NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Saturday, May 31, 2008

ΠΟΣΟΥΣ ΣΚΟΤΩΣΕ Ο "ΘΕΟΣ" ΤΗΣ ΒΙΒΛΟΥ;

ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΟΝΟΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ:
ΘΕΟΣ ΣΥΝΟΛΟ: 2,391,421
ΣΑΤΑΝΑΣ ΣΥΝΟΛΟ: 10

http://dwindlinginunbelief.blogspot.com/2006/08/how-many-has-god-killed.html


SAB, Brick Testament
Lot's wife for looking back
Gen.19:26, BT
Number Κilled 1
Er who was "wicked in the
sight of the Lord"
Gen.38:7, 1 Chr.2:3, BT
1 Onan for spilling his seed
Gen.38:10, BT
3
Pharaoh and 600 chariot captains (plus his entire army)
Ex.14:8-26
601+
For dancing naked around Aaron's golden calf
Ex.32:27-28, 35, BT
3000
Aaron's sons for offering strange fire before the Lord
Lev.10:1-3, Num.3:4, 26:61, BT
2
A blasphemer
Lev.24:10-23, BT
1
A man who picked up sticks on the Sabbath
Num.15:32-36, BT
1
Korah, Dathan, and Abiram (and their families)
Num.16:27, BT
12+
Burned to death for offering incense
Num.16:35, 26:10, BT
250
For complaining
Num.16:49, BT
14,700
For "committing whoredom with the daughters of Moab"
Num.25:9, BT
24,000
Midianite massacre (32,000 virgins were kept alive)
Num.31:1-35, BT
90,000+
God tells Joshua to stoned to death Achan (and his family) for taking the accursed thing.
Joshua 7:10-12, 24-26, BT
5+
God tells Joshua to attack Ai and do what he did to Jericho (kill everyone).
Joshua 8:1-25, BT
12,000
Joshua kills 5 kings and hangs their dead bodies on trees
Joshua 10:24-26, BT
5
God delivered Canaanites and Perizzites
Judges 1:4, BT
10,000
Ehud delivers a message from God: a knife into the king's belly
Jg.3:15-22, BT
1
God delivered Moabites
Jg.3:28-29, BT
10,000
God forces Midianite soldiers to kill each other.
Jg.7:2-22, 8:10, BT
120,000
The Spirit of the Lord comes on Samson
Jg.14:19, BT
30
The Spirit of the Lord comes mightily on Samson
Jg.15:14-15, BT
1000
Samson's God-assisted act of terrorism
Jg.16:27-30, BT
3000
"The Lord smote Benjamin"
Jg.20:35-37, BT
25,100
More Benjamites
Jg.20:44-46
25,000
For looking into the ark of the Lord
1 Sam.6:19
50,070
God delivered Philistines
1 Sam.14:12
20
Samuel (at God's command) hacks Agag to death
1 Sam.15:32-33
1
"The Lord smote Nabal."
1 Sam.25:38
1
Uzzah for trying to keep the ark from falling
2 Sam.6:6-7, 1 Chr.13:9-10
1
David and Bathsheba's baby boy
2 Sam.12:14-18
1
Seven sons of Saul hung up before the Lord
2 Sam.21:6-9
7
From plague as punishment for David's census (men only; probably 200,000 if including women and children)
2 Sam.24:13, 1 Chr.21:7
70,000+
A prophet for believing another prophet's lie
1 Kg.13:1-24
1
Religious leaders killed in prayer contest
1 Kg.18:22-40
450
God delivers the Syrians into the Israelites' hands
1 Kg.20:28-29
100,000
God makes a wall fall on Syrian soldiers
1 Kg.20:30
27,000
God sent a lion to eat a man for not killing a prophet
1 Kg.20:35-36
1
Ahaziah is killed for talking to the wrong god.
2 Kg.1:2-4, 17, 2 Chr.22:7-9
1
Burned to death by God
2 Kg.1:9-12
102
God sends two bears to kill children for making fun of Elisha's bald head
2 Kg.2:23-24
42
Trampled to death for disbelieving Elijah
2 Kg.7:17-20
1
Jezebel
2 Kg.9:33-37
1
God sent lions to kill "some" foreigners
2 Kg.17:25-26
3+
Sleeping Assyrian soldiers
2 Kg.19:35, 2 Chr.32:21, Is.37:36
185,000
Saul
1 Chr.10:14
1
God delivers Israel into the hands of Judah
2 Chr.13:15-17
500,000
Jeroboam
2 Chr.13:20
1
"The Lord smote the Ethiopians."
2 Chr.14:9-14
1,000,000
God kills Jehoram by making his bowels fall out
2 Chr.21:14-19
1
Judean soldiers
2 Chr.28:6
120,000
Ezekiel's wife
Ezek.24:15-18
1
Ananias and Sapphira
Acts 5:1-10
2
Herod
Acts 12:23, BT
1
2,391,421+

"Η αποτελεσματικότητα της Ελληνικής σκέψης"




4ο ΘΕΡΙΝΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
με θέμα
"Η αποτελεσμα-
τικότητα της Ελληνικής σκέψης"


(Δελφοί 7 - 12 Ιουλίου 2008)

Saturday, May 24, 2008

Η εικονογραφία ενός αρχαίου μύθου Στη Θεσσαλονίκη έργα για τον Μ. Αλέξανδρο από τη Μακεδονία και την Ιταλία




Ο μύθος του Μεγάλου Αλεξάνδρου ταξιδεύει σε Δύση και Ανατολή μέσα από την τέχνη της αρχαιότητας. Οχημα του ταξιδιού, μια έκθεση με φωτογραφίες από 32 έργα φιλοτεχνημένα στην ιταλική χερσόνησο κατά τη ρωμαϊκή εποχή, τον Μεσαίωνα και την Αναγέννηση, εμπνευσμένα από την προσωπικότητα και τον μύθο του Αλέξανδρου, όπως αυτός πέρασε στη Δύση. Τίτλος της, «Μέγας Αλέξανδρος: Εργα από τις Συλλογές της Μακεδονίας και εικονογραφία του μύθου στην Ιταλία» και θα φιλοξενηθεί στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης από τις 28 Μαΐου.
Κάθε τόπος-σταθμός της έκθεσης προσθέτει το δικό του κομμάτι στον μύθο του μεγάλου στρατηλάτη και η άφιξή της στη Θεσσαλονίκη έχει ιδιαίτερη σημασία. Την εικονογραφία του Μακεδόνα βασιλιά στην Ιταλία, περιβάλλουν έργα αυθεντικά, εξαιρετικής τέχνης ή σπανιότητας, που χρονολογούνται από την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, στα ελληνιστικά και ρωμαϊκά χρόνια. Πρόκειται για έργα που δημιουργήθηκαν στον χώρο όπου γεννήθηκε και ανδρώθηκε ο βασιλιάς των Μακεδόνων.
«Είναι ο ηγέτης που έχει απεικονιστεί περισσότερο από κάθε άλλον στον κόσμο. Αιώνες μετά τον ξαφνικό θάνατό του, στην ηλικία των 33 χρόνων, διογκώθηκε και διαιωνίστηκε μια ισχυρή προσωπικότητα, πρότυπο ηγέτη και μυθική φυσιογνωμία», σημειώνει η κ. Πολυξένη Αδάμ-Βελένη, διευθύντρια του Αρχαιολογικού Μουσείου, το οποίο διοργανώνει την έκθεση σε συνεργασία με το Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης.
Εντεκα συνολικά ενότητες περιγράφουν την πορεία του Αλέξανδρου από τη γέννησή του ώς το θάνατό του. Η διάδοση του μύθου του στα μεσαιωνικά χρόνια αντιπροσωπεύεται με εξαίρετα ψηφιδωτά. Τα έργα γλυπτικής από χαλκό ή μάρμαρο, μικροτεχνίας, ψηφιδωτά δάπεδα, αγγεία και άλλα που απεικονίζουν οι φωτογραφίες της Ιταλίας εμπλουτίζουν αντικείμενα από τρεις αρχαιολογικές Εφορείες, μια επιλογή από εκατοντάδες που βρέθηκαν στη Μακεδονία και ιδιαίτερα στην Πέλλα.
Μεταξύ αυτών η χάλκινη σάρισα από την Ημαθία και η χάλκινη ασπίδα από τη Βεγόρα της Φλώρινας, δείγματα όπλων του μακεδονικού στρατού, αντίγραφα κεφαλής του από τα Γιαννιτσά και του Αλεξανδρου ως Πάνα από την Πέλλα, το χρυσό μετάλλιο του Αμπουκίρ με απεικόνιση της Ολυμπιάδος κ.ά. Το χρυσό στεφάνι Μυρτιάς, εποχής Μ. Αλεξάνδρου (340-320), ενσωματώνεται «για λόγους καθαρά συμβολικούς, αφού οι Ιταλοί συνέβαλαν τα μέγιστα στον επαναπατρισμό», εξηγεί η κ. Βελένη. Η έκθεση της Θεσσαλονίκης καλύπτει κυρίως το κενό της νομισματοκοπίας στη Μακεδονία και την Ανατολή, αφού πολλές δεκαετίες μετά τον θάνατο του στρατηλάτη εξακολουθούν οι κοπές νομισμάτων στο όνομά του.

Μιλούν για «Αιγαιακή Μακεδονία»!


Αγιος ο Θεός και το πανκάρι να 'ναι καλά...

ΑΠΟ ΤΟΝ
ΝΙΚΟ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΙΔΗ*

Ενόχλησαν αυτά που έγραψα..., ότι φταίνε και οι γονείς όταν κωλο-μπαρεύεται ο γιόκας τους από ιε­ρέα. Ασφαλώς και δίνω δικαιολογητικά στον ρασοφόρο τον οποίο αρνούμαι να σταματήσω να τον βλέπω σαν άν­δρα, σαν γήινο πλάσμα, και σε πείσμα κάθε αντιστάσεως με την οποία ζορίζει τον εαυτό του προκειμένου να μην υποκύψει στη δύνα­μη της σάρκας, τελικώς δεν κρατιέται έχοντας δίπλα του το αθώο παπαδοπαίδι... Υστερα, να μη λησμονούμε απο ιερωμένος είναι άνθρωπος του Θεού, που σημαίνει ότι ο ίδιος νιώθει πιο κο­ντά στον Παντοδύναμο, άρα για κάθε αμαρτία δικαιούται μεγαλύτερης κατανοήσεως και πιο εύκολης συγχωρήσεως... Λογικό. Σε υπηρετώ, Υψιστε, για πάρτη Σου έχω αφιερώσει τη ζωή μου, γι' αυτό παρακαλώ μια σπέσιαλ επιείκεια αν κάπου παρεκκλίνω... Οταν, λοιπόν, ο κληρικός λόγω αγαμίας, λόγω εγκράτειας όσο μπο­ρεί ο φουκαράς, δεν έχει μια φυσιολογική σε­ξουαλική δραστηριότητα, τότε γλυκοκοιτάζει το αμούστακο ανήλικο, όχι απλώς σαν γκόμενα,
όχι σαν μανούλι, αλλά σαν μανουλομάνουλο...
Ερώτημα: Δεν τα λαμβάνει υπ' όψιν όλα αυτά ο μαλάκας ο μπαμπάς και η μαλάκω η μαμά που αφήνουν το παιδάκι να κυκλοφορεί ανάμεσα σε ράσα που κάποια πράγματα δεν μπορούν να τα κρύβουν όλα; Οχι, δεν είναι η έκπληξι να απλώσει χέρι στο παιδί ο πάτερ..., είναι το πιθανότερο, έστω το πιθανό.
Θα τον χαμουρέψει τον μπούλη ο πάτερ, πιθανόν και να τον πηδήξει, ακόμα κι αν δεν είναι ομοφυλόφιλος, σοδομανής. Και δεν θα πρόκειται για έρωτα, ού­τε βέβαια για καψούρα επειδή το αγοράκι δια­θέτει ωραίο κωλαράκι... Είναι ο ανομολόγητος πόθος που του ανάβει τα αίματα και του κόβει την ανάσα του παπά, τον οποίον, μεταξύ μας, τον θεωρώ άξιο συμπόνιας.
Μα, είναι δυνατόν..., ΜΑ, ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ..., παίδαρος 30 και 40 χρο­νών επειδή φόρεσε το ράσο να σβή­σει την ανάγκη του για γαμήσι; Δεν γίνονται αυ­τά τα πράγματα. Βρίσκεσαι στο Αγιον Ορος και βλέπεις παλικάρια με κορμιά σκέτο μοντέλο και πρόσωπα γεμάτα φλόγα ζωής και υγείας... Πώς θα τη βγάλουν μέσα σε μια κοινωνία όπου η μοναδική τρύπα του σώματος που τους κα­λεί είναι ο κώλος;
Επειδή, δηλαδή, πριν από 2.000 χρόνια η εντολή ήταν να επιβληθεί μια θρησκεία που τον ιερέα τον ήθελε αγάμητο, που αγνοούσε το θεμελιώδες ορμέμφυτο της αναπαραγωγής, θα έπρεπε μια ζωή να υποφέ­ρουν τα θρησκόληπτα αγοράκια από τη σεξουαλική παρενόχληση κάποιων κληρικών; Δεν λανσάρω φονταμενταλισμό άθεου, όμως το έρ­γο παρατράβηξε. Ηθελαν να πάει ο κόσμο», και από τη μία ημέρα στην άλλη, από τον λευκό αμάνικο και μέχρι τα γόνατα χιτώνα στο κατά­μαυρο ράσο από τον λαιμό μέχρι τους αστραγάλους. Νταηλίκι να κλείσει ο κύκλος του αρ­σενικού και του θηλυκού και να μπει στην τρο­χιά το αρσενοθήλυκο. Μην την τραβήξουμε την ψαλμωδία, όμως.
Πάμε παρακάτω, με αφορμή τα ρεπορτάζ του {ΘΕΜΑΤΟΣ} για το σκάνδαλο των παιδεραστών με τα ορθόδοξα ράσα στίς ΗΠΑ. Και τη μαύρη δημοσιότητα που θα στολίσει το όλο δι­καστικό σόου που ξεκινάει τις παραστάσεις του από μεθαύριο Τρίτη, μετά τις καταγγελίεδ και τις αγωγές γονέων σε βάρος ιερέων. Λοιπόν. Η Εκκλησία, πού τα βρίσκει τα δισ. για να αποζη­μιώνει τις οικογένειες των θυμάτων σεξουαλικής κακοποιήσεως από {άτακτους} ιερείς; Από τον κόσμο, βέβαια. Από τους πιστούς. Δεν έχει χορηγό τον Διάβολο η Εκκλησία. Φίνα φάμπρι­κα. Ρίχνει στο παγκάρι ο άλλος τον οβολό του και από αυτά το παπαδαριό πληρώνει γαμπ­ριάτικα.
* Ο Νίκος Καραγιαννίδης είναι ιδρυτής τηε εφημερίδας «ΦΙΛΑΘΛΟΣ» και αρθρογράφοι της



Thursday, May 22, 2008

Αυτοί που καταμετρούν τις ψήφους αποφασίζουν τα πάντα.






















Στην σαχλαμάρα με τους 100 πιο μεγάλους Έλληνες παραθέ-
τουμε τα λόγια του Στάλιν:









It is enough that the people know there was an election. The people who cast the votes decide nothing. The people who count the votes decide everything.
Joseph Stalin

Αρκεί ο λαός να γνωρίζει πως έγιναν εκλογές. Ο λαός που ψηφίζει με τις ψήφους δεν αποφασίζει τίποτα . Αυτοί που καταμετρούν τις ψήφους αποφασίζουν τα πάντα.
Ιωσήφ Στάλιν


Με λίγα λόγια αυτοί που στήνουν τις ψηφοφορίες αυτές , αυτοί εκ των προτέρων στήνουν και τα αποτελέσματα αφού κανείς δεν μπορεί να ελέγξει την εγκυρότητα της διαδικασίας.

Αποκαλύφθηκαν μάλιστα με την (θαυμάσια) επιλογή του Αγνώστου στρατιώτου.
Πόσοι θα μπορούσαν να σκευθούν κάτι τέτοιο και αυτό να βρεθεί στις 100 πρώτες θέσεις;

Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΣ ΠΗΡΕ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΘΙΒΕΤ

ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟ ΠΩΣ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ ΖΟΥΣΑΝ ΘΙΒΕΤΙΑΝΟΙ ΜΟΝΑΧΟΙ ΟΤΑΝ ΕΜΦΑΝΙΣΤΗΚΕ Η ΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ.
ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟ ΟΙ ΘΙΒΕΤΙΑΝΟΙ ΕΝΕΠΝΕΥΣΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ



Αρχαία Ελλάδα και Χριστιανισμός στο Megaron Plus


http://new.e-go.gr/exodos/article.asp?catid=6369&subid=2&tag=5716&pubid=1048471

Τι: Αρχαία Ελλάδα και Χριστιανισμός.

Διάλογος για τις σχέσεις των δυο κόσμων

Οι πανεπιστημιακοί Κυριάκος Τσαντσάνογλου και Μιχάλης Κοπιδάκης παρακολουθούν τις μεταμορφώσεις των αρχαίων θεών στην εποχή του μονοθεϊσμού.


Που: Megaron Plus

Πότε: Πέμπτη 22 Μαΐου 2008

Ώρα έναρξης 7 μ.μ.

Είσοδος ελεύθερη με δελτία Προτεραιότητας.

Αρχαία Ελλάδα και Χριστιανισμός είναι ο τίτλος του διαλόγου που θα έχουν οι καθηγητές, Κυριάκος Τσαντσάνογλου και Μιχάλης Κοπιδάκης, στις 22 Μαΐου, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του Megaron Plus.

Με την εκδήλωση αυτή ανοίγει ο Κύκλος των φιλοσοφικών διαλόγων που θα πραγματοποιηθούν στο Μέγαρο Μουσικής, με την επιμέλεια του καθηγητή Μιχάλη Ζ. Κοπιδάκη.


Ο Κυριάκος Τσαντσάνογλου, ομότιμος καθηγητής κλασικής φιλολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, θα μιλήσει για τον «ορφικό πάπυρο του Δερβενίου», ενώ ο Μιχάλης Κοπιδάκης, καθηγητής κλασικής φιλολογίας του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, θα παρακολουθήσει με την ομιλία του την εξέλιξη του θεού Πάνα στην Αρχαία Ελλάδα και τις συμβολικές μεταμορφώσεις του κατά τους χριστιανικούς χρόνους. Ο τίτλος της ομιλίας του είναι ? Πέθανε πράγματι ο Μέγας Παν;?. Ο διάλογος των δύο πανεπιστημιακών καταπιάνεται ουσιαστικά με τις περίπλοκες και αντιφατικές σχέσεις Αρχαίου Κόσμου και Χριστιανισμού και επισημαίνει ορισμένους από τους λόγους για τους οποίους οι θεοί των Ελλήνων επέζησαν και κατά την Χριστιανική εποχή. Σε κλίμα μιας αυστηρής μονοθεϊστικής αντίληψης και έντονης σύγκρουσης με τον πολυθεϊκό αρχαίο κόσμο, η τέχνη και η φιλοσοφία περιέθαλψαν τους αρχαίους θεούς, όπως άλλωστε, και το σχολικό πρόγραμμα, το οποίο βασιζόταν, στην Ανατολή στον Όμηρο και στη Δύση στον Βιργίλιο. Τα ποιητικά αυτά κείμενα υπήρξαν ταυτόχρονα και μυθολογικά εγχειρίδια που έγιναν απαραίτητα στοιχεία του εκπαιδευτικού κανόνα. Παράλληλα, αυτός ο κόσμος του ενός και μοναδικού θεού, που είχε άμεσα ιστορικά και πολιτισμικά σύνορα με τον πολυθεϊκό, ήταν αναπόφευκτο να οικειοποιηθεί σχήματα από την ελληνική σκέψη και τους ελληνικούς λατρευτικούς τρόπους και να τα μεταπλάσσει στο νέο πλαίσιο της μεταφυσικής αφήγησης. Ο Πάπυρος του Δερβενίου, ο μοναδικός πάπυρος που σώθηκε σε ελληνικό έδαφος, θεωρείται το αρχαιότερο γραπτό κείμενο της δυτικής παράδοσης και εκτιμάται ότι γράφτηκε σε πάπυρο τον 4ο π.Χ. αιώνα. Βρέθηκε το 1962, καμένος, στην παχιά στρώση στάχτης που κάλυπτε τον κιβωτιόσχημο τάφο στο Δερβένι. Περιέχει ένα αλληγορικό φυσικό υπόμνημα σε ένα κοσμογονικό ποίημα που αποδίδεται στον Ορφέα. Πρόκειται ουσιαστικά για σχόλιο στο οποίο αναλύεται η άποψη των ορφικών για την κοσμογονία, τη θεογνωσία και τις θρησκευτικές τελετές. Το κείμενο επαναφέρει το πρόβλημα των σχέσεων φιλοσοφίας και θρησκευτικότητας και το διατρέχει η έμμεση πεποίθηση για την ύπαρξη ενός και μοναδικού θεού ως δημιουργού. Οι πολλοί θεοί αναφέρονται με το όνομά τους και παρουσιάζονται ως μια γενεαλογία στην οποία κάθε θεϊκή γενιά αντιστοιχεί σε μια φυσική εξέλιξη. Αντίγραφο του Παπύρου βρίσκεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης. Ο Πάν υπήρξε ένας τοπικός θεός της Αρκαδίας, μισός άνθρωπος, μισός τράγος. Προστάτευε τους ποιμένες, τους γεωργούς και τους αλιείς. Ήταν ερωτικά άτυχος και παρηγοριόταν παίζοντας τον επτάστομο αυλό του. Η συνοδεία του ήταν οι νύμφες, οι αμαδρυάδες, οι σάτυροι και οι σειληνοί. Ο Πλούταρχος αναγγέλλει με μια παράξενη θαλασσινή ιστορία το θάνατό του: Οι επιβάτες ενός εμπορικού πλοίου που έπλεε προς την Ιταλία άκουσαν μια νύχτα στους Παξούς ότι ο Μέγας Παν πέθανε.

Ο θεός όμως δεν είχε πεθάνει. Κατά την εποχή του Χριστιανισμού έζησε δυο ζωές: ως πρότυπο της παράστασης του διαβόλου στην εικονογραφία και ως πνεύμα της υπαίθρου, σύμβολο ζωικής πληρότητας και αλληγορία του πρακτικού βίου. Κορυφαία ονόματα της ευρωπαϊκής ποίησης, ζωγραφικής και μουσικής εμπνεύστηκαν από τον τραγοπόδη θεό έργα σημαντικά και ιδιαίτερα κατά την Αναγέννηση, αλλά και αργότερα, όταν ο αρχαίος κόσμος τροφοδότησε το όραμα ενός κόσμου μακρινού και γι αυτό ιδανικού.

Ο ελληνικός ανθελληνισμός


ΝΕΟΚΛΗΣ ΣΑΡΡΗΣ:





Τομές 6.5.08 2/6 - Ο ελληνικός ανθελληνισμός (Μέρος 2)




Ο ελληνικός ανθελληνισμός

Κωνσταντίνος Ρωμανός Καθηγητής Φιλοσοφίας, Πανεπιστήμιο Αιγαίου

Αναδημοσίευση από το Παρόν της Κυριακής
Από την αρχή ο ανθελληνισμός ήταν η άλλη πλευρά του νομίσματος του φιλελληνισμού. Ο φιλελληνισμός ήταν έρωτας του ιδανιστικού Ελληνισμού, έρωτας του ελληνικού πολιτισμού όπως αυτό εκφραζόταν στη γλυπτική, την αρχιτεκτονική, την επιστήμη, τα έργα των προγόνων.
Ανθελληνισμός ήταν η στάση απογοήτευσης του φιλέλληνα που προέκυπτε από την επαφή του τελευταίου με τους συγχρόνους του υπαρκτούς Έλληνες, δηλαδή τους ανθρώπους της καθημερινότητας, τους ανθρώπους όπως εσύ κι εγώ, με όλα τα πάθη και τις μικρότητες. Η ανώμαλη προσγείωση από το ιδανικό στο πραγματικό είναι μια κίνηση που στην πολιτική ψυχολογία εξηγεί την έκπτωση του έρωτα σε μίσος, του φιλελληνισμού σε ανθελληνισμό!
Ήδη οι Ρωμαίοι ήταν ταυτόχρονα εραστές της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς και εχθροί των Ελλήνων της εποχής τους, για τους οποίους επεφύλασσαν τις κατηγορίες του γραικυλισμού, της διπροσωπίας, της υποκριτικής δουλικότητας κ.λπ. Τον ίδιο διχασμό παρατηρούμε καθ’ όλον τον μεσαίωνα στη στάση τόσο των Φράγκων όσο και των Αράβων απέναντι στον Έλληνα. Κατά την ένδοξη ελληνική επανάσταση του 1821 οι φιλέλληνες Ευρωπαίοι που πολέμησαν κατά των Τούρκων δεν παρέλειψαν να δώσουν δείγματα της απογοήτευσής τους από τους έλληνες συμπολεμιστές τους, οι οποίοι όχι μόνο δεν φορούσαν πλέον χιτώνες αλλά διακρίνονταν από φθόνο, εριστικότητα, φιλαυτία, άγνοια και τόσες άλλες «ανθρώπινες, υπερβολικά ανθρώπινες!» (Νίτσε) κακίες.Συνοπτικά λοιπόν μπορούμε να πούμε ότι το δίπολο φιλελληνισμός - ανθελληνισμός ισούται με έρωτα για τους απελθόντες και μίσος για τους ζώντες Έλληνες!Οι Βαυαροί που κυβέρνησαν την Ελλάδα μετά τον θάνατο του Καποδίστρια ήσαν αναμφισβήτητα μεγάλοι εραστές του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Ως εξ αυτού οργάνωσαν την ελληνική σχολική παιδεία κατά τα πρότυπα της γερμανικής φιλελληνικής παιδείας. Όμως έτσι, για πρώτη φορά στην ιστορία Έλληνες το γένος έλαβαν φιλελληνική παιδεία ως βάση της ιδίας εθνικής ταυτότητας! Οι Έλληνες έγιναν εφεξής «φιλέλληνες». Εμβολιάστηκαν δηλαδή με τη σχιζοειδή στάση της απόλυτης καταξίωσης, με την ταυτόχρονη απόλυτη απαξίωση του εαυτού του. Μια εγγενής αστάθεια του χαρακτήρα, μια ανεδαφική, κυκλοθυμική εκτίμηση των πραγμάτων έγινε εφεξής κεντρικό συστατικό της ελληνικής ψυχής.Σε συλλογικό επίπεδο οι ιστορικές συγκυρίες προκαλούν την ανάδυση του ενός ή του άλλου πόλου στο προσκήνιο. Οι επιτυχίες γρήγορα επιφέρουν ναρκισσισμό, ενώ οι αποτυχίες καταθλιπτική αυτοαπαξίωση έως αυτομαστίγωση. Η ελληνική ψυχή φαίνεται να έχει χάσει κάθε μέτρο.Δεν είναι μετά από αυτά απορίας άξιον ότι μετά τη ντροπή των Υμίων και το όνειδος της παράδοσης του ικέτη Οτσαλάν (και τα δύο έργα όχι βεβαίως του λαού, αλλά της σημιτικής ηγεσίας) η ελληνική αυτοεκτίμηση έκανε, με τη γνωστή απολυτότητα, βουτιά στο κενό. Όμως εκεί την περίμεναν αυτήν τη φορά -αλίμονο (!)- εχθροί αποφασισμένοι να εκμεταλλευτούν στο έπακρον την αδυναμία της, ώστε να μην μπορέσει πλέον (αυτή είναι η επιδίωξή τους) να ανακάμψει.Οι εχθροί αυτοί, οι οποίοι γνωρίζουν καλά την ελληνική κυκλοθυμία, αλλά και το ελληνικό πείσμα απέναντι σε κάθε εξωτερική παρέμβαση, επόμενο ήταν να ζητήσουν και να βρουν ερείσματα για την υπονομευτική δράση τους στο εσωτερικό του απογοητευμένου έθνους. Τέτοια ερείσματα όντως βρήκαν: στα φιλόδοξα, άκρως ανταγωνιστικά καπετανάτα των ελληνικών πολιτικών κομμάτων, στη μεταπραττική ακαδημαϊκή διανόηση των πανεπιστημίων, στο πειρατικό κεφάλαιο των νεόκοπων εκατομμυριούχων των τηλεπικοινωνιών, των ΜΜΕ και των τραπεζών. Με αυτούς τους πολιορκητικούς κριούς εκπόρθησαν στο τέλος το ίδιο το κράτος, το οποίο, από εντεταλμένος προστάτης του έθνους ανεπαισθήτως μεταλλάχθηκε σε συνειδητό πλέον πολέμιο του έθνους και κατ’ επίτασιν του ιδίου του γένους των Ελλήνων. Οι ενορχηστρωμένες αυτές δράσεις των εχθρών του Ελληνισμού στο εσωτερικό του επί του παρόντος βιώνονταν ως μια ιδιαίτερα σφοδρή μορφή του κατά τα άλλα εγγενούς ανθελληνισμού των Ελλήνων, ως μία αρρώστια της βούλησης και του θυμικού, την οποία η συλλογική ψυχή αδυνατεί τόσο να κατανοήσει, όσο και να ανακάμψει από αυτήν.Έτσι θα μπορούσε κανείς να πλησιάσει ένα πλήθος ακατανόητων κατ’ αρχήν φαινομένων του εξωκοινοβουλευτικού πολιτικού γίγνεσθαι, όπως την πλήρη απαξίωση του Ελληνισμού ως ουσίας και ως ονόματος στη συνείδηση των εμπνευστών γκραφίτι των Εξαρχείων του τύπου: «Κρεμάλα στους ελληνόψυχους!». Ή «Έλληνας είσαι και φαίνεσαι!». Ή (μέσα στο Πολυτεχνείο) «Σκοτώστε τους Έλληνες - τους Έλληνες που γεννάνε Έλληνες - τους Έλληνες!». Μπροστά στο ανθελληνικό μίσος των χιλίων και μίας αριστερίστικων ομάδων του «χώρου», η σκοπιανή αφίσα στην πρόσφατη διαδήλωση υπέρ της Μακεδονίας α λα Σκόπια «Fuck Greece», που είδαμε όλοι στην οθόνη της ΕΤ3, φαντάζει μάλλον συγκρατημένη.Ή πάρτε τις περυσινές αφίσες του «χώρου» στην Πατησίων κατά της 28ης Οκτωβρίου: «Σταματήστε τις παρελάσεις διότι ενισχύουν τον πατριωτισμό!». Εδώ η λέξη «πατριωτισμός» είναι περίπου συνώνυμη του «φασισμός». Συγγενής εκδοχή είναι και η φράση «ξεφτίλες πατριώτες» στον τοίχο του Πολυτεχνείου. Την αποστροφή προς την έννοια πατρίδα εκφράζουν γκραφίτι του τύπου «καμία πατρίδα!», ενώ φράσεις του τύπου «πατρίδα μας είναι η Γη!» προσφέρουν τον πλανήτη ως -οικολογικής εμπνεύσεως- υποκατάστατο της απορριπτέας ελληνικής πατρίδας. Η δυσανεκτικότητα των αριστεριστών προς την ελληνική πατρίδα και την ίδια τη λέξη Έλληνας δεν επεκτείνεται παρά ταύτα σε άλλους λαούς και πατρίδες, εφόσον δεν αμφισβητούν ούτε τους Αλβανούς ούτε τους Κούρδους, τους Τούρκους, τους Ινδιάνους, τους Ιρακινούς, τους «Μακεδόνες» και το δικαίωμα όλων αυτών σε μία πατρίδα, γι’ αυτό και αγωνίζονται π.χ. υπέρ της «Δημοκρατίας της Μακεδονίας» (όπως άλλωστε και ο «Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου»). Μόνο στους Έλληνες που παραδόξως επιμένουν να αγαπούν την Ελλάδα επιφυλάσσει το φαντασιακό του τεχνηέντως ενισχυμένου ντόπιου ανθελληνισμού την κατηγορία του «ελληναρά» και «εθνικιστή».
Η απολυτότητα του μίσους για την ελληνικότητα (με όλες τις παραδόσεις, την ιστορία και τους θεσμούς που την εκφράζουν) πάει χέρι χέρι με την απεριόριστη λατρεία του «χώρου» για τους μετανάστες. «Είμαστε όλοι μετανάστες!» και «είμαστε όλοι Αλβανοί!» διηγούνται εδώ οι τοίχοι, τα φυλλάδια, τα αντιρατσιστικά φεστιβάλ. «Νομιμοποιήστε τους όλους!». «Όχι διακρίσεις ανάμεσα σε νόμιμους και παράνομους!». «Κάτω τα σύνορα, κάτω το έθνος, είμαστε όλοι πολίτες του κόσμου!» ουρλιάζουν με ένα στόμα οι τηλεκατευθυνόμενοι επαρχιώτες, «είμαστε παιδιά της φύσης!» επισημαίνουν οι νεοχίπηδες του ελληνικού 21ου αιώνα… Εθνικά προβλήματα δεν υπάρχουν, είναι αποκυήματα της φαντασίας των Ελληναράδων, δεν υπάρχει Τσαμουριά, Μακεδονία, Θράκη, Αιγαίο, Κύπρος, οι καλοί αυτοί άνθρωποι ζουν αλλού, σ’ ένα αερόπλοιο που αιωρείται ελεύθερα κάπου μεταξύ Καλιφόρνιας και Σαμπάλα. Δεν υπάρχουν γέροι έλληνες συνταξιούχοι που φυτοζωούν, σχολεία «διαπολιτισμικής» αμάθειας και εγκληματικότητας, ελληνικό προλεταριάτο που αντικαθίσταται από Ασιάτες με μηδενική ταξική συνείδηση, μαφίες ξένων εγκληματιών που τρομοκρατούν τις λαϊκές αστικές περιοχές. Δεν υπάρχουν ούτε ευρωπαϊκά κράτη τα οποία διακηρύσσουν τους κινδύνους του «πολυπολιτισμού» (Γαλλία, Γερμανία, Δανία, Ολλανδία, Αυστρία κ.λπ.), όχι, υπάρχει μόνο η θεσπέσια ελληνική -δηλαδή ανθελληνική- αποθρασυμένη από την αφειδώς παρεχόμενη ενθάρρυνση νεολαιίστικη πρωτοπορία.Διότι περί νεολαίας πρόκειται, νεολαίας πληγωμένης από τις εθνικές ντροπές που συστηματικά απεργάζονται οι πράκτορες στα ανώτερα κλιμάκια του κράτους, νεολαίας πληγωμένης από μια πατρίδα για την οποία δεν μπορούν να είναι περήφανοι. Ούτε σε ό,τι αφορά στην κοινωνική δικαιοσύνη και στον πολιτισμό! Όμως αυτή η νεολαία περνάει πλειοψηφικά από το πανεπιστήμιο κι εκεί την περιμένουν αριβίστες διανοούμενοι της λάιτ Αριστεράς οι οποίοι ήδη επί Κλίντον στρατολογήθηκαν διεθνώς ως προπαγανδιστές της Νέας Εποχής της Παγκοσμιοποίησης, δηλαδή της αχαλίνωτης κίνησης κεφαλαίων, προϊόντων και σκλάβων ανά τον πλανήτη. Εδώ λοιπόν, στο μεταλλαγμένο πρώην ελληνικό πανεπιστήμιο οι νεολαίοι μας μαθαίνουν τη σεχταριστική θεωρία της ιστορίας για την οποία το ελληνικό έθνος είναι «μύθος», οι αγωνιστές του ένδοξου ‘21 είναι κήρυκες του επάρατου πατριωτισμού, η αρχαία Ελλάδα ασήμαντος, ετερόφωτος πολιτισμός, η συνέχεια του ελληνικού γένους ανύπαρκτη, η απελευθέρωση του λίκνου του Ελληνισμού από τον Τούρκο αιμοσταγής κατάκτηση και πάει λέγοντας. Μαθαίνουν επίσης ότι η δημοκρατία δεν είναι κατάκτηση του επαναστατημένου έθνους, αλλά υπόσχεση του μελλοντικού «πολιτικού πολυπολιτισμού», δηλαδή των υπεράριθμων εποίκων - λαθρομεταναστών στους οποίους θα αποδοθούν (ανεξαρτήτως αριθμών και προελεύσεως) από το ανθελληνικό κράτος πολιτικά δικαιώματα, προκειμένου να εκπαραθυρώσουν το εναπομείναν γένος των Ελλήνων από το ιστορικό του λίκνο. Τέλος, μαθαίνουν ότι όποιος αρνείται τις επιστημονικές αυτές αλήθειες που οι ανελλήνιστοι αυτόκλητοι διαφωτιστές των πανεπιστημίων εισήγαγαν στην Ελλάδα από την αγγλοσαξωνική Εσπερία, δεν μπορεί να είναι άλλο από πρωτόγονος εθνικιστής και ρατσιστής.Οι νεολαίοι μας αυτοί λοιπόν εξέρχονται μαζικά από τα πανεπιστήμια με τα πληθωριστικά δωρεάν πτυχία και τον «επιστημονικό» ανθελληνισμό στην τσέπη. Άπαξ και είναι άνεργοι ή υποαπασχολούμενοι, έχουν τον χρόνο, και βεβαίως τον ενθουσιασμό, να δοκιμάσουν τις νεοαποκτηθείσες ιδέες τους στην πράξη. Οργανώνονται λοιπόν πολιτικά σε ομάδες έτοιμες να τα βάλουν με την εξουσία, με το εθνικιστικό κράτος που αποδιώχνει τους μετανάστες και τη βίαιη αστυνομία του που ειδικεύεται στη σφαγή αθώων αναρχικών. Εξ ου και η εξάσκηση στη ρυθμική απαγγελία της ρίμας «μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι!» Όμως εδώ αρχίζουν οι απογοητεύσεις:Ξαφνικά ένας κεντρικός εκπρόσωπος της κρατικής εξουσίας, ο υπουργός Εσωτερικών, ακούγεται να λέει προς τους μετανάστες «ευχαριστούμε που ήλθατε» και στη συνέχεια «θα τους νομιμοποιήσουμε όλους!». Πιο πριν ακούστηκε και ο αρχηγός της αντιπολίτευσης να λέει κι αυτός στους λαθρομετανάστες «ευχαριστούμε που επιλέξατε την Ελλάδα», τονίζοντας σε άλλη ευκαιρία ότι δεν μπορούμε να στηριχθούμε στο έθνος και την ιστορία του, γιατί αυτό «δημιουργεί καθεστώτα αυταρχικά». Μαζί μ’ αυτά οι νεολαίοι μας βλέπουν το υπουργείο νέας γενιάς να τυπώνει φυλλάδια κατά των ρατσιστών (του ελληνικού λαού), βλέπουν τα ΜΜΕ να τιτλοφορούν την Ελλάδα του 2007 «χώρα του ρατσισμού και της ξενοφοβίας», ακούν τον υφυπουργό Εσωτερικών να λέει μέσα στη Βουλή ότι η Ελλάδα θα γίνει πολυπολιτισμικό κράτος, ανακαλύπτουν ότι το υπουργείο Παιδείας λανσάρει στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση εκατοντάδες νέα ανθελληνικά και ταυτόχρονα αντιρατσιστικά βιβλία, βλέπουν την αστυνομία να παρακολουθεί -άπρακτη- τους κουκουλοφόρους να καίνε την ελληνική σημαία, την ελληνική σημαία να βεβηλώνεται και αντ’ αυτής την αλβανική να υψώνεται στο λεηλατημένο λύκειο Παγκρατίου. Βλέπουν λοιπόν οι νεολαίοι και ακούν το κράτος και καταλαβαίνουν ότι αυτό δεν είναι ίσως ο εχθρός που φαντάζονταν, ότι ο εχθρός είναι αλλού, ότι ο εχθρός είναι ο ίδιος ο ελληνικός λαός, ότι το Κολωνάκι είναι προοδευτικό, ενώ ο λαός είναι αντιδραστικός.
Στην Ελλάδα για πρώτη φορά στην ιστορία των νεωτέρων χρόνων η προδοσία του ανθελληνισμού ξεπέρασε την πολιτική και έλαβε επιπροσθέτως πολιτιστική υπόσταση, η οποία μαζί με τη δημογραφική αλλαγή απειλούν τον ίδιο τον πυρήνα του έθνους και του γένους. Στις απειλές αυτές, έξωθεν ενορχηστρωμένες, δεν υπάρχει άλλη αντίσταση από το πνεύμα της ελευθερίας των Ελλήνων, το πνεύμα του Λεωνίδα, του Παλαιολόγου και του ένδοξου ‘21!

Ο ελληνικός ανθελληνισμός [Το άρθρο σε πολυτονική μορφή]

Πρωτότυπος σύνδεσμος http://www.paron.gr/v3/new.php?id=25949 - 6 Απριλίου 2008

Saturday, May 17, 2008

ΗΘΟΠΟΙΟΣ: Δεν είναι επάγγελμα για έναν άνδρα..

«Δεν είναι επάγγελμα για έναν άντρα... όλοι περιφρονούμε τους εαυτούς μας, γι' αυτό και πίνουμε»
- Ρίτσαρντ Μπάρτον
«Δεν έχω κάνει κάτι που να αξίζει. Δεν έφερα τίποτα σημαντικό σε αυτήν τη βιομηχανία και δεν αξίζω κανέναν σεβασμό»

- Άβα Γκάρντνερ.
«Δεν υπάρχει κάτι που να ονομάζεται μεγάλος ηθοποιός»

- Μάρλον Μπράντο

«Η ηθοποιία δεν είναι τίποτα σημαντικό. Τα υδραυλικά είναι»

- Σπένσερ Τρεϊσυ
«Οι περιοδείες που έκανα κατά τη διάρκεια του πολέμου ήταν και το μόνο πράγμα που άξιζε σε όλη μου τή ζωή»

- Μάρλεν Ντίντριχ

Κίνα : Δεκάδες άτομα κάθε χρόνο ομολογούν έγκλημα που δεν έχουν διαπράξει εξ αιτίας των βασανιστηρων από την αστυνομία



Σε περίπου 30 υπολογίζο­νται επίσημα κάθε χρόνο στην Κίνα οι περιπτώσεις ατό­μων που αποδεικνύεται ότι εξαιτίας των ανακριτικών με­θόδων που χρησιμοποιούν οι αρχές, ομολογούν ότι διέπραξαν ένα έγκλημα ενώ είναι α­θώοι.
Σύμφωνα όμως με εκτιμή­σεις ενός ανώτατου εισαγγελι­κού λειτουργού, ο αριθμός εί­ναι πολύ μεγαλύτερος. Η τε­λευταία περίπτωση αφορούσε την υπόθεση ενός ατόμου, του οποίου ακρωτηριάσθηκε το χέρι κατά τη διάρκεια της α­νάκρισης του ως υπόπτου για ληστεία. Το δικαστήριο επι­κύρωσε την ποινή της δεκαε­τούς κάθειρξης που είχε επι­βληθεί στον υποδιοικητή του αστυνομικού τμήματος μιας συνοικίας του Πεκίνου, ο ο­ποίος βρέθηκε ένοχος για τον εσκεμμένο τραυματισμό του υπόπτου κατά τη διάρκεια ανάκρισης που έγινε το έτος 2000.
Ο ύποπτος είχε καταθέσει τη μήνυση το 2001 λέγοντας ότι ένας αστυνομι­κός στο συγκεκριμένο τμήμα τον είχε χτυπήσει με λαστιχένιο κλομπ και στέ­κα του μπιλιάρδου ενώ ήταν κρατούμενος.
Σύμφωνα με την εφημερίδα «Τα Νέα του Πεκίνου», ο ακρωτηριασμός έγι­νε υποχρεωτικά όταν οι γιατροί του τοπικού νοσοκομείου στο οποίο είχε με­ταφερθεί ο κρατούμενος διαπίστωσαν ότι βραχίονας του δεξιού του χεριού είχε νεκρώσει» εξαιτίας καυτού νερού που του έρριξαν όταν ζήτησε να πιει νερό. Συγχρόνως ακρωτηριάσθηκε και ένα δάχτυλο του αριστερού του χερι­ού. Το δικαστήριο έκρινε ότι ο κατηγορούμενος αστυνομικός είχε χρησιμο­ποιήσει βία για να αποσπάσει μία προφορική ομολογία προκαλώντας βαριά τραύματα και ανικανότητα». Υστερα από πολλές παρόμοιες περιπτώσεις που καταγράφηκαν τα τελευταία χρόνια, στην Κίνα ασκούνται πιέσεις από διε­θνείς οργανώσεις προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αλλά και από τα μέσα ενημέρωσης της χώρας να σταματήσει ν' αποσπά ομολογίες με πιέσεις και βασανιστήρια. Τον προηγούμενο Μάρτιο, σε μία προσπάθεια να σταματή­σουν τα βασανιστήρια, η κυβέρνηση αποφάσισε οι ανακρίσεις για σοβαρά αδι­κήματα να καταγράφονται ή να βιντεοσκοπούνται αν και η αστυνομία έχει παραδεχτεί ότι έχει δυσκολίες να εφαρμόσει την απόφαση στις αγροτικές πε­ριοχές.

Thursday, May 15, 2008

Να γιατί θέλουν λοιπόν τη Μακεδονία....

http://onasandros.blogspot.com/

Μία απόρρητη έκθεση που ήρθε στο φως με δημοσίευμα της εφημερίδας «Επενδυτής» στις 23/2/96, αναφέρει για τα αποτελέσματα των μετρήσεων του ΙΓΜΕ.
Γύρω στο ποσό των 100 τρισεκατομμυρίων δραχμών εκτιμάται η αξία των κοιτασμάτων ουρανίου και άλλων σπανίων μετάλλων για δορυφόρους και πυραύλους.
Το κείμενο της έρευνας υπογράφεται από επτά διακεκριμένους Έλληνες επιστήμονες και κάνει λόγο για κοίτασμα ουρανίου που περιέχει 300 εκατομμύρια τόνους με συμπύκνωμα ουρανίου 16%, καθώς και σπάνια άλλα ορυκτά όπως ρουτίλιο, λουτέσιο και λανθάνιο, που έχουν εξαιρετικά ειδικές χρήσεις στην κατασκευή πυραυλικών συστημάτων.
Αναφέρεται ΜΟΝΟΝ για την περιοχή του όρους Σύμβολο του νομού Καβάλας.
Αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα κοιτάσματα ουρανίου ΔΙΕΘΝΩΣ. Η αξία του εμπλουτισμένου ουρανίου 235 στην διεθνή αγορά (1998) είναι 20.000 δολάρια το γραμμάριο !.Βάσει των παραπάνω, με κάθε επιφύλαξη και σύμφωνα με υπολογισμούς από τα παραπάνω. ε
μπεριέχονται 48 εκατ τόνοι ουρανίου προς 20δις δολάρια ο τόνος δηλ. συνολικά $960.000.000.000.000.000 (τα μηδενικά είναι σωστά και είναι 960 τετράκις εκατομμύρια δολάρια!!!!
ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΛΛΗΝΑ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΟΥΝ $96.000.000.000 (96 δισεκατομμύρια δολάρια)!!!!ΤΕΛΙΚΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΠΙΟ ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΦΤΩΧΟΙ.

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΑΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΕΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΛΕΦΤΕΣ?

Η ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΩΝ ΝΕΚΡΩΝ ΣΕ ΟΛΟ ΤΗΣ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΟ


ΑΓΓΕΛΟΣ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ:Πνευματικό εμβατήριο



Ομπρός. βοηθάτε να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω απ΄ την Ελλάδα Ομπρός, βοηθάτε να σηκώσουμε τον ήλιο πάνω απ' τον κόσμο!
Τι, ιδέτε, εκόλλησεν η ρόδα του βαθιά στη λάσπη, κι α, ιδέτε, χώθηκε τ' αξόνι του βαθιά μες στο αίμα!
Ομπρός, παιδιά, και δε βολεί μοναχός του ν' ανέβει ο ήλιος σπρώχτε με γόνα και με στήθος να τον βγάλουμε απ' τη λάσπη, σπρώχτε με στήθος και με γόνα, να τον βγάλουμε απ' το γαίμα.
Δέστε, ακουμπάμε απάνω του ομοαίματοι αδερφοί του!
Ομπρός, αδέρφια, και μας έζωσε με τη φωτιά του, ομπρός, ομπρός, κ' η φλόγα του μας τύλιξε, αδερφοί μου!
Ομπρός, οι δημιουργοί!...
Την αχθοφόρα ορμή Σας στυλώστε με κεφάλια και με πόδια, μη βουλιάξει ο ήλιος!

Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ 1821

Βρισκόμαστε στην πόλη των Σερρών, στο τέλος του 20ου αιώνα και θα προσπαθήσουμε να κυττάξουμε πως γιορτάζεται η επέτειος του 21 στα σχολεία της πόλης αυτής. Θα ενσκήψουμε σ’ ένα συγκεκριμένο σχολείο, για να μη μιλάμε αόριστα. Και μη φανταστείτε ότι στα υπόλοιπα σχολεία, ολοκλήρου της χώρας, ο εορτασμός αυτός γίνεται με τρόπο, άξιο λόγου, διαφορετικό. Μέσες άκρες υπάρχει ομοιομορφία στο θέμα μας. Θα δούμε λοιπόν τα τεκταινόμενα στο 21ο Δημοτικό σχολείο της πόλης, παρατηρώντας ταυτοχρόνως και τον δημόσιο περίγυρο. Στο τετρασέλιδο πρόγραμμα των εορταστικών εκδηλώσεών, η πρώτη του σελίδα καταλαμβάνεται, εξ ολοκλήρου, από αγιογραφίες του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου από τον αρχάγγελο Γαβριήλ («την ωραιότητα της παρθενίας σου», καθότι οι άγγελοι εκτιμούν ιδιαιτέρως την αρετή αυτή), ενώ στην αρχή της δεύτερης σελίδας, αναφέρεται πως η έναρξη των εκδηλώσεων θα γίνει με ομιλία περί του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου. Δηλαδή ελληνική εορτή αρχομένη με Εβραϊκές ιστορίες!!! Ας είναι κι έτσι.

ΣΤΟ:
http://www.athriskos.gr/vasd/modules.php?name=News&file=article&sid=10

Saturday, May 10, 2008

ΧΑΡΗΚΑ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΝΩΡΙΜΙΑ







ΠΗΔΑΛΙΟ: ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΑΕΙ ΤΟ ΚΑΡΑΒΙ;

(κάνετε κλικ πάνω στην εικόνα για να μεγαλώσει και να τη διαβάσετε).


ΤΙ ΚΑΝΕΙ ΤΟ FLUORIDE ΣΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΣΑΣ:

TΡΟΜΑΚΤΙΚΟ:

http://video.google.com/videoplay?docid=6311014318075222522&q=Esoteric%20Agenda&hl=en

ΜΑΓΑΡΙΖΩ: Πως διέστρεψαν το νόημα μίας Ελληνικής λέξης

Γνωρίζουμε την Ομηρική λέξη "Ιχώρ" που είχε το νόημα του αίματος των Θεών, και ο Χριστιανισμός την μετέσρεψε σέ "πύον".

Σήμερα μπορούμε να μάθουμε πως η λέξη "Μαγαρίζω" που σημαίνει ακόμη και "αποπατώ" προέρχεται όπως γραφει η εγκυκλοπαίδεια του ΔΡΑΝΔΑΚΗ (ΠΥΡΣΟΣ):

"Ή λέξις πιθανώς ετυμολογείται εκ του μεγαρίζω= θύω εν τοίς μεγάροις, με­τέχω της λατρείας της Δήμητρος, μεταπεσόντος κατά τους χριστιανικούς χρόνους εις τήν σημασίαν του μολύνομαι, μιαίνομαι (βλ. Λεξ. Άρχ. Α', 101 κ.Ι.)."

Βέβαια το "μεταπεσόντος κατά τους χριστιανικούς χρόνους εις τήν σημασίαν του μολύνομαι, μιαίνομαι" αποκαλύπτει μία οργανωμένη προσπάθεια της "Ελληνικής " εκκλησίας να μολύνει ότι Ιερό είχε η Ελλάς.

Άς μην μας μιλούν λοιπόν για "Ελληνο - Χριστιανικό" πολιτισμό.

Εγκυκλοπαίδεια ΔΡΑΝΔΑΚΗ (ΠΥΡΣΟΣ):


μαγαρίζω, άόρ. ε) μαγάρισα—ε) μαγαρίστηκα, παθ. μετχ. Μαγαρισμένος - μολύνω, μιαίνω θρησκευτικώς. κάμνω τινά νά παραβεί την νηστείαν: «μ' εμαγάρισε τή Μεγάλη Παρασκευή» μου έδωσε κι' έφαγα απηγορευμένην τροφήν δίδω τροφήν ακάθαρτον, κάμνω τινά νά γευθή τι μή έσθιόμενον, οίον σάρκα ερπετού, βατράχου, ονείου η ίππείου κρέα­τος κττ.: «έφτιασε λουκάνικα άπο αλογίσιο κρέας και μαγάρισε τον κόσμο» «μαγαρίζω τήν νηστεία, —τήν Τετάρτη,-τήν Μεγάλην Εβδομάδα κλ.» τρώγω τροφήν μή καταλυομένην κατά τάς ημέρας ταύτας" άποπατώ, άφίνω νά εξέλθουν τά άποχωρήματα : «μαγάρισε το παιδί», «μαγαρίστηκε το παιδί απάνω του» μολύνω, ρυπαίνω δι' άποχωρήματος : «άφησα το παιδί μοναχό και μου μαγάρισε τό σπίτι» μολύνω, καθιστώ τι άβρωτον ένεκα ακαθαρσίας : «ό ποντικός μαγάρισε τό τυρί, —τό ψωμί, — τό γλυκό», «μην πάη ή γάτα και μαγαρίση τό φαί» παθ. μετχ μαγαρισμένος (βλ. λ.).

Ή λέξις πιθανώς ετυμολογείται εκ του μεγαρίζω=θύω εν τοίς μεγάροις, με­τέχω της λατρείας της Δήμητρος, μεταπεσόντος κατά τους χριστιανικούς χρόνους εις τήν σημασίαν του μολύνομαι, μιαίνομαι (βλ. Λεξ. Άρχ. Α', 101 κ.Ι.).

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΚΡΙΣ ΣΠΥΡΟΥ: ΠΩΣ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΟΝΟΜΑΣΙΑΣ









ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ:


Κρις Σπύρου(Ομιλία του κ. Κρις Σπύρου, Πρώην Πρόεδρου του Δημοκρατικού Κόμματος της Πολιτείας, Νιού Χαμσάίρ, ΗΠΑ, για το Μακεδονικό ζήτημα, στην εκδήλωση της “Ένωσης των Αποφοίτων Αμερικανικών Πανεπιστημίων”)

ΠΗΓΗ:
http://rieas.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=466&Itemid=83

Copyright: http://www.greeknewsonline.com/modules.php?name=News&file=article&sid=2829 (part one)


Copyright: http://www.greeknewsonline.com/modules.php?name=News&file=article&sid=2870 (part two)

Γνώρισα την Μακεδονία από τα λίγα χρόνια που πήγα σχολείο στην Ελλάδα. Έφυγα για την Αμερική 13 ετών πριν από 48 χρόνια.
Έμαθα για την Μακεδονία από τον παππού μου τον Θανάση Σπύρου, ο οποίος άφησε την γυναίκα του έγκυο το 1910, με τον πατέρα μου στην κοιλιά της, και έφυγε για την Αμερική. Πήρε τρία παιδιά μαζί του και άφησε πίσω στο χωριό άλλα 4 παιδιά με τη γιαγιά μου την Ελένη.
Έμαθα για την Μακεδονία από αυτόν τον παππού που δύο χρόνια μετά την άφιξή του στην Αμερική ξαναγύρισε στην Ελλάδα να πολεμήσει για την απελευθέρωση της Μακεδονίας και των άλλων κατεχομένων εδαφών από τους Τούρκους. Έξι (6) ολόκληρα χρόνια πολέμησε και δεν ξαναείδε ποτέ τα τρία παιδιά του που άφησε στην Αμερική.
Ξέρω τους Μακεδόνες από τον πατέρα μου τον Κώστα που πολέμησε στην Μακεδονία, στο Ιταλικό μέτωπο και τραυματίας μας διηγιόταν χρόνια μετά για «τα μεγάλα νταούλια» που παίζανε οι Μακεδόνες όταν αυτός έπαιζε το μαντολίνο του στο μέτωπο. Με καμάρι μας έδειχνε φωτογραφίες και μας έλεγε για την φιλοξενία που τους προσέφεραν οι Έλληνες της Μακεδονίας.
Το Μακεδονικό το έμαθα από το Νίκο Μάρτη, τον Βαγγέλη Κωφό, και τον Στέλιο Παπαθεμελή, τρεις έξοχους Έλληνες Μακεδόνες που έχουν κάνει αγώνες για την Μακεδονία.
Από τα ντοκουμέντα που θα δείξω απόψε θα δείτε πως για πρώτη φορά μετά το 1993 απεφάσισα να μιλήσω δημόσια για όσα ξέρω για το Μακεδονικό και δέχτηκα την πρόσκληση των Αποφοίτων Αμερικανικών Πανεπιστημίων να συμμετέχω στην αποψινή συζήτηση.
Δέχτηκα την πρόσκληση γιατί ακούω δεξιά και αριστερά να με ρωτούν γιατί εμείς οι Ελληνοαμερικανοί αφήσαμε τον σημερινό Πρόεδρο Τζόρτζ Μπους να αναγνωρίσει τα Σκόπια ως Μακεδονία.
Δεν άντεξα πια..Είπα στον εαυτό μου, η αλήθεια και η πραγματικότητα πρέπει να ειπωθεί και να αναδειχθεί. Το πρώτο βάπτισμα του πυρός για το Μακεδονικό το πήρα πριν διαλυθεί η Γιουγκοσλαβία όταν το 1986 έμαθα από τον πρώην Έλληνα υπουργό Νίκο Μάρτη ότι το Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ είχε εκδώσει εγκυκλοπαίδεια με τίτλο «Εγκυκλοπαίδεια του Χάρβαρντ για τις Αμερικανικές Εθνότητες».
Στην εγκυκλοπαίδεια αυτή ο Καθηγητής και συγγραφέας Στέφαν Θέρνστρομ υποστηρίζει ότι υπάρχει Μακεδονική μειονότητα στις ΗΠΑ πέραν των Ελλήνων μεταναστών της Μακεδονίας. Γράφει συγκεκριμένα η εγκυκλοπαίδεια του Χάρβαρντ ότι «ενώ στο παρελθόν μερικοί Μακεδόνες μετανάστες, έλεγαν ότι έχουν Ελληνική καταγωγή, σήμερα οι περισσότεροι νιώθουν ελεύθεροι να αυτοαποκαλούνται «Μακεδόνες» χωρίς τον φόβο ύπαρξης αντιποίνων από την Ελληνική κυβέρνηση».
Έγιναν μεγάλοι αγώνες ν’αλλάξουμε το κείμενο της εγκυκλοπαίδειας χωρίς καμιά βοήθεια από την επίσημη Ελληνική πολιτεία. Το 1992 προέκυψε πια το Μακεδονικό όπως το ξέρουμε σήμερα.
Μετά το δημοψήφισμα της Νοτιοσλαβίας (των Σκοπίων), στις 7 Σεπτεμβρίου 1991, για κήρυξη ανεξάρτητου Κράτους με την ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας», συνέβησαν τα ακόλουθα.
Στις 16 Δεκεμβρίου 1991, το Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών της Ευρώπης ψήφισε ομόφωνα ότι δεν θα αναγνωρίσουν όνομα για τη Νοτιοσλαβία που μπορεί να έχει «εδαφικές διεκδικήσεις στο μέλλον».
Στις 2 Φεβρουαρίου 1992, οι Υπουργοί εξωτερικών της ΕΟΚ ανέθεσαν στον τότε Υπουργό Εξωτερικών της Πορτογαλίας João de Deus Pinheiro να προτείνει λύση για το αίτημα αναγνώρισης της Νοτιοσλαβίας. Μετά από μερικούς μήνες διαπραγματεύσεων ο κύριος Πινεϊρο πρότεινε το όνομα «Nova Macedonia». Η πρότασις Πινεϊρο απορρίφθηκε από το Συμβούλιο Αρχηγών της Ευρώπης (ΕΟΚ) γιατί περιείχε το όνομα «Μακεδονία».
Στις 13 Απριλίου 1992, ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Καραμανλής κάλεσε σε σύσκεψη το Συμβούλιο των Ελλήνων Πολιτικών Αρχηγών να πάρει θέση για την ονομασία και την αναγνώριση της Νοτιοσλαβίας ως νέου κράτους.
Μετά την συνάντηση των Αρχηγών ο Πρέσβης παρά τω Προέδρω Πέτρος Μολυβιάτης, ο σημερινός Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος, διάβασε για τις τηλεοράσεις και τα άλλα μέσα μαζικής ενημέρωσης το ακόλουθο ανακοινωθέν. «Η Ελλάδα θα αναγνωρίσει ανεξάρτητο κράτος των Σκοπίων μόνον εάν τηρηθούν και οι τρεις όροι που έθεσε η ΕΟΚ στις 16 Δεκεμβρίου ‘91 με την αυτονόητη διευκρίνιση ότι στο όνομα του κράτους αυτού δεν θα υπάρχει η λέξη «Μακεδονία».
Στις 27 Ιουνίου 1992 οι ηγέτες της Ενωμένης Ευρώπης ψήφισαν ομόφωνα και συμφώνησαν με την Ελληνική θέση ότι θα αναγνωρίσουν τα Σκόπια ως ανεξάρτητο κράτος «μόνον εάν η ονομασία δεν περιέχει τη λέξη “Μακεδονία”».
Στις 7 Ιουνίου 1992, ο Αμερικανός ιστορικός και αρθρογράφος Johann Fink δημοσίευσε άρθρο στην αλυσίδα 300 και πλέον εφημερίδων του “Scripps Howard News Service”στο οποίο άρθρο έλεγε και τα εξής: «Η Μακεδονία, η φτωχότερη από τις πρώην δημοκρατίες της Γιουγκοσλαβίας, που βρίσκεται στο νοτιότερο άκρο της, είναι και πάλι ελεύθερη έπειτα από είκοσι δύο αιώνες κατοχής από ξένους. Τώρα υπάρχει ανησυχία ότι η πατρίδα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, επί πολλά χρόνια εκρηκτική ύλη σε πυριτιδαποθήκη, είναι πιθανόν να αποτελέσει και πάλι το μήλον της έριδος ανάμεσα στις γείτονες χώρες, τη Βουλγαρία, την Ελλάδα, την Αλβανία και τη Σερβία.
Η σημαντικότερη αμφισβήτηση της εθνικής της κυριαρχίας προέρχεται από την Ελλάδα. Η Αθήνα, που περιγράφει υποτιμητικά τη Μακεδονία ως «ψευτο-δημοκρατία», αντιτίθεται στη χρήση του ονόματος Μακεδονία ως εθνικού ονόματος για τη νεοσύστατη δημοκρατία, επισημαίνοντας ότι η ονομασία αυτή είναι ταυτόσημη με την ονομασία της διοικητικής περιφέρειας που βρίσκεται στα βόρεια σύνορα της Ελλάδας και αποτελούσε τμήμα της ιστορικής Μακεδονίας μέχρι το 1913. Ως μέλος διαφόρων διεθνών οργανισμών, η Αθήνα έχει τελικά απομονώσει τη Μακεδονία από τη διεθνή κοινότητα».
Κυρίες και κύριοι, έχετε ξανακούσει τέτοιες ηλιθιότητες να λέγονται από ιστορικούς; Αυτός ο κύριος ισχυρίζεται ότι εδώ και δύο χιλιάδες διακόσια χρόνια υπήρχε κράτος Μακεδονία, οι κάτοικοί του οποίου ήταν Σλάβοι, όπως και ο ένδοξος βασιλεύς του ο Μέγας Αλέξανδρος. Τι κακό πράγμα η άγνοια!
Στις 2 Οκτωβρίου 1992 ο τότε υποψήφιος για την Προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής Κυβερνήτης Μπίλ Κλίντον (Bill Clinton) έκανε την επίσημη γραπτή δήλωση με τίτλο:
«ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΗ ΚΛΙΝΤΟΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΕΙΔΙΚΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ».
Είπε ο κ. Κλίντον: «Στηρίζω την πρόσφατη απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σύμφωνα με την οποία η νοτιότερη πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία αναγνωρίζεται ως ανεξάρτητο κράτος υπό τον όρο να μην περιλαμβάνεται στην ονομασία της η λέξη «Μακεδονία». Πολλοί Αμερικανοί δυσκολεύονται να κατανοήσουν το πρόβλημα που προκύπτει από τη χρήση του ονόματος «Μακεδονία». Περί τα τέλη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου η χρήση αυτού του ονόματος για το νότιο τμήμα της Γιουγκοσλαβίας χαρακτηρίστηκε από τον τότε υπουργό Εξωτερικών της χώρας μας «ως προκάλυμμα για επιθετικές ενέργειες εναντίον της Ελλάδας» ενώ θα μπορούσε, επίσης, να αποτελέσει και πάλι πηγή αποσταθεροποίησης και διαμάχης.
Η θέση των Ηνωμένων Πολιτειών πρέπει να είναι ξεκάθαρη. Εάν το νέο αυτό κράτος επιθυμεί την αναγνώριση της Αμερικής, θα πρέπει κατ΄ αρχάς να δεχθεί τις αρχές της Τελικής Πράξης του Ελσίνκι, να ικανοποιήσει τις γείτονες χώρες και την παγκόσμια κοινότητα όσον αφορά τις προθέσεις του, ότι δηλαδή είναι ειρηνικές και σύμφωνες με την απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία απορρίπτει τη χρήση του ονόματος Μακεδονία. Η Κυβέρνηση Κλίντον θα υπερασπιστεί αυτές τις αρχές και θα διασφαλίσει την ικανοποίηση των νόμιμων συμφερόντων της Ελλάδας».
Την πρώτη εβδομάδα του Νοεμβρίου του 1992 ο Μπίλ Κλίντον εκλέχτηκε Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής κερδίζοντας τις εκλογές από τον Πρόεδρο Τζόρτζ Μπούς. Λίγες μέρες μετά άρχισε ένας μαραθώνιος αγώνας να αποτραπεί η έντονη και πιεστική προσπάθεια της απερχόμενης κυβέρνησης Τζόρτζ Μπους να αναγνωρίσει τη Νοτιοσλαβία (τα Σκόπια) ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας».
Τί έγινε τότε... Μετά την ήττα των εκλογών από τον Μπίλ Κλίντον ο Τζόρτζ Μπούς έστειλε τον Υπουργό εξωτερικών των ΗΠΑ Λόρενς Ήγκελμπέργκερ (Lawrence Eagleburger) στην Ευρώπη προκειμένου να πείσει τις Ευρωπαϊκές Κυβερνήσεις να αλλάξουν θέση που ομόφωνα είχαν πάρει στις 27 Ιουνίου 1992 και να αναγνωρίσουν μαζί με τις ΗΠΑ το νέο κράτος των Σκοπίων ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Φαίνεται ότι ο Πρόεδρος Μπους προσπάθησε να εκπληρώσει την προεκλογική του υπόσχεση στους Σκοπιανούς των ΗΠΑ, οι οποίοι συνέβαλαν σημαντικά στην αποτυχημένη προεκλογική του προσπάθεια.
Επιστρατεύτηκα από την τότε Ελληνική Κυβέρνηση να βοηθήσω σαν ένας από τους «παράγοντες της Ελληνοαμερικανικής κοινότητας».
Εκείνη την εποχή είχα την ιδιότητα του Προέδρου του Δημοκρατικού κόμματος στην Πολιτεία του Νιού Χαμσάϊρ, την πιο σημαντική πολιτεία της Αμερικής όσον αφορά στις Προεδρικές Εκλογές, και μόλις είχα εκλεγεί Πρόεδρος των Εκλεκτόρων του Μπίλ Κλίντον στην ίδια πολιτεία.
Στόχος ήταν να μην μπορέσει η Αμερικανική Κυβέρνηση πριν τη λήξη της θητείας της στις 20 Ιανουαρίου 1993 να πείσει τους Ευρωπαίους και ιδιαίτερα το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών να αναγνωρίσουν το νέο αυτό κράτος ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Αυθαίρετη αναγνώριση από την κυβέρνηση της Αμερικής θα ήταν άσχετη εφόσον η κυβέρνηση Μπους ήταν πλέον μεταβατική.
Στην Αθήνα συναντήθηκα στο Γραφείο του Έλληνα Πρωθυπουργού με τον κ. Πέτρο Παπαγεωργίου, πολιτικό σύμβουλο του Πρωθυπουργού και μερικές μέρες αργότερα με τον κ. Λουκά Τσίλα, τότε σύμβουλο του Πρωθυπουργού για θέματα ασφαλείας. Λίγους μήνες αργότερα ο κ. Τσίλας διορίστηκε Πρέσβης της Ελλάδος στις Ηνωμένες Πολιτείες από την Ελληνική Κυβέρνηση. Επίσης για το ίδιο θέμα συναντήθηκα και με την κα. Ντόρα Μπακογιάννη, τότε υπουργό πολιτισμού.
Ο κ. Παπαγεωργίου, ο κ. Τσίλας και η κα. Μπακογιάννη τόνισαν την σπουδαιότητα του να αποτραπεί η προσπάθεια της απερχόμενης Κυβέρνησης Μπούς να αναγνωρίσει τα Σκόπια ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Ζήτησαν από μένα να βοηθήσω και με τους συμβούλους και συνεργάτες του Μπίλ Κλίντον αλλά και με την ηγεσία της Ελληνοαμερικανικής κοινότητας και ιδιαίτερα τα στελέχη του Δημοκρατικού κόμματος που συνέβαλαν στην εκλογή του νέου Προέδρου Μπίλ Κλίντον. Δέχτηκα να βοηθήσω και πραγματικά μετά από μια σκληρή προσπάθεια και με την βοήθεια του Μαϊκλ Δουκάκη και πολλών άλλων συναδέλφων στην Αμερική κατορθώσαμε να αποτρέψουμε την προσπάθεια του Τζόρτζ Μπούς.
Στην Αμερική συναντήθηκα με τον Μαϊκλ Δουκάκη έναν από τους πιο στενούς πολιτικούς φίλους και υποστηρικτές του Μπίλ Κλίντον. Ενημέρωσα τον Μαϊκλ Δουκάκη για το σημαντικό θέμα της αναγνώρισης της Νοτιοσλαβίας από τις ΗΠΑ με ονομασία που περιείχε το όνομα «Μακεδονία»και του ζήτησα να συμμετάσχει στην προσπάθεια να σταματήσουμε την Κυβέρνηση Μπούς.
Ο Μαϊκ Δουκάκης συμφώνησε να έρθει σε επαφή με τον Άντονυ Λέικ (Anthony Lake) και την Μαντλίν Ολμπραϊτ (Madeleine Albright). Ο Λέϊκ και η Ολμπράϊτ ήταν κορυφαίοι σύμβουλοι του Μπίλ Κλίντον για θέματα Εξωτερικής πολιτικής και Εθνικής Ασφάλειας στην Προεδρική του εκστρατεία του 1992. Ο Άντονυ Λέϊκ διορίστηκε Σύμβουλος Ασφαλείας του Προέδρου Κλίντον στο Λευκό Οίκο και η Μαντλίν Ολμπραϊτ έγινε Πρέσβης της Κυβέρνησης Κλίντον στα Ηνωμένα Έθνη και αργότερα Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ.
Ενημέρωσα επίσης πολλούς ακόμη επιφανείς Ελληνοαμερικανούς πολιτικούς ηγέτες, όπως τον Φιλ Αγγελίδη, τότε Πρόεδρο του ισχυρού Δημοκρατικού κόμματος της Καλιφόρνιας με περισσότερα από έξι (6) εκατομμύρια δημοκρατικά μέλη όπως και τον Μάϊκ Πάνος, Πρόεδρο του Δημοκρατικού κόμματος της Πολιτείας Ιντιάνα. Όλοι τους συμφώνησαν να βοηθήσουν.
Με σκληρή επιμονή και με τη βοήθεια πολλών άλλων Ελληνοαμερικανών οι οποίοι ήταν κοντά στον Μπίλ Κλίντον καταφέραμε να σταματήσουμε την προσπάθεια της κυβέρνησης Μπους να φέρει το θέμα της αναγνώρισης στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για ψήφισμα, παρότι ο Ήγκελμπέργκερ προσπάθησε να το κάνει ακόμη και στις 19 Ιανουαρίου 1993 μια μέρα πριν από την ορκωμοσία του Μπίλ Κλίντον.
Πρέπει να προσθέσω εδώ ότι στη χρονική αυτή διάρκεια συναντήθηκα αρκετές φορές με τους Συμβούλους του τότε Έλληνα Πρωθυπουργού και πέρασα και τα Χριστούγεννα του ’92 και την Πρωτοχρονιά του 1993 στην Αθήνα. Συνέβαλα επίσης και στην προετοιμασία του τότε Έλληνα Υφυπουργού Εξωτερικών Ανδρέα Ανδριανόπουλου, ο οποίος ταξίδευε στη Νότιο Αμερική σε μια αποστολή να ζητήσει υποστήριξη από τις χώρες της Λατινικής Αμερικής και από την Ελληνοαμερικανική ηγεσία ενάντια στην προσπάθεια της Κυβέρνησης Μπους. Στο υπόμνημά μου προς τον κ. Τσίλα με ημερομηνία 31/12/1992 πρότεινα στις Ηνωμένες Πολιτείες ο κ. Ανδριανόπουλος να έρθει σε επαφή με τους Μάϊκλ Δουκάκη, Πόλ Τσόγκα, Φίλ Αγγελίδη, Μάϊκ Πάνο, Άγγελο Τσακόπουλο, Νίκ Μητρόπουλο και Τζόρτζ Στεφανόπουλο. Στο υπόμνημά μου συμπεριέλαβα τα τηλέφωνα σπιτιού και τα προσωπικά τηλέφωνα του καθενός τους.
Όπως αργότερα αποδείχτηκε δεν ξέραμε πολλά για το τι ακριβώς συνέβαινε με το Μακεδονικό θέμα. Είναι τώρα όμως ξεκάθαρο ότι η τότε Ελληνική Κυβέρνηση εργαζόταν με αντιφατικές στρατηγικές. Δημόσια και επίσημα η Ελληνική Κυβέρνηση εργαζόταν να αποτρέψει την Κυβέρνηση Μπους να αναγνωρίσει τα Σκόπια ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Παρασκηνιακά όμως η Ελληνική Κυβέρνηση συζητούσε ένα σύνθετο όνομα που θα ήταν κάπως παραδεκτό και θα είχε λιγότερο πολιτικό κόστος.
Είναι τώρα προφανές ότι αυτή η στρατηγική εφαρμόστηκε παρασκηνιακά για αρκετό χρονικό διάστημα από τον τότε Έλληνα Πρωθυπουργό. Ακούστε τι είπε σε μια πρόσφατη δήλωσή του ο τότε υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος Αντώνης Σαμαράς, στην εκπομπή «Οι φάκελοι» του Αλέξη Παπαχελά στο τηλεοπτικό κανάλι “MEGA” στις 16/11/2004.
«Εκείνη την στιγμή στη σύσκεψη αυτή (6 Μαρτίου) ενόψει του γεγονότος ότι εγώ έπρεπε σε τρεις ημέρες να πάω στις Βρυξέλες να συζητήσω με Μπέικερ και Υπουργούς των Εξωτερικών, ο Μητσοτάκης λέει πρέπει να έχουμε μια δεύτερη γραμμή άμυνας. Τι θα γίνει εάν οι Αμερικανοί δεν θελήσουν να αναγνωρίσουν αυτό το οποίο έχουν αναγνωρίσει οι Ευρωπαίοι, τους τρεις όρους;
Μα δεν υπάρχει περίπτωση να μην το δεχθούν παρά εάν εμείς δεν δώσουμε την μάχη. Μου λέει δεν σου κρύβω, παρουσία των άλλων, ότι εγώ το θέμα του ονόματος δεν το θεωρώ σημαντικό. Λέω τότε κύριε Πρόεδρε, μου λέτε αυτό που έχετε πει στον Ελληνικό λαό, αυτό που έχει αποφασίσει το Συμβούλιο των πολιτικών Αρχηγών, αυτό το οποίο λέτε εσείς προς τον Ελληνικό λαό, άλλο τι μας λέτε εδώ, να βγω εγώ και να πω τα αντίθετα στο εξωτερικό; Πώς θα το κάνω; Πηγαίνω έξω και, κύριε Παπαχελά, ποτέ δεν έχω αισθανθεί τόσο άσχημα και δεν θα ήθελα ποτέ άλλος Έλληνας Υπουργός των Εξωτερικών να αισθανθεί το ίδιο άσχημα. Έγινα περίγελος. Με ρωτούσε ο κύριος Ντελόρ με υπονοούμενα, με ρωτούσε ο κύριος Πόστ του Λουξεμβούργου, με ρωτούσε ο Γκένσερ, με ρωτούσε ο κύριος Κόλλινς της Ιρλανδίας και μου λέγανε, καλά Αντώνη, εδώ μας λές άλλα και μαθαίνουμε από το κέντρο ότι άλλη είναι η γραμμή. Είχανε ήδη αρχίσει οι διαρροές ότι μην ακούτε τον Σαμαρά, αυτός έχει την θέση όνομα, εμάς δεν μας νοιάζει».
Φαίνεται λοιπόν πια ξεκάθαρα ότι όταν εμείς αγωνιζόμασταν να αποτρέψουμε την Κυβέρνηση Μπους, η Ελληνική Κυβέρνηση συζητούσε με άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να βρούν τρόπο να αποφύγουν αναγνώριση της Νοτιοσλαβίας σαν νέο κράτος από την Ενωμένη Ευρώπη. Ο μόνος άλλος φορέας ήταν τα Ηνωμένα Έθνη! Έτσι και έγινε.
Στις 22 Ιανουαρίου 1993, δύο μέρες μετά την ορκωμοσία του Μπίλ Κλίντον και πριν τελειώσουν οι τελετές ορκωμοσίας στην Ουάσιγκτον η κυβέρνηση των Σκοπίων έκανε επίσημη αίτηση στα Ηνωμένα Έθνη να αναγνωριστεί η Νοτιοσλαβία ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Πώς και γιατί αποφάσισε η κυβέρνηση των Σκοπίων να παρακάμψει την Ενωμένη Ευρώπη;
Δύο μέρες αργότερα στις 24 Ιανουαρίου 1993 τρεις μεγάλες χώρες της Ενωμένης Ευρώπης η Αγγλία, η Γαλλία και η Ισπανία με τη σύμφωνη γνώμη της Ελληνικής κυβέρνησης πρότειναν αναγνώριση της Νοτιοσλαβίας από τα Ηνωμένα Έθνη με μια δήθεν συμβιβαστική ονομασία. Πρότειναν αναγνώριση της Νοτιοσλαβίας με το όνομα «Πρώην-Γιουγκοσλαβική-Δημοκρατία-της Μακεδονίας» FYROM.
Πώς και γιατί αποφάσισαν οι τρεις αυτές κυβερνήσεις να κάνουν την επίσημη αυτή «συμβιβαστική» πρόταση στα Ηνωμένα Έθνη; Μήπως είχαν ψηφίσει οι ηγέτες της Ευρώπης να αλλάξουν στάση και να αναγνωρίσουν τα Σκόπια με όνομα που περιείχε την λέξη Μακεδονία; Ασφαλώς όχι. Το κάνανε εν ονόματι της Ενωμένης Ευρώπης;
Ασφαλώς όχι!! Φαίνεται ότι όλα είχαν προσυμφωνηθεί παρασκηνιακά. Η Ελληνική Κυβέρνηση, η Κυβέρνηση των Σκοπίων και οι Ευρωπαίοι τα είχαν βρει για μια σύνθετη ονομασία η οποία περιέχει τη λέξη «Μακεδονία» . Αυτό που παρέμεινε σε εκκρεμότητα ήταν η θέση του Μπίλ Κλίντον.
Τι έγινε όμως με την ομόφωνη απόφαση των πολιτικών ηγετών της Ελλάδος; Τί έγινε η περίφημη δήλωση του Πέτρου Μολυβιάτη εν ονόματι του Συμβουλίου των Ελλήνων πολιτικών Αρχηγών ότι η Ελλάδα δεν θα αναγνωρίσει τα Σκόπια εάν η ονομασία περιέχει την λέξη «Μακεδονία»; Είχαν αλλάξει στάση οι Έλληνες πολιτικοί ηγέτες; Ασφαλώς όχι!!
Το θέμα Κλίντον όμως ήταν το πιο σοβαρό. Ο Μπίλ Κλίντον είχε δεσμευτεί στους Ελληνοαμερικανούς υποστηρικτές του και ο Κλίντον θα τηρούσε την δέσμευσή του. Γι’ αυτό είμαι απόλυτα σίγουρος. Επομένως οι αρχιτέκτονες της συμβιβαστικής λύσης ρισκάρανε το βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας από την Κυβέρνηση Κλίντον εάν προτείνανε αναγνώριση των Σκοπίων με ονομασία που περιείχε την λέξη «Μακεδονία». Μόνον οι Ελληνοαμερικανοί ηγέτες μπορούσαν να αποδεσμεύσουν τον Μπίλ Κλίντον. Εξάλλου αυτοί τον δέσμευσαν στις 3 Οκτωβρίου 1992.
Έτσι κατασκευάσθηκε προσεκτικά ένας σύγχρονος «Δούρειος Ίππος»! Ιδού τι έγινε. Δεν ξέρω ακριβώς πόσες ώρες μετά την ορκωμοσία του Μπίλ Κλίντον στο αξίωμα του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών είχαν περάσει όταν οι μισθωτοί αντιπρόσωποι της Ελλάδος (paid lobbyists) στην Ουάσιγκτον κ.κ. «Manatos & Manatos” δημιούργησαν μια «προσωρινή ειδική» επιτροπή με την ονομασία «Ad hoc American Hellenic Leadership Committee”.
Ποιά ήταν τα μέλη αυτής της «προσωρινής επιτροπής» δεν έμαθα ποτέ. Αυτό που ξέρω είναι το εξής: Εκ μέρους αυτής της πρόχειρης επιτροπής η εταιρεία «Μάνατος και Μάνατος» ζήτησε από εκλεγμένους πολιτικούς, επιχειρηματίες και Δημοτικούς άρχοντες όλους επιφανείς Ελληνοαμερικανούς να συνυπογράψουν μια επιστολή που απευθυνόταν στον Πρόεδρο Κλίντον και του ζητούσε να υποστηρίξει την «νέα θέση» της Ελληνικής Κυβέρνησης για μια «συμβιβαστική λύση» στο ζήτημα της αναγνώρισης του ονόματος της Νοτιοσλαβίας. Η επιστολή είχε συνταχθεί και είχε διατυπωθεί τόσο προσεκτικά που μπροστά της ο «Δούρειος Ίππος» έμοιαζε σαν μια ερασιτεχνική εφεύρεση!
Παρόλα αυτά το μήνυμα ήταν ξεκάθαρο. Ο Μπίλ Κλίντον θα έπρεπε να υποστηρίξει την νέα θέση της Ελληνικής Κυβέρνησης στην ονομασία του νέου κράτους της Νοτιοσλαβίας, παρότι η συμβιβαστική λύση περιείχε τη λέξη «Μακεδονία».
Η προτεινόμενη επιστολή προς τον Πρόεδρο Κλίντον είχε την ημερομηνία 26 Ιανουαρίου 1993 έξι μέρες μετά την ορκωμοσία του. Είναι τόσο ωραία γραμμένη και τόσο υπέροχα εθνικοποιημένη που αν δεν είσαι γνώστης των πραγμάτων και «γάτα» στα πολιτικά υπονοούμενα ποτέ δεν θα καταλάβεις ότι με την συνυπογραφή σου συμβάλλεις σε μια Κολοσσιαία εθνική προδοσία! Και όμως ακριβώς αυτό ήταν.
Όταν εγώ έλαβα το προτεινόμενο γράμμα προς τον Πρόεδρο Κλίντον και μου ζητήθηκε να το υπογράψω οι συγγραφείς του είχαν ήδη εξασφαλίσει την υπογραφή των: Phil Angelides (Φίλ Αγγελλίδης), Πρόεδρο του Δημοκρατικού κόμματος της Καλιφόρνιας. Art Agnos (Αρτ Άγκνος), πρώην Δήμαρχο του Σαν Φρανσίσκο, Andrew Athens (Άντριου Άθενς), Προέδρου του Ηνωμένου ΑμερικανοΕλληνικού Κογκρέσου, John Casimatidis (Τζων Κατσιματίδης), Πρόεδρο του “Red Apple Groups”. Philip Christopher (Φίλιπ Κρίστοφερ), Προέδρου PSEKA, dr. Gus Konstantine (Γκάς Κονσταντίν), Supreme President of AHEPA, δρ. Takey Crist (Τάκη Κρίστ), Προέδρου American Hellenic Institute, Public Affairs Committee. Michael Dukakis (Μιχάλης Δουκάκης), πρώην Κυβερνήτης της Πολιτείας της Μασαχουσέτης, Nicholas Gage (Νίκολας Γκέιτς), συγγραφέας, Fotis Gerasopoulos (Φώτης Γερασόπουλος), αντιπρόεδρο Hellenic American National Council. Dr. Christos Ioannides (Χρήστος Ιωαννίδης), Καθηγητής Greek and Middle Eastern Affairs, Michael Zaharis (Μιχάλης Ζαχαρής), Chairman KOS Pharmaceutical INC, Sotiris Kolokotronis (Σωτήρης Κολοκοτρώνης), President SKK Enterprises, Andrew Manatos (Άντριου Μάνατος), Special Counsel United Hellenic American Congress, John Nathenas (Τζων Ναθήνας) President Hellenic American National Council. Peter J. Pappas (Πήτερ Πάππας), President P.J. Mechanical Corporation, Jim Regas (Τζιμ Ρήγας) Esq. Senior Courses Regas, Freratos & Harp, Eugene Rossides (Ευγένιος Ροσίδης), Esq. Chairman American Hellenic Institute, Angelo Tsakopoulos (Άγγελος Τσακόπουλος), Former National Chairman Greek American for Clinton and Professor Spiros Vreonis jr.(Σπύρος Βρυώνης), New York University.
Ασφαλώς έγινε κοινοποίηση της επιστολής στον Warren Christopher (Γούορεν Κρίστοφερ) Υπουργό Εξωτερικών ΗΠΑ, Anthony Lake (Άντονυ Λέικ), Σύμβουλο Ασφαλείας του Λευκού Οίκου και dr. Madeleine Albright (Μαντλίν Ολμπράϊτ), Πρέσβη των ΗΠΑ στα Ηνωμένα Έθνη.
Διάβασα προσεκτικά την προτεινόμενη επιστολή που μου ζητούσαν να συνυπογράψω και είπα μέσα μου «Ώρα καλή Μακεδονία μας». Ασφαλώς δεν δέχτηκα να την συνυπογράψω και η επιστολή εστάλη στον Πρόεδρο Κλίντον. Κατάλαβα ότι εάν τα Ηνωμένα Έθνη αναγνώριζαν το νέο κράτος των Σκοπίων με ένα όνομα που περιείχε τη λέξη «Μακεδονία» θα γεννιόταν για πρώτη φορά στην ιστορία μια νέα χώρα με την ονομασία «Μακεδονία» και δεν θα ήταν Ελληνική. Με άλλα λόγια η νοτιότερη περιοχή της Γιουγκοσλαβίας θα αναγνωριζόταν από τα Ηνωμένα Έθνη σαν χώρα με το όνομα «Μακεδονία» και η Ελληνική περιοχή της Μακεδονίας θα ήταν πια απλώς μια διοικητική περιφέρεια όπως την αποκάλεσε ο προαναφερθείς ιστορικός κ. Johann Fink. Μια διοικητική περιφέρεια η οποία στο μέλλον θα διεκδικείται από το νεοσύστατο κράτος.
Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι οι περισσότεροι αν όχι όλοι που πρόσφεραν την υπογραφή τους δεν είχαν τον απαραίτητο χρόνο για να μελετήσουν το ακριβές κείμενο της επιστολής και υπέγραψαν καλή τη πίστει νομίζοντας ότι υπογράφουν για το συμφέρον της Ελλάδας. Άλλωστε η υπογραφή ζητήθηκε και δόθηκε τηλεφωνικά!!
Αυτό που ακολούθησε ήταν ένα δίμηνο γεμάτο παραπληροφόρηση και αποπροσανατολισμός της κοινής γνώμης. Για περισσότερο από δύο μήνες οι συζητήσεις και οι «αγώνες» περιστρέφονταν γύρω από δευτερεύοντα και τριτεύοντα θέματα. Σημαίες, σύμβολα, παλικαρισμοί, Τουρκικές παρενοχλήσεις οτιδήποτε άλλο παρά το όνομα Μακεδονία απασχολούσαν την κοινή γνώμη.
Τελικά η μάσκα έπεσε. Στις 7 Απριλίου 1993 επίσημα πια με επιστολή προς το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών εν ονόματι της Ελληνικής Κυβέρνησης ο τότε Υπουργός Εξωτερικών κ. Μιχάλης Παπακωνσταντίνου ανήγγειλε ότι η Ελληνική κυβέρνηση αποδέχεται την συμβιβαστική πρόταση με την οποία τα Ηνωμένα Έθνη θα αναγνωρίσουν το νοτιότερο τμήμα της πρώην Γιουγκοσλαβίας ως νέο κράτος με την ονομασία «Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας».
Την ίδια μέρα, στις 7 Απριλίου 1993 η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ψήφισε την αναγνώριση του νέου κράτους και φυσικά έτσι ψήφισε και η Ελλάδα! Εκείνη την ημέρα ένα κομμάτι από την Ελληνικότητά μου πέθανε. Έτσι λοιπόν εάν σας ρωτήσει κανείς πότε αναγνωρίστηκε (γεννήθηκε) το πρώτο και μόνο μη Ελληνικό κράτος με το όνομα «Μακεδονία» να του πείτε στις 7 Απριλίου 1993. Αν σας ρωτήσει ποιά ήταν η θέση της Ελλάδος, να πείτε ότι ψήφισε υπέρ! Αν σας ρωτήσει πώς ψήφισε η Αμερική να του πείτε και αυτή ψήφισε υπέρ. Αν σας ρωτήσει γιατί οι Ελληνοαμερικανοί φίλοι του Μπίλ Κλίντον του ζήτησαν να αλλάξει την θέση που είχε πάρει στις 3 Οκτωβρίου 1992 να του πείτε γιατί η Ελληνική κυβέρνηση τους ζήτησε να το κάνουν!
Ακούστε προσεκτικά παρακαλώ, κυρίες και κύριοι, τι είπε ο τότε πανίσχυρος Αμερικανός βουλευτής και Πρόεδρος της Επιτροπής των Εξωτερικών Υποθέσεων του Αμερικανικού Κογκρέσου κ. Lee Hamilton (Λι Χάμιλτον) όπως είχε γραφεί στην ανταπόκριση του δημοσιογράφου Μιχάλη Ιγνατίου στην ημερήσια εφημερίδα «Πρωϊνή» της Νέας Υόρκης λίγες μέρες μετά την επίσημη αναγνώριση από τα Ηνωμένα Έθνη.
Είπε ο κύριος Χάμιλτον:«ΣΥΜΒΙΒΑΣΤΗΚΑΤΕ ΑΣΤΡΑΠΙΑΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΑΜΕ ΝΑ ΣΑΣ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ. ΜΑΣ ΑΦΗΣΑΤΕ ΣΥΞΥΛΟΥΣ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΣΑΣ» Η ανταπόκριση του Μιχάλη Ιγνατίου στην Πρωϊνή: «ΗΝΩΜΕΝΑ ΕΘΝΗ.Η Ελληνική κυβέρνηση έχασε μοναδική ευκαιρία να κερδίσει σημαντικά πλεονεκτήματα στη μάχη των Σκοπίων, όταν λόγω ασυνεννοησίας με την Ουάσιγκτον και ερασιτεχνικών χειρισμών δέχθηκε τον «έντιμο συμβιβασμό» χωρίς να περιμένει τη δημοσιοποίηση της θέσης της νέας αμερικανικής κυβέρνησης.
Ο Πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής, Λι Χάμιλτον, δήλωσε στη διάρκεια εκδήλωσης Ελληνοαμερικανών στο Λος Άντζελες, ότι ο ίδιος αλλά και στελέχη της κυβέρνησης Κλίντον εξεπλάγησαν από την απόφαση της κυβέρνησης Μητσοτάκη να μην επιμένει στη γνωστή θέση της για την ονομασία και αντίθετα να αποδεχθεί τη διαδικασία της διαιτησίας και της όποιας απόφασης των μεσολαβητών Σάιρους Βάνς και Λόρδου Όουεν.
Ο Αμερικανός βουλευτής, που θεωρείται ένας από τους λίγους πολιτικούς που γνωρίζουν τα ελληνικά εθνικά θέματα, ιδιαίτερα το Κυπριακό και το πρόβλημα που δημιουργούν τα Σκόπια, είπε ότι η πλειοψηφία των βουλευτών και των γερουσιαστών «είχαν πειστεί για τις δίκαιες θέσεις της Ελλάδας» και τις υποστήριξαν μάλιστα εγγράφως, υπογράφοντας κείμενο επιστολής προς τον Πρόεδρο Τζόρτζ Μπούς.
Όπως εξήγησε ο κ. Χάμιλτον, «το Κογκρέσο ενημερώθηκε σωστά από την Ελληνοαμερικανική κοινότητα», τα μέλη της οποίας πίεσαν με διάφορους τρόπους τους βουλευτές και τους γερουσιαστές, οι οποίοι πείστηκαν ότι το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων ήταν στην πραγματικότητα η κλοπή του ονόματος της Μακεδονίας.
Ο Αμερικανός βουλευτής βλέπει «διαφωνία μεταξύ των θέσεων της Αθήνας και της Ομογένειας» αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι μόνοι που απέμειναν να επιμένουν για μη χρησιμοποίηση του ονόματος της Μακεδονίας είναι οι Ελληνοαμερικανοί.
Ο κ. Χάμιλτον κατέληξε λέγοντας ότι ακριβώς λόγω της αποδοχής από την Αθήνα συμβιβαστικής λύσης, ούτε το Κογκρέσο, ούτε η Κυβέρνηση Κλίντον μπορούν πια να βοηθήσουν, υπονοώντας ότι δεν ισχύουν οι προεκλογικές υποσχέσεις του Αμερικανού Προέδρου».
Στις 22 Φεβρουαρίου 1994 ο παλαίμαχος στρατηγός του Ελληνικού στρατού εν αποστρατεία Ελευθέριος Παπαγιαννάκης με επιστολή του προς τον Πρέσβη της Αυστραλίας στην Αθήνα αναρωτήθηκε πως η Αυστραλία αναγνώρισε τα Σκόπια ως Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας.
Στις 28 Μαρτίου 1994 ο Αυστραλός Πρέσβης C.A. Edwards απάντησε στο στρατηγό Παπαγιαννάκη ως εξής:«Στρατηγέ μου, Το γράμμα σας με ημερομηνία 22 Φεβρουαρίου με εντυπωσίασε με την ειλικρίνεια με την οποία εκφράσατε τα αισθήματά σας προς την Αυστραλία και τους Αυστραλούς που έπεσαν μαχόμενοι για την ελευθερία της Ελλάδος. Είναι μεγάλο κρίμα που άνθρωποι όπως εσείς που έχουν τόσο δυνατά αισθήματα για τη χώρα μου αισθάνεται ότι κατά κάποιο τρόπο η πρόσφατη απόφαση της Αυστραλίας να αναγνωρίσει την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (FYROM) αποτελεί με οποιοδήποτε κτύπημα κατά της Ελλάδος. Από την πλευρά της η Κυβέρνηση της Αυστραλίας δεν αισθάνεται ότι η απόφασή της ήταν με οποιοδήποτε τρόπο κατά των συμφερόντων της Ελλάδας. Στην πραγματικότητα παίρνοντας την απόφασή της η κυβέρνηση κατέβαλε μεγάλη προσπάθεια να ανταποκριθεί στις επιθυμίες της Ελλάδας. Καθώς πιθανώς προσέξατε το όνομα με το οποίο αναγνωρίσαμε τη χώρα ήταν το ίδιο όνομα με εκείνο που χρησιμοποίησε η ίδια η Ελλάδα στην δική της αναγνώριση και σε όλες τις άλλες δοσοληψίες που έχει με αυτή τη χώρα».
Μετά από όλα αυτά κυρίες και κύριοι τώρα πια ξέρετε:



Τι κάνανε οι Ελληνοαμερικανοί


Ξέρετε τι κάνανε οι Αμερικανοί


Ξέρετε τι κάνανε οι Ευρωπαίοι


Ξέρετε τι κάνανε οι Σκοπιανοί και


ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΚΑΝΑΝΕ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ ΟΙ ΝΤΟΠΙΑΝΟΙ!!

ΜΥΚΗΝΑΙΟΙ: Ευρωπαίοι και με τεστ DΝΑ


Ήταν από τους αρχαιότερους κατοίκους της Ευρώπης, σύμφωνα με εξετάσεις που έγιναν σε 29 από τους σκελετούς που εντοπίστηκαν στον ταφικό κύκλο Β'



Μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι οι Μυκηναίοι είναι Ελληνες, από την απο­κρυπτογράφηση της Γραμμικής Β', της γραφής τους, χάρη στην οποία γνωρί­ζουμε ότι μιλούσαν ελληνικά. Τώρα μαθαί­νουμε ότι ήταν και Ευρωπαίοι, και μάλιστα... από το κύτταρο τους. Δηλαδή, από το DΝΑ των σκελετών που βρέθηκαν στον ταφικό κύκλο Β', στις φημισμένες Μυκήνες.
Ο ταφικός κύκλος έχει ηλικία 3.500 ετών και ανασκάφηκε στις αρχές της δεκαετίας του '50. Οι έρευνες έδειξαν πως οι νεκροί που έχουν ταφεί εκεί ανήκουν σε διαφορε­τικές δυναστείες ή κλάδους της ίδιας οικο­γένειας. Η ανακατασκευή των προσώπων των νεκρών, πριν από μερικές δεκαετίες, και η ομοιότητα κάποιων μεταξύ τους, έδωσε ενδείξεις περί της διαφορετικότητας, τις οποίες τώρα επαληθεύει η Μοριακή Βιολο­γία.
Μια προ-παρουσίαση άρθρου των Αμπι-γκέιλ Μπόουμαν, Κέρι και Τέρενς Μπράουν και Τζον Ν. Πραγκ στο «Περιοδικό της Αρχαι-ολογικής Επιστήμης» (JOURNAL OF ARCHAIOLOGICAL SCIENCES) μας επιτρέπει να πούμε ότι οι κάτοικοι των Μυκηνών ήταν α­πό τους αρχαιότερους Ευρωπαίους. Και τού­το, επειδή στις τρεις από τις τέσσερις περι­πτώσεις κατά τις οποίες εντοπίστηκε το μι­τοχονδριακό DΝΑ (στοιχείο του DΝΑ που περνά από μάνα σε κόρη), αυτό εμπεριείχε το στοιχείο ΙΙΚ. Ενα στοιχείο που έχουν κα­τά 99% οι κάτοικοι της Ευρώπης. Και στην τέταρτη περίπτωση, το μιτοχονδριακό DΝΑ είναι ευρωπαϊκό, αλλά ανήκει σε άλλον τύ­πο, που δεν έχει διαγνωσθεί επακριβώς.
Οι Ευρωπαίοι έχουν, σε γενικές γραμμές,μεγαλύτερη ομογένεια ως προς το μιτοχονδριακό DΝΑ τους και οι γενετικές δια­φορές τους είναι κατά πολύ μικρότερες α­πό εκείνες ανάμεσα σε πληθυσμούς άλλων ηπείρων, επί παραδείγματι της αφρικανι­κής.
Περίπου το 99% των Ευρωπαίων ανήκουν σε μία από τις «απλοομάδες», όπως αποκαλούνται οι ομάδες που έχουν ένα ειδικό στοιχείο στο μιτοχονδριακό DΝΑ τους. Οι Μυκηναίοι ανήκουν στην «απλοομάδα» ΙΙΚ, που αποτελείται από τις «απλοομάδες» υ και Κ. Το πρώτο εμφανίζεται εδώ και περίπου 670.000 χρόνια και το δεύτερο εδώ και περίπου 50.000. Η «απλοομάδα» υ απαντάται, αν και σε πολύ μικρότερα ποσοστά, και σε άλλους λαούς, όπως στους Γιαπω­νέζους, στους Βερβερίνους, στους Αιθίοπες και στους Σενεγαλέζους. Οι επιστήμονες λένε ότι εμφανίστηκε στην Αφρική και στη συνέχεια διαδόθηκε στη Μέση Ανατολή και στην Ευρώπη.
Οι ειδικοί εξέτασαν 22 από τους σκελετούς που εντοπίσθηκαν στον ταφικό κύκλο Β' των Μυκηνών (κάτω γνάθους και κλεί­δες). Από αυτούς, μονάχα τέσσερις έφεραν ίχνη DΝΑ. Δυστυχώς, δεν εντοπίσθηκε το χρωμόσωμα Υ, που μεταδίδεται από πατέρα σε γιο.
Αλλο συμπέρασμα της έρευνας είναι ότι δύο από τους νεκρούς ήταν αδέλφια και έχουν ταφεί μαζί, αν και πέθαναν με κάποια χρονική διαφορά. Το ότι η γυναίκα έχει το προνόμιο ταφής στον συγκεκριμένο χώρο, ο οποίος είναι αφιερωμένος στην ελίτ της πόλης, δείχνει πως υπήρχαν κληρονομικά δι­καιώματα, τα οποία αποκτούσε κανείς με τη γέννα και τα διατηρούσε εφ' όρου ζωής. Κά­τι που λέει πολλά στους επιστήμονες για την ιεραρχική δομή της μυκηναϊκής κοινωνίας.
ΠΗΓΗ:

Tuesday, May 06, 2008

Γιατί φάγαμε τ' αρνιά τη Μεγάλη Παρασκευή

http://www.enet.gr/online/online_text/c=113,id=60523776

Λάβαμε και δημοσιεύουμε δύο απαντήσεις στο σχόλιο «Πάσχα, των απίστων Πάσχα» («Ε» 29/04/2008) του Δημήτρη Κανελλόπουλου, από εκείνους που έψηναν αρνιά τη Μεγάλη Παρασκευή στην Κυπαρισσία.

Πάσχα, των απίστων Πάσχα

Κάποιοι στην Κυπαρισσία έψηναν αρνιά τη Μεγάλη Παρασκευή!

Saturday, May 03, 2008

Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΛΕΞΑΚΗΣ ΤΑ ΒΑΖΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

(κάνετε κλικ πάνω στην εικόνα για να μεγαλώσει και να τη διαβάσετε).