NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Thursday, November 30, 2006

AFAIA

Η αποκήρυξη Της Επανάστασης του '21 διχάζει

Ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε' Κήρυξε Πόλεμο στον Διαφωτισμό

ΤΑ ΝΕΑ Σαββατοκύριακο 25-26 Νοεμβρίου 2006

Βασίλης Κρεμμυδάς


ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΧΩΡΙΣ ΠΗΓΕΣ, ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΓΝΩΣΗΣ, ΣΚΛΗΡΗ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΙΣ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΕΣ, ΔΙΑΦΩΤΙΣΤΙΚΕΣ ΟΜΑ­ΔΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ Ε' ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΝΕΩΤΕΡΙΚΩΝ ΙΔΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙ­ΔΕΙΑ: ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΚΗΡΥΞΗΣ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ '21 ΔΙΧΑΖΕΙ ΤΗΝ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ
Σης 2 7 Οκτωβρίου 2006 «ΤΑ ΝΕΑ» δημοσίευσαν άρθρο του ακαδη­μαϊκού κ. Κ. Δεσποτόπουλου· σ' αυτό, ο συντάκτης του επιχείρησε να ανασκευάσει όσα έγραψα σχετικά με το ρόλο της Εκκλησίας στην Επανάσταση του 18 21 σε άρθρο μου - αποτίμηση των νέων σχολικών βιβλίων ιστορίας ΣΤ Δημοτικού και Β' Γυμνασίου («ΤΑ ΝΕΑ», Βιβλιοδρό-μιο 7-10-2006). Στο άρθρο του ο κ. Κ. Δε­σποτόπουλος θεωρεί ότι οι διατυπώσεις μου για αντίθεση της επίσημης Εκκλησίας στην Επανάστα­ση, την οποία αποκήρυξε, δε σέβονται «ακέραιη την αλήθεια»· Μάλιστα, προχωρεί πιο πέρα ο κ. Κ. Δεσποτόπουλος για να πει ότι να θεωρούμε- όπως εγώ- ότι η συμμετοχή μικρού αριθμού κληρικών στον Αγώνα και η επίσημη αποκήρυξη του από τον Πατριάρχη, καθώς και η απουσία της Εκκλησίας από την προετοιμασία και οργάνωση της Επανάστασης, απο­τελούν πραγματική αντίθεση της Εκκλησίας προς την Επα­νάσταση, είναι άποψη «ιστορικά επιπόλαιη ». Το άρθρο του κ. Κ. Δεσποτόπουλου ακολούθησε επιστολή του ομότιμου κα­θηγητή του Πανεπιστημίου Θράκης κ. Ι. Παπαδριανού («ΤΑ ΝΕΑ», 4-5 Νοεμβρίου 2006). Ο κ. Ι. Παπαδριανός λέει ότι «ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε' πράγματι έγραψε, όπως πιστεύει και ο ακαδημαϊκός κ. Δεσποτόπουλος, επιστολή προς τους Έλληνες να μην εξεγερθούν εναντίον των Οθωμανών, γιατί απλούστατα πίστευε ότι το έθνος δεν ήταν ώριμο να διεξα­γάγει αγώνα εναντίον μιας ολόκληρης αυτοκρατορίας». Αφού λοιπόν το «πιστεύει» και ο κ. Δεσποτόπουλος...

Έχω μείνει με ανοιχτό το στόμα: είναι ολοφάνερο ότι αυτό το έγγραφο, που ο κ. Ι. Παπαδριανός ονομάζει «επιστολή», δεν το έχουν διαβάσει. Για όποιον ενδιαφέρεται πάντως, έχει κυκλοφορή­σει σε αναπαραγωγή από την Ιστορική και Εθνολογική Εται­ρεία της Ελλάδος {«Μονόφυλλα του Αγώνος», Αθήνα 1973).
0 φετφάς του Σουλτάνου
Επανέρχομαι στο κείμενο του κ. Κ. Δεσποτόπουλου, ο οποί­ος θα ισχυριστεί στη συνέχεια ότι «αποστολή της Εκκλησίας ήταν να σώσει τη ζωή της γενεάς εκείνης...» και γι' αυτό, επο­μένως, αποκήρυξε την Επανάσταση - θα δούμε σε λίγο πώς ασχολήθηκε μ' αυτό. Ακολούθως, ο κ. Κ. Δεσποτόπουλος χρη­σιμοποιεί ένα «γεγονός», κατά το οποίο ο Τούρκος ανώτατος θρησκευτικός ηγέτης αρνήθηκε να υπογράψει φετφά του Σουλτάνου για γενική σφαγή των Ελλήνων και ζήτησε από τον Πατριάρχη να τον στηρίξει προσκομίζοντας του αποδεί­ξεις ότι οι επαναστατικές κινήσεις δεν έχουν γενική αποδο­χή. Ο Πατριάρχης θεώρησε ότι καλύτερη απόδειξη θα ήταν να υπογράψει ο ίδιος την καταδίκη της Επανάστασης. Το «γε­γονός» αναφέρει με πολλές λεπτομέρειες ο μακαρίτης Αλ. Δε­σποτόπουλος («Ιστορία του ελληνικού έθνους, Εκδοτική Αθη­νών, τ. ΙΒ' σ. 3 2-3 3), ο οποίος όμως απλώς μεταφέρει τις, έτσι κι αλλιώς μεταγενέστερες, περιγραφές των απομνημονευματογράφων του Αγώνα Ν. Σπηλιάδη και Μ. Οικονόμου. Μό­νο που αυτές οι περιγραφές δεν συνιστούν τεκμήρια και η νεότερη ιστοριογραφία μας, των τελευταίων 30-3 5 χρόνων δηλαδή, έχει οριστικά πάψει να ασχολείται με πληροφορίες χωρίς πηγές που κάποιοι επινοούν για να «παίζουν» με πα­ραμυθάκια σε βάρος της ιστορικής γνώσης με σκοπό την πα­ραμόρφωση της.




Ο καθηγητής Βασίλης Κρεμμυδάς ανταπαντά στον ακαδημαϊκό Κωνσταντίνο Δεσποτόπουλο: Η αποκήρυξη της Επανάστασης του 1821 από τον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε' σηκώνει πια μόνο ιστορικές ερμηνείες και όχι παραμυθάκια που βασίζονται σε πληροφορίες χωρίς πηγές

«ΝΑ ΚΑΘΑΙΡΕΘΟΥΝ ΤΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ»
Μόλις 4 ημέρες μετά την έναρξη της Επανάστασης και την κατάληψη της Καλαμάτας από τον στρατό των Π. Μαυρομιχάλη, Θ. Κολοκοτρώνη κ.ά. και ενώ η βία και τρομοκρατία, οι λεηλασίες κατ οι σφαγές στην Κωνσταντινούπολη εξαπλώνονταν και γενικεύονταν, στις 27 Μαρτίου 1821, ο Γρηγόριος Ε' συγκρότησε πατριαρχική σύνοδο «περί καθαιρέσεως των φιλοσοφικών μαθημάτων»· η απόφαση ήταν να «καθαιρεθούν τα φιλοσοφικά μαθήματα» (βλ. το πολύ σημαντικό άρθρο του Κ. Λάππα, «Πατριαρχική Σύνοδος "περί καθαιρέσεως..."», π. Μνήμων, τ. 11, 1987, σ. 137-138). Πρέπει να υποθέσουμε ότι έτσι εννοούμε τη σωτηρία από τις σφαγές; Διότι και το κείμενο της αποκήρυξης της Επανάστασης δεν είναι παρά «καθαίρεση» των νεωτερικών ιδεών.

Η αντινεωτερική ιδεολογία τον Πατριαρχείου

Για να σώσει τη «γενεά» εκείνη των Ελ­λήνων από γενική σφαγή, λέει ο κ. Κ. Δεσποτόπουλος, και έχοντας σύμμαχο τον Τούρκο συνάδελφο του, προχώρησε σε
αποκήρυξη της Επανάστασης· για να κα­ταλήξει: «ανήκει τιμή και δόξα στον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε' για τη σωστική τού υπόδουλου γένους από­φαση του να προβεί σε αποκήρυξη της Επαναστά­σεως του 18 21». Βέβαια, η ιστοριογραφία ούτε κατα­δικάζει, ούτε παράσημα απονέμει· απλώς χρησιμο­ποιεί τις πηγές, τις πραγ­ματικές όμως, για να ερμη­νεύσει πράξεις και συμπε­ριφορές και να φτάσει όσο πιο κοντά μπορεί σε πραγ­ματικότητες του παρελθό­ντος. Και αυτές, η «ακέραιη αλήθεια» που θέλει ο κ. Δε­σποτόπουλος, εμφανίζο­νται ως εξής. Από την προσεκτική με­λέτη του κειμένου της καταδίκης, το οποίο υπέγραψαν δύο πατριάρχες και πολλοί μητροπολίτες (η Ιερά Σύνοδος) επί του «ιε­ρού θυσιαστηρίου» (Αγία Τράπεζα), θα πα­ρατηρήσει κανείς ότι σε αυτό είναι αποτυ­πωμένη όλη η αντιδιαφωτιστική, αντινεωτερική ιδεολογία του Πατριαρχείου και των κύκλων του. 'Οτι το Πατριαρχείο καταπο­λέμησε με όσες δυνάμεις διέθετε κάθε νέο που ερχόταν από την Ευρώπη, κάθε νέα επιστήμη, κάθε νέο μάθημα στα σχολεία είναι πασίγνωστο και θα δούμε και ένα συγκεκριμένο - και χαρακτηριστικό - παρά­δειγμα πιο κάτω. Από την άλλη, γνωστό εί­ναι επίσης ότι η οργάνωση της Επανάστα­σης από τη Φιλική Εταιρεία,
βασίστηκε και στηρίχτηκε στην ιδεολογία του Διαφωτι­σμού, στις αρχές δηλαδή της ελευθερίας και της ισότητας, των δικαιωμάτων του πολίτη. Όπως είναι γνωστό ότι το κυ­ρίαρχο αίτημα της Επανάστα­σης διατυπωμένο στο ιδεολο­γικό μανιφέστο της, στην προ­κήρυξη δηλαδή «Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος» του Αλ. Υψηλάντη (και αυτή από την ΙΕ-ΕΕ στα «Μονόφυλλα του Αγώ­νος» ό.π.). Η Επανάσταση ξεκί­νησε, επομένως, και πορεύτη­κε με ιδεολογικό μπούσουλα ό,τι ακριβώς κατά τις τελευταί­ες δεκαετίες πριν απ' αυτήν εί­χε πολεμήσει και διώξει η επί­σημη Εκκλησία.
Δεν είναι δυνατό να αναλύσω τις σκληρές διαμάχες με τους «Διαφωτιστές», την άρνηση της να εισαχθούν νέα \ιαΒτ\)ΐατα και βιβλία στα σχολεία, ακόμη και τις σκληρές συγκρούσεις στο εσωτερικό της Εκκλησίας, γιατί και στους κόλπους της υπήρχαν οπαδοί του φωτισμού του γέ­νους, προοδευτικοί ιεράρχες. Μπορεί όμως να τα βρει κανείς αναλυτικά όλα αυ­τά σε δύο βιβλιαράκια του μακαρίτη Φ. Ηλι­ου, Κοινωνικοί αγώνες και Διαφωτισμός- η περίπτωση της Σμύρνης (1819), ΕΜΝΕ-Μνήμων 1981 καχ Τύφλωσον κύριε τον λαόν σου, Πορεία 1988-πριν στο π. «Ο Ερανιστής», αφιέρωμα στον Κ.Θ. Δημαρά, τ. ΙΑ', 1980,σ. 585-626. Είναι μάλιστα, για να επανέλθουμε στα προηγούμενα, χαρακτηριστικό ότι στις αρχές της τρίτης πατριαρχικής θητείας του Γρηγορίου Ε', η Εκκλησία ενισχυμένη από τη στερέω­ση των αντεπαναστατικών κα­θεστώτων στην Ευρώπη σκλήρυνε τη στάση της απέ­ναντι στις προοδευτικές, δια­φωτιστικές ομάδες τους κόλ­πους του ελληνισμού. Πρό­κειται για έναν πόλεμο που άνοιξε ο Γρηγόριος Ε' ενα­ντίον των νεωτερικών ιδεών για την παιδεία από την πρώ­τη κιόλας θητεία του: το 1798 εξέδωσε εγκύκλιο στο ίδιο αντιδιαφωτιστικό πνεύμα, χωρίς τώρα να υπάρχει επα­ναστατική κίνηση εντός του βασιλείου του Σουλτάνου και χωρίς αυτός να τον υποχρε­ώσει, αν βέβαια και στην πε­ρίπτωση της αποκήρυξης του Εικοσιένα τον υποχρέω­σε (βλ. την εγκύκλιο του 1798 στο: Γ.Γ. Παπαδόπουλος - Γ.Π. Αγ­γελόπουλος, Τα κατά τον αοίδιμον Πατριάρχην Γρηγόριον Ε' τ. Β', 1866, σ. 49 5-7)· ας σημειωθεί ότι τα βιβλία με νεωτερικό περιεχόμενο συλλέγονταν από ιε­ράρχες του Πατριαρχείου και παραδίδονταν στην πυρά (Φ. Ηλιου, Τύφλωσον...», ό.π. σ. 58 και αλλού).
Ο Βασίλης Κρεμμυδάς είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Friday, November 17, 2006

TO ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΔΡΑ



Όπως βλέπετε ο τεχίτης που κατασκεύασε το Καρουσέλ αυτό πρόσθεσε μία λεπτομέρεια:

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΑΤΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΤΟΥ ΑΝΔΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ (ΠΟΛΥ ΠΙΘΑΝΟΝ ΜΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΑ) ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ ΤΗΣ.






ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΔΡΑ







Το κείμενο αυτό θα ενημερώνεται συνεχώς με νέα στοιχεία και διατηρεί όλα τα δικαιώματα του κόπυ ράϊτ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ:
ΠΛΑΤΩΝ ΝΟΜΟΙ Γ': Τι παθαίνει μια κοινωνία όταν αφήνει τα παιδιά της στις φροντίδες των γυναικών


Μπορείτε (οφείλετε θα έλεγα) όμως να το διαδίδετε, να το τυπώνετε, να το γνωστοποιείτε, να το αναρτάτε σε ΦΟΡΟΥΜ, σε σάϊτ κλπ. )




ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΔΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΣΜΑ ΤΟΥ ΑΙΔOΙΟΥ

Η ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΤΟΥ ΑΙΔOΙΟΥ KAI Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΟΥ ΑΝΔΡΙΚΟΥ ΦΥΛΟΥ





Ένα κείμενο περιφρόνησης προς τον παρηκμασμένο άνδρα και το γυναικείο του είδωλο.

“Aνεβαίνεις ένα σκαλί, βρίσκεις έναν φίλο,
κατεβαίνεις ένα σκαλί, βρίσκεις μια γυναίκα”





Στην Ελληνική Μυθολογία ο Ηρακλής, ο πανάρχαιος αυτός ήρωας πού είναι και σύμβολο της δύναμης, εγκατέλειψε τους Αργοναύτες για χάρη μίας ωραίας βασίλισσας. Κατάντησε λοιπόν δούλος της Ομφάλης, της ακόλαστης αυτής γυναίκας που ήταν βασίλισσα της Λυδίας.
Ο ήρωας φορά γυναικεία ρούχα για χάρη της και κρατά μια χρυσή ομπρέλα πάνω από το κεφάλι της. Άλλες φορές του βάζουν στα χέρια το αδράχτι και τον κάνουν να επεξεργάζεται το μαλλί μαζί με τις σκλάβες. Αυτή είναι πλέον η κυρία και αυτός ο δούλος.
Ο πιο ισχυρός και ακαταμάχητος ήρωας υπακούει τις εντολές της γυναίκας αυτής σαν να ήταν σκλάβος της. Η Ομφάλη ντύνεται με το δέρμα του λιονταριού και κρατάει στα χέρια το ρόπαλο. Ο ήρωας πέφτει τόσο χαμηλά ηττημένος όχι από κάποιον ισχυρότερό του αντίπαλο, αλλά από μία “αδύναμη” γυναίκα.
Αυτή είναι η μοίρα του άνδρα άν είναι απρόσεκτος. Εγκαταλείπει την αποστολή του στον κόσμο και χάνει κάθε ίχνος του ανδρισμού του.





Κεφάλαιο Πρώτο





«Πώ, πώ, τι αισχρό και αδιάντροπο που είναι όλο το συνάφι μας. Δεν βγήκαν άδικα από εμάς οι τραγωδίες. Πεντάρα δεν αξίζουμε, κι ο νούς μας να σκεφτεί ίσα δεν μπορεί.»
(Αριστοφάνης Λυσιστράτη στ.138)






Στον προηγμένο δυτικό κόσμο, κυρίως όμως στην χώρα των Γρέτσιλι (Γρεκύλων) ενεργοποιείται μία αρτίως διαρθρωμένη κερδοφόρα επιχείρηση με θεωρητικό οπλοστάσιο (το φεμινιστικό “κίνημα” που διαδίδει διαρκώς “είμαστε αδικημένες δώστε τα μας όλα” και “θα σας πάρουμε τα σώβρακα φαλλοκρατικά – φασιστικά γουρούνια” ), πνευματικούς προφήτες (Σιμόν ντε Μπωβουάρ, Λαίδη Άστορ, Γκλόρια Στάινεμ, κλπ), τελικό όραμα: “η τελική επικράτηση της σοσιαλιστικής μουνοκρατιας του προλεταριάτου της κλειτορίδας”. Οι εταιρείες αυτές νοικιάζουν και πουλάνε τον έρωτα. Αγοραστικό κοινό είναι τα παρηκμασμένα αρσενικά. Την πλύση εγκεφάλου τους την έχουν κάνει επιτυχώς οι αυθεντίες στον εκφυλισμό και την αποβλάκωση μέσω των ανθελληνικών και γελοίων Μ.Μ.Ε.





Η ιστορία ξεκινά από τότε που ο χριστιανισμός επέβαλλε την πουριτανική του ηθικολογία δημιουργώντας έναν θεό, τον ιεχωβά χωρίς σύζυγο και ένα γυιο που τον απέκτησε χωρίς ερωτική συνεύρεση χρησιμοποιώντας έναν κρίνο (προφανές φαλλικό σύμβολο).
Ο γυιος αυτός έζησε την ζωή του ως άνθρωπος (έτσι μας λένε) χωρίς ποτέ να έλθει σε ερωτική επαφή με γυναίκα. Έτσι δαιμονοποιηθηκε ο ελληνικός έρωτας που ύμνησε ο Πλατων και οι γενικά οι Έλληνες φιλόσοφοι. Με την επιβολή αυτή γέμισε η Ελλάδα με ανέραστους μοναχούς κακο-γέρους και ανέραστες κακο-γριές με μητροπολίτες και άγαμο και αστράτευτο - απάτριδο ιερατείο. Όλοι αυτοί ζώντας μέσα μια διεστραμμένη ζωή, με την μέθοδο του κατηχητικού έβαλαν στο μυαλό των άτυχων Ελλήνων την απαγόρευση στο βασικό και αδιαπραγμάτευτο ένστικτο του ανθρώπου.
Έτσι γέμισε η Ελλάδα από νευρωτικούς, υστερικούς, αποστερημένους, ανέραστους Έλληνες. Οι γυναίκες κατάλαβαν γρήγορα πως η κατάσταση αυτή τις συμφέρει και με το πρόσχημα της «ηθικής» επέβαλαν την απαγόρευση στο γενετήσιο ένστικτο απαιτώντας: «no money – no
honey “ δηλαδή “χωρίς χρήματα δεν έχει Ελβετία».
Το πιο γελοίο ον που γεννήθηκε από αυτήν την διαστροφή είναι ο «άνδρας» – φεμινίστρια. Ελπίζοντας πως με τη στάση του αυτή θα καταφέρει να ξεφύγει από την μέγγενη του ερωτισμού, εντυπωσιάζοντας με τις «προοδευτικές» του ιδέες κάποια φεμινίστρια, έγινε ο περίγελος τους. Ποτέ άλλοτε η ιστορία δεν κατέγραψε μια τέτοια παρακμή του ανδρικού φύλου.
Υπάρχουν μάλιστα μερικοί “προοδευτικοί” Φεμινιστές πού ισχυρίζονται πως η ερωτική πράξη είναι εξ ορισμού βιασμός της γυναίκας. Αν είναι δυνατόν! Με τον ισχυρισμό αυτόν δίνουν το άλλοθι στις γυναίκες να παρουσιάζονται ως ες αεί αδικημένες με αποτέλεσμα να απαιτούν διαρκώς.

Τελευταία αυξάνονται διαρκώς οι Φεμινιστικές οργανώσεις με μόνο τους αντικείμενο το μίσος εναντίον των ανδρών. Μπορείτε να διαβάσετε το βιβλίο του Ε. Λεμπέση “ Η τεραστία κοινωνική σημασία των βλακών εν τω συγρόνω βίω" πού εξεδόθη το έτος 1941. Πρόκειται για “ΜΕΛΕΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ”
Μπορείτε να το βρείτε στα βιβλιοπωλεία , στο βιβλίο με τίτλο-"Η Επαναστατική Μάζα" -"Εκδόσεις των φίλων"-ΑΘΗΝΑ 1999 -σελίδες 160.
Στό βιβλίο αυτό διαβάζουμε:
“2. Η έμφυτος τάσις του βλακός, εξικνουμένη συχνότατα εις αληθή μανίαν όπως ανήκη εις ισχυράς και όσον το δυνατόν περισσοτέρας πάσης φύσεως οργανώσεις, εξηγείται πρώτον μεν εκ της ευκολίας της αγελοποιήσεως, εις ήν μονίμως υπόκειται, λόγω ελλείψεως ατομικότητος (εξ ού και το μίσος του κατά του ατόμου και του ατομικισμού), δεύτερον δε εκ του ατομικού ζωώδους πανικού, υπό του οποίου μονίμως κατατρύχεται, εκ του δεδικαιολογημένου φόβου μήπως περιέλθη εις το παντός είδους προλεταριάτον. Αποτελεί δε η τάσις αύτη αμάχητον σχεδόν τεκμήριον περί του βαθμού της πνευματικής του αναπηρίας. Τοιουτοτρόπως δημιουργείται αυτόματος συρροή βλακών εις τας πάσης φύσεως οργανώσεις, αίτινες, εάν μεν είναι συμφεροντολογικαί, διατηρούν τουλάχιστον την σοβαρότητα των συμφερόντων των, εάν όμως είναι «πνευματικαί» περιέρχονται συν τω χρόνω εις πλήρη βλακοκρατίαν. (Εις το φαινόμενον τούτο οφείλει τον εκφυλισμόν του λ.χ. ο μασσωνισμός, oι απανταχού Ροταριανοί 0μιλοι, όλοι oι «πνευματικοί» σύλλογοι, καί αυτή αύτη η... Κοινωνία των Εθνών!). Επόμενον είναι, κατόπιν τούτων, ότι όπως η λεγεών των βλακών ωθείται ακατανικήτως προς την αγέλην και προς τας πάσης φύσεως οργανώσεις, ούτω υφίσταται ακατανίκητον έλξιν από τας παντός είδους αγελαίας αντιατομικάς και ομαδιστικάς θεωρίας, από του πάσης φύσεως παρεμβατισμού η «διευθυνομένης οικονομίας» ή 4ης Αυγούστου μέχρι του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού («Άλλοι είναι οι εκμεταλλευταί των θεωριών αυτών). Τούτων δεδομένων εξηγείται καί η ατελεύτητος και αυστηροτάτη επιλογή βλακών εις τά ομαδικά συστήματα, η οποία, τη βοηθεία μιας πολιτικής βίας, κατοχυρούται και ως πολιτικόν και κοινωνικόν καθεστώς (4η Αύγούστου), τόσω μάλλον, όσο η ελευθερία της σκέψεως (χρήσιμος μόνον εις εκείνους, οίτινες διαθέτουν σκέψιν), είναι μονίμως και εξόχως αντιπαθητική εις τους βλάκας, διότι ασκουμένη υπό των άλλων, στρέφεται εναντίον των, ιδία οσάκις ούτοι κατέχουν εξουσιαστικάς θέσεις, ή έχουν συνδέση συμφέροντα με τους κατέχοντας αυτάς. Η έλλειψις ιδίας γνώμης, η κολακεία και η ραδιουργία (ίδε κατωτέρω) τούς προορίζουν άλλως τε ειδικώς δια τας καταστάσεις ταύτας. Η ακατανίκητος επίσης τάσις των βλακών προς τας πάσης φύσεως αγελαίας εμφανίσεις (κοσμικαί συγκεντρώσεις και causerie τρεφομένη εκ των περιεχομένων των εφημερίδων και των ραδιοφώνων, μόδα, κλπ.) και διακρίσεις (τίτλοι, διπλώματα παράσημα) είναι κατόπιν των ανωτέρω αυτονόητος.”




Υπάρχουν ένα σωρό οργανώσεις για τον καρκίνο της μήτρας ή του στήθους. Περιοδικά, σύλλογοι, διαφημίσεις, ημερίδες, έρανοι και όλα αυτά για τις γυναίκες. Γιατί δεν υπάρχει κάτι ανάλογο, για τον καρκίνο των όρχεων, του προστάτη και των άλλων ανδρικών ασθενειών; Γιατί να πεθαίνουν οι άνδρες μέσα στην άγνοια;
Πάλι θα μου πείτε συνομοσιολογώ. Έ λοιπόν εγώ πιστεύω πώς και με αυτόν τον τρόπο θέλουν να μας βγάλουν από την μέση. Εχθρός τους είναι ο Ευρωπαίος άνδρας.

Ο σύγχρονος άνδρας στο λοβοτομημενο μυαλο του νομιζει πως είναι κυνηγός. Έχει βγάλει και την ανάλογη θεωρία: - Ο καλός κυνηγός τρώγει πολλές χυλοπίτες – Έτσι κατάντησε η βασική διατροφή του βλακομουτρου να είναι η χυλόπιτα. Εξ’ ορισμού οι γυναίκες δεν τρώνε χυλόπιτες, τις προσφέρουν και ο μαμάκας τις καταβροχθίζει με βουλιμία. - Γιατί είναι καλός κυνηγός.
Δεν γνωρίζει λοιπόν ο άνδρας πως αυτός που διαλέγει είναι η γυναίκα. Απλά οι τρελάρες αυτές με τα κομπινεζόν τον παραπλανούν και του δίνουν την ψευδαίσθηση του κυνηγού.
Όταν ο παρηκμασμένος νεο-Έλληνας πιάσει την γυναίκα του να τον απατά, δεν πλακώνει στις φάπες αυτήν που τον έκανε ξεφτίλα, αλλά τον άλλο μουνοδουλο που είναι και αυτός θύμα του αρπακτικού που λέγεται γυναίκα. Έτσι πάλι αυτή βγαίνει κερδισμένη και κομπάζει στη συμμορία που ονομάζει «φίλες της» πως δυο βλάκες δέρνονταν σε ξένο γαμιστρωνα.
Έτσι βλέπουμε συχνά οι φίλοι να μαλώνουν και να ψυχραίνουν τις σχέσεις τους εξ’ αιτίας μιας γυναίκας η οποία αργότερα θα εγκαταλείψει και τους δυο.




Οι πονηροί έμποροι που γνωρίζουν καλά την ψυχολογία του αδίστακτου αυτού αρπακτικού, επέβαλαν στον ανόητο και αφελή άνδρα “το διαμαντένιο δακτυλίδι των αρραβώνων”. Κάθε πρόταση γάμου πρέπει τώρα να γίνεται με ένα διαμαντένιο δακτυλίδι αρραβώνων. Μάλιστα το Χόλυγουντ μας έχει διδάξει πώς πρέπει να γίνεται. Ο άνδρας γονατιστός προσφέρει στην “αγαπημένη” του το διαμαντένιο δακτυλίδι των αρραβώνων. Αυτή αν θέλει δέχεται.
Τι σημαίνει όλη αυτή η σημειολογία; Αν μελετήσουμε τα ανάγλυφα της αρχαιότητας θα διαπιστώσουμε πως γονατιστός είναι πάντοτε ο ηττημένος που ζητά έλεος από τον νικητή αυτοκράτορα ή στρατηγό.
Γι αυτό και οι παπάδες μας θέλουν γονατιστούς. Είμαστε οι δούλοι πού ζητούν τον οίκτο του Ιεχωβά. Αυτό ακριβώς σημαίνει το “Κύριε ελέησον”. Δηλαδή “Κύριε αφέντη των δούλων δείξε μου έλεος και μην με σκοτώσεις.” Δεν ζητά να μην τον βασανίσει. Τα βασανιστήρια είναι δεδομένα. Έτσι θα πάμε στον Παράδεισο. “Μετά φόβου και τρόμου”. 'Οταν θα καταξηράνουμε την σάρκα μας.

Γιατί αλήθεια ο άνδρας πρέπει πάντα να πληρώνει σε κάθε στάδιο της ερωτικής του σχέσης; Μετά από αιώνες εκμετάλλευσης του ανδρικού φύλου τώρα οι γυναίκες έχουν χάσει κάθε έννοια της διακριτικότητας. Τελευταίως έχουμε κρούσματα της ποιο χυδαίας αρπακτικότητας.
Γυναίκα ζήτησε από τον σύζυγό της πού ήθελε να κάνουν παιδί, να της καταθέσει στον λογαριασμό της 10.000 Ευρώ για αρχή. Ο άνδρας αυτός είχε δηλώσει ευθαρσώς πως γι’ αυτό τον λόγο νυμφεύθηκε. Ήθελε να αποκτήσει παιδί. Εκεί λοιπόν τον πάτησε το αρπακτικό.
Μία άλλη ζήτησε το εκκαθαριστικό της εφορίας για να βεβαιωθεί για τα εισοδήματα που δηλώνει το μελλοντικό της θύμα. Υπάρχουν όμως και διακριτικότεροι τρόποι που εφαρμόζουν άλλοι. Ζητούν την πληροφορία αυτή να τους την δώσουν οι λογιστές.
Αυτή όμως η απροκάλυπτη συμπεριφορά θα γίνει η αιτία της απελευθέρωσης του άνδρα.
Ο άνδρας αρχίζει πλέον να συνειδητοποιεί όπως είπε κάποτε ο Άντονι Κουήν ¨Το τζάμπα μουνί είναι το πιό ακριβό”. Κάποτε κατηγόρησαν φίλο πως είναι πουτάνες αυτές με τις οποίες σχετίζεται. Αυτός τους απάντησε: ”Ναί μπορεί να γυρνάω με ποινές αλλά δεν παντρεύτηκα κάμπια από αυτές. Πράγμα που κάνατε εσείς.”

Υπάρχουν δύο σχολές για την εκμετάλλευση του δούλου. Η Αμερικανική πού είναι και η αρχαιότερη και η Βρεττανική που είναι και η πιό πονηρη γιατί εκτός των άλλων ωφελημάτων που παρέχει μπορεί ο δουλοκτήτης να ισχυρίζεται πως απελευθέρωσε τον δούλο.
Κατά την Αμερικανική ο αφέντης αγοράζει τον δούλο, θρέφει τον ίδιο, τα παιδιά του, τους γέρους γονείς του , τον φροντίζει όταν αρρωσταίνει, τον κηδεύει όταν πεθαίνει και μέ λίγα λόγια αναλαμβάνει την πλήρη προστασία του.
Κατά την Βρεττανική σχολή γνωστή και ως “μισθωτή σκλαβιά” οι δούλοι έχουν ριφθεί στο καζάνι της ανεργίας Όποτε το επιθυμεί ο δουλοκτήτης παίρνει από το καζάνι τον πιό υγιή, τον πιό έξυπνο, τον πιο υποταγμένο και τον νοικιάζει για όσο χρόνο του συμφέρει. Μετά τον πετά ξανά σαν αχρηστο αντικείμενο μέσα στο καζάνι.
Έτσι “απελευθερώθηκαν” οι δούλοι του Αμερικάνικου νότου. Απλά οι νικητές Βόρειοι εφάρμοσαν το Βρεττανικό μοντέλο της δουλοκτημοσύνης.

Η γυναίκα λοιπόν προτιμά το Αμερικανικό μοντέλο. Θέλει ο άνδρας να θρέφει την ίδια, τα παιδιά της, τους γέρους γονείς της, να την ταίζει, να την γιατροπορεύει, να την χαρτζιλικώνει, να την ντύνει, να την στολίζει με ακριβά κοσμήματα. Καί αυτή θα μαγειρεύει (τώρα δεν το κάνει πιά αυτό αφού είναι μια γυναίκα απελευθερωμένη), Θα πλένει (έπαψε πλέον να το κάνει και αυτό), θα μεγαλώνει τα παιδιά της (προσέξτε το αυτό γιατί οι άνδρες παραπλανημένοι νομίζουν πως τα παιδιά ειναι δικά τους. 'Αρχισε όμως τελευταίως να ζορίζει το πράγμα με το τεστ Ντι ΕΝ Ει. Υπάρχει μάλιστα περίπτωση Γερμανού πολύτεκνου που από σύμπτωση διαπίστωσε πως κανένα από τα πέντε παιδιά του δεν ήταν δικά του και μάλιστα κάθε ένα ήταν και άλλου άνδρα.)
Σε αντάλλαγμα τι θα του προσφέρει; Την ερωτική απόλαυση. Όποτε θέλει αυτή – γι’ αυτό άλλωστε εφηύρε και τον πονοκέφαλο.

Ο άνδρας τελευταίως άρχισε να προτιμά το Βρεττανικό μοντέλο. Τα σοσιαλιστικά προϊόντα της ανατολικής Ευρώπης είναι καλά εκπαιδευμένα στον τομέα αυτό. Με μία εκδρομή στην Τσεχία γιά παράδειγμα μπορεί να παραγκείλει στο δωμάτιο του ξενοδοχείου δυό – δυό τις Τσέχες δυό – δυό στην μπανιέρα ή όπου αλλού θέλει, με κόστος 8,00 Ευρώ εκάστη.
Γιατί λοιπόν να του σπάνε τ' αρχίδια οι κακομούτσουνες, ηλίθιες, χοντρές και απαράδεκτες Ελληνίδες;
Ζήτω λοιπόν το Βρεττανικό μοντέλο.
Καλά θα μου πείτε και τι θα γίνει με την υπογεννητικότητα; Ας κάνουν παιδιά οι Μητροπολίτες, οι Πατριάρχες, οι Κακό- γεροι και οι κακό-γριες. Αυτοί δεν ισχυρίζονται πως ανησυχουν για το θέμα αυτό;(Για δικούς τους βέβαια λόγους, αφού τα μοναστήρια έχουν αδειάσει). Άλλωστε η Εκκλησία έχει τεράστια περιουσία και οι Μητροπολίτες και οι Πατριάρχες τεράστιους μισθούς και όχι μόνο. Είναι καιρός λοιπόν να μας δείξουν τον πατριωτισμό τους και να γίνουν όλοι τους πολύτεκνοι .

Πολύ συχνα προτεινω στον απληροφόρητο άνδρα: “ πως σου φαινεται να καθεσαι σε μια καφετετερια και να ελθει μια γυναικα να σου πει: “Αγορι μου, μου αρεσουν τα ματια σου, τα χειλη σου, τα στοιβαρα σου μπρατσα, το θεληματικο σου πηγουνι. Τι θα ελεγες να παμε το βραδυ στα μπουζουκια (σιγα μην του προτεινει να ακουσουν τα Βραδεμβουργια κονσερτα του Μπαχ), να περασουμε ένα σαββατοκυριακο στον Αστερα της Βουλιαγμενης ή στην Ελουντα του Αγιου Νικολαου της Κρητης, να σου χαρισω ένα σωρο χρυσαφικα, να σου πληρωνω το ενοικιο του σπιτιου, και απο εδώ και περα να μην νοιαστεις πλεον για τον βιοπορισμο σου;”
Γιατι σου φαινεται γελοιο και εξωπραγματικο εάν το κανει μια γυναικα και φυσιολογικο όταν το κανει ο ανδρας;”

Βαλτε το καλα λοιπον στο μυαλο σας: “Παρακαλετό μουνί - ξυνό γαμησι”. Γι’ αυτό και εσεις ακολουθήστε το άλλο ρητό “ξανθο μουνι, τρελλο γαμησι”.





Τώρα πια πολιτικά ορθό είναι να βλέπουμε στις ταινίες, τα θεατρικά έργα και τα σήριαλ ο άνδρας να τρώει σφαλιάρες αδιαμαρτύρητα. Αν γυριστεί ταινία που παρουσιάζει άνδρα να σαλιαρίζει γυναίκα αμέσως εξεγείρονται οι φεμινιστικές συμμορίες, και η ταινία κόβεται. Όλα αυτά βέβαια στα πλαίσια της ισότητας, με την λογική - εκατομμύρια χρόνια μας δέρνατε, τώρα θα τις τρώτε νομίμως-. Βέβαια ξεχνάνε να σας μιλήσουν για την γυναίκα φεουδάρχη που βασάνιζε τον άνδρα δουλοπάροικο.
Στα πλαίσια βέβαια της “ισότητας” διοργανώνονται σεμινάρια και συνέδρια, δίδονται επιδοτήσεις, μόνο για τις γυναίκες. Ακριβώς έτσι εννοούν την ισότητα. Ισότητα ίσον ανισότητα υπέρ των γυναικών.

Οι ψευδο-σοσιαλιστές της πολυθρόνας εφηυραν τώρα την θεωρία της ποσόστωσης. Σου λένε 40% των βουλευτών θα είναι γυναίκες. Έτσι βλέπουμε ένα σωρό τσόκαρα να γεμίζουν τα έδρανα της βουλής. Φωτο-μοντο-μελουδες, πιπατζουδες, δημοσιογράφοι, αθλήτριες, πισοκωλατζουδες, αποτυχημένες ηθοποιοί, μπουζουκο-τραγουδίστριες της νύχτας, στην Ιταλια μάλιστα πουταναρια ολκής και σιχαμερά τραβεστι κάνουν σταδιοδρομία ως αντιπρόσωποι του έθνους.
Γιατί στην Ελληνική Βουλή δεν συναντούμε τορναδόρους, ναύτες, αγρότες, κηπουρούς ή εργάτριες; Μόνοι ικανοί για να μας αντιπροσωπεύσουν στο κοινοβούλιο είναι οι δικηγόροι, οι γιατροί, οι δημοσιογράφοι και τα φωτομοντέλα;
Αυτό συμβαίνει διότι στην Ελλάδα υπάρχει ο χαλύβδινο καθεστώς της κάστας. Μία κάστα όμως αόρατη. Αυτοί πού πραγματικά κυβερνούν, το υπερσύστημα, προωθούν στην βουλή ως εκπροσώπους τους τους υπηρέτες τους, τις ερωμένες τους, τους γιατρούς τους, τους γκεμπελίσκους τους, τους νομικούς τους συμβούλους.
Μετά από εντολή του Υπερσυστήματος γυναίκες καταλαμβάνουν τα Υπουργεία Εξωτερικών και λίγο – λίγο γίνονται αρχηγοί κρατών, πρωθυπουργοί κλπ.

Στην Ελλάδα οι γυναίκες συμβολαιογράφοι είναι πια εννιά στους δέκα σε σχέση με τους άνδρες, ενώ ως δικαστές έχουν πλημμυρίσει το δικαστικό σώμα. Γιατί; Διότι το εκπαιδευτικό σύστημα έχει ταιριάσει απόλυτα με το περιορισμένο μυαλό της γυναικάς.

Η γυναίκα στον Δυτικό κόσμο έχει μία σειρά από προνόμια. Δεν στρατεύεται υποχρεωτικά. Έχει άδεια κυήσεως, μειωμένο ωράριο όταν γεννήσει, βγαίνει πιο νωρίς στην σύνταξη, παλαιότερα υπήρχε η 15ετία. Δηλαδή να βγει στην σύνταξη μετά από 15 χρόνια εργασίας με μειωμένη σύνταξη.
Στην Βρετανία όταν ένα κορίτσι γεννήσει και δημιουργήσει την γνωστή μονογονεϊκή οικογένεια, το κράτος της παραχωρεί σπίτι, σύνταξη και ιατροφαρμακευτική κάλυψη μέχρι να ενηλικιωθεί το παιδί. Αν γεννήσει και δεύτερο παιδί τότε θα έχει λύσει δια βίου το πρόβλημα της συντήρησής της χωρίς να δουλέψει ούτε ένα λεπτό.

Η γυναίκα δεν βλέπει πέρα από την μύτη της. Την έχετε ακούσει να μιλάει με τις φίλες της; Τι λέει; - Το παιδί μου, το αιδοίο μου, τα φράγκα μου, τα ρούχα μου, τα μαλλιά μου, το σήριαλ, ο Σάκης, ο Λάκης, ο Γάκης, η σταδιοδρομία μου (με το να εξετάζει ούρα η με το να επιδιώκει με χίλια μέσα - πολλές φορές πουλώντας έρωτα - την θέση της προϊσταμένης σε μια γελοία Ελληνική δημόσια υπηρεσία, νομίζει πως σταδιοδρομεί).
Ο Αριστοφάνης αναγνωρίζοντας τον περιορισμένο εγκέφαλο των γυναικών στο έργο του Λυσιστράτη γράφει: “Και σαν τι φρόνιμο ή σπουδαίο τάχα μπορεί τάχα να κάνουμε οι γυναίκες πού ζούμε διαρκώς μέσα στα φτιασίδια μας, ντυμένες κροκωτά και στολισμένες με ρόμπες ανοιχτές και με γοβάκια» (στ. 42)

Οι γυναίκες δεν διακρίνονται σε τομείς που απαιτείται αφηρημένη σκέψη. (Μην μπερδεύεστε που γέμισαν τα πανεπιστήμια, τις μαθηματικές σχολές, τις χημικές, τα πολυτεχνεία. Είναι εκεί προς αναζήτηση πλουσίου συζύγου.) Είναι εκεί για να ανεβάζουν την τιμή της μετοχής.
Αχ το πουλάκι μας είναι επιστήμονας κακαρίζουν οι βλακο-γονείς τους. Είδατε ποτέ γυναικά πρωταθλητρια στο σκάκι; Γιατί; Διότι ούτε θέλουν, αλλά ούτε και μπορούν.




“ Ο άνδρας ανακάλυψε τα χρώματα και δημιούργησε την ζωγραφική
η γυναίκα ανακάλυψε την ζωγραφική και δημιούργησε το μακιγιάζ.
Ο άνδρας ανακάλυψε τις λέξεις και δημιούργησε το έπος και τον διάλογο.
η γυναίκα ανακάλυψε τον διάλογο και δημιούργησε το κουτσομπολιό.
Ο άνδρας ανακάλυψε την καλλιέργεια της γης και δημιούργησε την τροφή.
η γυναίκα ανακάλυψε την τροφή και δημιούργησε την δίαιτα.
Ο άνδρας ανακάλυψε τα αισθήματα και δημιούργησε τον ιδεατό έρωτα.
η γυναίκα ανακάλυψε τον έρωτα και δημιούργησε τον γάμο και το διαζύγιο.”

Ακούσαμε σε ραδιοφωνική εκπομπή γυναίκα δημοσιογράφο να λέει: “ τον κοιτάς στα μάτια και αυτός το παίρνει επάνω του. Θέλει ρέγουλα το πράγμα.” Τι εννοεί η φιλτάτη δημοσιογράφος με τη ρέγουλα;
Συμβουλεύει τις απρόσεκτες γυναίκες να μην αποκαλύπτουν τα πραγματικά αισθήματά τους (όταν έχουν) και να είναι συγκροτημένες. Ο άνδρας πρέπει να βρίσκεται υπό πίεση. Μόνον τότε η γυναίκα έχει όφελος από αυτόν.

Ο μουνοδουλος προϊστάμενος άνδρας πάντα θα ευνοήσει την γυναίκα υφιστάμενο αλλά και την γυναίκα συναλλασσόμενη με την επιχείρηση ή την Δημόσια Υπηρεσία και θα ρίξει τον άνδρα. Αποτέλεσμα την θέση των προϊσταμένων την καταλαμβάνουν πλέον οι γυναίκες. Οι άνδρες τώρα είναι οι υπηρέτες των γυναικών για να τις ξεσκονίζουν το αιδοίο. Οι χατζη-Έλληνες αυτό δεν το έχουν προσέξει.
Η γυναίκα ως δημοσία υπάλληλος είναι ικανότατη. Στο στείρο και αποπνικτικό κλίμα μίας δημόσιας υπηρεσίας ταιριάζει απόλυτα. Σύμφωνα με μία άποψη υπάρχουν τέσσερα είδη λαών. Ο λαός πού δημιουργεί πολιτισμούς, ο λαός πού ζώντας μέσα σ’ ένα πολιτισμένο περιβάλλον επηρεάζεται από αυτό και υιοθετεί τον πολιτισμό, ο λαός πού ζώντας μέσα σ’ ένα πολιτισμένο περιβάλλον δεν επηρεάζεται από αυτό και τέλος ο λαός, ο καταστροφέας των πολιτισμών.
Οι Βρετανοί αποικιοκράτες βρήκαν τους Ινδούς να ταιριάζουν τέλεια στον δεύτερο τύπο ανθρώπου. Ο Ινδός είναι ο τέλειος δημόσιος υπάλληλος. Έναν αιώνα αφού έφυγαν από την Ινδία, οι Ινδοί συνέχισαν να συντηρούν ένα απηρχεωμένο ατμοκίνητο σιδηροδρομικό σύστημα χωρίς να κάνουν ούτε μία προσθήκη, ούτε μία βελτίωση. Η νεότερη ατμάμαξα ήταν εβδομήντα ετών, ενώ η παλαιότερη εκατόν πενήντα.
Κάποια στιγμή ένας θερμαστής έδωσε εξετάσεις για να γίνει μηχανοδηγός. Απέτυχε όμως. Ήταν τέτοια η απογοήτευσή του που αυτοκτόνησε. Τέτοια αξία δίνει ο περιορισμένος άνθρωπος σ΄ένα τόσο χαμηλού επιπέδου επάγγελμα. Γι αυτόν είναι ολόκληρος ο κόσμος. Δεν μπορεί να γίνει εφευρέτης, ερευνητής, να χαράξει νέους ορίζοντες, να ωθήσει την ανθρωπότητα σε νέους δρόμους. Θα κάθεται εκεί και θα επαναλαμβάνει μηχανικά αυτά που του έμαθαν.
Ο Νικολάϊ Γκόγκολ στο διήγημά του «Το παλτό» ακριβώς έτσι περιγράφει τον θλιβερό δημόσιο υπάλληλο.
Άς μην ξεχνάμε επίσης πως οι δημόσιοι υπάλληλοι στην Αρχαία Ελλάδα ήταν δούλοι. Τόση αξία δίναν οι προγονοί μας στο επάγγελμα αυτό.




Οι γυναίκες μπήκαν και στον στρατό με την πρόφαση της ισότητας και έχουν πλημμυρίσει τα γραφεία. Δεν θα δείτε ποτέ γυναίκα σε ειδικότητα μάχιμου. Όχι πως δεν μπορούν- αυτά τα λένε για να σας μπερδέψουν. Στους στρατούς των άλλων κρατών πως μπορούν; Οι Έλληνιδες είναι φτιαγμένες από μαρέγκα;
Στα νυχταδικα προσφέρονται πλέον -λεϊντυς ναϊτς- ξέρουν τα μούτρα της νύχτας πως από τις ηλίθιες αυτές βγαίνει τώρα το χρήμα. Γιατί δεν κάνουν και -ντζέντλεμενς ναϊτς;- Γιατί δεν αφήνουν τον άνδρα να μπει σε νυχτερινό κέντρο ασυνόδευτος; Τι ρατσισμός είναι αυτός;
Μια γυναίκα όχι μόνον δεν θα παντρευτεί ποτέ κατώτερο της, αλλά ούτε θα γυρίσει να τον κοιτάξει. Έχετε ακούσει ποτέ μια πλούσια να παντρεύτηκε τον σοφέρ της ή τον υπηρέτη της; Πόσες φορές όμως ακούσαμε για τον προϊστάμενο άνδρα που νυμφεύθηκε την γραμματέα του; Είναι άλλωστε συνηθισμένο φαινόμενο οι γιατροί να νυμφεύονται τις νοσοκόμες. Έτσι ακούμε τους άλλους μαλακό-Ιούνηδες να σχολιάζουν: “καλό μούσι πήρε ο μπάρμπα Γιάννης”.

Αν τύχει και κάποιος άνδρας μέσα στην μαλακό-μουνίασή που τον έχει καταλάβει γυρίσει και κοιτάξει γυναίκα πολύ κατώτερή του, τότε αυτή δεν θα πιστέψει πως σοβαρολογεί. Δεν μπορεί να το χωρέσει το μυαλό της πως μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο.

Γιατί οι κωλόγεροι νυμφεύονται Ρωσίδες, Ρουμάνες, Βουλγάρες, Αλτάνες, ενώ οι γριές Έλληνιδες δεν παντρεύονται Ρώσους, Ρουμάνους, Βουλγάρους, Αλβανούς; Τι να τους κάνουν αφού δεν έχουν λεφτά; Για να τις κάμανε; Αφού μπορούν να βρουν όποιον θέλουν να τις γεμίσει και μάλιστα τζάμπα.
Ήδη στην Ελλάδα οι αλλοδαπές, Ρωσίδες, Ρουμάνες, Βουλγάρες, Αλβανές έχουν παντρευτεί ένα μεγάλο ποσοστό από απόστρατους στρατιωτικούς άνω του βαθμού του Ταξίαρχου. Μερικοί υπολογίζουν τον αριθμό σε πάνω από 15.000 αλλοδαπές. Σε λίγο αυτές θα τσεπώνουν την σύνταξη πού προορίζετο για την Ελληνική οικογένεια. Ας μην μιλήσουμε για την πιθανότητα το σχέδιο αυτό να είναι οργανωμένο από ξένες δυνάμεις. Τα μυστικά μας τα έχουν στα χέρια τους οι πουτάνες του εχθρού.

Η γυναίκα λόγω του κακόψυχου χαρακτήρα της δεν μπορεί να γίνει ούτε γελοιογράφος, ούτε κωμωδιογράφος. Στον χώρο του Αμερικάνικου θεάματος υπάρχει το “one man show” και αφορά άνδρα ηθοποιό που μόνος του πάνω στην σκηνή παρουσιάζει κωμικές παρλάτες. Ακούσατε ποτέ για “one woman show”; Η γυναίκα δεν μπορεί ούτε ένα ανέκδοτο να πει στις φίλες της. Έχει σημαντικότερα πράγματα να κάνει. Να ασκήσει το λειτούργημα του κουτσομπολιού.

Το επάγγελμα της πουτάνας αποδεικνύει την δύναμη των γυναικών. Η πουτάνα είναι ένα ακόμη είδος εγκληματία. Όπως ο μπουγαδο-κλέφτης, ο ληστής, ο εκβιαστής, ο καταχραστής. Μην σας παρασύρουν οι ταινίες τύπου Νίκου Ξανθοπουλου, Μάρθας Βουρτση – Αμάρτησα για το παιδί μου-. Καμμια τίμια γυναίκα δεν θα γίνει πουτανα για να θρέψει το παιδί της. Όλες αυτές οι ιστορίες είναι για να ενοχοποιήσουν για μια ακόμη φορά τον άνδρα.
Ακούσαμε και τους αγραμμάτους της τηλεόρασης να μας μιλούν για την “αγιοσύνη της πόρνης”. Αυτοί αν δεν το κάνουν επίτηδες για να μας αποτρελάνουν, τότε είναι παντελώς ηλίθιοι. Πέρασαν από αυτόν τον κόσμο και δεν κατάλαβαν τίποτε.

Έχετε δει άνδρα πουτανα; 'Όχι βέβαια γιατί μόνον η γυναίκα μπορεί και πουλάει το αιδείο της. Μόνο αυτή έχει το προνόμιο αυτό. Όταν ο άνδρας γίνεται πουτάνα γίνεται τραβεστί - δηλαδή γυναίκα.
Από εδώ προέρχεται και η αντίληψη πως το ρήμα -γαμέω - γαμω- περιγράφει ένα βασανιστήριο. -Θα σε γαμησω- απειλούμε. Για τον χατζη-Έλληνα, τον καλό χριστιανό ποτέ το γαμίσι δεν είναι υπόσχεση, δώρο, ευχαρίστηση. Είναι πάντα τιμωρία. Όπως ο τροχός η τα τσιγκέλια των χριστιανών κοιαιστόρων που βασάνιζαν τους Έλληνες προγόνους μας.

Κατηγορούν μάλιστα τους προγόνους μας πως καταπίεζαν τις γυναίκες! Για πάτε να διαβάσετε το βιβλίο της Δήμητρας Λιάτσα “Τα ψέμματα που λένε για την Ελλάδα” από τις εκδόσεις “ΔΗΛΙΟΣ” για να διαπιστώσετε την ελευθερία που απολάμβαναν οι γυναίκες στην αρχαιότητα. Κανείς όμως χατζη-Έλληνας δεν μιλά για το βιβλίο αυτό επιβάλλοντας την συνωμοσία της σιωπής. Γατί; Για να νομίζουμε πως ήλθε ο Χριστιανισμός για να ελευθερώσει την γυναίκα ενώ στην πραγματικότητα την υποδούλωσε!
Εφ' όσον είναι βασανιστήριο πρέπει ο άνδρας να το πληρώσει ακριβά! Δεν σκέφτηκαν ποτέ πως μπορεί οι πουτανες να διάλεξαν το επάγγελμα αυτό γιατί τους αρέσει! Γιατί είναι άρρωστες νυμφομανείς!

Η γυναίκα και ο πουστης έχουν τα ίδια όπλα. ας διαβάσουμε την αναφορά από τα αρχεία του φον Τρεσκοφ. του πιο εξέχοντος του εγκληματολογικού της αστυνομίας του Βερολίνου στις αρχές του 20ου αιώνα: «είναι πολύ σπάνιο οι ομοφυλόφιλοι να έχουν ισχυρό και τίμιο χαρακτήρα. δεν έχουν την δύναμη της θέλησης και προτιμούν να χρησιμοποιούν τα γυναικεία όπλα της συνωμοσίας, της υποκρισίας, του ψεύδους. δεν φαίνεται να μπορούν να υπηρετήσουν σε υπεύθυνες θέσεις σε οποιαδήποτε κυβέρνηση. στο στενό περιβάλλον ενός μονάρχη αποτελούν συμφορά.»
Στα Ψεδοαρχιλόχεια (Αρχαίοι Λυρικοί “Ιαμβογράφοι”) διαβάζουμε: “ίσος κιναίδου και κακής πόρνης ο νους
(Του πούστη και της βρωμοπόρνης ίδια τα μυαλά)
............................................................................
να χαθούν λοιπόν οι σκρόφες οι αχόρταστες,
η φάρα των ξεκολιαστών και των ξεκολιασμένων.
..............................................................................
Α, να μου χαθεί να μου αποχαθεί θεέ μου Δία,
των πούστηδων η φάρα, η άπιστη, η άστοργη.

Εμένα όμως η καρδιά μου νοιάζεται μονάχα
για Μούσες και σεμνή ζωή,
αφού καλά το ξέρω
πως τέρψη και χαρά και ηδονή αληθινή
είναι μονάχα μία
μη φτάσουμε και δούμε
τον εαυτό μας να γλυκαίνεται
σε αισχρά σμιξίματα.”


Στις αεροπειρατείες, στις πολιορκίες, στις ομηρίες πρέπει πρώτα να απελευθερωθούν τα γυναικο-παιδα! οι άνδρες αντέχουν κάθε είδους κακουχία. είναι αυτό δικαιοσύνη ή ισότητα; αχ αυτές οι ευαίσθητες γυναίκες! και να σκεφθείτε πώς η ιατρική έχει πλέον αποδείξει πώς οι γυναίκες είναι βιολογικά ανθεκτικότερες (όχι ανώτερες) από τούς άνδρες!
Τα κορίτσια μάς λένε οι ηλίθιες δασκάλες ωριμάζουν πιο γρήγορα από τούς άνδρες. Τι σημαίνει ωριμάζουν; Γίνονται Καραθεοδωρηδες στα δώδεκα; Όχι βέβαια Καραθεοδωρηδες δεν θα γίνουν ποτέ. Απλά είναι έτοιμες προς αναπαραγωγή. Όπως οι κότες και οι μπούφοι.
Στις φυλακές οι γυναίκες μπορούν να έχουν μαζί τους τα παιδιά τους! Ωραία παρακαταθήκη για το μωρό. Αυτό αποφάσισε μια κοινωνία που κυβερνάται από ηλιθίους. Που γεννήθηκες αγόρι μου ρωτά η δασκάλα. - Στον κορυδαλλό κυρία. παγωνιά.
Διαρκώς ακούμε από τούς βλάκες χατζη-Έλληνες – προηγούνται οι κυρίες- (και οι παπάδες- ίσως γιατί και αυτοί φοράνε φουστάνια). Αυτό τον νόμο από που τον έμαθαν; Μήπως από την μαμάκα τούς που τούς ψυθίίριζε γλυκά στο πέτσινο αυτάκι τους λογάκια πλύσης εγκεφάλου, ποιηματάκια για την καλή μανούλα, συμβουλές συμπεριφοράς προς τις ομόφυλες τους; Έτσι βασικό σύνθημα του χατζη-Έλληνα έγινε το “όλες οι γυναίκες είναι πουτανες εκτός από την μάνα μας”.
Πότε ακούσατε μια μάνα να λέει συμβουλές για τον καλό πατερούλη που γαμιέται στην δουλειά για να ξύνει η μανούλα το αιδείο της στο σπίτι ή στον καφέ με τις φίλες της;
Έχουμε και την γιορτή της γυναίκας στις 8 Μαρτίου! Της μητέρας ποτέ είναι; Την 2η Κυριακή του Μαΐου. Μάλιστα η γιορτή αυτή πάντα πέφτει Κυριακή. Είναι η μόνη γιορτή που ορίσανε να πέφτει Κυριακή. Τι σύμπτωση και αυτή.
Έτσι η γυναίκα έχει δυο γιορτές. Μια της γυναίκας και μια της μητέρας. Με ποιηματάκια τηλεοράσεις, λουλούδια.
Πότε είναι η γιορτή του πατέρα; Στις 16 Ιουνίου – όταν έχουν κλείσει τα σχολεία. Ω! τι σύμπτωση και αυτή! ούτε ποιηματακια, ούτε τηλεοράσεις, ούτε λουλούδια. και δεν υπάρχει η γιορτή του άνδρα. Καλό κι αυτό!











Τι έχουμε στο τέλος της εγγάμου συμβιώσεως; Αίτηση διαζυγίου επειδή τις παραμελούσε και δεν ενδιαφερόταν για τα παιδιά του! Γγιατί δούλευε σαν το σκυλί από το πρωί έως το βράδυ να μην λείψει τίποτε από τα γαϊδούρια που εξέτρεφε.
Έχουν αγγίξει μάλιστα τα όρια του θράσους απαιτώντας σύνταξη γιατί μένουν στο σπίτι και δεν δουλεύουν. Θέλουν σύνταξη για την νοικοκυρά! Και κανείς μαμάκας όταν τις ακούει να το λένε αυτό δεν τις πλακώνει στις μάπες. Τις κοιτάει σαν χάνος. Πολλές φορές – αν είναι δυνατόν, συμφωνεί μαζί τους!
Άντε τώρα να τα βάλεις μαζί τους σκέπτεται. Θα μου την πέσουν σαν συμμορία από τσακάλια. Που να τα βγάλεις πέρα με το βρωμόστομα τους! Πάλι οι γυναίκες από πάνω!





Προσέξτε την ορολογία: οι γυναίκες που μένουν στο σπίτι και δεν δουλεύουν λέγονται οικοκυρές. Οι άνδρες που μένουν στο σπίτι και δεν δουλεύουν λέγονται τεμπέληδες! Όπως οι πλούσιοι δεν είναι ποτέ τρελοί, αλλά εκκεντρικοί. Μόνον οι φτωχοί είναι τρελοί!




Πάτε σε ένα ΚΑΠΙ να διαπιστώσετε ποιος είναι το ισχυρό φύλο. Οι γριές σε σχέση με τους γέρους είναι σε ποσοστό εννιά στους δέκα. Γιατι; Διότι οι άνδρες κάνουν τις επικίνδυνες δουλειές: μπετατζήδες, ανθρακωρύχοι, αμμοβολιστες, υποβρύχιες καταστροφές, μονάδες αντιμετώπισης εξεγέρσεων. Οι γυναίκες στα γραφεία ανώτεροι υπάλληλοι και υπουρχέσες να τους υπονομεύουν.
Όταν καμιά φορά μια γυναίκα γίνεται ταξιτζής αυτό αποτελεί είδηση για τα απαράδεκτα Μ.Μ.Ε. με τρομπέτες και τρομπόνια και μουσική Βαγκνερ (κυρίως τις βαλκυριες) μας διαλαλούν «ακόμη ένα ανδρικό κάστρο έπεσε!» γιατί όμως σ' αυτό το κάστρο βλέπω μόνο μια γυναίκα ταξιτζού, βουλκανιζατερατζού και όλα τα εις -τζης υπέροχα ανδρικά επαγγέλματα; Γιατί θεωρείται δεδομένο ο άνδρας να ασχολείται με τα – βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα;
Γιατί ο άνδρας να είναι σκατατζής, υδραυλικός, πατωματοματζής; Ειναι σου λένε βαρειά επαγγελματα! Γιατί δεν έχετε δει άρση βαρών γυναικών; Κουνγκ φου γυναικών; Μποξ γυναικών; Μα σε ποιον τα πουλάτε αυτά; Στους παρηκμασμένους χατζη-Έλληνες θα μου πείτε. Ε λοιπόν έχετε δίκιο. Γι' αυτό και αλωνίζετε.

Οι γυναίκες είναι οι πιο φανατικές ταλιμπάν. Πάτε σε μια εκκλησία να δείτε τα ποσοστά των γυναικών! Θα δείτε γυναίκες και τους ομήρους τους - τα παιδιά τους. Υπάρχουν και μερικοί άνδρες που είναι κυρίως γέροι απελπισμένοι που χάνουν την ζωούλα τους, και κάτι υβρίδια ανδρών τα γνωστά – καλά παιδιά-. Πρόκειται απλά για ζώα με ρούχα. Για Αγραμματορθόδοξους φασουλαδοφάγους. Τους γνωρίζεις για να μην τους παίρνεις στα σοβαρά.
Είναι βέβαια εκεί και οι ψάλτες τα υπολείμματα του ανδρικού γένους, τα παρακμασμένα αυτά ρετάλια μιας αχνής ανάμνησης του άνδρα. Αυτοί οι ψευτομουσικοί – τραγουδιστές με τις ανυπόφορες ρινοφωνίες τους, τα αλληλούια, τα ωσανά, τα ταλίθα κουμ, τα ηλι ηλι λαμά σαβαχθανί και τα ατέλειωτα τεριρέμ. Όλα αυτά απευθείας από την συναγωγή που μας τα παρουσιάζουν για Ελληνική μουσική. Η απαράδεκτη επιλεγόμενη “Βυζαντινή μουσική”.





Οι γυναίκες με την έμφυτη δεισιδαιμονία τους μας φέρανε τον χριστιανισμό αυτήν την θεία παλαβομάρα. Διαβάστε τους φιλοσόφους Κέλσο "Αληθής λόγος" και Πορφύριο "Κατά χριστιανών" να το επιβεβαιώσετε.
Στον χριστιανισμό η γυναίκα βρίσκει το καλλίτερο καταφύγιο. Ποια άλλη θρησκεία είναι πιο πρόθυμη να συγχωρήσει τα εγκλήματά της;
Οι “πατέρες της εκκλησίας” τις υβρίζουν συστηματικά και αυτές δεν τις ενδιαφέρει καθόλου. Η συμπεριφορά αυτή είναι προϊόν της πλύσης εγκεφάλου που έχουν υποστεί και έχει βρει τόσο πρόσφορο έδαφος στο περιορισμένο μυαλό τους.
Ας διαβάσουμε μερικά από τα εμέσματα τους: “η γυναίκα είναι ένας ναός χτισμένος πάνω σ’ έναν υπόνομο”, «το να αγκαλιάζεις μια γυναίκα είναι σαν να αγκαλιάζεις ένα τσουβάλι κοπριά», ο Κλήμης ο Αλεξανδρέας, πρώτος στη σειρά των Αλεξανδρέων «πατέρων της εκκλησίας» και διδάσκαλος του Ωριγένη γράφει στο βιβλίο του «παιδαγωγός» 2.33: «μία γυναίκα, αν λάβουμε υπ’ όψιν ποια είναι η φύση της, πρέπει να αισχύνεται γι’ αυτήν».
Αν οι γυναίκες ήλεγχαν τον χριστιανισμό τότε τα θύματα τους – οι Έλληνες – θα ήταν πολλαπλάσια. Θυμηθειτε την εγκληματική συμπεριφορά της Θεοδώρας ή της Ειρήνης της Αθηναίας.

Ο Γεώργιος Γρηγορομιχελάκης στο βιβλίο του «Το βιβλίο που η εκκλησία σου δεν θέλει να διαβάσεις» εκδόσεις "Δαδούχος" Θεσσαλονίκη 2002 γράφει:
«η γυναίκα για την ορθόδοξη εκκλησία είναι «μόλυνση». Η ερωτική συνεύρεση μαζί της (ό,τι πιο φυσικό δηλαδή μπορεί να συμβεί στους ανθρώπους) αποτελεί εστία μολύνσεως όχι μόνο για το σώμα αλλά και για την ψυχή. Σημαίνει το τέλος της ελπίδας για τη σωτηρία. Γι’ αυτό εξαίρονται εκείνοι «που δεν μολύνθηκαν από τις γυναίκες γιατί είναι παρθένοι» (ούτοι εισίν οι μετά γυναικών ουκ εμολύνθησαν· παρθένοι γάρ εισίν - αποκάλυψη ιδ΄ 4).







Ο μοναχός Μιχαήλ γράφει στο βιβλίο του «Η γυναίκα στο βλέμμα και στο λογισμό του ορθόδοξου μοναχού»:
«τα 14 χρόνια που είχα μείνει στο άγιο όρος με είχαν διαβεβαιώσει ότι κάθε γυναίκα είναι μια υποψήφια πόρνη, που έχει επίμονα το μυαλό της μόνο στο σεξ και που μόλις δει τον μοναχό, ως τέλειο όργανο του διαβόλου που είναι, αναλαμβάνει να τον πειράξει και να τον «ρίξει». Οι ασκητικές υποβολές και διδασκαλίες περιέχουν πάρα πολλά περιστατικά που το αποδεικνύουν και το κατοχυρώνουν αυτό ακράδαντα».
Τι κέρδισε λοιπόν η γυναίκα από τον χριστιανισμό;
Προσωπικά σηματοδοτώ την έναρξη της λαίλαπας αυτής για την καταστροφή του πολιτισμού, που ονομάζεται χριστιανισμός, στα 415 όταν φανατισμένοι καλόγεροι υπό τις εντολές του επισκόπου Αλεξάνδρειας Κυρίλλου (η ορθόδοξη εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 18 Ιανουαρίου, επιβραβεύοντας έτσι τις πράξεις του) έγδαραν ζωντανή με κογχύλια, διαμέλισαν και σκόρπισαν τα μέλη της φιλοσόφου Υπατίας σ’ ολόκληρη την Αλεξάνδρεια.
Η γυναίκα αυτή θα έπρεπε να αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση και πρότυπο κάθε γυναίκας, γιατί δεν υπήρξε μόνο φιλόσοφος, μαθητικός και αστρονόμος, αλλά με την εκπληκτική χρήση της Ελληνικής γλώσσας και την ωραιότητά της κέρδισε την δημόσια εκτίμηση.
Όταν αναφερόμαστε στην φιλόσοφο Υπατία πρέπει να υπογραμμίζουμε ιδιαίτερα τις θρησκευτικές αντιλήψεις της. Η Υπατία ήταν εθνική! Δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να είναι Χριστιανή. Η φράση άλλωστε «χριστιανή φιλόσοφος», λόγω του ασυμβίβαστου αυτών των δύο, μοιάζει με ανέκδοτο.
Όταν οι χριστιανοί έσφαξαν την Υπατία, με ποια την αντικατέστησαν; Μήπως με κάποια δική τους φιλόσοφο; Ο χριστιανισμός δεν ανέδειξε φιλοσόφους ποτέ του και μάλιστα γυναίκες. Κύριο μέλημά του, από τη γέννησή του μέχρι την εφαρμογή του, υπήρξε η με κάθε τρόπο, πνευματικά και κοινωνικά, εκμηδένιση της γυναίκας!
Η Υπατία υπήρξε εθνική. Αν θέλει μια γυναίκα να της μοιάσει, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να προσεγγίσει το πρότυπό της μέσα από τον χριστιανισμό. Είναι εντελώς άτοπο».
Γιατί λοιπόν δεν εγκαταλείπει τον χριστιανισμό;

Στο βιβλίο του Έρικ Μπερν «παιχνίδια που παίζουν οι άνθρωποι» εκδόσεις «Διοδος» περιγράφονται λεπτομερώς τα παιχνίδια που παίζουν οι γυναίκες. Ανάμεσά τους : «το στρίμωγμα» (αν θέλεις να περνάς καλά μαζί μου δώσε μου). «το δικαστήριο», « η ψυχρή γυναίκα» (ο άνδρας εκδηλώνει ερωτική διάθεση και η γυναίκα τον απωθεί. απώτερος στόχος η υποταγή). «η πολυάσχολη» (διαρκώς παραπονιέται « είμαι κουρασμένη». στόχο έχει να επιβάλλει τον ρυθμό της).. «αν δεν ήσουν εσύ»… θα μπορούσα να κάνω τόσα πολλά. «κοίτα πόσο σκληρά προσπάθησα»….και το «αγάπη μου»…που χρησιμοποιούν τόσο συχνά οι εκδιδόμενες γιατί απλά δεν θυμούνται το όνομα του θύματος που εκμεταλλεύονται.

Κάθε άνοιξη τα τσόκαρα βγάζουν το εμπόρευμα στη μόστρα. Βυζιά, μπούτια, κώλοι, όλα στην φόρα. Με ένα ταμπελάκι στο σιχαμερό τους ύφος: “μην αγγίζετε”. και ο στερημένος σαλιάρης παθαίνεις Μουνο- ντελίριο και μουνο – κατάθλιψη. είναι πλέον ώριμος προς εκμετάλευσιν. Μια γαλακτοπαραγωγός αγελάδα.
Ο Αριστοφάνης αναγνωρίζοντας τις τεχνικές και τις μεθόδους των γυναικών στο έργο του Λυσιστράτη γράφει: “αν μέσα στο σπίτι μέναμε καλά φκιασιδωμένες και μες’ στις πουκαμίσες μας δειχνόμασταν γυμνές και με τις τρίχες του μουνιού μας ξυρισμένες, την ώρα που θα είχαν στύση οι άνδρες και θα ήθελαν να συνουσιασθούν, εμείς αντί να τους δοθούμε τους διώχναμε ωραία – ωραία, ώ θάκλειναν ειρήνη, είμαι βεβαία. » (στ. 42)





Η γυναίκα στον έρωτα έχει το επάνω χέρι. Ακόμη και μία καραφλή γυναίκα χωρίς ούτε μία τρίχα στο κεφάλι μπορεί αν θέλει να βρει γκόμενο. Ενώ συναντάμε πολύ συχνά έναν γοητευτικό, περιποιημένο, ευγενικό, ευαίσθητο, εύπορο άνδρα να ζει μόνος του ή να συνοδεύεται από γυναίκα πολύ κατώτερή του.

Οι γυναίκες προσπαθώντας να υποσκελίσουν τον άνδρα έχουν υιοθετήσει όλες του τις κακές συνήθειες. Τις βλέπουμε σήμερα να καπνίζουν στον δρόμο σαν λιμενεργάτες, να παίζουν πρέφα στα καφενεία, να βρίζουν ως καραγωγείς και να πίνουν σαν τσαμπουκαλεμένοι καουμπόηδες.
Αυτή είναι βέβαια η συμπεριφορά του δούλου που ζητά να απελευθερωθεί. Θέλει να μοιάσει τον αφέντη του. Τον μιμείται όμως στα φαινόμενα και όχι στην ουσία. Άλλωστε ο πληθωρισμός του φαίνεσθε έχει ρίζες στη έλλειψη του είναι.



Έτσι όταν το θύμα βγάλει το αιδοίο της για καφέ (διότι και οι δυο είναι νευρωτικοί καφεϊνομανείς) θα πληρώσει το θύμα. Όταν το θύμα βγάλει το αιδοίο της για φαγητό θα πληρώσει το θύμα. Όπου και να πάνε πληρώνει το θύμα. Το θύμα παίρνει τηλέφωνο το αιδοίο της στο κινητό όταν το αιδοίο της του κάνει αναπάντητη (διότι σιγά μη ξοδευθεί το αιδοίο της για να μιλήσει με το θύμα). Ο χατζηέλληνας την παίρνει με το αμάξι του από το σπίτι της και ο μαλακας την γυρίζει στο σπίτι της και μερικές φορές της ανοίγει και την πόρτα!, (διότι σιγά μη χρησιμοποιήσει το αιδοίο της τις δημόσιες συγκοινωνίες ή το δικό της αυτοκίνητο). ο μαλακας βάζει πάντα την βενζίνη (και ότι άλλο χρειάζεται)ι όπου κι αν πηγαίνουν. Ο μαλακας τα σκάει... και το αιδοίο, στο πλαίσιο της εμπορικής συναλλαγής, του κάθεται (όποτε αυτή και αν, γουστάρει, διότι όλα αυτά μπορούν να επιτευχθούν και στα πλαίσια της ελπίδας δηλ. ελπίζω ερωτική συνεύρεση= πληρώνω.)





Σύμφωνα με τη μαρτυρία μίας Ρουμάνας λαθρομεταναστριας, ενώ στην πατρίδα της κανείς δεν γυρνούσε να την κοιτάξει, τώρα στην Ελλάδα περνάει ζωή και κότα αρμέγοντας τρεις μουνόδουλους βλακο-Έλληνες. Στην πατρίδα της στέλνει το μήνυμα: όλες οι Ρουμάνο-πουτάνες ελάτε στην Ελλάδα.. υπάρχουν ατελείωτα κοροΐδα). Αν το θύμα είναι και φραγκάτος με mercedes, βίλα στη θάλασσα και ρετιρέ και της κάνει ακριβά δώρα, το αιδοίο θα τον ανταμείψει με πολλά κόλπα ερωτικά με αποτέλεσμα να πάθει αιδοιο -παράκρουση και μουνο-εξάρτηση και να της παραδοθεί ολοκληρωτικά. Διότι με τον πλούσιο διανοίγεται η προοπτική ενός εξαιρετικά επωφελούς γάμου, δηλαδή η απόκτηση μόνιμου χορηγού του αιδοίου της (ας θυμηθούμε την περίπτωση του Τ. Β. , γνωστού μπουζουκο-αοιδού όπου όλη η οικογένεια της συζύγου του ζούσε παρασιτικά από αυτόν, για να μάθει τελικά πως το παιδί που πλήρωνε δεν ήτανε δικό του).
Τελευταίως παρατηρείται το φαινόμενο του επωφελούς γάμου με αποπομπή του συζύγου. Το σχέδιο είναι απλό. Η πονηρή εκμεταλλεύτρια παντρεύεται κάποιο θύμα, του κάνει ένα παιδί και αμέσως καταθέτει αίτηση διαζυγίου όπου ζητά διατροφή για αυτήν και τα παιδιά της. Απαιτεί ο σύζυγος να φύγει από το σπίτι του πατέρα του ή το δικό του (ας θυμηθούμε την περίπτωση Ελληνίδας πολιτικού σοσιαλίστριας που κέρδισε διατροφή 11.000 ευρώ μηνιαίως από τον πλούσιο επιχειρηματία σύζυγο της και του πήρε το 300 τ.μ. διαμέρισμα).
Πολλές φορές κατηγορεί το θύμα για κακοποίηση της ιδίας και των παιδιών της με αποτέλεσμα αν το θύμα είναι δύστροπος, να οδηγηθεί στην φυλακή. (θυμάστε την περίπτωση Δουρή;) ποιος θα πιστέψει πως μια τρυφερή, ευαίσθητη, εύθραυστη, αδύναμη γυναίκα είναι ικανή να κακοποιεί τα παιδιά της, να ξυλοκοπά τον σύζυγο της και μερικές φορές να βιάζει; (Ναι καλά διαβάσατε και οι γυναίκες μπορούν να βιάζουν, να κακοποιούν γέρους και ανήμπορους γενικά και να παρενοχλούν σεξουαλικά ανήλικα αγόρια. Όταν όμως βλέπετε μια γυναίκα να πιάνει το κωλαράκι ενός παιδιού κανείς δεν θα την συλλάβει για παιδεραστία. Για να τολμήσει να πιάσει ένας άνδρας το κωλαρακι ενός μικρού παιδιού! Κατευθείαν θα τον πάνε χειροπόδαρα, τον άθλιο παιδεραστή! )




Το βλέπουμε συχνά στις ανδρικές τουαλέτες, στα ανδρικά λουτρά σε κάμπινγκ ή γυμναστήρια. Οι γυναίκες μπαίνουν με θράσος ελεύθερα χωρίς κανείς να διαμαρτύρεται. Για τολμήστε να μπείτε στα γυναικεία. Στις ΗΠΑ σας βάζουν κατευθείαν στην φυλακή.





Διαβάζουμε στον Σιμωνίδη τον Αμοργίνο , τον ιαμβογράφο.
“Απ΄την καλή γυναίκα καλλίτερο τίποτα
ούτε απ την κακή χειρότερο άλλο”
(Κλήμης Αλεξ. Στρωματείς 6. 744)

Στο ποίημά του πού παρομοιάζει τις γυναίκες με διάφορα ζώα (Στοβαίος Fl 73. 61) διαβάζουμε:

“γιατί το μέγιστο κακό του Δία η γυναίκα.
Κι όποιος νομίζει πως κέρδος του είναι που παντρεύτηκε,
γι' αυτόν η συμφορά του ακόμη πιο μεγάλη.”

“Αυτό το μεγάλο κακό μας το έδωσε ο Δίας να το έχουμε,
και χαλκά στα πόδια μας το πέρασε άπιαστο,
γι' αυτό και ο Άδης πολλούς άνδρες δέχτηκε,
για γυναίκα που έβγαλαν μαχαίρι”


Υπάρχει και μια άλλη παράμετρος που παραμένει ερμητικά κλειστή. Ο ομοφυλόφυλος άνδρας θεωρείται πως ευθύνεται για την διάλυση της οικογένειας. Ποτέ δεν κατηγορήθηκε μια ομοφυλόφιλη γυναίκα πως διέλυσε το σπίτι της για να ζήσει με την γκόμενα της. Στην μποζουκο-Ελλάδα όταν ένας άνδρας δεν έχει γκόμενα είναι ύποπτος ομοφυλοφιλίας. Όταν μια γυναίκα “βγαίνει με τις φίλες της” δεν είναι ποτέ ομοφυλόφιλη! Ρίξτε μια ματιά τι γίνεται στους δρόμους! Έχει γεμίσει ο τόπος με ομοφυλόφιλες που βγαίνουν τρεις και τέσσερις μαζί.
Αν τις ρωτήσετε θα σας πουν πως εξαφανίστηκαν οι άνδρες. Αν κάποιος τις πλησιάσει, θα τον προσβάλουν βάναυσα και θα τον ξαποστείλουν με την επωδό “άντε ρε μαλάκα”.







ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΛΑΪΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

“Θέλω στα μπουζούκια
απόψε να με πας,
για δικό μου κέφι
τα φράγκα να σκορπάς”




Γιώργος Μητσάκης

Το τραγούδι αυτό γράφτηκε επί παραγγελία από τους μαγαζάτορες των νυχτερινών κέντρων οι οποίοι γνώριζαν πολύ καλά τις κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες που επικρατούσαν στις δεκαετίες του 50 και του 60.
Ο άνδρας είχε τα φράγκα και η γυναίκα τον τρόπο να τον βάλει στο βρακί της. Αυτό ήταν γεγονός. Οι μαγαζάτορες των νυχτερινών κέντρων ήθελαν τα φράγκα των ανδρών γι' αυτό και προέτρεπαν τις γυναίκες μέσα από τα καψουροτράγουδα που αυτοί με παραγγελίες κατασκεύαζαν να τους σπρώξουν στην άλογη σπατάλη που θα γέμιζε τα δικά τους ταμεία.
Άλλωστε μία γυναίκα θα μπορούσε με το δίκιο της να κομπάσει:
“είμαι εγώ γυναίκα φίνα ντερμπεντέρισσα
πού τους άνδρες σαν τα ζάρια τους μπεγλέρησα”
Τα καψουροτράγουδα χαρακτηρίζουν τα μέλη αυτά του ανδρικού φύλου που έχουν απωλέσει τον ανδρισμό τους και έχουν γίνει υποχείρια των γυναικών.
Χαρακτηριστικό της κατάστασης αυτής είναι το τραγούδι «Λίγο – λίγο θα με συνηθίσεις» (Σε στίχους Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, μουσική Απόστολου Καλδάρα με ερμηνευτές τον Γιώργο Νταλάρα, τον Μιχάλη Μενιδιάτη, και την Γιώτα Λύδια):

Μ' αφήνεις τώρα που έμαθα κοντά σου
και ζω μονάχα για τον έρωτά σου
κι είμαι κομμάτι από την καρδιά σου
όχι όχι μη με παρατάς όχι όχι κι ας μη μ' αγαπάς

Μείνε μαζί μου και μη μ' αγαπήσεις
μόνο τα χάδια σου να μου χαρίσεις
και λίγο λίγο θα με συνηθίσεις
όχι όχι μη με παρατάς όχι όχι κι ας μη μ' αγαπάς

Τι θα γίνω μες στη ζωή αν ξυπνήσω ένα πρωί
και κοιτάξω την αγκαλιά μου από μέσα να λείπεις εσύ

Μείνε μαζί μου και μη μ' αγαπήσεις
μόνο τα χάδια σου να μου χαρίσεις
και λίγο λίγο θα με συνηθίσεις
όχι όχι μη με παρατάς όχι όχι κι ας μη μ' αγαπάς

Όταν ο φτωχός φάει την χλαπάτσα του δεν θα πάει σε ακριβά κέντρα για να ακούσει «Αρχοντο – Ρεμπέτικα» αλλά «Στ’ Αποστόλη το κουτούκι»

(Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου
Μουσική: Απόστολος Καλδάρας
Ερμηνευτές: Γρηγόρης Μπιθικώτσης)


Στ’ Αποστόλη το κουτούκι
στ’ Αποστόλη το κουτούκι
στ’ Αποστόλη το κουτούκι
πήγα κι άκουσα μπουζούκι.
Και στο στενό το μαγαζί
μπήκε κι ο πόνος μου μαζί.

Κι όπως έκλαιγε το τέλι
κι όπως έκλαιγε το τέλι
κι όπως έκλαιγε το τέλι
έκλαψα κι εγώ μαζί.

Αποστόλη αδερφέ μου
Αποστόλη αδερφέ μου
Αποστόλη αδερφέ μου,
σαν πονάς τι κάνεις, πε μου.

Πώς νταγιαντιέται ο χωρισμός
και της γυναίκας ο καημός;

Αποστόλη αδερφέ μου
Αποστόλη αδερφέ μου
Αποστόλη αδερφέ μου,
πες μου εσύ που ’σαι παθός.

Και στο στενό το μαγαζί
μπήκε κι ο πόνος μου μαζί.
Κι όπως έκλαιγε το τέλι
κι όπως έκλαιγε το τέλι
κι όπως έκλαιγε το τέλι
έκλαψα κι εγώ μαζί.


Εκεί «Στο τραπέζι που τα πίνει, λείπει το ποτήρι της, Λείπουν τα γλυκά της λόγια, που άκουγε απ' τα χείλη της

(Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου
Μουσική: Απόστολος Καλδάρας
Ερμηνευτές: Στέλιος Καζαντζίδης)



Η θύμησή σου τη νύχτα αυτή
Μες στην καρδιά μου, είναι καρφί

Όπου ρίξω την ματιά μου
βλέπω την σφραγίδα σου
κι αν ματώνει η καρδιά μου
ζω με την ελπίδα σου

Εύχεται στο τραγούδι «Τι να σου κάνει μια καρδιά» Μακάρι νά΄χα δυο καρδιές μες στην ζωή την ψεύτρα η μια να λειώνει στις φωτιές κι άλλη να 'ναι πέτρα.


(Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιανόπουλου
Μουσική: Αντώνης Καμινάρης
Ερμηνευτές: Γρηγόρης Μπιθικώτσης)



Μες την ζωή μου τη πεζή
και τη βασανισμένη
τι να σου κάνει μια καρδιά
κι αυτή σακατεμένη

Μακάρι να'χα δυο καρδιές
η μια για να πονάει
κι όταν την πνίγουν οι καημοί
η άλλη να γλεντάει

Μπροστά στην κατάντια του αυτή και την αγαμία του ο άνδρας θα στραφεί σε ότι φορά φουστάνια, είτε είναι πλυμένο, αγράμματο, Έτσι λιγουρεύεται την «τσιγκάνα στο τσαντίρι της» ή τραγουδά για ένα «γαρύφαλο στ’ αυτί» και αναζητά «που είναι το τσαντήρι σου για να ‘ρθω να σε πάρω»
Σύντομα θα αναζητήσει τις «όμορφες στην Βαγδάτη» διότι ως γνωστόν οι τσιγκάνες που κατάγονται από την Ινδία εμφανισιακά δεν διαφέρουν από τις Ιρακινές
(Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου
Μουσική: Στέλιος Χρυσίνης)

Μες την όμορφη Βαγδάτη
θα σου χτίσω ένα παλάτι
για την πλάνα ομορφιά σου
την γλυκιά την ξακουστή
να σε βλέπουν και να λένε
αχ πια πριγκίπισσα ειν ‘ αυτή

Ωωωωωω φιλντισένιους αργιλέδες
και μπουζούκια με γιαρέδες
θα ‘χω για χατίρι σου
τα σεκλέτια σου να πίνεις
στ’ αργυρό ποτήρι σου

Στα βελούδα θα ξαπλώνεις
και τη φούστα σου θ’ απλώνεις
κι αραπάδες θα σου λένε
το γιαλέλι το γλυκό
και θα γέρνω εγώ κοντά σου
και γλυκά θα σε φιλώ

Ωωωωωω φιλντισένιους αργιλέδες
και μπουζούκια με γιαρέδες
θα ‘χω για χατίρι σου
τα σεκλέτια σου να πίνεις
στ’ αργυρό ποτήρι σου

Έτσι την δεκαετία του ’50 την Ελλάδα θα πλημμυρίσουν οι Μαντουβάλες και οι Συγκουάλες


Κάποτε η Ινδία κατέκτησε τους Έλληνες. Αυτή η κατάκτηση ήταν φαντασμαγορική, γεμάτη χρώματα, μουσικές και τραγούδια. Συνέβη στις αρχές της δεκαετίας του '50 με μία ταινία. Είχε τίτλο "Μαγκάλα, το ρόδον των Ινδιών" (Aan). Η παγκόσμια επιτυχία αυτής της ταινίας αποτέλεσε την αφορμή να ξεκινήσει μία ευρεία εισαγωγή ταινιών από την Ινδία στην Ελλάδα. Μία ανταλλαγή που κράτησε κάπου 15 χρόνια, με τη μεγαλύτερη συχνότητα μεταξύ των ετών 1958-1962. Εκατό και πλέον ταινίες προβλήθηκαν στην Ελλάδα, όχι πάντα οι καλύτερες, με θέματα κοινωνικά, ερωτικά, ιστορικά ή μυθολογικά. Χαρακτηρίζονταν από έντονο μελοδραματισμό και εκείνο που τις έκανε ιδιαίτερα αρεστές ήταν τα άφθονα τραγούδια που περιείχαν. Τα τραγούδια στις ινδικές ταινίες δεν ερμηνευόταν από τους ίδιους τους ηθοποιούς όπως πιστευόταν, αλλά από διάσημους playback τραγουδιστές. Κορυφαίες ανάμεσα στις γυναίκες τραγουδίστριες υπήρξαν η Lata και η Shamshad. Διασημότεροι μεταξύ των ανδρών ήταν ο και ο Mukesh. Οι συνθέτες που μονοπώλησαν τη μουσική επένδυση των ινδικών ταινιών ήταν ο Naushad και οι Shankar - Jaikishan.
Φωτεινά παραδείγματα εκείνων των ινδικών λαϊκών μιούζικαλ και με τεράστια εμπορική επιτυχία, υπήρξαν "Ο αλήτης της Βομβάης" (Awaara) και η θρυλική "Γη ποτισμένη με ιδρώτα" (Mother India). Χείμαρροι δακρύων χύθηκαν την εποχή εκείνη για τις πρωταγωνίστριες Ναργκίς και Μαντουμπάλα. Η επιτυχία των ινδικών έργων, είχε σαν αποτέλεσμα να επισκεφθούν την Ελλάδα διάσημες Ινδές ηθοποιοί, όπως η Ναργκίς και η
Νούταν.
Εκείνο που άρεσε στους Έλληνες θεατές περισσότερο στις ινδικές ταινίες, ήταν τα τραγούδια τους. Αυτό κέντρισε το επιχειρηματικό δαιμόνιο ορισμένων Ελλήνων λαϊκών συνθετών που διασκεύασαν ή αντέγραψαν ινδικά τραγούδια, και με ελληνικούς στίχους τα παρουσίασαν ως δικά τους δημιουργήματα. Με αυτόν τον τρόπο η εισβολή της Ινδίας και στην ελληνική μουσική ήταν αναπόφευκτη. Παραδόξως εκείνα τα τραγούδια που στο σύνολο της ελληνικής δισκογραφίας των δεκαετιών 1950-1960 αποτελούν μικρό ποσοστό, έμειναν παρ' όλα αυτά διαχρονικά, θα λέγαμε ίσως και κλασσικά. Αποτελούν πλέον αντιπροσωπευτικά "ελληνικά" λαϊκά τραγούδια εκείνης της περιόδου.





Γνωστότερα παραδείγματα: "Αυτή η νύχτα μένει", "Καρδιά μου καημένη", "Όσο αξίζεις εσύ" κ.ά. Το όνομα της διάσημης Ινδής ηθοποιού Μαντουμπάλα έγινε θρύλος στην Ελλάδα με τις μεγάλες επιτυχίες του Στέλιου Καζαντζίδη: "Μαντουμπάλα" και "Αράπικα κορμιά".
Όμως σύντομα αυτές οι διασκευές ή αντιγραφές έγιναν αντιληπτές και τα τραγούδια εκείνα κατακεραυνώθηκαν μέσω του Τύπου με χαρακτηρισμούς όπως: Ινδοπρεπή, Ινδιάνικα, Ινδο-γυφτοειδή κατασκευάσματα κλπ. Έτσι τα ινδικά τραγούδια και η μόδα τους έληξαν άδοξα.

Μανουήλ Τασούλας

Προτείνονται τα βιβλία:
"Ινδοπρεπών αποκάλυψη" (Ελένη Αμπατζή - Μανουήλ Τασούλας εκδόσεις ΑΤΡΑΠΟΣ) "Ναργκίς" (Μανουήλ Τασούλας εκδόσεις ΟΔΟΣ ΠΑΝΟΣ)



Υπήρχαν ένα σωρό άνδρες πού καταστράφηκαν οικονομικά από τις γυναίκες ενώ άλλοι τόσοι ήταν πρόθυμοι να καταστραφούν οικονομικά αλλά και συναισθηματικά, ηθικά, ή κοινωνικά για να διαπιστώσουν αν το αρπακτικό πού έπεσε επάνω τους, τους αγαπά πραγματικά.
Έτσι ακούμε τον λαϊκό βάρδο Στέλιο Καζαντζίδη σε κατάσταση απελπιστική πού είναι να τον κλαίνε και οι ρέγκες (σε στίχους Πυθαγόρα και μουσική Βασίλη Βασιλειάδη) να σπαράζει:

“Θα τα κάψω τα ρημάδια τα λεφτά μου
για να δώ αν την καρδιά μου ή το χρήμα αγαπάς

Πώς θα μάθω τι ζητάς
Κι αν αλήθεια μ’ αγαπάς.

Πήρες την καρδιά μου
Πάρε τα λεφτά μου
Πάρτα και χαλάλι σου
Ξέρεις πως πονάω
Ξέρεις πως ζητάω
Μόνο την αγάπη σου.

Αφιβάλλω και πονώ
Κι άκρη δεν μπορώ να βρώ.

Σύντομα όμως οι αμφιβολίες του θα γίνουν πραγματικότητα και η απελπισία του θα τον οδηγήσει να πεί (Σε στίχους Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου και μουσική Απόστολου Καλδάρα) :
“Ρίχτε στο γυαλί φαρμάκι, μονορούφι να το πιώ.
Είναι ο πόνος μου μεγάλος κι η φουρτούνα που περνώ.

Ήταν γλυκό το στόμα της
Μα ψεύτικη η αγάπη της
ψεύτικη η αγάπη της
Μα ανάθεμα τα χείλη της.

Ρίχτε στο γυαλί φαρμάκι, να το πιώ σαν το κρασί.
Για δυό μάτια που έχω χάσει, μαύρη βλέπω την ζωή.

Έτσι ο εξευτελισμένος άνδρας ρίχνει το δάκρυ κορόμηλο. Για μια στιγμή συνειδητοποιεί την κατάντια του και προσπαθεί να δικαιολογηθεί (Σε στίχους Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου και μουσική Απόστολου Καλδάρα με ερμηνευτή τον Στέλιο Καζαντζίδη):
“ Ποιος θα με πληροφορήσει ποιος μπορεί να μου το πεί
όταν ένας άνδρας κλαίει από αγάπη αν είναι ντροπή.

Όταν τα μάτια τα ανδρικά τα δείτε δακρυσμένα,
Τι έχουν και δακρύζουνε ρωτήσετε εμένα.

Για να κλαίει ένας άνδρας θα χει αιτία σοβαρή
(Το πόσο σοβαρή όμως είναι η αιτία το θέλει το εθελόδουλο του χαρακτήρα του)
Μια χαμένη αγάπη κλαίει, κλαίει μια καταστροφή.


Όποιος με κατηγορήσει για τα δάκρυά μου αυτά,
Δεν θα έχει αγαπήσει, ούτε θα ΄χει και καρδιά.

Το τραγούδι αυτό έρχεται να απαντήσει στο (Σε στίχους Πυθαγόρα και μουσική Γιώργου Κατσαρού με ερμηνεύτρια την Μαρινέλλα):

Να μ΄αγαπήσεις είναι αργά
Και γνώμη να σου αλλάξω
Τρέξε να βρείς την μοίρα σου
Κι εγώ καιρό να κλάψω

Στο καλό καημέ μου πικρέ
Κι αγαπημένε
Και μην κλάψεις για μένα ποτέ
Οι άνδρες δεν κλαίνε, δεν κλαίνε


Υπάρχουν άλλοι που την κατάντια του αυτή την δικαιολογούν (Σε στίχους Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, μουσική Σταύρου Ξαρχάκου με ερμηνεύτρια την Μελίνα Μερκούρη):

Τι έχει και κλαίει το παιδί
Κανείς δεν βγήκε για να δεί
Μα το λυπήθηκε η αυγή
Που πόνεσε τόσο πολύ.

Στο παραθύρι το κλειστό
Κλαίει το παράπονό του
Ένα παιδί που αγάπησε
Κι έμεινε μοναχό του

Το παραδέχεται πώς την αγαπούσε όμως (Σε στίχους Πυθαγόρα μουσική Ζακ Ιακωβίδη με ερμηνετή τον Γιάννη Πάριο):
Την αγαπούσα παραδέχομαι
Ήταν το δεύτερο εγώ μου.

Γι’ αυτό και πήγε στα βράχια της Πειραϊκής (Σε στίχους Πυθαγόρα μουσική Νάκη Πετρίδη με ερμηνευτή τον Στέλιο Καζαντζίδη) και ονειρεύεται πως:
Παντρεύεται με την μικρή που τον κατάντησε μπεκρή.
Κλαίει ο Στέλιος ο μπεκρής
Πονάει για την μοίρα του και για τον χαρακτήρα του
Και για την άπιστη μικρή που τον κατάντησε μπεκρή.

Έτσι μπορεί να οδηγηθεί στις εσχατιές της ξεφτίλας και γονατιστός να την εκλιπαρεί φωνάζοντας “Μη φεύγεις μη”

(Στίχοι: Πυθαγόρας
Μουσική: Mallory-Renard
Ερμηνευτές: Γιάννης Πάριος)


Μη φεύγεις μη, με πόνο σου φωνάζω,
σαν ναυαγός στο κύμα σ' αγκαλιάζω.
Μη φεύγεις μη, χωρίς εσένα χάνομαι, το αισθάνομαι.
Δεν μπορώ, το τέλος μου είν' εδώ.

Μη φεύγεις μη, με δάκρυα στο λέω,
το λάθος μου θά' ναι το τελευταίο.
Μη φεύγεις μη, κι αν έχω φταίξει νιώσε με
και σώσε με μια στιγμή απ' την καταστροφή.

Στον κόσμο αυτό τι θά' χω να λέω πως υπάρχω,
δεν θά 'ναι πια δικός μου ούτε κι ο εαυτός μου,
σα νά 'μαι κυπαρίσσι, βοριάς θα με τσακίσει αν θα σε χάσω.


Ο αφελής και απληροφόρητος άνδρας δεν μπορεί να καταλάβει πως μία γυναίκα δεν παντρεύεται ποτέ παρακατιανό ή και ίσο αν μπορεί να βρεί κάποιον με λεφτά. Το βέβαιο είναι πως θα περιφρονήσει ένα σπίτι που φτιάχτηκε “Πετραδάκι – Πετραδάκι”

(Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου
Μουσική: Απόστολος Καλδάρας
Ερμηνευτές: Μιχάλης Μενιδιάτης)


Πετραδάκι-πετραδάκι
για τα σένα το ’χτισα
της αγάπης το τσαρδάκι
κι όμως δε σ’ απόχτησα.

Τα ψηλά τα σκαλοπάτια
όσες τ’ ανεβήκανε
βρήκαν πλούτη, μεγαλεία
μα καρδιά δε βρήκανε.

Για μια πλούσια αγάπη
τη δική μου πρόδωσες
και το ταπεινό τσαρδί μου
μου το περιφρόνησες.

Φλόγες άναψα ένα βράδυ
το τσαρδάκι το ’καψα
κι ύστερα πάνω στη στάχτη
μοναχός μου έκλαψα.



Στα μπεκρουλιάσματα δεν πάει πίσω η γυναίκα αν και το όνομα το έχει ο άνδρας. Η γυναίκα μπεκρουλιάζει μόνη της και έτσι κανείς δεν τη βλέπει για να την κατηγορήσει
Έτσι (σε στίχους Πυθαγόρα, μουσική Βασίλη Βασιλειάδη με ερμηνεύτρια την Χαρούλα Αλεξίου):

Όταν πίνει μια γυναίκα κι όταν παραφέρεται
Μη την επαραξηγείτε πως πονάει δεν ξέρετε.


Όταν πίνει μια γυναίκα κάθε βράδυ μ’ άλλονε
Έχει ζήσει κάποιο δράμα και καημό μεγάλονε

Μού λέτε πιά να μην μεθώ γιατί δεν επιτρέπεται
Μα της καρδιάς μου τον καημό εσείε δεν τον εξέρετε.

Σύντομα ο απατημένος άνδρας θα συνειδητοποιήσει πως τά έχει μπλέξει με μία διπρόσωπη και απηυδυσμένος θα πεί (Σε στίχους Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, μουσική Αντώνη Ρεπάνη με ερμηνευτή τον Αντώνη Ρεπάνη):

Σβήσε με κυρά μου απ’ τα τεφτέρια σου
Κι άντε να ανταμώσεις ξανά τα ταίρια σου

Στα όπα – όπα σ’ είχα και σε ζηλεύανε
Να βρούνε τέτοιον άνδρα κι άλλες γυρεύανε

Δώσε την καρδιά σου σε άλλο πρόσωπο
Και μαζί του τώρα παίξε ρόλο διπρόσωπο

Ταυτόχρονα όμως θα τον τρώει η αγωνία σπαράζοντας (σε στίχους Πυθαγόρα, μουσική Gerrato - Ferez με ερμηνευτή τον Γιάννη Πουλόπουλο):

Έχω μια υποψία που ζυγώνει σαν μπόρα
Θέλω απάντηση τώρα απ’ το άγχος να βγώ

Αν δεν είσαι αυτή που είσαι
Πως στ’ αλήθεια μ’ αγαπούσες
Μια ζωή να προσποιείσαι
Πώς μπορούσες;
Πώς μπορούσες;

Σύντομα όμως θα κατανοήσει πως (Σε στίχους Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, μουσική Απόστολου Καλδάρα με ερμηνευτή τον Γιώργο Νταλάρα):

Δεν φταίς εσύ, η φαντασία μου τα φταίει
Που σ΄έπλασε όπως ήθελε αυτή

Μά ποιο είν΄εκενο το όνειρο που βγαίνει πάντα αλήθεια
Και δεν αφήνει χαρακιές στις περισσότερες καρδιές
Και μια πληγή στα στήθια

Δεν φταίς εσύ, η φαντασία μου τα φταίει
Γι αυτό μην κλαίς που φεύγω βιαστικά
Σε μένα πιά ταιριάζει για να κλάψω
Για της καρδιάς μου τα χαμένα ιδανικά.

Η μάνα του όμως σαν γυναίκα που είναι τον προειδοποίησε έτσι όταν το κατάλαβε φώναξε “Μάνα μου δεν σε άκουσα”

(Στίχοι: Πυθαγόρας
Μουσική: Γιώργος Κατσαρός
Ερμηνευτές: Γιώργος Νταλάρας)


Κάτω στο ρέμα κάτω στον ποταμό
βγαίνει τις νύχτες μια μάγισσα

Ήμουν αγόρι θλιμμένο και χλωμό
κάτω στο ρέμα κάτω στον ποταμό
ήμουν καράβι και ναυάγησα

Μάνα μου την αγάπησα μάνα μου δε σε άκουσα
μάνα μου μαυροφόρα με μάνα μου και συγχώρα με

Κάτω στο ρέμα κάτω στη ρεματιά
σαν το λαβάκι με λάβωσε

Τρέχει το αίμα μου μαύρο απ' την καρδιά
κάτω στο ρέμα κάτω στη ρεματιά
ήταν αγάπη και με σκλάβωσε

Μάνα μου την αγάπησα μάνα μου δε σε άκουσα
μάνα μου μαυροφόρα με μάνα μου και συγχώρα με


Κάθε περιφρονημένος, αδύναμος, αδικημένος και ανήμπορος θα ελπίσει στην “Θεία δικαιοσύνη” αγνοώντας την Αισώπεια ιστορία για την “Θεία και την ανθρώπινη δικαιοσύνη” λέγοντας “να δείς κι εσύ τι έχεις να πάθεις στον άλλο κόσμο” (Σε στίχους Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, μουσική Σταύρου Τζουανάκου και Ερμηνευτές την Βίκυ Μοσχολιού και τον Σταύρο Τζουανάκο)

Βασανιστήρια μου έκανες πολλά
Και η αγάπη που σου είχα πήγε στράφι
Μά είναι και θεός που βλέπει από ψηλα
Και ένα-ένα στο τεφτέρι του τα γράφει.

Κι αν τσαλαπάτημα είμαι καθενός
Και μες στον βούρκο που με πέταξες κυλιέμαι
Μά είναι και θεός που βλέπει από ψηλα
Και με την σκέψη αυτή παρηγοριέμαι

Σύντομα λοιπόν θα πεί (σε στίχους Πυθαγόρα, και μουσική
Απόστολου Καλδάρα)

Δεν πιστεύω πιά γυναίκα γιατί έπαθα ζημιές
Οι εννιά από τις δέκα φέρνουνε καταστροφές

Κάνε μου αν θές παρέα
Μα γι’ αγάπες μη μου λές.

Ή θα βαυκαλίζεται πιστεύοντας πως “θα υπάρχω θές δεν θές”

(Στίχοι: Πυθαγόρας
Μουσική: Γιώργος Κατσαρός
Ερμηνευτές: Δήμητρα Γαλάνη)


Νομίζεις πως, όταν φιλήσεις άλλα χείλη,
από αγάπη σου θα γίνω κάποια φίλη.
Νομίζεις πως, όταν θα φύγεις το πρωί,
δε θα υπάρχω στη δική σου τη ζωή.

Θα υπάρχω, θες δε θες,
δεν ήταν όνειρο το χθες,
ούτε κι εγώ καμιά σκιά του δειλινού.
Ήμουν μια ζεστή καρδιά
κι αν δίπλα σου δε θα ’μαι πια,
θα ’μαι ανάμνηση και καταχνιά στο νου.

Νομίζεις πως, όταν την πόρτα μου περάσεις,
την ιστορία μας αμέσως θα ξεχάσεις.
Νομίζεις πως, έξω στο δρόμο όταν βγεις,
από την
παρουσία μου θ’ απαλλαγείς.

Κάποια μέρα όμως θα περάσει μπροστά του με τον φίλο της και αυτός θα σπαράξει ¨Μ’ εκδικήθηκε”

(Στίχοι: Πυθαγόρας
Μουσική: Βασίλης Βασιλειάδης
Ερμηνευτές: Τόλης Βοσκόπουλος)


Πέρασε σήμερα μπροστά μου με το φίλο της
και με κοιτάξανε και οι δυο ειρωνικά
και ενώ την έχασα και έκλαψα κι ησύχασα
άρχισα πάλι να πονάω ξαφνικά
σαν την αντίκρισα μπροστά μου
μάτωσε πάλι η καρδιά μου

Πέρασε σήμερα μπροστά μου με το φίλο της
και με κοιτάξανε και οι δυο ειρωνικά

Μ' εκδικήθηκε
ήξερε πως την αγαπούσα
και πως ακόμα τη ζητούσα
δε με λυπήθηκε
Μ' εκδικήθηκε

Σαν την αντίκρισα μπροστά μου
μάτωσε πάλι η καρδιά μου
Πέρασε σήμερα μπροστά μου με το φίλο της
και με κοιτάξανε και οι δυο ειρωνικά


Αφού (σε στίχους Πυθαγόρα, μουσική Απόστολου Καλδάρα με ερμηνευτή τον Στέλιο Καζαντζίδη):

Ένα μαυρομάνικο μαχαίρι είναι η αγάπη σου
Όταν το πετάς και δεν με κόβει αμολάς το δάκρυ σου
(……. )
Όμως που το πάς και τι γυρεύεις
Δεν μου ξεκαθάρισες.

Μερικοί όμως άρχισαν να αντιλαμβάνονται τι γίνεται γύρω τους και αρνούνται να υποκύψουν λέγοντας “Κάνεις μεγάλο λάθος”
(Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου
Μουσική: Απόστολος Καλδάρας
Ερμηνευτές: Γιώργος Νταλάρας)


Αν θύμα σου με θεωρείς
κάνεις μεγάλο λάθος

Παρεξήγησες νομίζω που σ' αγαπώ
με φαντάστηκες παιχνίδι σου βολικό
και το πέρασες για πάθος ερωτικό
της αγάπης μου το βάθος
μα έχεις μεγάλο λάθος

Με τους πολλούς σου θαυμαστές
εμένα μη με βάζεις

Αν μαζί σου κάνω τρέλες και τ' απαιτώ
την καρδιά σου να κερδίσω μόνο ζητώ
μα αν εσύ αλλιώς το πιάνεις το θέμα αυτό
και στο νου σου άλλα βάνεις
λάθος μεγάλο κάνεις

Ενώ συνειδητοποιούν πως “το παρελθόν τους είναι βαρύ”

(Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου
Μουσική: Μπάμπης Μπακάλης
Ερμηνευτές: Βίκυ Μοσχολιού)


Αμφιβολία δεν χωρεί
Πως είχα παρελθόν βαρύ
Γι’ αυτό κι αγάπες δεν περνούσαν στο μυαλό μου
Γιατί θα’ρχόταν η στιγμή
Με τιποτένια αφορμή
Θα μου χτυπούσες διαρκώς το παρελθόν μου

Μα εσύ κατόρθωσες ευθύς
Μες στη ζωή μου να χωθείς
Και μού’πες χίλια παραμύθια να με πείσεις
Αφού δεν είχες την ψυχή
Και λίγη θέληση καλή
Το παρελθόν μου το καλό να συγχωρήσεις

Τραβώ τον δρόμο μου λοιπόν
Με το βαρύ μου παρελθόν
Με τις ελπίδες και τα όνειρα χαμένα
Κι αν έχεις λίγη ανθρωπιά
Πειράματα μην κάνεις πια
Πάνω σε έρημα κορμιά βασανισμένα

Απελπισμένος πιά αποφασίζει να βάλει τέλος στη γελοία ζωή του δηλώνοντας ευθαρσώς πως είναι “Το τελευταίο βράδυ του”

(Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου
Μουσική: Στέλιος Καζαντζίδης
Ερμηνευτές: Σωτηρία Μπέλλου, Στέλιος Καζαντζίδης)


Το τελευταίο βράδυ μου
απόψε το περνάω
Κι όσοι με πίκραναν πολύ
τώρα που φεύγω απ’ τη ζωή
Όλους τους συγχωρνάω

Όλα είναι ένα ψέμα
μια ανάσα μια πνοή
Σα λουλούδι κάποιο χέρι
θα μας κόψει μιαν αυγή

Εκεί που πάω δεν περνά
το δάκρυ και ο πόνος
Τα βάσανα και οι καημοί,
εδώ θα μείνουν στη ζωή
Κι εγώ θα φύγω μόνος

Όλα είναι ένα ψέμα
μια ανάσα μια πνοή
Σα λουλούδι κάποιο χέρι
θα μας κόψει μιαν αυγή

Δυο πόρτες έχει η ζωή,
άνοιξα μια και μπήκα
Σεργιάνισα ένα πρωινό,
κι ώσπου να ’ρθει το δειλινό
Από την άλλη βγήκα

Όλα είναι ένα ψέμα
μια ανάσα μια πνοή
Σα λουλούδι κάποιο χέρι
θα μας κόψει μιαν αυγή





Αν δεν την κοπανήσει από την ζωή τότε «θα υπάρχει μόνο για να ζεί τον χωρισμό» τραγουδώντας «Για μένα βράδιασε»

(Στίχοι: Πυθαγόρας
Μουσική: Γιώργος Κατσαρός
Ερμηνευτές: Γιάννης Πουλόπουλος)


Υπάρχουν σπίτια που γελούν
και άνθρωποι που τραγουδούν

Κι εγώ το πόνο μου
τον έχω δρόμο μου
και για τραγούδι μου
λιγμό και στεναγμό
Για μένα βράδυασε
ο κόσμος άδειασε
υπάρχω μόνο για να ζω
τον χωρισμό

Βλέπω γιορτές στην γειτονιά
δρόμους που παίζουν τα παιδιά

Κι εγώ στην άκρη μου
κρύβω το δάκρυ μου
και κάνω τάχα πως γελώ
πως τραγουδώ
Για μένα βράδυασε
ο κόσμος άδειασε
υπάρχω μόνο για να ζω
τον χωρισμό






Η ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΡΑΜΑ





Υπάρχουν όμως ελπίδες να βγεί ο άνδρας από την παγίδα πού έχει πέσει;
Ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ στο έργο του “Το ημέρωμα της στρίγγλας” (Τhe Taming of the shrew) γράφει: “Ο πιο ταλαίπωρος άνδρας μπορεί να ημερώσει την πιο στριμμένη στρίγγλα”.
Πρέπει πρώτα να πάρουμε τα αγόρια μας από τα χέρια των γυναικών. Οι πρόγονοί μας γνωρίζανε πολύ καλά. Μόλις το παιδί γινόταν πέντε ετών το εμπιστεύονταν στον άνδρα παιδαγωγό, για να τον εκπαιδεύσει στον πόλεμο. Δεν το γράφανε σε ειρηνιστική οργάνωση. Ο πόλεμος είναι η ουσία του άνδρα. Ο ανταγωνισμός, η σύγκρουση, το στάδιο, το βραβείο, ο κότυνος. Δεν είναι ο στυλίστας, ο κομμωτής, ο μακιγιέρ. Αυτές είναι δουλειές για πούστηδες.
Γι αυτό και βλέπουμε τους Έλληνες να ασχολούνται με το κυνήγι, με το ποδόσφαιρο, με τις επιχειρήσεις. Όλα αυτά είναι υποκατάστατα του πολέμου.
Πάρτε τα παιδιά σας από τις ηλίθιες δασκάλες. Μην αφήνετε τα αγόρια σας στην ολέθρια επίδρασή τους που αργά ή γρήγορα θα τα κάνουν όλα ομοφυλόφυλα. Εκπαιδεύστε τα, σκληραγωγήστε τα. Μάθετέ τους να επιβιώνουν. Διδάξτε τα μόνοι σας. Το εκπαιδευτικό σύστημα μας έχει κάνει όλους αποβλακωμένους Γενίτσαρους. Σώστε τα από τις βλακείες πού τους διδάσκουν.





ΤΥΠΟΙ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΕΤΕ

Καθένας από εμάς έχει κάνει λάθη στις σχέσεις του με τις γυναίκες. Όλοι μας έχουμε εξαπατηθεί και θαμπωθεί από την εξωτερική εμφάνιση. Μετατραπήκαμε σε ανόητους που φίλησαν τα πόδια γυναικών που τους μεταχειρίστηκαν σαν σκουπίδια. Σπαταλήσαμε ώρες ολόκληρες αλλά και μικρές περιουσίες κυνηγώντας γυναίκες που μας είπαν ψέμματα και μας χρησιμοποίησαν με τον πιο αδίστακτο και αναίσχυντο τρόπο.
Μάθαμε όμως από την εμπειρία μας; Όχι. Κάθε φορά πιστεύουμε πώς θα είναι
διαφορετικά. Πιστεύουμε πως αν απλά προσπαθήσουμε περισσότερο ή συμπεριφερθούμε διαφορετικά το αποτέλεσμα θα αλλάξει.
Λοιπόν μην αυταπατάσθε. Δεν πρόκειται να αλλάξει. Αν συνεχίσετε να κυνηγάτε το ίδιο είδος γυναικών τότε θα δείτε την καρδιά σας να σπάζει σε χίλια κομμάτια, ξανά και ξανά.
Γίνετε προσεκτικοί και μελετήστε τον παρακάτω κατάλογο γυναικών και θα βρεθείτε ένα βήμα πιο κοντά στην θεραπεία και την αποφυγή των συνηθισμένων λαθών.

1. Η ΦΕΜΙΝΙΣΤΡΙΑ
Η γυναίκα αυτή ισχυρίζεται πως όλα τα κακά της κοινωνίας οφείλονται στους άνδρες και το καλλίτερο που μπορεί να κάνει ένας άνδρας για να βελτιώσει τον εαυτό του είναι να κόψει τους όρχεις του και να δημιουργήσει ένα ζεύγος ωοθηκών. Πιστεύει πως οι γυναίκες είναι αγγελικά όντα πού θα μετέτρεπαν τον κόσμο σε μία χρυσή ουτοπία αν τους το επέτρεπε η άτεγκτη πατριαρχία.
Όποια γυναίκα πιστεύει σε αυτούς τους παραλογισμούς ζεί σ έναν φανταστικό κόσμο και δεν έχει κανένα πρόβλημα να μεταχειριστεί έναν άνδρα με τρόπο που δεν θα επέτρεπε η ίδια να την μεταχειριστεί κανείς. Μπορείτε να την αναγνωρίσετε εύκολα από την διαρκή επανάληψη φράσεων όπως: «Όλοι οι άνδρες είναι γουρούνια», ή «Όλοι οι άνδρες είναι φαλοκράτες», ή «Όλοι οι άνδρες σκέπτονται με το πέος τους».

2. Η ΧΡΥΣΟΘΗΡΑΣ
Έχει βγεί προς αναζήτηση των χρημάτων σας – καθαρά και ξάστερα. Αναζητά έναν άνδρα να της χρηματοδοτήσει ολόκληρη την ζωή της επειδή απλώς και μόνο είναι γυναίκα. Γι αυτήν ένας άνδρας πρέπει να πληρώνει τα ποτά, τα γεύματα, τα ταξίδια, τα λουλούδια, και τα κοσμήματα, ενώ η ίδια δεν αισθάνεται απολύτως καμμία ενοχή ή υποχρέωση να ανταποδώσει.
Αν είστε ο τύπος που επιδιώκει, δηλαδή ο άνθρωπος μς τα πολλά λεφτά, τότε θα σας κολακέψει για το ακριβό ρωλόι πού φοράτε, και θα σας κάνει λεπτομερή ανάκριση θέλοντας να μάθει που ζείτε, τι αυτοκίνητο οδηγάτε κλπ.
Δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια καλογυαλισμένη πόρνη. Πιστεύει πως το αιδοίο της είναι φτιαγμένο από χρυσό και αξίζει εκατομμύρια ευρώ. Είναι η απληστία προσωποποιημένη. Αφού δεν ενδιαφέρεται για τα αισθήματα των άλλων το μόνο της ενδιαφέρον είναι να πάρει αυτό που θέλει. Μην εξαπατάσθε καθόλου. Θα σας εγκαταλείψει την επόμενη στιγμή που θα διαπιστώσει πώς τα χρήματα που εισπράτει από εσας δεν καλύπτουν τις ανάγκες της. Κάποια επιφανειακώς
πολύ «καλά» κορίτσια είναι τα πιο άπληστα από όλα. Άσχετα από την οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκεστε, γυρίστε την πλάτη σας και βάλτε το στα πόδια. Θέλετε πραγματικά μία γυναίκα που το μόνο που την διεγείρει σ εσας είναι το
πορτοφόλι σας;

3. Η ΡΟΜΑΝΤΙΚΗ
Η γυναίκα αυτή ζεί στον φανταστικό κόσμο των κινηματογραφικών ταινιών και των ρομαντικών μυθιστορημάτων. Κάθε βράδυ επιστρέφει μόνη στο σπίτι της για να αφιερώσει ώρες κοιτάζοντας περιοδικά για νύφες και ονειρεύεται πως από στιγμή σε στιγμή θα εμφανιστεί ο γοητευτικός πρίγκηπας πάνω στο λευκό του άλογο, θα την σηκώσει ψηλά και θα της προσφέρει για την υπόλοιπη ζωή της μια διαβίωση χωρίς προβλήματα.
Οι γυναίκες αυτές είναι προϊόντα των γονέων τους και της οικογένειάς τους που τις δίδαξαν πως είναι πριγκίπησες και δεν έχουν απολύτως καμμία ιδέα για την πραγματική ζωή, λογαριασμούς που πρέπει να πληρωθούν, για το μαγείρευμα ή το καθάρισμα της τουαλέτας.
Η δεσποινίς ρομαντική περιμένει από εσάς να την φροντίσετε. Θα είναι αποτυχία στο κρεββάτι και μέσα σε μία νύχτα θα μετατραπεί σε στρίγγλα. Βάλτε το στα πόδια.

4. Η ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΑΠΑΤΗΛΗ
Η γυναίκα αυτή σχετίζεται στενά με τη δεσποινίδα ρομαντική αλλά με την σκοτεινή της πλευρά. Συνήθως είναι μία «πληγωμένη», κάποια που απατήθηκε σε μία προηγούμενη σχέση της κι έτσι υποσυνείδητα αποφεύγει ή υπονομεύει νέες σχέσεις στο παρόν.
Η σχέση σας μαζί της θα σας οδηγήσει στην ύψιστη απόγνωση αφού στην αρχή θα δείξει μεγάλο ενδιαφέρον για σας, πολύ γρήγορα όμως θα το βάλλει στα πόδια και τότε θα επαναλάβει τον κύκλο ξανά και ξανά. Είναι η βασίλισσα των συγκεχυμένων μηνυμάτων. Θα σας φλερτάρει και θα βγεί μαζί σας. Δεν θα περάσετε όμως ποτέ το φιλικό στάδιο. Θα ακούσετε ένα εκατομμύριο δικαιολογίες που είναι όλες υπολογισμένες για να εξαπατήσουν τον εαυτό της και να πεισθεί πως δεν έχει χρόνο για μία σχέση. Θα είναι πονοκέφαλος για σας.
Μην εμπλακείτε μαζί της.

5. Η ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΘΥΜΩΜΕΝΗ
Όπως η δεσποινίς φεμινίστρια έτσι και η δεσποινίς θυμωμένη, δεν συμπαθεί στην
πραγματικότητα τους άνδρες. Περιφρονεί το ανδρικό φύλο και τονίζει όλα τα σφάλματα και τις πράξεις των ανδρών που συνάντησε. Γι αυτήν δεν υπάρχει καλός άνδρας. Όλοι είναι αποβράσματα, δειλοί και γουρούνια. Πολλές από τις γυναίκες αυτές έχουν μία κρυμμένη οργή εναντίον των ανδρών που μπορεί να εκραγεί σαν ηφαίστειο ανά πάσα στιγμή.
Αν δεν σας αρέσει το δράμα και τα ουρλιαχτά, μείνετε μακρυά.

6. Η ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΑΝΑΣΦΑΛΗΣ
Η γυναίκα αυτή στην αρχή φαίνεται υπέροχη γιατί είναι πάρα πολύ ευγενική, φροντίζει τον άνδρα, και του φέρεται καλά. Δεν θα πάρει πολύ χρόνο όμως για να εμφανιστεί η ανασφάλειά της.
Πολύ σύντομα θα σας τηλεφωνεί δέκα φορές τη μέρα για να σας ρωτήσει «πού πάει η σχέση σας», ή επειδή απλά «θέλει να ακούσει την φωνή σας». Επιζητά την διαρκή επιβεβαίωση πως είναι ελκυστική και ανησυχεί διαρκώς για το μέϊκ-άπ της, τα μαλλιά της και την γραμμή των ρούχων της. Αγωνιά κάθε στιγμή μήπως την εγκαταλείψετε για κάποια «καλύτερη».
Από αυτού του είδους την γυναίκα πρ’επει να φύγετε όσο το δυνατόν πιο γρήγορα!

7. Η ΣΚΥΛΑ
Τα άτομα αυτά είναι τα πιο δυσάρεστα ολόκληρου του γυναικείου κόσμου. Συμπεριφέρονται στους συνανθρώπους τους άσχημα, νοιάζονται μόνο για τον εαυτό τους και δεν ενδιαφέρονται παρά μόνον να βλάψουν τους γύρω τους. Οι περισσότερες από τις γυναίκες αυτού του είδους ταυτίζονται με την «δεσποινίς παίρνω».
Συνήθως είναι όμορφες και καλοντυμένες. Μπορείτε όμως εύκολα να τις αναγνωρίσετε από το συνοφρυωμένο τους πρόσωπο όταν περνούν με ύφος αυτοκρατορικό από μπροστά σας. Βάλτε το στα πόδια.

8. Η ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΕΓΩ
Πρόκειται για μία στενή συγγενή της δεσποινίδος σκύλας η οποία είναι ολοκληρωτικά επικεντρωμένη στον εαυτό της. Θέλει να είναι το διαρκές κέντρο της προσοχής, άσχετα με το που πάει και τι κάνει. Είναι ένα εγωϊστικό, ναρκισσιστικό τέρας πού μεγάλωσε ως το «μικρό κοριτσάκι του μπαμπά» και περιμένει να της συμπεριφερθείτε το ίδιο και εσείς.
Εκτός και αν σας αρέσουν τα κακομαθημένα παλιόπαιδα, φύγετε – φύγετε μακρυά.

9. Η ΑΠΕΓΝΩΣΜΕΝΗ
Είτε χτυπά το βιολογικό της ρωλόϊ, είτε θεωρεί πως είστε ο τελευταίος άνδρας που θα πέσει στην παγίδα της, η δεσποινίς απεγνωσμένη θέλει να σας παντρευτεί ΤΩΡΑ! Δεν την ενδιαφέρει ποιος είναι ο άνδρας ή τι δουλειά κάνει. Όσο αυτός έχει πέος, αυτή μπορεί να τον σύρει στην εκκλησία. Προστατευθείτε από αυτήν.

10. Η ΔΙΠΡΟΣΩΠΗ
Είναι ιδιοφυϊα στο να εξαπατά τους άνδρες. Θα σας πεί ακριβώς αυτό πού θέλετε να ακούσετε, μέχρι που να σας παγιδεύσει σε μία σχέση ή να σας παντρευτεί….. Και τότε η αλήθεια αποκαλύπτεται! Μέσα σε μία νύχτα το γλυκό σας κορίτσι μετατρέπεται σε μία απαιτητική, άπληστη μέγαιρα που θα σας οδηγήσει σε υποταγή αν δεν την διώξετε.

11. Η ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΔΙΕΓΕΡΣΗ
Μπορείτε να την εντοπίσετε από ένα χιλιόμετρο μακρυά, επειδή φλερτάρει με οτιδήποτε φοράει παντελόνια και επιβεβαιώνει την σεξουαλικότητά της. Της αρέσει να διεγείρει σεξουαλικά τους άνδρες, όπως τα άνθη τις μέλισσες. Δεν μπορείτε να την εμπιστευτείτε επειδή την ενδιαφέρει η ανδρική προσοχή και αν κάτι καλλίτερο εμφανιστεί στον ορίζοντα θα σας εγκαταλείψει με μιάς.
Παραμείνετε μόνον αν σας αρέσει η διακόσμηση στο μέτωπό σας.

12. Η ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΕΛΕΓΧΟΣ
Είναι ύπουλα κακιά και θα προσπαθήσει να κατευθύνει κάθε φάση της ζωής σας. Θα σας πεί τι να φορέσετε, πού να πάτε, σε ποιόν να μιλήσετε, τι φίλους να έχετε, τι να φάτε – τα πάντα.
Εάν αντισταθείτε θα σας κόψει το σέξ, θα κλάψει, θα ουρλιάξει και θα χρησιμοποιήσει κάθε παραπλανητική γυναικεία τακτική μέχρι να υποκύψετε στις απαιτήσεις της.

13. Η ΒΔΕΛΛΑ
Ο τύπος αυτός της γυναίκας θέλει να ξοδεύετε κάθε στιγμή της ζωής σας μαζί της και αρνείται να σας επιτρέψει να βγείτε με τους φίλους σας ή με οποιονδήποτε άλλον. Εάν της προτείνετε να βγεί με τις φίλες της την ώρα πού εσείς θα βλέπετε μαζί με τους φίλους σας τον ποδοσφαιρικό αγώνα, είναι δυνατόν να αντιμετωπίσετε μία δίωρη διαμάχη κατά την οποία θα σας ρωτήσει χίλιες φορές εάν την αγαπάτε. Θα σας τονίσουμε εδώ πως όταν δεν υπάρχει ανεξαρτησία στην
σχέση, τότε αυτή δεν θα κρατήσει, εκτός φυσικά και αν είσαστε εξαρτημένος και στην περίπτωση αυτή είναι ο τύπος που σας αξίζει.

14. Η ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΠΡΟΚΛΗΣΗ
Είτε είστε με φίλους, την οικογένεια ή με κάποιον συγγενή, αυτή πάντα θέλει να είναι το κέντρο της προσοχής. Για να το πετύχει αυτό θα χρησιμοποιήσει μία ή περισσότερες τεχνικές: Θα μιλά εξαιρετικά μεγαλόφωνα, θα χειρονομεί, θα λέει απίστευτες ιστορίες απλά για να τραβήξει την προσοχή των άλλων ή θα φορά υπερβολικά προκλητικά ρούχα.
Αν και ο τύπος αυτός της γυναίκας είναι εξοντωτικός κάποιοι άνδρες θεωρούν πως αυτό είναι προσωπικότητα και τους αρέσει. Να είστε βέβαιοι πως μπορείτε να το χειριστείτε εάν θέλετε να εμπλακείτε.

15. Η ΥΠΕΡΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΚΗ
Εάν σας φτιάχνει διαρκώς τα μαλλιά, σας σιάζει το πουκάμισο ή ενδιαφέρεται για την γενικότερη εμφάνισή σας, τότε είστε θύμα της. Αν και μπορεί να έχει καλές προθέσεις και να είναι θαυμάσια σε πολλούς τομείς, τα μητρικά της αισθήματα θα σας στρέψουν μακρυά. Μπορεί όμως να μην είναι μία χαμένη υπόθεση εάν την βοηθήσετε να το καταλάβει αυτό και να την διδάξετε να μην παίζει τον ρόλο της μητέρας σας.
Αν όμως της μιλήσετε γι αυτό και αυτή επιμένει να φτύνει το μαντήλι για να βγάλει έναν λεκέ από το πρόσωπό σας, τότε πρέπει να ακολουθήσετε διαφορετικούς δρόμους.

16. Η ΦΛΥΑΡΗ
Η δεσποινίδα αυτή μιλά ασταμάτητα για ότι της κατέβει στο κεφάλι, ασχέτως αν είναι σημαντικό ή όχι. Θα σας τρελάνει με τους ατέλειωτους μονολόγους της για οτιδήποτε ασήμαντο ή σημαντικό.
Το πιο αγαπημένο της θέμα είναι ο εαυτός της Εάν καταφέρετε να την υποφέρετε να μιλά για δύο ώρες για τα καινούργια παπούτσια που θέλει να αγοράσει ή για τον πόνο πού έχει στην πλάτη, τότε έχετε αποδείξει πως μπορείτε να επιβιώσετε. Καλύτερα όμως θα ήταν να το διαλύσετε όσο πιο γρήγορα γίνεται πρίν χάσετε το μυαλό σας.




17. Η ΚΛΑΨΙΑΡΑ
Πρόκειται για ένα υπερσυναισθηματικό άτομο που βάζει τα κλάματα όταν συμβαίνει κάτι κακό. Μπορεί να αρχίσει να ουρλιάζει και να κλαίει επειδή απλά δεν μπορεί να βρεί για το πορτοφόλι της μια τσάντα που να ταιριάζει. Προφανώς παρόμοιες καταστάσεις συμβαίνουν συνεχώς. Εάν την βλέπετε διαρκώς μ ένα κουτί χαρτομάντηλα να κλαίει για ασήμαντο λόγο, τότε είναι καιρός να την εγκαταλείψετε.

18. Η ΑΝΕΓΚΕΦΑΛΗ ΚΟΥΚΛΑ
Αν και είναι όμορφη και έχει καυτό σώμα, οι συζητήσεις σας μαζί της δεν σας “διεγείρουν”. Εάν κάθε φορά που ανοίγει το στόμα της θέλετε να της πείτε να μην το κάνει και απλώς να χαμογελά, και να κουνά το κεφάλι, τότε πιθανόν να
έχετε πέσει σε αυτόν τον γυναικείο τύπο.
Πολλοί άνδρες καλοσωρίζουν μία ευκαιρία να εμπλακούν με μία τέτοια γυναίκα για λίγο καιρό, αφού δεν τους ενδιαφέρει να αναπτύξουν φιλοσοφικές συζητήσεις μαζί της. Όταν όμως πρόκειται για μία σοβαρή σχέση, τότε σίγουρα θα χάσετε γρήγορα το ενδιαφέρον σας.

19. Η ΚΑΥΓΑΤΖΟΥ
Αγαπημένη της ασχολία είναι να διαπληκτίζεται για τα πάντα. Έχει γίνει ειδήμων στην δημιουργία αναστάτωσης και να σας υπενθυμίζει παλαιότερες διαμάχες σας, που είναι άσχετες με το θέμα για το οποίο διαπληκτίζεστε τώρα.
Όσο περισσότερο προσπαθείτε να της πείτε πως έχει χάσει τα λογικά της, τόσο περισσότερο θα εξοργίζεται.
Μπορεί μάλιστα να προσπαθήσει να σας κάνει να αισθανθείτε ενοχή για οτιδήποτε κάνετε, ακόμη και αν δεν έχετε κανένα έλεγχο σε οποιαδήποτε από αυτές τις καταστάσεις. Αν βρίσκεστε σε ένταση κάθε φορά πού βρίσκεστε μαζί της, είναι προφανές πως αυτό υπονομεύει την προσπάθειά σας να έχετε οποιαδήποτε σχέση μαζί της. Εάν σχετισθήκατε με μία τέτοια γυναίκα χωρίς να το έχετε συνειδητοποιήσει, τώρα είναι η ώρα για να τρέξετε προς την αντίθετη κατεύθυνση.

20. Η ΑΠΙΣΤΗ
Υπάρχουν δύο τύποι γυναικών που εξαπατούν. Ο πρώτος τύπος γυναίκας θα σας περιγράψει την ιστορία της απιστίας της από την πρώτη σας συνάντηση και θα είναι υπερήφανη. Αυτή η γυναίκα αποκαλύπτεται από μόνη της και έτσι μπορείτε να απαλλαγείτε εύκολα. Ο δεύτερος τύπος αφορά μία γυναίκα που είναι πολύ πιο ύπουλη. – σας εξαπατά χωρίς να το παραδέχεται, ακόμη και αν το αποκαλύψετε.
Στην περίπτωση αυτή ο μόνος τρόπος για να μάθετε την αλήθεια είναι να ρωτήσετε κάποιον που την γνωρίζει καλά και τον οποίο μπορείτε να εμπιστευθείτε. Αν δεν έχετε τρόπο να το ανακαλύψετε και έχετε αμφιβολίες, τότε
απαλλαγείτε από αυτήν. Η εμπιστοσύνη είναι το θεμέλιο μίας καλής σχέσης.




21. Η ΚΑΡΙΕΡΙΣΤΑ
Επηρεασμένη από γυναικεία περιοδικά πού μιλούν για δυναμικές γυναίκες, πιστεύει πως η εξέταση των ούρων και το σφράγισμα των δοντιών ή η άνοδός της στο Δημόσιο στην θέση του προϊσταμένου (πάντοτε βέβαια με την σωστή κομματική στήριξη) θεωρείται «σταδιοδρομία».
Αν έχει παιδί θα το παραμελήσει, αν έχει σύζυγο θα τον αγνοήσει, και τον συνάδελφο θα τον τσαλαπατήσει.
Στον δρόμο για την κατάκτηση της πολυπόθητης θέσης θα επιστρατεύσει κάθε μέσον που έχει στην διάθεσή της.
Θα αφήσει σεξουαλικά υπονοούμενα στους κλειδοκράτορες της σταδιοδρομίας της, θα χρησιμοποιήσει όποια γοητεία διαθέτει, θα υπονομεύσει όποιους βρίσκονται στον δρόμο της αφήνοντας κακόβουλες φήμες, θα χαφιεδίσει, θα πεί ψέμματα.
Όταν βρεθεί στον δρόμο σας, να ξέρετε πώς η θέση σας δεν είναι πιά ασφαλής. Η υποβάθμιση, η μετάθεση ή η απόλυση είναι αυτό που πρέπει να περιμένετε. Πολεμήστε την ανελέητα και μην παρασυρθείτε από τις διαβεβαιώσεις της πως «είναι μια καλή σας φίλη».
Είναι ο χειρότερος εχθρός σας, ο πιο ύπουλος και ο πιο αδίστακτος. Ως σύζυγος θα αναλάβετε όλους τους ρόλους στο σπίτι και αντίο οικογενειακή γαλήνη.

Μην μας πείτε πως δεν σας προειδοποιήσαμε. Αυτές είναι μερικές από τις χειρότερες. Προφανώς υπάρχουν και κάποιες καλές γυναίκες που έχουν κάποιο ποσοστό από τα αρνητικά αυτά χαρακτηριστικά. Πρέπει όμως να βρίσκεστε
σε εγρήγορση για να τις εντοπίσετε.

Εάν τώρα μπλεχτείτε με κάποια από αυτές τις γυναίκες, τότε θα φταίτε μόνον εσείς.