NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Saturday, December 23, 2006

Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

Aπό το βιβλίο του Αλέκου Αγγελίδη «ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΙΕΡΑΤΕΙΟΥ» εκδόσεις ΠΛΑΤΩΝΟΣ

«Η αμάθεια κατασταίνει τους ανθρώπους μωρούς».
ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΝΟΜΑΡΧΙΑ Α' 52β.


Εις το διάβα των αιώνων υπήρξαν εποχές που άνθισαν η παι­δεία και η μάθηση και εποχές που βυθίστηκαν σε βαθύ σκοτάδι ή ναρκοθετήθηκαν από σκοτεινές καταστάσεις και σκοταδιστι­κά ρεύματα και παρέλυσαν κυριολεκτικά.
Και εκτός από τη γενικά κατά εποχές θάμπωση της λάμψης του πνεύματος, παρουσιάστηκαν και μερικότερες κάμψεις και ναρκώσεις της πνευματικής προόδου, οι οποίες επηρέασαν ιδι­αίτερα διάφορους χώρους και σε διάφορες εποχές.
Όσον αφορά τον ελληνικό χώρο, το χώρο όπου γαλουχήθηκε και έλαμψε το αρχαίο ελληνικό πνεύμα, απλώθηκε βαθύ σκοτά­δι σε όλη την έκταση του στη διάρκεια του Βυζαντίου και ιδιαί­τερα της Τουρκοκρατίας. Και ενώ στην Ευρώπη η Αναγέννηση και ο Διαφωτισμός έσχιζαν θαρραλέα τα σκοτάδια του Μεσαίω­να, στη χριστιανική Ανατολή η τουρκική κατοχή και η δεισιδαί-μονη και ισχυρόγνωμη παπαδοκρατία της εποχής εκείνης τύλι­γαν με ένα ακόμη μαύρο πέπλο τη σκέψη και το πνεύμα, πνίγο­ντας μαζί με τη μάθηση και κάθε φιλελεύθερη και φωτισμένη φωνή. Στις σκοτεινές αυτές εποχές υπήρξαν περίοδοι που ο πόλεμος κατά των Γραμμάτων, η περιφρόνηση της μάθησης, η αποστρο­φή προς τα βιβλία, η αποχή από τη μελέτη και η πλήρης αμάθεια είχαν γίνει ιδιαίτερα προνόμια των κληρικών.
Παρασυρμένος από την προσπάθεια του ο κλήρος να εξουδε­τερώσει κάθε τι το εθνικό και να χειραγωγήσει κάθε κοινωνική εκδήλωση στράφηκε, από τους πρώτους ακόμη χριστιανικούς χρόνους, με μανία κατά του ελληνικού πνεύματος και, εκτός από τον εξοντωτικό πόλεμο που κήρυξε κατά των διάφορων φιλοσο­φικών θεωριών, επιδόθηκε στην καταστροφή των πάντων, που είχαν σχέση μ' αυτό και ιδιαίτερα των βιβλίων, των συγγραμμά­των και όλων των προϊόντων του πνεύματος.
Τότε γεννήθηκε και επικράτησε απόλυτα το καλογερίστικο δόγμα: «Τι χρείαν έχομεν ημείς των βιβλίων;». Απόρροια του δόγματος αυτού ήταν και η άποψη πως όλα τα βιβλία, εκτός από τα ψαλτήρια, ήταν «εθνικά» και κατά συνέπεια αιρετικά και επι­κίνδυνα.
Η καλογερίστικη αυτή θεωρία δε διέφερε καθόλου κι από το σκεπτικό των μουσουλμάνων.
Ο μουσουλμάνος σοφός Άμπντ—Αλ —Λατίφ (1162-1231) λέ­γει πως ο χαλίφης Ομάρ —Χατάμπ (587-644), απαντώντας το 642 σε ερώτηση του στρατηγού του Αμρ-Ιμπνάλ-Ας, του κατα­κτητή της Αλεξάνδρειας, τι να κάμει με τα βιβλία της εκεί ξα­κουστής βιβλιοθήκης, του έγραψε:
«Αν τα κείμενα των Ελλήνων συμφωνούν με το βιβλίο του Θε­ού (το Κοράνι), δεν μας είναι απαραίτητα και δεν υπάρχει λόγος να διατηρηθούν. Αν δεν συμφωνούν, τότε είναι βλαβερά και πρέπει να καταστραφούν».
Τα παρέδωσε, λοιπόν, και ο Αμρ στη φωτιά και για καιρό θέρμαιναν τα 4000 καζάνια των λουτρών της πόλης. Έτσι κάηκαν όσα βιβλία είχαν απομείνει από τη μεγάλη καταστροφή, που είχε κάνει το 392 ο πατριάρχης Θεόφιλος μ' ένα όχλο φανατι­κών χριστιανών.1
Ο Τερτυλιανός γράφει στην «Απολογία» του ότι «αφ' ης επο­χής μας εδόθη το ιερό Ευαγγέλιο, πάσα άλλη έρευνα περιττεύει», αποκλείοντας έτσι σαν περιττή κάθε άλλη επιστήμη.2
Με το σκεπτικό αυτό πολεμήθηκε το βιβλίο και καταπολεμή­θηκε η μελέτη και η έρευνα, γιατί με την καταδίκη και τον ανα-θεματισμό του Ωριγένη από το φανατικό πατριάρχη Θεόφιλο το 399, επικράτησε απόλυτα το «πίστευε και μη ερεύνα» και τότε χτυπήθηκε με δριμύτητα από τους ρασοφόρους κάθε διδασκαλί­α αρχαίας φιλοσοφίας και από τότε καταδιώχτηκε συστηματικά από την Εκκλησία -Ανατολική και Δυτική- η παιδεία και η επι­στήμη. Ίσως εδώ να βοήθησε και ο Εκκλησιαστής με τα λεγόμε­να του, ότι «όστις προσθέτει γνώσιν, προσθέτει πόνον».3 Η μανία δε των κληρικών και η παράφορα τους έφτανε πολλές φορές και πιο πέρα από τα άκρα, παρανοώντας και διαστρεβλώνοντας το κάθε τι.
Ο αβάς Κρελιέρος, για παράδειγμα, ονόμαζε ειδωλολάτρες τους επιστήμονες, γιατί διατηρούσαν στον ουρανό του Θεού τα ειδωλολατρικά αστέρια Ερμή και Αφροδίτη.
Το 1163 με παπικό διάταγμα απαγορεύτηκαν οι εγχειρίσεις, γιατί η Εκκλησία έλεγε πως αποστρεφόταν την αιματοχυσία. Με βάση το «ρύσαι με εξ αιμάτων ο Θεός», χαρακτήριζαν οι στενο­κέφαλοι και υποκριτές καρδινάλιοι και ο προϊστάμενος τους, ο πάπας, τη χειρουργική επιστήμη σαν ανυπόληπτη και αμαρτωλή τέχνη.4 Το να οπλίζουν όμως στρατούς, να κηρύττουν πολέμους, να αιματοκυλίζουν και να αποδεκατίζουν λαούς ή να καίνε ζω­ντανούς στις πυρές τους ανθρώπους, δεν ήταν αντιχριστιανικό κι ούτε αμάρτημα για κείνους τους ιεράρχες.
Κατά τις σκοταδιστικές τους απόψεις οι αμαθείς ρασοφόροι κήρυτταν πως η αρρώστια αποτελούσε εκδήλωση και μόνο της επιθυμίας του Θεού και έκφραση της «ΘείαςΔίκης», γι' αυτό και δεν ήταν επιτρεπτό σε κανένα, να αναζητά φάρμακα ή να κατα­πολεμά τα μικρόβια και τις αρρώστιες, γιατί αντιστρατεύονταν στη βουλή και στο θέλημα του Θεού.
«Για τον άρρωστο η προσευχή θεωρούνταν το καλύτερο φάρ­μακο», γράφει ο Γιάννης Γεωργίου, ο ιερέας ο καλύτερος γιατρός, η εκκλησία το καλύτερο νοσοκομείο και ο Χριστός ο μόνος θεραπευτής.5
Ο επίσκοπος της Ρουρ διακήρυττε ότι ήταν βλασφημία το να δίνονται φάρμακα στους αρρώστους, αντί να τους προσκομίζουν την εικόνα του Αγίου Μαρίνου.6
Και ενώ οι ρασοφόροι δεν κατείχαν ούτε και αυτήν ακόμη τη Θεολογία, ήθελαν, σαν υπερόπτες και εγωιστές που ήταν, να ε­λέγχουν την Αστρονομία, την Ιατρική, τη Φυσική και τις άλλες ε­ξειδικευμένες επιστήμες, χωρίς να έχουν την παραμικρή γνώση και ιδέα γι' αυτές.
Για τη Δυτική Εκκλησία μόλις το 1757 άρχισε η γη να γυρίζει γύρω από τον ήλιο. Ως τότε, για τον πάπα και τους ιεροεξεταστές του, γινόταν το αντίθετο. Οι κουκουλοφόροι αβάδες και οι αγροίκοι τρόφιμοι των μοναστηριών δεν παραδέχονταν τα κη­ρύγματα του Κοπέρνικου (1533), που ήταν μια επανάληψη των ιδεών και θεωριών του αρχαίου Έλληνα από τη Σάμο, του Αρι-στάρχου (320-250 π.Χ.), ο οποίος δυο χιλιάδες χρόνια πριν από τον Κοπέρνικο, μίλησε για το ηλιοκεντρικό σύστημα και διακή­ρυξε ότι ο ήλιος μένει σταθερός και η γη γυρίζει γύρω του.
Για την Ανατολική δε πιο χειρότερα. Διακόσια πενήντα χρό­νια αργότερα, το 1794, το πατριαρχείο αποκήρυξε το βιβλίο του Ριηΐοηοΐΐο «Δόγος περί πλήθους κόσμων», που είχε μεταφράσει ο Κοδρικάς και υποστήριζε το ηλιοκεντρικό σύστημα του Κο­πέρνικου, γιατί θεωρούσε ακόμη την άποψη αυτή σατανική και αντίχριστη.7
5. Γεωργίου Γιάννη: «Ιστορία της Ιατρικής», έκδ. Παπαζήση, 1977, σελ. 154.Δες και Καινή Διαθήκη, Ιακώβου Επιστολή Ε' 14.
6. Γεωργίου Γιάννη: «Ιστορία της Ιατρικής», έκδ. Παπαζήση, 1977, σελ. 152. Ο Σέργιος Μακραίος, καθηγητής της Πατριαρχικής Σχολής και ένας από τους στυλοβάτες του δεσποτισμού. Για να ανατρέψει το σύστημα του Κοπέρνικου, έγραψε πραγματεία με τίτλο «Τρόπαιον εκ της Ελλαδικής Πανοπλίας κατά των οπαδών τον Κοπέρνικου».
Συμφωνά με τις απόψεις του πανεπιστημιακού καθηγητή Χ. Θεοδωρίδη ο πρώτος που καταφέρθηκε κατά του ελληνικού πνεύματος ήταν ο Απόστολος Παύλος.8 «Ο Θεός εμώρανεν την σοφίαν τον κόσμου τούτον», λέγει ο Παύλος, εννοώντας την ελ­ληνική επιστήμη, η οποία διακρινόταν και επικρατούσε την επο­χή εκείνη.
Με την ίδια σφοδρότητα αποκήρυξαν το ελληνικό πνεύμα και οι κατοπινοί πατέρες της Εκκλησίας και οι ύστερα από αυτούς πατριάρχες και ιεράρχες, οι οποίοι μπέρδεψαν την ελληνική ε­πιστήμη με την ειδωλολατρία. Επηρεασμένος από τη νοοτροπία αυτή και ο εκκλησιαστικός υμνωδός αυτό διαλαλεί και αυτό υ­πογραμμίζει στους Μακαρισμούς του, λέγοντας: «Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι...».
Κατά του ελληνικού πνεύματος στρέφεται και ο συντάκτης του Ακάθιστου Ύμνου, όταν απευθυνόμενος προς την Παναγία, λέγει: «Χαίρε των Αθηναίων τας πλοκός διασπώσα...».9 Ενώ ο Ά­γιος Γρηγόριος τόνιζε ότι: «και μόνη η όψη των Αθηνών ήτο επι­κίνδυνη εις τας ψυχάς των Χριστιανών».
Ποτισμένη από το παρεξηγημένο αυτό πνεύμα η Εκκλησία, στράφηκε με δριμύτητα κατά παντός του ελληνικού.
Αναρίθμητες είναι οι περιπτώσεις ξεσπαθώματος των ιεραρ­χών κατά της μάθησης και της επιστήμης, γι' αυτό και θα αναφέ­ρουμε ενδεικτικά μόνο μερικές από αυτές.
8. Θεοδωρίδη Χ.: «Επίκουρος», έκδ. Εστία, Κολλάρον, Αθήναι, 1981, σελ. 196.
9. Σαν συντάκτη του Ακάθιστου Ύμνου άλλοι θεωρούν τον επίσκοπο Ααοδικείας Απολλινάριο (310-390), άλλοι τον πατριάρχη Κωνσταντινούπολης Σέργιο (610-639), άλλοι το Ρωμανό το Μελωδό (τέλη 5ου αιώνα), την Κασσιανή (τέλη 9ου αιώνα), τον ποιητή Πισίδη (6ο αιώνα) ή τον πατριάρχη Φώτιο (820-891). Πιθανότερος όμως θεωρείται ο Ρωμανός ο Μελωδός. (Μεγάλη Αμερικανική Εγκυκλοπαίδεια, τ. 2ος. σελ.. 32).
Ο επίσκοπος Αλεξάνδρειας Δημήτριος το 230 και οι πατριάρ­χες Φιλόθεος (385-412) και Μηνάς (Κωνσταντινούπολης 536-552) αργότερα, αφόρισαν το «ερεύνα και πίστευε» του Ωριγένη. Το ίδιο έκαναν και η 51Ί, 61! και 7*1 Οικουμενικές Σύνοδοι.
Ο πατριάρχης Ιωάννης Η' ο Ξιφιλίνος (1064-1075) αντέδρασε έντονα κατά της μελέτης και της έρευνας και σταμάτησε κάθε τάση για σπουδή της αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας.
Ο πατριάρχης Ευστράτιος (1081-1084) αφορίζει τις φιλοσοφι­κές ιδέες του Πλάτωνα κι αναθεματίζει εκείνους που μελετούν την αρχαία ελληνική φιλοσοφία. Γράφει δε στο «ανάθεμα» που εξέδωσε το 1081 κατά του νεοπλατωνιστή Ιωάννη, του Ιταλού: «Ανάθεμα τοις ευσεβή μεν επαγγελλομένοις, τα των Ελλήνων όε δνσεβή δόγματα τη Ορθοδόξω Εκκλησία επεισάγονσιν». «Ανάθεμα τοις την μωρίαν των έξωθεν φιλοσόφων σοφίαν προτιμώσιν». «Ανάθεμα τοις τα ελληνικά όεξιούσι μαθήματα». «Ανάθεμα τοις τας πλατωνικός ιδέας ως αληθείς δεχομένοις».10
Ο Άγγλος θεολόγος Ιοίαη Μεγ€ηαοΓί£ λέγει πως, ύστερα από την καταδίκη του Ιωάννη, του Ιταλού και τα έντεκα εναντίον του αναθέματα, κάθε προσπάθεια ακολούθησης και σπουδής των αρχαίων «ανόητων ιδεών» θεωρείτο πλέον αυτομάτως έγκλημα κατά της νέας πίστης.11
Ο πρώτος πατριάρχης της τουρκοκρατίας, ο στενός σύμμαχος και άμεσος βοηθός του πορθητή σουλτάνου, ο Γεώργιος Σχολάριος, ο επονομασθείς «Γεννάδιος», ο υμνητής του Μωάμεθ, ο
10.Δανιηλίδη Δημοσθ.: «Η Νεοελληνική Κοινωνία και Οικονομία», σελ. 73.
μέγας διώκτης της «Ένωσης των Εκκλησιών», ο νεκροθάφτης της Πόλης και ο πρώτος αίτιος και υπεύθυνος για το χαμό της, ή­ταν τόσο πολύ εναντίον του ελληνικού πνεύματος και μισούσε με τέτοιο πάθος κάθε τι το ελληνικό, που αρνιόταν για τον εαυτό του κι αυτόν ακόμη τον τίτλο του Έλληνα.12 Σαν τον έκανε ο κα­τακτητής πατριάρχη, διέταξε να συγκεντρωθούν και να καούν ό­λα τα βιβλία του Γεμιστού, γιατί περιείχαν προοδευτικές ιδέες, γιατί ο Γεμιστός ήταν υπέρ της Ένωσης των Εκκλησιών και αντίθετος προς τις απόψεις του Γενναδίου και του Μωάμεθ του Β' και γιατί περιείχαν φιλοσοφικές ιδέες και θεωρίες φιλελεύ­θερες και καταφερόταν κατά του σκοταδιστικού καλογερισμού και του τυραννικού συστήματος της Εκκλησίας, τις οποίες ιδέες, για να τις βγάλει από τη μέση το ιερατείο εύκολα και γρήγορα, τις χαρακτήρισε αθεϊστικές13 και τις πέταξε στη φωτιά.
Οι στενοκέφαλοι ιεράρχες στην ορμή και στη βιασύνη τους να ισοπεδώσουν καθετί, το μη, κατά τη γνώμη τους, χριστιανορθόδοξο και να αποβάλουν από τις σκέψεις και το νου του κόσμου καθετί που συνδεόταν με το ελληνικό πνεύμα, έφτασαν στο ση­μείο να μισούν όχι μόνο την ελληνική φιλοσοφία και γνώση, αλ­λά και αυτή ακόμη τη γενιά των Ελλήνων.
Ο μοναχός Θεόδωρος ο Μετοχίτης (1270-1331), που υπήρξε και Μέγας Λογοθέτης του αυτοκράτορα Ανδρόνικου του Β', αν και γνώστης των αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων, αποκαλούσε τους Έλληνες εχθρούς του κράτους και, όπως μας λέγει ο Κορ­δάτος, ευχόταν να εξολοθρευτούν με τη βοήθεια του Θεού, για το καλό του χριστιανισμού.14
Οι διδασκαλίες της αριθμητικής, των ανώτερων μαθηματικών,

12.Ζωγράφου Λ.: «Αντιγ νώση, τα δεκανίκια τον Καπιταλισμού», σελ. 32.
13.Κορδάτου Γ.: «Η Κοινωνική Σημασία της Επανάστασης του 1821», σελ. 45.
Κορδάτου Γ.: «Η Κοινωνική Σημασία της Επανάστασης τον 1821», σε).. 35.
της λογικής και των άλλων επιστημών, μαζί με κάθε άλλη προο­δευτική και φιλελεύθερη ιδέα χαρακτηρίστηκαν από το ισχυρό-γνωμο και αυταρχικό ιερατείο αθεϊστικές και καταπολεμήθηκαν σφοδρά από αυτό. Έτσι η Εκκλησία καταδίωκε τους ονομα­στούς δασκάλους των Ιωαννίνων: Αθανάσιο Παπαβασιλείου, Γεώργιο Σγουρίδη (1683-1709), τον ιερέα Μεθόδιο Ανθρακίτη (1709-1723) και άλλους, που είχαν τις γνώσεις και την τόλμη να κηρύξουν ιδέες και να διδάξουν επιστήμες, που βρίσκονταν πιο πέρα από τις γνώσεις των στενόμυαλων διωκτιον τους και πιο πέρα από τα δικά τους κολλυβογράμματα. Μάλιστα ο Μεθόδιος Ανθρακίτης καθαιρέθηκε και η διδασκαλία του αφορίστηκε από τον πατριάρχη Ιερεμία το Γ', ο οποίος τον ονομάζει στην αφορι­στική του πανταχούσα, ακολουθώντας τη φρικτή φρασεολογία των αρχιερέων, «Κακομεθόδιον, αποφώλιον τέρας και ανεμώλιον άνθρωπον».15
Για τους ίδιους λόγους, και επειδή «ησχολήθησαν εις ύλην εθνικήν» (μεταχειρίζονταν και τη λέξη ελευθερία), το Πατριαρ­χείο καταδίωξε τον Ευγένιο Βούλγαρη, τον Αθανάσιο Ψαλλίδα, τον Παμπλέκη, το Μοισιόδακα, τον Περραιβό και άλλους, που ήταν η ψυχή και η φλόγα της Φιλικής Εταιρείας σε διάφορα κέν­τρα του εξωτερικού και πολέμησε κι αυτόν ακόμη τον εθναπόστολο Ρήγα Φεραίο, καθώς και άλλα διαλεχτά πνεύματα της φυ­λής μας.
Ο Κύριλλος ο Λαυριώτης, αποκαλεί τον Παμπλέκη και το Ρή­γα στην «Ερμηνεία της Αποκάλυψης του Ιωάννου» «άνδρας αι­μάτων και δολιότητος και πάσης ασεβείας και αθεΐας υπάρχο­ντας... κατά της του Χριστού πίστεως μανέντας,... ους ο Θεός ζώ­ντας εις Άδου κατήγαγεν».
Επίσης ενάντια στα απελευθερωτικά κηρύγματα του Ρήγα η 15. Καρανικόλα Γ.: «Ρασοφόροι η Συμφορά του Έθνους», σελ. 96.
Εκκλησία διαλαλούσε με την «Πατρική της Διδασκαλία»: «Φρά­ζατε τα αυτιά σας και μη δίδετε προσοχή σ' αυτές τις νέες ελπί­δες ελευθερίας που κηρύττονται...». Η Αγία Γραφή λέγει, ότι πρέπει να προσευχόμαστε συνεχώς για τον αυτοκράτορα. Το σουλτάνο δηλαδή!!.16
Επιπλέον ο Γρηγόριος, ο Ε', αφόρισε το Μάρτιο του 1819 την Άλγεβρα, την Τριγωνομετρία και τους Λογαρίθμους χαι διακή­ρυξε ότι: «Οι διδάσκοντες τα μαθήματα αυτά είναι παραβάται των θείων και ιερών κανόνων και των αποστολικών διατάξεων». Διατάζει δε το ποίμνιο να μισεί αυτούς τους διδασκάλους και να τους αποστρέφεται. «Εντελλόμεθα και αποφαινόμεθα συνοδικώς», συνεχίζει ο διαβόητος Γρηγόριος, «μετά των περί ημάς ιε­ρότατων αρχιερέων, (όπως) τας βέβηλους κενοφωνίας και τας σαθράς αντιθέτους διδασκαλίας των ειρημένων να μισητέ και να αποστρέφεσθε...».17
Επέμεναν ισχυρόγνωμα και πεισματικά οι ιεράρχες στις μο­νόπλευρες απόψεις τους και είχαν την απαίτηση να τις αποδε­χτούν όλοι και να τις ασπαστούν τυφλά και ασυζητητί, σαν τις μόνες σωστές και αλάνθαστες, όπως έκαναν οι μαυροφορεμένες στρατιές των αργόσχολων καλογήρων, τις οποίες οι ίδιοι είχαν δημιουργήσει και ο δύστυχος λαός τις έτρεφε.
Για να αγαπήσει όμως κανείς ό,τι είναι αξιαγάπητο και να μι­σήσει ό,τι είναι μισητό χρειάζεται μυαλό, για να το ξεχωρίσει και οι κληρικοί δε διέθεταν τέτοια προσόντα, εκείνους τουλάχι­στον τους καιρούς.

Για την ενίσχυση των ανασκαφών της αρχαίας Ελεύθερνας στην Κρήτη

Με ευχάριστη έκπληξη διαβάσαμε στον Ελληνικό τύπο πως ο Όμιλος Γκρεκοτέλ αντί ευχετηρίων καρτών και εταιρικών δώρων προς τους συνεργάτες και πελάτες του διέθεσε ποσό για την ενίσχυση των ανασκαφών της αρχαίας Ελεύθερνας στην Κρήτη.
Ευχόμαστε το παράδειγμά του να ακολουθήσουν και άλλες Ελληνικές επιχειρήσεις.

Μπορείτε να στείλετε συγχαρητήρια στον Όμιλο Γκρεκοτέλ στην Δ/νση: ΥΨΗΛΑΝΤΟΥ 4 - 10675 ΚΟΛΩΝΑΚΙ
THL: 210.7280300 ΤΗΛ/ΠΟ: 210 7258217
Ή ΣΤΟ ΜΕΙΛ: CONTACT@GRECOTEL.GR

Saturday, December 16, 2006

Η βαθειά μυητική και κοσμογονική αξία του Δωδεκαθέου

Οι σύγχρονοι Χριστιανοί απολογητές με όποιο σχήμα και μορφή και αν εμφανίζονται, στην προσπάθειά τους να αντιμετωπίσουν την παλίρροια της Ελληνικής Θρησκείας, έφθασαν στο σημείο να αμφισβητήσουν ακόμη και το προφανές: Την λατρεία των προγόνων μας στο Δωδεκάθεο, ισχυριζόμενοι πως ο λαός ποτέ δεν λάτρευσε τους Δώδεκα Θεούς.
Παραθέτουμε για τον λόγο αυτό έναν μικρό κατάλογο όπου αναφέρεται το Δωδεκάθεο και βρίσκεται στην Αρχαία Ελληνική γραμματεία:
- «Πάνω στο Λεκτό υπάρχει βωμός των Δώδεκα Θεών και λένε ότι τον έκτισε ο Αγαμέμνων…..» (Στράβων ΙΓ΄ Ι 48)
- «(Η Μύρινα)…είναι Αιολική πόλη με λιμάνι. Μετά ο λιμήν Αχαιών, όπου οι βωμοί των Δώδεκα Θεών….» (Στράβων ΙΓ΄ ΙΙΙ 5)
- «Στην Θέλπουσα υπάρχει ναός του Ασκληπιού και ιερό των Δώδεκα Θεών …» (Παυσανίας Αρκαδικά ΧΙΙΙ 25, 3)
- «(Ο Πεισίστρατος) ….» αφιέρωσε στην αγορά βωμό στους Δώδεκα Θεούς και άλλον στον Πύθιο Απόλλωνα…» (Θουκιδίδης ΣΤ 54)
- «…σε απόσταση ίση με αυτήν που χωρίζει τον βωμό των Δώδεκα Θεών στην Αθήνα από το ναό του Ολυμπίου Διός στην Πίσα ….» (Ηρόδοτος Β΄ 7)
- (Οι Πλαταιείς) «…έστειλαν μία πρεσβεία στους Αθηναίους οι οποίοι έτυχε να ασχολούνται με τις θυσίες τους πρόν τιμήν των Δώδεκα Θεών». (Ηρόδοτος ΣΤ΄ 108)
- «Λένε επίσης για τον Ηρακλή πως ο Δίας τον κατέταξε στους Δώδεκα Θεούς, αλλά εκείνος δεν δέχθηκε τούτη την τιμή γιατί ήταν αδύνατον να συγκαταλεχθεί σ’ εκείνους αν πρώτα δεν αποβαλλόταν ένας από τους Δώδεκα. Ήταν λοιπόν άτοπο να δεχθεί μία τιμή που θα ατίμαζε κάποιον άλλο Θεό…» (Διόδωρος Σικελιώτης Δ΄ 39)
- «Έτσι τον ποταμό Αλφειό και τους Δώδεκα Θεούς του Ολύμπου, τους υπέρτατους τίμησε…(ο Ηρακλής)» (Πίνδαρος, Ολυμπιόνικος Χ 49)

Από τα αναφερθέντα αποσπάσματα παρατηρούμε πως η λατρεία προς τους Δώδεκα Θεούς του Ολύμπου είναι πανάρχαια και ξεκινά από την εποχή του Ηρακλέους, μια εποχή που ο ήρωας είχε για όπλο ένα ρόπαλο και για ένδυμα μία λεοντή, δηλαδή πρίν από την εποχή του σιδήρου, ή της εφεύρεσης του νομίσματος. Όπως αναφέρει ο Διόδωρος ο Σικελιώτης ο αριθμός αυτός είναι συγκεκριμένος και εμπεριέχει βαθειά μυητική και κοσμογονική αξία την οποία βέβαια ο Χριστιανός αδυνατεί να κατανοήσει αφού γαλουχήθηκε με αφελείς ραββινικές παραβολές. Οι Δώδεκα μαθητές του Ιησού δεν είναι παρά μία αδύναμη αντανάκλαση που αντιγράφηκε σκοπίμως για να παραπλανήσει τους προγόνους μας στην προσπάθεια να εγκαθιδρυθεί ο Χριστιανισμός.
Όπως δεν υπάρχει Δεκάτη Τρίτη ώρα αλλά μετά την Δωδεκάτη ξεκινά ένας καινούργιος κύκλος, έτσι και οι Δώδεκα Θεοί δεν μπορούν να γίνουν Δεκατρείς.
Οι νόμοι του σύμπαντος δεν μπορούν να διαταραχθούν όπως αρέσει στους Χριστιανούς έστω και αν παρουσιάζουν τον Θεό τους να τσαλαπατά την κοσμική αρμονία για να μας πείσουν να γίνουμε Ιαχωβαδο-χριστιανοί.


ΙΠΠΟΛΥΤΟΣ ΗΡΑΚΛΕΙΔΗΣ
ΑΦΑΙΑ 15.12.2006

Για κάποιους στην Ελλάδα «ασεβής» είναι ο ρασιοναλιστής

Α14·Τ0 ΒΗΜΑ Σάββατο 9 Δεκεμβρίου 2006

Από τον κ. Αλ. Μητζάλη
Μαύρα σύννεφα σκιάζουν τον ορίζοντα της Ευ­ρώπη» και οι αρχηγοί των κομμάτων στην προε­κλογική Γαλλία μιλούν για απώλεια των αξιών (perte des valeurs). Στην Ελλάδα μιλάμε για ευ­σέβεια και ασέβεια. Όταν κάποιος προσπαθεί να μιλήσει τη γλώσσα της λογικής και του ρασιονα­λισμού στα ευαίσθητα θέματα, του προσάπτουν ασέβεια και ξεπεσμό. Αυτές τις σκέψεις προκα­λεί η επιστολή με τίτλο «Ασεβέστατα σοφίσμα­τα» («Το Βήμα», 23.11.2006), όπου ο επιστολο­γράφος σας, τέως επιθεωρητής Εκπαιδεύσεως, στηλιτεύει τον πρώην αρχηγό του ΓΕΝ γιατί σε
μια ομιλία του διατύπωσε γνώμες για το σημείο του σταυρού, τη θρησκεία και άλλα τέτοια ευαί­σθητα θέματα που ενόχλησαν κάποιους παρισταμένους. Για τις λεπτομέρειες παραπέμπουμε στην επιστολή που μαρτυρεί μόνο έλλειψη κριτι­κού πνεύματος και διαλεκτικής ωριμότητας. Πώς μπορούμε να κατηγορούμε έναν ερευνητή για ευ­σέβεια ή ασέβεια όταν το μόνο που τον ενδια­φέρει είναι η αλήθεια; Μετά τον ευρωπαϊκό Δια­φωτισμό (18ος αιώνας) οι έννοιες «κριτική σκέ­ψη» και «ευσέβεια και ασέβεια» έχουν οριστικά διαχωρισθεί και λειτουργούν ανεξάρτητα ακόμη και σε χώρες όπου δεν υπάρχει χωρισμός Εκκλησίας και Κράτους. Για παράδειγμα, ποιος μπορεί να κατηγορήσει για ασέβεια τον γάλλο φιλόσο­φο Μισέλ Ονφρέ που δήλωσε στην ομιλία του στο Μέγαρο Μουσικής πριν από λίγες ημέρες («Το Βήμα», 24 Νοεμβρίου) ότι «η χριστιανική αυτο­κρατορία του Μεγάλου Κωνσταντίνου ήταν το πρώτο ολοκληρωτικό κράτος στην ιστορία του δυτικού κόσμου»; Περιμένουμε να έλθει σύντο­μα και στην Ελλάδα η ημέρα όπου «ασέβεια» θα είναι απλώς ένας άλλος τρόπος του σκέπτεσθαι και όχι «πνευματική αυτοκτονία»! ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΙΤΖΑΛΗΣ Ιβρύ συρ Σεν, Γαλλία

Friday, December 08, 2006

ο Χριστιανισμός επεβλήθηκε με το επιχείρημα: «Πίστευσον ή σε σφάζω»

Κύριε Διευθυντά,
Σας γράφω εις απάντησιν της επιστολής της Κας Μαστρογιάννη που δημοσιεύτηκε στο ΒΗΜΑ στις 14-10-2006
Εξαίρετο το λογίδριό της για τον Χριστό που «έρχεται και κηρύσσει έναν κόσμο ενωμένο, αγαπημένο, χωρίς προκαταλήψεις», αλλά ικανό να συγκινήσει μόνο το ακροατήριο του κατηχητικού, αφού του λέει αυτό που θέλει να ακούσει.
Ωστόσο δεν ανταποκρίνεται στις διδαχές του ευαγγελίου γιατί ο Ιησούς δίδαξε ακριβώς το αντίθετο:
«Πλήν τους εχθρούς μου εκείνους, τους μη θελήσαντας βασιλεύσαι επ΄ αυτούς, αγάγετε ώδε και κατασφάξατε αυτούς έμπροσθέν μου» (Λουκ. Ιθ΄27)
Οι Χριστιανοί έχουν όμως διδαχθεί να μας παρουσιάζουν το μαύρο, άσπρο. Είναι γεγονός πως ο Χριστιανισμός δεν κατήργησε καμμία κοινωνική διάκριση – απλώς κοιτάξτε γύρω σας.
Είναι γεγονός πως η ρατσιστική διάκριση του Χριστιανισμού εναντίον «Αιρετικών», «Σχισματικών» και «Ειδωλολατρών» δεν άφησε κανένα ζωντανό.
Είναι γεγονός η ρατσιστική διάκριση του Χριστιανισμού εναντίον των «δούλων του Χριστού» που αποτελούν την κατώτερη κάστα στην Χριστιανική μας δημοκρατία. (Χριστιανική δημοκρατία, δύο αλληλοαναιρούμενοι όροι). Οι «δούλοι του Χριστού» καλούνται να ασπαστούν σαν ο ηττημένος λαός του Ρωμαίου δυνάστη το χέρι των ιεραρχών που φέρουν «ταπεινούς» τίτλους όπως «Πανοσιολογιώτατος», «Θεοφιλέστατος», «Μακαριότατος» ή «Παναγιώτατος». (ο Θεός «Άγιος», ο πατριάρχης «Παναγιώτατος»).
Είναι γεγονός η ρατσιστική διάκριση του Χριστιανισμού εναντίον των γυναικών γιατί αφ΄ ενός υπάρχουν πάμπολα αποσπάσματα στα «ιερά» Χριστιανικά κείμενα πού καθυβρίζουν την γυναίκα (γι αυτά σε άλλη επιστολή μου) και αφ΄ ετέρου της αποστερούν το ιερατικό αξίωμα.
Κύριε Διευθυντά, το υποτιθέμενο μένος που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια κατά του Χριστιανισμού είναι απολύτως κατανοητό. Ο Ρωμιός Έλληνας για πρώτη φορά έρχεται σε επαφή με τα δώρα της Αναγέννησης. Για πρώτη φορά διαβάζει τα απαγορευμένα έργα των προγόνων του. Διαβάζει τον «Αληθή Λόγο» του Κέλσου, το «Κατά Χριστιανών» του Πορφύριου το «Υπέρ των Ελληνικών ναών» του Λιβάνιου, το «Κατά Γαλιλαίων» του Ιουλιανού και τα άλλα έργα και εστεμμένου φιλοσόφου που τόσο καθύβρισαν οι «οπαδοί της θρησκείας της αγάπης».
Σήμερα οι Έλληνες μαθαίνουν πως ο Χριστιανισμός επεβλήθηκε με το επιχείρημα: «Πίστευσον ή σε σφάζω» και όσο νάναι τα παίρνει στο κρανίο.
Μετά τιμής
Βλαχόπουλος Σωτήριος
Μηχανικός

Κυκλοφόρησε το 4ο τεύχος του περιοδικού «Τα Ολύμπια»

Η τριμηνιαία επιθεώρησις «Τα Ολύμπια» εκδίδεται από την εταιρεία «Ελλάνικος» και ασχολείται με την υπεράσπιση και διάδοση της Ελληνικής Θρησκείας, καθώς και με πολιτικά και κοινωνικά προβλήματα της Ελληνικής επικαιρότητος.

Ιδιαιτέρα μνεία οφείλουμε στην γλωσσική επιμέλεια των κειμένων που αντικατοπτρίζουν την ευρυμάθεια και ευαισθησία του εκδότου Βασιλείου Πελασγού Γούσιου στην υπεράσπιση της Ελληνικής Γλώσσης.

Το περιοδικό είναι συνδρομητικό και αποστέλλεται ταχυδρομικώς.

Για συνδρομές και περισσότερες πληροφορίες απευθυνθείτε:

http://www.geocities.com/etaireiadeukalion

Τ.Θ. 50002, Τ.Κ. 54013, Θεσσαλονίκη

Τηλ. 6944-810701

Ο ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΣΕΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ

Ο ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ ΜΙΛΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΕΡΣΕΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ

Ποιος από μας δεν ζημιώθηκε από τούτους; Άφησαν ποτέ να περάσει καιρός χωρίς να επιβουλευτούν τους Έλληνες; υπάρχει κάτι δικό μας που να μην το μισούν, εκείνοι που κατά τον προηγούμενο πόλεμο τόλμησαν να ληστέψουν και να πυρπολήσουν τις κατοικίες των θεών και τους ναούς; Γι αυτό, αξίζει να επαινέσουμε τους Ίωνες, οι οποίοι καταράστηκαν οποίον θα τολμούσε να αγγίξει τους πυρπολημένους ναούς ή να τους ξαναφτιάξει όπως ήταν όχι επειδή τους έλειπαν τα μέσα για να τους επισκευάσουν, αλλά επειδή ήθελαν να αφήσουν στους απογόνους τους μνημεία της ασέβειας των βαρβάρων, ώστε κανένας να μην εμπιστεύεται ανθρώπους που τόλμησαν να διαπράξουν τέτοια εγκλήματα απέναντι στα αγαθά των θεών, αλλά να φυλάγονται και να φοβούνται βλέποντας ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν πολέμησαν μόνο εναντίον μας αλλά και εναντίον των αναθημάτων μας.

κολλώδεις, παχύρρευστες ουσίες

TO BHMA 8.12.2006

Στην πρεμιέρα του Δημήτρη Παπαϊωάννου, το Σάββατο 3 του μηνός στο ανακαινισμένο «Παλλάς», ήταν le tout Athenes και θα μπορούσε να 1 πει κανείς ότι έγινε το σύστριγκλο, αν ο όρος δεν κουβαλούσε δυσάρεστες, πλην
ακριβείς ως προς την απόδοση της πραγματικότητας, συνδηλώσεις.
(.....)
Ελπίζω, πάντως, στη σκηνή ί της ανταλλαγής αυνανισμών μεταξύ συναινούντων φιλο-ομοφύλων ενηλίκων και, ιδίως, τη στιγμή όπου ο ένας τινάζει το χέρι του για να διώξει τυχόν κολλώδεις, παχύρρευστες ουσίες, ο κύριος διοικητής να είχε αποκοιμηθεί - αλλιώς, δεν θα έκλεισε μάτι όλη νύχτα!..

Η αναζήτηση της τελειότητας στην Αρχαιότητα

ΒΗΜΑ Σάββατο 2.12.2006 σελ. Α13

Όταν ο Χαρμίδης μπήκε στην παλαίστρα, όλοι, μικροί και μεγάλοι, θαύμασαν το αγαλματένιο κορμί του αλλά και το ήθος του». Αυτά (σε ελεύθερη απόδοση) ανα­φέρει ο Πλάτωνας δίνοντας χαρακτηριστικά την άποψη που επικρα­τούσε στην αρχαία Ελλάδα για το σώ­μα. Μόνο με την άσκηση του σώματος αλλά ταυτόχρονα και του πνεύματος μπορούσε κανείς να κατα­κτήσει το ιδανικό των αρχαίων, που 1 ήταν να γίνει «καλός καγαθός». Δη­λαδή, ωραίος και συνετός ώστε να τον θαυμάζουν όλοι. Το ενδιαφέρον των αρχαίων για το σώμα είχε στενή σχέση με τον αθλητισμό. Αλλά και ο αθλητισμός με την αναγκαιότητα της άσκησης και την προετοιμασία στρατιωτών ώστε να διατηρούνται αξιόμαχοι και σε καλή φυσική κατάσταση. Και, πη­γαίνοντας ακόμη πιο βαθιά στον χρό­νο, οι φυσικές ασκήσεις ή ενέργειες όλων των προϊστορικών φυλών κυρίως σε σχέση με το κυνήγι, όταν έτρεχαν για να πιάσουν άγρια ζώα, όταν τα σημάδευαν με πέτρες και δόρατα, όταν πάλευαν μαζί τους ή όταν κολυμπούσαν σε λίμνες και ποτάμια ή όταν πηδούσαν χαντάκια, αποτε­λούν την απαρχή της άσκησης.
Όλα αυτά όμως άρχισαν να παίρ­νουν μορφή με τη δημιουργία του συστήματος των πόλεων - κρατών στην αρχαία Ελλάδα. Όταν βασική υποχρέωση τους ήταν να εκπαιδεύ­ουν τους νέους ώστε να γίνουν γε­ροί στρατιώτες και άξιοι πολίτες και μέλη της κοινωνίας. Το «νους υγιής εν σώματι υγιεί» αποδίδει ακριβώς τον στόχο. Όπως αναφέρει ο Πλά­των στον Πρωταγόρα, «τα σώματα των νέων τα ασκούν οι παιδοτρίβες ώστε να μη δειλιάζουν στους πολέμους αλλά και να έχουν λάμψη στην καθημερινή Ζωή τους ως πολίτες».
Μόνο λοιπόν η παράλληλη ανά­πτυξη του σώματος και της ψυχής μπορούσε να δημιουργήσει τον ολο­κληρωμένο άνθρωπο. Άλλωστε ο Κένταυρος Χείλων, που υπήρξε ο παιδαγωγός του Αχιλλέα στο Πήλιο, συνδύαζε την ιατρική με τη γυμναστική, που χάριζαν στους νέους ήρωες ομορφιά και ανδρεία.
Αργότερα για να επιτευχθεί αυτό χρησιμοποιούνταν δύο μέθοδοι: η γυμναστική όσον αφορά τη σωματι­κή άσκηση και η μουσική για την ψυ­χική τους αγωγή- στην οποία όμως σιγά-σιγά άρχισε να προστίθεται η εκμάθηση της ανάγνωσης και της γραφής και αργότερα η διδασκαλία των φιλοσόφων.
Η γυμνότητα του σώματος εξάλλου είναι μια άλλη παράμετρος που έχει σχέση με την αναζήτηση της τελειότητας αλλά και τον θαυμασμό γι αυτήν. Γιατί η σωματική τελειότητα του έλληνα αθλητή έπρεπε να κατα­δεικνύεται διαρκώς. Έτσι η ενδυμα­σία ήταν περιττή. Τα αρχαία αγάλ­ματα, όπως και οι άνθρωποι αθλητές, αποκαλύπτονταν γυμνοί για να δείξουν τη σωματική αλλά και την πνευματική τους τελειότητα. Πρό­κειται για γύμνια που όχι μόνο δεν ντρόπιαζε αλλά προσέφερε ένα δυ­νατό αίσθημα ασφαλείας και υπερηφάνειας μέσα στην πόλη - κράτος η οποία είχε τέτοιους άνδρες για να την υπερασπισθούν.
Φυσικό επόμενο αυτής της αντίληψης ήταν η απόδοση του σώματος στην τέχνη μέσα από έργα που αναζητούν διαρκώς - και επιτυγχάνουν -την τελειότητα. Οι καλλιτέχνες απεικόνιζαν την πραγματική εικόνα των καλογυμνασμένων νέων που ασκούνταν καθημε­ρινά στα γυμνάσια και στίς παλαίστρες, ενώ η γυμνότητα τους σφράγισε τόσο πολύ την εικό­να του ιδεατού ανθρώπου ώστε οι αρχαίοι Έλληνες απέδωσαν με τον ίδιο τρόπο τόσο τους θεούς όσο και τους ήρωές τους.
Αν όλα αυτά συνέ­βαιναν όμως στα στά­δια, ποια ήταν η εικό­να των ανθρώπων που συνέρχονταν κάθε ημέρα στην Αρχαία Αγορά; Κανείς δεν λέ­ει ότι όλοι οι αρχαίοι Έλληνες έμοια­ζαν με τον Ερμή του Πραξιτέλη ή με τον Δορυφόρο του Πολύκλειτου που ονομάστηκε «Κανών» γιατί αποτέ­λεσε το πρότυπο απόδοσης του ιδα­νικού σώματος. Αντίθετα, πολλά σχόλια εμφιλοχωρούν στα αρχαία κεί­μενα, κυρίως όσον αφορά τους ενηλίκους, για τη μη αποδεκτή σωματι­κή τους κατάσταση. Άλλωστε το ιδε­ατό πάντα διέφερε από το πραγμα­τικό. Και τότε και τώρα.

«Όχι, στη διακωμώδηση»

Την παρέμβαση του Συνηγόρου του Καταναλωτή Γιάννη Αδαμόπουλου προκάλεσε το περιεχόμενο έντυπης διαφή­μισης της εταιρείας “Media Markt” που δημοσιεύθηκε το Νοέμβριο 2006 και στην οποία εμφανίζονται αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι.
Στη διαφήμιση, με την οποία αναγγέλλονται τα εγκαίνια κα­ταστήματος, εμφανίζεται ο Σωκράτης με τη γνωστή ρήση του σε παραλλαγμένη μορφή: «Εν οίδα ότι... τέτοιες τιμές πουθενά δεν είδα». Επίσης, εμφανίζεται ο Διογένης να «συνεχίζει την αναζήτηση» με την επισήμανση: «Κορόιδο είμαι να μην ψάξω τη μεγαλύτερη ποικιλία;» Επιπλέον, στη
διαφήμιση εμφανίζεται ο Πλάτων με το συνοδευτικό κείμε­νο: « Κορόιδο όποιος το χάσει!»
Με επιστολή του, προς τον Πρόεδρο της Ένωσης Εταιρειών Διαφήμισης - Επικοινωνίας Μανώλη Παπαπολύζο, ο Συνή­γορος του Καταναλωτή ζητά να συστήσει στην εν λόγω εταιρεία να μη προβεί στο μέλλον σε αντίστοιχες διαφημι­στικές καταχωρήσεις.
Ο Συνήγορος του Καταναλωτή τονίζει πως η διακωμώδηση προσωπικοτήτων του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού συνι­στά υποβάθμιση της πολιτικής κληρονομιάς για την οποία κυρίως η χώρα μας είναι διεθνώς γνωστή.

Monday, December 04, 2006

25 χρόνια αντιρετροϊικά δηλητήρια: Ενημερώσου και προφυλάξου

http://www.hellenicreligion.gr/doc/anakoinosi25.htm

25 χρόνια αντιρετροϊικά δηλητήρια: Ενημερώσου και προφυλάξου

H επιδημία ψεύδους σχετικά με το AIDS δεν έχει ακόμη ελεγχθεί. Όσοι Έλληνες δεν προφυλάσσονται από τα ψεύδη του χριστιανικού κατεστημένου, κινδυνεύουν από την χορήγηση θανατηφόρων αντιρετροϊικών δηλητηρίων.
Η Ελλάς παρουσιάζει κατακόρυφη αύξηση των θανάτων από αντιρετροϊικά δηλητήρια. Ενημερώσου και προφυλάξου.
Τα αντιρετροϊικά δηλητήρια προκαλούν το λεγόμενο AIDS. Καταστρέφουν το ανοσοποιητικό σύστημα και ο ανθρώπινος οργανισμός αδυνατεί να αντεπεξέλθει στις λοιμώξεις.
Δεν υπάρχει ιός HIV. Όσοι άνθρωποι διαγνώσθηκαν με HIV και απέρριψαν την χορήγηση αντιρετροϊικών δηλητηρίων είναι σήμερα ζωντανοί και χαίρουν άκρας υγείας. Όσοι άνθρωποι διαγνώσθηκαν με HIV και δέχτηκαν την χορήγηση αντιρετροϊικών δηλητηρίων είναι σήμερα νεκροί ή στα πρόθυρα του θανάτου.
Προφύλαξε το παιδί σου, τον συγγενή σου, τον φίλο σου από την μεταδοτική ασθένεια του χριστιανικού ψεύδους. Προφύλαξε τους Έλληνες από την δηλητηρίαση. Ο χριστιανικός εχθρός καραδοκεί για να αιφνιδιάσει τους ανυποψιάστους Έλληνες, να τους πείσει ότι δήθεν είναι φορείς κάποιου ιού HIV, και μετά να τους θανατώσει με αντιρετροϊικά δηλητήρια, τα οποία παρουσιάζει ως φάρμακα.
Προσοχή: η αλήθεια για το AIDS επ' ουδενί λόγω ανατρέπει τις επιβεβλημένες υγειονομικές προφυλάξεις, όπως η αποστείρωση, οι έλεγχοι αιμοδοσίας και η χρήση προφυλακτικού. Αυτές οι προφυλάξεις είναι γενικού χαρακτήρος και είναι υποχρεωτικές για όλους, ασχέτως του ζητήματος AIDS.

ΤΟ AIDS είναι η μεγαλύτερη παγκόσμια απάτη της εποχής μας

ΤΟ AIDS είναι η μεγαλύτερη παγκόσμια απάτη της εποχής μας σύμφωνα με την δημοσιογράφο του «Βήματος», κ. Μ. Παπαγιαννίδου!

ΑΛΦΑΕΝΑ 2,3.12.2006 ΣΕΛ. 28

Δεν υπάρχει ιός του έητζ και όλη αυτή η ιστορία με το έητζ είναι μία καλοστημένη προπαγάνδα των πουριτανών Αμερικανών για να πάψουν οι νέοι να κάνουν έρωτα και των Χριστιανοκρατούμενων φαρμακευτι­κών εταιρειών για να θησαυρίζουν πουλώντας στους λαούς πανάκριβα και άχρηστα φάρμακα.
Καλοστημένος μηχανισμός για να πλουτίσουν οι ΗΠΑ
Ας δούμε, λοιπόν, επιγραμματικά ποια είναι η συνταρακτική θεωρία της κ. Παπαγιαννίδου που μας εξέθεσε με αξιοπρόσεκτη ευγλωττία την περασμένη Τετάρτη στην «Στοά του Βιβλίου» και περιγράφει λεπτομερώς στο 180 σελίδων βι­βλίο της με τον τίτλο: «Πώς νίκησα το έητζ»;
1) Το έητζ δεν είναι «η αρρώστια του 20ου αιώνα», αλλά «η μεγαλύτερη απάτη του 20ου αιώνα». Είναι ένα αμερικανικής εμπνεύ­σεως τέχνασμα που φτιάχτηκε από συντηρητι­κούς Ιουδαιοχριστιανικούς κύκλους για να πάψουν οι νέοι να κάνουν έρωτα και να αλληλοκοιτάζονται με υποψία.
2) Σύντομα στο κόλπο μπήκαν και οι πο­λυεθνικές φαρμακευτικές εταιρείες, που κατάλαβαν ότι μπορούν να βγάζουν δισεκατομμύρια δολάρια, πουλώντας στους λαούς πανάκριβα φάρμακα για μία ουσιαστικά ανύπαρκτη ασθέ­νεια.
3) Πανεπιστήμια, οργανισμοί, τηλεοράσεις και γιατροί αναπαράγουν τα επιδοτούμενα ψέ­ματα για την υποτιθέμενη μάστιγα του έητζ. Όσοι γιατροί αποφάσισαν να βγουν και να πουν την αλήθεια, βρέθηκαν ξαφνικά εκτός συστή­ματος στην Αμερική, και κατηγορήθηκαν ότι υπονομεύουν την εθνική ασφάλεια των Ηνω­μένων Πολιτειών. Οι γιατροί των υπόλοιπων χωρών πήραν το μήνυμα και αποφάσισαν να κά­τσουν στ' αυγά τους.
4) Ένας πελώριος μύθος είναι και το ότι η Αφρική μαστίζεται από το έητζ. Κατά την κ. Παπαγιαννίδου, η αμερικανική προπαγάνδα φου­σκώνει τα θύματα του έητζ στην Αφρική για να πουλάνε οι εταιρείες φάρμακα στους φτωχούς Αμερικανούς, τα οποία αντί να τους θεραπεύ­ουν, τους αρρωσταίνουν και τους οδηγούν στον θάνατο. Η κ. Παπαγιαννίδου άφησε να εννοη­θεί ότι υπεύθυνες για την δημιουργία του μύ­θου μιας «Αφρικής βουτηγμένης στο Έητζ» εί­ναι και οι μη κυβερνητικές φιλανθρωπικές ορ­γανώσεις, που κερδίζουν ολόκληρες περιουσίες από την φιλανθρωπία!
5) Η βασική θέση της Μαίρης που αποδει­κνύει με πλήθος στοιχεία είναι ότι ποτέ μέχρι σήμερα (από το 1984 που ο Ρήγκαν ξεκίνησε την παγκόσμια φρενίτιδα για το έητζ) ένας άνδρας δεν κόλλησε έητζ από γυναίκα. Όλοι οι οροθε­τικοί άνδρες έχουν κολλήσει από άλλους άνδρες, ναρκομανείς ή ομοφυλόφιλους. ,
6) Παρά τα αντιθέτως λεγόμενα, ο ιός του έητζ δεν έχει απομονωθεί ποτέ, σε κανένα εργα­στήριο. Ό Ιουδαοχριστιανός Ρόμπερ Γκάλο και οι συνεργάτες του που πρώτοι το ισχυρίστηκαν, ήσαν απλώς στο κόλπο. Κατά την Κ. Παπαγιαννίδου, αν αφήνα­με την φύση να δράσει και δεν δυσχεραίναμε το έργο της με τα πανάκριβα φάρμακα, το έητζ θα σκότωνε ελάχιστους ανθρώπους και σε καμμιά περίπτωση δεν θα είχε εξελιχτεί σε παγκόσμια μάστιγα, σε φόβητρο των λαών και λοιπά.
7) Το περίεργο είναι πως το ελληνικό Υπουργείο Υγείας και οι Έλληνες γιατροί δεν δέχονται να συνομιλήσουν μαζί της και οι φαρ­μακευτικές δεν καταδέχονται να της κάνουν μήνυση, πράγμα που η Μαίρη επιθυμεί σφόδρα για να αποκτήσει δημοσιότητα ο «Μύθος του Έητζ». Κοντολογίς, η κ. Παπαγιαννίδου υποστηρίζει ότι πρόκειται για έναν νέο «Ολοκληρωτισμό» ιατρικής φύσεως που έχει εξελιχτεί σε έναν αξιοζήλευτο μηχανισμό παραγωγής εύκολου χρήματος για τις φαρμακευτικές εταιρίες των Ηνωμένων Πολιτειών. Με ένα σμπάρο δύο τριγώνια: Οι πουριτανοί Αμερικανοί Χριστιανοί Ευαγγελιστές πείθουν την νεολαία να μην κάνει σεξ και συγ­χρόνως οι φαρμακευτικές εταιρείες θησαυρί­ζουν.

8) Αξιοσημείωτο είναι ότι η κ. Παπαγιαννίδου θεωρεί ανυπόληπτο και το περίφημο «Τεστ του Έητζ» που υποτίθεται ότι ανακαλύπτει τους οροθετικούς. Όχι μόνο είναι κατά 50% λάθος, αλλά και χρησιμοποιείται διαφορετικά από χώρα σε χώρα: Ένας φορέας του έητζ στην Ελλάδα μπορεί να βρεθεί υγιής στην Γαλλία και το αντίστροφο.
Όπως αναφέρει στην σελίδα 140 του βιβλίου της, σε πρόσφατο δημοψήφισμα που έγινε στο Ίντερνετ, η δημοφιλέστερη εξήγηση που δόθηκε στα αρχικά της λέξεως AIDS είναι «Αmerican Ιnvention tο Discourage Sex», δηλαδή «Αμερικανική εφεύρεση αποθάρρυνσης του σεξ», προκειμένου να μένουν αγνοί οι νέοι και να κερδίζει έδαφος η θρησκεία και η Δεξιά!... ΤΑ ΞΑΝΑΛΕΩ: Ευτυχώς που η κ, Μαίρη Παπαγιαννίδου είναι Αριστερή και δημοσιογράφο του δημοκρατικού «Βήματος», γιατί αν ήταν Δεξιά και έγραψε σε συντηρητική εφημερίδα θα την είχε φάει η μαρμάγκα. Να δούμε πώς θα εξελιχτεί αυτή η περίεργη ιστορία

Thursday, November 30, 2006

AFAIA

Η αποκήρυξη Της Επανάστασης του '21 διχάζει

Ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε' Κήρυξε Πόλεμο στον Διαφωτισμό

ΤΑ ΝΕΑ Σαββατοκύριακο 25-26 Νοεμβρίου 2006

Βασίλης Κρεμμυδάς


ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΧΩΡΙΣ ΠΗΓΕΣ, ΠΑΡΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΓΝΩΣΗΣ, ΣΚΛΗΡΗ ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΙΣ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΕΣ, ΔΙΑΦΩΤΙΣΤΙΚΕΣ ΟΜΑ­ΔΕΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ Ε' ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΝΕΩΤΕΡΙΚΩΝ ΙΔΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΙ­ΔΕΙΑ: ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΚΗΡΥΞΗΣ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ '21 ΔΙΧΑΖΕΙ ΤΗΝ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ
Σης 2 7 Οκτωβρίου 2006 «ΤΑ ΝΕΑ» δημοσίευσαν άρθρο του ακαδη­μαϊκού κ. Κ. Δεσποτόπουλου· σ' αυτό, ο συντάκτης του επιχείρησε να ανασκευάσει όσα έγραψα σχετικά με το ρόλο της Εκκλησίας στην Επανάσταση του 18 21 σε άρθρο μου - αποτίμηση των νέων σχολικών βιβλίων ιστορίας ΣΤ Δημοτικού και Β' Γυμνασίου («ΤΑ ΝΕΑ», Βιβλιοδρό-μιο 7-10-2006). Στο άρθρο του ο κ. Κ. Δε­σποτόπουλος θεωρεί ότι οι διατυπώσεις μου για αντίθεση της επίσημης Εκκλησίας στην Επανάστα­ση, την οποία αποκήρυξε, δε σέβονται «ακέραιη την αλήθεια»· Μάλιστα, προχωρεί πιο πέρα ο κ. Κ. Δεσποτόπουλος για να πει ότι να θεωρούμε- όπως εγώ- ότι η συμμετοχή μικρού αριθμού κληρικών στον Αγώνα και η επίσημη αποκήρυξη του από τον Πατριάρχη, καθώς και η απουσία της Εκκλησίας από την προετοιμασία και οργάνωση της Επανάστασης, απο­τελούν πραγματική αντίθεση της Εκκλησίας προς την Επα­νάσταση, είναι άποψη «ιστορικά επιπόλαιη ». Το άρθρο του κ. Κ. Δεσποτόπουλου ακολούθησε επιστολή του ομότιμου κα­θηγητή του Πανεπιστημίου Θράκης κ. Ι. Παπαδριανού («ΤΑ ΝΕΑ», 4-5 Νοεμβρίου 2006). Ο κ. Ι. Παπαδριανός λέει ότι «ο Πατριάρχης Γρηγόριος Ε' πράγματι έγραψε, όπως πιστεύει και ο ακαδημαϊκός κ. Δεσποτόπουλος, επιστολή προς τους Έλληνες να μην εξεγερθούν εναντίον των Οθωμανών, γιατί απλούστατα πίστευε ότι το έθνος δεν ήταν ώριμο να διεξα­γάγει αγώνα εναντίον μιας ολόκληρης αυτοκρατορίας». Αφού λοιπόν το «πιστεύει» και ο κ. Δεσποτόπουλος...

Έχω μείνει με ανοιχτό το στόμα: είναι ολοφάνερο ότι αυτό το έγγραφο, που ο κ. Ι. Παπαδριανός ονομάζει «επιστολή», δεν το έχουν διαβάσει. Για όποιον ενδιαφέρεται πάντως, έχει κυκλοφορή­σει σε αναπαραγωγή από την Ιστορική και Εθνολογική Εται­ρεία της Ελλάδος {«Μονόφυλλα του Αγώνος», Αθήνα 1973).
0 φετφάς του Σουλτάνου
Επανέρχομαι στο κείμενο του κ. Κ. Δεσποτόπουλου, ο οποί­ος θα ισχυριστεί στη συνέχεια ότι «αποστολή της Εκκλησίας ήταν να σώσει τη ζωή της γενεάς εκείνης...» και γι' αυτό, επο­μένως, αποκήρυξε την Επανάσταση - θα δούμε σε λίγο πώς ασχολήθηκε μ' αυτό. Ακολούθως, ο κ. Κ. Δεσποτόπουλος χρη­σιμοποιεί ένα «γεγονός», κατά το οποίο ο Τούρκος ανώτατος θρησκευτικός ηγέτης αρνήθηκε να υπογράψει φετφά του Σουλτάνου για γενική σφαγή των Ελλήνων και ζήτησε από τον Πατριάρχη να τον στηρίξει προσκομίζοντας του αποδεί­ξεις ότι οι επαναστατικές κινήσεις δεν έχουν γενική αποδο­χή. Ο Πατριάρχης θεώρησε ότι καλύτερη απόδειξη θα ήταν να υπογράψει ο ίδιος την καταδίκη της Επανάστασης. Το «γε­γονός» αναφέρει με πολλές λεπτομέρειες ο μακαρίτης Αλ. Δε­σποτόπουλος («Ιστορία του ελληνικού έθνους, Εκδοτική Αθη­νών, τ. ΙΒ' σ. 3 2-3 3), ο οποίος όμως απλώς μεταφέρει τις, έτσι κι αλλιώς μεταγενέστερες, περιγραφές των απομνημονευματογράφων του Αγώνα Ν. Σπηλιάδη και Μ. Οικονόμου. Μό­νο που αυτές οι περιγραφές δεν συνιστούν τεκμήρια και η νεότερη ιστοριογραφία μας, των τελευταίων 30-3 5 χρόνων δηλαδή, έχει οριστικά πάψει να ασχολείται με πληροφορίες χωρίς πηγές που κάποιοι επινοούν για να «παίζουν» με πα­ραμυθάκια σε βάρος της ιστορικής γνώσης με σκοπό την πα­ραμόρφωση της.




Ο καθηγητής Βασίλης Κρεμμυδάς ανταπαντά στον ακαδημαϊκό Κωνσταντίνο Δεσποτόπουλο: Η αποκήρυξη της Επανάστασης του 1821 από τον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε' σηκώνει πια μόνο ιστορικές ερμηνείες και όχι παραμυθάκια που βασίζονται σε πληροφορίες χωρίς πηγές

«ΝΑ ΚΑΘΑΙΡΕΘΟΥΝ ΤΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ»
Μόλις 4 ημέρες μετά την έναρξη της Επανάστασης και την κατάληψη της Καλαμάτας από τον στρατό των Π. Μαυρομιχάλη, Θ. Κολοκοτρώνη κ.ά. και ενώ η βία και τρομοκρατία, οι λεηλασίες κατ οι σφαγές στην Κωνσταντινούπολη εξαπλώνονταν και γενικεύονταν, στις 27 Μαρτίου 1821, ο Γρηγόριος Ε' συγκρότησε πατριαρχική σύνοδο «περί καθαιρέσεως των φιλοσοφικών μαθημάτων»· η απόφαση ήταν να «καθαιρεθούν τα φιλοσοφικά μαθήματα» (βλ. το πολύ σημαντικό άρθρο του Κ. Λάππα, «Πατριαρχική Σύνοδος "περί καθαιρέσεως..."», π. Μνήμων, τ. 11, 1987, σ. 137-138). Πρέπει να υποθέσουμε ότι έτσι εννοούμε τη σωτηρία από τις σφαγές; Διότι και το κείμενο της αποκήρυξης της Επανάστασης δεν είναι παρά «καθαίρεση» των νεωτερικών ιδεών.

Η αντινεωτερική ιδεολογία τον Πατριαρχείου

Για να σώσει τη «γενεά» εκείνη των Ελ­λήνων από γενική σφαγή, λέει ο κ. Κ. Δεσποτόπουλος, και έχοντας σύμμαχο τον Τούρκο συνάδελφο του, προχώρησε σε
αποκήρυξη της Επανάστασης· για να κα­ταλήξει: «ανήκει τιμή και δόξα στον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε' για τη σωστική τού υπόδουλου γένους από­φαση του να προβεί σε αποκήρυξη της Επαναστά­σεως του 18 21». Βέβαια, η ιστοριογραφία ούτε κατα­δικάζει, ούτε παράσημα απονέμει· απλώς χρησιμο­ποιεί τις πηγές, τις πραγ­ματικές όμως, για να ερμη­νεύσει πράξεις και συμπε­ριφορές και να φτάσει όσο πιο κοντά μπορεί σε πραγ­ματικότητες του παρελθό­ντος. Και αυτές, η «ακέραιη αλήθεια» που θέλει ο κ. Δε­σποτόπουλος, εμφανίζο­νται ως εξής. Από την προσεκτική με­λέτη του κειμένου της καταδίκης, το οποίο υπέγραψαν δύο πατριάρχες και πολλοί μητροπολίτες (η Ιερά Σύνοδος) επί του «ιε­ρού θυσιαστηρίου» (Αγία Τράπεζα), θα πα­ρατηρήσει κανείς ότι σε αυτό είναι αποτυ­πωμένη όλη η αντιδιαφωτιστική, αντινεωτερική ιδεολογία του Πατριαρχείου και των κύκλων του. 'Οτι το Πατριαρχείο καταπο­λέμησε με όσες δυνάμεις διέθετε κάθε νέο που ερχόταν από την Ευρώπη, κάθε νέα επιστήμη, κάθε νέο μάθημα στα σχολεία είναι πασίγνωστο και θα δούμε και ένα συγκεκριμένο - και χαρακτηριστικό - παρά­δειγμα πιο κάτω. Από την άλλη, γνωστό εί­ναι επίσης ότι η οργάνωση της Επανάστα­σης από τη Φιλική Εταιρεία,
βασίστηκε και στηρίχτηκε στην ιδεολογία του Διαφωτι­σμού, στις αρχές δηλαδή της ελευθερίας και της ισότητας, των δικαιωμάτων του πολίτη. Όπως είναι γνωστό ότι το κυ­ρίαρχο αίτημα της Επανάστα­σης διατυπωμένο στο ιδεολο­γικό μανιφέστο της, στην προ­κήρυξη δηλαδή «Μάχου υπέρ πίστεως και πατρίδος» του Αλ. Υψηλάντη (και αυτή από την ΙΕ-ΕΕ στα «Μονόφυλλα του Αγώ­νος» ό.π.). Η Επανάσταση ξεκί­νησε, επομένως, και πορεύτη­κε με ιδεολογικό μπούσουλα ό,τι ακριβώς κατά τις τελευταί­ες δεκαετίες πριν απ' αυτήν εί­χε πολεμήσει και διώξει η επί­σημη Εκκλησία.
Δεν είναι δυνατό να αναλύσω τις σκληρές διαμάχες με τους «Διαφωτιστές», την άρνηση της να εισαχθούν νέα \ιαΒτ\)ΐατα και βιβλία στα σχολεία, ακόμη και τις σκληρές συγκρούσεις στο εσωτερικό της Εκκλησίας, γιατί και στους κόλπους της υπήρχαν οπαδοί του φωτισμού του γέ­νους, προοδευτικοί ιεράρχες. Μπορεί όμως να τα βρει κανείς αναλυτικά όλα αυ­τά σε δύο βιβλιαράκια του μακαρίτη Φ. Ηλι­ου, Κοινωνικοί αγώνες και Διαφωτισμός- η περίπτωση της Σμύρνης (1819), ΕΜΝΕ-Μνήμων 1981 καχ Τύφλωσον κύριε τον λαόν σου, Πορεία 1988-πριν στο π. «Ο Ερανιστής», αφιέρωμα στον Κ.Θ. Δημαρά, τ. ΙΑ', 1980,σ. 585-626. Είναι μάλιστα, για να επανέλθουμε στα προηγούμενα, χαρακτηριστικό ότι στις αρχές της τρίτης πατριαρχικής θητείας του Γρηγορίου Ε', η Εκκλησία ενισχυμένη από τη στερέω­ση των αντεπαναστατικών κα­θεστώτων στην Ευρώπη σκλήρυνε τη στάση της απέ­ναντι στις προοδευτικές, δια­φωτιστικές ομάδες τους κόλ­πους του ελληνισμού. Πρό­κειται για έναν πόλεμο που άνοιξε ο Γρηγόριος Ε' ενα­ντίον των νεωτερικών ιδεών για την παιδεία από την πρώ­τη κιόλας θητεία του: το 1798 εξέδωσε εγκύκλιο στο ίδιο αντιδιαφωτιστικό πνεύμα, χωρίς τώρα να υπάρχει επα­ναστατική κίνηση εντός του βασιλείου του Σουλτάνου και χωρίς αυτός να τον υποχρε­ώσει, αν βέβαια και στην πε­ρίπτωση της αποκήρυξης του Εικοσιένα τον υποχρέω­σε (βλ. την εγκύκλιο του 1798 στο: Γ.Γ. Παπαδόπουλος - Γ.Π. Αγ­γελόπουλος, Τα κατά τον αοίδιμον Πατριάρχην Γρηγόριον Ε' τ. Β', 1866, σ. 49 5-7)· ας σημειωθεί ότι τα βιβλία με νεωτερικό περιεχόμενο συλλέγονταν από ιε­ράρχες του Πατριαρχείου και παραδίδονταν στην πυρά (Φ. Ηλιου, Τύφλωσον...», ό.π. σ. 58 και αλλού).
Ο Βασίλης Κρεμμυδάς είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Friday, November 17, 2006

TO ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΔΡΑ



Όπως βλέπετε ο τεχίτης που κατασκεύασε το Καρουσέλ αυτό πρόσθεσε μία λεπτομέρεια:

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΠΑΤΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ ΤΟΥ ΑΝΔΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ (ΠΟΛΥ ΠΙΘΑΝΟΝ ΜΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΑ) ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ ΤΗΣ.






ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΔΡΑ







Το κείμενο αυτό θα ενημερώνεται συνεχώς με νέα στοιχεία και διατηρεί όλα τα δικαιώματα του κόπυ ράϊτ.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ:
ΠΛΑΤΩΝ ΝΟΜΟΙ Γ': Τι παθαίνει μια κοινωνία όταν αφήνει τα παιδιά της στις φροντίδες των γυναικών


Μπορείτε (οφείλετε θα έλεγα) όμως να το διαδίδετε, να το τυπώνετε, να το γνωστοποιείτε, να το αναρτάτε σε ΦΟΡΟΥΜ, σε σάϊτ κλπ. )




ΤΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ ΤΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ ΤΟΥ ΑΝΔΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΣΜΑ ΤΟΥ ΑΙΔOΙΟΥ

Η ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΤΟΥ ΑΙΔOΙΟΥ KAI Η ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΟΥ ΑΝΔΡΙΚΟΥ ΦΥΛΟΥ





Ένα κείμενο περιφρόνησης προς τον παρηκμασμένο άνδρα και το γυναικείο του είδωλο.

“Aνεβαίνεις ένα σκαλί, βρίσκεις έναν φίλο,
κατεβαίνεις ένα σκαλί, βρίσκεις μια γυναίκα”





Στην Ελληνική Μυθολογία ο Ηρακλής, ο πανάρχαιος αυτός ήρωας πού είναι και σύμβολο της δύναμης, εγκατέλειψε τους Αργοναύτες για χάρη μίας ωραίας βασίλισσας. Κατάντησε λοιπόν δούλος της Ομφάλης, της ακόλαστης αυτής γυναίκας που ήταν βασίλισσα της Λυδίας.
Ο ήρωας φορά γυναικεία ρούχα για χάρη της και κρατά μια χρυσή ομπρέλα πάνω από το κεφάλι της. Άλλες φορές του βάζουν στα χέρια το αδράχτι και τον κάνουν να επεξεργάζεται το μαλλί μαζί με τις σκλάβες. Αυτή είναι πλέον η κυρία και αυτός ο δούλος.
Ο πιο ισχυρός και ακαταμάχητος ήρωας υπακούει τις εντολές της γυναίκας αυτής σαν να ήταν σκλάβος της. Η Ομφάλη ντύνεται με το δέρμα του λιονταριού και κρατάει στα χέρια το ρόπαλο. Ο ήρωας πέφτει τόσο χαμηλά ηττημένος όχι από κάποιον ισχυρότερό του αντίπαλο, αλλά από μία “αδύναμη” γυναίκα.
Αυτή είναι η μοίρα του άνδρα άν είναι απρόσεκτος. Εγκαταλείπει την αποστολή του στον κόσμο και χάνει κάθε ίχνος του ανδρισμού του.





Κεφάλαιο Πρώτο





«Πώ, πώ, τι αισχρό και αδιάντροπο που είναι όλο το συνάφι μας. Δεν βγήκαν άδικα από εμάς οι τραγωδίες. Πεντάρα δεν αξίζουμε, κι ο νούς μας να σκεφτεί ίσα δεν μπορεί.»
(Αριστοφάνης Λυσιστράτη στ.138)






Στον προηγμένο δυτικό κόσμο, κυρίως όμως στην χώρα των Γρέτσιλι (Γρεκύλων) ενεργοποιείται μία αρτίως διαρθρωμένη κερδοφόρα επιχείρηση με θεωρητικό οπλοστάσιο (το φεμινιστικό “κίνημα” που διαδίδει διαρκώς “είμαστε αδικημένες δώστε τα μας όλα” και “θα σας πάρουμε τα σώβρακα φαλλοκρατικά – φασιστικά γουρούνια” ), πνευματικούς προφήτες (Σιμόν ντε Μπωβουάρ, Λαίδη Άστορ, Γκλόρια Στάινεμ, κλπ), τελικό όραμα: “η τελική επικράτηση της σοσιαλιστικής μουνοκρατιας του προλεταριάτου της κλειτορίδας”. Οι εταιρείες αυτές νοικιάζουν και πουλάνε τον έρωτα. Αγοραστικό κοινό είναι τα παρηκμασμένα αρσενικά. Την πλύση εγκεφάλου τους την έχουν κάνει επιτυχώς οι αυθεντίες στον εκφυλισμό και την αποβλάκωση μέσω των ανθελληνικών και γελοίων Μ.Μ.Ε.





Η ιστορία ξεκινά από τότε που ο χριστιανισμός επέβαλλε την πουριτανική του ηθικολογία δημιουργώντας έναν θεό, τον ιεχωβά χωρίς σύζυγο και ένα γυιο που τον απέκτησε χωρίς ερωτική συνεύρεση χρησιμοποιώντας έναν κρίνο (προφανές φαλλικό σύμβολο).
Ο γυιος αυτός έζησε την ζωή του ως άνθρωπος (έτσι μας λένε) χωρίς ποτέ να έλθει σε ερωτική επαφή με γυναίκα. Έτσι δαιμονοποιηθηκε ο ελληνικός έρωτας που ύμνησε ο Πλατων και οι γενικά οι Έλληνες φιλόσοφοι. Με την επιβολή αυτή γέμισε η Ελλάδα με ανέραστους μοναχούς κακο-γέρους και ανέραστες κακο-γριές με μητροπολίτες και άγαμο και αστράτευτο - απάτριδο ιερατείο. Όλοι αυτοί ζώντας μέσα μια διεστραμμένη ζωή, με την μέθοδο του κατηχητικού έβαλαν στο μυαλό των άτυχων Ελλήνων την απαγόρευση στο βασικό και αδιαπραγμάτευτο ένστικτο του ανθρώπου.
Έτσι γέμισε η Ελλάδα από νευρωτικούς, υστερικούς, αποστερημένους, ανέραστους Έλληνες. Οι γυναίκες κατάλαβαν γρήγορα πως η κατάσταση αυτή τις συμφέρει και με το πρόσχημα της «ηθικής» επέβαλαν την απαγόρευση στο γενετήσιο ένστικτο απαιτώντας: «no money – no
honey “ δηλαδή “χωρίς χρήματα δεν έχει Ελβετία».
Το πιο γελοίο ον που γεννήθηκε από αυτήν την διαστροφή είναι ο «άνδρας» – φεμινίστρια. Ελπίζοντας πως με τη στάση του αυτή θα καταφέρει να ξεφύγει από την μέγγενη του ερωτισμού, εντυπωσιάζοντας με τις «προοδευτικές» του ιδέες κάποια φεμινίστρια, έγινε ο περίγελος τους. Ποτέ άλλοτε η ιστορία δεν κατέγραψε μια τέτοια παρακμή του ανδρικού φύλου.
Υπάρχουν μάλιστα μερικοί “προοδευτικοί” Φεμινιστές πού ισχυρίζονται πως η ερωτική πράξη είναι εξ ορισμού βιασμός της γυναίκας. Αν είναι δυνατόν! Με τον ισχυρισμό αυτόν δίνουν το άλλοθι στις γυναίκες να παρουσιάζονται ως ες αεί αδικημένες με αποτέλεσμα να απαιτούν διαρκώς.

Τελευταία αυξάνονται διαρκώς οι Φεμινιστικές οργανώσεις με μόνο τους αντικείμενο το μίσος εναντίον των ανδρών. Μπορείτε να διαβάσετε το βιβλίο του Ε. Λεμπέση “ Η τεραστία κοινωνική σημασία των βλακών εν τω συγρόνω βίω" πού εξεδόθη το έτος 1941. Πρόκειται για “ΜΕΛΕΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΗ”
Μπορείτε να το βρείτε στα βιβλιοπωλεία , στο βιβλίο με τίτλο-"Η Επαναστατική Μάζα" -"Εκδόσεις των φίλων"-ΑΘΗΝΑ 1999 -σελίδες 160.
Στό βιβλίο αυτό διαβάζουμε:
“2. Η έμφυτος τάσις του βλακός, εξικνουμένη συχνότατα εις αληθή μανίαν όπως ανήκη εις ισχυράς και όσον το δυνατόν περισσοτέρας πάσης φύσεως οργανώσεις, εξηγείται πρώτον μεν εκ της ευκολίας της αγελοποιήσεως, εις ήν μονίμως υπόκειται, λόγω ελλείψεως ατομικότητος (εξ ού και το μίσος του κατά του ατόμου και του ατομικισμού), δεύτερον δε εκ του ατομικού ζωώδους πανικού, υπό του οποίου μονίμως κατατρύχεται, εκ του δεδικαιολογημένου φόβου μήπως περιέλθη εις το παντός είδους προλεταριάτον. Αποτελεί δε η τάσις αύτη αμάχητον σχεδόν τεκμήριον περί του βαθμού της πνευματικής του αναπηρίας. Τοιουτοτρόπως δημιουργείται αυτόματος συρροή βλακών εις τας πάσης φύσεως οργανώσεις, αίτινες, εάν μεν είναι συμφεροντολογικαί, διατηρούν τουλάχιστον την σοβαρότητα των συμφερόντων των, εάν όμως είναι «πνευματικαί» περιέρχονται συν τω χρόνω εις πλήρη βλακοκρατίαν. (Εις το φαινόμενον τούτο οφείλει τον εκφυλισμόν του λ.χ. ο μασσωνισμός, oι απανταχού Ροταριανοί 0μιλοι, όλοι oι «πνευματικοί» σύλλογοι, καί αυτή αύτη η... Κοινωνία των Εθνών!). Επόμενον είναι, κατόπιν τούτων, ότι όπως η λεγεών των βλακών ωθείται ακατανικήτως προς την αγέλην και προς τας πάσης φύσεως οργανώσεις, ούτω υφίσταται ακατανίκητον έλξιν από τας παντός είδους αγελαίας αντιατομικάς και ομαδιστικάς θεωρίας, από του πάσης φύσεως παρεμβατισμού η «διευθυνομένης οικονομίας» ή 4ης Αυγούστου μέχρι του σοσιαλισμού και του κομμουνισμού («Άλλοι είναι οι εκμεταλλευταί των θεωριών αυτών). Τούτων δεδομένων εξηγείται καί η ατελεύτητος και αυστηροτάτη επιλογή βλακών εις τά ομαδικά συστήματα, η οποία, τη βοηθεία μιας πολιτικής βίας, κατοχυρούται και ως πολιτικόν και κοινωνικόν καθεστώς (4η Αύγούστου), τόσω μάλλον, όσο η ελευθερία της σκέψεως (χρήσιμος μόνον εις εκείνους, οίτινες διαθέτουν σκέψιν), είναι μονίμως και εξόχως αντιπαθητική εις τους βλάκας, διότι ασκουμένη υπό των άλλων, στρέφεται εναντίον των, ιδία οσάκις ούτοι κατέχουν εξουσιαστικάς θέσεις, ή έχουν συνδέση συμφέροντα με τους κατέχοντας αυτάς. Η έλλειψις ιδίας γνώμης, η κολακεία και η ραδιουργία (ίδε κατωτέρω) τούς προορίζουν άλλως τε ειδικώς δια τας καταστάσεις ταύτας. Η ακατανίκητος επίσης τάσις των βλακών προς τας πάσης φύσεως αγελαίας εμφανίσεις (κοσμικαί συγκεντρώσεις και causerie τρεφομένη εκ των περιεχομένων των εφημερίδων και των ραδιοφώνων, μόδα, κλπ.) και διακρίσεις (τίτλοι, διπλώματα παράσημα) είναι κατόπιν των ανωτέρω αυτονόητος.”




Υπάρχουν ένα σωρό οργανώσεις για τον καρκίνο της μήτρας ή του στήθους. Περιοδικά, σύλλογοι, διαφημίσεις, ημερίδες, έρανοι και όλα αυτά για τις γυναίκες. Γιατί δεν υπάρχει κάτι ανάλογο, για τον καρκίνο των όρχεων, του προστάτη και των άλλων ανδρικών ασθενειών; Γιατί να πεθαίνουν οι άνδρες μέσα στην άγνοια;
Πάλι θα μου πείτε συνομοσιολογώ. Έ λοιπόν εγώ πιστεύω πώς και με αυτόν τον τρόπο θέλουν να μας βγάλουν από την μέση. Εχθρός τους είναι ο Ευρωπαίος άνδρας.

Ο σύγχρονος άνδρας στο λοβοτομημενο μυαλο του νομιζει πως είναι κυνηγός. Έχει βγάλει και την ανάλογη θεωρία: - Ο καλός κυνηγός τρώγει πολλές χυλοπίτες – Έτσι κατάντησε η βασική διατροφή του βλακομουτρου να είναι η χυλόπιτα. Εξ’ ορισμού οι γυναίκες δεν τρώνε χυλόπιτες, τις προσφέρουν και ο μαμάκας τις καταβροχθίζει με βουλιμία. - Γιατί είναι καλός κυνηγός.
Δεν γνωρίζει λοιπόν ο άνδρας πως αυτός που διαλέγει είναι η γυναίκα. Απλά οι τρελάρες αυτές με τα κομπινεζόν τον παραπλανούν και του δίνουν την ψευδαίσθηση του κυνηγού.
Όταν ο παρηκμασμένος νεο-Έλληνας πιάσει την γυναίκα του να τον απατά, δεν πλακώνει στις φάπες αυτήν που τον έκανε ξεφτίλα, αλλά τον άλλο μουνοδουλο που είναι και αυτός θύμα του αρπακτικού που λέγεται γυναίκα. Έτσι πάλι αυτή βγαίνει κερδισμένη και κομπάζει στη συμμορία που ονομάζει «φίλες της» πως δυο βλάκες δέρνονταν σε ξένο γαμιστρωνα.
Έτσι βλέπουμε συχνά οι φίλοι να μαλώνουν και να ψυχραίνουν τις σχέσεις τους εξ’ αιτίας μιας γυναίκας η οποία αργότερα θα εγκαταλείψει και τους δυο.




Οι πονηροί έμποροι που γνωρίζουν καλά την ψυχολογία του αδίστακτου αυτού αρπακτικού, επέβαλαν στον ανόητο και αφελή άνδρα “το διαμαντένιο δακτυλίδι των αρραβώνων”. Κάθε πρόταση γάμου πρέπει τώρα να γίνεται με ένα διαμαντένιο δακτυλίδι αρραβώνων. Μάλιστα το Χόλυγουντ μας έχει διδάξει πώς πρέπει να γίνεται. Ο άνδρας γονατιστός προσφέρει στην “αγαπημένη” του το διαμαντένιο δακτυλίδι των αρραβώνων. Αυτή αν θέλει δέχεται.
Τι σημαίνει όλη αυτή η σημειολογία; Αν μελετήσουμε τα ανάγλυφα της αρχαιότητας θα διαπιστώσουμε πως γονατιστός είναι πάντοτε ο ηττημένος που ζητά έλεος από τον νικητή αυτοκράτορα ή στρατηγό.
Γι αυτό και οι παπάδες μας θέλουν γονατιστούς. Είμαστε οι δούλοι πού ζητούν τον οίκτο του Ιεχωβά. Αυτό ακριβώς σημαίνει το “Κύριε ελέησον”. Δηλαδή “Κύριε αφέντη των δούλων δείξε μου έλεος και μην με σκοτώσεις.” Δεν ζητά να μην τον βασανίσει. Τα βασανιστήρια είναι δεδομένα. Έτσι θα πάμε στον Παράδεισο. “Μετά φόβου και τρόμου”. 'Οταν θα καταξηράνουμε την σάρκα μας.

Γιατί αλήθεια ο άνδρας πρέπει πάντα να πληρώνει σε κάθε στάδιο της ερωτικής του σχέσης; Μετά από αιώνες εκμετάλλευσης του ανδρικού φύλου τώρα οι γυναίκες έχουν χάσει κάθε έννοια της διακριτικότητας. Τελευταίως έχουμε κρούσματα της ποιο χυδαίας αρπακτικότητας.
Γυναίκα ζήτησε από τον σύζυγό της πού ήθελε να κάνουν παιδί, να της καταθέσει στον λογαριασμό της 10.000 Ευρώ για αρχή. Ο άνδρας αυτός είχε δηλώσει ευθαρσώς πως γι’ αυτό τον λόγο νυμφεύθηκε. Ήθελε να αποκτήσει παιδί. Εκεί λοιπόν τον πάτησε το αρπακτικό.
Μία άλλη ζήτησε το εκκαθαριστικό της εφορίας για να βεβαιωθεί για τα εισοδήματα που δηλώνει το μελλοντικό της θύμα. Υπάρχουν όμως και διακριτικότεροι τρόποι που εφαρμόζουν άλλοι. Ζητούν την πληροφορία αυτή να τους την δώσουν οι λογιστές.
Αυτή όμως η απροκάλυπτη συμπεριφορά θα γίνει η αιτία της απελευθέρωσης του άνδρα.
Ο άνδρας αρχίζει πλέον να συνειδητοποιεί όπως είπε κάποτε ο Άντονι Κουήν ¨Το τζάμπα μουνί είναι το πιό ακριβό”. Κάποτε κατηγόρησαν φίλο πως είναι πουτάνες αυτές με τις οποίες σχετίζεται. Αυτός τους απάντησε: ”Ναί μπορεί να γυρνάω με ποινές αλλά δεν παντρεύτηκα κάμπια από αυτές. Πράγμα που κάνατε εσείς.”

Υπάρχουν δύο σχολές για την εκμετάλλευση του δούλου. Η Αμερικανική πού είναι και η αρχαιότερη και η Βρεττανική που είναι και η πιό πονηρη γιατί εκτός των άλλων ωφελημάτων που παρέχει μπορεί ο δουλοκτήτης να ισχυρίζεται πως απελευθέρωσε τον δούλο.
Κατά την Αμερικανική ο αφέντης αγοράζει τον δούλο, θρέφει τον ίδιο, τα παιδιά του, τους γέρους γονείς του , τον φροντίζει όταν αρρωσταίνει, τον κηδεύει όταν πεθαίνει και μέ λίγα λόγια αναλαμβάνει την πλήρη προστασία του.
Κατά την Βρεττανική σχολή γνωστή και ως “μισθωτή σκλαβιά” οι δούλοι έχουν ριφθεί στο καζάνι της ανεργίας Όποτε το επιθυμεί ο δουλοκτήτης παίρνει από το καζάνι τον πιό υγιή, τον πιό έξυπνο, τον πιο υποταγμένο και τον νοικιάζει για όσο χρόνο του συμφέρει. Μετά τον πετά ξανά σαν αχρηστο αντικείμενο μέσα στο καζάνι.
Έτσι “απελευθερώθηκαν” οι δούλοι του Αμερικάνικου νότου. Απλά οι νικητές Βόρειοι εφάρμοσαν το Βρεττανικό μοντέλο της δουλοκτημοσύνης.

Η γυναίκα λοιπόν προτιμά το Αμερικανικό μοντέλο. Θέλει ο άνδρας να θρέφει την ίδια, τα παιδιά της, τους γέρους γονείς της, να την ταίζει, να την γιατροπορεύει, να την χαρτζιλικώνει, να την ντύνει, να την στολίζει με ακριβά κοσμήματα. Καί αυτή θα μαγειρεύει (τώρα δεν το κάνει πιά αυτό αφού είναι μια γυναίκα απελευθερωμένη), Θα πλένει (έπαψε πλέον να το κάνει και αυτό), θα μεγαλώνει τα παιδιά της (προσέξτε το αυτό γιατί οι άνδρες παραπλανημένοι νομίζουν πως τα παιδιά ειναι δικά τους. 'Αρχισε όμως τελευταίως να ζορίζει το πράγμα με το τεστ Ντι ΕΝ Ει. Υπάρχει μάλιστα περίπτωση Γερμανού πολύτεκνου που από σύμπτωση διαπίστωσε πως κανένα από τα πέντε παιδιά του δεν ήταν δικά του και μάλιστα κάθε ένα ήταν και άλλου άνδρα.)
Σε αντάλλαγμα τι θα του προσφέρει; Την ερωτική απόλαυση. Όποτε θέλει αυτή – γι’ αυτό άλλωστε εφηύρε και τον πονοκέφαλο.

Ο άνδρας τελευταίως άρχισε να προτιμά το Βρεττανικό μοντέλο. Τα σοσιαλιστικά προϊόντα της ανατολικής Ευρώπης είναι καλά εκπαιδευμένα στον τομέα αυτό. Με μία εκδρομή στην Τσεχία γιά παράδειγμα μπορεί να παραγκείλει στο δωμάτιο του ξενοδοχείου δυό – δυό τις Τσέχες δυό – δυό στην μπανιέρα ή όπου αλλού θέλει, με κόστος 8,00 Ευρώ εκάστη.
Γιατί λοιπόν να του σπάνε τ' αρχίδια οι κακομούτσουνες, ηλίθιες, χοντρές και απαράδεκτες Ελληνίδες;
Ζήτω λοιπόν το Βρεττανικό μοντέλο.
Καλά θα μου πείτε και τι θα γίνει με την υπογεννητικότητα; Ας κάνουν παιδιά οι Μητροπολίτες, οι Πατριάρχες, οι Κακό- γεροι και οι κακό-γριες. Αυτοί δεν ισχυρίζονται πως ανησυχουν για το θέμα αυτό;(Για δικούς τους βέβαια λόγους, αφού τα μοναστήρια έχουν αδειάσει). Άλλωστε η Εκκλησία έχει τεράστια περιουσία και οι Μητροπολίτες και οι Πατριάρχες τεράστιους μισθούς και όχι μόνο. Είναι καιρός λοιπόν να μας δείξουν τον πατριωτισμό τους και να γίνουν όλοι τους πολύτεκνοι .

Πολύ συχνα προτεινω στον απληροφόρητο άνδρα: “ πως σου φαινεται να καθεσαι σε μια καφετετερια και να ελθει μια γυναικα να σου πει: “Αγορι μου, μου αρεσουν τα ματια σου, τα χειλη σου, τα στοιβαρα σου μπρατσα, το θεληματικο σου πηγουνι. Τι θα ελεγες να παμε το βραδυ στα μπουζουκια (σιγα μην του προτεινει να ακουσουν τα Βραδεμβουργια κονσερτα του Μπαχ), να περασουμε ένα σαββατοκυριακο στον Αστερα της Βουλιαγμενης ή στην Ελουντα του Αγιου Νικολαου της Κρητης, να σου χαρισω ένα σωρο χρυσαφικα, να σου πληρωνω το ενοικιο του σπιτιου, και απο εδώ και περα να μην νοιαστεις πλεον για τον βιοπορισμο σου;”
Γιατι σου φαινεται γελοιο και εξωπραγματικο εάν το κανει μια γυναικα και φυσιολογικο όταν το κανει ο ανδρας;”

Βαλτε το καλα λοιπον στο μυαλο σας: “Παρακαλετό μουνί - ξυνό γαμησι”. Γι’ αυτό και εσεις ακολουθήστε το άλλο ρητό “ξανθο μουνι, τρελλο γαμησι”.





Τώρα πια πολιτικά ορθό είναι να βλέπουμε στις ταινίες, τα θεατρικά έργα και τα σήριαλ ο άνδρας να τρώει σφαλιάρες αδιαμαρτύρητα. Αν γυριστεί ταινία που παρουσιάζει άνδρα να σαλιαρίζει γυναίκα αμέσως εξεγείρονται οι φεμινιστικές συμμορίες, και η ταινία κόβεται. Όλα αυτά βέβαια στα πλαίσια της ισότητας, με την λογική - εκατομμύρια χρόνια μας δέρνατε, τώρα θα τις τρώτε νομίμως-. Βέβαια ξεχνάνε να σας μιλήσουν για την γυναίκα φεουδάρχη που βασάνιζε τον άνδρα δουλοπάροικο.
Στα πλαίσια βέβαια της “ισότητας” διοργανώνονται σεμινάρια και συνέδρια, δίδονται επιδοτήσεις, μόνο για τις γυναίκες. Ακριβώς έτσι εννοούν την ισότητα. Ισότητα ίσον ανισότητα υπέρ των γυναικών.

Οι ψευδο-σοσιαλιστές της πολυθρόνας εφηυραν τώρα την θεωρία της ποσόστωσης. Σου λένε 40% των βουλευτών θα είναι γυναίκες. Έτσι βλέπουμε ένα σωρό τσόκαρα να γεμίζουν τα έδρανα της βουλής. Φωτο-μοντο-μελουδες, πιπατζουδες, δημοσιογράφοι, αθλήτριες, πισοκωλατζουδες, αποτυχημένες ηθοποιοί, μπουζουκο-τραγουδίστριες της νύχτας, στην Ιταλια μάλιστα πουταναρια ολκής και σιχαμερά τραβεστι κάνουν σταδιοδρομία ως αντιπρόσωποι του έθνους.
Γιατί στην Ελληνική Βουλή δεν συναντούμε τορναδόρους, ναύτες, αγρότες, κηπουρούς ή εργάτριες; Μόνοι ικανοί για να μας αντιπροσωπεύσουν στο κοινοβούλιο είναι οι δικηγόροι, οι γιατροί, οι δημοσιογράφοι και τα φωτομοντέλα;
Αυτό συμβαίνει διότι στην Ελλάδα υπάρχει ο χαλύβδινο καθεστώς της κάστας. Μία κάστα όμως αόρατη. Αυτοί πού πραγματικά κυβερνούν, το υπερσύστημα, προωθούν στην βουλή ως εκπροσώπους τους τους υπηρέτες τους, τις ερωμένες τους, τους γιατρούς τους, τους γκεμπελίσκους τους, τους νομικούς τους συμβούλους.
Μετά από εντολή του Υπερσυστήματος γυναίκες καταλαμβάνουν τα Υπουργεία Εξωτερικών και λίγο – λίγο γίνονται αρχηγοί κρατών, πρωθυπουργοί κλπ.

Στην Ελλάδα οι γυναίκες συμβολαιογράφοι είναι πια εννιά στους δέκα σε σχέση με τους άνδρες, ενώ ως δικαστές έχουν πλημμυρίσει το δικαστικό σώμα. Γιατί; Διότι το εκπαιδευτικό σύστημα έχει ταιριάσει απόλυτα με το περιορισμένο μυαλό της γυναικάς.

Η γυναίκα στον Δυτικό κόσμο έχει μία σειρά από προνόμια. Δεν στρατεύεται υποχρεωτικά. Έχει άδεια κυήσεως, μειωμένο ωράριο όταν γεννήσει, βγαίνει πιο νωρίς στην σύνταξη, παλαιότερα υπήρχε η 15ετία. Δηλαδή να βγει στην σύνταξη μετά από 15 χρόνια εργασίας με μειωμένη σύνταξη.
Στην Βρετανία όταν ένα κορίτσι γεννήσει και δημιουργήσει την γνωστή μονογονεϊκή οικογένεια, το κράτος της παραχωρεί σπίτι, σύνταξη και ιατροφαρμακευτική κάλυψη μέχρι να ενηλικιωθεί το παιδί. Αν γεννήσει και δεύτερο παιδί τότε θα έχει λύσει δια βίου το πρόβλημα της συντήρησής της χωρίς να δουλέψει ούτε ένα λεπτό.

Η γυναίκα δεν βλέπει πέρα από την μύτη της. Την έχετε ακούσει να μιλάει με τις φίλες της; Τι λέει; - Το παιδί μου, το αιδοίο μου, τα φράγκα μου, τα ρούχα μου, τα μαλλιά μου, το σήριαλ, ο Σάκης, ο Λάκης, ο Γάκης, η σταδιοδρομία μου (με το να εξετάζει ούρα η με το να επιδιώκει με χίλια μέσα - πολλές φορές πουλώντας έρωτα - την θέση της προϊσταμένης σε μια γελοία Ελληνική δημόσια υπηρεσία, νομίζει πως σταδιοδρομεί).
Ο Αριστοφάνης αναγνωρίζοντας τον περιορισμένο εγκέφαλο των γυναικών στο έργο του Λυσιστράτη γράφει: “Και σαν τι φρόνιμο ή σπουδαίο τάχα μπορεί τάχα να κάνουμε οι γυναίκες πού ζούμε διαρκώς μέσα στα φτιασίδια μας, ντυμένες κροκωτά και στολισμένες με ρόμπες ανοιχτές και με γοβάκια» (στ. 42)

Οι γυναίκες δεν διακρίνονται σε τομείς που απαιτείται αφηρημένη σκέψη. (Μην μπερδεύεστε που γέμισαν τα πανεπιστήμια, τις μαθηματικές σχολές, τις χημικές, τα πολυτεχνεία. Είναι εκεί προς αναζήτηση πλουσίου συζύγου.) Είναι εκεί για να ανεβάζουν την τιμή της μετοχής.
Αχ το πουλάκι μας είναι επιστήμονας κακαρίζουν οι βλακο-γονείς τους. Είδατε ποτέ γυναικά πρωταθλητρια στο σκάκι; Γιατί; Διότι ούτε θέλουν, αλλά ούτε και μπορούν.




“ Ο άνδρας ανακάλυψε τα χρώματα και δημιούργησε την ζωγραφική
η γυναίκα ανακάλυψε την ζωγραφική και δημιούργησε το μακιγιάζ.
Ο άνδρας ανακάλυψε τις λέξεις και δημιούργησε το έπος και τον διάλογο.
η γυναίκα ανακάλυψε τον διάλογο και δημιούργησε το κουτσομπολιό.
Ο άνδρας ανακάλυψε την καλλιέργεια της γης και δημιούργησε την τροφή.
η γυναίκα ανακάλυψε την τροφή και δημιούργησε την δίαιτα.
Ο άνδρας ανακάλυψε τα αισθήματα και δημιούργησε τον ιδεατό έρωτα.
η γυναίκα ανακάλυψε τον έρωτα και δημιούργησε τον γάμο και το διαζύγιο.”

Ακούσαμε σε ραδιοφωνική εκπομπή γυναίκα δημοσιογράφο να λέει: “ τον κοιτάς στα μάτια και αυτός το παίρνει επάνω του. Θέλει ρέγουλα το πράγμα.” Τι εννοεί η φιλτάτη δημοσιογράφος με τη ρέγουλα;
Συμβουλεύει τις απρόσεκτες γυναίκες να μην αποκαλύπτουν τα πραγματικά αισθήματά τους (όταν έχουν) και να είναι συγκροτημένες. Ο άνδρας πρέπει να βρίσκεται υπό πίεση. Μόνον τότε η γυναίκα έχει όφελος από αυτόν.

Ο μουνοδουλος προϊστάμενος άνδρας πάντα θα ευνοήσει την γυναίκα υφιστάμενο αλλά και την γυναίκα συναλλασσόμενη με την επιχείρηση ή την Δημόσια Υπηρεσία και θα ρίξει τον άνδρα. Αποτέλεσμα την θέση των προϊσταμένων την καταλαμβάνουν πλέον οι γυναίκες. Οι άνδρες τώρα είναι οι υπηρέτες των γυναικών για να τις ξεσκονίζουν το αιδοίο. Οι χατζη-Έλληνες αυτό δεν το έχουν προσέξει.
Η γυναίκα ως δημοσία υπάλληλος είναι ικανότατη. Στο στείρο και αποπνικτικό κλίμα μίας δημόσιας υπηρεσίας ταιριάζει απόλυτα. Σύμφωνα με μία άποψη υπάρχουν τέσσερα είδη λαών. Ο λαός πού δημιουργεί πολιτισμούς, ο λαός πού ζώντας μέσα σ’ ένα πολιτισμένο περιβάλλον επηρεάζεται από αυτό και υιοθετεί τον πολιτισμό, ο λαός πού ζώντας μέσα σ’ ένα πολιτισμένο περιβάλλον δεν επηρεάζεται από αυτό και τέλος ο λαός, ο καταστροφέας των πολιτισμών.
Οι Βρετανοί αποικιοκράτες βρήκαν τους Ινδούς να ταιριάζουν τέλεια στον δεύτερο τύπο ανθρώπου. Ο Ινδός είναι ο τέλειος δημόσιος υπάλληλος. Έναν αιώνα αφού έφυγαν από την Ινδία, οι Ινδοί συνέχισαν να συντηρούν ένα απηρχεωμένο ατμοκίνητο σιδηροδρομικό σύστημα χωρίς να κάνουν ούτε μία προσθήκη, ούτε μία βελτίωση. Η νεότερη ατμάμαξα ήταν εβδομήντα ετών, ενώ η παλαιότερη εκατόν πενήντα.
Κάποια στιγμή ένας θερμαστής έδωσε εξετάσεις για να γίνει μηχανοδηγός. Απέτυχε όμως. Ήταν τέτοια η απογοήτευσή του που αυτοκτόνησε. Τέτοια αξία δίνει ο περιορισμένος άνθρωπος σ΄ένα τόσο χαμηλού επιπέδου επάγγελμα. Γι αυτόν είναι ολόκληρος ο κόσμος. Δεν μπορεί να γίνει εφευρέτης, ερευνητής, να χαράξει νέους ορίζοντες, να ωθήσει την ανθρωπότητα σε νέους δρόμους. Θα κάθεται εκεί και θα επαναλαμβάνει μηχανικά αυτά που του έμαθαν.
Ο Νικολάϊ Γκόγκολ στο διήγημά του «Το παλτό» ακριβώς έτσι περιγράφει τον θλιβερό δημόσιο υπάλληλο.
Άς μην ξεχνάμε επίσης πως οι δημόσιοι υπάλληλοι στην Αρχαία Ελλάδα ήταν δούλοι. Τόση αξία δίναν οι προγονοί μας στο επάγγελμα αυτό.




Οι γυναίκες μπήκαν και στον στρατό με την πρόφαση της ισότητας και έχουν πλημμυρίσει τα γραφεία. Δεν θα δείτε ποτέ γυναίκα σε ειδικότητα μάχιμου. Όχι πως δεν μπορούν- αυτά τα λένε για να σας μπερδέψουν. Στους στρατούς των άλλων κρατών πως μπορούν; Οι Έλληνιδες είναι φτιαγμένες από μαρέγκα;
Στα νυχταδικα προσφέρονται πλέον -λεϊντυς ναϊτς- ξέρουν τα μούτρα της νύχτας πως από τις ηλίθιες αυτές βγαίνει τώρα το χρήμα. Γιατί δεν κάνουν και -ντζέντλεμενς ναϊτς;- Γιατί δεν αφήνουν τον άνδρα να μπει σε νυχτερινό κέντρο ασυνόδευτος; Τι ρατσισμός είναι αυτός;
Μια γυναίκα όχι μόνον δεν θα παντρευτεί ποτέ κατώτερο της, αλλά ούτε θα γυρίσει να τον κοιτάξει. Έχετε ακούσει ποτέ μια πλούσια να παντρεύτηκε τον σοφέρ της ή τον υπηρέτη της; Πόσες φορές όμως ακούσαμε για τον προϊστάμενο άνδρα που νυμφεύθηκε την γραμματέα του; Είναι άλλωστε συνηθισμένο φαινόμενο οι γιατροί να νυμφεύονται τις νοσοκόμες. Έτσι ακούμε τους άλλους μαλακό-Ιούνηδες να σχολιάζουν: “καλό μούσι πήρε ο μπάρμπα Γιάννης”.

Αν τύχει και κάποιος άνδρας μέσα στην μαλακό-μουνίασή που τον έχει καταλάβει γυρίσει και κοιτάξει γυναίκα πολύ κατώτερή του, τότε αυτή δεν θα πιστέψει πως σοβαρολογεί. Δεν μπορεί να το χωρέσει το μυαλό της πως μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο.

Γιατί οι κωλόγεροι νυμφεύονται Ρωσίδες, Ρουμάνες, Βουλγάρες, Αλτάνες, ενώ οι γριές Έλληνιδες δεν παντρεύονται Ρώσους, Ρουμάνους, Βουλγάρους, Αλβανούς; Τι να τους κάνουν αφού δεν έχουν λεφτά; Για να τις κάμανε; Αφού μπορούν να βρουν όποιον θέλουν να τις γεμίσει και μάλιστα τζάμπα.
Ήδη στην Ελλάδα οι αλλοδαπές, Ρωσίδες, Ρουμάνες, Βουλγάρες, Αλβανές έχουν παντρευτεί ένα μεγάλο ποσοστό από απόστρατους στρατιωτικούς άνω του βαθμού του Ταξίαρχου. Μερικοί υπολογίζουν τον αριθμό σε πάνω από 15.000 αλλοδαπές. Σε λίγο αυτές θα τσεπώνουν την σύνταξη πού προορίζετο για την Ελληνική οικογένεια. Ας μην μιλήσουμε για την πιθανότητα το σχέδιο αυτό να είναι οργανωμένο από ξένες δυνάμεις. Τα μυστικά μας τα έχουν στα χέρια τους οι πουτάνες του εχθρού.

Η γυναίκα λόγω του κακόψυχου χαρακτήρα της δεν μπορεί να γίνει ούτε γελοιογράφος, ούτε κωμωδιογράφος. Στον χώρο του Αμερικάνικου θεάματος υπάρχει το “one man show” και αφορά άνδρα ηθοποιό που μόνος του πάνω στην σκηνή παρουσιάζει κωμικές παρλάτες. Ακούσατε ποτέ για “one woman show”; Η γυναίκα δεν μπορεί ούτε ένα ανέκδοτο να πει στις φίλες της. Έχει σημαντικότερα πράγματα να κάνει. Να ασκήσει το λειτούργημα του κουτσομπολιού.

Το επάγγελμα της πουτάνας αποδεικνύει την δύναμη των γυναικών. Η πουτάνα είναι ένα ακόμη είδος εγκληματία. Όπως ο μπουγαδο-κλέφτης, ο ληστής, ο εκβιαστής, ο καταχραστής. Μην σας παρασύρουν οι ταινίες τύπου Νίκου Ξανθοπουλου, Μάρθας Βουρτση – Αμάρτησα για το παιδί μου-. Καμμια τίμια γυναίκα δεν θα γίνει πουτανα για να θρέψει το παιδί της. Όλες αυτές οι ιστορίες είναι για να ενοχοποιήσουν για μια ακόμη φορά τον άνδρα.
Ακούσαμε και τους αγραμμάτους της τηλεόρασης να μας μιλούν για την “αγιοσύνη της πόρνης”. Αυτοί αν δεν το κάνουν επίτηδες για να μας αποτρελάνουν, τότε είναι παντελώς ηλίθιοι. Πέρασαν από αυτόν τον κόσμο και δεν κατάλαβαν τίποτε.

Έχετε δει άνδρα πουτανα; 'Όχι βέβαια γιατί μόνον η γυναίκα μπορεί και πουλάει το αιδείο της. Μόνο αυτή έχει το προνόμιο αυτό. Όταν ο άνδρας γίνεται πουτάνα γίνεται τραβεστί - δηλαδή γυναίκα.
Από εδώ προέρχεται και η αντίληψη πως το ρήμα -γαμέω - γαμω- περιγράφει ένα βασανιστήριο. -Θα σε γαμησω- απειλούμε. Για τον χατζη-Έλληνα, τον καλό χριστιανό ποτέ το γαμίσι δεν είναι υπόσχεση, δώρο, ευχαρίστηση. Είναι πάντα τιμωρία. Όπως ο τροχός η τα τσιγκέλια των χριστιανών κοιαιστόρων που βασάνιζαν τους Έλληνες προγόνους μας.

Κατηγορούν μάλιστα τους προγόνους μας πως καταπίεζαν τις γυναίκες! Για πάτε να διαβάσετε το βιβλίο της Δήμητρας Λιάτσα “Τα ψέμματα που λένε για την Ελλάδα” από τις εκδόσεις “ΔΗΛΙΟΣ” για να διαπιστώσετε την ελευθερία που απολάμβαναν οι γυναίκες στην αρχαιότητα. Κανείς όμως χατζη-Έλληνας δεν μιλά για το βιβλίο αυτό επιβάλλοντας την συνωμοσία της σιωπής. Γατί; Για να νομίζουμε πως ήλθε ο Χριστιανισμός για να ελευθερώσει την γυναίκα ενώ στην πραγματικότητα την υποδούλωσε!
Εφ' όσον είναι βασανιστήριο πρέπει ο άνδρας να το πληρώσει ακριβά! Δεν σκέφτηκαν ποτέ πως μπορεί οι πουτανες να διάλεξαν το επάγγελμα αυτό γιατί τους αρέσει! Γιατί είναι άρρωστες νυμφομανείς!

Η γυναίκα και ο πουστης έχουν τα ίδια όπλα. ας διαβάσουμε την αναφορά από τα αρχεία του φον Τρεσκοφ. του πιο εξέχοντος του εγκληματολογικού της αστυνομίας του Βερολίνου στις αρχές του 20ου αιώνα: «είναι πολύ σπάνιο οι ομοφυλόφιλοι να έχουν ισχυρό και τίμιο χαρακτήρα. δεν έχουν την δύναμη της θέλησης και προτιμούν να χρησιμοποιούν τα γυναικεία όπλα της συνωμοσίας, της υποκρισίας, του ψεύδους. δεν φαίνεται να μπορούν να υπηρετήσουν σε υπεύθυνες θέσεις σε οποιαδήποτε κυβέρνηση. στο στενό περιβάλλον ενός μονάρχη αποτελούν συμφορά.»
Στα Ψεδοαρχιλόχεια (Αρχαίοι Λυρικοί “Ιαμβογράφοι”) διαβάζουμε: “ίσος κιναίδου και κακής πόρνης ο νους
(Του πούστη και της βρωμοπόρνης ίδια τα μυαλά)
............................................................................
να χαθούν λοιπόν οι σκρόφες οι αχόρταστες,
η φάρα των ξεκολιαστών και των ξεκολιασμένων.
..............................................................................
Α, να μου χαθεί να μου αποχαθεί θεέ μου Δία,
των πούστηδων η φάρα, η άπιστη, η άστοργη.

Εμένα όμως η καρδιά μου νοιάζεται μονάχα
για Μούσες και σεμνή ζωή,
αφού καλά το ξέρω
πως τέρψη και χαρά και ηδονή αληθινή
είναι μονάχα μία
μη φτάσουμε και δούμε
τον εαυτό μας να γλυκαίνεται
σε αισχρά σμιξίματα.”


Στις αεροπειρατείες, στις πολιορκίες, στις ομηρίες πρέπει πρώτα να απελευθερωθούν τα γυναικο-παιδα! οι άνδρες αντέχουν κάθε είδους κακουχία. είναι αυτό δικαιοσύνη ή ισότητα; αχ αυτές οι ευαίσθητες γυναίκες! και να σκεφθείτε πώς η ιατρική έχει πλέον αποδείξει πώς οι γυναίκες είναι βιολογικά ανθεκτικότερες (όχι ανώτερες) από τούς άνδρες!
Τα κορίτσια μάς λένε οι ηλίθιες δασκάλες ωριμάζουν πιο γρήγορα από τούς άνδρες. Τι σημαίνει ωριμάζουν; Γίνονται Καραθεοδωρηδες στα δώδεκα; Όχι βέβαια Καραθεοδωρηδες δεν θα γίνουν ποτέ. Απλά είναι έτοιμες προς αναπαραγωγή. Όπως οι κότες και οι μπούφοι.
Στις φυλακές οι γυναίκες μπορούν να έχουν μαζί τους τα παιδιά τους! Ωραία παρακαταθήκη για το μωρό. Αυτό αποφάσισε μια κοινωνία που κυβερνάται από ηλιθίους. Που γεννήθηκες αγόρι μου ρωτά η δασκάλα. - Στον κορυδαλλό κυρία. παγωνιά.
Διαρκώς ακούμε από τούς βλάκες χατζη-Έλληνες – προηγούνται οι κυρίες- (και οι παπάδες- ίσως γιατί και αυτοί φοράνε φουστάνια). Αυτό τον νόμο από που τον έμαθαν; Μήπως από την μαμάκα τούς που τούς ψυθίίριζε γλυκά στο πέτσινο αυτάκι τους λογάκια πλύσης εγκεφάλου, ποιηματάκια για την καλή μανούλα, συμβουλές συμπεριφοράς προς τις ομόφυλες τους; Έτσι βασικό σύνθημα του χατζη-Έλληνα έγινε το “όλες οι γυναίκες είναι πουτανες εκτός από την μάνα μας”.
Πότε ακούσατε μια μάνα να λέει συμβουλές για τον καλό πατερούλη που γαμιέται στην δουλειά για να ξύνει η μανούλα το αιδείο της στο σπίτι ή στον καφέ με τις φίλες της;
Έχουμε και την γιορτή της γυναίκας στις 8 Μαρτίου! Της μητέρας ποτέ είναι; Την 2η Κυριακή του Μαΐου. Μάλιστα η γιορτή αυτή πάντα πέφτει Κυριακή. Είναι η μόνη γιορτή που ορίσανε να πέφτει Κυριακή. Τι σύμπτωση και αυτή.
Έτσι η γυναίκα έχει δυο γιορτές. Μια της γυναίκας και μια της μητέρας. Με ποιηματάκια τηλεοράσεις, λουλούδια.
Πότε είναι η γιορτή του πατέρα; Στις 16 Ιουνίου – όταν έχουν κλείσει τα σχολεία. Ω! τι σύμπτωση και αυτή! ούτε ποιηματακια, ούτε τηλεοράσεις, ούτε λουλούδια. και δεν υπάρχει η γιορτή του άνδρα. Καλό κι αυτό!











Τι έχουμε στο τέλος της εγγάμου συμβιώσεως; Αίτηση διαζυγίου επειδή τις παραμελούσε και δεν ενδιαφερόταν για τα παιδιά του! Γγιατί δούλευε σαν το σκυλί από το πρωί έως το βράδυ να μην λείψει τίποτε από τα γαϊδούρια που εξέτρεφε.
Έχουν αγγίξει μάλιστα τα όρια του θράσους απαιτώντας σύνταξη γιατί μένουν στο σπίτι και δεν δουλεύουν. Θέλουν σύνταξη για την νοικοκυρά! Και κανείς μαμάκας όταν τις ακούει να το λένε αυτό δεν τις πλακώνει στις μάπες. Τις κοιτάει σαν χάνος. Πολλές φορές – αν είναι δυνατόν, συμφωνεί μαζί τους!
Άντε τώρα να τα βάλεις μαζί τους σκέπτεται. Θα μου την πέσουν σαν συμμορία από τσακάλια. Που να τα βγάλεις πέρα με το βρωμόστομα τους! Πάλι οι γυναίκες από πάνω!





Προσέξτε την ορολογία: οι γυναίκες που μένουν στο σπίτι και δεν δουλεύουν λέγονται οικοκυρές. Οι άνδρες που μένουν στο σπίτι και δεν δουλεύουν λέγονται τεμπέληδες! Όπως οι πλούσιοι δεν είναι ποτέ τρελοί, αλλά εκκεντρικοί. Μόνον οι φτωχοί είναι τρελοί!




Πάτε σε ένα ΚΑΠΙ να διαπιστώσετε ποιος είναι το ισχυρό φύλο. Οι γριές σε σχέση με τους γέρους είναι σε ποσοστό εννιά στους δέκα. Γιατι; Διότι οι άνδρες κάνουν τις επικίνδυνες δουλειές: μπετατζήδες, ανθρακωρύχοι, αμμοβολιστες, υποβρύχιες καταστροφές, μονάδες αντιμετώπισης εξεγέρσεων. Οι γυναίκες στα γραφεία ανώτεροι υπάλληλοι και υπουρχέσες να τους υπονομεύουν.
Όταν καμιά φορά μια γυναίκα γίνεται ταξιτζής αυτό αποτελεί είδηση για τα απαράδεκτα Μ.Μ.Ε. με τρομπέτες και τρομπόνια και μουσική Βαγκνερ (κυρίως τις βαλκυριες) μας διαλαλούν «ακόμη ένα ανδρικό κάστρο έπεσε!» γιατί όμως σ' αυτό το κάστρο βλέπω μόνο μια γυναίκα ταξιτζού, βουλκανιζατερατζού και όλα τα εις -τζης υπέροχα ανδρικά επαγγέλματα; Γιατί θεωρείται δεδομένο ο άνδρας να ασχολείται με τα – βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα;
Γιατί ο άνδρας να είναι σκατατζής, υδραυλικός, πατωματοματζής; Ειναι σου λένε βαρειά επαγγελματα! Γιατί δεν έχετε δει άρση βαρών γυναικών; Κουνγκ φου γυναικών; Μποξ γυναικών; Μα σε ποιον τα πουλάτε αυτά; Στους παρηκμασμένους χατζη-Έλληνες θα μου πείτε. Ε λοιπόν έχετε δίκιο. Γι' αυτό και αλωνίζετε.

Οι γυναίκες είναι οι πιο φανατικές ταλιμπάν. Πάτε σε μια εκκλησία να δείτε τα ποσοστά των γυναικών! Θα δείτε γυναίκες και τους ομήρους τους - τα παιδιά τους. Υπάρχουν και μερικοί άνδρες που είναι κυρίως γέροι απελπισμένοι που χάνουν την ζωούλα τους, και κάτι υβρίδια ανδρών τα γνωστά – καλά παιδιά-. Πρόκειται απλά για ζώα με ρούχα. Για Αγραμματορθόδοξους φασουλαδοφάγους. Τους γνωρίζεις για να μην τους παίρνεις στα σοβαρά.
Είναι βέβαια εκεί και οι ψάλτες τα υπολείμματα του ανδρικού γένους, τα παρακμασμένα αυτά ρετάλια μιας αχνής ανάμνησης του άνδρα. Αυτοί οι ψευτομουσικοί – τραγουδιστές με τις ανυπόφορες ρινοφωνίες τους, τα αλληλούια, τα ωσανά, τα ταλίθα κουμ, τα ηλι ηλι λαμά σαβαχθανί και τα ατέλειωτα τεριρέμ. Όλα αυτά απευθείας από την συναγωγή που μας τα παρουσιάζουν για Ελληνική μουσική. Η απαράδεκτη επιλεγόμενη “Βυζαντινή μουσική”.





Οι γυναίκες με την έμφυτη δεισιδαιμονία τους μας φέρανε τον χριστιανισμό αυτήν την θεία παλαβομάρα. Διαβάστε τους φιλοσόφους Κέλσο "Αληθής λόγος" και Πορφύριο "Κατά χριστιανών" να το επιβεβαιώσετε.
Στον χριστιανισμό η γυναίκα βρίσκει το καλλίτερο καταφύγιο. Ποια άλλη θρησκεία είναι πιο πρόθυμη να συγχωρήσει τα εγκλήματά της;
Οι “πατέρες της εκκλησίας” τις υβρίζουν συστηματικά και αυτές δεν τις ενδιαφέρει καθόλου. Η συμπεριφορά αυτή είναι προϊόν της πλύσης εγκεφάλου που έχουν υποστεί και έχει βρει τόσο πρόσφορο έδαφος στο περιορισμένο μυαλό τους.
Ας διαβάσουμε μερικά από τα εμέσματα τους: “η γυναίκα είναι ένας ναός χτισμένος πάνω σ’ έναν υπόνομο”, «το να αγκαλιάζεις μια γυναίκα είναι σαν να αγκαλιάζεις ένα τσουβάλι κοπριά», ο Κλήμης ο Αλεξανδρέας, πρώτος στη σειρά των Αλεξανδρέων «πατέρων της εκκλησίας» και διδάσκαλος του Ωριγένη γράφει στο βιβλίο του «παιδαγωγός» 2.33: «μία γυναίκα, αν λάβουμε υπ’ όψιν ποια είναι η φύση της, πρέπει να αισχύνεται γι’ αυτήν».
Αν οι γυναίκες ήλεγχαν τον χριστιανισμό τότε τα θύματα τους – οι Έλληνες – θα ήταν πολλαπλάσια. Θυμηθειτε την εγκληματική συμπεριφορά της Θεοδώρας ή της Ειρήνης της Αθηναίας.

Ο Γεώργιος Γρηγορομιχελάκης στο βιβλίο του «Το βιβλίο που η εκκλησία σου δεν θέλει να διαβάσεις» εκδόσεις "Δαδούχος" Θεσσαλονίκη 2002 γράφει:
«η γυναίκα για την ορθόδοξη εκκλησία είναι «μόλυνση». Η ερωτική συνεύρεση μαζί της (ό,τι πιο φυσικό δηλαδή μπορεί να συμβεί στους ανθρώπους) αποτελεί εστία μολύνσεως όχι μόνο για το σώμα αλλά και για την ψυχή. Σημαίνει το τέλος της ελπίδας για τη σωτηρία. Γι’ αυτό εξαίρονται εκείνοι «που δεν μολύνθηκαν από τις γυναίκες γιατί είναι παρθένοι» (ούτοι εισίν οι μετά γυναικών ουκ εμολύνθησαν· παρθένοι γάρ εισίν - αποκάλυψη ιδ΄ 4).







Ο μοναχός Μιχαήλ γράφει στο βιβλίο του «Η γυναίκα στο βλέμμα και στο λογισμό του ορθόδοξου μοναχού»:
«τα 14 χρόνια που είχα μείνει στο άγιο όρος με είχαν διαβεβαιώσει ότι κάθε γυναίκα είναι μια υποψήφια πόρνη, που έχει επίμονα το μυαλό της μόνο στο σεξ και που μόλις δει τον μοναχό, ως τέλειο όργανο του διαβόλου που είναι, αναλαμβάνει να τον πειράξει και να τον «ρίξει». Οι ασκητικές υποβολές και διδασκαλίες περιέχουν πάρα πολλά περιστατικά που το αποδεικνύουν και το κατοχυρώνουν αυτό ακράδαντα».
Τι κέρδισε λοιπόν η γυναίκα από τον χριστιανισμό;
Προσωπικά σηματοδοτώ την έναρξη της λαίλαπας αυτής για την καταστροφή του πολιτισμού, που ονομάζεται χριστιανισμός, στα 415 όταν φανατισμένοι καλόγεροι υπό τις εντολές του επισκόπου Αλεξάνδρειας Κυρίλλου (η ορθόδοξη εκκλησία τιμά τη μνήμη του στις 18 Ιανουαρίου, επιβραβεύοντας έτσι τις πράξεις του) έγδαραν ζωντανή με κογχύλια, διαμέλισαν και σκόρπισαν τα μέλη της φιλοσόφου Υπατίας σ’ ολόκληρη την Αλεξάνδρεια.
Η γυναίκα αυτή θα έπρεπε να αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση και πρότυπο κάθε γυναίκας, γιατί δεν υπήρξε μόνο φιλόσοφος, μαθητικός και αστρονόμος, αλλά με την εκπληκτική χρήση της Ελληνικής γλώσσας και την ωραιότητά της κέρδισε την δημόσια εκτίμηση.
Όταν αναφερόμαστε στην φιλόσοφο Υπατία πρέπει να υπογραμμίζουμε ιδιαίτερα τις θρησκευτικές αντιλήψεις της. Η Υπατία ήταν εθνική! Δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να είναι Χριστιανή. Η φράση άλλωστε «χριστιανή φιλόσοφος», λόγω του ασυμβίβαστου αυτών των δύο, μοιάζει με ανέκδοτο.
Όταν οι χριστιανοί έσφαξαν την Υπατία, με ποια την αντικατέστησαν; Μήπως με κάποια δική τους φιλόσοφο; Ο χριστιανισμός δεν ανέδειξε φιλοσόφους ποτέ του και μάλιστα γυναίκες. Κύριο μέλημά του, από τη γέννησή του μέχρι την εφαρμογή του, υπήρξε η με κάθε τρόπο, πνευματικά και κοινωνικά, εκμηδένιση της γυναίκας!
Η Υπατία υπήρξε εθνική. Αν θέλει μια γυναίκα να της μοιάσει, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να προσεγγίσει το πρότυπό της μέσα από τον χριστιανισμό. Είναι εντελώς άτοπο».
Γιατί λοιπόν δεν εγκαταλείπει τον χριστιανισμό;

Στο βιβλίο του Έρικ Μπερν «παιχνίδια που παίζουν οι άνθρωποι» εκδόσεις «Διοδος» περιγράφονται λεπτομερώς τα παιχνίδια που παίζουν οι γυναίκες. Ανάμεσά τους : «το στρίμωγμα» (αν θέλεις να περνάς καλά μαζί μου δώσε μου). «το δικαστήριο», « η ψυχρή γυναίκα» (ο άνδρας εκδηλώνει ερωτική διάθεση και η γυναίκα τον απωθεί. απώτερος στόχος η υποταγή). «η πολυάσχολη» (διαρκώς παραπονιέται « είμαι κουρασμένη». στόχο έχει να επιβάλλει τον ρυθμό της).. «αν δεν ήσουν εσύ»… θα μπορούσα να κάνω τόσα πολλά. «κοίτα πόσο σκληρά προσπάθησα»….και το «αγάπη μου»…που χρησιμοποιούν τόσο συχνά οι εκδιδόμενες γιατί απλά δεν θυμούνται το όνομα του θύματος που εκμεταλλεύονται.

Κάθε άνοιξη τα τσόκαρα βγάζουν το εμπόρευμα στη μόστρα. Βυζιά, μπούτια, κώλοι, όλα στην φόρα. Με ένα ταμπελάκι στο σιχαμερό τους ύφος: “μην αγγίζετε”. και ο στερημένος σαλιάρης παθαίνεις Μουνο- ντελίριο και μουνο – κατάθλιψη. είναι πλέον ώριμος προς εκμετάλευσιν. Μια γαλακτοπαραγωγός αγελάδα.
Ο Αριστοφάνης αναγνωρίζοντας τις τεχνικές και τις μεθόδους των γυναικών στο έργο του Λυσιστράτη γράφει: “αν μέσα στο σπίτι μέναμε καλά φκιασιδωμένες και μες’ στις πουκαμίσες μας δειχνόμασταν γυμνές και με τις τρίχες του μουνιού μας ξυρισμένες, την ώρα που θα είχαν στύση οι άνδρες και θα ήθελαν να συνουσιασθούν, εμείς αντί να τους δοθούμε τους διώχναμε ωραία – ωραία, ώ θάκλειναν ειρήνη, είμαι βεβαία. » (στ. 42)





Η γυναίκα στον έρωτα έχει το επάνω χέρι. Ακόμη και μία καραφλή γυναίκα χωρίς ούτε μία τρίχα στο κεφάλι μπορεί αν θέλει να βρει γκόμενο. Ενώ συναντάμε πολύ συχνά έναν γοητευτικό, περιποιημένο, ευγενικό, ευαίσθητο, εύπορο άνδρα να ζει μόνος του ή να συνοδεύεται από γυναίκα πολύ κατώτερή του.

Οι γυναίκες προσπαθώντας να υποσκελίσουν τον άνδρα έχουν υιοθετήσει όλες του τις κακές συνήθειες. Τις βλέπουμε σήμερα να καπνίζουν στον δρόμο σαν λιμενεργάτες, να παίζουν πρέφα στα καφενεία, να βρίζουν ως καραγωγείς και να πίνουν σαν τσαμπουκαλεμένοι καουμπόηδες.
Αυτή είναι βέβαια η συμπεριφορά του δούλου που ζητά να απελευθερωθεί. Θέλει να μοιάσει τον αφέντη του. Τον μιμείται όμως στα φαινόμενα και όχι στην ουσία. Άλλωστε ο πληθωρισμός του φαίνεσθε έχει ρίζες στη έλλειψη του είναι.



Έτσι όταν το θύμα βγάλει το αιδοίο της για καφέ (διότι και οι δυο είναι νευρωτικοί καφεϊνομανείς) θα πληρώσει το θύμα. Όταν το θύμα βγάλει το αιδοίο της για φαγητό θα πληρώσει το θύμα. Όπου και να πάνε πληρώνει το θύμα. Το θύμα παίρνει τηλέφωνο το αιδοίο της στο κινητό όταν το αιδοίο της του κάνει αναπάντητη (διότι σιγά μη ξοδευθεί το αιδοίο της για να μιλήσει με το θύμα). Ο χατζηέλληνας την παίρνει με το αμάξι του από το σπίτι της και ο μαλακας την γυρίζει στο σπίτι της και μερικές φορές της ανοίγει και την πόρτα!, (διότι σιγά μη χρησιμοποιήσει το αιδοίο της τις δημόσιες συγκοινωνίες ή το δικό της αυτοκίνητο). ο μαλακας βάζει πάντα την βενζίνη (και ότι άλλο χρειάζεται)ι όπου κι αν πηγαίνουν. Ο μαλακας τα σκάει... και το αιδοίο, στο πλαίσιο της εμπορικής συναλλαγής, του κάθεται (όποτε αυτή και αν, γουστάρει, διότι όλα αυτά μπορούν να επιτευχθούν και στα πλαίσια της ελπίδας δηλ. ελπίζω ερωτική συνεύρεση= πληρώνω.)





Σύμφωνα με τη μαρτυρία μίας Ρουμάνας λαθρομεταναστριας, ενώ στην πατρίδα της κανείς δεν γυρνούσε να την κοιτάξει, τώρα στην Ελλάδα περνάει ζωή και κότα αρμέγοντας τρεις μουνόδουλους βλακο-Έλληνες. Στην πατρίδα της στέλνει το μήνυμα: όλες οι Ρουμάνο-πουτάνες ελάτε στην Ελλάδα.. υπάρχουν ατελείωτα κοροΐδα). Αν το θύμα είναι και φραγκάτος με mercedes, βίλα στη θάλασσα και ρετιρέ και της κάνει ακριβά δώρα, το αιδοίο θα τον ανταμείψει με πολλά κόλπα ερωτικά με αποτέλεσμα να πάθει αιδοιο -παράκρουση και μουνο-εξάρτηση και να της παραδοθεί ολοκληρωτικά. Διότι με τον πλούσιο διανοίγεται η προοπτική ενός εξαιρετικά επωφελούς γάμου, δηλαδή η απόκτηση μόνιμου χορηγού του αιδοίου της (ας θυμηθούμε την περίπτωση του Τ. Β. , γνωστού μπουζουκο-αοιδού όπου όλη η οικογένεια της συζύγου του ζούσε παρασιτικά από αυτόν, για να μάθει τελικά πως το παιδί που πλήρωνε δεν ήτανε δικό του).
Τελευταίως παρατηρείται το φαινόμενο του επωφελούς γάμου με αποπομπή του συζύγου. Το σχέδιο είναι απλό. Η πονηρή εκμεταλλεύτρια παντρεύεται κάποιο θύμα, του κάνει ένα παιδί και αμέσως καταθέτει αίτηση διαζυγίου όπου ζητά διατροφή για αυτήν και τα παιδιά της. Απαιτεί ο σύζυγος να φύγει από το σπίτι του πατέρα του ή το δικό του (ας θυμηθούμε την περίπτωση Ελληνίδας πολιτικού σοσιαλίστριας που κέρδισε διατροφή 11.000 ευρώ μηνιαίως από τον πλούσιο επιχειρηματία σύζυγο της και του πήρε το 300 τ.μ. διαμέρισμα).
Πολλές φορές κατηγορεί το θύμα για κακοποίηση της ιδίας και των παιδιών της με αποτέλεσμα αν το θύμα είναι δύστροπος, να οδηγηθεί στην φυλακή. (θυμάστε την περίπτωση Δουρή;) ποιος θα πιστέψει πως μια τρυφερή, ευαίσθητη, εύθραυστη, αδύναμη γυναίκα είναι ικανή να κακοποιεί τα παιδιά της, να ξυλοκοπά τον σύζυγο της και μερικές φορές να βιάζει; (Ναι καλά διαβάσατε και οι γυναίκες μπορούν να βιάζουν, να κακοποιούν γέρους και ανήμπορους γενικά και να παρενοχλούν σεξουαλικά ανήλικα αγόρια. Όταν όμως βλέπετε μια γυναίκα να πιάνει το κωλαράκι ενός παιδιού κανείς δεν θα την συλλάβει για παιδεραστία. Για να τολμήσει να πιάσει ένας άνδρας το κωλαρακι ενός μικρού παιδιού! Κατευθείαν θα τον πάνε χειροπόδαρα, τον άθλιο παιδεραστή! )




Το βλέπουμε συχνά στις ανδρικές τουαλέτες, στα ανδρικά λουτρά σε κάμπινγκ ή γυμναστήρια. Οι γυναίκες μπαίνουν με θράσος ελεύθερα χωρίς κανείς να διαμαρτύρεται. Για τολμήστε να μπείτε στα γυναικεία. Στις ΗΠΑ σας βάζουν κατευθείαν στην φυλακή.





Διαβάζουμε στον Σιμωνίδη τον Αμοργίνο , τον ιαμβογράφο.
“Απ΄την καλή γυναίκα καλλίτερο τίποτα
ούτε απ την κακή χειρότερο άλλο”
(Κλήμης Αλεξ. Στρωματείς 6. 744)

Στο ποίημά του πού παρομοιάζει τις γυναίκες με διάφορα ζώα (Στοβαίος Fl 73. 61) διαβάζουμε:

“γιατί το μέγιστο κακό του Δία η γυναίκα.
Κι όποιος νομίζει πως κέρδος του είναι που παντρεύτηκε,
γι' αυτόν η συμφορά του ακόμη πιο μεγάλη.”

“Αυτό το μεγάλο κακό μας το έδωσε ο Δίας να το έχουμε,
και χαλκά στα πόδια μας το πέρασε άπιαστο,
γι' αυτό και ο Άδης πολλούς άνδρες δέχτηκε,
για γυναίκα που έβγαλαν μαχαίρι”


Υπάρχει και μια άλλη παράμετρος που παραμένει ερμητικά κλειστή. Ο ομοφυλόφυλος άνδρας θεωρείται πως ευθύνεται για την διάλυση της οικογένειας. Ποτέ δεν κατηγορήθηκε μια ομοφυλόφιλη γυναίκα πως διέλυσε το σπίτι της για να ζήσει με την γκόμενα της. Στην μποζουκο-Ελλάδα όταν ένας άνδρας δεν έχει γκόμενα είναι ύποπτος ομοφυλοφιλίας. Όταν μια γυναίκα “βγαίνει με τις φίλες της” δεν είναι ποτέ ομοφυλόφιλη! Ρίξτε μια ματιά τι γίνεται στους δρόμους! Έχει γεμίσει ο τόπος με ομοφυλόφιλες που βγαίνουν τρεις και τέσσερις μαζί.
Αν τις ρωτήσετε θα σας πουν πως εξαφανίστηκαν οι άνδρες. Αν κάποιος τις πλησιάσει, θα τον προσβάλουν βάναυσα και θα τον ξαποστείλουν με την επωδό “άντε ρε μαλάκα”.







ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΛΑΪΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ

“Θέλω στα μπουζούκια
απόψε να με πας,
για δικό μου κέφι
τα φράγκα να σκορπάς”




Γιώργος Μητσάκης

Το τραγούδι αυτό γράφτηκε επί παραγγελία από τους μαγαζάτορες των νυχτερινών κέντρων οι οποίοι γνώριζαν πολύ καλά τις κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες που επικρατούσαν στις δεκαετίες του 50 και του 60.
Ο άνδρας είχε τα φράγκα και η γυναίκα τον τρόπο να τον βάλει στο βρακί της. Αυτό ήταν γεγονός. Οι μαγαζάτορες των νυχτερινών κέντρων ήθελαν τα φράγκα των ανδρών γι' αυτό και προέτρεπαν τις γυναίκες μέσα από τα καψουροτράγουδα που αυτοί με παραγγελίες κατασκεύαζαν να τους σπρώξουν στην άλογη σπατάλη που θα γέμιζε τα δικά τους ταμεία.
Άλλωστε μία γυναίκα θα μπορούσε με το δίκιο της να κομπάσει:
“είμαι εγώ γυναίκα φίνα ντερμπεντέρισσα
πού τους άνδρες σαν τα ζάρια τους μπεγλέρησα”
Τα καψουροτράγουδα χαρακτηρίζουν τα μέλη αυτά του ανδρικού φύλου που έχουν απωλέσει τον ανδρισμό τους και έχουν γίνει υποχείρια των γυναικών.
Χαρακτηριστικό της κατάστασης αυτής είναι το τραγούδι «Λίγο – λίγο θα με συνηθίσεις» (Σε στίχους Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, μουσική Απόστολου Καλδάρα με ερμηνευτές τον Γιώργο Νταλάρα, τον Μιχάλη Μενιδιάτη, και την Γιώτα Λύδια):

Μ' αφήνεις τώρα που έμαθα κοντά σου
και ζω μονάχα για τον έρωτά σου
κι είμαι κομμάτι από την καρδιά σου
όχι όχι μη με παρατάς όχι όχι κι ας μη μ' αγαπάς

Μείνε μαζί μου και μη μ' αγαπήσεις
μόνο τα χάδια σου να μου χαρίσεις
και λίγο λίγο θα με συνηθίσεις
όχι όχι μη με παρατάς όχι όχι κι ας μη μ' αγαπάς

Τι θα γίνω μες στη ζωή αν ξυπνήσω ένα πρωί
και κοιτάξω την αγκαλιά μου από μέσα να λείπεις εσύ

Μείνε μαζί μου και μη μ' αγαπήσεις
μόνο τα χάδια σου να μου χαρίσεις
και λίγο λίγο θα με συνηθίσεις
όχι όχι μη με παρατάς όχι όχι κι ας μη μ' αγαπάς

Όταν ο φτωχός φάει την χλαπάτσα του δεν θα πάει σε ακριβά κέντρα για να ακούσει «Αρχοντο – Ρεμπέτικα» αλλά «Στ’ Αποστόλη το κουτούκι»

(Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου
Μουσική: Απόστολος Καλδάρας
Ερμηνευτές: Γρηγόρης Μπιθικώτσης)


Στ’ Αποστόλη το κουτούκι
στ’ Αποστόλη το κουτούκι
στ’ Αποστόλη το κουτούκι
πήγα κι άκουσα μπουζούκι.
Και στο στενό το μαγαζί
μπήκε κι ο πόνος μου μαζί.

Κι όπως έκλαιγε το τέλι
κι όπως έκλαιγε το τέλι
κι όπως έκλαιγε το τέλι
έκλαψα κι εγώ μαζί.

Αποστόλη αδερφέ μου
Αποστόλη αδερφέ μου
Αποστόλη αδερφέ μου,
σαν πονάς τι κάνεις, πε μου.

Πώς νταγιαντιέται ο χωρισμός
και της γυναίκας ο καημός;

Αποστόλη αδερφέ μου
Αποστόλη αδερφέ μου
Αποστόλη αδερφέ μου,
πες μου εσύ που ’σαι παθός.

Και στο στενό το μαγαζί
μπήκε κι ο πόνος μου μαζί.
Κι όπως έκλαιγε το τέλι
κι όπως έκλαιγε το τέλι
κι όπως έκλαιγε το τέλι
έκλαψα κι εγώ μαζί.


Εκεί «Στο τραπέζι που τα πίνει, λείπει το ποτήρι της, Λείπουν τα γλυκά της λόγια, που άκουγε απ' τα χείλη της

(Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου
Μουσική: Απόστολος Καλδάρας
Ερμηνευτές: Στέλιος Καζαντζίδης)



Η θύμησή σου τη νύχτα αυτή
Μες στην καρδιά μου, είναι καρφί

Όπου ρίξω την ματιά μου
βλέπω την σφραγίδα σου
κι αν ματώνει η καρδιά μου
ζω με την ελπίδα σου

Εύχεται στο τραγούδι «Τι να σου κάνει μια καρδιά» Μακάρι νά΄χα δυο καρδιές μες στην ζωή την ψεύτρα η μια να λειώνει στις φωτιές κι άλλη να 'ναι πέτρα.


(Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιανόπουλου
Μουσική: Αντώνης Καμινάρης
Ερμηνευτές: Γρηγόρης Μπιθικώτσης)



Μες την ζωή μου τη πεζή
και τη βασανισμένη
τι να σου κάνει μια καρδιά
κι αυτή σακατεμένη

Μακάρι να'χα δυο καρδιές
η μια για να πονάει
κι όταν την πνίγουν οι καημοί
η άλλη να γλεντάει

Μπροστά στην κατάντια του αυτή και την αγαμία του ο άνδρας θα στραφεί σε ότι φορά φουστάνια, είτε είναι πλυμένο, αγράμματο, Έτσι λιγουρεύεται την «τσιγκάνα στο τσαντίρι της» ή τραγουδά για ένα «γαρύφαλο στ’ αυτί» και αναζητά «που είναι το τσαντήρι σου για να ‘ρθω να σε πάρω»
Σύντομα θα αναζητήσει τις «όμορφες στην Βαγδάτη» διότι ως γνωστόν οι τσιγκάνες που κατάγονται από την Ινδία εμφανισιακά δεν διαφέρουν από τις Ιρακινές
(Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου
Μουσική: Στέλιος Χρυσίνης)

Μες την όμορφη Βαγδάτη
θα σου χτίσω ένα παλάτι
για την πλάνα ομορφιά σου
την γλυκιά την ξακουστή
να σε βλέπουν και να λένε
αχ πια πριγκίπισσα ειν ‘ αυτή

Ωωωωωω φιλντισένιους αργιλέδες
και μπουζούκια με γιαρέδες
θα ‘χω για χατίρι σου
τα σεκλέτια σου να πίνεις
στ’ αργυρό ποτήρι σου

Στα βελούδα θα ξαπλώνεις
και τη φούστα σου θ’ απλώνεις
κι αραπάδες θα σου λένε
το γιαλέλι το γλυκό
και θα γέρνω εγώ κοντά σου
και γλυκά θα σε φιλώ

Ωωωωωω φιλντισένιους αργιλέδες
και μπουζούκια με γιαρέδες
θα ‘χω για χατίρι σου
τα σεκλέτια σου να πίνεις
στ’ αργυρό ποτήρι σου

Έτσι την δεκαετία του ’50 την Ελλάδα θα πλημμυρίσουν οι Μαντουβάλες και οι Συγκουάλες


Κάποτε η Ινδία κατέκτησε τους Έλληνες. Αυτή η κατάκτηση ήταν φαντασμαγορική, γεμάτη χρώματα, μουσικές και τραγούδια. Συνέβη στις αρχές της δεκαετίας του '50 με μία ταινία. Είχε τίτλο "Μαγκάλα, το ρόδον των Ινδιών" (Aan). Η παγκόσμια επιτυχία αυτής της ταινίας αποτέλεσε την αφορμή να ξεκινήσει μία ευρεία εισαγωγή ταινιών από την Ινδία στην Ελλάδα. Μία ανταλλαγή που κράτησε κάπου 15 χρόνια, με τη μεγαλύτερη συχνότητα μεταξύ των ετών 1958-1962. Εκατό και πλέον ταινίες προβλήθηκαν στην Ελλάδα, όχι πάντα οι καλύτερες, με θέματα κοινωνικά, ερωτικά, ιστορικά ή μυθολογικά. Χαρακτηρίζονταν από έντονο μελοδραματισμό και εκείνο που τις έκανε ιδιαίτερα αρεστές ήταν τα άφθονα τραγούδια που περιείχαν. Τα τραγούδια στις ινδικές ταινίες δεν ερμηνευόταν από τους ίδιους τους ηθοποιούς όπως πιστευόταν, αλλά από διάσημους playback τραγουδιστές. Κορυφαίες ανάμεσα στις γυναίκες τραγουδίστριες υπήρξαν η Lata και η Shamshad. Διασημότεροι μεταξύ των ανδρών ήταν ο και ο Mukesh. Οι συνθέτες που μονοπώλησαν τη μουσική επένδυση των ινδικών ταινιών ήταν ο Naushad και οι Shankar - Jaikishan.
Φωτεινά παραδείγματα εκείνων των ινδικών λαϊκών μιούζικαλ και με τεράστια εμπορική επιτυχία, υπήρξαν "Ο αλήτης της Βομβάης" (Awaara) και η θρυλική "Γη ποτισμένη με ιδρώτα" (Mother India). Χείμαρροι δακρύων χύθηκαν την εποχή εκείνη για τις πρωταγωνίστριες Ναργκίς και Μαντουμπάλα. Η επιτυχία των ινδικών έργων, είχε σαν αποτέλεσμα να επισκεφθούν την Ελλάδα διάσημες Ινδές ηθοποιοί, όπως η Ναργκίς και η
Νούταν.
Εκείνο που άρεσε στους Έλληνες θεατές περισσότερο στις ινδικές ταινίες, ήταν τα τραγούδια τους. Αυτό κέντρισε το επιχειρηματικό δαιμόνιο ορισμένων Ελλήνων λαϊκών συνθετών που διασκεύασαν ή αντέγραψαν ινδικά τραγούδια, και με ελληνικούς στίχους τα παρουσίασαν ως δικά τους δημιουργήματα. Με αυτόν τον τρόπο η εισβολή της Ινδίας και στην ελληνική μουσική ήταν αναπόφευκτη. Παραδόξως εκείνα τα τραγούδια που στο σύνολο της ελληνικής δισκογραφίας των δεκαετιών 1950-1960 αποτελούν μικρό ποσοστό, έμειναν παρ' όλα αυτά διαχρονικά, θα λέγαμε ίσως και κλασσικά. Αποτελούν πλέον αντιπροσωπευτικά "ελληνικά" λαϊκά τραγούδια εκείνης της περιόδου.





Γνωστότερα παραδείγματα: "Αυτή η νύχτα μένει", "Καρδιά μου καημένη", "Όσο αξίζεις εσύ" κ.ά. Το όνομα της διάσημης Ινδής ηθοποιού Μαντουμπάλα έγινε θρύλος στην Ελλάδα με τις μεγάλες επιτυχίες του Στέλιου Καζαντζίδη: "Μαντουμπάλα" και "Αράπικα κορμιά".
Όμως σύντομα αυτές οι διασκευές ή αντιγραφές έγιναν αντιληπτές και τα τραγούδια εκείνα κατακεραυνώθηκαν μέσω του Τύπου με χαρακτηρισμούς όπως: Ινδοπρεπή, Ινδιάνικα, Ινδο-γυφτοειδή κατασκευάσματα κλπ. Έτσι τα ινδικά τραγούδια και η μόδα τους έληξαν άδοξα.

Μανουήλ Τασούλας

Προτείνονται τα βιβλία:
"Ινδοπρεπών αποκάλυψη" (Ελένη Αμπατζή - Μανουήλ Τασούλας εκδόσεις ΑΤΡΑΠΟΣ) "Ναργκίς" (Μανουήλ Τασούλας εκδόσεις ΟΔΟΣ ΠΑΝΟΣ)



Υπήρχαν ένα σωρό άνδρες πού καταστράφηκαν οικονομικά από τις γυναίκες ενώ άλλοι τόσοι ήταν πρόθυμοι να καταστραφούν οικονομικά αλλά και συναισθηματικά, ηθικά, ή κοινωνικά για να διαπιστώσουν αν το αρπακτικό πού έπεσε επάνω τους, τους αγαπά πραγματικά.
Έτσι ακούμε τον λαϊκό βάρδο Στέλιο Καζαντζίδη σε κατάσταση απελπιστική πού είναι να τον κλαίνε και οι ρέγκες (σε στίχους Πυθαγόρα και μουσική Βασίλη Βασιλειάδη) να σπαράζει:

“Θα τα κάψω τα ρημάδια τα λεφτά μου
για να δώ αν την καρδιά μου ή το χρήμα αγαπάς

Πώς θα μάθω τι ζητάς
Κι αν αλήθεια μ’ αγαπάς.

Πήρες την καρδιά μου
Πάρε τα λεφτά μου
Πάρτα και χαλάλι σου
Ξέρεις πως πονάω
Ξέρεις πως ζητάω
Μόνο την αγάπη σου.

Αφιβάλλω και πονώ
Κι άκρη δεν μπορώ να βρώ.

Σύντομα όμως οι αμφιβολίες του θα γίνουν πραγματικότητα και η απελπισία του θα τον οδηγήσει να πεί (Σε στίχους Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου και μουσική Απόστολου Καλδάρα) :
“Ρίχτε στο γυαλί φαρμάκι, μονορούφι να το πιώ.
Είναι ο πόνος μου μεγάλος κι η φουρτούνα που περνώ.

Ήταν γλυκό το στόμα της
Μα ψεύτικη η αγάπη της
ψεύτικη η αγάπη της
Μα ανάθεμα τα χείλη της.

Ρίχτε στο γυαλί φαρμάκι, να το πιώ σαν το κρασί.
Για δυό μάτια που έχω χάσει, μαύρη βλέπω την ζωή.

Έτσι ο εξευτελισμένος άνδρας ρίχνει το δάκρυ κορόμηλο. Για μια στιγμή συνειδητοποιεί την κατάντια του και προσπαθεί να δικαιολογηθεί (Σε στίχους Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου και μουσική Απόστολου Καλδάρα με ερμηνευτή τον Στέλιο Καζαντζίδη):
“ Ποιος θα με πληροφορήσει ποιος μπορεί να μου το πεί
όταν ένας άνδρας κλαίει από αγάπη αν είναι ντροπή.

Όταν τα μάτια τα ανδρικά τα δείτε δακρυσμένα,
Τι έχουν και δακρύζουνε ρωτήσετε εμένα.

Για να κλαίει ένας άνδρας θα χει αιτία σοβαρή
(Το πόσο σοβαρή όμως είναι η αιτία το θέλει το εθελόδουλο του χαρακτήρα του)
Μια χαμένη αγάπη κλαίει, κλαίει μια καταστροφή.


Όποιος με κατηγορήσει για τα δάκρυά μου αυτά,
Δεν θα έχει αγαπήσει, ούτε θα ΄χει και καρδιά.

Το τραγούδι αυτό έρχεται να απαντήσει στο (Σε στίχους Πυθαγόρα και μουσική Γιώργου Κατσαρού με ερμηνεύτρια την Μαρινέλλα):

Να μ΄αγαπήσεις είναι αργά
Και γνώμη να σου αλλάξω
Τρέξε να βρείς την μοίρα σου
Κι εγώ καιρό να κλάψω

Στο καλό καημέ μου πικρέ
Κι αγαπημένε
Και μην κλάψεις για μένα ποτέ
Οι άνδρες δεν κλαίνε, δεν κλαίνε


Υπάρχουν άλλοι που την κατάντια του αυτή την δικαιολογούν (Σε στίχους Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, μουσική Σταύρου Ξαρχάκου με ερμηνεύτρια την Μελίνα Μερκούρη):

Τι έχει και κλαίει το παιδί
Κανείς δεν βγήκε για να δεί
Μα το λυπήθηκε η αυγή
Που πόνεσε τόσο πολύ.

Στο παραθύρι το κλειστό
Κλαίει το παράπονό του
Ένα παιδί που αγάπησε
Κι έμεινε μοναχό του

Το παραδέχεται πώς την αγαπούσε όμως (Σε στίχους Πυθαγόρα μουσική Ζακ Ιακωβίδη με ερμηνετή τον Γιάννη Πάριο):
Την αγαπούσα παραδέχομαι
Ήταν το δεύτερο εγώ μου.

Γι’ αυτό και πήγε στα βράχια της Πειραϊκής (Σε στίχους Πυθαγόρα μουσική Νάκη Πετρίδη με ερμηνευτή τον Στέλιο Καζαντζίδη) και ονειρεύεται πως:
Παντρεύεται με την μικρή που τον κατάντησε μπεκρή.
Κλαίει ο Στέλιος ο μπεκρής
Πονάει για την μοίρα του και για τον χαρακτήρα του
Και για την άπιστη μικρή που τον κατάντησε μπεκρή.

Έτσι μπορεί να οδηγηθεί στις εσχατιές της ξεφτίλας και γονατιστός να την εκλιπαρεί φωνάζοντας “Μη φεύγεις μη”

(Στίχοι: Πυθαγόρας
Μουσική: Mallory-Renard
Ερμηνευτές: Γιάννης Πάριος)


Μη φεύγεις μη, με πόνο σου φωνάζω,
σαν ναυαγός στο κύμα σ' αγκαλιάζω.
Μη φεύγεις μη, χωρίς εσένα χάνομαι, το αισθάνομαι.
Δεν μπορώ, το τέλος μου είν' εδώ.

Μη φεύγεις μη, με δάκρυα στο λέω,
το λάθος μου θά' ναι το τελευταίο.
Μη φεύγεις μη, κι αν έχω φταίξει νιώσε με
και σώσε με μια στιγμή απ' την καταστροφή.

Στον κόσμο αυτό τι θά' χω να λέω πως υπάρχω,
δεν θά 'ναι πια δικός μου ούτε κι ο εαυτός μου,
σα νά 'μαι κυπαρίσσι, βοριάς θα με τσακίσει αν θα σε χάσω.


Ο αφελής και απληροφόρητος άνδρας δεν μπορεί να καταλάβει πως μία γυναίκα δεν παντρεύεται ποτέ παρακατιανό ή και ίσο αν μπορεί να βρεί κάποιον με λεφτά. Το βέβαιο είναι πως θα περιφρονήσει ένα σπίτι που φτιάχτηκε “Πετραδάκι – Πετραδάκι”

(Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου
Μουσική: Απόστολος Καλδάρας
Ερμηνευτές: Μιχάλης Μενιδιάτης)


Πετραδάκι-πετραδάκι
για τα σένα το ’χτισα
της αγάπης το τσαρδάκι
κι όμως δε σ’ απόχτησα.

Τα ψηλά τα σκαλοπάτια
όσες τ’ ανεβήκανε
βρήκαν πλούτη, μεγαλεία
μα καρδιά δε βρήκανε.

Για μια πλούσια αγάπη
τη δική μου πρόδωσες
και το ταπεινό τσαρδί μου
μου το περιφρόνησες.

Φλόγες άναψα ένα βράδυ
το τσαρδάκι το ’καψα
κι ύστερα πάνω στη στάχτη
μοναχός μου έκλαψα.



Στα μπεκρουλιάσματα δεν πάει πίσω η γυναίκα αν και το όνομα το έχει ο άνδρας. Η γυναίκα μπεκρουλιάζει μόνη της και έτσι κανείς δεν τη βλέπει για να την κατηγορήσει
Έτσι (σε στίχους Πυθαγόρα, μουσική Βασίλη Βασιλειάδη με ερμηνεύτρια την Χαρούλα Αλεξίου):

Όταν πίνει μια γυναίκα κι όταν παραφέρεται
Μη την επαραξηγείτε πως πονάει δεν ξέρετε.


Όταν πίνει μια γυναίκα κάθε βράδυ μ’ άλλονε
Έχει ζήσει κάποιο δράμα και καημό μεγάλονε

Μού λέτε πιά να μην μεθώ γιατί δεν επιτρέπεται
Μα της καρδιάς μου τον καημό εσείε δεν τον εξέρετε.

Σύντομα ο απατημένος άνδρας θα συνειδητοποιήσει πως τά έχει μπλέξει με μία διπρόσωπη και απηυδυσμένος θα πεί (Σε στίχους Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, μουσική Αντώνη Ρεπάνη με ερμηνευτή τον Αντώνη Ρεπάνη):

Σβήσε με κυρά μου απ’ τα τεφτέρια σου
Κι άντε να ανταμώσεις ξανά τα ταίρια σου

Στα όπα – όπα σ’ είχα και σε ζηλεύανε
Να βρούνε τέτοιον άνδρα κι άλλες γυρεύανε

Δώσε την καρδιά σου σε άλλο πρόσωπο
Και μαζί του τώρα παίξε ρόλο διπρόσωπο

Ταυτόχρονα όμως θα τον τρώει η αγωνία σπαράζοντας (σε στίχους Πυθαγόρα, μουσική Gerrato - Ferez με ερμηνευτή τον Γιάννη Πουλόπουλο):

Έχω μια υποψία που ζυγώνει σαν μπόρα
Θέλω απάντηση τώρα απ’ το άγχος να βγώ

Αν δεν είσαι αυτή που είσαι
Πως στ’ αλήθεια μ’ αγαπούσες
Μια ζωή να προσποιείσαι
Πώς μπορούσες;
Πώς μπορούσες;

Σύντομα όμως θα κατανοήσει πως (Σε στίχους Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, μουσική Απόστολου Καλδάρα με ερμηνευτή τον Γιώργο Νταλάρα):

Δεν φταίς εσύ, η φαντασία μου τα φταίει
Που σ΄έπλασε όπως ήθελε αυτή

Μά ποιο είν΄εκενο το όνειρο που βγαίνει πάντα αλήθεια
Και δεν αφήνει χαρακιές στις περισσότερες καρδιές
Και μια πληγή στα στήθια

Δεν φταίς εσύ, η φαντασία μου τα φταίει
Γι αυτό μην κλαίς που φεύγω βιαστικά
Σε μένα πιά ταιριάζει για να κλάψω
Για της καρδιάς μου τα χαμένα ιδανικά.

Η μάνα του όμως σαν γυναίκα που είναι τον προειδοποίησε έτσι όταν το κατάλαβε φώναξε “Μάνα μου δεν σε άκουσα”

(Στίχοι: Πυθαγόρας
Μουσική: Γιώργος Κατσαρός
Ερμηνευτές: Γιώργος Νταλάρας)


Κάτω στο ρέμα κάτω στον ποταμό
βγαίνει τις νύχτες μια μάγισσα

Ήμουν αγόρι θλιμμένο και χλωμό
κάτω στο ρέμα κάτω στον ποταμό
ήμουν καράβι και ναυάγησα

Μάνα μου την αγάπησα μάνα μου δε σε άκουσα
μάνα μου μαυροφόρα με μάνα μου και συγχώρα με

Κάτω στο ρέμα κάτω στη ρεματιά
σαν το λαβάκι με λάβωσε

Τρέχει το αίμα μου μαύρο απ' την καρδιά
κάτω στο ρέμα κάτω στη ρεματιά
ήταν αγάπη και με σκλάβωσε

Μάνα μου την αγάπησα μάνα μου δε σε άκουσα
μάνα μου μαυροφόρα με μάνα μου και συγχώρα με


Κάθε περιφρονημένος, αδύναμος, αδικημένος και ανήμπορος θα ελπίσει στην “Θεία δικαιοσύνη” αγνοώντας την Αισώπεια ιστορία για την “Θεία και την ανθρώπινη δικαιοσύνη” λέγοντας “να δείς κι εσύ τι έχεις να πάθεις στον άλλο κόσμο” (Σε στίχους Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, μουσική Σταύρου Τζουανάκου και Ερμηνευτές την Βίκυ Μοσχολιού και τον Σταύρο Τζουανάκο)

Βασανιστήρια μου έκανες πολλά
Και η αγάπη που σου είχα πήγε στράφι
Μά είναι και θεός που βλέπει από ψηλα
Και ένα-ένα στο τεφτέρι του τα γράφει.

Κι αν τσαλαπάτημα είμαι καθενός
Και μες στον βούρκο που με πέταξες κυλιέμαι
Μά είναι και θεός που βλέπει από ψηλα
Και με την σκέψη αυτή παρηγοριέμαι

Σύντομα λοιπόν θα πεί (σε στίχους Πυθαγόρα, και μουσική
Απόστολου Καλδάρα)

Δεν πιστεύω πιά γυναίκα γιατί έπαθα ζημιές
Οι εννιά από τις δέκα φέρνουνε καταστροφές

Κάνε μου αν θές παρέα
Μα γι’ αγάπες μη μου λές.

Ή θα βαυκαλίζεται πιστεύοντας πως “θα υπάρχω θές δεν θές”

(Στίχοι: Πυθαγόρας
Μουσική: Γιώργος Κατσαρός
Ερμηνευτές: Δήμητρα Γαλάνη)


Νομίζεις πως, όταν φιλήσεις άλλα χείλη,
από αγάπη σου θα γίνω κάποια φίλη.
Νομίζεις πως, όταν θα φύγεις το πρωί,
δε θα υπάρχω στη δική σου τη ζωή.

Θα υπάρχω, θες δε θες,
δεν ήταν όνειρο το χθες,
ούτε κι εγώ καμιά σκιά του δειλινού.
Ήμουν μια ζεστή καρδιά
κι αν δίπλα σου δε θα ’μαι πια,
θα ’μαι ανάμνηση και καταχνιά στο νου.

Νομίζεις πως, όταν την πόρτα μου περάσεις,
την ιστορία μας αμέσως θα ξεχάσεις.
Νομίζεις πως, έξω στο δρόμο όταν βγεις,
από την
παρουσία μου θ’ απαλλαγείς.

Κάποια μέρα όμως θα περάσει μπροστά του με τον φίλο της και αυτός θα σπαράξει ¨Μ’ εκδικήθηκε”

(Στίχοι: Πυθαγόρας
Μουσική: Βασίλης Βασιλειάδης
Ερμηνευτές: Τόλης Βοσκόπουλος)


Πέρασε σήμερα μπροστά μου με το φίλο της
και με κοιτάξανε και οι δυο ειρωνικά
και ενώ την έχασα και έκλαψα κι ησύχασα
άρχισα πάλι να πονάω ξαφνικά
σαν την αντίκρισα μπροστά μου
μάτωσε πάλι η καρδιά μου

Πέρασε σήμερα μπροστά μου με το φίλο της
και με κοιτάξανε και οι δυο ειρωνικά

Μ' εκδικήθηκε
ήξερε πως την αγαπούσα
και πως ακόμα τη ζητούσα
δε με λυπήθηκε
Μ' εκδικήθηκε

Σαν την αντίκρισα μπροστά μου
μάτωσε πάλι η καρδιά μου
Πέρασε σήμερα μπροστά μου με το φίλο της
και με κοιτάξανε και οι δυο ειρωνικά


Αφού (σε στίχους Πυθαγόρα, μουσική Απόστολου Καλδάρα με ερμηνευτή τον Στέλιο Καζαντζίδη):

Ένα μαυρομάνικο μαχαίρι είναι η αγάπη σου
Όταν το πετάς και δεν με κόβει αμολάς το δάκρυ σου
(……. )
Όμως που το πάς και τι γυρεύεις
Δεν μου ξεκαθάρισες.

Μερικοί όμως άρχισαν να αντιλαμβάνονται τι γίνεται γύρω τους και αρνούνται να υποκύψουν λέγοντας “Κάνεις μεγάλο λάθος”
(Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου
Μουσική: Απόστολος Καλδάρας
Ερμηνευτές: Γιώργος Νταλάρας)


Αν θύμα σου με θεωρείς
κάνεις μεγάλο λάθος

Παρεξήγησες νομίζω που σ' αγαπώ
με φαντάστηκες παιχνίδι σου βολικό
και το πέρασες για πάθος ερωτικό
της αγάπης μου το βάθος
μα έχεις μεγάλο λάθος

Με τους πολλούς σου θαυμαστές
εμένα μη με βάζεις

Αν μαζί σου κάνω τρέλες και τ' απαιτώ
την καρδιά σου να κερδίσω μόνο ζητώ
μα αν εσύ αλλιώς το πιάνεις το θέμα αυτό
και στο νου σου άλλα βάνεις
λάθος μεγάλο κάνεις

Ενώ συνειδητοποιούν πως “το παρελθόν τους είναι βαρύ”

(Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου
Μουσική: Μπάμπης Μπακάλης
Ερμηνευτές: Βίκυ Μοσχολιού)


Αμφιβολία δεν χωρεί
Πως είχα παρελθόν βαρύ
Γι’ αυτό κι αγάπες δεν περνούσαν στο μυαλό μου
Γιατί θα’ρχόταν η στιγμή
Με τιποτένια αφορμή
Θα μου χτυπούσες διαρκώς το παρελθόν μου

Μα εσύ κατόρθωσες ευθύς
Μες στη ζωή μου να χωθείς
Και μού’πες χίλια παραμύθια να με πείσεις
Αφού δεν είχες την ψυχή
Και λίγη θέληση καλή
Το παρελθόν μου το καλό να συγχωρήσεις

Τραβώ τον δρόμο μου λοιπόν
Με το βαρύ μου παρελθόν
Με τις ελπίδες και τα όνειρα χαμένα
Κι αν έχεις λίγη ανθρωπιά
Πειράματα μην κάνεις πια
Πάνω σε έρημα κορμιά βασανισμένα

Απελπισμένος πιά αποφασίζει να βάλει τέλος στη γελοία ζωή του δηλώνοντας ευθαρσώς πως είναι “Το τελευταίο βράδυ του”

(Στίχοι: Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου
Μουσική: Στέλιος Καζαντζίδης
Ερμηνευτές: Σωτηρία Μπέλλου, Στέλιος Καζαντζίδης)


Το τελευταίο βράδυ μου
απόψε το περνάω
Κι όσοι με πίκραναν πολύ
τώρα που φεύγω απ’ τη ζωή
Όλους τους συγχωρνάω

Όλα είναι ένα ψέμα
μια ανάσα μια πνοή
Σα λουλούδι κάποιο χέρι
θα μας κόψει μιαν αυγή

Εκεί που πάω δεν περνά
το δάκρυ και ο πόνος
Τα βάσανα και οι καημοί,
εδώ θα μείνουν στη ζωή
Κι εγώ θα φύγω μόνος

Όλα είναι ένα ψέμα
μια ανάσα μια πνοή
Σα λουλούδι κάποιο χέρι
θα μας κόψει μιαν αυγή

Δυο πόρτες έχει η ζωή,
άνοιξα μια και μπήκα
Σεργιάνισα ένα πρωινό,
κι ώσπου να ’ρθει το δειλινό
Από την άλλη βγήκα

Όλα είναι ένα ψέμα
μια ανάσα μια πνοή
Σα λουλούδι κάποιο χέρι
θα μας κόψει μιαν αυγή





Αν δεν την κοπανήσει από την ζωή τότε «θα υπάρχει μόνο για να ζεί τον χωρισμό» τραγουδώντας «Για μένα βράδιασε»

(Στίχοι: Πυθαγόρας
Μουσική: Γιώργος Κατσαρός
Ερμηνευτές: Γιάννης Πουλόπουλος)


Υπάρχουν σπίτια που γελούν
και άνθρωποι που τραγουδούν

Κι εγώ το πόνο μου
τον έχω δρόμο μου
και για τραγούδι μου
λιγμό και στεναγμό
Για μένα βράδυασε
ο κόσμος άδειασε
υπάρχω μόνο για να ζω
τον χωρισμό

Βλέπω γιορτές στην γειτονιά
δρόμους που παίζουν τα παιδιά

Κι εγώ στην άκρη μου
κρύβω το δάκρυ μου
και κάνω τάχα πως γελώ
πως τραγουδώ
Για μένα βράδυασε
ο κόσμος άδειασε
υπάρχω μόνο για να ζω
τον χωρισμό






Η ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΡΑΜΑ





Υπάρχουν όμως ελπίδες να βγεί ο άνδρας από την παγίδα πού έχει πέσει;
Ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ στο έργο του “Το ημέρωμα της στρίγγλας” (Τhe Taming of the shrew) γράφει: “Ο πιο ταλαίπωρος άνδρας μπορεί να ημερώσει την πιο στριμμένη στρίγγλα”.
Πρέπει πρώτα να πάρουμε τα αγόρια μας από τα χέρια των γυναικών. Οι πρόγονοί μας γνωρίζανε πολύ καλά. Μόλις το παιδί γινόταν πέντε ετών το εμπιστεύονταν στον άνδρα παιδαγωγό, για να τον εκπαιδεύσει στον πόλεμο. Δεν το γράφανε σε ειρηνιστική οργάνωση. Ο πόλεμος είναι η ουσία του άνδρα. Ο ανταγωνισμός, η σύγκρουση, το στάδιο, το βραβείο, ο κότυνος. Δεν είναι ο στυλίστας, ο κομμωτής, ο μακιγιέρ. Αυτές είναι δουλειές για πούστηδες.
Γι αυτό και βλέπουμε τους Έλληνες να ασχολούνται με το κυνήγι, με το ποδόσφαιρο, με τις επιχειρήσεις. Όλα αυτά είναι υποκατάστατα του πολέμου.
Πάρτε τα παιδιά σας από τις ηλίθιες δασκάλες. Μην αφήνετε τα αγόρια σας στην ολέθρια επίδρασή τους που αργά ή γρήγορα θα τα κάνουν όλα ομοφυλόφυλα. Εκπαιδεύστε τα, σκληραγωγήστε τα. Μάθετέ τους να επιβιώνουν. Διδάξτε τα μόνοι σας. Το εκπαιδευτικό σύστημα μας έχει κάνει όλους αποβλακωμένους Γενίτσαρους. Σώστε τα από τις βλακείες πού τους διδάσκουν.





ΤΥΠΟΙ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΦΕΥΓΕΤΕ

Καθένας από εμάς έχει κάνει λάθη στις σχέσεις του με τις γυναίκες. Όλοι μας έχουμε εξαπατηθεί και θαμπωθεί από την εξωτερική εμφάνιση. Μετατραπήκαμε σε ανόητους που φίλησαν τα πόδια γυναικών που τους μεταχειρίστηκαν σαν σκουπίδια. Σπαταλήσαμε ώρες ολόκληρες αλλά και μικρές περιουσίες κυνηγώντας γυναίκες που μας είπαν ψέμματα και μας χρησιμοποίησαν με τον πιο αδίστακτο και αναίσχυντο τρόπο.
Μάθαμε όμως από την εμπειρία μας; Όχι. Κάθε φορά πιστεύουμε πώς θα είναι
διαφορετικά. Πιστεύουμε πως αν απλά προσπαθήσουμε περισσότερο ή συμπεριφερθούμε διαφορετικά το αποτέλεσμα θα αλλάξει.
Λοιπόν μην αυταπατάσθε. Δεν πρόκειται να αλλάξει. Αν συνεχίσετε να κυνηγάτε το ίδιο είδος γυναικών τότε θα δείτε την καρδιά σας να σπάζει σε χίλια κομμάτια, ξανά και ξανά.
Γίνετε προσεκτικοί και μελετήστε τον παρακάτω κατάλογο γυναικών και θα βρεθείτε ένα βήμα πιο κοντά στην θεραπεία και την αποφυγή των συνηθισμένων λαθών.

1. Η ΦΕΜΙΝΙΣΤΡΙΑ
Η γυναίκα αυτή ισχυρίζεται πως όλα τα κακά της κοινωνίας οφείλονται στους άνδρες και το καλλίτερο που μπορεί να κάνει ένας άνδρας για να βελτιώσει τον εαυτό του είναι να κόψει τους όρχεις του και να δημιουργήσει ένα ζεύγος ωοθηκών. Πιστεύει πως οι γυναίκες είναι αγγελικά όντα πού θα μετέτρεπαν τον κόσμο σε μία χρυσή ουτοπία αν τους το επέτρεπε η άτεγκτη πατριαρχία.
Όποια γυναίκα πιστεύει σε αυτούς τους παραλογισμούς ζεί σ έναν φανταστικό κόσμο και δεν έχει κανένα πρόβλημα να μεταχειριστεί έναν άνδρα με τρόπο που δεν θα επέτρεπε η ίδια να την μεταχειριστεί κανείς. Μπορείτε να την αναγνωρίσετε εύκολα από την διαρκή επανάληψη φράσεων όπως: «Όλοι οι άνδρες είναι γουρούνια», ή «Όλοι οι άνδρες είναι φαλοκράτες», ή «Όλοι οι άνδρες σκέπτονται με το πέος τους».

2. Η ΧΡΥΣΟΘΗΡΑΣ
Έχει βγεί προς αναζήτηση των χρημάτων σας – καθαρά και ξάστερα. Αναζητά έναν άνδρα να της χρηματοδοτήσει ολόκληρη την ζωή της επειδή απλώς και μόνο είναι γυναίκα. Γι αυτήν ένας άνδρας πρέπει να πληρώνει τα ποτά, τα γεύματα, τα ταξίδια, τα λουλούδια, και τα κοσμήματα, ενώ η ίδια δεν αισθάνεται απολύτως καμμία ενοχή ή υποχρέωση να ανταποδώσει.
Αν είστε ο τύπος που επιδιώκει, δηλαδή ο άνθρωπος μς τα πολλά λεφτά, τότε θα σας κολακέψει για το ακριβό ρωλόι πού φοράτε, και θα σας κάνει λεπτομερή ανάκριση θέλοντας να μάθει που ζείτε, τι αυτοκίνητο οδηγάτε κλπ.
Δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια καλογυαλισμένη πόρνη. Πιστεύει πως το αιδοίο της είναι φτιαγμένο από χρυσό και αξίζει εκατομμύρια ευρώ. Είναι η απληστία προσωποποιημένη. Αφού δεν ενδιαφέρεται για τα αισθήματα των άλλων το μόνο της ενδιαφέρον είναι να πάρει αυτό που θέλει. Μην εξαπατάσθε καθόλου. Θα σας εγκαταλείψει την επόμενη στιγμή που θα διαπιστώσει πώς τα χρήματα που εισπράτει από εσας δεν καλύπτουν τις ανάγκες της. Κάποια επιφανειακώς
πολύ «καλά» κορίτσια είναι τα πιο άπληστα από όλα. Άσχετα από την οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκεστε, γυρίστε την πλάτη σας και βάλτε το στα πόδια. Θέλετε πραγματικά μία γυναίκα που το μόνο που την διεγείρει σ εσας είναι το
πορτοφόλι σας;

3. Η ΡΟΜΑΝΤΙΚΗ
Η γυναίκα αυτή ζεί στον φανταστικό κόσμο των κινηματογραφικών ταινιών και των ρομαντικών μυθιστορημάτων. Κάθε βράδυ επιστρέφει μόνη στο σπίτι της για να αφιερώσει ώρες κοιτάζοντας περιοδικά για νύφες και ονειρεύεται πως από στιγμή σε στιγμή θα εμφανιστεί ο γοητευτικός πρίγκηπας πάνω στο λευκό του άλογο, θα την σηκώσει ψηλά και θα της προσφέρει για την υπόλοιπη ζωή της μια διαβίωση χωρίς προβλήματα.
Οι γυναίκες αυτές είναι προϊόντα των γονέων τους και της οικογένειάς τους που τις δίδαξαν πως είναι πριγκίπησες και δεν έχουν απολύτως καμμία ιδέα για την πραγματική ζωή, λογαριασμούς που πρέπει να πληρωθούν, για το μαγείρευμα ή το καθάρισμα της τουαλέτας.
Η δεσποινίς ρομαντική περιμένει από εσάς να την φροντίσετε. Θα είναι αποτυχία στο κρεββάτι και μέσα σε μία νύχτα θα μετατραπεί σε στρίγγλα. Βάλτε το στα πόδια.

4. Η ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΑΠΑΤΗΛΗ
Η γυναίκα αυτή σχετίζεται στενά με τη δεσποινίδα ρομαντική αλλά με την σκοτεινή της πλευρά. Συνήθως είναι μία «πληγωμένη», κάποια που απατήθηκε σε μία προηγούμενη σχέση της κι έτσι υποσυνείδητα αποφεύγει ή υπονομεύει νέες σχέσεις στο παρόν.
Η σχέση σας μαζί της θα σας οδηγήσει στην ύψιστη απόγνωση αφού στην αρχή θα δείξει μεγάλο ενδιαφέρον για σας, πολύ γρήγορα όμως θα το βάλλει στα πόδια και τότε θα επαναλάβει τον κύκλο ξανά και ξανά. Είναι η βασίλισσα των συγκεχυμένων μηνυμάτων. Θα σας φλερτάρει και θα βγεί μαζί σας. Δεν θα περάσετε όμως ποτέ το φιλικό στάδιο. Θα ακούσετε ένα εκατομμύριο δικαιολογίες που είναι όλες υπολογισμένες για να εξαπατήσουν τον εαυτό της και να πεισθεί πως δεν έχει χρόνο για μία σχέση. Θα είναι πονοκέφαλος για σας.
Μην εμπλακείτε μαζί της.

5. Η ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΘΥΜΩΜΕΝΗ
Όπως η δεσποινίς φεμινίστρια έτσι και η δεσποινίς θυμωμένη, δεν συμπαθεί στην
πραγματικότητα τους άνδρες. Περιφρονεί το ανδρικό φύλο και τονίζει όλα τα σφάλματα και τις πράξεις των ανδρών που συνάντησε. Γι αυτήν δεν υπάρχει καλός άνδρας. Όλοι είναι αποβράσματα, δειλοί και γουρούνια. Πολλές από τις γυναίκες αυτές έχουν μία κρυμμένη οργή εναντίον των ανδρών που μπορεί να εκραγεί σαν ηφαίστειο ανά πάσα στιγμή.
Αν δεν σας αρέσει το δράμα και τα ουρλιαχτά, μείνετε μακρυά.

6. Η ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΑΝΑΣΦΑΛΗΣ
Η γυναίκα αυτή στην αρχή φαίνεται υπέροχη γιατί είναι πάρα πολύ ευγενική, φροντίζει τον άνδρα, και του φέρεται καλά. Δεν θα πάρει πολύ χρόνο όμως για να εμφανιστεί η ανασφάλειά της.
Πολύ σύντομα θα σας τηλεφωνεί δέκα φορές τη μέρα για να σας ρωτήσει «πού πάει η σχέση σας», ή επειδή απλά «θέλει να ακούσει την φωνή σας». Επιζητά την διαρκή επιβεβαίωση πως είναι ελκυστική και ανησυχεί διαρκώς για το μέϊκ-άπ της, τα μαλλιά της και την γραμμή των ρούχων της. Αγωνιά κάθε στιγμή μήπως την εγκαταλείψετε για κάποια «καλύτερη».
Από αυτού του είδους την γυναίκα πρ’επει να φύγετε όσο το δυνατόν πιο γρήγορα!

7. Η ΣΚΥΛΑ
Τα άτομα αυτά είναι τα πιο δυσάρεστα ολόκληρου του γυναικείου κόσμου. Συμπεριφέρονται στους συνανθρώπους τους άσχημα, νοιάζονται μόνο για τον εαυτό τους και δεν ενδιαφέρονται παρά μόνον να βλάψουν τους γύρω τους. Οι περισσότερες από τις γυναίκες αυτού του είδους ταυτίζονται με την «δεσποινίς παίρνω».
Συνήθως είναι όμορφες και καλοντυμένες. Μπορείτε όμως εύκολα να τις αναγνωρίσετε από το συνοφρυωμένο τους πρόσωπο όταν περνούν με ύφος αυτοκρατορικό από μπροστά σας. Βάλτε το στα πόδια.

8. Η ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΕΓΩ
Πρόκειται για μία στενή συγγενή της δεσποινίδος σκύλας η οποία είναι ολοκληρωτικά επικεντρωμένη στον εαυτό της. Θέλει να είναι το διαρκές κέντρο της προσοχής, άσχετα με το που πάει και τι κάνει. Είναι ένα εγωϊστικό, ναρκισσιστικό τέρας πού μεγάλωσε ως το «μικρό κοριτσάκι του μπαμπά» και περιμένει να της συμπεριφερθείτε το ίδιο και εσείς.
Εκτός και αν σας αρέσουν τα κακομαθημένα παλιόπαιδα, φύγετε – φύγετε μακρυά.

9. Η ΑΠΕΓΝΩΣΜΕΝΗ
Είτε χτυπά το βιολογικό της ρωλόϊ, είτε θεωρεί πως είστε ο τελευταίος άνδρας που θα πέσει στην παγίδα της, η δεσποινίς απεγνωσμένη θέλει να σας παντρευτεί ΤΩΡΑ! Δεν την ενδιαφέρει ποιος είναι ο άνδρας ή τι δουλειά κάνει. Όσο αυτός έχει πέος, αυτή μπορεί να τον σύρει στην εκκλησία. Προστατευθείτε από αυτήν.

10. Η ΔΙΠΡΟΣΩΠΗ
Είναι ιδιοφυϊα στο να εξαπατά τους άνδρες. Θα σας πεί ακριβώς αυτό πού θέλετε να ακούσετε, μέχρι που να σας παγιδεύσει σε μία σχέση ή να σας παντρευτεί….. Και τότε η αλήθεια αποκαλύπτεται! Μέσα σε μία νύχτα το γλυκό σας κορίτσι μετατρέπεται σε μία απαιτητική, άπληστη μέγαιρα που θα σας οδηγήσει σε υποταγή αν δεν την διώξετε.

11. Η ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΔΙΕΓΕΡΣΗ
Μπορείτε να την εντοπίσετε από ένα χιλιόμετρο μακρυά, επειδή φλερτάρει με οτιδήποτε φοράει παντελόνια και επιβεβαιώνει την σεξουαλικότητά της. Της αρέσει να διεγείρει σεξουαλικά τους άνδρες, όπως τα άνθη τις μέλισσες. Δεν μπορείτε να την εμπιστευτείτε επειδή την ενδιαφέρει η ανδρική προσοχή και αν κάτι καλλίτερο εμφανιστεί στον ορίζοντα θα σας εγκαταλείψει με μιάς.
Παραμείνετε μόνον αν σας αρέσει η διακόσμηση στο μέτωπό σας.

12. Η ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΕΛΕΓΧΟΣ
Είναι ύπουλα κακιά και θα προσπαθήσει να κατευθύνει κάθε φάση της ζωής σας. Θα σας πεί τι να φορέσετε, πού να πάτε, σε ποιόν να μιλήσετε, τι φίλους να έχετε, τι να φάτε – τα πάντα.
Εάν αντισταθείτε θα σας κόψει το σέξ, θα κλάψει, θα ουρλιάξει και θα χρησιμοποιήσει κάθε παραπλανητική γυναικεία τακτική μέχρι να υποκύψετε στις απαιτήσεις της.

13. Η ΒΔΕΛΛΑ
Ο τύπος αυτός της γυναίκας θέλει να ξοδεύετε κάθε στιγμή της ζωής σας μαζί της και αρνείται να σας επιτρέψει να βγείτε με τους φίλους σας ή με οποιονδήποτε άλλον. Εάν της προτείνετε να βγεί με τις φίλες της την ώρα πού εσείς θα βλέπετε μαζί με τους φίλους σας τον ποδοσφαιρικό αγώνα, είναι δυνατόν να αντιμετωπίσετε μία δίωρη διαμάχη κατά την οποία θα σας ρωτήσει χίλιες φορές εάν την αγαπάτε. Θα σας τονίσουμε εδώ πως όταν δεν υπάρχει ανεξαρτησία στην
σχέση, τότε αυτή δεν θα κρατήσει, εκτός φυσικά και αν είσαστε εξαρτημένος και στην περίπτωση αυτή είναι ο τύπος που σας αξίζει.

14. Η ΔΕΣΠΟΙΝΙΣ ΠΡΟΚΛΗΣΗ
Είτε είστε με φίλους, την οικογένεια ή με κάποιον συγγενή, αυτή πάντα θέλει να είναι το κέντρο της προσοχής. Για να το πετύχει αυτό θα χρησιμοποιήσει μία ή περισσότερες τεχνικές: Θα μιλά εξαιρετικά μεγαλόφωνα, θα χειρονομεί, θα λέει απίστευτες ιστορίες απλά για να τραβήξει την προσοχή των άλλων ή θα φορά υπερβολικά προκλητικά ρούχα.
Αν και ο τύπος αυτός της γυναίκας είναι εξοντωτικός κάποιοι άνδρες θεωρούν πως αυτό είναι προσωπικότητα και τους αρέσει. Να είστε βέβαιοι πως μπορείτε να το χειριστείτε εάν θέλετε να εμπλακείτε.

15. Η ΥΠΕΡΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΚΗ
Εάν σας φτιάχνει διαρκώς τα μαλλιά, σας σιάζει το πουκάμισο ή ενδιαφέρεται για την γενικότερη εμφάνισή σας, τότε είστε θύμα της. Αν και μπορεί να έχει καλές προθέσεις και να είναι θαυμάσια σε πολλούς τομείς, τα μητρικά της αισθήματα θα σας στρέψουν μακρυά. Μπορεί όμως να μην είναι μία χαμένη υπόθεση εάν την βοηθήσετε να το καταλάβει αυτό και να την διδάξετε να μην παίζει τον ρόλο της μητέρας σας.
Αν όμως της μιλήσετε γι αυτό και αυτή επιμένει να φτύνει το μαντήλι για να βγάλει έναν λεκέ από το πρόσωπό σας, τότε πρέπει να ακολουθήσετε διαφορετικούς δρόμους.

16. Η ΦΛΥΑΡΗ
Η δεσποινίδα αυτή μιλά ασταμάτητα για ότι της κατέβει στο κεφάλι, ασχέτως αν είναι σημαντικό ή όχι. Θα σας τρελάνει με τους ατέλειωτους μονολόγους της για οτιδήποτε ασήμαντο ή σημαντικό.
Το πιο αγαπημένο της θέμα είναι ο εαυτός της Εάν καταφέρετε να την υποφέρετε να μιλά για δύο ώρες για τα καινούργια παπούτσια που θέλει να αγοράσει ή για τον πόνο πού έχει στην πλάτη, τότε έχετε αποδείξει πως μπορείτε να επιβιώσετε. Καλύτερα όμως θα ήταν να το διαλύσετε όσο πιο γρήγορα γίνεται πρίν χάσετε το μυαλό σας.




17. Η ΚΛΑΨΙΑΡΑ
Πρόκειται για ένα υπερσυναισθηματικό άτομο που βάζει τα κλάματα όταν συμβαίνει κάτι κακό. Μπορεί να αρχίσει να ουρλιάζει και να κλαίει επειδή απλά δεν μπορεί να βρεί για το πορτοφόλι της μια τσάντα που να ταιριάζει. Προφανώς παρόμοιες καταστάσεις συμβαίνουν συνεχώς. Εάν την βλέπετε διαρκώς μ ένα κουτί χαρτομάντηλα να κλαίει για ασήμαντο λόγο, τότε είναι καιρός να την εγκαταλείψετε.

18. Η ΑΝΕΓΚΕΦΑΛΗ ΚΟΥΚΛΑ
Αν και είναι όμορφη και έχει καυτό σώμα, οι συζητήσεις σας μαζί της δεν σας “διεγείρουν”. Εάν κάθε φορά που ανοίγει το στόμα της θέλετε να της πείτε να μην το κάνει και απλώς να χαμογελά, και να κουνά το κεφάλι, τότε πιθανόν να
έχετε πέσει σε αυτόν τον γυναικείο τύπο.
Πολλοί άνδρες καλοσωρίζουν μία ευκαιρία να εμπλακούν με μία τέτοια γυναίκα για λίγο καιρό, αφού δεν τους ενδιαφέρει να αναπτύξουν φιλοσοφικές συζητήσεις μαζί της. Όταν όμως πρόκειται για μία σοβαρή σχέση, τότε σίγουρα θα χάσετε γρήγορα το ενδιαφέρον σας.

19. Η ΚΑΥΓΑΤΖΟΥ
Αγαπημένη της ασχολία είναι να διαπληκτίζεται για τα πάντα. Έχει γίνει ειδήμων στην δημιουργία αναστάτωσης και να σας υπενθυμίζει παλαιότερες διαμάχες σας, που είναι άσχετες με το θέμα για το οποίο διαπληκτίζεστε τώρα.
Όσο περισσότερο προσπαθείτε να της πείτε πως έχει χάσει τα λογικά της, τόσο περισσότερο θα εξοργίζεται.
Μπορεί μάλιστα να προσπαθήσει να σας κάνει να αισθανθείτε ενοχή για οτιδήποτε κάνετε, ακόμη και αν δεν έχετε κανένα έλεγχο σε οποιαδήποτε από αυτές τις καταστάσεις. Αν βρίσκεστε σε ένταση κάθε φορά πού βρίσκεστε μαζί της, είναι προφανές πως αυτό υπονομεύει την προσπάθειά σας να έχετε οποιαδήποτε σχέση μαζί της. Εάν σχετισθήκατε με μία τέτοια γυναίκα χωρίς να το έχετε συνειδητοποιήσει, τώρα είναι η ώρα για να τρέξετε προς την αντίθετη κατεύθυνση.

20. Η ΑΠΙΣΤΗ
Υπάρχουν δύο τύποι γυναικών που εξαπατούν. Ο πρώτος τύπος γυναίκας θα σας περιγράψει την ιστορία της απιστίας της από την πρώτη σας συνάντηση και θα είναι υπερήφανη. Αυτή η γυναίκα αποκαλύπτεται από μόνη της και έτσι μπορείτε να απαλλαγείτε εύκολα. Ο δεύτερος τύπος αφορά μία γυναίκα που είναι πολύ πιο ύπουλη. – σας εξαπατά χωρίς να το παραδέχεται, ακόμη και αν το αποκαλύψετε.
Στην περίπτωση αυτή ο μόνος τρόπος για να μάθετε την αλήθεια είναι να ρωτήσετε κάποιον που την γνωρίζει καλά και τον οποίο μπορείτε να εμπιστευθείτε. Αν δεν έχετε τρόπο να το ανακαλύψετε και έχετε αμφιβολίες, τότε
απαλλαγείτε από αυτήν. Η εμπιστοσύνη είναι το θεμέλιο μίας καλής σχέσης.




21. Η ΚΑΡΙΕΡΙΣΤΑ
Επηρεασμένη από γυναικεία περιοδικά πού μιλούν για δυναμικές γυναίκες, πιστεύει πως η εξέταση των ούρων και το σφράγισμα των δοντιών ή η άνοδός της στο Δημόσιο στην θέση του προϊσταμένου (πάντοτε βέβαια με την σωστή κομματική στήριξη) θεωρείται «σταδιοδρομία».
Αν έχει παιδί θα το παραμελήσει, αν έχει σύζυγο θα τον αγνοήσει, και τον συνάδελφο θα τον τσαλαπατήσει.
Στον δρόμο για την κατάκτηση της πολυπόθητης θέσης θα επιστρατεύσει κάθε μέσον που έχει στην διάθεσή της.
Θα αφήσει σεξουαλικά υπονοούμενα στους κλειδοκράτορες της σταδιοδρομίας της, θα χρησιμοποιήσει όποια γοητεία διαθέτει, θα υπονομεύσει όποιους βρίσκονται στον δρόμο της αφήνοντας κακόβουλες φήμες, θα χαφιεδίσει, θα πεί ψέμματα.
Όταν βρεθεί στον δρόμο σας, να ξέρετε πώς η θέση σας δεν είναι πιά ασφαλής. Η υποβάθμιση, η μετάθεση ή η απόλυση είναι αυτό που πρέπει να περιμένετε. Πολεμήστε την ανελέητα και μην παρασυρθείτε από τις διαβεβαιώσεις της πως «είναι μια καλή σας φίλη».
Είναι ο χειρότερος εχθρός σας, ο πιο ύπουλος και ο πιο αδίστακτος. Ως σύζυγος θα αναλάβετε όλους τους ρόλους στο σπίτι και αντίο οικογενειακή γαλήνη.

Μην μας πείτε πως δεν σας προειδοποιήσαμε. Αυτές είναι μερικές από τις χειρότερες. Προφανώς υπάρχουν και κάποιες καλές γυναίκες που έχουν κάποιο ποσοστό από τα αρνητικά αυτά χαρακτηριστικά. Πρέπει όμως να βρίσκεστε
σε εγρήγορση για να τις εντοπίσετε.

Εάν τώρα μπλεχτείτε με κάποια από αυτές τις γυναίκες, τότε θα φταίτε μόνον εσείς.