θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Sunday, November 09, 2008

Στωϊκισμός, ο πρόδρομος της παγκοσμιοποίησης και του Χριστιανισμού

Στωικοί
Από την Live-Pedia.gr

Οι οπαδοί της στωικής φιλοσοφίας, της οποίας ιδρυτής υπήρξε ο Ζήνωνας ο Κιτιέας. Συνεχιστές της θεωρίας του Ζήνωνα ήταν ο διάδοχός του Κλεάνθης (304-232 π.Χ.) και ο Χρύσιππος (280-204 π.Χ.), στον οποίο και οφείλουμε όσες πληροφορίες έχουμε σήμερα σχετικά με τη φιλοσοφία της Στοάς.
Η στωική φιλοσοφία. Δόγμα της ήταν "ομολογουμένως τη φύσει ζην", δηλ. ότι ο άνθρωπος πρέπει να ζει σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους. Τα πάθη τα θεωρούσε αρρώστιες της ψυχής, γι` αυτό και συμβούλευε όχι μόνο την απάθεια και την αποχή από τις ηδονές ("απέχου"), αλλά και την υπομονή και καρτερία στις λύπες και τις συμφορές της ζωής ("ανέχου"). Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή, μόνο ο σοφός, ο οποίος υποτάσσεται στη λογική και κυριαρχεί στα πάθη του, είναι ελεύθερος. Ο σοφός κυβερνάται μόνο από την ψυχή και είναι πρόθυμος να υποβληθεί σε κάθε θυσία και να υπομείνει και το θάνατο ακόμα, προκειμένου να εκτελέσει το καθήκον του. Η απήχηση του στωικισμού υπήρξε τεράστια, όχι μόνο στην εποχή των ιδρυτών του, αλλά και στα μεταγενέστερα χρόνια.

Από σπουδαίους ερευνητές συσχετίζεται με το χριστιανισμό και υποστηρίζεται ότι στωικισμός και χριστιανισμός αποτελούν τις δύο κύριες μεθόδους με τις οποίες γίνεται κατορθωτή η αυτοαγωγή.

Εκτός όμως από την αυστηρή ηθική, οι Σ. έκλιναν και προς τον κοσμοπολιτισμό. Διακήρυτταν ότι όλοι οι άνθρωποι είναι δημότες και πολίτες μιας πόλης και όλοι συγγενείς μεταξύ τους.

Γι` αυτό και για μισή χιλιετία (300 π.Χ. -200 μ.Χ.), η στωική φιλοσοφία πρωταγωνίστησε στον ελληνικό και ρωμαϊκό κόσμο. Με τις κοσμοπολίτικες αυτές αρχές τους, οι Σ. ήθελαν τη δημιουργία μιας μόνης πολιτείας· και επειδή μια τέτοια πολιτεία δεν μπορούσαν να την δημιουργήσουν, συνέλαβαν το σχέδιο να μεταρρυθμίσουν τη ρωμαϊκή κοσμοκρατορία σύμφωνα με τις αξιώσεις της Στοάς, η οποία είχε ως οπαδούς της πολλούς και μεγάλους άνδρες της Ρώμης, όπως ήταν ο Σενέκας, ο Μάρκος Αυρήλιος κ.ά.
Όλων γενικά των Σ. οι ιδέες είναι τόσο υψηλές και ωφέλιμες για την εξύψωση του ανθρώπου, ώστε μεγάλοι εκκλησιαστικοί άνδρες, όπως ο Ιουστίνος και ο Ιερώνυμος, λέγουν ότι μοιάζουν προς τις ιδέες του χριστιανισμού. Κατά τους νεότερους χρόνους, θαυμαστές των Σ. υπήρξαν ο Λοκ, ο Λακτάνς, ο Κάντ και πολλοί άλλοι συγγραφείς και φιλόσοφοι, οι οποίοι μάλιστα έχουν παραλάβει από τη Στοά πολλές ιδέες και μάλιστα αυτές που αναφέρονται στην ηθική. Αλλά και πολλές πρακτικές αλήθειες της Στοάς είχαν γίνει και κατά την αρχαιότητα και σήμερα κτήμα του λαού, ο οποίος θαυμάζει τον άνθρωπο εκείνο που περιφρονεί τις εξωτερικές συνθήκες, διαπνέεται από πνεύμα εγκαρτέρησης και απάθειας και δέχεται τα πράγματα όπως αυτά είναι και όχι όπως αυτός τα επιθυμεί. (Μοιρολατρία, κισμέτ)
Η στωική φιλοσοφία γεννήθηκε σε μια περίοδο αργής πνευματικής παρακμής,
κατά την οποία η αρχαία θρησκεία βρισκόταν σε κατάπτωση, ενώ η νέα δεν είχε επικρατήσει ακόμα, και επιπλέον βασίλευε πολιτική κρίση και έκλυση ηθών. Η εμφάνισή της σε μια τέτοια κρίσιμη για την ανθρωπότητα περίοδο, αποτελεί ένα είδος παρηγοριάς για τους θλιμμένους και απογοητευμένους, εισηγείται το καθήκον και διδάσκει την ηθική.

Ο Γ. Κορδάτος για γράφει:

«Ο στωικισμός δάνεισε τα περισσότερα φιλοσοφικά καλούπια στον εξωπαλαιστινιακό Χριστιανισμό (...). Ο Παυλιανισμός (...) δεν είναι τίποτε άλλο στο δογματικό μέρος παρά ένα ανακάτεμα Ιουδαϊσμού και στωικισμού. Πολλές φορές μάλιστα δανείζεται στο κήρυγμα του και φράσεις ολόκληρες από τις στωικές διδασκαλίες».
Κρίνοντας δε την υποτιθέμενη ομιλία του Απ. Παύλου στον Άρειο Πάγο.
Παρατηρεί: «φράσεις ολόκληρες είναι παρμένες από στωικούς φιλοσόφους (...). Με το πέρασμα όμως του χρόνου και ο νεοπλατωνισμός της Αλεξανδρινής Σχολής επηρέασε (...) το Χριστιανισμό».2