θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα
θεοῖς σωτῆρσιν ἔθυον καὶ ἀναθήματα ἀνέθηκα

NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Wednesday, October 11, 2006

Η ΔΕΞΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΤΙ ΚΡΥΒΕΙ;

 
Η ΔΕΞΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΤΙ ΚΡΥΒΕΙ;

ΕΥΧΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΚΑΤΑ ΕΛΛΗΝΩΝ

Εντός της Ελλάδος εις εκκλησίες οι Ιερείς ψάλλουν την ανθελληνικήν ευχήν , και δυστυχώς ο Ελληνικός λαός την ανέχεται.

Η ΕΥΧΗ ΔΙΑ ΤΗΝ ΦΥΤΕΥΣΙΝ ΑΜΠΕΛΟΥ ( βλέπε ευχολόγιον)
«....κύριε επέβλεψον εξ ουρανού και είδε την άμπελον ην εφύτευσε ή δεξιά σου.»

Διαβάσατε τι ακολουθεί της ευχής:

«Η άμπελος της κακίας εξέτεινεν τά κλήματα της ασεβείας καί τον βοτρυν τόν πικρόν εξήνθησεν καί θυμός δρακόντιος ό οίνος αυτών, εξ' ου τόν λαόν του κυρίου επότισαν οντως τήν θολεράν κακόννοιαν.
Τά βέβηλα δόγματα καί τάς άθέσμους διδασκαλίας  Ιωάννου του παράφρονος τις εξείπη τρόπους Δελφικούς εκτιθέμενος .

Κατήργηται τα τεράστια καί μαντευματα του χριστομάχου ίσος γάρ των ελλήνων εδείχθη υψαυχούμενος τοίς τούτων συγγράμμασιν , α δικαίως ελίκμησαν καθάπαν αί των δικαίων φωναί.
Ούκ εδει σε ω παράνομε όνομάζεσθαι ταύτην τήν κλήσιν μάλλον δε Πυθαγόραν καί Κρόνον καί Απόλλωνα η των άλλων Θεών , ων τον βίον εζήλωσας τερπόμενος ταίς άσελγείαις αύτων.
Σύ την στολήν την θείαν διαρρήξας ώσπερ ο Άρειος πριν τόν χριστόν χιτώνα διά της εκκλησίας πόρρω βέβλησαι έκβληθείς καθάπερ κύων.
Τά κρύφια και παμβέβηλα καί ψυχώλεθρα διδάγματα σου ποία έκδιηγήσεται γλώσσα; η τήν πρόρρησιν της εγγαστρίμυθου σου Ιωάννη ψευδώνυμε καί πρόδρομε του αντιχρίστου;»

Η ( ε υ χ ή ) αυτή διά πρώτην φοράν εψάλλη τό 843 κατά τήν τελετήν αναστηλώσεως των εικόνων κατά του είκονομάχου πατριάρχου Ιωάννου Γραμματικού του Ευβοέως (836-842 ) όμως διατί εξέμεσαν τό μίσος καί ύβρεις κατά των ελλήνων πού από εμφανίσεως του έως σήμερον επιδεικνύει ο Χριστιανισμός; Τόν Ιωάννην Γραμματικόν πατριάρχην κων/πόλεως μετά τον θάνατον του αυτοκράτορος Θεοφίλου επροσπάθησαν να πείσουν νά γίνη εικονόφιλος, η σύζυγος του Θεοφίλου αυτοκράτειρα Θεοδώρα μετά του υιού της Μιχαήλ Γ΄ στέλνοντας τον στρατηγόν Κων/νον να τον μεταπείση.
Ο πατριάρχης ηρνήθη και τότε ο στρατηγός τον εξυλοκόπησεν αγρίως και τόν κατέστησεν ανίκανον διά τό λειτούργημα του, διαδίδοντας ότι απεπειράθη νά αυτοκτονήση.
Ύστερον εξεθρονίσθη ετυφλώθη καί έξωρίσθη διορίζοντας εις τον θρόνον του τόν Συρακούσιον Μεθόδιον φανατικον εικονολάτρην.


Η ευχή διαβάζεται κάθε χρόνον την Κυριακήν της ορθοδοξίας κατά του πατριάρχου Ιωάννου του Ευβοέως και στρέφεται κατά των Ελλήνων ό ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ.

Την ημέραν της τελετής τό 843 ανεγνώσθησαν ΑΝΑΘΕΜΑΤΑ κατά των ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΩΝ αυτοκρατόρων καί πατριαρχών.
Όμως το όνομα του εικονομάχου αυτοκράτορος Θεοφίλου «Θαυματουργικώς» διεγράφη έκ του καταλόγου των εικονομάχων καί δέν αναθεματίσθη καθόσον σύζυγος του Θεοφίλου αυτοκράτειρα ήτο η Θεοδώρα.

Ό νοών νοείτω πως λειτουργεί τό χριστιανικόν ιερατείον.

Επίσης ψάλλεται ο ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ εις κάθε λειτουργίαν ενώ διά πρώτην φοράν τό θέρος του 626 επί Αυτοκράτορος Ηρακλείου κατά την πολιορκίαν της Κων/πόλεως από των Αβάρων του χαγάνου καί εδω πάλιν αντί των εχθρών Αβάρων ο ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ στρέφεται κατά των Ελλήνων.
Διότι μετά τό «…ίνα κράζωσιν χαίρε νύμφη ανύμφευτε..» …. Συνεχίζει μέ τήν κατάρα κατά των Ελλήνων μέ το «.......χαίρε τους σοφούς ασόφους δεικνύουσα και των Αθηναίων τάς πλοκάς διασπώσα......»

Δέν υπάρχει ουδείς λαός εις τόν κόσμον πού νά ανέχεται νά αναθεματίζεται καί να υβρίζεται από την επίσημον θρησκείαν του.

ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΟΛΟΚΥΘΑΣ



888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888888




Μια εκδοχή, δυο Αλήθειες;

Συμφώνως, προς το Ορθόδοξον Χριστιανικόν εορτολόγιον την 4ην Σεπτεμβρίου εορτάζεται ο Μωϋσής ως Πνευματικός Προπάτωρ και Προφήτης, και καλείται ΘΕΟΠΤΗΣ διότι είδε τον Θεόν (Γιαχβέ) εις το όρος Χωρήβ με την καιομένην βάτον και εις το όρος Σινά που παρέλαβεν τις Πλάκες με τους νόμους (Κιβωτόν της Διαθήκης).

Όμως, ο Χριστός εις το Ευαγγέλιον του Ιωάννου 1:18, είπεν: «Ουδέποτε είδεν κανείς τον Θεόν»,
1,18 Θεὸν οὐδεὶς ἑώρακε πώποτε·

Εδώ η Χριστιανική Εκκλησία δέχεται ότι ο Μωϋσής είδεν τον Θεόν, και επίσης αυτό που είπεν ο Χριστός ότι ποτέ ουδείς είδεν τον Θεόν. Με μιαν εκδοχήν έχομεν δύο ΑΛΗΘΕΙΕΣ;

Όταν ο Χριστός εχαρακτήρισεν τους Εβραίους προφήτες, Ληστές και Κλέφτες (Ιωάν. 10:8,10),

Ιω. 10,8 πάντες ὅσοι ἦλθον πρὸ ἐμοῦ, κλέπται εἰσὶ καὶ λῃσταί· ἀλλ᾿ οὐκ ἤκουσαν αὐτῶν τὰ πρόβατα.
Ιω. 10,10 ὁ κλέπτης οὐκ ἔρχεται εἰ μὴ ἵνα κλέψῃ καὶ θύσῃ καὶ ἀπολέσῃ· ἐγὼ ἦλθον ἵνα ζωὴν ἔχωσι καὶ περισσὸν ἔχωσιν.

προφανώς συμπεριελάμβανεν και τον Μωϋσήν, ο οποίος με τον Μωσαϊκόν νόμον εκήρυττεν «το οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος» κάι το ΟΥ ΦΟΝΕΥΣΕΙΣ ίσχυε μόνο δι' Εβραίους όχι δια τους άλλους λαούς.
Πώς είναι δυνατόν εις το Σινά ο Θεός να του έδωσεν τοιούτους Νόμους; Και πώς οι Χριστιανοί εορτάζουν ως πνευματικόν Προπάτορά των τον γενάρχη του Ιουδαϊσμού Μωϋσήν, έναν Δολοφόνον, Ρατσιστήν που εφόνευσεν (24.000) Εβραιόπουλα επειδή συμμετείχαν εις πανηγύρι με Μωαβιτοπουλες; (Αριθμοί ΚΕ').

6 Καὶ ἰδοὺ ἄνθρωπος τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἐλθὼν προσήγαγε τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ πρὸς τὴν Μαδιανῖτιν ἐναντίον Μωυσῆ καὶ ἐναντίον πάσης συναγωγῆς υἱῶν ᾿Ισραήλ, αὐτοὶ δὲ ἔκλαιον παρὰ τὴν θύραν τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου.
7 καὶ ἰδὼν Φινεὲς υἱὸς ᾿Ελεάζαρ υἱοῦ ᾿Ααρὼν τοῦ ἱερέως ἐξανέστη ἐκ μέσου τῆς συναγωγῆς καὶ λαβὼν σειρομάστην ἐν τῇ χειρὶ
8 εἰσῆλθεν ὀπίσω τοῦ ἀνθρώπου τοῦ ᾿Ισραηλίτου εἰς τὴν κάμινον καὶ ἀπεκέντησεν ἀμφοτέρους, τόν τε ἄνθρωπον τὸν ᾿Ισραηλίτην καὶ τὴν γυναῖκα διὰ τῆς μήτρας αὐτῆς· καὶ ἐπαύσατο ἡ πληγὴ ἀπὸ υἱῶν ᾿Ισραήλ.
9 καὶ ἐγένοντο οἱ τεθνηκότες ἐν τῇ πληγῇ τέσσαρες καὶ εἴκοσι χιλιάδες.


Είχεν ως Θεόν τον Όσιριν και ήτο Ιερεύς του Ναού
του Όσιρος ως Πρίγκιψ του Φαραώ. (Βλέπε Μανέθωνος Αιγυπτιακά και Ιώσηπον).

Ο Μωϋσής συγκέντρωσεν έναν Νομαδικόν περιφερόμενον εντός ξένων λαών όχλον, τον συνεκρότησεν εις «έθνος» και το εχώρισεν εις (12) φυλές και μετά τον πήρε να τον μεταφέρη εις Χαναάν προς ίδρυσιν δια πρώτην φορά Εβραϊκού έθνους - κράτους, όπως έγινε από τους διαδόχους του, Δαυίδ και Σολομώντα. Δικαίως τιμάται από τους Εβραίους.
Πώς είναι δυνατόν ο εθνάρχης των Εβραίων ένας Κλέφτης, ληστής, λωποδύτης, δολοφόνος, Φυλετιστής, Ρατσιστής, σωβινιστής, εθνικιστής Εβραίος να τιμάται ως
πνευματικός προπάτωρ των Ελλήνων Χριστιανών;
Εφ' όσον το Χριστιανικόν Ιερατείον έχει ίχνος σοβαρότητος και σέβεται το ποίμνιόν του υποχρεούται να απαντήσει και να δώσει διεξοδικήν εξήγησιν περί της ανωτέρω ΕΚΔΟΧΗΣ.
Ποίοι επί 1.800 έτη εμποδίζουν την επαναλειτουργιών των Ναών της Πατρώας Θρησκείας των Ελλήνων, που συνωμοτικώς και δικτατορικώς μετά το 330 μ.Χ. είχον καταστρέψει; Τότε που οι Έλληνες ήταν υπόδουλοι των Ρωμαίων.
Να απαντήσουν. Να μη το πάνε αλλού. Είμαι αγωνιστής της Αλήθειας και Αμερόληπτος.

ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΟΛΟΚΥΘΑΣ

ΝΕΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ 01.02.2013

 


Tuesday, October 10, 2006

Συναξάρια και πατερικά κείμενα: ένας οχετός μίσους εναντίον της Ελλάδος

Ο «άγιος» Ιουλιανός (8 Ιανουαρίου) όχι μόνον δια της προσευχής του έρριξε και συνέτριψε τα είδωλα ενός Ναού, αλλά «ο Ναός εβυθίσθη εντός της γης».
Και ενώ οι παραπάνω «άγιοι» καταστρέφουν τα είδωλα με μόνη την προσευχή τους αυτοί που ακολουθούν το κάνουν μέσω του σεισμού σε διάφορες παραλλαγές.
Ο «άγιος» Κόϊντος (2 Μαρτίου) προσευχήθηκε κι έγινε σεισμός κι από τον σεισμό γκρεμίστηκε ο Ναός και τα είδωλα έπεσαν και οι Έλληνες σκόρπισαν τρομαγμένοι.
Ο «άγιος» Ηλιόδωρος (19 Νοεμβρίου) μπήκε «κρυφίως εις τον Ναόν τον καλούμενον Πάνθεον, επειδή και εκεί ήσαν πάντα τα είδωλα των Θεών. Αφού δε προσευχήθη ο άγιος, ευθύς έγινε σεισμός, από δε τον σεισμόν έπεσαν κάτω τα είδωλα και εσυντρίφθησαν».
Ο «άγιος» Κορνήλιος (13 Σεπτεμβρίου) προσποιήθηκε πως θέλει να θυσιάσει στους Θεούς και μπήκε σ’ ένα Ναό. «Τότε θαύμα μέγα εποίησεν ο του χριστού μαθητής, δια μέσου του οποίου προσείλκυσεν όλους τους εκεί ευρισκομένους εις την πίστιν του χριστού, δια μέσου δηλαδή της προσευχής του αιφνιδίως έγινε μέγας σεισμός από τον οποίον έπεσεν ο Ναός και τα μεν είδωλα εσύντριψε και κατέχωσε, την δε γυναίκα του Δημητρίου (του ηγεμόνα της πόλεως) Ευανθίαν ονόματι, μαζί με τον υιόν της, ζωντανούς υποκάτω εις το χώμα παραδόξως εφύλαξεν».
Όταν έμαθε ο Δημήτριος για τον σεισμό έτρεξε στον τόπο εκείνο πιστεύοντας πως θα βρει την σύζυγο και τον υιό του νεκρούς, όμως «ο άγιος εκβαλών από το χώμα υγιείς την γυναίκα και τον υιόν, εβάπτισεν αυτούς, ομού και τον Δημήτριον και όλους τους ανθρώπους του, έπειτα εβάπτισε και όλην την πόλιν, φωτίσας αυτούς δια της θεογνωσίας» και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα...
Όμως το γεγονός ότι καταστρέφουν τα αγάλματα δεν τους αρκεί, αυτά πρέπει να γίνουν σκόνη:
Η «αγία» Μελετινή (16 Σεπτεμβρίου) δια της προσευχής της κατεκρήμνισεν εις την γην τα είδωλα του Απόλλωνος και του Ηρακλέους και ως κόνιν ταύτα ελέπτυνε».
Ο «άγιος» μάρτυς του χριστού Ανίκητος (12 Αυγούστου) προσευχήθηκε κι έγινε σεισμός «από δε τον σεισμόν έπεσε κάτω το είδωλον του Ηρακλέους και έγινεν ως κονιορτός, αλλά και εν μέρος της πόλεως Νικομηδείας εκρημνίσθη και πολλούς Έλληνας κατεπλάκωσεν».
Ο «άγιος» Ορέστης (10 Νοεμβρίου) απλώς φύσηξε τα είδωλα κι εκείνα «κατέπεσον και έγιναν ως κονιορτός».
Ο άρχοντας της Βιθυνίας, Ιλαριανός ονόματι, πίεζε την «αγία» Κυριακή (7 Ιουλίου) να απαρνηθεί την πίστη της στον χριστό και γι’ αυτό την έφερε στον Ναό των Θεών. Εκείνη όμως προσευχήθηκε κι έγινε σεισμός μεγάλος από τον οποίο «εκρημνίσθησαν τα είδωλα και έγιναν ως κονιορτός, ηκολούθησε δε και ανεμοστρόβιλος, όστις εσκόρπισεν εις τον αέρα τον κονιορτόν των ειδώλων. Πεσούσα δε και μία αστραπή κατέκαυσε το πρόσωπον του άρχοντος Ιλαριανού, όθεν εκείνος κρημνισθείς από τον θρόνον του εξεψύχησεν».
Οι Έλληνες έφεραν τον «άγιο» Προκόπιο (8 Ιουλίου) στον Ναό των ειδώλων αλλά εκείνος «δια της προσευχής του εσύντριψε τα είδωλα, τα οποία παραδόξως μεταβληθέντα εις νερόν έξω της θύρας εχύθησαν».
Ο «άγιος» Βασιλίσκος (22 Μαΐου) προσευχήθηκε και «ευθύς ήλθε πυρ εξ ουρανού και κατέκαυσε τον Ναόν και τα εν αυτώ είδωλα κατεσύντριψεν εις λεπτά κομμάτια».
Η «αγία» Ερμιόνη (4 Σεπτεμβρίου) μπήκε μέσα στον Ναό του Ηρακλέους και αφού προσευχήθηκε «εις τον αληθή και φιλάνθρωπον θεόν ευθύς έγινε βροντή από τον ουρανόν και μαζί με την βροντήν έπεσαν όλα τα είδωλα όσα ευρίσκοντο εις τον Ναόν και καταθλασθέντα έγιναν ως κονιορτός. Τότε η αγία εξήλθεν από του Ναού και λέγει εις τον βασιλέα, έμβα, ω βασιλεύ εις τον Ναόν και βοήθησον τους Θεούς σου, διότι αυτοί έπεσον και δεν ημπορούν να σηκωθούν».
Τότε ο βασιλεύς διέταξε να αποκεφαλίσουν την «αγία», αλλά ξεράθηκαν τα χέρια των δημίων Θεοτίμου και Θεοδούλου που την άγγιξαν. Όμως προσκύνησαν την «αγία», πίστεψαν στον ιησού και έγιναν πάλι όπως πριν. Τότε ήλθαν κάποιοι άλλοι δήμιοι και τους αποκεφάλισαν και τους τρεις.
Ο «ιερομάρτυρας» Έρασμος (2 Ιουνίου) μόλις αντίκρισε το είδωλον του Διός που ήταν χάλκινο με ύψος δώδεκα πόδια και πλάτος έξι πόδια «είδεν αυτό με βλοσυρόν όμμα και, ω του θαύματος! παρευθύς έπεσε και συνετρίβη εις λεπτά τμήματα, από δε το είδωλον εξήλθε δράκων φοβερός, όστις αφάνισε πολύ πλήθος ανθρώπων. Και ο μεν βασιλεύς επανήλθε εις το παλάτιον με καταισχύνην, οι δε λαοί φοβηθέντες από τον δράκοντα προσέπεσον εις τους πόδας του μάρτυρος και πιστεύσαντες τω χριστώ εβαπτίσθησαν από τον άγιον είκοσι χιλιάδες άνθρωποι». Κατόπιν ο «άγιος» θανάτωσε τον δράκοντα, αλλά ο βασιλιάς (που ήταν ο Μαξιμιανός) θύμωσε τόσο πολύ, που έσφαξε και τους 20.000.

Γρηγορομιχελάκης Γεώργιος
Από το βιβλίο: «Βίοι Αγίων: Πρότυπα προς αποφυγήν»
Για κάθε επικοινωνία: Τηλ.: 6945.638884
2004: Εκδόσεις ΔΑΔΟΥΧΟΣ

«Ο σκοταδισμός κυνήγησε φωτισμένους δασκάλους»

Ο κ. Χαρίλαος Βασιλάκης, ΤΟ ΒΗΜΑ 5.10.06
από την Αλεπού Κέρκυρας, γράφει:

«Θα ήθελα να εκφράσω την απορία μου και τη λύπη μου για μία χοντρή ιστορική ανακρίβεια που αιωρείται ακόμα και σήμερα, κυρίως σε εθνικιστικούς κύκλους. Η αλήθεια είναι μία και μοναδική, "κρυφό σχολειό" δεν υπήρξε ποτέ, απλούστατα γιατί ποτέ δεν χρειάστηκε να υπάρ­ξει, αφού τουρκική απαγόρευση δεν συνέβη ούτε καν σε τοπικό επίπεδο κάποιας περιοχής με ελληνικό πληθυσμό. Καμία πηγή δεν ανα­φέρει άλλωστε κάτι τέτοιο, αντίθετα όλες οι πηγές αναφέρουν την ύπαρξη ελληνικών σχο­λείων φανερών σε όλα τα μήκη και πλάτη της οθωμανικής αυτοκρατορίας, επικαλούμαι δε γι' αυτό και το βιβλίο του Ευαγγελίδου Ε. Τρύφωνος "Η παιδεία επί Τουρκοκρατίας", Αθήνα 1936, επίσης της Μαστορόκωστα-Ζέλλιου Ερατώς "Η παιδεία κατά την περίοδο της Τουρκο­κρατίας", Θεσσαλονίκη 2004, και ακόμα ό,τι άλλο σχετικό με το θέμα υπάρχει. Δεν λέω ότι τα σχολεία δεν κυνηγήθηκαν, συνέβη και αυ­τό, αλλά από τη μεριά της σκοταδιστικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, διώχτηκαν και κυνηγήθη­καν δάσκαλοι φωτισμένοι και κλείστηκαν και σχολεία γιατί δίδασκαν... μαθηματικά, που για την Εκκλησία ήταν του διαβόλου, φυσική, που ήταν των άθεων Δυτικών κ.λπ. Βοηθήστε όλοι επιτέλους να απαλλαγούμε από την κατα­στροφική συνεύρεση με τον σκοταδισμό».

«Λανθάνων (?) ανθελληνισμός στην Καινή Διαθήκη»

; ΤΟ ΒΗΜΑ 7.10.06
Ο κ. Στυλιανός. Αγγελίδης,
από τη Λάρισα, γράφει
Σε απάντηση στην επιστολή του κ. Ε. Πονη­ρού που δημοσιεύθηκε στο φύλλο της 19ης Σεπτεμβρίου 2006 με τίτλο «Νεοειδωλολατρεία και ιστορική πραγματικότητα», θα ήθελα να επισημάνω τα εξής. Η ιστορική πραγματικό­τητα την οποία επικαλείται ο κ. Πονηρός είναι μάλλον εκ του «πονηρού». Κατ' αρχήν δεν νο­μίζω να επιχείρησε κανείς να του «διδάξει» το δωδεκάθεο, όπως ισχυρίζεται. Τώρα αν κά­ποιοι έχουν κάνει επιλογές με τις οποίες δεν συμφωνείς κ. Πονηρός, δεν του πέφτει κανένας λόγος να χρησιμοποιεί πληθυντικό. Προς αποφυγήν παρεξηγήσεως δηλώνω ότι δεν εί­μαι ούτε «παλαιοειδωλολάτρης» ούτε «νεοειδωλολάτρης» αλλά ούτε και οπαδός οποιασ­δήποτε θρησκείας. Αν ο κ. Πονηρός επιρρί­πτει μομφή ανηθικότητας στους «θεούς» που σέβονταν και τιμούσαν εκείνοι τους οποίους θεωρώ προγόνους μου, θα του συνιστούσα να διαβάσει καλύτερα την Π. Διαθήκη, όπου θα διαπιστώσει ο ίδιος ότι ο δικός του «θεός» και θεός των δικών του προγόνων Αβραάμ, Ισα­άκ, Ιακώβ κ.λπ., που δεν είναι άλλος από τον Ιεχωβά, είναι, κατά ομολογία του, ρατσιστής, μισαλλόδοξος, κακός και ζηλιάρης.
Να τον χαίρεται! Αν αμφιβάλλει ότι ο «θε­ός» και των Χριστιανών είναι ο Ιεχωβάς, ας ρωτήσει όποιον θέλει να του πει τι σημαίνει το «Αλληλούια», που ακούει εκατοντάδες φορές σε κάθε λειτουργία. Θα του συνιστούσα επίσης να μελετήσει καλύτερα τους επιφανείς αρχαίους Έλληνες που αναφέρει και να μη δια­στρεβλώνει αυτά που είπαν και έγραψαν. Όσον αφορά την Κ. Διαθήκη, πού είδε ότι «δεν δια­πνέεται από ανθελληνισμό»; Στο ότι ο Παύλος «αξιοποίησε» τις διδασκαλίες των Στωικών;
Εγώ λοιπόν, που διαπίστωσα λανθάνοντα μεν αλλά έντονο και σαφή ανθελληνισμό, δεν μι­λώ αόριστα αλλά με αδιάβλητα στοιχεία, χωρίς να είναι και η μόνη περίπτωση. Πάμε λοι­πόν στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο, Κεφ. Κα' στίχοι 4-5: «τούτο δε όλον γέγονε ίνα πληρωθή το ρηθέν διά του προφήτου λέγοντος: εί­πατε τη θυγατρί Σιών, ιδού ο βασιλεύς σου έρ­χεται σοι πραυς και επιβεβηκώς επί όνον και Πώλον υιόν υποζυγίου».Ο συγκεκριμένος «προφήτης» δεν είναι άλλος από τον περίφημο Ζαχαρία, του οποίου αποσιωπάται δολίως, για ευνόητους λόγους, η πλήρης προφητεία από την οποία για λόγους συντομίας θα αναφέρω μόνο τον επίμαχο στί­χο «διότι τέντωσα σαν τόξο μου τον Ιούδα και εξήγειρα τα τέκνα σου Σιών κατά των τέκνων των Ελλήνων και ο Κύριος θα πέσει πάνω τους σαν κεραυνού βολίδα» (Ζαχαρίας 9.13-15). Τα όποια σχόλια επαφίενται στην κρίση των αναγνωστών. (Σημειωτέον ότι δεν είναι η μόνη περίπτωση λανθάνοντος ανθελληνισμού της Κενής Διαθήκης.)

Σχολικά βιβλία και «εκκλησιαστικοί παράγοντες»

TΟ ΒΗΜΑ 4.10.2006

Από τον κ. Στ. Γ. Φραγκόπουλο

Σχετικά με τις ενστάσεις εκκλησια­στικών παραγόντων για τα νέα σχο­λικά βιβλία («Το Βήμα», 12.9.2006), τα οποία καταγγέλλεται ότι δεν έχουν «κατηχητικό, εκκλησιολογικό και ορ­θόδοξο χαρακτήρα», δηλαδή δεν προπαγανδίζουν επαρκώς το τοπικό θρησκευτικό δόγμα, θα έλεγα ότι αληθώς πρέπει να συμπληρωθούν αυτά τα βιβλία και όχι μόνο στα ση­μεία που υποδεικνύει ο θεολόγος και φιλόλογος κ. Μπάκος:
1. Οπωσδήποτε πρέπει να υπάρχει ολοκληρωμένη αναφορά στους «Πατέρες της Εκκλησίας», π.χ. στον Καππαδόκη Βασίλειο (με αρχικό όνομα Μαζέτας), ο οποίος έλεγε «Είναι εχθροί οι Έλληνες, διότι διασκεδά­ζουν καταβροχθίζοντας με ορθάνοιχτο στόμα τον Ισραήλ» (Εις Προφήτην Ησαΐαν 9.230.8), στον Σύρο Ιω­άννη (Χρυσόστομο, στην πατρίδα του: Γιοχάναν), ο οποίος έκανε αυ­τοψία και απεφάνθη ότι «Εάν κοιτάξεις στα ενδότερα των Ελλήνων θα δείς τέφρα και σκόνη και τίποτε υγιές, αλλά σαν τάφος ανοιγμένος είναι ο λάρυγγας αυτών, γεμάτος ακαθαρσίες και πύον και τα δόγματα τους γεμάτα σκουλήκια» (Εις τον Αγιον Ιωάννην, 59, 370, 7-11), στον Αι­θίοπα Αθανάσιο (από τους φίλους του: το ανθρωπάκι, homunculus) που διέγνωσε ότι «Δεν είχε αποκα­λυφθεί η μωρία της ελληνικής φιλοσοφίας, παρά μόνο όταν η αληθινή σοφία του Θεού φανέρωσε τον εαυ­τό της στη Γη» (Περί ενανθρωπίσεως, 46.17-19). Καμιά αμφιβολία, πρέπει να ενισχυθεί ο κατηχητικός χαρακτήρας των βιβλίων.
2. Πράγματι, δεν παρουσιάζεται επαρκώς ο ρόλος της Εκκλησίας κα­τά την Τουρκοκρατία, π.χ. ούτε μια κουβέντα δεν υπάρχει για την εξα­γορά του πατριαρχικού θρόνου με δωροδοκία (πεσκές) του σουλτάνου, όπως έκαναν οι Συμεών, Παΐσιος, Διονύσιος Θεσσαλονικεύς, Παρθένιος, Μεθόδιος, Διονύσιος ο Λαρισινός κ.ά., αλλά ούτε στους διορισμούς πατριαρχών, φίλων διαφόρων σουλ­τάνων (Σχολάριος Γεννάδιος, Ισίδωρος, Ιωάσαφ, Μάρκος Ξυλοκαράβης κ.ά.), καμιά αναφορά δεν γίνεται στην εμπορία «ορθόδοξων συγχωροχαρτιών» για ζώντες και νεκρούς (βλέπε Φιλ. Ηλιου, Περιοδικό «Τα Ιστορικά, τεύχη 1 και 3) - σημαντικές οι αποσιωπήσεις, είναι γεγονός.
3. Και φυσικά πρέπει να αναπτυχθεί στα βιβλία όλη η φιλότουρκη θεο­λογία του Κοσμά Αιτωλού, ο οποίος είχε διαγνώσει: «Ήξερεν ο Θεός πως τα άλλα ρηγάτα μάς βλάπτουν είς την πίστιν. Και διά να μη κολασθούμεν, το έδωσε (το Βυζάντιο) του Τούρκου, και τον έχει ο Θεός τον Τούρκον ωσάν σκύλον να μας φυλάη...». Δη­λαδή, ο «Τούρκος» δεν ήταν κατακτητής αλλά υποτακτικός, φύλακας του «Ελληνα», και μάλιστα με θεϊκή μεθόδευση!
Ναι, έχουν ελλείψείς τα νέα βιβλία και πρέπει να συμπληρωθούν με τον πρέποντα «ορθόδοξο χαρακτήρα» που λέει και ο κ. Μπάκος. Για την απαραίτητη ιστορική αλήθεια στα σχολικά βιβλία δεν βλέπω να έγρα­ψε τίποτα.
ΣΤ. Γ. ΦΡΑΓΚΟΠΟΥΛΟΣ Δρ μηχανικός, καθηγητής, Αθήνα


Περί ορθοδόξων εικόνων
Από τον κ. Ανδρέα Αγραπίδη
Οι πάντες γνωρίζουν ότι οι ιερές εικόνες της Ορθοδοξίας δεν έχουν καμία σχέση (δηλα­δή προέλευση) με την ειδωλολατρία. Τα αγάλ­ματα των Ρωμαιοκαθολικών έχουν. Ακόμη -με βάση την Ιστορία - ποιος δεν γνωρίζει τις ολέθριες για το Βυζάντιο περιόδους της Εικονομαχίας, του αρειανισμού και λοιπών αι­ρέσεων και, τέλος, της καταστροφικής Φραγκοκρατίας; Δεν είναι κατάλοιπο ειδωλολα­τρικό οι ιερές μας εικόνες αλλά λατρευτική, τιμητική εκδήλωση ευλαβικού προσκυνήματος πίστης, ελπίδας και ικεσίας για συγχώρε­ση των παραπτωμάτων μας. Ορθόδοξο χρι­στιανικό πνεύμα σημαίνει λύτρωση, αγώνας για καθαρή ζωή και δικαιοσύνη.
ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΙΟΝ. ΑΓΡΑΠΙΔΗΣ Ανδραβίδα Ηλείας
Τιμοκατάλογος Μυστηρίου
Από τον κ. Κυριάκο Λαζίδη
Θα ήθελα να φέρω σε γνώση των υποψηφίων για γάμο αναγνωστών σας τα εξής: προ δύο εβδομάδων βρισκόμουν καλεσμένος σε γά­μο συγγενικού μου προσώπου στον Ι. Ν. Πέ­τρου και Παύλου στη Βαρυμπόμπη. Είχα σκο­πό να ρίξω ροδοπέταλα στη νύφη μαζί με άλλους συγγενείς.
Προτού έρθει η νύφη ήρθε ο νεωκόρος, ο οποίος μας ενημέρωσε ότι ούτε για αστείο να μην το αποτολμήσουμε, γιατί ο άγιος πατέρας δεν θα έκανε τον γάμο. Στις ενστάσεις μας ότι τα παιδιά πλήρωσαν για το Μυστήριο μας απάντησε ευθαρσώς ότι «δεν πλήρωσαν αρκετά για να σκουπιστεί ο ναός και απέξω». Ακολούθησε άλλος κύριος ο οποίος μας συστήθηκε ως ο επίτροπος, ο οποίος μας απεί­λησε ότι θα καλέσει την αστυνομία...
Τέλος, ήρθε ένας ακόμη νεωκόρος ο οποί­ος μας έκανε γνωστό ότι δεν μπορούσε να μας εμποδίσει, αλλά αν τα ρίχναμε θα τον «γα...με», αφού θα έπρεπε να μείνει ως αρ­γά για να σκουπίσει, γιατί αύριο είχε μια κη­δεία. Εντός του ναού μάθαμε από τον άγιο - πατέρα ότι τα ροδοπέταλα δεν αποτελούν πα­ράδοση της Εκκλησίας, όπως το ρύζι, και ότι τα απαγόρευσε επειδή βάφουν τα μάρμαρα. Διαβάζοντας προ ημερών για τις εγκυκλίους στην Κατερίνη δεν μπορώ παρά να αναρω­τηθώ για το πόσα πληρώνουν ώστε να τους απαγορεύσουν και το ρύζι...
ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΛΑΖΙΔΗΣ Αθήνα

ΤΟ "ΚΟΥΙΖ" ΤΗΣ ΒΙΒΛΟΥ ΤΙ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΜΑΘΑΤΕ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ;

Μια σπαζοκεφαλιά για τις ευσεβείς σας γνώσεις


1. Όταν ο Θεός ήθελε να σκοτώση τον πρωτότοκο γιό του Μωυσή, τι τον έκανε να αλλάξη γνώμη;
α. Μια ακροβυστία.
β. Μιά θυσία.
γ. Ένας αινετικός ύμνος.
δ. Ένας άγγελος.
ε. Τίποτε. Ο Θεός της αγάπης ποτέ δεν ήθελε να σκοτώση κάποιον!

Η σωστή απάντηση είναι η "α" (μιά ακροβυστία.)
Έξοδος, δ΄ 23-26

2. Σύμφωνα με τον Ψαλμό 90, ο Θεός είναι "η καταφυγή μου". Με τι θα σας καλύψη ο Θεός, ώστε να βρήτε καταφύγιο;
α. Mε την αγάπη του.
β. Με το Άγιο Πνεύμα.
γ. Με ένα πολύχρωμο ένδυμα.
δ. Με τις πτέρυγές του.
ε. Τίποτε από τα παραπάνω.

Η σωστή απάντηση είναι η "δ" (με τις πτέρυγές του.)
Ψαλμός 90, 4: "επισκιάσει σοι, και υπό τας πτέρυγας αυτού".


3. Ποίος είναι ο πρωτότοκος γιός του Θεού, σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη;
α. Ο Αδάμ.
β. Ο Ιησούς.
γ. Ο Ισραήλ.
δ. O όφις.
ε. Ένα χερουβείμ.

Η σωστή απάντηση είναι η "γ" (ο Ισραήλ.)
Έξοδος, δ΄ 22: "Τάδε λέγει Κύριος· υἱὸς πρωτότοκός μου ᾿Ισραήλ".

4. Σύμφωνα με το βιβλίο Βασιλειών Δ΄, πόσα μικρά παιδιά κατασπάραξαν δύο αρκούδες, επειδή κορόιδευαν τον Άγιο Ελισαίο ως φαλακρό και αυτός τα καταράστηκε;
α. Κανένα. Οι άγιοι δεν καταρώνται!
β. Ένα παιδί.
γ. Ένα παιδί αλλά δεν ήταν από αρκούδες. Στο κείμενο αναγράφεται: "από αγάπη".
δ. Περισσότερα από 40 παιδιά.
ε. Τίποτε από τα παραπάνω.

Η σωστή απάντηση είναι η "δ" (περισσότερα από 40 παιδιά.)
Βασιλειών Δ΄, β΄ 23-24


5. Σύμφωνα με το Δευτερονόμιο, ποιό ήταν το αποτέλεσμα της συνάντησης των ισραηλιτών με τον βασιλέα Εσεβών τὸν ᾿Αμορραῖο;
α. Οι ισραηλίτες σκότωσαν όλους τους άνδρες σε όλες τις πόλεις του βασιλείου, αλλά άφησαν ζωντανές τις γυναίκες, τα παιδιά και τα ζώα.
β. Οι ισραηλίτες σκότωσαν όλους τους άνδρες, τις γυναίκες και τα παιδιά σε όλες τις πόλεις του βασιλείου, αλλά άφησαν ζωντανά τα ζώα.
γ. Οι ισραηλίτες σκότωσαν όλους τους άνδρες, τις γυναίκες και τα παιδιά σε όλες τις πόλεις του βασιλείου και πήραν μαζί τους τα ζώα και τα λάφυρα.
δ. Ο Κύριος παρενέβη και απέτρεψε τον πόλεμο μεταξύ των δύο λαών.
ε. Τίποτε από τα παραπάνω.

Η σωστή απάντηση είναι η "γ" (οι ισραηλίτες σκότωσαν όλους τους άνδρες, τις γυναίκες και τα παιδιά σε όλες τις πόλεις του βασιλείου και πήραν μαζί τους τα ζώα και τα λάφυρα.)
Δευτερονόμιο, β΄ 33-35:

6. Ο Θεός πρόσταξε τον προφήτη Ιεζεκιήλ να φτιάξη και να τρώη επί 190 ημέρες ψωμάκια ανακατωμένα με βολβουδάκια από ........................................... Όταν ο Ιεζεκιήλ διαμαρτυρήθηκε, ο Θεός του επέτρεψε να αντικαταστήση τα βολβουδάκια αυτά με άλλα βολβουδάκια από ........................................... Συμπληρώστε τα κενά:
α. "φλοιό κέδρων του Λιβάνου" και "κρέας μικρού μοσχαριού".
β. "αίμα" και "ιδρώτα".
γ. "ανθρώπινα περιττώματα" και "κοπριά βοδιών".
δ. "άψητο αμνό" και "ψημένο αμνό".
ε. "φλεγόμενη βάτο" και "μή φλεγόμενη βάτο".

Η σωστή απάντηση είναι η "γ" ("ανθρώπινα περιττώματα" και "κοπριά βοδιών".)
Ιεζεκιήλ, δ΄ 9-15

7. Ποιός άγιος προπάτορας κατέστησε εγκύους και τις δύο θυγατέρες του;
α. Ο Νώε.
β. Ο Αβραάμ.
γ. Ο Αυνάν.
δ. Ο Λώτ.
ε. Ουδείς άγιος προπάτορας ήταν αιμομίκτης!

Η σωστή απάντηση είναι η "δ" (ο Λώτ.)
Γένεσις, ιθ΄ 30-38

8. Τι συνέβη όταν ένα πτώμα ανδρός ακούμπησε στο πτώμα του Αγίου Ελισαίου;
α. To πτώμα του άνδρα αναστήθηκε.
β. Το πτώμα του Αγίου Ελισαίου αναστήθηκε.
γ. Τα κόκκαλα και των δύο πτωμάτων άρχισαν να ευωδιάζουν.
δ. Ένας άρρωστος περαστικός θεραπεύτηκε.
ε. Τίποτε από τα παραπάνω. Η Αγία Γραφή δεν ασχολείται με πτώματα!

Η σωστή απάντηση είναι η "α" (το πτώμα του άνδρα αναστήθηκε.)
Βασιλειών Δ΄, ιγ΄ 20-21


9. Τι διατάχθηκε να μαζέψη ο Δαβίδ από τους Φιλισταίους, προκειμένου να παντρευτή την κόρη του Σαούλ, Μελχόλ;
α. 100 ακροβυστίες Φιλισταίων.
β. 100 λάρυγγες Φιλισταίων.
γ. 100 κύπελα με αίμα Φιλισταίων.
δ. 100 χρυσά νομίσματα Φιλισταίων.
ε. 100 ουρές χοίρων από τα κοπάδια των Φιλισταίων.

Η σωστή απάντηση είναι η "α" (100 ακροβυστίες Φιλισταίων.)
Βασιλειών Α΄, ιη΄ 25


10. Ο βασιλιάς των ασσυρίων κατέλαβε τη Σαμάρεια κι εξεδίωξε από εκεί τους ισραηλίτες. Επειδή οι ασσύριοι δεν φοβούνταν τον Θεό, αυτός τους έστειλε κάτι. Τι ήταν αυτό, που έστειλε ο Θεός στους ασσυρίους;
α. Έναν προφήτη.
β. Έναν άγγελο.
γ. Διάφορα θεϊκά σημάδια.
δ. Λεοντάρια (τα οποία σκότωσαν μερικούς).
ε. Τίποτε από τα παραπάνω.

Η σωστή απάντηση είναι η "δ" (λεοντάρια, τα οποία σκότωσαν μερικούς.)
Βασιλειών Δ΄, ιζ΄ 24-26


11. Πόσα παιδιά είχε ο Αβραάμ;
α. 0
β. 1
γ. 2
δ. 4
ε. 8

Η σωστή απάντηση είναι η "ε" (8.)
Γένεσις, ιστ΄ 15, Γένεσις, κα΄ 2-3, Γένεσις, κε΄ 1

12. Γιατί ο Νώε καταράστηκε τον εγγονό του, Χαναάν;
α. Γιατί ο Χαναάν μέθυσε, γυμνώθηκε κι ο Νώε τον είδε γυμνό.
β. Γιατί ο πατέρας τοῦ Χαναάν, Χάμ, μέθυσε, γυμνώθηκε και ο Νώε κι ο Χαναάν τον είδαν γυμνό.
γ. Γιατί ο Νώε μέθυσε, γυμνώθηκε και ο Χαναάν τον είδε γυμνό.
δ. Γιατί ο Νώε μέθυσε, γυμνώθηκε και ο πατέρας τοῦ Χαναάν, Χάμ, τον είδε γυμνό.
ε. Γιατί ο Χαναάν θυσίασε στον Μολώχ.

Η σωστή απάντηση είναι η "δ" (γιατί ο Νώε μέθυσε, γυμνώθηκε και ο πατέρας τοῦ Χαναάν, Χάμ, τον είδε γυμνό.)
Γένεσις, θ΄ 20-25

13. Τί έκανε ο Μωυσής όταν είδε έναν αιγύπτιο να κτυπάη έναν εβραίο;
α. Ο Μωυσής προσευχήθηκε στον Κύριο κι ένας άγγελος, που κατέβηκε από τον ουρανό παρενέβη και σταμάτησε τον αιγύπτιο.
β. Ο Μωυσής φώναξε στον αιγύπτιο: "Σταμάτα εν ονόματι Κυρίου".
γ. Ο Μωυσής μετέτρεψε το ραβδί του σε φίδι, προκειμένου να τρομοκρατήση τον αιγύπτιο.
δ. Ο Μωυσής κοίταξε τριγύρω κι αφού βεβαιώθηκε ότι δεν τον έβλεπαν σκότωσε τον αιγύπτιο κι έκρυψε το πτώμα στην άμμο.
ε. Ο Μωυσής είπε στον εβραίο να γυρίση και το άλλο μάγουλο.

Η σωστή απάντηση είναι η "δ" (ο Μωυσής κοίταξε τριγύρω κι αφού βεβαιώθηκε ότι δεν τον έβλεπαν σκότωσε τον αιγύπτιο κι έκρυψε το πτώμα στην άμμο.)
Έξοδος, β΄ 11-12



14. Σε τί παράκουσε τον Θεό ο Σαούλ και ο προφήτης Σαμουήλ του είπε ότι γι΄ αυτό τον λόγο ο Θεός τον καθαιρεί από βασιλιά του Ισραήλ;
α. Ο Σαούλ σκότωσε όλους τους εχθρούς, άνδρες, γυναικες, παιδιά, βρέφη και ζώα.
β. Ο Σαούλ σκότωσε όλους τους εχθρούς, άνδρες, γυναικες, παιδιά, βρέφη, αλλά άφησε ζωντανά μερικά ζώα.
γ. Ο Σαούλ σκότωσε άνδρες, παιδιά, βρέφη και ζώα, αλλά κράτησε μερικές γυναίκες γι΄ αυτόν.
δ. Ο Σαούλ σκότωσε τους άνδρες, αλλά άφησε να ζήσουν οι γυναικες, τα παιδιά, τα βρέφη και τα ζώα.
ε. Ο Σαούλ βλασφήμησε το Άγιο Πνεύμα.

Η σωστή απάντηση είναι η "β" (ο Σαούλ σκότωσε όλους τους εχθρούς, άνδρες, γυναικες, παιδιά, βρέφη, αλλά άφησε ζωντανά μερικά ζώα.)
Βασιλειών Α΄, ιε΄ 3-9

15. Όταν οι εβραίοι επέστρεφαν, αφού ο Δαυίδ σκότωσε τον Γολιάθ, οι γυναίκες τους υποδέχονταν με τραγούδια και χορούς. Τί ήταν αυτό που τραγουδούσαν οι γυναίκες, το οποίο ερέθισε το βασιλιά Σαούλ;
α. Τραγουδούσαν θρησκευτικούς ύμνους.
β. Τραγουδούσαν: "Ο Σαούλ μας έσωσε από το λιμό, αλλά ο Δαυίδ μας έσωσε από τον γίγαντα".
γ. Τραγουδούσαν: "Ο Σαούλ επάταξε τους εχθρούς, αλλά ο Δαυίδ επάταξε τον δυνατώτερο".
δ. Τραγουδούσαν: "Ο Σαούλ επάταξε χιλιάδες, αλλά ο Δαυίδ επάταξε μυριάδες".
ε. Τραγουδούσαν: "Επί γής ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία".

Η σωστή απάντηση είναι η "δ" (ο Σαούλ επάταξε χιλιάδες, αλλά ο Δαυίδ επάταξε μυριάδες.)
Βασιλειών Α΄, ιη΄ 6-8

16. Ποιοί από τους παρακάτω βιβλικούς χαρακτήρες πέθαναν και πήγαν στον Παράδεισο;
α. Ο Αδάμ και η Εύα.
β. Ο Αβραάμ, ο Ισαάκ κι ο Ιακώβ.
γ. Ο Νώε, ο Δαυίδ κι ο Σολωμών.
δ. Οι προφήτες Σαμουήλ, Ιεζεκιήλ, Δανιήλ, Ιωήλ, Ζαχαρίας και Μαλαχίας.
ε. Ουδείς.

Η σωστή απάντηση είναι η "ε" (ουδείς.)
Σε κανένα εδάφιο της Βίβλου δεν αναφέρεται ότι, κάποιος από τους βιβλικούς χαρακτήρες πήγε στον Παράδεισο.


17. Ποιός από τους παρακάτω βιβλικούς πατριάρχες είχε μία μόνο γυναίκα;
α. Ο Αβραάμ ή ο Ιακώβ.
β. Ο Μωυσής.
γ. Ο Δαυίδ ή ο Σολομών.
δ. Όλοι οι παραπάνω.
ε. Κανείς από τους παραπάνω.

Η σωστή απάντηση είναι η "ε" (κανείς από τους παραπάνω.)
Ο Αβραάμ είχε δύο συζύγους, την Σάρρα και τη Χεττούρα και μιά ερωμένη, την παιδίσκη Άγαρ. Γένεσις, ιζ΄ 15, Γένεσις, κε΄ 1, Γένεσις, ιστ΄ 1-4
Ο Ιακώβ είχε τέσσερις γυναίκες (την Λεία, τη Ραχήλ και δύο παιδίσκες, την παλλακίδα Βαλλάν και την Ζελφάν.) Γένεσις, κθ΄ 23, Γένεσις, κθ΄ 28, Γένεσις, λ΄ 4, Γένεσις, λ΄ 9
Ο Μωυσής είχε δύο γυναίκες (τη Σεπφώρα και μία αιθιόπισσα.) Έξοδος, β΄ 21, Αριθμοί, ιβ΄ 1
Ο Δαυίδ είχε τέσσερις γυναίκες (την Μελχόλ, την Αβιγαία, την Αχινόομ και τη χήρα του Ουρίου.) Βασιλειών Α΄, ιθ΄ 11, Βασιλειών Α΄, κε΄ 42-43, Βασιλειών Β΄, ια΄ 26-27
Ο Σολομών είχε 700 συζύγους και 300 παλλακίδες! Βασιλειών Γ΄, ια΄ 1


18. Τι κάνει ένας λευίτης, άν του βιάσουν και του σκοτώσουν την παλλακίδα;
α. Ευχαριστεί το Θεό γιατί τον απάλλαξε από ένα αμάρτημα.
β. Ευχαριστεί τους βιαστές και τους φονιάδες γιατί τον απάλλαξαν από ένα αμάρτημα.
γ. Θάβει το πτώμα της παλλακίδας και προσεύχεται.
δ. Κομματιάζει το πτώμα της παλλακίδας και στέλνει από ένα κομμάτι σε κάθε μιά περιοχή, που έχουν κληρονομήσει οι υιοί Ισραήλ.
ε. Δεν υπάρχουν τέτοιες περιγραφές στη Βίβλο.

Η σωστή απάντηση είναι η "δ" (κομματιάζει το πτώμα της παλλακίδας και στέλνει από ένα κομμάτι σε κάθε μιά περιοχή, που έχουν κληρονομήσει οι υιοί Ισραήλ.)
Κριταί, κ΄ 5-6


19. Ποιός από τους δώδεκα υιούς του Ιακώβ κοιμήθηκε με την παλλακίδα τοῦ πατέρα του;
α. Ο πρωτότοκος, Ρουβήν.
β. Ο Ιούδας.
γ. Ο Βενιαμίν.
δ. Καί οι δώδεκα.
ε. Κανείς από τους δώδεκα.

Η σωστή απάντηση είναι η "α" (ο πρωτότοκος, Ρουβήν.)
Γένεσις, λε΄ 21


20. Ο προφήτης Ηλίας διωργάνωσε ένα είδος διαγωνισμού με 450 ιερείς του Βάαλ, για το ποιανού ο Θεός θα ανάψη θαυματουργά -χωρίς την επέμβαση κανενός- τη φωτιά μιάς θυσίας. Ποιό ήταν το αποτέλεσμα του διαγωνισμού αυτού;
α. Νίκησαν οι ιερείς του Βάαλ, αλλά ο προφήτης Ηλίας τους κατηγόρησε ότι έκλεψαν ανάβοντας μυστικά τη φωτιά με ένα δαυλό.
β. Νίκησε ο προφήτης Ηλίας, αλλά οι ιερείς του Βάαλ τον κατηγόρησαν ότι έκλεψε ανάβοντας μυστικά τη φωτιά με ένα δαυλό.
γ. Νίκησε ο προφήτης Ηλίας και μετά μαζί με τους ισραηλίτες έσφαξαν όλους τους ιερείς του Βάαλ.
δ. Ήλθαν ισόπαλοι.
ε. Κανένα από τα παραπάνω. Ο Θεός δεν συμμετέχει σε διαγωνισμούς.

Η σωστή απάντηση είναι η "γ" (νίκησε ο προφήτης Ηλίας και μετά μαζί με τους ισραηλίτες έσφαξαν όλους τους ιερείς του Βάαλ.)
Βασιλειών Γ΄, ιη΄ 22-40

21. Σύμφωνα με το κεφ. 23, παρ. 13 της Εξόδου: "Όνομα θεῶν ἑτέρων οὐκ ἀναμνησθήσεσθε, οὐδὲ μὴ ἀκουσθῇ ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν". Έχοντας αυτό υπ΄ όψη, αναφέρεται κάποιο από τα παρακάτω ονόματα θεών ή θεαινών στη Βίβλο;
α. Ναί, του Βάαλ.
β. Ναί, της Αστάρτης.
γ. Ναί, του Δία και του Ερμή.
δ. Ναί, όλων των παραπάνω.
ε. Όχι, δεν αναφέρεται κανένα όνομα άλλου Θεού.

Η σωστή απάντηση είναι η "δ" (ναί, όλων των παραπάνω.)
Του Βάαλ: Ιερεμίας, ια΄ 13, Της Αστάρτης: Βασιλειών Γ΄, ια΄ 33, Του Δία και του Ερμή: Πράξεις, ιδ΄ 12

22. Τι θα πρέπει να κάνετε εάν ο αδελφός σας, ο/η σύζυγός σας, ο γιός σας, η κόρη σας ή κάποιος στενός σας φίλος σας προτρέψουν να λατρεύσετε άλλους Θεούς αντί του Θεού της Παλαιάς Διαθήκης;
α. Θα προσποιηθήτε ότι λατρεύετε τους άλλους Θεούς για να μήν δώσετε δικαιώματα, αλλά κατ΄ ιδίαν θα συνεχίσετε να λατρεύετε τον αληθινό Θεό.
β. Θα πρέπει να εργάζεσθε πρωί και βράδυ, προκειμένου να τους ξαναφέρετε στον ίσιο δρόμο.
γ. Θα προσευχηθήτε με όλη σας την καρδιά για τη σωτηρία τους.
δ. Θα το αναφέρετε στον τοπικό ιερέα.
ε. Θα τους σκοτώσετε.

Η σωστή απάντηση είναι η "ε" (θα τους σκοτώσετε.)
Δευτερονόμιο, ιγ΄ 7-11

23. Ποιά από τις παρακάτω υποσχέσεις δεν αποδίδεται στο Θεό, σύμφωνα με το βιβλίο του Ιεζεκιήλ;
α. Ο Θεος θα φέρη τους ισραηλίτες στη γή ρέουσα γάλα και μέλι.
β. Ο Θεός δεν θα φέρη τους ισραηλίτες στη γή ρέουσα γάλα και μέλι.
γ. Ο Θεός θα διασκορπίση τους ισραηλίτες σε όλα τα έθνη.
δ. Όλες τις παραπάνω υποσχέσεις τις έδωσε ο Θεός.
ε. Καμμία από τις παραπάνω υποσχέσεις δεν έδωσε ο Θεός.

Η σωστή απάντηση είναι η "δ" (όλες τις παραπάνω υποσχέσεις τις έδωσε ο Θεός.)
Ιεζεκιήλ, κ΄ 6΄, Ιεζεκιήλ, κ΄ 15, Ιεζεκιήλ, κ΄ 23

24. Άν κάποια κοπέλλα δεν βρεθή παρθένα, τι πρέπει να συμβή;
α. Η κοπέλλα πρέπει να προσαχθή στον ιερέα (όπου θα διερευνηθή η θέληση του Θεού).
β. Η κοπέλλα πρέπει να δαρή έως ότου αποκαλύψη την αλήθεια για την διακόρευσή της.
γ. Η κοπέλλα πρέπει να δικαστή.
δ. Η κοπέλλα πρέπει να λιθοβοληθή μέχρι θανάτου.
ε. Τίποτε από τα παραπάνω. Η κάθε κοπέλλα είναι ελεύθερη να αποφασίζη για την ερωτική της ζωή.

Η σωστή απάντηση είναι η "δ" (η κοπέλλα πρέπει να λιθοβοληθή μέχρι θανάτου.)
Δευτερονόμιον, κβ΄ 20-21

Οι γυναίκες της παρέας, ας δώσουν ιδιαίτερη προσοχή στην ερώτηση 24.
Υπενθύμιση: Το βιβλίο αυτό θεωρείται ιερό για τους Έλληνες.

Η προδοσία του ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΠΑΠΠΑ

Σε αυτήν την εργασία μου, θα παραθέσω στοιχεία για την ανθελληνική φύση των λεγομένων αγιορειτών μοναχών, ώστε να μάθουν οι Έλληνες τίνων ανθρώπων προστατεύουν καί χρηματοδοτούν την παραμονή στην Ελληνική χερσόνησο του Άθω, στην οποία υπήρχαν παλαιότερα Ελληνικά Ιερά καί Ελληνικές πόλεις, μέχρι την εποχή που τα κατέστρεψε ο Κωνσταντίνος Α΄.Ωστόσο, εγώ δεν θα ασχοληθώ εκτενώς με την ιστορία του Άθω, αν καί αυτό μπορεί να γίνει σε ειδική εργασία για αυτό το σημαντικό θέμα.Σε αυτό το θέμα θα παραθέσω τρείς διαφορετικές πηγές.Η πρώτη είναι η μαρτυρία του Σπυρίδωνος Τρικούπη για την στάση του Άθω κατά την Ελληνική Εθνεγερσία, ενώ οι άλλες δύο πηγές είναι επιστολές των λεγομένων αγιορειτών στον Αδόλφο Χίτλερ.Τα έγγραφα θα παρατεθούν αυτούσια, ενώ στο τέλος κάθε εγγράφου θα αναφέρεται η πηγή του.Τώρα ήλθε η ώρα για την παράθεση των πηγών.1. Σπυρίδων Τρικούπης.Διηγήθημεν άλλοτε ότι πολλοί μοναχοί του αγίου Όρους εξεστράτευσαν υπό την σημαίαν του Σταυρού καί την οδηγίαν του Εμμανουήλ Παπά, καί αποκρουσθέντες καί παθόντες επανήλθαν εις το Όρος.Η Χερσόνησος αύτη, η το πάλαι Ακτή, είναι η ανατολικωτέρα, η μακρυτέρα καί η πλατυτέρα των έμπροσθεν της Χαλκιδικής τριών παραλλήλων Χερσονήσων, σαράντα μιλίων μήκος έχουσα από της διόρυχος του Ξέρξου επί του δύο μιλίων πλάτος έχοντος ισθμού μέχρι της μεσημβρινής της άκρας. περιέχει μοναστήρια οχυρά καί δεν εστερείτο επί της επαναστάσεως πυροβολικού, ψιλών όπλων, ούτε πολεμεφοδίων. επειδή ο χαρακτήρ του πολέμου ήτον όχι μόνον πολιτικός αλλά καί θρησκευτικός, μέγας ενθουσιασμός κατέλαβε τους μοναχούς, καί υπερδισχίλιοι των νεωτέρων ωπλοφόρησαν. ήλθαν σύμμαχοί των έξωθεν καί πολλοί λαϊκοί, ώστε τα πάντα εφαίνοντο πρόσφορα εντός της Χερσονήσου εις μακράν καί ευτυχή αντίστασιν. αλλʼ οι ηγούμενοι καί οι προηγούμενοι, διεφώνουν, καί οι πλειότεροι αυτών οι καί υπερισχύσαντες επί τέλους εζήτουν την ασφάλειάν των όπου δεν εδύναντο να εύρωσιν ειμή τον αφανισμόν των, εν τη υποταγή. Τους εφόβισε δε καί η καταστροφή της Κασσάνδρας, καί αντί να τους ενοπλίση τους αφώπλισε. τους ηπάτησε κα!ί η υπουλότης του πασά αν καί είχαν υπʼ όψιν τα έργα της θηριωδίας του. Αφʼ ού δε υπερίσχυσεν η περί υποταγής γνώμη πολλοί των πατέρων αποδοκιμάζοντες πάντα συμβιβασμόν απέπλευσαν εκείθεν φέροντες καί τα ιερά σκεύη τινών μοναστηρίων καί τά εν αυτοίς άγια λείψανα. Απέπλευσε καί ο Εμμανουήλ Παπάς, όστις ασθενήσαςκατά τον πλούν απεβίωσεν επί του πλοίου καί ετάφη εν Ύδρα. Μετά δε την αποδημίαν τούτων επροσκύνησαν οι εν τω αγίω Όρει αφοπλισθέντες, αμνηστευθέντες, δόσαντες ομήρους καί δύο ήμισυ εκατομμύρια γροσίων, καί δεχθέντες Τουρκικήν φρουράν επί υποσχέσει να την τρέφωσιν. Η φρουρά αύτη εκ τρισχιλίων κατέλαβε το Όρος την 15 δεκεμβρίου καί έφερε διʼ ών έπραξε εις πικράν μετάνοιαν τους προτιμήσαντας της αντιστάσεως την υποταγήν Αγιορείτας, διαμείνασα παρʼ αυτοίς εννέα έτη.Πηγή: Σπυρίδωνος Τρικούπη, Ιστορία της Ελληνικής Επαναστάσεως, τόμος δεύτερος, σελίδες 178-179, εκδόσεις ΑΠ. Α. ΧΑΡΙΣΗΣ - δημιουργία, Αθήνα, 1.996μ.α.χ.χ., βασισμένη στην τετράτομη έκδοση του Σπυρίδωνος Τρικούπη στο Λονδίνο, τα έτη 1.853-1.857μ.α.χ.χ.2. Η επιστολή του Αγίου Όρους προς τον ΑρχικαγκελλάριονΕν Αγίω Όρει τη 13/26 Απριλίου 1941Προς την Αυτού Εξοχότητα τον Αρχικαγκελλάριον του ενδόξου Γερμανικού Κράτους Κύριον Αδόλφον Χίτλερ εις Βερολίνον.Εξοχότατε,Οι βαθυσεβάστως υποσημειούμενοι Αντιπρόσωποι των Είκοσιν Ιερών Βασιλικών Πατριαρχικών καί Σταυροπηγιακών Μονών του Αγίου Όρους Άθω, λαμβάνομεν την εξαιρετικήν τιμήν νʼ απευθυνθώμεν προς την Υμετέραν Εξοχότητα καί παρακαλέσωμεν Αυτήν θερμώς, όπως, ευαρεστημένη, αναλάβη υπό την Υψηλήν προσωπικήν Αυτής προστασίαν καί κηδεμονίαν τον Ιερόν τούτον Τόπον, του οποίου Ηγούμενοι καί αντιπρόσωποι τυγχάνομεν, διαδεχομένη εν τούτω τους ιδρυτάς καί Ευεργέτας του Ιερού τούτου Τόπου Βυζαντινούς Αυτοκράτορας καί διαδόχους τούτων.Το Άγιον Όρος, Εξοχώτατε, συνέστη εις Πανορθόδοξον μοναχικήν πολιτείαν, εις ήνανέκαθεν διαβιούν εν αγαστή ομονοία μοναχοί ακωλύτως προσερχόμενοι από διάφορα ορθόδοξα Έθνη, κατά τον Θ΄ μ.Χ. αιώνα, πνευματικώς μέν εξαρτωμένων από του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, πολιτικώς δέ αυτοδιοικούμενον υπό της Ιεράς Συνάξεως των Αντιπροσώπων των Είκοσιν Ιερών καί Κυριάρχων Μονών καί πολιτειακώς υπαγομένων υπό την προστασίαν καί κηδεμονίαν των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων καί των διαδόχων Αυτών.Το Αυτονομιακόν τούτο πολίτευμα περιεθριγκώθη δι αλλεπαλλήλων τυπικών καί Χρυσοβούλων των ιδρυτών καί ευεργετών των Ιερών μονών Βυζαντινών Αυτοκρατόρων Βασιλείου του Μακεδόνος(882), Ιωάννου Τσιμισκή(972), Κωνσταντίνου Μονομάχου(1046), Στεφάνου Δουσάν(1346) καί άλλων Σλαύων, Ουγγροβλάχων Ηγεμόνων καί των μετέπειτα Σουλτανικών Φιρμανίων τελευταίως δε υπό του Καταστατικού Χάρτου του 1926, ούτινος δύο αντίτυπα εσωκλείομεν.Το ουτωσί καθιερωθέν προνομιακόν καί αυτοδιοίκητον καθεστώς του Ιερού τούτου Τόπου, αποτελέσαν αντικείμενον συζητήσεων καί επικυρώσεων διαφόρων διεθνών συνθηκών περιεθριγκώθη τέλος, διά του 62ου άρθρου της Βερολινείου συνθήκης του έτους 1878, έχοντος ούτω, οι μοναχοί του Όρους Άθω οθενδήποτε καί αν κατάγωνται θα διατηρήσωσι τά κτήματα καί τα πρότερα αυτών δικαιώματα καί θ απολαύωσιν, άνευ ουδεμιάς εξαιρέσεως, πλήρους ισότητος δικαιωμάτων καί προνομίων.Των εν Αγίω Όρει ενασκουμένων Μοναχών, ανεξαρτήτως τόπου προελεύσεως καί Εθνικότητος, σκοπός καί αποστολή καθʼ όλον τον υπερχιλιετή βίον του Αγίου Όρους, υπήρξεν η διατήρησις, προαγωγή καί εξασφάλισις των Ιερών αυτού σκηνωμάτων, η διά της ακαταπονήτου φιλεργίας των εν αυτώ ενασκουμένων μοναχών καλλιέργεια της τε εκκλησιαστικής καί κλασσικής φιλολογίας καί καλλιτεχνίας, ο ασκητικός βίος καί η διηνεκής προσευχή υπέρ του σύμπαντος κόσμου.Την διατήρησιν του καθεστώτος τούτου της αυτονόμου μοναχικής πολιτείας, ικανοποιούντος πλήρως άπαντας τους εν Αγίω Όρει ενασκουμένους ανεξαρτήτως εθνικότητος Ορθοδόξους μοναχούς καί εναρμονιζόμενοι προς τον σκοπόν καί την αποστολήν αυτών, παρακαλούμεν καί ικετεύομεν θερμώς την Υμετέραν Εξοχότητα όπως αναλάβη υπό την υψηλήν προστασίαν καί κηδεμονίαν Αυτής.Τον Βασιλέα των Βασιλευόντων καί Κύριον των Κυριευόντων εξ όλης ψυχής καί καρδίας ικετεύοντες, όπως επιδαψιλεύση τη Υμετέρα Εξοχότητι υγείαν καί μακροημέρευσιν επʼ αγαθώ του ενδόξου Γερμανικού Έθνους.Υποσημειούμεθα βαθυσεβάστως.Πηγή: Ιστορικόν Διπλωματικόν Αρχείον του Υπουργείου Εξωτερικών.Αναδημοσίευση: περιοδικόν Ελληνικόν Πάνθεον, τεύχος 13, Ιουνίου-Αυγούστου 2001, σελίδα 18.1. Οι εθνικές προδοσίες μιάς μοναστικής κοινότηταςΚύριε διευθυντά,Με αφορμή την έρευνα του κ. Β. Μαυρομμάτη με θέμα την προδοσία των Αγιορειτών κατά την Επανάσταση του ʼ21 («Δ», τ. 247), ας μου επιτραπή να αναφερθώ σε μια άλλη προδοσία της μοναστικής κοινότητας του Άθω, πιό πρόσφατη,που συνέβη όταν το ελληνικό έθνος στέναζε κάτω από τον βαρύ ζυγό της Γερμανοκατοχής. Θαυμάστε το ντοκουμέντο, που αποδεικνύει του λόγου μου το αληθές:«Ανοικτή Επιστολή Ιεράς ΕπιστασίαςΠρος την Αυτού ΕξοχότηταΑρχηγόν του Γ΄ ΡάιχΑδόλφον Χίτλερ» Ημείς οι 20 εκλεγμένοι αντιπρόσωποι των ισάριθμων ιερών μονών των αποτελουσών την Μοναστικήν Πολιτείαν του Αγιωνύμου Όρους Άθω δημοσιεύομεν εις επήκοον πάντων την ανοικτήν ταύτην συγχαρητήριον επιστολήν διά τάς κατά των Σοβιετικών νίκας σας. Καί αγαλλόμενοι κραυγάζομεν εν θαυμασμώ: Έπεσεν το Ζιτομίρ καί εσώθη η Χριστιανοσύνη.» Κύριος ο Θεός κρατύνη την υμετέραν εξουσίαν εις έτη πλείστα.»Οι 20 αντιπρόσωποι της ενιαυσίου συνάξεως των 20 κυριάρχων μονών της Αθωνικής Πολιτείας.» Α΄ ΤΕΤΡΑΔΟΣ: Λαύρας, Δοχειαρίου, Ξενοφώντος, Εσφιγμένου.»Β΄ ΤΕΤΡΑΔΟΣ: Βατοπεδίου, Κουτλουμουσίου, Καρακάλου, Σταυρονικήτα.»Γ΄ ΤΕΤΡΑΔΟΣ: Ιβήρων, Παντοκράτορος, Φιλοθέου, Σίμωνος Π¨ετρας.»Δ΄ ΤΕΤΡΑΔΟΣ: Χιλιανδαρίου, Ξηροποτάμου, Αγ. Παύλου, Οσίου Γρηγορίου.»Ε΄ΤΕΤΡΑΔΟΣ: Αγ. Διονυσίου, Ζωγράφου, Αγ. Παντελεήμονος, Κωνσταμονίτου».Υ.Γ.: Ζιτομίρ ήταν το δυτικώτερον οχυρό των Σοβιετικών, που έπεσε στα χέρια των Ναζιστών, νίκη που προκάλεσε τον, ως μη ώφειλεν, ενθουσιασμό των κατά τʼ άλλα απολιτικοποιημένων Αγιορειτών.Δρ Γιώργος ΜουστάκηςΚαθηγητής ΘεολογίαςΠηγή: Περιοδικό «Δαυλός», τεύχος 251, Νοέμβριος 2002, σελίδα 16252.ΣύνοψηΌπως λοιπόν φαίνεται από όλα αυτά τα στοιχεία, οι λεγόμενοι Αγιορείτες είναι φύσει ανθέλληνες καί προδότες.Είναι ανήθικο που ενισχύονται από τα χρήματα ενός κράτους, ιδρυθέντος από το αίμα των Ελλήνων που αυτοί περιφρονούν καί ατιμάζουν.Ωστόσο, κλείνοντας αυτήν την μικρή εργασία, οφείλω να σημειώσω τα εξής:1. Οι μοναχοί το 1.821μ.α.χ.χ, παρέδωσαν τον Άθω, δέχθηκαν Τουρκική φρουρά καί έδωσαν δυόμιση εκατομμύρια γρόσια στους Τούρκους.2. Το 1.941μ.α.χ.χ. απέστειλαν επιστολή στον Χίτλερ ζητώντας την Γερμανική προστασία, χωρίς να αναφέρουν ούτε σε ένα σημείο την διοίκηση του Άθω από την Ελλάδα, την περίοδο 1.912/1.913-1.941μ.α.χ.χ. Αντιθέτως αναφέρει τους Σουλτάνους, αυτοκράτορες του Ανατολικού Ρωμαϊκού Κράτους, Σέρβους, Ουγγροβλάχους.Δηλαδή σε πρώτη ευκαιρία εγκαταλείπει την Ελλάδα χάριν των ιδιοτελών συμφερόντων του. Ακόμη, αναφέρονται σε καλλιέργεια των κλασσικών γραμμάτων, χωρίς να αναφερθούν στο γεγονός ότι τα κλασσικά γράμματα ωθούν στην δημοκρατία καί στην ελευθερία.Επομένως η υποταγή τους στον Αδόλφο Χίτλερ αποδεικνύουν την μη καλλιέργεια των κλασσικών γραμμάτων εκ μέρους τους. Επίσης τα κλασσικά γράμματα καλλιεργούν τον πατριωτισμό, αλλά αυτοί δηλώνουν ως υπήκοοί του.*1 Τέλος, στην τελευταία επιστολή επικροτούν τον Αδόλφο Χίτλερ για επιτυχία του κατά των Σοβιετικών καί τον ονομάζουν σωτήρα του χριστιανισμού.Αυτά ελπίζω να τα λάβουν υπόψιν τους όσοι διαβάσουν αυτήν την εργασία.

Το -ΑΓΙΟ ΦΩΣ- Θαύμα ή απάτη;

Αυτά δεσμεύομαι να κάνω σήμερα, να αντικαταστήσωμία γοητευτική πλάνη με μία σκληρή αλήθεια.»Χοντερλός Ντε Λακλός «Γυναικών παιδεία»

Πολύ σωστά ένας διανοητής προέβλεψε πως ο 20ος αιώνας θα ήταν ένας αιώνας βέβηλος και λέγοντας βέβηλος εννοούσε πως τα πιο απόκρυφα μυστικά των ιερατείων (είτε αυτά φορούνε ράσα, είτε κοστούμια) θα γίνονταν γνωστά. Στην αρχή πιστέψαμε πως οι αποκαλύψεις αυτές θα προέρχοντο από τους πολιτικούς, οι οποίοι ορθώς θα προσπαθούσαν να μειώσουν το κύρος της ιερατικής τάξης.Έτσι βλέπουμε πώς οι Γάλλοι Διαφωτιστές (πού τόσο πολύ υβρίζονται από το «Ορθόδοξο» ιερατείο) όπως ο Ρουσσώ ή ο Βολταίρος, αποτελούν την αρχή της αμφισβήτησης της πανίσχυρης ιερατικής τάξης στην κοινωνία πού θέτει τα θεμέλια για την μεγάλη αστική Γαλλική Επανάσταση του 1789.Οι βάσεις της αμφισβήτησης ήταν τόσο ισχυρές πού είδαμε να επεκτείνονται τόσο στην Ιταλία που στηρίχθηκε στην Αναγέννηση του Ελληνικού πνεύματος, όσο και στην Γερμανία για να οδηγήσει εκεί στην Τιτάνια μορφή ενός Φρειδερίκου Νίτσε με το έργο του «Ο Αντίχριστος».Βλέπουμε όμως πως ο 21ος αιώνας είναι αν όχι περισσότερο, τουλάχιστον το ίδιο «βέβηλος» με τον 20ο.Με έκπληξη διαπιστώνουμε πλέον πως το ίδιο το ιερατείο άρχισε να αμφισβητεί τους δικούς του μύθους. Ο κύριος Γ. Τσέτσης πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Πατριαρχείου σε άρθρο του στην εφημερίδα «Το Βήμα» σε ημερομηνία τόσο συμβολική: Μεγάλη Παρασκευή 21 Απριλίου 2006, αμφισβητεί όλα αυτά τα θαυμαστά που μας δίδασκαν για το λεγόμενο «άγιο φως».Γράφει χαρακτηριστικά στο άρθρο του «Θρύλος ή πραγματικότητα το Άγιο Φώς;» πως ενώ πιστεύαμε «ότι κατά την τελετή της αφής το «άγιο φως» κατέρχεται θαυματουργικά «ουρανόθεν» για να ανάψει την λαμπάδα του πατριαρχείου» στην πραγματικότητα «ο Πατριάρχης ανάβει την λαμπάδα του από την ακοίμητη κανδήλα που βρίσκεται πάνω στον Πανάγιο Τάφο»!Ήδη ο Αδαμάντιος Κοραής έγραψε για το θέμα αυτό το οποίο κυκλοφόρησε πρόσφατα στο βιβλίο του γνωστού αμφισβητία Μιχάλη Καλόπουλου «Θαύμα ή απάτη το Άγιο Φώς»Ο κύριος Γ. Τσέτσης θεωρεί πως αποτελεί ασέβεια να αποδίδει κανείς τιμές αρχηγού κράτους στο «άγιο φως» αφού θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε πως θα ήταν σαν οι πρόγονοί μας «να μην γιόρταζαν ανάσταση Χριστού προτού εφευρεθεί το αεροπλάνο».Ο Γεώργιος Γρηγορομιχελάκης στο βιβλίο του «ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΟΥ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΟΥ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙΣ» ΕΚΔΟΣΕΙΣ "ΔΑΔΟΥΧΟΣ" Τηλ. 6945.638884 ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ στις σελίδες 29 – 30 δίνει μια άλλη διάσταση στο θέμα αυτό γράφοντας:«Η ΕΣΤΙΑ η σεβάσμια Παρθένος, είναι η ηφαίστεια φλόγα, η δύναμη του τόπου και της ομοήθειας που εγγυάται την σταθερότητα και την συνέχιση του βίου. Στο Πρυτανείο κάθε πόλης (κάτι σαν το σημερινό δημαρχείο) έκαιγε άσβεστη η κοινή εστία των πολιτών, αλλά και σε κάθε οργανωμένη εγκατοίκηση (οίκος, πόλη) υπήρχε πάντοτε μια «ιερή εστία» ως φυσικό άγαλμα της Θεάς. Συμφορές περίμεναν το σπίτι ή την πόλη όπου έσβηνε το Ιερό Πυρ το οποίο έπαυε να καίει στους βωμούς μόνον όταν ολόκληρη η οικογένεια ή η πόλη είχε αφανιστεί.Στην αρχαιότητα όταν μια πόλη δημιουργούσε μια αποικία, μετέφερε εκεί, λίγο χώμα από την μητρόπολη, τους εφέσιους θεούς της και το ιερό πυρ της μητροπόλεώς της. Όπως γίνεται σήμερα με τους Ολυμπιακούς αγώνες: Από την Ολυμπία η Ιερή Φλόγα μεταφέρεται σε κάθε πόλη που αναλαμβάνει τη διοργάνωση των αγώνων, ακόμη κι αν αυτή βρίσκεται στα πέρατα του κόσμου, θέλοντας έτσι να επισημανθεί πως η Ολυμπία είναι η «μητρόπολη» όλων των ολυμπιακών αγώνων.Δεν έχουμε προσέξει όμως ότι υπάρχει άλλη μία φλόγα που ξεκινά κάθε χρόνο από μια άλλη πόλη και που διαδίδεται στις «αποικίες» της κι αυτή δεν είναι παρά το λεγόμενο «άγιο φως». Προέρχεται από την Ιερουσαλήμ, την μητρόπολη όλων των χριστιανικών εκκλησιών και μεταδίδεται σ’ αυτές για να τονιστεί η επικυριαρχία της. Στους εκκλησιαστικούς ύμνους η Σιών είναι η «μητέρα όλων των εκκλησιών». Στην πραγματικότητα όλες οι εκκλησίες αποτελούν αποικίες της Ισραηλιτικής θρησκείας κι αυτό φαίνεται ξεκάθαρα από μία λέξη.Η «παροικία» είναι ένα ουσιαστικό που προέρχεται από τις λέξεις παρά + οικέω που σημαίνουν κατοικώ πλησίον προς γείτονες ως ξένος και αλλότριος. Με την έννοια αυτή ελήφθη από τους Λατίνους η λέξη paroecia και διατηρήθηκε σ’ όλες τις Δυτικές γλώσσες: Στην Ιταλική γλώσσα parochia και parroco, στη Γαλλική paroisse, στην Αγγλική parish και στη Γερμανική pfarre, που όλες τους σημαίνουν την εκκλησιαστική ενορία.»Μετά τιμήςΌμηρος ΕυστρατίουΙστορικός – Συγγραφέας

Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΙΠΠΟΔΡΟΜΙΟΥ

 
ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΦΑΓΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ.
 
Περισσότερες φωτογραφίες στο:
 
 

Η ΚΑΤΑΡΑ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΙΠΠΟΔΡΟΜΙΟΥ

Τον Ιούνιο του 1978 η Θεσσαλονίκη συγκλονίζεται από έναν ισχυρό σεισμό και από τα χιλιάδες κτίρια της πόλεως, ένα μόνον καταρρέει και αυτό βρίσκεται στην πλατεία Ιπποδρομίου.Το γεγονός αυτό αν και είναι συγκλονιστικό, ωστόσο δεν προκαλεί κατάπληξη στους αμύητους όσον αφορά την ιστορία της πόλης. Γι΄ αυτούς όμως που γνωρίζουν, είναι ένα ακόμη τραγικό συμβάν στην αλυσίδα των μακάβριων γεγονότων που στοιχειώνουν τον καταραμένο τούτο τόπο.Άς πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Στην θέση που βρισκόταν η πολυκατοικία που κατέρρευσε υπήρχε μια κατοικία πού ανήκε σε παλιά οικογένεια της Θεσσαλονίκης. Μόνη κληρονόμος μία υπέργηρη γυναίκα που τα χρόνια και οι συμφορές είχαν κλονίσει την ψυχική της υγεία.Την γυναίκα αυτή επισκεύθηκε ένας Πολιτικός Μηχανικός για να την πείσει να δώσει το σπίτι της αντιπαροχή. Συνηθισμένος στις αρνήσεις των υπέργηρων ιδιοκτητών, ο Πολιτικός Μηχανικός δεν σταμάτησε να την πιέζει. Ένα Χειμωνιάτικο απόγευμα την επισκεύθηκε για μία ακόμη φορα, με αποτέλεσμα οι αποκαλύψεις της να φέρουν στο φως την απόκρυφη ιστορία της Πλατείας.« Κατοικήσαμε το σπίτι αυτό πού για χρόνια ήταν κλειστό,» είπε η γηραιά κυρία «χωρίς να γνωρίζουμε την μοίρα των προηγούμενων ιδιοκτητών του. Είμασταν μια ευτυχισμένη οικογένεια και οι γονείς μου είχαν άλλα τρία παιδιά. Οι γείτονες πού γνώριζαν την ιστορία του, μας έβλεπαν με δυσπιστία και άλλες φορές με τρόμο. Οι γονείς μου όμως δεν μπορούσαν να καταλάβουν τι ήθελαν να πούν τα τρομαγμένα τους βλέμματα.Ένα βράδυ ένας αλαφροϊσκιωτος της γειτονιάς, κτύπησε την πόρτα μας. Ζήτησε να δεί τον πατέρα μας προσωπικώς. Στην συζήτηση εκείνη πού λίγα κατάλαβε ο πατέρας μου, ο άνδρας αυτός του παρέδωσε ένα μικρό βιβλιαράκι δέκα περίπου σελίδων, χωρίς συγγραφέα, με τίτλο: «Ο ΑΙΜΟΡΑΓΩΝ ΛΙΘΟΣ». Στο βιβλιαράκι αυτό περιγραφόταν η ιστορία μιας μαρμάρινης στήλης στην οποία ήταν γραμμένα 18.000 ονόματα. Η στήλη αυτή ορθωνόταν στο σημείο που αργότερα κτίστηκε το σπίτι μας. Μία φορά τον χρόνο η στήλη αιμοραγούσε και οι Θεσσαλονικείς πού ήταν οπαδοί αλλόκοτων δοξασιών συγκεντρώνονταν εκεί και έκαναν μία Τελετή για να εξιλεωθούν από το αίμα των νεκρών που ήταν αναγραμμένοι στην στήλη.Το βιβλιαράκι εκείνο έγραφε πως η στήλη ήταν τοποθετημένη στο κεντρικό σημείο του αρχαίου Ιπποδρόμου της Θεσσαλονίκης που έδωσε το όνομά του στην πλατεία. Όταν ο Θεοδόσιος κατέσφαξε τους 18.000 Θεσσαλονικείς, τα συσσωρευμένα πτώματα λένε πως κάλυψαν την στήλη αυτή και το αίμα τους πότισε βαθειά το μάρμαρο. Τρομοκρατημένοι οι εναπομείναντες Θεσσαλονικείς, θέλησαν να τιμήσουν τους νεκρούς εκείνους, δεν τολμούσαν όμως να το κάνουν. Κάθε φορά πού περνούσαν από το σημείο εκείνο έριχναν και μια μικρή πέτρα στην αρχή και αργότερα άφηναν ένα όστρακο, ένα σπασμένο κομμάτι αγγείου όπου είχαν χαράξει το όνομα του δικού τους νεκρού….Όταν αυτοκράτορας έγινε για λίγους μήνες ο Ευγένιος Φλάβιος στα 392, οι Θεσσαλονικείς αναθάρρησαν και χάραξαν τα ονόματα των σφαγιασθέντων πάνω στην στήλη εκείνη που αιμοραγούσε μια φορά τον χρόνο, την ημέρα εκείνης της σφαγής. Αυτό δεν άρεσε στους φανατικούς εχθρούς των Θεσσαλονικέων και με την πτώση του αυτοκράτορα γκρέμισαν την στήλη.Τα χρόνια πέρασαν, το ίδιο και οι αιώνες και στο σημείο εκείνο κτίστηκε το σπίτι μας. Λένε πως στα θεμέλια βρήκαν χιλιάδες όστρακα και μια σπασμένη στήλη και νόμισαν πως αν τα απομάκριναν θα σταματούσαν τα φαινόμενα πού χαρακτήριζαν τον τόπο.Η οικογένεια πού έμενε στο σπίτι αυτό πρίν από εμάς ήταν πλούσια και ισχυρή, όλα τα μέλη της όμως χάθηκαν. Άλλος τρελλάθηκε, άλλος δολοφονήθηκε κι άλλος αρρώστησε βαρειά. Το σπίτι ερήμωσε για χρόνια, ώσπου το κατοικήσαμε εμείς.Ένα βράδυ λίγο πρίν πέσουμε για ύπνο, άρχισε να αιμμοραγεί ο τοίχος του κεντρικού δωματίου, να ακούγονται κραυγές και χλιμιντρίσματα αλόγων. Τρομοκρατημένοι βγήκαμε έξω και κοιμηθήκαμε στο σπίτι ενός συγγενή μας.Την άλλη ημέρα δεν είδαμε ούτε ένα από εκείνα τα σημάδια. Ο πατέρας μου όμως εκείνη την χρονιά αρρώστησε σοβαρά και σε λίγους μήνες πέθανε. Η μητέρα μου δεν άντεξε τον τρόμο και κλείστηκε σε ψυχιατρείο. Ο μεγάλος μου αδελφός δολοφονήθηκε σε μια συμπλοκή, ενώ τα άλλα δύο αδέλφια μου, άγνωστο πως, πνίγηκαν στην θάλασσα.Έβλεπα να έρχεται και η σειρά μου όταν ένας άγνωστος με πλησίασε και με συμβούλευσε την επόμενη χρονιά, την ίδια ημέρα να κάνω την τελετή που συνήθιζαν οι αρχαίοι Θεσσαλονικείς, για να εξευμενίσω τα πνεύματα των σφαγιασθέντων.Επειδή δεν γνώριζα τι ακριβώς να κάνω, την ημέρα εκείνη συγκεντρώθηκαν κάποιοι άγνωστοι στο σπίτι μου που έψαλαν ύμνους που δεν είχα ακούσει ποτέ. Με την τελετή αυτή προστατεύαμε έτσι κάθε χρόνο όχι μόνο το σπίτι μου αλλά και ολόκληρη την περιοχή του αρχαίου Ιπποδρόμου.Δυστυχώς οι άνθρωποι αυτοί πέθαναν από δυνάμεις πού εμείς πιά γνωρίζουμε καλά. Εάν πεθάνω και εγώ τότε κανείς δεν θα μπορεί να προστατεύσει τον τόπο. Μην κτίσεις στο σημείο αυτό γιατί είναι καταραμένο. Αν όμως κτίσεις δίδαξε στους κατοίκους να τιμούν τους νεκρούς προγόνους μας».Αυτά είπε η γριά αλλά κανένας δεν την άκουσε. Όταν η πολυκατοικία κατέρρευσε ελάχιστοι γνώριζαν την ιστορία αυτή. Οι δύο – τρείς πού ήξεραν δεν άφησαν να κτιστεί στο ίδιο σημείο ένα κτίριο κατοικιών.
Η ΚΑΤΑΡΑ ΟΜΩΣ ΒΑΡΑΙΝΕΙ ΤΟΝ ΙΠΠΟΔΡΟΜΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΣΒΗΣΤΕΙ ΑΝ ΟΛΟΙ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΥΤΗ.Μετά τιμής
Όμηρος Ευστρατίου

Ιστορικός - Συγγραφέας


http://voice.pblogs.gr/2009/01/zornalist-h-katara.html

ΑΠΑΥΓΑΣΜΑ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ (=ΔΕΣΠΟΤΟΥ, ΑΦΕΝΤΙΚΟΥ) ΥΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ...

"AΛΛA TOYΣ EXΘPOYΣ MOY EKEINOYΣ ΠOY ΔEN ΘEΛHΣAN NA BAΣIΛEYΣΩ ΠANΩ TOYΣ ΦEPTE TOYΣ EΔΩ KAI KATAΣΦAΞTE TOYΣ MΠPOΣTA MOY» (ΛOYKAΣ IΘ' 27)

«ΟΤΑΝ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΘΕ ΜΗΝ ΠΟΛΥΛΟΓΗΤΕ ΟΠΩΣ ΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ (=ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ). ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΠΩΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΥΛΟΓΙΑ ΤΟΥΣ ΘΑ ΕΙΣΑΚΟΥΣΘΟΥΝ. ΜΗΝ ΜΟΙΑΣΕΤΕ, ΛΟΙΠΟΝ, Σ' ΑΥΤΟΥΣ» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΣΤ'7)

«ΜΗΝ ΝΟΙΑΣΘΗΤΕ ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΤΙ ΘΑ ΦΑΜΕ ΚΑΙ ΤΙ ΘΑ ΠΙΟΥΜΕ 'H ΜΕ ΤΙ ΘΑ ΝΤΥΘΟΥΜΕ. ΔΙΟΤΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΕΠΙΖΗΤΟΥΝ ΟΙ ΕΘΝΙΚΟΙ (=ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ)» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΣΤ'31-32)

«ΣΕ ΟΔΟ ΕΘΝΩΝ (=ΕΛΛΗΝΩΝ) ΜΗΝ ΔΙΑΒΗΤΕ ΚΑΙ ΣΕ ΠΟΛΙ ΣΑΜΑΡΕΙΤΩΝ ΜΗΝ ΕΙΣΕΛΘΕΤΕ» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ Ι'5)

«ΚΑΙ ΕΑΝ Η ΟΙΚΙΑ (ΠΟΥ ΘΑ ΥΠΟΔΕΧΘΗ ΕΣΑΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥΣ) ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΑ, ΝΑ ΕΛΘΗ Η ΕΙΡΗΝΗ Σ΄ ΑΥΤΗΝ, ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΑΞΙΑ, Η ΕΙΡΗΝΗ ΑΣ ΕΠΙΣΤΡΕΨΗ ΣΕ ΕΣΑΣ (!!!)» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ Ι'13)

«ΚΑΙ ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΔΕΧΘΗ ΕΣΑΣ (ΤΟΥΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥΣ) ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΗ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΣΑΣ, ΚΑΘΩΣ ΘΑ ΕΞΕΡΧΕΣΘΕ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥΣ ΤΙΝΑΞΤΕ ΤΗΝ ΣΚΟΝΗ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΣΑΣ» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ Ι'44)

«ΕΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΕ ΑΡΝΗΘΗ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΘΑ ΤΟΝ ΑΡΝΗΘΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΜΟΥ ( ΓΙΑΧΒΕΧ) ΠΟΥ ΚΑΤΟΙΚΕΙ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ (ΛΕΒΑΝ)» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ Ι'33)

«ΜΗ ΝΟΜΙΣΕΤΕ ΟΤΙ ΗΛΘΑ ΝΑ ΒΑΛΩ ΕΙΡΗΝΗ ΣΤΗΝ ΓΗ ΔΕΝ ΗΛΘΑ ΝΑ ΒΑΛΩ ΕΙΡΗΝΗ ΑΛΛΑ ΜΑΧΑΙΡΑ. ΗΛΘΑ ΝΑ ΧΩΡΙΣΩ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΤΗΣ (!!!) ΚΑΙ ΤΗΝ ΝΥΦΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΘΕΡΑ ΤΗΣ (!!!). ΚΑΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΟΙΚΙΑΚΟΙ ΤΟΥ ΥΠΗΡΕΤΕΣ. ΟΠΟΙΟΣ ΑΓΑΠΑ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ Ι'34-37)

«ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΑΤΕΡΑ ( ΓΙΑΧΒΕΧ) ΚΥΡΙΕ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΕΠΕΙΔΗ ΑΠΕΚΡΥΨΕΣ ΑΥΤΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΟΦΟΥΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΤΟΥΣ (!!!) ΚΑΙ ΤΑ ΑΠΕΚΑΛΥΨΕΣ ΣΤΟΥΣ ΗΛΙΘΙΟΥΣ.» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΙΑ'25)

«ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΟΥ» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΙΒ'30)

«ΘΑ ΕΛΘΟΥΝ ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΚΑΙ ΘΑ ΔΙΑΧΩΡΙΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΜΑΡΤΩΛΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥΣ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΥΣ ΒΑΛΟΥΝ ΣΤΟ ΚΑΖΑΝΙ ΤΟΥ ΠΥΡΟΣ. ΕΚΕΙ ΘΑ ΠΕΣΗ ΤΟ ΚΛΑΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΙΞΙΜΟ ΤΩΝ ΔΟΝΤΙΩΝ» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΙΓ'49-50)

«ΕΑΝ ΑΜΑΡΤΗΣΗ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΣΟΥ ΚΑΠΟΙΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΗΣ ΝΑ ΤΑ ΒΡΗΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕ ΕΝΑΝ ΤΡΙΤΟ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟ ΩΣ ΔΙΑΙΤΗΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΛΥΣΙ ΤΗΣ ΔΙΑΦΟΡΑΣ. ΕΑΝ ΠΑΡΑΚΟΥΣΗ ΣΤΗΝ ΕΤΥΜΗΓΟΡΙΑ ΑΥΤΟΥ ΟΔΗΓΗΣΕ ΤΟΝ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. ΕΑΝ ΠΑΡΑΚΟΥΣΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΧΕ ΤΟΝ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΕΘΝΙΚΟΥΣ (=ΕΛΛΗΝΕΣ) ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΤΕΛΩΝΕΣ» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΙΗ'15-17)

«ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΕΙΔΕ (=Ο ΙΗΣΟΥΣ) ΜΙΑ ΑΝΘΙΣΜΕΝΗ ΣΥΚΙΑ ΑΠΟ ΜΑΚΡΙΑ, ΒΑΔΙΖΕ ΠΡΟΣ ΑΥΤΗΝ ΜΗΠΩΣ ΚΑΙ ΒΡΗ ΚΑΝΕΝΑ ΣΥΚΟ ΠΑΝΩ ΤΗΣ. ΚΑΙ ΑΦΟΥ ΠΛΗΣΙΑΣΕ ΔΕ ΒΡΗΚΕ ΤΙΠΟΤΕ ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΦΥΛΛΑ. ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΗΤΟ ΚΑΙΡΟΣ ΣΥΚΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΙΠΕ... ΝΑ ΜΗΝ ΦΑΗ ΠΛΕΟΝ ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟ ΣΕΝΑ ΚΑΡΠΟ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΙΩΝΑ ΚΑΙ Η ΣΥΚΙΑ ΞΗΡΑΘΗΚΕ ΑΥΤΟΜΑΤΩΣ (!!!!).» (ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΚΑ'19) + (ΜΑΡΚΟΣ ΙΑ'13-14)

«ΟΤΑΝ ΑΚΟΥΣΕ ΓΙA ΑΥΤΟΝ (=ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΗΣΟΥ) ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ, ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ Η ΚΟΡΗ ΕΙΧΕ ΑΚΑΘΑΡΤΟ ΠΝΕΥΜΑ, ΗΛΘΕ ΚΑΙ ΕΠΕΣΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΤΟΥ. Η ΔΕ ΓΥΝΑΙΚΑ ΗΤΑΝ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΣΥΡΟΦΟΙΝΙΚΗΣ. ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΣΕ ΝΑ ΒΓΑΛΗ ΤΟ ΔΑΙΜΟΝΙΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΡΗ ΤΗΣ. ΤΟΤΕ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΤΗΣ ΑΠΗΝΤΗΣΕ... ΑΣΕ ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΧΟΡΤΑΣΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ . ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΩΣΤΟ ΝΑ ΠΑΡΗ ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΟ ΨΩΜΙ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΠΕΤΑΞΗ ΣΤΑ ΣΚΥΛΑΚΙΑ (=ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ)!!!!!!!» (ΜΑΡΚΟΣ Ζ'26-27) + (ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΙΕ'22-26)

«...ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΙ, ΣΤΟ ΠΥΡ ΤΟ ΑΣΒΕΣΤΟΝ ΟΠΟΥ ΤΟ ΣΚΟΥΛΗΚΙΑ ΔΕΝ ΠΑΥΟΥΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΤΡΩΝΕ (=ΤΟΥΣ ΑΜΑΡΤΩΛΟΥΣ) ΚΑΙ ΟΠΟΥ Η ΦΩΤΙΑ ΔΕΝ ΣΒΗΝΕΙ» (ΜΑΡΚΟΣ Θ'43-44)

«ΦΩΤΙΑ ΗΛΘΑ ΝΑ ΒΑΛΩ ΣΤΗΝ ΓΗ, ΚΑΙ ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΕΛΩ ΑΝ ΗΔΗ ΑΝΑΨΕ (!!!). ΝΟΜΙΖΕΤΕ ΟΤΙ ΕΙΡΗΝΗ ΗΛΘΑ ΝΑ ΒΑΛΩ ΣΤΗ ΓΗ; ΟΧΙ ΣΑΣ ΛΕΩ ΑΛΛΑ ΔΙΧΟΝΟΙΑ» (ΛΟΥΚΑΣ ΙΒ'49) «ΕΚΕΙ ΘΑ ΠΕΣΗ ΤΟ ΚΛΑΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΙΞΙΜΟ ΤΩΝ ΔΟΝΤΙΩΝ, ΟΤΑΝ ΘΑ ΔΗΤΕ ΤΟΝ ΑΒΡΑΑΜ (!!!) ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΣΑΑΚ (!!!) ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΑΚΩΒ (!!!) ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ (ΕΒΡΑΙΟΥΣ) ΠΡΟΦΗΤΕΣ ΣΤΗΝ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΣΑΣ ΔΕ ΠΕΤΑΓΜΕΝΟΥΣ ΕΞΩ» (ΛΟΥΚΑΣ ΙΓ'28)

««ΕΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΡΧΕΤΑΙ ΠΡΟΣ ΕΜΕΝΑ, ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΙΣΕΙΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ (!!!) ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ (!!!) ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ (!!!) ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ (!!!) ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ ΤΟΥ (!!!) ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΔΕΛΦΕΣ ΤΟΥ (!!!), ΑΚΟΜΑ ΔΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΟΥ ΤΗΝ ΨΥΧΗ (!!!) ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΘΗΤΗΣ ΜΟΥ.(!!!) » (ΛΟΥΚΑΣ ΙΔ'26)

«ΟΠΟΙΟΣ ΠΙΣΤΕΥΗ ΣΤΟΝ ΥΙΟ (ΔΗΛΑΔΗ Σ' ΕΜΕΝΑ ) ΕΧΕΙ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ. ΟΠΟΙΟΣ ΟΜΩΣ ΑΠΕΙΘΕΙ ΣΤΟΝ ΥΙΟ (Σ' ΕΜΕΝΑ ΠΑΛΙ) ΔΕ ΘΑ ΔΕΙ ΖΩΗ ΑΛΛΑ Η ΟΡΓΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΕΝΕΙ ΔΙΑ ΠΑΝΤΟΣ ΠΑΝΩ ΤΟΥ» (ΙΩΑΝΝΗΣ Γ'36)

«ΕΑΝ ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΨΕΤΕ ΟΤΙ ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΤΕ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΣΑΣ» (ΙΩΑΝΝΗΣ Η'24)

«ΙΔΟΥ (ΕΓΩ "Ο ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ") ΘΑ ΤΗΝ ΠΕΤΑΞΩ (ΤΗΝ ΙΕΖΑΒΕΛ, ΤΗΝ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΘΥΑΤΕΙΡΩΝ) ΑΥΤΗΝ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΣΤΟ ΚΡΕΒΒΑΤΙ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΙΜΩΡΙΑΣ ΚΑΙ ΘΑ ΣΚΟΤΩΣΩ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΜΕ ΘΑΝΑΤΙΚΟ. (ΜΠΡΑΒΟ ΠΟΛΥ ΑΝΤΡΙΚΙΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ!!!)» (ΑΠΟΚΑΛΥΨΙ Β'22-23)

«ΙΔΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ (Ο ΚΑΛΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥΛΗΣ) ΚΑΘΙΣΜΕΝΟΣ ΠΑΝΩ ΣΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΝ ΔΗ ΚΑΘΕ ΜΑΤΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΟΝ ΛΟΓΧΙΣΑΝ ΚΑΙ ΘΑ ΣΦΑΓΟΥΝ (!!!) ΑΠ'ΑΥΤΟΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΥΛΕΣ ΤΗΣ ΓΗΣ» (ΑΠΟΚΑΛΥΨΙ Α'7)

«ΚΑΙ ΕΙΔΑ, ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΤΟ ΑΡΝΙ (Ο ΧΡΙΣΤΟΥΛΗΣ) ΣΤΕΚΟΜΕΝΟ ΣΤΟ ΟΡΟΣ ΣΙΩΝ (!!!), ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΤΟΥ 144.000 ΕΒΡΑΙΟΙ ΜΕ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ ΑΥΤΟΥ (ΤΟΥ ΚΑΛΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥΛΗ) ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ( ΓΙΑΧΒΕΧΑ) ΓΡΑΜΜΕΝΑ ΣΤΑ ΜΕΤΩΠΑ ΤΟΥΣ» (ΑΠΟΚΑΛΥΨΙ ΙΔ'1)

«ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ( Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ) ΘΑ ΠΙΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΕΡΑΣΜΕΝΟ ΑΚΡΑΤΟ ΟΙΝΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (ΤΟΥ ΓΙΑΧΒΕΧΑ) ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ ΤΟΥ, ΚΑΙ ΘΑ ΒΑΣΑΝΙΣΘΗ ΣΤΗΝ ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΘΕΙΟ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ (;;;) ΑΓΓΕΛΩΝ ΚΑΙ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΑΡΝΙΟΥ. (Ο ΧΡΙΣΤΟΥΛΗΣ ΔΗΛΑ ΔΗ ΘΑ ΚΑΘΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΓΩΝΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝH ΤΟΥΣ ΒΑΣΑΝΙΣΜΟΥΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ(!!!))» (ΑΠΟΚΑΛΥΨΙ ΙΔ'9)

«ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΟΥ (ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥΛΗ) ΞΕΠΡΟΒΑΛΛΕΙ ΚΟΦΤΕΡΗ, ΔΙΚΟΠΟΣ ΜΑΧΑΙΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΧΤΥΠΑ ΜΕ ΑΥΤΗΝ ΤΑ ΕΘΝΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ (Ο ΧΡΙΣΤΟΥΛΗΣ) ΘΑ ΠΟΙΜΑΝΕΙ ΑΥΤΟΥΣ (ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΚΑΘΕ ΦΥΛΗΣ) ΜΕ ΣΙΔΕΡΕΝΙΑ ΡΑΒΔΟ. ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΑΤΑ ΤΗΝ ΛΗΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΞΕΠΕΤΑΓΕΤΑΙ ΤΟ ΚΡΑΣΙ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ (ΤΟΥ ΓΙΑΧΒΕΧΑ) ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ» (ΑΠΟΚΑΛΥΨΙ ΙΘ'15)

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ (;;;) ΠΙΣΤΟΙ ΤΟΥ ΝΑ ΤΟΝ.......ΧΑΙΡΕΣΘΕ!!!!

- HΛEKTPYΩN PIZOΣ

Σε Τι ωφελησε ο Χριστιανισμος την ανθρωποτητα??

  • Μετά από 1700 χρόνια πλέον επίσημου παρουσίας του χριστιανισμού στην σκηνή της ανθρώπινης ιστορίας απλά αναδύεται σε μένα και πιστεύω και σε άλλους ανθρώπους ποιο ήτανε τελικά και ποιο είναι το όφελος της ανθρωπότητας από αυτόν?¨Ένα δόγμα που υποτίθεται ότι ξεκίνησε από την αγάπη του Θεού προς τον άνθρωπο το οποίο μετά την επισημοποίηση του χρησιμοποίησε την βία τόσο μακροχρόνια όσο τίποτα άλλο στην γνωστή ιστορία της ανθρωπότητας δια λόγους σωτηρολογικους κατά τους μεν και εξουσιαστικούς κατά τους δε , καταπιέζοντας την γνώση και μέσω αυτής την προσωπική ελευθερία επιλογής του ανθρώπου.Βλέποντας σήμερα πολλούς συνάνθρωπους κατ επιφημισμον χριστιανούς αλλά κατά των έσω να αμφιταλαντεύονται ως προς την πίστη τους από επιφανειακά έως φανατικά , απλά μου έρχεται στο μυαλό η σκέψη ότι η νόηση του άνθρωπου δεν μπορεί να προσαρμοστεί εύκολα πλέον σε κάτι τέτοιο!Παρατηρώντας τον περίγυρο μου, τα τελευταία χρόνια που έχει πλέον χαλαρώσει η μεγκενη της επιρροής της εκκλησίας στον πνευματικό κόσμο του ανθρώπου , μια άνθηση της ελληνικής διανόησης , τον καλών τεχνών , μια δίψα για γνώση και ανάκτηση εν μέρει της χαμένης γνώσης τον προγόνων μας με μια θετική κατ εμε ζήλια προς αυτούς που καλός η κακός μετατρέπεται σε αποστροφή η ακόμη ενστερνιζοντας και μίσος προς τους πάλαι ποτέ δυνάστες ! Δημιουργείτε δηλαδή ένα αντίπαλο δέος το οποίο δεν είναι εκ τον ουκ άνευ! Γιατί αυτό? Ποίοι λόγοι τους οδηγήσανε σε κάτι τέτοιο?Το θέμα επίσης για να μείνουμε και στην χώρα μας είναι τι απεκόμισε ο έλληνας από τόσα και τόσα χρόνια ύπαρξης του χριστιανισμού? Τον έκανε καλύτερο? Βλέποντας τα επιτεύγματα από την υλιστική τους πλευρά δύσκολα διαπιστώνει κανείς κάτι τέτοιο .Ότι σοβαρό επιστημονικό επίτευγμα επιτευχθεί , συνέβη μετά τον διαφωτισμό που ο διαφωτισμός ήταν τελικά δια μας τους έλληνες ο κόλαφος μας. Όλοι γνωρίζουμε ότι σε μια σχέση δεν είναι τι δίνεις αλλά τι παίρνει ο άλλος έτσι συνέβη και με τον διαφωτισμό. Οι άνθρωποι γνωρίσανε μέσω τρίτον τους πνευματικούς Γίγαντες τον προγόνων μας και βρήκανε απέναντι τους τους πνευματικούς νάνους (κατ αυτόν)τον κολυβαδων .Πώς να αναγνωρίσουνε σε αυτούς η μέσω αυτών τους πάλαι ποτέ φιλόσοφους και πολεμιστές? Βλέποντας έναν λαό σκλαβωμένο σωματικά από τους τούρκους και πνευματικά από την ιεραρχία του , μη μπορώντας να απελευθερωθεί από αυτό το τέλμα δεν δείξανε τον σεβασμό που άρμοζε σε έναν τέτοιο λαό πράγμα που είναι αξιοκατάκριτο διότι τελικά παραβλέποντας το δικό τους πνευματικό υπόβαθρο που πριν από μερικά χρόνια βρισκότανε επίσης στο ναδίρ μας κοιτάξανε αφ υψηλού και μας βοηθήσανε ως σαν να βοηθούσανε ένα μικρό παιδί !΅Έτερον εκάτερον αυτό! Με χαροποιεί όμως το γεγονός ότι άρχισαν πάλι οι έλληνες όλο και περισσότερο να περνούν κάποια πρωτεία στην παγκόσμια διανόηση ,πράγμα που απλά σημαίνει ότι επανερχόμαστε!Κάποια πνευματική ανάπτυξη στον χριστιανισμό υπάρχει πλέον τα τελευταία χρόνιαΑλλά μόνο έως προς τον κατευνασμό ανήσυχων πνευματικόν ανθρώπων και την καταστολή αντιδράσεων εκ μέρους τους παντα νοητικά , εννοείται αυτό , αλλά να που δεν επαρκεί διότι υπάρχει και ένα μεγάλο μέρος «πιστών» που επ ουδενι λόγο δέχεται κάτι τέτοιο λόγο αντίδρασης διαφορετικά «παραδοσιακά» σκεπτόμενων ιεραρχών.Παρεταιρω η άποψη μου είναι ότι εκκλησία και η υλιστικοί γνώση δεν μπορούν να συνυπάρξουν αρμονικά στον μάταιο τούτο κόσμο διότι η πρώτη έχει ήδη όλες τις απαντήσεις και δεύτερη αμφισβητεί τα πάντα βασιζόμενη εν μέρει επίσης στο αρχαίο ρητό «Τα πάντα ρει».Στο θέμα του Θεού οι μεν επιμένουν ότι ίσως δεν αποδεικνύετε αλλά υπάρχει και αφού υπάρχει είναι αυταπόδεικτος η δε ότι δεν αποδεικνύεται άρα δεν υπάρχει !Φαύλος κύκλος κατ εμε!Τα πάντα εμπεριέχουν πίστη , ακόμη και ο ορθολογισμός και η συνάρτηση αυτού ο αθεϊσμός κυρίως λόγο τον πολλών δεδομένων που αγνοούμε!Πίστη του τύπου αρχάνθρωπου ότι η φωτιά που άναψε από τον κεραυνό είναι θεϊκή διότι η φωτιά είναι καλή αλλά μπορεί να του κάνει και κακό άρα ο κεραυνός είναι θεός. Αφελής μεν αλλά με τα δικά του δεδομένα ακόμη και ορθολογιστικά σοβαρή δε!
  • Μετά από περί αλλήλων τυρβάζοντας εκ μέρους μου επανέρχομαι στο πρώτο μου ερώτημα:
  • Τι ωφέλησε ο Χριστιανισμός την ανθρωπότητα ? Ερώτημα ίσως ανούσιοΑλλά έχει ωφελήσει ο χριστιανισμός όντως τους ανθρώπους και συνεχίζει να το κάνει η είναι απλά άλλο ένα δεκανίκι για τις μεταθανάτιες ανησυχίες μας?Από πλευράς ηθικής είναι αποδεκτό ότι χωρίς θεό οδηγούμαστε εύκολα στον αμοραλισμό αλλά εκφράζει τον Θεό ο χριστιανισμός ?Μήπως είναι απλά μια άλλη οπτική γωνιά από τις πολλές που εμμένει ότι έχει δίκιο?Τι από όλα?Τι κατά την άποψη σας κάνει την διαφορά??Πιστεύεται ότι έγινε η ανθρωπότητα μέσω αυτού καλύτερη? Ναι η όχι και γιατί?Είναι ερωτήματα που με ταλανίζουν αν και η προσωπική μου άποψη διαφαίνεται από τα άνωθεν παρ όλα αυτά με ενδιαφέρουν και οι άλλες απόψεις σε αυτό το θέμα!!

Τη γλώσσα μού έδωσαν ελληνική

ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ Ι Κυριακή 17 Σεπτεμβρίου 2006 ΑΡΘΡΑ

Ελευθέριος Ανευβλαβής
10 Ιουλίου, «Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της Ελληνι­κής Δημοκρατίας» αριθμ. 867, Τεύχος Δεύτερο.Ο υφυπουργός Εθνικής παιδείας και Θρησκευμά­των... Καθορίζουμε το Αναλυτικό Πρόγραμμα Σπου­δών για τη διδασκαλία της Τουρκικής Γλώσσας (σ.σ.: ο τονισμός δικός μου) στην Α', Β', Γ' τάξη του Γυμνασίου...». Δουλειά δεν εί­χε ο διάβολος, καλοκαιριάτικα... αποφάσισε να μάθει τα Ελληνόπαιδα τουρκικά. Λέει, επί λέξει, η απόφαση: «Η εκμάθηση της τουρκικής γλώσσας θα συμβάλει στην ενεργό συμμετοχή σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία και την κατανόηση της διαφορετικότητας. Δηλαδή, μας χρειάζεται η τουρκική γλώσσα για να καταλάβουμε ότι ήδη ζούμε σε ένα πολυπολιτισμικό περιβάλλον με τους συνανθρώπους μας Αλβανούς, Πακιστανούς, Ινδούς, Κινέζους, Φιλιππινέζους, Τούρκους και άλλους; Οι κύριοι του της Παιδείας μόνο από τους υπουργικούς θώκους αντιλαμβάνονται την ελλη­νική πραγματικότητα; Και χρειάζεται η τουρκική γλώσσα για να κατανοήσουμε τη διαφορετικότητα την οποία βιώνουμε καθη­μερινά»; Προφανώς οι λαμπροί νόες που ενεπνεύσθησαν την απόφαση αυτήν έχουν πολυπολιτισμική τρικυμία εν κρανίω!ή άλλους σκοπούς υπηρετούν. Και λέει παρακάτω, επί λέξει, η απόφαση: «Να χρησιμοποιούν σ.σ.: οι Ελληνόπαιδες) την τουρκική γλώσσα ως μέσο απόκτησης νέων γνώσεων και πολιτισμικών εμπειριών». Διά της τουρκικής λοιπόν θα αποκτήσουν τα Ελληνόπαιδα νέες γνώσεις π.χ. στην επιστήμη, στην τέχνη, στη φιλοσοφία, στίς ανθρωπιστικές σπουδές, στην τεχνολογία. Και θα αποκτήσουν, επίσης, διά της τουρκικής, βεβαίως, νέες πολιτιστικές εμπειρίες όπως την κατοχή ξένου εδάφους (για την Κύπρο ομιλώ). Το ξεσπίτωμα των ανθρώπων και την κατάληψη των σπι­τιών τους (για την Κύπρο ομιλώ). Το μακέλλεμα των συνανθρώπων μας (για τους Αρμενίους και τους Κούρδους ομιλώ). Τον πολιτισμό του λιθοβολισμού, της μπούργκας και του φερετζέ (για τις γυναίκες της Τουρκία ομιλώ). Τη δημοκρατία των διώξεων των αντιφρονούντων (για τους Τούρκους ομιλώ). Εδώ σηκώνει κανείς και χέρια για να μουντζώσει και πόδια για να κλοτσήσει. «Ολα τα 'χε η Μαριορή, ο φερετζές της έλειπε».Κύριοι του της Παιδείας (υπνοπαιδείας, παιδιάς, νέας αμάθειας, κυριολεκτικά) δεν σας φτάνει η ελληνική γλώσσα για την πολυπολιτισμικότητα και τη νέα γνώση; Μ' αυτήν τη γλώσσα μίλησε ο Σωκράτης διατρανώνοντας την ύψιστη ηθική αρχή του δικαίου: «Ουδαμού δει αδικείν. Ουδ' αδικούμενον ανταδικείν». Και η Αντιγόνη, χιλιάδες χρόνια πριν από τον Ναζωραίο, φώναζε την πολυπολιτισμικότητα της ελληντκής Παιδείας: Δεν γεννήθηκα για να μισώ αλλά για ν’ αγαπώ: «Ου συνέχθειν αλλά συμφιλείν έφυν». Με την ελληνική γλώσσα διατυμπανίστηκαν η ελευ­θερία του λόγου και η ισηγορία: «Τις βούλεται αγορεύειν;». Στην «βουληφόρον αγοράν» όποιος ήθελε είχε το δικαίωμα να ομιλεί.Γιατί στην Ελλάδα ο λόγος της δημοκρατίας δίνει φωνή σε όλους και δεν υποκύπτει σε σκοπιμότητες θρησκευτικών ιερατείων (όπως στην Ινδία ή στην Κίνα ή στην Αίγυπτο ή και στην προ­σφιλή σας Τουρκία). «Πιο λίγο κι απ' το τίποτα ο Δίας με μέλει» -Εμοί δε έλασσον Ζηνός ή μηδέν μέλει, κραυγάζει σταυρωμένος στον βράχο ο Προμηθέας στον Ερμή, «τον τυράννου τον νέον διάκονον». Κι ο Ηράκλειτος, «Κόσμον τόνδε... ούτε τις θεών ούτε αν­θρώπων εποίησεν, αλλ' ην αεί και έστιν και έσται πυρ αείζωον», φωνάζει. Και κανείς Πάπας ή μουλάς δεν τον αφορίζει. Και σεις θέλετε να μας μάθετε τουρκικά για να αποκτήσουμε νέες πολυ-πολιτισμικές εμπειρίες;Με την ελληνική γλώσσα πρωτοδιατυπώθηκαν η φιλο­σοφία, η επιστήμη, τα έργα του λόγου και της τέχνης και εξακολουθούν ακόμη να διατυπώνονται. Και θέ­λετε να μας μάθετε τουρκικά για να αποκτήσουμε νέες γνώσεις;«Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική», διαπιστώνει ο Ελύτης, Και σείς, κύριοι του της Παιδείας (υπνοπαιδείας, παιδιάς, νέας αμάθειας κυριολεκτικά), τι κάνετε με την ελλη­νική γλώσσα; Τη φτωχαίνετε φτωχαίνοντας τον κόσμο μας. Γιατί η γλώσσα μου είναι ο κόσμος μου. Αποξενώνετε τους Έλληνες από τους γεννήτορές του». Προσπαθείτε να τους μάθετε ότι με το να γρυλίζουν τα greeklish και τώρα τα τουρκικά μετέχουν της πολυπολιτισμικότητας του παγκοσμιοποιημένου τίποτα. Επιδιώκετε, λέτε, διά της διδασκαλίας της τουρκικής γλώσσας στο Γυμνάσιο την πολυπολιτισμικότητα και την κατανόηση της διαφορετικότητας και αγνοείτε τις πολιτισμικές αξίες και τη διαφορετικότητα ως έκ­φραση των ιδιαίτερων παραδόσεων των Ελλήνων. Συντονισμένοι στον παγκόσμιο βη­ματοδότη σας έχετε αποξενωθεί και προ­σπαθείτε να αποξενώσετε, διά της αλλοίω­σης της γλώσσας, τους Έλληνες από το πολι­τιστικό τους παρελθόν και από την ιστορική τους παράδοση. Καταστήσατε την αγραμματοσύνη δικαίωμα της καθημερινής ζωής διότι αυτό !που (σας) χρειάζεται είναι πεντακόσιες, το πολύ, λέξεις για να συνεννοούνται οι μαζάνθρωποι και να μην σκέφτο­νται. «Από την εποχή που μίλησε ο Ομηρος ως τα σήμερα μιλά­με... με την ίδια γλώσσα... Είτε σκεφτούμε την Κλυταιμνήστρα... είτε την Καινή Διαθήκη ή τους ύμνους του Ρωμανού και τον Δι­γενή Ακρίτα...», λέει ο Μπαμπιντώτης, και αυτή η γλώσσα, κύρι­οι, είναι επαρκέστατη και για τη συμμετοχή στην πολυπολιτι­σμικότητα χωρίς απώλεια της πολιτιστικής μας ταυτότητας και για την απόκτηση νέας γνώσης και για την αποδοχή της διαφοράς. Και αφήστε τα φληναφήματα σας περί νέων γνώσεων, πολυπολιτισμικότητας και κατανόησης της διαφορετικότητας διά της εκμαθήσεως της τουρκικής γλώσσης. «Οι αγγλισμοί, οι γαλατισμοί, οι γερμανισμοί (σ.σ.: και τώρα οι τουρκισμοί του της Παι­δείας και του υφυπουργού του) δεν είναι παρά δείγμα δουλικότητας, απαιδευσιάς και ηλιθιότητας Κοραής».Ποιος είναι; Ε, κα­λά δεν είναι δα κι ο Ρουβάς!

Το Βυζάντιο δεν είναι η Ελλάδα. Είναι η άρνηση της Ελλάδας.

Το Βυζάντιο δεν είναι η Ελλάδα. Είναι η άρνηση της Ελλάδας.Γκύ Ρασσέ«Προσκυνητής στην Αρχαία Ελλάδα»Εκδόσεις Ζαχαρόπουλος
"Δεν μίλησα για το Βυζάντιο, γιατί σε καμιά περίπτωση δεν είναι η Ελλάδα' είναι μάλλον η άρνηση της Ελλάδας. Παρατηρήστε, αλήθεια, την υπεριεραρχημένη βυζαντινή Αυλή με τους χίλιους τίτλους που μας φαίνονται σαν παιδιαρίσματα, τη δυσκίνητη δημόσια διοίκηση με τα πλήθη των υπαλλήλων, σε πλήρη αντίθεση προς την απλότητα και την ευκαμψία της διακυβέρνησης των δημοκρατιών ή και των ελληνιστικών βασιλείων. Παρατηρήστε όλη αυτή την επίδειξη, τον δεσποτισμό των αυτοκρατόρων, τον φανατισμό που αποτελεί τη συνηθέστερη εκδήλωση σε όλη τη διάρκεια της Βυζαντινής Ιστορίας, τη διαμάχη. των εικονοκλαστών που ήταν μια παραφροσύνη ανάμεσα σε τόσες άλλες, εκείνη τη σκληρότητα, τη βαρβαρότητα, το αίμα που ρέει και κηλιδώνει την ιστορία του Βυζαντίου απ' αρχής μέχρι τέλους, εκείνες τις μηχανορραφίες, τις επαναστάσεις του παλατιού, πάντοτε θηριώδεις και φοβερές2. Τίποτε άλλο δεν υπάρχει που να έρχεται σε μεγαλύτερη αντίθεση προς το ελεύθερο και φωτεινό πνεύμα της Αθήνας από όσο όλα όσα προαναφέ!ραμε. Συγκρίνετε αυτόν τον Παντοκράτορα Χριστό, τον τόσο τυπικά και θλιβερά βυζαντινό, με τα κοίλα, υπερμεγέθη μάτια, μαύρα όπως ο-θάνατος, με το σκυθρωπό και κάτωχρο πρόσωπο, συγκρίνετέ τον με οποιαδήποτε μορφή του Ερμή, του Απόλλωνα ή του Διονύσου, που ακτινοβολούν από ζωή, ομορφιά, ισορροπία και αρμονία και θα καταλάβετε τη μεγάλη απόσταση που χωρίζει την ελληνική από τη βυζαντινή ψυχή. Είναι ο θρίαμβος της ζωής και του καθαρού λόγου απέναντι στον θρίαμβο του θανάτου και τoύ ανατολίτικου μυστικισμού. Είναι η ψυχή η ξαναμμένη από την ομορφιά, την καλλιτεχνική δημιουργία, την αγάπη για ζωή, απέναντι σε μια φτωχή και αποστειρωμένη ψυχή, συντεθλιμμένη από μια θρησκεία του θανάτου και του πόνου, μια θρησκεία που περιφρονεί τον άνθρωπο, τη φύση, τη ζωή και οτιδήποτε γήινο, όλα δηλαδή όσα κάνουν τη ζωή μας να αξίζει. Η Αθήνα είναι η αξεπέραστη κορωνίδα του πολιτισμού με όλες τις αξίες που αυτός περιέχει, είναι ο θρίαμβος του κάλλους, η κατ' εξοχήν πατρίδα του τίμιου ανθρώπου, του «καλού καγαθού». Το Βυζάντιο είναι ο θρίαμβος των βαρβαροτήτων της Ανατολής, ο θρίαμβος της πιο ανήθικης ιδέας που ταλαιπώρησε !τον άνθρωπο, ότι δηλαδή η Γη είναι μια κοιλάδα δακρύων, ότι η αληθινή ζωή βρίσκεται σε έναν νεφελώδη και υποθετικό ουράνιο κόσμο και ότι η ζωή δεν είναι παρά μια προετοιμασία για το θάνατο.Η βυζαντινή λογοτεχνική παραγωγή είναι εντούτοις εξαιρετικά φτωχή και απογοητευτική. Σε έναν Ηρόδοτο, σε έναν Θουκυδίδη, έναν Πολύβιο, οι μόνοι που έχει να αντιπαρατάξει το Βυζάντιο είναι ο Προκόπιος, ο Ψελλός καιο Φώτιος. Στον Ισοκράτη και το Δημοσθένη, ο Νικηφόρος Γρηγοράς. Στον Πλάτωνα, τον Αριστοτέλη και τον Πλωτίνο, ο Δημήτριος Κυδωνιεύς ή ο Πλήθων. Στον Πλούταρχο, ο Μάρκος ο Διάκονος... Δεν τολμώ να αναφέρω τον Όμηρο, διότι ούτε η Αλεξιάς της Άννας Κομνηνής ούτε τα ποιήματα του Τζέτζη ή το έπος του Διγενή Ακρίτα!, μπορούν να παραβληθούν με τα ομηρικά έργα. Τα χάνει κανείς μπροστά σε τόση ευτέλεια και ελαφρότητα . Επιπλέον παρατηρείται παντελής έλλειψη πρωτότυπης σκέψης2 και ολοκληρωτική απουσία του θεάτρου και της μεγάλης «κοσμικής» ποίησης. (……….)Και παρά την τραγωδία της πολιορκίας και της πτώσης της βασιλεύουσας το 1453, δεν μπορούμε παρά να χαιρόμαστε γι' αυτήν, διότι ο θάνατος του Βυζαντίου προκάλεσε την οριστική αναγέννηση αυτού που ο Ιουστινιανός είχε ισχυρισθεί ότι είχε για πάντα εξαλείψει με το κλείσιμο της Σχολής των Αθηνών, την οριστική αναγέννηση αυτού που χυδαία και άδικα αποκαλείται «παγανισμός» και που εγώ το ονομάζω «καθάρειο, φλογερό πάθος, ζωογόνο φλόγα της αθάνατης ψυχής της αρχαίας Ελλάδας»."1 Αν και ανήκουν στον εκκολαπτόμενο βυζαντινισμό, δεν μπορούμε να αποδώσουμε στη βυζαντινή γραμματεία ούτε έναν ορισμένο αριθμό ποιητών της Παλατινής ανθολογίας ούτε τον Νόwο τον Πανοπολίτη ούτε τον Μουσαίο (για να μην αναφέρουμε παρά μόνον αυτούς), διότι τα επιγράμματα ή τα βραχύτατα ποιήματα των πρώτων (τα οποία, εξάλλου, δεν έχουν εξ ολοκλήρου χάσει τη γοητεία μιας θνήσκουσας κοινωνίας, που παρ' όλα αυτά εξακολ3υθούσε να σφύζει από ζωή), το ποίημα-ποταμός των Διονυσιακών και το ποίημα Ηρώ και Λέανδρος συγκαταλέγονται στα ειδωλολατρικά έργα. Εξάλλου, ο ενθουσιασμός που παρακινε τον Ρωμανό τον Μελωδό δεν μου φαίνεται δικαιολογία ικανή, ώστε να παραβάλλεται προς τον Πίνδαρο, όπως τόλμησαν να πουν μερικοί(!), αλλά μάλλον προς τον Λατίνο Προυντέντιο ή έστω, τον Συνέσιο.2 Αν εξαιρέσουμε τον Πλήθωνα, πλατωνιστή του 150υ μ.Χ αιώνα, που είναι ο μόνος Βυζαντινός ο οποίος μπορεί να χαρακτηριστεί στοχαστής, δεν βλέπω παρά μόνο τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο, που υπήρξε αναμφίβολα μέγας ρήτορας, αλλά που η φιλοσοφική του σκέψη περιορίζεται στην ηθική της κατήχησης.

Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΤΑ ΑΝΑΘΕΜΑΤΙΣΜΟΙ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ

Αξιότιμοι Κύριοι,Πώς είναι δυνατόν νά θεωρούνται Έλληνες αυτοί πού αναθεματίζουν τούς Έλληνες ;Δέν θά ήτανε πιό δίκαιο νά εξακολουθήσουν να ονομάζονται Ρωμηοί ή Γραικοί, καί τό όνομα Έλλην νά επιτρέπεται νά φέρουν μόνον όσοι, ασχέτως θρησκεύματος, τιμούν τούς αρχαίους προγόνους τους καί όχι όσοι βυσσοδομούν κατ' αυτών καί τούς αφορίζουν ;Δέν αποτελεί ύβριν κατά τού έθνους τών Ελλήνων, σύμφωνα με τόν Ελληνικό ποινικό κώδικα, ο αφορισμός αυτός τής χριστιανικής εκκλησίας ;Μήπως θά πρέπη στά σοβαρά ο εισαγγελεύς τού Αρείου Πάγου να σκεφθή να υποβάλη μήνυση πρός τήν Ιερά Σύνοδο τής χριστιανικής εκκλησίας ;Ή μήπως θά πρέπη καί αυτό τό θλιβερό καθήκον τής υποβολής μήνυσης νά πέση στούς ώμους κάποιων εύψυχων καί θαρραλέων Ελλήνων ;Ή μήπως, στή χειρότερη περίπτωση, θά πρέπη να απευθυνθούμε στό Ευρωπαικό δικαστήριο καί να βγάλουμε τά άπλυτά μας στή φόρα ;Πρός αποφυγήν τής αναπόφευκτης δυσφήμησης καί τού εξευτελισμού τής χώρας μας πού θά επιφέρη μία τέτοια επιβαλλόμενη πλέον φιλόπατρις ενέργεια, μία επανεξέταση μέ γνώμονα τήν απάλειψη αυτής τής ανατριχιαστικής ανάγνωσης ανθελληνισμού επιβάλλεται αυθωρεί καί παραχρήμα, τής Ιεράς Συνόδου τήν ανάγκην φιλοτιμίαν ποιουμένης καί εις τούς νόμους τού Ελληνικού κράτους, πού τήν φιλοξενεί, υπείκουσας.Ιδού αποσπάσματα1. ... και την Ελληνικήν μυθολογίαν, και των κτισμάτων λατρείαν τη καθαρά και αμώμω των Χριστιανών Πίστει προστριβομένοις, ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ.2. Τοις μετά των άλλων μυθικών πλασμάτων και τας Πλατωνικάς ιδέας ως αληθείς δεχομένοις, ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ.3. Τοις τα Ελληνικά διεξιούσι μαθήματα ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ4. Τοις δεχομένοις, και παραδίδουσι τα μάταια και Ελληνικά ρήματα ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ.5. Τοις ευσεβείν μεν επαγγελομένοις, τα των Ελλήνων δε δυσσεβή δόγματα τη και Καθολική Εκκλησία περί τε ψυχών ανθρωπίνων, και ουρανού και γής, και των άλλων κτισμάτων αναιδώς, ή μάλλον ασεβώς επεισάγουσιν ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ.6. Τοις την μωράν των έξωθεν (=Ελλήνων) φιλοσόφων λεγομένην σοφίαν προτιμώσι, ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ.7. Τοις λέγουσιν, ότι οι των Ελλήνων σοφοί κρείττονες εισί κατά πολύ, και ενταύθα, και εν τη μελλούση κρίσει, και των ευσεβών μεν και ορθοδόξων ανδρών, άλλως δε κατά πάθος ανθρώπινον ή αγνόημα πλημμελησάντων ΑΝΑΘΕΜΑ ΤΡΙΣ.Από την τελευταία σελίδα της Ελευθεροτυπίας ....>> *Επισημαίνει ο κ. Αντώνης Ζαμπούκας, Ν. Φιλαδέλφεια, Αθήνα:>> «Στις 20 Μαρτίου "η Εκκλησία της Ελλάδος" θα τιμήσει την αναστήλωση των> εικόνων επί Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (τη λένε Βυζαντινή) που> έντεχνα και πονηρά το Ιερατείο ονόμασε "Κυριακή της Ορθοδοξίας" (Α'> Νηστειών). Στα 8.945 καταστήματά της (τα λένα Ναούς) θα γίνουν επίσημες> τελετές (τις λένε Λειτουργίες) και θα παραστούν όλες οι επίσημες αρχές της> ελληνικής πολιτείας.>> Στην Αθήνα, η τελετή θα γίνει στην κεντρική σκηνή (τη λένε Μητρόπολη)όπου> θα πρωταγωνιστεί ο μοναδικός και αξεπέραστος κ. Χρήστος Παρασκευαΐδης (τον> λένε Αρχιεπίσκοπο) ντυμένος στα χρυσά και στα μετάξια, ο οποίος μεταξύ των> άλλων ιάμβων και δοξασιών (τα λένα τροπάρια και ψαλμούς) θα απαγγείλει μετη> στεντόρεια φωνή του και τα επτά (7) τρισαναθέματα (αφορισμοί, ύβρεις,> κατάρες) του Χριστιανισμού κατά του Ελληνισμού και βέβαια όλοι οι> παριστάμενοι, επίσημοι και μη, θα σταυροκοπιούνται, θα δέονται και θα> δοξάζουν. Ολοι; Ναι, όλοι!>> Πρωθυπουργός, υπουργοί, βουλευτές, πρέσβεις, στρατιωτικοί, δικαστές,> πρυτάνεις κ.ά. είναι γνωστό, λόγω προτέρου βίου, ότι δέχονται τους> αναθεματισμούς πολλά χρόνια τώρα και δεν αντιδρούν, ίσως από συνήθεια,ίσως> από άγνοια, ίσως και από ατολμία ή μήπως "χάριν της παραδόσεως", όπως είπεο> απερχόμενος Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Κωστής Στεφανόπουλος.> Ο νέος Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κάρολος Παπούλιας, θαανεχθεί> τον κ. Παρασκευαΐδη και την παρέα του να υβρίζουν και να καταριώνται τον> Ελληνισμό; Θα δεηθεί και θα δοξάσει τους υβριστές και τους διώκτες του; Θα> δεχτεί "και το Σον φυλάττον... Πολίτευμα";».

''Οι τρεις ιεράρχες και τα «ελληνοχριστιανικά» ιδεώδη''



Στις 30 Ιανουαρίου γιορτάζουμε τους τρεις μεγίστους φωστήρες των ελληνικών γραμμάτων!Ιωάννης ο ΧρυσόστομοςΑθανάσιος ο ΜέγαςΓρηγόριος ΝανζιαζηνόςΑυτούς τους τρεις που. διέσωσαν τα ελληνικά γράμματα και τα παρέδωσαν σε μας τους νεότερους!Η γιορτή αυτή μας δίνει την ευκαιρία να αναφερθούμε στο περιβόητο κατασκεύασμα των «ελληνοχριστιανικών Ιδεωδών» και να δούμε κατά πόσον κάτι τέτοιο μπορεί πράγματι να υπάρξει.Μαθαίνουμε - και για κάποιους αποτελεί και ιδεολόγημα - ότι «Η Ορθοδοξία είναι αναπόσπαστο στοιχείο της ταυτότητας των Ελλήνων»..., «Χριστιανική Εκκλησία και Ελληνικό Έθνος είναι έννοιες αλληλοσυμπληρούμενες», Πατρίδα θρησκεία οικογένεια και κάτι παρόμοια.Αξίζει, λοιπόν, να δούμε πόσο αληθεύουν αυτά τα «σλόγκαν». Και, για τούτο, ας γυρίσουμε πίσω στις ρίζες, στην εποχή όπου ο Χριστιανισμός καθιερώθηκε ως επίσημη θρησκεία του Βυζαντινού κράτους, και θεμελιώθηκε η συνύπαρξη κοσμικής και θρησκευτικής εξουσίας.Πλοηγός σ' αυτό το ταξίδι θα είναι ο γνωστός Έλληνας λογοτέχνης και αρθρογράφος Μάριος Πλωρίτης. Και επειδή οι αλήθειες πρέπει να λέγονται, ας ακούσουμε τι έχει να μας πει, έτσι για να προβληματιστούμε λιγάκι:Η Ιστορία, γράφει στο βήμα των Αθηνών, αρχίζει με μια γοερή αντίφαση: Οι Βυζαντινοί ένιωθαν συνεχιστές των αρχαίων Ελλήνων, διατηρούσαν πάμπολλα έθιμά τους, μιλούσαν τη γλώσσα τους, οι λόγιοί τους μελετούσαν την αρχαία Γραμματεία, τη «συντηρούσαν» αντιγράφοντας τα κείμενά της.Απ' την άλλη, όμως, αποστρέφονταν την Ελλάδα και τους Έλληνες, επειδή τους ταύτιζαν με την επάρατη ειδωλολατρία, τον εχθρό και αλλοτινό διώκτη της χριστιανικής θρησκείας. Έτσι, έγιναν αυτοί διώκτες ανελέητοι των παλιών διωκτών τους. Και, φυσικά, πρωταρχικό ρόλο στο μίσος κατά «παντός του ελληνικού» και στον λυσσαλέο κατατρεγμό του, έπαιξε η Εκκλησία, που ήταν ο φορέας και λειτουργός της νέας θρησκείας και ο μοναδικός σχεδόν πνευματικός οδηγητής των Βυζαντινών.Η πρώτη τους κίνηση ήταν να καταστρέψουν τους ναούς και τα αγάλματα των Ελλήνων στερώντας, έτσι, τον κόσμο από ανεπανάληπτα δημιουργήματα της αρχαίας τέχνης, για να μη μείνει ίχνος από τη «βδελυρή θρησκεία των ειδώλων».Ο πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόφιλος, πρωτοστάτησε στην πυρπόληση της βιβλιοθήκης του Σεραπείου, με τους 42.000 τόμους της μοναδικής κιβωτού της αρχαίας γνώσης και λογοτεχνίας...Ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α' κατάργησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες και ο πολύς Ιουστινιανός έκλεισε τις φιλοσοφικές σχολές της Αθήνας...Και να ήταν μόνο τα άψυχα; Οι πρόδρομοι των σημερινών ζηλωτών επιδόθηκαν σε φοβερούς διωγμούς και σφαγές των «εθνικών», που τις ομολογούν και οι χριστιανοί χρονικογράφοι...Ο ελληνολάτρης αυτοκράτορας Ιουλιανός όχι μόνο συκοφαντήθηκε και αναθεματίσθηκε σαν «αποστάτης» και «παραβάτης» αλλά και δολοφονήθηκε από χριστιανό, ενώ πολεμούσε εναντίον των Περσών...Ο ανεψιός και διάδοχος του πατριάρχη Θεόφιλου, ο Κύριλλος, θεωρείται ηθικός αυτουργός της δολοφονίας της σπουδαίας νεοπλατωνικής φιλοσόφου Υπατίας)...Και η Σύνοδος της Νικαίας αναθεμάτιζε όσους «μελετούσαν διεξοδικώς τα ελληνικά μαθήματα»...Ακόμα και το όνομα «Έλλην» πήρε νόημα υβριστικό και αποκρουστικό. Το Βυζάντιο «πολέμιον υπελάμβανε (θεωρούσε εχθρικό) το των Ελλήνων όνομα, καθ' όσον ανέκαθεν το όνομα τούτο εταυτίσθη μετά της εννοίας του ειδωλολάτρου», γράφει ο κάθε άλλο παρά «αντίχριστος», βέβαια ιστορικός Κωνσταντίνος Παπαρηγόπουλος. «Ανόσιους, μυσαρούς, παμμίαρους» αποκαλούσαν τους Έλληνες οι αυτοκρατορικοί νόμοι και οι εκκλησιαστικοί πατέρες.Ο Αθανάσιος κατακεραύνωνε τους «μιαρούς» Έλληνες... ο Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός στηλίτευσε την «κίβδηλον ποίησιν» των αρχαίων... και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος θεωρούσε πως Χριστιανισμός και Ελληνισμός είναι ασυμβίβαστοι, διαφωνώντας με τους νυν ελληνοχριστιανικούς κήρυκες...«Το όνομα Έλλην κατήντησε θρησκευτικόν και ελέγετο περί μη χριστιανών και αν ακόμη ούτοι ήσαν Σαρακηνοί», λέει στην εκδοθείσα το 1933 «Ιστορία του Βυζαντινού Κράτους» ο ιστορικός Αμαντος.Ακόμα και κορυφαίοι διανοητές, όπως ο πατριάρχης Φώτιος (9ος αιώνας) έγραφε πως οι Ρώσοι, προτού εκχριστιανισθούν, είχαν «ελληνικήν και άθεον δόξαν», ενώ ο «πλατωνιστής» Μιχαήλ Ψελλός (11ος αιώνας) έλεγε πως οι Κινέζοι ήταν. «Έλληνες το δόγμα»!!!Και όταν, το 968, απεσταλμένοι του Πάπα εγχείρισαν στον αυτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά γράμματα του Ποντίφικα με την προσφώνηση «αυτοκράτωρ των Ελλήνων», ο Φωκάς τους έριξε στη φυλακή!Εναι αλήθεια πως, από τον 10ο και, περισσότερο, από τον 13ο αιώνα, οι βυζαντινοί ανθρωπιστές προσπάθησαν να ξαναδώσουν στα ονόματα «Ελλάς» και «Έλληνες» την παλιά τους αίγλη, και διεκδίκησαν την πνευματική «κληρονομιά» της Αθήνας. Ωστόσο, αυτή η «αποκατάσταση» δεν εξάλειψε τον (κληρικό προπάντων) ανθελληνισμό ως το τέλος της αυτοκρατορίας.Ο μέγας λογοθέτης (πρωθυπουργός) του Ανδρόνικου Β' Παλαιολόγου, Θεόδωρος Μετοχίτης (αρχές 14ου αιώνα), θεωρούσε τους Έλληνες «εχθρούς του κράτους» και ευχόταν να «εξολοθρευθούν με την βοήθειαν του Θεού», ενώ ο προοδευτικός θεολόγος Βαρλαάμ (14ος αιώνας) θα κατηγορηθεί, ανάμεσα στ' άλλα, και σαν «ελληνομανής».Και ο Γεννάδιος Σχολάριος (ο κατοπινός πρώτος πατριάρχης της Οθωμανοκρατίας), όταν ρωτήθηκε, τρία χρόνια πριν απ' την Άλωση, αν είναι Έλλην, απάντησε με αποστροφή: «... αν με ρωτήσει κανείς τι είμαι απαντώ, Χριστιανός είμαι».Και ο ιστορικός Παύλος Καλλιγάς στο βιβλίο του «Μεσαιωνικός βίος του Ελληνικού Έθνους» λέγει: «Αυτούς τους διώκοντας τον Χριστιανισμόν Τούρκους, αποκαλεί η Εκκλησία "νέους Έλληνας", διότι το όνομα Έλλην ήτο τότε συνώνυμον τω αντιχρίστω... Οι περισωθέντες επίσημοι αναθεματισμοί του ελληνικού ονόματος, αποδεικνύουν ότι οι ακαταλόγιστοι εκείνοι άνθρωποι ενόσουν (έπασχαν από) αληθή ελληνοφοβίαν»....Ο βυζαντινός ιερός πόλεμος κατά των Ελλήνων, που κράτησε έντεκα αιώνες, απόδειξε πόσο τυφλώνει ο δογματικός φανατισμός, αλλά και πόσο ανέσπερη αλκή έχει ο ελληνικός πολιτισμός, αφού κατόρθωσε να επιβιώσει ακόμα κι όταν τον μαχόταν ανένδοτα η πιο κραταιή (μαζί με τον αυτοκράτορα) δύναμη του Βυζαντίου, η ιεραρχία...Αυτά από τον Μάριο Πλωρίτη.Οι τρεις Ιεράρχες, μας λένε, διέσωσαν τα ελληνικά γράμματα!!! Από ποιους τα διέσωσαν; Και πώς; Αφού η ελληνική γλώσσα ήταν, τότε, η επίσημη γλώσσα του γνωστού κόσμου!Πώς όμως υπερασπίστηκαν τον ελληνισμό όταν ο Μέγας Βασίλειος γράφει στο έργο του «εις τον Προφήτην Ησαΐαν Προοίμιον»:«Μη δειλιάζετε από των Ελληνικών πιθανολογημάτων... τα οποία είναι σκέτα ξύλα, μάλλον δε δάδες που απώλεσαν και του δαυλού την ζωντάνια και του ξύλου την ισχύ, μη έχοντας δε ούτε και του πυρός την φωτεινότητα, αλλά σαν δάδες καπνίζουσες καταμελανώνουν και σπιλώνουν όσους τα πιάνουν και φέρνουν δάκρυα στα μάτια όσων τα πλησιάζουν. Έτσι και (των Ελλήνων) η ψευδώνυμος γνώση σε όσους την χρησιμοποιούν».Και ο Αγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος γράφει στην ομιλία του εις Άγιον Ιωάννην τον Ευαγγελιστήν:«Αν κοιτάξεις στα ενδότερα (των ελληνικών σκέψεων) θα δεις, τέφρα και σκόνη και τίποτε υγιές, αλλά τάφος ανοιγμένος είναι ο λάρυγγας (των Ελλήνων φιλοσόφων!), όλα δε είναι γεμάτα ακαθαρσίες και πύον, και πάντα τα δόγματα τους βρίθουν από σκουλίκιαν...Αυτά γέννησαν και αύξησαν οι Έλληνες, παίρνοντας από τους φιλοσόφους τους... Εμείς όμως, δεν παραιτούμαστε από την μάχη εναντίον τους».Τόση ήταν η αγάπη τους προς τους Έλληνες και την Ελλάδα που ο Χρυσόστομος συμβουλεύει τους χριστιανούς στον λόγο του «Περί Κενοδοξίας και πώς δει τους Γονείς Ανατρέφειν τα Τέκνα»:«Κανένας δεν πρέπει να δίνει στα παιδιά του ονόματα των ελλήνων προγόνων του, του πατέρα, της μητέρας, του παππού και του προπάππου, αλλά να δίνει τα ονόματα των δικαίων της Παλαιάς Διαθήκης».Ιδού και η απάντηση σε όσους απορούν γιατί δεν μπορούν να δώσουν όνομα στα παιδιά τους που δεν περιλαμβάνεται στας εκκλησιαστικάς δέλτους!Είναι όμως και ο Γρηγόριος Νανζιαζηνός:«Η μητέρα μου πρόσεχε να μη φιλήσουν τα χείλη μου Ελληνικά χείλη, να μην αγγίξουν τα χέρια μου Ελληνικά χέρια και ούτε Ελληνικά τραγούδια να ΜΟΛΥΝΟΥΝ τα αυτιά και την γλώσσα μου».Αυτά, λοιπόν, επειδή οι αλήθειες πρέπει να λέγονται.Πηγή : Από την ραδιοφωνική εκπομπή «Άλλα λόγια» του Μιχάλη Μιχαήλ (Astra 92.8 Κύπρου)