τικών ασπίδων με το δηλητηριώδες φίδι της ερήμου έχιδνα-ασπίς με το οποίο παρομοιάζεται στη Γένεση (Γένεση, μθ' 17) η εβραϊκή φυλή Δαν!!....
Για να μην κάνω κατάχρηση της φιλοξενίας σας, θα κλείσω εδώ, με μία παρατήρηση: Πολλοί προσπάθησαν να σφετεριστούν, καπηλευθούν, αλλοιώσουν, συκοφαντήσουν, αμφισβητήσουν τα λαμπρά επιτεύγ­ματα του Ελληνικού Πολιτισμού, σε όλες του τις εκφάνσεις. Ο καθένας για τους δικούς του σκοπούς. Ακα­δημαϊκοί καριέρας, ινδοευρωπαϊστές, φοινικιστές, ανατολιστές, αφροκεντρικοί καί άλλοι, ακόμη και οι... Σκοπιανοί εσχάτως! Όλοι συντονισμένοι. Όλοι, ελπίζοντας ότι θα ξυλευθούν και αυτοί, άλλος λίγο, άλλος πολύ, αν ρίξουν τη μεγάλη Δρύ που λέγεται Ελλάδα. Το μόνο που καταφέρνουν είναι να ξύνουν με τα νύχια τους τον κορμό της! Αι­δώς Αργείοι!
Ευχαριστώ για τη φιλοξενία.


Ιωάννης Στέργιου, Θεσσαλονίκη


Αγαπητέ κ. Στέργιου
Η επιστολή σας μέ έλύπησε βαθύτατα. Όχι διότι δεν έπερίμενα τέτοιου είδους αντίδραση. Χαρακτηριστικό είναι ότι δυσκολεύεσθε νά πιστεύσετε ότι το ένθετο κείμενο στο άρθρο μου περί Αγιδος είναι του ίδιου συγγραφέως. Το θεωρείτε ανώ­νυμο. Συμπεραίνω πώς το καθ' αυτό άρθρο το εγκρίνετε και διερωτάσθε: πώς ο ελληνοκε­ντρικός Κιτσίκης ήδυνήθη νά πρόσθεση ένα τέτοιο ένθετο; Μάλλον πρόκειται περί σιωνιστικού δακτύλου πού παρεισέφρησε εν αγνοία του. 'Αλλά και τό ένθετο, ιδικό μου είναι, αγα­πητέ φίλε, και ή επιστολή σας γιά πολλοστή φορά αποδεικνύει ότι τό σημερινό κρατίδιο των Αθηνών και της Θεσσαλονίκης δεν είναι απλώς σε πλήρη πα­ρακμή, είναι νεκρό. Ουδείς πλέ­ον μάς παίρνει στά σοβαρά. Βλέπουμε παντού συνωμοσίες εναντίον μας αντί νά πράξουμε έργο.
Έάν δεχθούμε ότι ό ελληνισμός, και όχι ό έλλαδισμός είναι ό ίδιος ό πλανήτης, άποψη πού είναι ό ακρογωνιαίος λίθος της σκέψεως μου, τότε άς αφήσουμε τόν Σκοπιανό, τον Εβραίο και τον κόσμο όλο νά φλέγεται άπό την επιθυμία νά ταυτίζεται μέ τους ήρωες μας, μέ τόν Αλέξαν­δρο καί τόν Αγιδα. Καί οι Μαύροι ακόμα ταυτίζονται μέ τόν Σωκράτη.
Καί εγώ, αγαπητέ φίλε, ώς πιστός θεράπων τού Ιησού. αισθάνομαι Εβραίος, Μαύρος καί Κινέζος, ακριβώς επειδή είμαι Έλλην, δηλαδή οικουμενικός άνθρωπος. Τα επί μέρους επιχειρήματα πού παρουσιάζετε θά ήδύναντο νά συζητηθούν, όπως αυτό συνηθίζεται στά επι­στημονικά μας συνέδρια, με­ταξύ ιστορικών της επιστήμης μας, αλλά όχι μέ τό ύφος της επιστολής σας.
Στά διεθνή συνέδρια τού κλάδου μας θά σάς έξεδίωκαν "ση­κωτό", προφανώς κατόπινεντολής τού διεθνούς σιωνιστι­κού δικτύου.

Μέ πολλή συμπάθεια,
Δημήτρης Κιτσίκης



■ ΠΕΡΙ ΕΒΡΑΪΚΗΣ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ
ΣΠΑΡΤΙΑΤΩΝ
Αγαπητό Τρίτο Μάτι
Στο τεύχος 165, είδα καλά τον ισχυρισμό για την εβραϊκή καταγωγή των Σπαρτιατών. Καλό να γίνονται έρευνες και διάλογος μεταξύ των ερευνητών, αλλά όχι να βγάλουμε μόνοι μας τα μάτια μας.
Έχω να πω ότι: στην εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου (για να μην πάω πιο παλιά), οι Εβραίοι ήσαν εντελώς άγνωστοι. Όταν έμαθαν για τη Σπάρτη, αποφάσισαν να πάρουν την αίγλη τους, γι' αυτό έγραψαν στα βιβλία των Μακκαβαίων τον ισχυρισμό ότι τάχα η Σπάρτη επικοι­νωνούσε με το Ισραήλ.
Ουδαμού στα αρχαία ελληνικά κείμενα (π.χ., στον Διόδωρο Σικε­λιώτη ή στον Απολλόδωρο) δεν αναφέρεται κάτι για την αβρααμική καταγωγή των Σπαρτιατών εν γένει, ή του Πελασγού ήρωα Κάδμου. Ουδαμού. Το έψαξα καλά.
Εξάλλου πώς είναι δυνατό να βρέθηκαν Εβραίοι στην αρχαία Ελλάδα; Οι ποιμενικοί Εβραίοι πήγαν με ναυτικό; Με ούφο; Μάλλον ο κ. Κιτσίκης δεν πρόσεξε τη βοιωτική παράδοση, που ήθελε τον Κάδμο γιο του αυτόχθονος ήρωος Ωγύγου, ο οποίος προϋπήρξε του κατακλυ­σμού του Δευκαλίωνος (βλέπε Λεξι­κό Ρίθπβ ΟππίπίάΙ, λ. «Κάδμος», σελ. 336).
Αλλά και γιος του Αγήνορος και της Τηλεφάσσης να ήταν, ο Κάδμος ήταν Έλληνας Πελασγός ήρωας σαφέστατα. Εκτός και αν υπήρξαν πολλοί προϊστορικοί ήρωες φέρο­ντες ο καθένας το όνομα Κάδμος.
Το παραμύθι περί εβραϊκής καταγωγής των Λακώνων επανέλαβε ο Φλάβιος Ιώσηπος με τα έργα του «Ιουδαϊκή Αρχαιολογία» και «Κατά Απίωνος», στα οποία λοιδορούσε τον ελληνικό πολιτισμό. Εβραίος συγγραφέας ήταν, όχι ιστορικός.
Κλείνοντας θα ήθελα να τονίσω ότι ο Ελληνισμός χρειάζεται εθνική αυτογνωσία, όχι τερατολογίες -και ημιμάθεια- για αβρααμική καταγω­γή Ελλήνων.
Ο κ. Κιτσίκης να μην επιμένει σε αυτά και να τα μελετήσει καλά τα ιστορικά στοιχεία.
Άγγελος Σακελλίας, Αθήνα

Αγαπητέ κε Σακελλία,
σάς ευχαριστώ γιά τίς απόψεις
σας καί σάς παραπέμπω στην
παραπάνω απάντηση πού δίδω
στον Θεσσαλονικιό μας φίλο.
Φιλικά,
Δημήτρης Κιτσίκης

Sunday, November 23, 2008

Η πρώτη εφημερίδα είναι και αυτή Ελληνική Εφεύρεση



http://www.e-telescope.gr/gr/cat05/art05_060818.htm
.




Από τις πρώτες οργανωμένες ανθρώπινες κοινωνίες επινοήθηκαν διάφοροι τρόποι επικοινωνίας και μεταφοράς μηνυμάτων και γνωστοποίησης ειδήσεων, πρωτόγονες μορφές Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και Επικοινωνίας. Από τις φρυκτωρίες των αρχαίων, τις φωτιές στους λόφους, που ανήγγειλαν στις Μυκήνες την πτώση της Τροίας, μέχρι το Φειδιππίδη, τον πρώτο Μαραθωνοδρόμο, που έτρεξε για ν’ αναγγείλει στους Αθηναίους τη νίκη τους επί των Περσών, όλοι οι λαοί από την πρώτη τους εμφάνιση, επινόησαν ένα σύστημα επικοινωνίας και γνωστοποίησης ειδήσεων και ταυτόχρονα τις πρώτες, προφορικές αρχικά και γραπτές ένα βήμα αργότερα, εφημερίδες.
Στην ελληνική πραγματικότητα η λέξη εφημερίδα, με την έννοια του τακτικού ενημερωτικού εντύπου, συναντάται για πρώτη φορά στην ιστοριογραφία του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Κατά τη διάρκεια της 12χρονης εκστρατείας του στην Ασία ο Μακεδόνας βασιλιάς είχε οργανώσει την υπηρεσία εκείνη, που ετοίμαζε καθημερινά τις Βασίλειες Εφημερίδες, το ενημερωτικό έντυπο για τις πολεμικές επιχειρήσεις, τα οικονομικά και άλλα σημαντικά γεγονότα. Η Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, θα μπορούσαμε να πούμε, της εποχής εκείνης, μία επίσημη και λεπτομερής καταγραφή επισήμων πράξεων, αλλά και καθημερινών γεγονότων της ζωής του βασιλιά και του κράτους του Αλέξανδρου. Στην υπόλοιπη Ελλάδα, στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις, μετά τους κήρυκες, που μετέδιδαν προφορικά τις επίσημες ειδήσεις, δημόσιοι γραφιάδες ετοίμαζαν τα Δημόσια Γράμματα ή Υπομνήματα, όπου γινόταν η καθημερινή συγκέντρωση και καταγραφή όλων των σημαντικών ειδήσεων.

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΧΟΡΟΣ

.

Από την παρουσίαση του βιβλίου: ΟΙ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ "Να σπάσουμε την ομερτά για τους ξεχασμένους Έλληνες των Σκοπίων"

Saturday, November 22, 2008

Έκθεση: Ελλαδα και Τεχνολογία στο Τελόγλειο. Στο τμήμα που περιγράφει πως οι αρχαίοι πρόγονοί μας κατασκεύαζαν τα χάλκινα αγάλματα....

νάσου η σκιά του Μεσαίωνα .
Άν είναι δυνατόν να παρουσιά-ζουν έναν Μητροπο-λίτη.

Τί να πεί κανείς;







Κάντε κλίκ για να απολαύσετε πως ήταν οι Μητροπολίτες στην Αρχαία Ελλάδα

Αγγελιοφόρος: Μονές του Αγ. Όρους διεκδικούν την Χαλκιδική.


Έρευνα αποδεικνύει σχέση της γλώσσας των Καλάς με την αρχαία ελληνική



Αριθμούν 3.000 με Βάση δημογραφική τους καταγραφή.





Κοινά στοιχεία της γλώσσας των Καλάς των Ιμαλάϊων με την αρχαία ελληνική γλώσ­σα αποδεικνύει έρευνα που διενήργησε επιτόπου, στις Κοιλάδες των Καλάς, η επίκουρη καθηγήτρια του αγγλικού τμήματος του ΑΠΘ, Ελισάβετ Μελά - Αθανασοπούλου.
Στο πλαίσιο του προγράμματος του υπουργείου Παιδείας «Μορφοφωνολογική περιγραφή της γλώσ­σας των Καλάς ως μία Ινδο-Αρια Γλώσσα με αρχαίες ελληνικές ρί­ζες», η καθηγήτρια επισκέφτηκε το καλοκαίρι του 2007, την περιοχή του Βορειοδυτικού Πακιστάν, στα σύνο­ρα με το Αφγανιστάν, όπου είναι ανεπτυγμένη στις δικές της κοινωνίες η φυλή των Καλάς. Έζησε με οικογένειες, κατέγραψε τη γλώσσα, τα ήθη και έθιμα τους, τις λατρευτικές τελετές και τις παραδόσεις τους.
«Η έρευνα βρίσκεται στην αρχή της, ωστόσο, από την μέχρι τώρα ανάλυση των δεδομένων, αποδεικνύεται επιστημονικά η άμεση επαφή που έχει η ελληνική γλώσσα με τις τοπικές λαλιές των λαών που κατέ­κτησε ο Μέγας Αλέξανδρος. Στη γλώσσα των Καλάς διαφαίνεται αυ­τή τη επίδραση στο λεκτικό μέρος με αρχαιοελληνικές λέξεις που έ­χουν διασωθεί στη γλώσσα με την αρχαία σημασία τους» δήλωσε η κ.Μελά - Αθανασοπούλου.
Ομοιότητες της καλασικής με την αρχαία ελληνική γλώσσα διαπιστώνονται επίσης στο γραμματικό και το συντακτικό μέρος. Χαρακτηρι­στικό είναι το παράδειγμα του αρ­χαιοελληνικού ρήματος «δίδωμι (δί­νω)», που στην καλασική γλώσσα εί­ναι άθΓη, το οποίο και στις δύο περιπτώσεις συντάσσεται και χρησιμο­ποιείται με δοτική (δίδωμι τινί τι).
Τα στοιχεία αυτά πρόκειται να παρουσιαστούν στη διάρκεια τριήμερου Διεθνούς Συνεδρίου Τεκμηρίω­σης Γλωσσών και Παράδοσης, με περισσότερους από 45 Ελληνες και ξένους ομιλητές, το οποίο ξεκίνησε σήμερα στο Αριστοτέλειο πανεπι­στήμιο, με επίκεντρο τις υπό εξαφά­νιση γλώσσες σε Ελλάδα και σε άλ­λα μέρη του κόσμου.
Οι ανακοινώσεις που σχετίζο­νται με τον ελληνικό χώρο αφορούν διαλέκτους και γλώσσες υπό εξαφά­νιση, όπως τα Βλάχικα, τα Ποντιακά, Σμυρναίικα, Πομάκικα.
Μικρότερος ο πληθυσμός των Καλάς
Απομονωμένοι σε υψόμετρο άνω των 3.000 μέτρων, στα βουνά των Ιμαλαίων, τα χωριά των Καλάς περιορίζονται στις τρεις κοιλάδες Μπουμπουρέτ (όπου συγκεντρώνεται ο μεγαλύτερος αριθμός), Ρουμπούτ και Μπιρίτ. Συνολικά, τα χωριά τους αριθμούν τα 15 (πέντε σε κάθε κοιλάδα).
Σύμφωνα με την δημογραφική έρευνα της καθηγήτριας για τα μέ­λη, το φύλο και την ηλικία των με­λών κάθε οικογένειας στα 15 χωριά τους, οι Καλάς σήμερα μόλις που ξεπερνούν τις 3.000.
«Είναι η πιο πρόσφατη καταγραφή, μετά το 1988, με την οποία απορρίπτεται ως μύθος ο ισχυρισμός ότι οι Καλάς αριθμούν τους 5.000 ή 10.000» είπε η κ.Μελά - Αθανασο­πούλου.
Σύμφωνα με την ίδια, στον πληθυσμό τους υπερισχύει το άρρεν φύ­λο, τόσο στους ενήλικες όσο και στα παιδιά, χαρακτηριστικό που δυ­σχεραίνει την συνέχιση του είδους τους, λαμβάνοντας υπόψη ότι η γυναίκα Καλάς παντρεύεται από τα 14 έως τα 17 της χρόνια.
«Η δημογραφική τους εξέλιξη καθορίζει και την γλωσσολογική, θεωρείται υπό εξαφάνιση γλώσσα, αλλά είναι θετικό το γεγονός ότι οι Καλάς είναι ιδιαίτερα συνδεδεμένοι με την παράδοση τους και αυτό την κρατά ακόμη ζωντανή» είπε.


Τέσσερις γελοιογραφίες











Έκθεση ζωγραφικής του Γιάννη Τσατσάγια

Ο ζωγράφος Γιάννης Τσατσάγιας
Στα δεξιά ο προλογίσας ποιητής Ντίνος Χριστιανόπουλος.














.

.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

.

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Ο Πολιτιστικός και Εξωραϊστικός Σύλλογος Σαράντα Εκκλησιών Θεσσαλονίκης,
σας προσκαλεί στα εγκαίνια της έκθεσης ζωγραφικής του Γιάννη Τσατσαγια
που θα γίνουν την Παρασκευή 28 Νοεμβρίου 2008 και ώρα 730 μ.μ.
στην αίθουσα εκθέσεων του Συλλόγου, Κεσανλή 4 - Σαράντα Εκκλησιές
(πίσω από την κλινική ΚΥΑΝΟΥΣ ΣΤΑΥΡΟΣ).
Τον ζωγράφο θα παρουσιάσει: ο Ντίνος ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΑΟΣ
Διάρκεια έκθεσης: 28 Νοεμβρίου έως 8 Δεκεμβρίου 2008 Ωρες λειτουργίας: 700 - 900 μ.μ.


























ADDENDUM ή ZEITGEIST No.2 . Τώρα στα Ελληνικά...για υποψιασμένους πολίτες.




ADDENDUM: Πρόταση για ανυποψίαστους. Η συνέχεια του πρώτου ντοκιμαντέρ με τίτλο ZEITGEIST. Προτείνουμε να δείτε το Α' ΜΕΡΟΣ εδώ και κατόπιν αυτό που ακολουθεί εδώ.


Sunday, November 16, 2008

"Αγιος Γεώργιος": Μια ακόμη αρχαια Ελληνική αρχετυπική εικονογραφία







Friedrich List, 1789-1846.

Friedrich List was a nationalist/romantic critic of economic theory and one of the forefathers of the German Historical School. His best-known work, The National System of Political Economy (1841) was written as against the free-trade doctrines that permeated Classical economics. However, his was not a polemical defense of protectionism: he argued it on the basis of his analysis of economics, which stressed political factors - notably, the "nation" - in economics. List argued that it was the government's responsibility to foster the "productive powers" of a nation and, once these were in place, then free trade could ensue, but not before. This is akin to the modern "infant industry" argument for protection. More relevantly, he devloped a theory of economic "stages" which was to serve as a blueprint for the German Historical School.

List was a Professor at Tubingen and then a liberal member of the Wόrttemburg legislature. He was jailed and then exiled in 1825 for his political views. He was an enthusiastic supporter and one of the main architects of the German customs union (Zollverein) and an advocate for the expansion of railroads throughout in Germany. He lived in the United States as a journalist for many years, before being sent back to Germany as an American consul. He never regained a teaching post.


Major works of Friedrich List

ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ: 'Αρθρο 13 - (Θρησκευτική Ελευθερία)


1. Η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης είναι απαραβίαστη. Η απόλαυση των ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων δεν εξαρτάται από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις καθενός.
2. Kάθε
γνωστή θρησκεία είναι ελεύθερη και τα σχετικά με τη λατρεία της τελούνται ανεμπόδιστα υπό την προστασία των νόμων. H άσκηση της λατρείας δεν επιτρέπεται να προσβάλλει τη δημόσια τάξη ή τα χρηστά ήθη. O προσηλυτισμός απαγορεύεται.
3. Oι λειτουργοί όλων των γνωστών θρησκειών υπόκεινται στην ίδια εποπτεία της Πολιτείας και στις ίδιες υποχρεώσεις απέναντί της, όπως και οι λειτουργοί της επικρατούσας θρησκείας.
4. Kανένας δεν μπορεί, εξαιτίας των θρησκευτικών του πεποιθήσεων, να απαλλαγεί από την εκπλήρωση των υποχρεώσεων προς το Kράτος ή να αρνηθεί να συμμορφωθεί προς τους νόμους.
5. Kανένας όρκος δεν επιβάλλεται χωρίς νόμο, που ορίζει και τον τύπο του.


ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ:

Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΑΓΝΩΣΤΗ.

Saturday, November 15, 2008

ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ: Tο κείμενο της Aγίας Γραφής τηρείται αναλλοίωτο.



'Αρθρο 3 - (Σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας)

1. Eπικρατούσα θρησκεία στην Eλλάδα είναι η θρησκεία της Aνατολικής Oρθόδοξης Eκκλησίας του Xριστού. H Oρθόδοξη Eκκλησία της Eλλάδας, που γνωρίζει κεφαλή της τον Kύριο ημών Iησού Xριστό, υπάρχει αναπόσπαστα ενωμένη δογματικά με τη Mεγάλη Eκκλησία της Kωνσταντινούπολης και με κάθε άλλη ομόδοξη Eκκλησία του Xριστού? τηρεί απαρασάλευτα, όπως εκείνες, τους ιερούς αποστολικούς και συνοδικούς κανόνες και τις ιερές παραδόσεις. Eίναι αυτοκέφαλη, διοικείται από την Iερά Σύνοδο των εν ενεργεία Aρχιερέων και από τη Διαρκή Iερά Σύνοδο που προέρχεται από αυτή και συγκροτείται όπως ορίζει ο Kαταστατικός Xάρτης της Eκκλησίας, με τήρηση των διατάξεων του Πατριαρχικού Tόμου της κθ΄ (29) Iουνίου 1850 και της Συνοδικής Πράξης της 4ης Σεπτεμβρίου 1928.
2. Tο εκκλησιαστικό καθεστώς που υπάρχει σε ορισμένες περιοχές του Kράτους δεν αντίκειται στις διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου.



3. Tο κείμενο της Aγίας Γραφής τηρείται αναλλοίωτο. H επίσημη μετάφρασή του σε άλλο γλωσσικό τύπο απαγορεύεται χωρίς την έγκριση της Aυτοκέφαλης Eκκλησίας της Eλλάδας και της Mεγάλης του Xριστού Eκκλησίας στην Kωνσταντινούπολη.

Σχολιο:

Σε μία χώρα που ελάχιστοι είναι ικανοί να διαβάσουν το ομολογουμένως εύκολο κείμενο της Καινής, που υπ' όψιν δεν είναι Αρχαία Ελληνικά αλλά πρόσφατη μετάφραση, η επίσημη μετάφρασή της προστατεύει τον "πιστό" να διαβάσει τι ακριβώς ενοεί ο ποιητής (των πάντων).


Οι επίσημες μεταφράσεις στα κρίσιμα σημεία στηρίζονται στον ισχυρισμό: "Άλλο εννοεί"




Πλούταρχος: Οι Επικούρειοι υποσκάπτουν την αντίληψη για τους θεούς



ΠΡΟΣ ΚΩΛΩΤΗΝ

«Στις περιπλανήσεις σου μπορεί να συναντή­σεις πόλεις ατείχιστες, χωρίς γραφή, χωρίς βασιλιάδες, χωρίς σπίτια, χωρίς ιδιοκτησίες, που δεν χρειάζονται νόμισμα, που δεν γνωρίζουν θέατρα και γυμναστήρια. Πόλη όμως χωρίς ιερά και θεούς, που δεν καταφεύγει σε προσευχές, όρκους, μαντείες, θυσίες για την απόκτηση των αγαθών ούτε για την αποτροπή των κακών, δεν υπήρξε ποτέ κανείς που να είδε ούτε θα υπάρξει ποτέ. Αντίθετα, μου φαίνεται πως περισσότερο μπορεί μια πόλη χωρίς έδαφος να λάβει σύστα­ση και αφού τη λάβει, να τη διατηρήσει παρά πολίτευμα, αν υποσκαφθεί η αντίληψη για τους θεούς. Τούτο λοιπόν το βάθρο και έρεισμα, που συνέχει κάθε κοινωνία και νομοθε­σία, ανατρέπουν (οι Επικούρειοι), όχι κάνοντας κύκλους ού­τε κρυφά και με αινίγματα, αλλά ρίχνοντας καταπάνω του την πρώτη από τις πιο κύριες δόξες τους. ( Επίκουρος, Κύριαι Δόξαι Ι: «Το μακάριο και άφθαρτο ον ούτε το ίδιο γνωρίζει ενοχλήσεις ούτε σε άλλο προ­ξενεί ενοχλήσεις, οπότε δεν επηρεάζεται από θυμούς ούτε από ευχαριστίες».

Δισεκατομμυρια για τους τραπεζίτες, χρέη για τον λαό.

ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΟ ΑΓΓΛΙΚΟ ΕΞΩΦΥΛΟ





Tuesday, November 11, 2008

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΙΕΡΟΓΛΥΦΙΚΑ


«Και εξηράνθη παραχρήμα η συκή» (Ματθ. 21,19)

Tο δένδρο (της (Ελληνικής) γνώσης) που ζωγράφισε ο Μιχαήλ Άγγελος στο παρεκλή-σι του Βατικα-νού...... είναι συκιά.





Ο ποιητής Οδυσσέας Ελύτης στο έργο του Ο μικρός Ναυτίλος γράφει:

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Όπου υπάρχουν συκιές υπάρχει Ελλάδα.



Ο ευαγγελιστής Μάρκος αναφέρει πως την ώρα που ο Κύριος επιτίμησε τη συκή και ξηράθηκε, κατέπεσαν αμέσως τα καταπράσινα φύλλα της και την επόμενη μέρα ξεράθηκε και η ρίζα της (Μαρκ.11:21). Οι μαθητές έκθαμβοι από το θαύμα αυτό δεν ζητούσαν να μάθουν την βαθύτερη έννοιά του, αλλά είχαν την απορία «πως παραχρήμα εξηράνθη η συκή;» (Ματθ.21:20).



Αυτό λοιπόν είναι το πραγματικό νόημα της παραβολής αυτής:



Πράγματι ο ιησούς κατεξήρανε την Ελλάδα.

ΟΙ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΩΝ ΣΚΟΠΙΩΝ "Να σπάσουμε την ομερτά για τους ξεχασμένους Έλληνες των Σκοπίων"

ΑΚΟΥ-ΣΤΕ ΤΗΝ ΟΜΙ-ΛΙΑ ΣΤΟ:

http://www.badongo.com/audio/12115237

Στη Θεσσαλονίκη διατίθεται στο βιβλιοπωλείο ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ στην οδό Ερμού 61 (κέντρο πόλης) τηλ. 2310 282782








ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
.
.
.
.
.
Την Κυριακή 9 Νοεμβρίου 2008 στις 7:00 μ.μ. στο αμφιθέατρο του Πανεπιστημίου Μακεδονίας
Ο "Μακεδνος" Πολιτιστική Εταιρεία Πανελλήνων σας προσκαλεί στην ετήσια εκδήλωση του με θέμα :
Σκόπια - οι ξεχασμένοι Έλληνες
Ομιλητές: Στέλιος Παπαθεμελής, πρ. "Δημοκρατικης Αναγέννησης",
τ. υπουργός Μιχάήλ Λιάκος, γιατρός, αντιπρόεδρος "Μακεδνός"
Παρουσίαση του βιβλίου του Δημήτρη Αλεξάνδρου, προέδρου "Μακεδνός" με τίτλο
"Να σπάσουμε την ομερτά για τους ξεχασμένους Έλληνες των Σκοπίων"(εκδόσεις Ερωδιός)Συντονιστές: Μαρία Ραμογλου, α' αντιπρόεδρος "Μακεδνος"
Συρρης Πέτρος, Γ. γρ. "Μακεδνος" Εγγενής Συμμετοχή: Χορευτικό Δήμου Θεσσαλονίκης Χορωδία Συλλόγου Φλωρινιωτών Θεσσαλονίκης

Sunday, November 09, 2008

ΤΟ ΣΑΪΤ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙ ΤΙΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΣΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ!

στο:


http://www.akwn.net/








ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΛΑΝΟ:
Joan Coderch-i-Sancho

[in Spain we use two surnames; moreover, in Catalonia we use to include this little “i” (“and”) between both; what some Catalan people do nowadays is adding those little hyphens to transform it into a single surname that includes both. By the way, “Joan” means “John” in Catalan, it is a masculine name, it is not the feminine name “Joan” in English.]

PLACE OF RESIDENCe:
When not in the UK: Barcelona and Lloret de Mar (Costa Brava).
When in the UK: St. Andrews, Scotland.

UNIVERSITY DEGREES:
-Ph.D. in Classical Philology (Universitat de Barcelona, 1991).Director of the Thesis: Prof. Josep Alsina-i-Clota.Title of the Thesis: “Tradición y aportación personal en Apolonio de Rodas”
-M.A. in Greek (University of Sheffield, 1986).Directors of the Course: Dr. J. H. Molyneux and Dr. J. C. Davies.An M.A. dedicated to Homeric Studies.
-”Llicenciat” in Classical Philology (Universitat de Barcelona, 1985).5 years with different subjets each year.The basic background formation both in Latin and Greek (language, literature, etc.).[since 1994, 5-year degrees have been reduced to 4-year in Spanish universities.]

CONTACT ME!
If you want to tell me:
- anything about the content of my web page,- anything about mistakes you have found in the Greek text (please, tell me!),- any ideas you have which could be useful,- about questions relating Ancient Greek studies,- that you cannot see the texts in your computer properly,- etc.,
please e-mail me without any hesitation; to know readers' opinions is of great importance.
My e-mail: http://www.st-andrews.ac.uk/~jc210/myself.htm# or jc210@st-andrews.ac.uk

Στωϊκισμός, ο πρόδρομος της παγκοσμιοποίησης και του Χριστιανισμού

Στωικοί
Από την Live-Pedia.gr

Οι οπαδοί της στωικής φιλοσοφίας, της οποίας ιδρυτής υπήρξε ο Ζήνωνας ο Κιτιέας. Συνεχιστές της θεωρίας του Ζήνωνα ήταν ο διάδοχός του Κλεάνθης (304-232 π.Χ.) και ο Χρύσιππος (280-204 π.Χ.), στον οποίο και οφείλουμε όσες πληροφορίες έχουμε σήμερα σχετικά με τη φιλοσοφία της Στοάς.
Η στωική φιλοσοφία. Δόγμα της ήταν "ομολογουμένως τη φύσει ζην", δηλ. ότι ο άνθρωπος πρέπει να ζει σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους. Τα πάθη τα θεωρούσε αρρώστιες της ψυχής, γι` αυτό και συμβούλευε όχι μόνο την απάθεια και την αποχή από τις ηδονές ("απέχου"), αλλά και την υπομονή και καρτερία στις λύπες και τις συμφορές της ζωής ("ανέχου"). Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, μόνο ο σοφός, ο οποίος υποτάσσεται στη λογική και κυριαρχεί στα πάθη του, είναι ελεύθερος. Ο σοφός κυβερνάται μόνο από την ψυχή και είναι πρόθυμος να υποβληθεί σε κάθε θυσία και να υπομείνει και το θάνατο ακόμα, προκειμένου να εκτελέσει το καθήκον του. Η απήχηση του στωικισμού υπήρξε τεράστια, όχι μόνο στην εποχή των ιδρυτών του, αλλά και στα μεταγενέστερα χρόνια.

Από σπουδαίους ερευνητές συσχετίζεται με το χριστιανισμό και υποστηρίζεται ότι στωικισμός και χριστιανισμός αποτελούν τις δύο κύριες μεθόδους με τις οποίες γίνεται κατορθωτή η αυτοαγωγή.

Εκτός όμως από την αυστηρή ηθική, οι Σ. έκλιναν και προς τον κοσμοπολιτισμό. Διακήρυτταν ότι όλοι οι άνθρωποι είναι δημότες και πολίτες μιας πόλης και όλοι συγγενείς μεταξύ τους.

Γι` αυτό και για μισή χιλιετία (300 π.Χ. -200 μ.Χ.), η στωική φιλοσοφία πρωταγωνίστησε στον ελληνικό και ρωμαϊκό κόσμο. Με τις κοσμοπολίτικες αυτές αρχές τους, οι Σ. ήθελαν τη δημιουργία μιας μόνης πολιτείας· και επειδή μια τέτοια πολιτεία δεν μπορούσαν να την δημιουργήσουν, συνέλαβαν το σχέδιο να μεταρρυθμίσουν τη ρωμαϊκή κοσμοκρατορία σύμφωνα με τις αξιώσεις της Στοάς, η οποία είχε ως οπαδούς της πολλούς και μεγάλους άνδρες της Ρώμης, όπως ήταν ο Σενέκας, ο Μάρκος Αυρήλιος κ.ά.
Όλων γενικά των Σ. οι ιδέες είναι τόσο υψηλές και ωφέλιμες για την εξύψωση του ανθρώπου, ώστε μεγάλοι εκκλησιαστικοί άνδρες, όπως ο Ιουστίνος και ο Ιερώνυμος, λέγουν ότι μοιάζουν προς τις ιδέες του χριστιανισμού. Κατά τους νεότερους χρόνους, θαυμαστές των Σ. υπήρξαν ο Λοκ, ο Λακτάνς, ο Κάντ και πολλοί άλλοι συγγραφείς και φιλόσοφοι, οι οποίοι μάλιστα έχουν παραλάβει από τη Στοά πολλές ιδέες και μάλιστα αυτές που αναφέρονται στην ηθική. Αλλά και πολλές πρακτικές αλήθειες της Στοάς είχαν γίνει και κατά την αρχαιότητα και σήμερα κτήμα του λαού, ο οποίος θαυμάζει τον άνθρωπο εκείνο που περιφρονεί τις εξωτερικές συνθήκες, διαπνέεται από πνεύμα εγκαρτέρησης και απάθειας και δέχεται τα πράγματα όπως αυτά είναι και όχι όπως αυτός τα επιθυμεί. (Μοιρολατρία, κισμέτ)
Η στωική φιλοσοφία γεννήθηκε σε μια περίοδο αργής πνευματικής παρακμής,
κατά την οποία η αρχαία θρησκεία βρισκόταν σε κατάπτωση, ενώ η νέα δεν είχε επικρατήσει ακόμα, και επιπλέον βασίλευε πολιτική κρίση και έκλυση ηθών. Η εμφάνισή της σε μια τέτοια κρίσιμη για την ανθρωπότητα περίοδο, αποτελεί ένα είδος παρηγοριάς για τους θλιμμένους και απογοητευμένους, εισηγείται το καθήκον και διδάσκει την ηθική.

Ο Γ. Κορδάτος για γράφει:

«Ο στωικισμός δάνεισε τα περισσότερα φιλοσοφικά καλούπια στον εξωπαλαιστινιακό Χριστιανισμό (...). Ο Παυλιανισμός (...) δεν είναι τίποτε άλλο στο δογματικό μέρος παρά ένα ανακάτεμα Ιουδαϊσμού και στωικισμού. Πολλές φορές μάλιστα δανείζεται στο κήρυγμα του και φράσεις ολόκληρες από τις στωικές διδασκαλίες».
Κρίνοντας δε την υποτιθέμενη ομιλία του Απ. Παύλου στον Άρειο Πάγο.
Παρατηρεί: «φράσεις ολόκληρες είναι παρμένες από στωικούς φιλοσόφους (...). Με το πέρασμα όμως του χρόνου και ο νεοπλατωνισμός της Αλεξανδρινής Σχολής επηρέασε (...) το Χριστιανισμό».2

Φιλιππος β΄ - Βασιλεύς Μακεδόνων


youtube:



.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.

STO:

http://video.google.com/videosearch?q=%CF%80%CE%BB%CE%B5%CF%85%CF%81%CE%B7%CF%82+&www_google_domain=www.google.com&emb=0&aq=f#q=%C2%AB%CE%98%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%BF%CF%80%CF%8D%CE%BB%CE%B5%CF%82%C2%BB%20&emb=0&start=10

Saturday, November 08, 2008

Ένα μικρό και πρόχειρο δείγμα βιβλικής αντιφάσεως και ασυναρτησίας

Εδώ προσφέρουμε στους αναγνώστες ένα μικρό και πρόχειρο δείγμα βιβλικής αντιφάσεως και ασυναρτησίας. Υπολογίζω ότι ένα καλό ολοκληρωμένο δείγμα πρέπει να ισούται με εκατό φορές αυτό εδώ. Υπάρχουν τέτοιοι κατάλογοι σχεδόν πλήρεις στην διεθνή βιβλιογραφία Αν τα βάλουμε όλα μαζί, έχομε τουλάχιστον επτά χιλιάδες (7.000) προβλήματα που ανακύπτουν από το ιερό αυτό βιβλίο. Αν και τα θέματα που εκτίθενται εδώ ευρίσκονται όλα εντός της Βίβλου, ζητώ συγγνώμη για τυχόν λανθασμένους αριθμούς στις αναφορές. Έπειτα, από έκδοση σε έκδοση υπάρχει μια διαφορά συν ή πλην ένα ή δύο στην αρίθμηση των στίχων και των ψαλμών. Οπότε ελέγξετε τις εκδόσεις του «αγίου» αυτού βιβλίου στις οποίες αναφέρεστε. Επί πλέον, κάθε έκδοση περιέχει πολλές συγκρίσεις και αντιπαραθέσεις στίχων στα περιθώρια κλπ. Έτσι αν βρείτε όλες τις αναφορές και τις συγκρίσεις των, θα φτιάξετε μια ατέρμονα αλυσίδα αντιφάσεων και ασυναρτησίας. Καλό κουράγιο! Αξίζει όμως η προσπάθεια για να αποδείξετε έτσι την «θεοπνευστία», την «ακρίβεια» και το «άριστο» ύφος αυτού του άχρηστου βιβλίου!

Ποιους να σκοτώνεις--Το άτακτο και ανυπάκουο παιδί. Δευτερονόμιον 21: 20-21.

--Αυτούς που καταρρώνται ή χτυπούν τους γονείς των. Λευιτικόν 20: 9, Έξοδος 21: 15.

--Τους λάτρεις άλλων θεών. Δευτερονόμιον 13: 6-11.

--Τους πνευματιστές και τις μάγισσες. Λευιτικόν 20: 27, Δευτερονόμιον 13: 6-11, Έξοδος 22: 18.

--Αυτούς που δεν πιστεύουν στον Χριστό (παραβολή). Λουκάς 19: 27.

--Αυτούς που εργάζονται τα Σάββατα. Έξοδος 35: 2 (ο Μωυσής σκοτώνει κάποιον γι’ αυτόν τον λόγο), Αριθμοί 15: 32-36.

--Αυτούς που κατηγορούνται από δύο μάρτυρες για κακοήθεια. Δευτερονόμιον 17: 6.

--Τα παιδιά και τα μωρά των εχθρών. Αριθμοί 31: 17, Δευτερονόμιον 20: 13, Ψαλμοί 136 (ή 137): 9, Λευιτικόν 26: 29.

--Τους Μοιχούς. Λευιτικόν 20: 10.

--Τους ομοφυλοφίλους. Λευιτικόν 20: 13.

--Τη γυναίκα που δεν είναι παρθένος όταν παντρεύεται. Δευτερονόμιον 22: 13-21.

--Αυτούς που έχουν φονικά ζώα. Έξοδος 21: 29.

--Τους κτηνοβάτες. Έξοδος 22: 19, Λευιτικόν 18: 23, 20: 15-16.

Ποιους να μισείς

--Αυτούς που τρώνε καβούρια και γαρίδες. Λευιτικόν 11: 10.

--Αυτούς που θυσιάζουν στο Θεό ελαττωματικά ζώα. Δευτερονόμιον 17: 1.

--Αυτούς που ξαναπαντρεύονται το ίδιο άτομο μετά από διαζύγιο. Δευτερονόμιον 24: 4.

--Τους ομοφυλοφίλους. Λευιτικόν 18: 22.

--Τους υπερηφάνους. Παροιμίαι 16: 5.

--Τις γυναίκες που φοράνε παντελόνια. Δευτερονόμιον 22: 5.

-- Τον άνδρα με μακριά μαλλιά (τον Ιησού άραγε;) Α΄ Προς Κορινθίους 11: 14, αντίφαση με: Αριθμοί 6: 5, Α΄ Σαμουήλ (ή Βασιλειών), 1: 11, Κριταί 13: 5.

--Αυτούς που αποκαλούν άλλους βλάκες. Ματθαίος 5: 22.

Οφείλομε να πράττομε αυτά;

--Ολόκληρος ο Νόμος της Παλαιάς Διαθήκης εφαρμόζεται και στην Καινή. Ματθαίος 5: 17-19, εν μέρει αντιφάσκον με: Ματθαίος 5: 38-39. Τί λέτε λοιπόν, να πράττομε αυτά που διατάζουν οι νόμοι της Παλαιάς Διαθήκης;;;...

Εσχατολογική λατρεία και εμμονή

--Ο Ιησούς και η Βίβλος διατείνονται ότι το τέλος του κόσμου είναι προ των θυρών, ακόμα και στο παρελθόν. Μάρκος 9: 1, Ματθαίος 16: 27-28, Λουκάς 9: 26-27, Λουκάς 21: 32, Ματθαίος, 24: 34 Ιωάννης, 5: 25-29, Ιακώβου 5: 8, Α΄ Ιωάννου 2: 18, Α΄ Πέτρου 4: 7, Μαλαχίας 4.

Οικογενειακές και πολιτικές αξίες

-- Ο Ιησούς λέγει να μισείς και να εγκαταλείπεις την οικογένεια σου. Λουκάς 14: 26, Ματθαίος 10: 35-36, Ματθαίος 19: 29.

--Μη καλείς κανέναν επί της γης πατέρα σου. Ματθαίος 23: 9

--Ο Ιησούς λέγει να τιμάς τους γονείς σου. Ματθαίος 19: 19.

--Δεν υπάρχουν οικογένειες στον Ουρανό. Μάρκος 12: 25.

--Να μην παντρεύεστε. Α΄ Προς Κορινθίους 7: 1, 8, 27. Να μην ξαναπαντρεύεστε. Ματθαίος 5: 32, Μάρκος 10: 11-12.

--Ο Ιησούς και η Καινή Διαθήκη λέγει να πληρώνετε φόρους στην κυβέρνηση και να την υπακούετε. Προς Ρωμαίους 13: 1-7, Β΄ Πέτρου 2: 10, Ματθαίος 22: 17-21, Μάρκος 12: 17, Λουκάς 20: 25.

--Ο Ιησούς είναι εναντίον της δημοσίας Προσευχής. Ματθαίος 6: 5-6.

--Οι πλούσιοι δεν μπορούν να είναι Χριστιανοί. Ματθαίος 19: 24.

--Δίνετε τα πάντα στους φτωχούς. Λουκάς 18: 22.

--Ο Λωτ καθιστά εγκύους τις κόρες του μετά τον θάνατο της γυναίκας του από τον Θεό και μετέπειτα τιμάται και θεωρείται δίκαιος. Γένεσις 19, Β΄ Πέτρου 2: 7.

--Τίποτα δεν είναι ζωντανό μέχρι να αναπνεύσει. Γένεσις 2: 7.

--Η τιμωρία για θανάτωση κυήματος είναι μόνο αποζημίωση. ΄Εξοδος 21: 22-25.

--Οι γυναίκες αξίζουν λιγότερο και οφείλουν να υποτάσσονται. Προς Εφεσίους 5: 22-24, Προς Κολασσαείς 3: 18, Α΄ Προς Κορινθίους 11: 5-10, 14: 34-35.

--Να ευνουχίζεστε διά την βασιλείαν των ουρανών. Ματθαίος 19: 12.

--Τα Σόδομα δεν καταστράφηκαν λόγω ομοφυλοφιλίας. Ιεζεκιήλ 16: 49-5 (αντίφαση με την Γένεσιν). Το να μην ακούς τον Ιησού είναι μεγαλύτερη αμαρτία και από τις αμαρτίες των Σοδόμων. Λουκάς 10: 10-12.

--Ήταν ο Δαυίδ ομοφυλόφιλος;;; Α΄ Σαμουήλ (ή Βασιλειών) 18: 1-4, 20: 3-4, 7, 41, Β΄ Σαμουήλ (ή Βασιλειών) 1: 25-26.

--Ο Θεός φτιάχνει τους ανθρώπους ομοφυλοφίλους. Προς Ρωμαίους 1: 26-28.

Μυθικά Τέρατα

--Γίγαντες. Γένεσις 6: 4, Α΄ Σαμουήλ (ή Βασιλειών) 17: 4.

--Πνεύματα. Α΄ Σαμουήλ (ή Βασιλειών) 28: 8: 20.

--Δαίμονες. Λουκάς 11: 14.

--Λεβιάθας. Ησαΐας 27: 1, Ιώβ 41: 1.

--Δράκοντες. (Η Αποκάλυψις είναι γεμάτη!).

--Άγγελοι. Ματθαίος 28: 2, Γένεσις 19.

--Μονόκεροι. Ησαΐας 34: 7.

--Μάγισσες και Πνευματικά Διάμεσα (Medi-um -a). Έξοδος 22: 18, Μιχαίας 5: 12, Α΄ Σαμουήλ (ή Βασιλειών) 28: 8-20.

--Μάγοι. Έξοδος 7: 22, Έξοδος 8: 7, Έξοδος 8: 18.

--Ομιλούντες όνοι. Αριθμοί 23: 23-30.

--UFO’s. Γένεσις 6: 4, (Β΄) ή Δ΄ Βασιλειών 2: 11, Ιεζεκιήλ 10.

Υπερφυσικές Δυνάμεις και Μαγεία

--Ένας πραγματικός Χριστιανός πρέπει να έχει βαπτιστεί, να έχει πίστη, να απoδιώκει δαιμόνια, να ομιλεί γλωσσολαλιές, να πιάνει φίδια, να μπορεί να θεραπεύει τους ασθενείς, να έχει ανοσία σε όλα τα δηλητήρια. Μάρκος 16: 16-18.

--Ένας πραγματικός Χριστιανός πρέπει να μπορεί να κάνει θαύματα μεγαλύτερα από τον Ιησού. Ιωάννης 14: 12.

--Οι πραγματικοί Χριστιανοί πρέπει να μπορούν να μετακινούν όρη και δένδρα κατά διαταγήν των. Ματθαίος 17: 20, 21: 21, Μάρκος 11: 23, Λουκάς 17: 6.

--Οτιδήποτε κάποιος ζητήσει θα του δοθεί. Ματθαίος 7: 7.

--Όλα τα πράγμα είναι δυνατά για τον Θεό. Ματθαίος 19: 26.

--Ο Θεός όμως δεν μπορεί να νικήσει τα πολεμικά άρματα. Κριταί 1: 19.

--Ο Ιησούς χρησιμοποιεί μαγικές φράσεις. Μάρκος 6: 4-5, 7: 33-35, Μάρκος 8: 23-25.

--Ο Ιησούς έχει περιορισμένες δυνάμεις. Μάρκος 6: 5.

--Οι μάγοι μπορούν να κάνουν τα ίδια πράγματα που κάνει και ο Θεός. Έξοδος 7: 22, Έξοδος 8: 7.

(Ο Απολλώνιος Τυανεύς είναι σαν ένας Ιησούς.).

Επιστήμες--7 ημέρες, στερέωμα, φυτά (πριν τον ήλιο), θαλάσσια ζώα, πτηνά, ζώα της ξηράς, άνδρας και γυναίκα όλα μαζί. Γένεσις 1.

--1η ημέρα, άνδρας, φυτά, όλα τα άλλα δημιουργήματα, γυναίκα, γνώση του καλού και του κακού εδόθη μόνο σε ένα δένδρο στην αρχή, πύρινες ρομφαίες. Γένεσις 2.

--Η ηλικία της Γης είναι 7000 έτη. (Έπεται από τα «άγια» μαθηματικά της Βίβλου!).

--Η Γη είναι επίπεδη. Ματθαίος 4: 5-8, Λουκάς 4: 5, Ησαΐας 11: 12, Δανιήλ 4: 10-11, Αποκάλυψις 7: 1.

--Ο ήλιος κινείται γύρω από μια σταθερή Γη και το Φεγγάρι έχει δικό του φως. Όπως λένε οι χριστιανοί έπεται από: Ιησούς του Ναυή 10: 12-14, Ησαΐας 13: 10, Α΄ Σαμουήλ (ή Βασιλειών) 2: 8, Α΄ Παραλειπομένων 16: 30, Ψαλμοί 95 (ή 96): 10, Ψαλμοί 103 (ή 104): 5.

--Ο αριθμός του Αρχιμήδους π = 3.141592.... ισούται με 3 ακριβώς. (Αυτά είναι μαθηματικά για αγίους!). Β΄ Παραλειπομένων 4: 2, (Α΄) Γ΄ Βασιλειών 7: 23.

--Κατακλυσμός και Ουράνιο Τόξο. Γένεσις 9: 13, 7 (Γένεσις 7: 2) ή (Γένεσις 6: 19, 7: 8, 9, 15). Κάθε ζώο επέζησε 40 ημέρες (Γένεσις 7: 17) ή 150 ημέρες (7: 24, 8: 3). Τα θαλάσσια ψάρια, τα ζώα της Αυστραλίας, τα θανατηφόρα παράσιτα, οι δεινόσαυροι, κλπ. δημιουργούν πρόβλημα μεγέθους, χρόνου, τροφών, κλπ.

--Η Γλωσσολογία του Πύργου της Βαβέλ. Γένεσις 11.

Η Γέννηση του Ιησού

--Ο Ιησούς συνελήφθη από το Άγιο Πνεύμα και ήταν προϊόν παρθενογέννησης. Ματθαίος 1: 18-21.

--Ο Ιησούς συνελήφθη από το σπέρμα του Δαυίδ κατά σάρκα. Προς Ρωμαίους 1: 3.

--Ο Ηλί ήταν ο εκ πατρός παππούς του Ιησού. Λουκάς 3: 23.

--Ο Ιακώβ ήταν ο εκ πατρός παππούς του Ιησού. Ματθαίος 1: 16, Ιωάννης 4: 5.

Ο Ιησούς όταν είχε καλή μέρα

--Αγάπα τους εχθρούς σου. Ματθαίος 5: 43-44.

--Ο Χρυσούς Κανών. Ματθαίος 7: 12, Λουκάς 6: 31.

--Μην κρίνετε. Ματθαίος 7: 1.

--Να σέβεστε τα κρίνα. Λουκάς 12: 27, Ματθαίος 6: 28.

--Να είστε σαν παιδιά. Ματθαίος 18: 3.

--Δίνετε ό,τι οιοσδήποτε κάποιος σας ζητήσει. Λουκάς 6: 30.

--Γυρνάτε και την άλλη πλευρά. Λουκάς 6: 29.

--Όποιος δεν είναι εναντίον μου είναι μαζί μου. Μάρκος 9: 40, Λουκάς 9: 50.

Ο Ιησούς όταν είχε κακή μέρα

--Όποιος δεν είναι μαζί μου είναι εναντίον μου. Ματθαίος 12: 30, Λουκάς 11: 23.

--Περιθάλπετε τους κακούς και μην αντιστέκεστε στο κακό. Ματθαίος 5: 39-45.

--Κατασφάξετε τους απίστους (παραβολή). Λουκάς 19: 27.

--Οι φαύλοι θα βασανίζονται στην Κόλαση αιωνίως. Μάρκος 9: 43-48.

--Μίσος και οργή κατά καρποφόρου δένδρου. Μάρκος 11: 13-14, 20, Ματθαίος 21: 19-20. (Υπάρχει και η καταπληκτική αντίφαση «του επομένου πρωινού» στον Μάρκο με το «παραχρήμα» του Ματθαίου.).

--Ο Ιησούς ήλθε για να φέρει διαμάχες. Λουκάς 12: 51-53, Ματθαίος 10: 34.

--Ο Ιησούς λέγει να μισείς και να εγκαταλείπεις την οικογένεια σου. Λουκάς 14: 26, Ματθαίος 10: 35-36, Ματθαίος 19: 29.

--Ο Ιησούς απειλεί να φονεύει παιδιά. Αποκάλυψις 2: 23.

Ποιος είδε τον Θεό (και τον Ιησού)

--Κανείς δεν είδε τον Θεό. Ιωάννης 1: 18.

--Ο Ιακώβ είδε το πρόσωπο του Θεού. Γένεσις 32: 30.

--Ο Μωυσής είδε τα πισινά του Θεού. Έξοδος 33: 23.

--Ο Θεός είχε δείπνο με τον Αβραάμ. Γένεσις 18.

--Ο Παύλος δεν συνάντησε ποτέ τον Ιησού αλλά είδε τον Θεό; Β΄ Προς Κορινθίους 12, Προς Γαλάτας 1: 11-12.

--Ο Μωυσής μαζί με πολλούς άλλους είχε δείπνο με τον Θεό. Έξοδος 2: 9-18.

--Ο Μωυσής, Ααρών και Μαριάμ σαν στήλη νεφέλης. Αριθμοί 12: 5-12.

Πιθανές υποκλοπές

--Ο Ιησούς και ο Ηλίας κάνουν το ίδιο πράγμα με τα ίδια λόγια. Λουκάς 7, (Α΄) Γ΄ Βασιλειών 17.

--Ο Λουκάς και ο Ηλίας κάνουν το ίδιο πράγμα με τα ίδια λόγια. Ιεζεκιήλ 1: 1, 4: 9, 4: 14, Πράξεις 10: 11-14.

Διάφορες αντιφάσεις

--Ο Θεός θα τιμωρεί τα τέκνα για τις αμαρτίες των γονέων. Έξοδος 20: 5.

--Ο Θεός δεν θα τιμωρεί τα τέκνα για τις αμαρτίες των γονέων. Ιεζεκιήλ 18: 20.

--Τα τελευταία λόγια του Ιησού είναι διαφορετικά: Ματθαίος 27: 46, Λουκάς 23: 46, Ιωάννης 19: 30.

--Η Μαρία Μαγδαληνή και η Μαρία η μητέρα του Ιακώβου πάνε στον τάφο, βρίσκουν τους φύλακες και τον λίθον που είχε μετακινηθεί μετά από σεισμό. Ένας άγγελος επί του λίθου αναγγέλλει τι συνέβη. Ματθαίος 28.

--Η Μαρία Μαγδαληνή, η Μαρία η μητέρα του Ιακώβου, και η Σαλώμη πάνε στον τάφο, δεν βρίσκουν φύλακες ή λίθον και ένας νέος μέσα στον τάφο τους λέγει τι συνέβη. Οι γυναίκες δεν είπαν τίποτα σε κανένα. Μάρκος 16.

--Η Μαρία Μαγδαληνή, η Μαρία η μητέρα του Ιακώβου, και η Ιωάννα και άλλες γυναίκες πάνε στον τάφο, και δύο άνδρες μέσα στον τάφο λένε τι συνέβη. Λουκάς 24.

--Η Μαρία πηγαίνει στον τάφο και δεν βρίσκει τίποτα, λέγει στους μαθητές ότι κάποιος έκλεψε το σώμα και έτσι όλοι πάνε πίσω και πάλι δεν βρίσκουν τίποτα. Οι μαθητές τότε φεύγουν και ο Ιησούς εμφανίζεται και λέγει στην Μαρία τι συνέβη. Ιωάννης 20.

--Παλαιές εκδόσεις του Μάρκου τελειώνουν στον στίχο Μάρκος 16: 8 χωρίς κανένας να βλέπει τον αναστηθέντα Χριστό.

--Η Γη θα υπάρχει πάντοτε. Εκκλησιαστής 1: 4.

--Η Γη θα τελειώσει με τον Αρμαγεδώνα. Β΄ Πέτρου 3: 10.

--Ο Ιούδας έπεσε, έσπασε και άνοιξε. Πράξεις 1: 18-19.

--Ο Ιούδας αυτοκρεμάστηκε. Ματθαίος 27-3: 10.

--Ο Ιησούς μεταφέρει τον σταυρό του. Ιωάννης 19: 17.

--Ο Σίμων ο Κυρηναίος μεταφέρει τον Σταυρό του Ιησού. Μάρκος 15: 21-22.

--Η Σοφία είναι καλή. Παροιμίαι 3: 13, 4: 7.

--Η Σοφία είναι κακή. Α΄ Προς Κορινθίους 1: 19, Εκκλησιαστής 1: 18.

--Ο Θεός έχει υιόν μονογενή. Α΄ Ιωάννου 4: 9.

--Ο Θεός έχει πολλούς υιούς. Γένεσις 6: 2, 4, Ιώβ 1: 6, 2: 1.

--Κανείς γραφεύς δεν ήταν στη δίκη του Ιησού. Μάρκος 14: 50. Οι ευαγγελικές αφηγήσεις κατασκευάστηκαν κατά τρόπους που αυτοί τις γράψανε νόμισαν ότι ταίριαζαν στην Παλαιά Διαθήκη, σαν δήθεν προφητείες.

--Ο Ιησούς σταυρώθηκε στις 9: 00 π. μ. (3η ώρα κατά τους Ρωμαίους) της ημέρας του Πάσχα. Μάρκος 15: 1, 25, 14: 1.

--Ο Ιησούς σταυρώθηκε μετά το μεσημέρι (6η ώρα κατά τους Ρωμαίους) μία μέρα πριν την ημέρα του Πάσχα. Ιωάννης 19: 14.

--Ενώ έχομε την παρθενογέννηση του Ιησού χρειαζόμαστε και το βάπτισμά του!

Ο Θεός και το Κακό--Ο Θεός παραδέχεται ότι Αυτός έφτιαξε το κακό. Ησαΐας 45: 7, Αμώς 3: 6.

--Ο Θεός στέλλει τον Σατανά να καταστρέψει τη ζωή του Ιώβ. Ιώβ 2: 1-7.

--Ο Θεός σκληρύνει την καρδιά του Φαραώ. Έξοδος 9: 12, 10: 1, 20, 27, 11: 10, 14: 8.

--Ο Θεός διατάζει και υποστηρίζει τη δουλεία. Λευιτικόν 25: 44-46, Έξοδος 21: 2-8, Προς Εφεσίους 6: 5, Προς Κολασσαείς 3: 22.

--Εναντίον των γυναικών. Α΄ Προς Κορινθίους 14: 34, Α΄ Προς Τιμόθεον 2: 9-14, Γένεσις 5: 16.

--Οι κανόνες περί βιασμού: Δευτερονόμιον 22: 23-29, μέσα σε πόλη ο άνδρας και η γυναίκα θα θανατωθούν, αλλά στην ύπαιθρο μόνο ο άνδρας θα θανατωθεί. Εάν η γυναίκα δεν είναι παντρεμένη τότε ο άνδρας πληρώσει 50 σεκέλς και την παντρεύεται.

--Αντιεβραϊσμός. Α΄ Προς Θεσσαλονικείς 2: 14, 15, Προς Τίτον 1: 10.

--Ο Θεός δεν ευνοεί ούτε το καλό ούτε το κακό. Ματθαίος 5: 45.

--Ο Θεός δημιούργησε μερικούς ανθρώπους προορισμένους να πάνε στην κόλαση. Προς Ρωμαίους 8: 29-30, Ιούδα 1: 4, Ματθαίος 7: 13-14.

--Ο Θεός παραδέχεται ότι απατά. (Α΄) Γ΄ Βασιλειών 22: 23, Ησαΐας 6: 10.

--Ο Ιησούς παραδέχεται ότι απατά (λόγος των παραβολών). Β΄ Προς Θεσσαλονικείς 2: 11-12, Μάρκος 4: 10-12, Ματθαίος 13: 10-11.

--Ο Θεός αποστέλλει αρκούδες να κατασπαράξουν παιδιά. (Β΄) Δ΄ Βασιλειών 2: 24.

--Ο Θεός διατάζει τον φόνο βρεφών. Αριθμοί 31: 17, Δευτερονόμιον 20: 13, Ψαλμοί 136 (ή 137): 9, Λευιτικόν 26: 29, Αριθμοί 31: 17.

--Ο Ιησούς απειλεί να φονεύσει τα παιδιά για τις αμαρτίες των μανάδων των. Αποκάλυψις 2: 23.

--Ο Θεός και ο Ιησούς μισούν. Προς Ρωμαίους 9: 13, Αποκάλυψις 2: 6, Ψαλμοί 5: 5.

--Μα μην συναναστρέφεστε με ανθρώπους που έχουν διαφορετική γνώμη. Β΄ Ιωάννου 1: 10-11, Β΄ Προς Κορινθίους 6: 14-17.

--Ο αιμομίκτης Λωτ είναι δίκαιος. Β΄ Πέτρου 2: 7.

(Δωροδοκίες και φοβέρες – Παράδεισος και Κόλαση, κλπ., βρίθουν μέσα στην Ιερά Βίβλο.) Μερικές εκ του προχείρου Ερωτήσεις

Γιατί ο θεός φέρεται σαν ποταπός δηλητηριαστής δίνοντας κρέας για να χολεριάσουν πεινασμένοι άνθρωποι; «Και έσται υμίν, εις χολέραν» Ο΄ Αριθμοί 11.20. Γιατί ένας φαλακρός ημιάγριος (ο προφήτης Ελισαίος) καταριέται στο όνομα του Κυρίου, σαράντα δυο παιδάκια και τα έφαγαν αρκούδες; Μασ. Β΄ Βασιλ. Β΄ 23, 24 !!!

Γιατί στην Βίβλο διαβάζουμε το απίστευτα βαρβαρικό: «ο δίκαιος θέλει ευφρανθεί όταν ιδεί την εκδίκηση, και τους πόδας αυτού (Ο΄τας χείρας αυτού) θέλει νίψει εν τω αίματι του ασεβούς (Ο΄ αμαρτωλού)» Μασ. Ψαλμοί 58.10 (ή ΝΗ΄10) Ο΄ Ψαλμοί 57.11.

Γιατί με τις ευλογίες του Γιαχβε: «δέκα χιλιάδας ζωντανούς αιχμαλώτους οι Ιουδαίοι τους κατεκρήμνιζον από του άκρου του κρημνού, ώστε πάντες διερράγησαν»! Β΄ Χρονικών (Παραλειπομένων) 25.12.Τί σημαίνουν οι πορνογραφικές περιγραφές με μόρια και εκσπερματώσεις γαϊδάρων στην Βίβλο; (Βλέπε περί Οολά και Οολιβά), Ιεζεκιήλ 23.1-34. Δεν βρήκε ο προφήτης καλλίτερο τρόπο να εκφραστεί;

Γιατί ο Μωυσής σκότωσε ανθρώπους και ζώα στην Αίγυπτο, κάτι που εξίσου καλά θα μπορούσε να κάνει και ένας οργανωμένος δηλητηριαστής; Γιατί δεν έριξε μια κατάλληλη έκσταση στον ίδιο τον Φαραώ για να του αλλάξει απλά γνώμη; Γιατί επιτέλους δεν σκότωσε αυτόν και την οικογένεια του που είχαν την άμεση ευθύνη για τη σκλαβιά των Ιουδαίων, αλλά σκότωσε απλούς αθώους Αιγυπτίους που ήταν αμέτοχοι στις κρατικές αποφάσεις; Μήπως επειδή ο φόνος ανύποπτων Αιγυπτίων ήταν ευκολότερος από την πρόσβαση στο βασιλικό τραπέζι του Φαραώ;

Γιατί ο Μωυσής φεύγοντας από τη Αίγυπτο με τον λαό του, πηγαίνει προς την θάλασσα του κόλπου Σουέζ και περιμένει εκεί τον Φαραώ; Γιατί σκίζει την θάλασσα αυτή για να περάσει απέναντι, αφού δίπλα ακριβώς υπήρχαν χιλιόμετρα ολόκληρα από περάσματα και τίποτε δεν τον εμπόδιζε να συνεχίσει ανενόχλητος την φυγή του προς το Σινά;