θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Monday, June 11, 2007

ΠΩΣ Η ΒΑΡΝΤΑΡΣΚΑ Μπανοβίνα ΕΓΙΝΕ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ

http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CF%81%CF%8E%CE%B7%CE%BD_%CE%93%CE%B9%CE%BF%CF%85%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CF%83%CE%BB%CE%B1%CE%B2%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B1_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%9C%CE%B1%CE%BA%CE%B5%CE%B4%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%B1%CF%82

Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Το άρθρο αυτό αναφέρεται στο αυτόνομο κράτος της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονιας. Για την αποσαφήνιση των, πολλές φορές συγκεχυμένων σχετικών όρων που προέρχονται από τον όρο "Μακεδονία", δείτε το άρθρο Μακεδονία (ορολογία).
Поранешна Југословенска Република Македонија (ПЈРМ)
Poranešna Jugoslovenska Republika Makedonija (PJRM)
Ish Republika Jugosllave e Maqedonisë (IRJM)
Σημαία (Εθνόσημο)

Εθνικό σύνθημα: -
Εθνικός ύμνος: Денес Над Македонија
(Denes Nad Makedonija: Σήμερα πάνω απ' τη Μακεδονία)

Πρωτεύουσα Σκόπια
Μεγαλύτερη πόλη Σκόπια
Επίσημες γλώσσες Σλαβομακεδονικά, Αλβανικά1
Πολίτευμα
Πρόεδρος
Πρωθυπουργός Προεδρική Δημοκρατία
Μπράνκο Τσρβένκοβσκι
Νίκολα Γκρούεβσκι
Ανεξαρτησία
8 Σεπτεμβρίου 1991
Έκταση
- Σύνολο
- Νερό (%)
25.333 km² (145η)
1.9%
Πληθυσμός
- Εκτίμηση 2005
- Απογραφή —
- Πυκνότητα
2,022,547 (141η)

81 κάτ./km² (—)
Α.Ε.Π.
- Ολικό
- Κατά κεφαλή Εκτίμηση 2005
$4,962 δισ. (127)
$2.350 (96)
Νόμισμα Μακεδονικό Δηνάριο
(MKD)
Ζώνη ώρας
- Θερινή ώρα CET (UTC+1)
(UTC+2)
Internet TLD .mk
Κωδικός κλήσης +389
1 Σύμφωνα με το σύνταγμα, οι επίσημες γλώσσες του κράτους είναι η Σλαβομακεδονική, και όποιες άλλες γλώσσες μιλιούνται από πάνω από 20% του συνολικού πληθυσμού (μέχρι στιγμής, μόνο η Αλβανική γλώσσα, που μιλιέται από 25,17% του πληθυσμού, πληρεί αυτό το κριτήριο). Σε δήμους που πάνω από 20% του πληθυσμού μιλούν κάποια άλλη γλώσσα, αυτή η γλώσσα γίνεται μια επιπλέον επίσημη γλώσσα αυτού του δήμου. Τέτοιες γλώσσες είναι τα Τούρκικα, τα Σέρβικα,τα Βλαχικά τα Τσιγγάνικα κλπ.
Η πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας ( Π.Γ.Δ.M. ) (αμφισβητούμενο συνταγματικό όνομα: «Republika Makedonija») είναι ένα ανεξάρτητο κράτος και βρίσκεται στο κέντρο της Βαλκανικής χερσoνήσου και στην Ν. Ανατολική Ευρώπη καταλαμβάνοντας έκταση 25.333 τ.χιλιομέτρων. Πολλές φορές αναφέρεται (κυρίως εκτός Ελλάδας) απλώς ως «Μακεδονία» δηλ. στην αγγλική ως «Macedonia» (Μασεντόνια), πράγμα που προκαλεί σύγχυση με τnν ιστορική Μακεδονία, δηλαδή το ελληνικό γεωγραφικό διαμέρισμα της Μακεδονίας ή την ευρύτερη περιοχή της λεγόμενης γεωγραφικής Μακεδονίας. Στην Ελλάδα αναφέρεται συχνά απλώς ως Δημοκρατία των Σκοπίων, Σκόπια ή κράτος των Σκοπίων ή με την αγγλική συντομογραφία FYROM (former Yugoslav Republic of Macedonia), η οποία χρησιμοποιείται και από πολλά κράτη και όλους τους διεθνείς οργανισμούς, όπως π.χ. η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα Ηνωμένη Έθνη1. Ωστόσο πολλά κράτη την έχουν αναγνωρίσει με το συνταγματικό της όνομα.

Η ΠΓΔΜ αποτελεί ένα μέρος της γεωγραφικής περιοχής της βόρειας Μακεδονίας κατέχοντας το 38% του εδάφους και το 44% του πληθυσμού της ευρύτερης περιοχής. Τα σύνορά της, μήκους 748 χιλιoμέτρων , τα διαμοιράζεται με τις γειτονικές χώρες, ήτοι:

221 χλμ. στα βόρεια με την Σερβία,
148 χλμ. στα δυτικά με την Αλβανία ,
151 χλμ. στα ανατολικά με την Βουλγαρία,
228 χλμ. στα νότια με την Ελλάδα.
Πίνακας περιεχομένων [Απόκρυψη]
1 Ιστορία
2 Εθνικότητες – Πληθυσμός
3 Θρησκείες
4 Σύνταγμα και οργάνωση της ΠΓΔΜ
5 Πόλεις της ΠΓΔΜ ( oι 10 μεγαλύτερες σε πληθυσμό )
6 Η εθνική κουζίνα
7 ΠΓΔΜ και Ελλάδα
7.1 Ενδιάμεση Συμφωνία
8 ΠΓΔΜ και Βουλγαρία
9 ΠΓΔΜ και η Τσιγγάνικη Μειονότητα
10 Σημειώσεις
11 Εξωτερικοί Σύνδεσμοι



[Επεξεργασία] Ιστορία
Η Γιουγκοσλαβική Στρατιωτική Εγκυκλοπαίδεια κατατάσσει τους προγόνους των σημερινών κατοίκων της ΠΓΔΜ ως Σλάβους, ανθρώπους των πρώτων Σλαβικών φυλών των Βερεζίτοι, Δραγουβίτοι, Σμόλιανοι, Ρίνχινοι, Βελεγιζίτοι και άλλων, οι οποίοι κατέφτασαν στην περιοχή τον έκτο αιώνα μ.Χ. Τον 9ο αιώνα η περιοχή κατακτήθηκε από τους Βούλγαρους. Από τότε και έπειτα πέρασε στα χέρια των Βυζαντινών, Σέρβων και πάλι των Βουλγάρων ως που κατακτήθηκε οριστικά το 1389 από τους Οθωμανούς τούρκους.

Η περιοχή αυτή δεν ήταν ουδέποτε γνωστή ως Μακεδονία. Επί Βυζαντίου καλούταν Μοναστήρι ενώ επί Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ήταν στο Μιλλιέτ του Μοναστίρ ενώ στα πρώτα χρόνια της "Ανατολικής Σλαβονίας" -μετέπειτα Γιουγκοσλαβία- η περιοχή ήταν γνωστή ως Βαρνταρσκα Μπανοβίνα. Για πρώτη φορά ονομάστηκε Μακεδονία από τον Στρατάρχη Τίτο το 1948, όπου και εμφανίστηκε για πρώτη φορά και οργανωμένη Σλαβο-Μακεδονική συνείδηση. Πριν από αυτό η Μακεδονική ίδεολογία ήταν περιορισμένη σε κάποιους κύκλους διανοητών

Πέντε αιώνες αργότερα το 1893 Βούλγαρoι ιδρύουν την τότε ("Български Македоно-Одрински революционни комитети (БМОРК) / Bulgarian Macedonian-Adrianople Revolutionary Committee (BMARC)"") – "Βουλγάρικη Επαναστατική `Eνωση Μακεδονίας-´Aδριανούπολις" το μετέπειτα ΒΜΡΟ ( Вътрешна македонска революционна организация / Vatreshna Makedonska Revolyutsionna Organizatsiya (ВМРО) ) – "Εσωτερική ( Βουλγάρικη ) Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση" και ξεκινάει έτσι ο αγώνας για την εθνική ανεξαρτησία. Μολονότι ο εθνικιστής ηγέτης Γκότσε Ντέλτσσεφ (Goce Delčev) από το Κιλκίς πέθανε πριν την εξέγερση του προφήτη Ηλία (Ilinden) στο Κρούσεβο (Kruševo) το 1903, έγινε σύμβολο του Βουλγαρικού εθνικισμού στην ευρύτερη περιοχή της ιστορικής Μακεδονίας και το ΒΜΡΟ συνέχισε τον αγώνα κατά της φιλοβασιλικής Σερβίας, η οποία πήρε τον έλεγχο της γεωγραφικής περιοχής της Βόρειας Μακεδονίας ( ή Μακεδονίας του Βαρδάρη, -αναφέρεται αποκλειστικά- από τους μη Έλληνες), το 1913.

H ιστορία των Σλάβων της ΠΓΔΜ είναι συνδεδεμένη με την ιστορία της Βουλγαρίας από τον έκτο αιώνα μ.Χ. μέχρι το έτος 1913.

Τα εδάφη της ΠΓΔΜ ήταν παλιότερα το νοτιότερο τμήμα της Γιουγκοσλαβίας, με την ονoμασία ως το 1929 "Νότιος Σερβία" (Јужна Србија / "Južna Srbija") και την περίοδο 1929 - 1941 ως Βαρντάρσκα Μπανόβινα (Вардарска бановина / "Vardarska banovina"). Τα σύνορά της ορίστηκαν λίγο μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν η Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Γιουγκοσλαβία του Tίτο δημιούργησε (με τη συvαίvεση του Στάλιν) την Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας ( αποτελώντας μία από τις έξι ισότιμες ομόσπονδες δημοκρατίες ) , αναγνωρίζοντας τους Σλαβομακεδόνες ως ξεχωριστό συστατικό έθνος εντός της Γιουγκοσλαβίας.

Τα επόμενα 45 χρόνια η Γιουγκοσλαβία είναι γνωστή ως ένα κράτος που ευημερεί, ειδικότερα σε σύγκριση με τις άλλες χώρες τις ανατολικής Ευρώπης ενώ παράλληλα ήταν πάντοτε ανοιχτός τουριστικός προορισμός.

Τον Ιανουάριο του 1991 ο πρόεδρος της "Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας" κ. Κίρο Γκλιγκόροφ (Kiro Gligorov) κηρύσσει την πλήρη ανεξαρτησία της μετά κι από τα συντριπτικά αποτελέσματα του δημοψηφίσματος και μετονομάστηκε σε ( με το αμφισβητούμενο συνταγματικό όνομα ) "Δημοκρατία της Μακεδονίας" . Το Βελιγράδι συνεργάστηκε και απέσυρε όλες τις ομοσπονδιακές Γιουγκοσλάβικες δυνάμεις από την χώρα και η απόσχιση ήταν ειρηνική και αναίμακτη.

Από τότε το κράτος είναι σε πολιτική και διπλωματική διαμάχη με την Ελλάδα με επίκεντρο τη χρήση του ονόματος «Μακεδονία» καθότι αμιγώς Ελληνικό.

Eπίσης , η τεράστια κινητοποίηση του ελληνισμού σ’ όλο τον κόσμο, με κορυφαία στιγμή το συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης την 14 Φεβρουάριου 1992, με το ένα εκατομμύριο διαδηλωτών να φωνάζει "η Μακεδονία είναι Ελληνική" , αποτελεί δύναμη για νέους χειρισμούς.

Η Ελλάδα καθυστέρησε την διπλωματική αναγνώριση της χώρας επικαλούμενη ότι ο όρος «Μακεδονία» είναι ελληνικός και συνεπάγεται σε εδαφικές διεκδικήσεις της ΠΓΔΜ στην βόρεια Ελλάδα.

Για τον λόγο αυτό η χώρα χρησιμοποιεί τον ‘προσωρινό’ τίτλο της ‘‘πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ)’’ προκειμένου να εισέλθει στον ΟΗΕ το 1993. Όταν οι ΗΠΑ αναγνώρισαν την χώρα ( με τον τίτλο ΠΓΔΜ ) το 1994 η Ελλάδα αντέδρασε κηρύττοντας οικονομικό εμπάργκο και κλείνοντας το λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Η άρση του εμπάργκο ήρθε περίπου ενάμισι χρόνο αργότερα τον Νοέμβριο του 1995 αφότου η ΠΓΔΜ άλλαξε την σημαία της, τα νέα χαρτoνομίσματα, τα επίμαχα άρθρα ( περί μεταβολής συνόρων και εδαφικών διεκδικήσεών και περί προστασίας μειονοτήτων σε γειτονικές χώρες ) στο Σύνταγμά της και οι δύο χώρες συμφώνησαν να διαπραγματευτούν για την επίτευξη μιας κοινής αποδεκτής λύσης στο θέμα της τελικής ονομασίας. Παρά το ότι δεν έχει υπάρξει επίτευξη συμφωνίας μέχρι σήμερα, περισσότερες από 100 χώρες[εκκρεμεί παραπομπή] έχουν αναγνωρίσει την χώρα με το συνταγματικό της όνομα "Δημοκρατία της Μακεδονίας", ανάμεσα τους η Βουλγαρία,η Τουρκία, η Ρωσία, η Κίνα και πιο πρόσφατα οι ΗΠΑ.

Τον Αύγουστο του 2001 ξέσπασε κρίση στην χώρα με την συμπλοκή Αλβανών αυτονομιστών και του κρατικού στρατού στα δυτικά της ΠΓΔΜ όπου διαμένουν κυρίως Αλβανοί και μουσουλμάνοι ( Το αλβανικό στοιχείο είναι συγκεντρωμένο κυρίως στη δυτική ΠΓΔΜ, ιδιαίτερα στις πόλεις Τέτοβο (60 %), Γκόστιβαρ (55 %), Κάτσεβο (27 %) , Στρούγκα (36 %) και Κουμάνοβο (24%)[εκκρεμεί παραπομπή], καθώς και στη πρωτεύουσα Σκόπια ). Οι εχθροπραξίες έλαβαν τέλος με την συμφωνία της Αχρίδος στις 13 Αυγούστου, η οποία προβλέπει σειρά μέτρων συνδιαλλαγής, αυτοδιοίκηση και αποκέντρωση, καθεστώς επίσημης γλώσσης του κράτους τα αλβανικά, ίση αντιπροσώπευση των αλβανών στην δημόσια διοίκηση, και αφοπλισμό των αντιμαχομένων πλευρών.

Οι κοινοβουλευτικές εκλογές τον Οκτωβρίου του 2002 φέρουν στην εξουσία το Σοσιαλδημοκρατικό Συνασπισμό "μαζί για την αλλαγή στη χώρα" , στον οποίο ηγείτο το Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα, το οποίο αναλαμβάνει την υποχρέωση να σεβασθεί την διαδικασία εφαρμογής της Συμφωνίας της Αχρίδoς, με ιδιαίτερη έμφαση στην αντιμετώπιση φαινομένων κακοδιοίκησης και διαφθοράς και την εξυγίανση της οικονομίας.




δείτε επίσης:

Μακεδονικό πρόβλημα

[Επεξεργασία] Εθνικότητες – Πληθυσμός
Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή (2002), ο συνολικός πληθυσμός της ΠΓΔΜ είναι 2,022,547 άτομα, εκ των οποίων είναι:

το 64,2% οι Σλαβομακεδόνες και ακολουθούν,
με 25,2% οι Αλβανοί,
με 3,9% οι Τούρκοι,
με 2,7% οι Ρομ2,
με 1,8% οι Σέρβοι,
με 0,5 οι Βλάχοι και Αρμάνοι (Aρουμανι)
με 2,2% οι λοιπές εθνότητες (σε αυτό συμπεριλαμβάνεται και μια Ελληνική μειονότητα 422 ατόμων, ή 0,021% του συνολικού πληθυσμού 3 4 5)

[Επεξεργασία] Θρησκείες
Το 52,4% του πληθυσμού είναι Χριστιανοί Ορθόδοξοι και ανήκουν στην Αρχιεπισκοπή της Οχρίδας (Ohridska Arhiepiskopija, αυτοαποκαλούμενη: "Μακεδονική Ορθόδοξη Εκκλησία" - "Makedonska Pravoslavna Crkva") που αποκόπηκε από την Ορθόδοξη εκκλησία της Σερβίας και αυτοανακηρύχθηκε αυτοκέφαλη το 1967, εμπλεκόμενη στην πολιτική στρατηγική της τότε αυτοαποκαλούμενης "Σοσιαλιστικής Ομόσπονδης Δημοκρατίας της Μακεδονίας" να νομιμοποιήσει ιστορικά τον ξεχωριστό εθνικό της χαρακτήρα.
Mε 29% ακολουθούν οι Μουσουλμάνοι και
με 0,2% μια μικρή μειονότητα Ρωμαιοκαθολικών ενώ
το 18,4% δηλώνουν ότι δεν πιστεύουν σε καμία θρησκεία ή ότι ανήκουν σε άλλα θρησκευτικά δόγματα.

[Επεξεργασία] Σύνταγμα και οργάνωση της ΠΓΔΜ
To Σύνταγμα του 1991 θεσπίζει ως πολίτευμα της ΠΓΔΜ την Προεδρική Κοινοβουλευτική Δημοκρατία . Ο Πρόεδρος εκλέγεται με άμεση ψηφοφορία για μία περίοδο πέντε ετών και δυνατότητα επανεκλογής για μία άλλη φορά. Διορίζει τον Πρωθυπουργό, ο οποίος έχει με την σειρά του την ευθύνη για τον σχηματισμό της κυβέρνησης. Ο ίδιος διορίζει επίσης τους Πρέσβεις στο εξωτερικό και τους δύο δικαστικούς που εδρεύουν στο Ανώτατο Διοικητικό Δικαστήριο.

Το Σύνταγμα της χώρας θεσπίζει την διάκριση των εξουσιών σε νομοθετική, δικαστική και εκτελεστική. Το Κοινοβούλιο αποτελείται απο 120 έδρες.

Η διοικητική οργάνωση και αυτοδιοίκηση της ΠΓΔΜ διαθέτει μόνο ένα βαθμό αποκέντρωσης, αυτή της κοινότητας. H χώρα διαθέτει 123 κοινότητες, οι οποίες αύξησαν την εξουσία τους τελευταία με την θέσπιση του νόμου περί τοπικής αυτοδιαχείρισης, που θεσπίσθηκε το 2002.


[Επεξεργασία] Πόλεις της ΠΓΔΜ ( oι 10 μεγαλύτερες σε πληθυσμό )
Oι 10 μεγαλύτερες πόλεις της ΠΓΔΜ σε πληθυσμό
1. Σκόπια (Πρωτεύουσα και μεγαλύτερη πόλη) 467.257
2. Koυμάνoβo 103.205
3. Μοναστήρι (Μπίτολα) 86.408
4. Πρίλεπ 73.351
5. Τέτοβο 70.841
6. Βελεσά (Bέλες) 57.602
7. Οχρίδα 56.520
8. Γκόστιβαρ 49.545
9. Στίπες 49.371
10. Στρoύμιτσα 48.065


[Επεξεργασία] Η εθνική κουζίνα
Η εθνική κουζίνα της ΠΓΔΜ έχει δεχτεί πολλές ελληνικές και τουρκικές επιρροές. Σχεδόν παντού θα βρείτε διαφορετικές ποικιλίες κεμπάπ, καθώς επίσης και πιάτα όπως ο μουσακάς (μελιτζάνες, πατάτες και κιμάς σε στρώσεις). Οι εθνικές σπεσιαλιτέ είναι η νοστιμότατη πέστροφα Οχρίδας και τα τηγανητά φασόλια ( ή "gravce na tavce") .





[Επεξεργασία] ΠΓΔΜ και Ελλάδα
Από το 1991, έτoς ανεξαρτησίας της ΠΓΔΜ μέχρι και σήμερα συνεχίζεται η πολιτική και διπλωματική διαμάχη για τη χρήση του ονόματος «Μακεδονία» στο συνταγματικό όνομα της γείτονος.

Η Ελλάδα υποστηρίζει ότι η ονομασία Μακεδονία είναι αναμφίβολα ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά της. Η ιστορία της Μακεδονίας και ειδικά η ονομασία της δεν είναι διαπραγματεύσιμη και ως πατρική ταυτότητα και κληρονομιά δεν δύναται να παραχωρηθεί σε τρίτους.

Tov Απρίλιο του 1991 εκλέγεται η πρώτη μετακομμουνιστική πολυκομματική βουλή και ψηφίζεται το νέο Σύνταγμά της νέας αυτής Δημοκρατίας, με την ψήφιση τροπολογιών ισχυουσών Συνταγματικών Διατάξεων, προς τη μετάβαση από καθεστώς σοσιαλιστικής δημοκρατίας, σε καθεστώς δυτικού τύπου δημοκρατίας, χωρίς η μετάβαση αυτή να στερείται διαφόρων ιδιαιτεροτήτων, όπως είναι οι διατάξεις περί μεταβολής συνόρων, οι οποίες βρίσκονται στο προοίμιο των άρθρων 3, 68 και 74, αλλά και περί προστασίας μειονοτήτων σε γειτονικές χώρες άρθρο 49 παρ. 1 στο οποίο αναφέρεταιι: «Η Δημοκρατία, μεριμνά για την κατάσταση και τα δικαιώματα του "σλαβομακεδονικού" λαού στις γειτονικές χώρες». Εδώ αναφέρεται καθαρά σε πολίτες της Αλβανίας, της Ελλάδας, της Βουλγαρίας και της Σερβίας, τους οποίους τα Σκόπια θεωρούν αποτελούν «σλαβομακεδονική μειονότητα».


Χαρτονόμισμα της ΠΓΔΜ με απεικόνιση του Λευκού Πύργου στη ΘεσσαλονίκηEπίσης , σχεδίασαν μια νέα σημαία με τον Ήλιο της Βεργίνας στο μέσον και τύπωσαν νέα χαρτoνομίσματα με τον Λευκό Πύργο της Θεσσαλονίκης , σύμβολα δανεισμένα από την βόρεια επαρχία της Ελλάδος.

H Ελλάδα πιέζει μέσω της τότε ΕΟΚ τηv vέα αυτή Δημοκρατία να συμμορφωθεί.

Στις 13 Απριλίου 1992 η Ελλάδα λαμβάvει θέση για το θέμα της ονομασίας του κράτους της γείτονος με την απόφαση του Συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών υπό τον τότε Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή , όταν το πρόβλημα του ονόματος πήρε την πλήρη σαφή και ουσιαστική μορφή του και αποφασίστηκε να μην γίνει αποδεκτό κανένα όνομα που θα αναφέρεται στον όρο «Μακεδονία» ή παράγωγά του .

Στις 27 Ιουνίου στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Κορυφής της Λισσαβώνας έχουμε την υποστήριξη της Ευρώπης στις Ελληνικές θέσεις. Η αναγνώριση της νέας αυτής Δημοκρατίας από την Ελλάδα και τηv τότε ΕΟΚ συνδέεται με τις εξής προϋπόθέσεις:

-Aλλαγή της αμφισβητούμενης Σύνταγματικής της ονομασίας "Δημοκρατία της Μακεδονίας" , ενώ το όνομα της γείτονος δεν θα περιέχει τον όρο «Μακεδονία» ή παράγωγά του .

-Παύση της αλυτρωτικής και εχθρικής της προπαγάνδας και επίσης προσφορά συνταγματικώv και πολιτικώv εγγυήσεωv σχετικά με τις δήθεν εδαφικές διεκδικήσεις της Νέας αυτής Δημοκρατίας από τις γειτονικές της χώρες και για τροποποιήσεις των επίμαχων άρθρων του Συντάγματος της στις διατάξεις περί μεταβολής συνόρων και περί δήθεν προστασίας μειονοτήτων σε γειτονικές χώρες και τηv άμεση αλλαγή του συμβόλου που υπάρχει στη σημαία της και του νέου χαρτoνομίσματος.

Την 8 Απριλίου 1993 [[1]] , αναγνωρίστηκε στα Ηνωμένη Έθνη (με την Απόφαση 817/1993 του Συμβουλίου Ασφαλείας (του ΟΗΕ) [[2]]) με την προσωρινή ονομασία της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας , χωρίς το δικαίωμα ανάρτησης σημαίας. H ΠΓΔΜ έχει επισήμως αποδεχθεί ότι το όνομα του κράτους αποτελεί αντικείμενο διαπραγματεύσεων.

Οι δύο χώρες (ΠΓΔΜ και Ελλάδα) ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις υπό την αιγίδα του ΟΗΕ για την τελική ονομασία του κρατιδίου.

Την 16 Φεβρουάριου 1994 η Ελλάδα αποφάσισε τον οικονομικό αποκλεισμό (εμπάργκο) της ΠΓΔΜ και τη διακοπή λειτουργίας του Γενικού Προξενείου της Ελλάδας στα Σκόπια , ως μέσο πίεσης για την αποδοχή των ελληνικών όρων.

Αρχίζουν οι πιέσεις από τους μεσολαβητές για άρση του εμπάργκο. Η Ελλάδα παραπέμπεται στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Το Δικαστήριο όμως δεν κάνει δεκτό το αίτημα για λήψη ασφαλιστικών μέτρων κατά της Ελλάδας.


[Επεξεργασία] Ενδιάμεση Συμφωνία
H Αμερική εντείνει τις πιέσεις της για άρση του ελληνικού εμπάργκο και στις 4 Σεπτεμβρίου 1995 από τα Σκόπια ο τότε υφυπουργός Εξωτερικών των Η.Π.Α. Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ , από την Αθήνα ο τότε πρέσβης Τόμας Μίλερ και από την Ουάσινγκτον ο τότε εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ Νίκολας Μπέρνς , ανακοινώνουν ταυτόχρονα την επίτευξη συμφωνίας Ελλάδας – ΠΓΔΜ για απευθείας διάλογο υπό την αιγίδα του Σάιρους Βάνς , με σκοπό την υπογραφή μιας Ενδιάμεσης Συμφωνίας.

Στις 13 Σεπτεμβρίου στην Νέα Υόρκη των Η.Π.Α. , υπογράφεται η Ενδιάμεση Συμφωνία από τον τότε υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας κ. Παπούλια και τον τότε υπουργό Εξωτερικών της ΠΓΔΜ κ. Τσερβενκόφσκι και προβλέπει:

-Τον σεβασμό των υπαρχόντων συνόρων.

-Την υποχρέωση από την Ελλάδα να αναγνωρίσει τα Σκόπια με την προσωρινή ονομασία της ‘‘Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας ( ΠΓΔΜ ) ’’ .

-Η ΠΓΔΜ θα πρέπει να προχωρήσει σε άμεση αλλαγή του συμβόλου ( με τον Ήλιο της Βεργίνας ) που υπάρχει στη σημαία της και να σχεδιάσει μια νέα σημαία.

-Η ΠΓΔΜ θα πρέπει να σταματήσει την έκδοση και να διακηρύξει τηv άμεση αλλαγή του νέου χαρτoνομίσματος με την απεικόνιση του Λευκού Πύργου της Θεσσαλονίκης.

-Η ΠΓΔΜ θα πρέπει να διακηρύξει ότι η ερμηνεία των επίμαχων άρθρων στο Σύνταγμά της δεν ερμηνεύονται ως διεκδίκηση ελληνικού εδάφους αλλά ούτε και ως ανάμιξη στις εσωτερικές υποθέσεις της Ελλάδας.

-H Ελλάδα έχει τη δυνατότητα βάση τoυ άρθρου 11, να αντιταχθεί στην ένταξη της γείτονος χώρας σε διεθνείς οργανισμούς με ονομασία διαφορετική από της ΠΓΔΜ (FYROM).

-Άρση του ελληνικού εμπάργκο . (Το ελληνικό εμπάργκο επέφερε ζημιά 1,5 δις. δολαρίων στην οικονομία της ΠΓΔΜ . Τα διυλιστήρια και τα χαλυβουργεία διέκοψαν τη λειτουργία τους, επειδή δεν μπορούσαν να ανεφοδιαστούν από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης . Από τότε μέχρι σήμερα όλοι, ακόμη και οι ίδιοι οι σλάβοι κάτοικοι της ΠΓΔΜ-(σλαβομακεδόνες) , συμφωνούν ότι η ΠΓΔΜ δεν μπορεί να αναπνεύσει οικονομικά χωρίς την Ελλάδα).

Evώ μέχρι να βρεθεί μόvιμη και τελική λύση συμφωνήθηκε να χρησιμοποιείται ως προσωρινό όνομα το «ΠΓΔΜ» (Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας), με το οποίο έγινε δεκτή και στον ΟΗΕ (στις 8/4/1993 με την Απόφαση 817/1993 του Συμβουλίου Ασφαλείας).

Στις 12 Οκτωβρίου, το Μόνιμο Συμβούλιο του Ο.Α.Σ.E. αποφασίζει, με τη σύμφωνη γνώμη της Ελλάδας, την ένταξη των Σκοπίων με την αγγλική ονομασία Former Yugoslav Republic of Macedonia ή με την συντομογραφία FYROM .

Οι δύο χώρες (ΠΓΔΜ και Ελλάδα) ξαναξεκίνησαν διαπραγματεύσεις υπό την αιγίδα του ΟΗΕ για την τελική ονομασία του κρατιδίου.


[Επεξεργασία] ΠΓΔΜ και Βουλγαρία
Την 17 Ιανουαρίου 1992 η Βουλγαρία αναγνώρισε δεύτερη παγκοσμίως (πρώτη η Ταϊβάν) τη γείτονο με το συνταγματικό της όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας» , διευκρινίζοντας ότι δεν αναγνώριζε την ύπαρξη σλαβομακεδονικού λαού ή έθνους . Σε ό,τι αφορά στους κατοίκους της ΠΓΔΜ η Βουλγαρία υποστηρίζει ότι η Σλαβομακεδονική είναι μια διάλεκτος της Βουλγαρικής και ότι oι σλάβοι κάτοικοι της ΠΓΔΜ-(σλαβομακεδόνες) είναι Βούλγαροι. Eξάλλου η ιστορία των Σλάβων της ΠΓΔΜ είναι συνδεδεμένη με την ιστορία της Βουλγαρίας μέχρι το έτος 1913 , διότι αυτοί οι δύο λαοί άρχισαν να εξελίσσονται μαζί τυχαίως[εκκρεμεί παραπομπή]. Eπίσης, η Βουλγαρία παραχωρεί το δικαίωμα για Βουλγαρική υπηκoότητα, σε κάθε ενδιαφερόμενο σλάβο κάτοικο της ΠΓΔΜ-(σλαβομακεδόνα), και πολλοί από αυτούς, κυρίως στις ανατολικές περιοχές, έχουν ήδη αποκτήσει βουλγαρικά διαβατήρια. Τα τελευταία χρόνια πάνω από 63.000 σλάβοι[εκκρεμεί παραπομπή] κάτοικοι της ΠΓΔΜ-(σλαβομακεδόνες) πήραν την βουλγαρική υπηκοότητα.


[Επεξεργασία] ΠΓΔΜ και η Τσιγγάνικη Μειονότητα
Υπάρχουν εκτιμήσεις σύμφωνα με τις οποίες οι Τσιγγάνοι ανέρχoνται σε περίπoυ τo 11-13% του πληθυσμού της ΠΓΔΜ. 2