NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Thursday, August 27, 2015

Πενήντα Πέντε λόγοι για να εγκαταλείψουμε την ΕΕ.

 

Πενήντα Πέντε λόγοι για να εγκαταλείψουμε την ΕΕ.
 


 
Βρετανία προσχώρησε στην ΕΕ (ΕΟΚ) το 1972. Μετά από 40 χρόνια επίδρασης της στο εσωτερικό γνωρίζουμε σήμερα:

1. Οι έξι συνταγματικές συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης οικοδόμησαν  μια δικτατορία σοβιετικού τύπου τριών επιπέδων.

2. Η ΕΕ έχει τους νόμους ενός  αστυνομικού κράτους   - που εφαρμόζονται όλο και μεγαλύτερη ένταση.

3. Οι 120.000 κανονισμοί της ΕΕ θα μας επιβάλουν μια σοβιετική οικονομία και την απόλυτη φτώχεια.

4. Οι μη εκλεγμένοι δικτάτορες της ΕΕ θα ελέγχουν τα πυρηνικά όπλα των χωρών της πρώην Βρετανίας και της Γαλλίας.

5. Οι έξι παράνομες συνθήκες της ΕΕ θα μας υποχρεώσουν να παραδώσουμε τις ένοπλες δυνάμεις μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

6. Οι ένοπλες δυνάμεις μας και η αστυνομία μας, έχουν πει ότι θα ορκιστούν με ένα νέο όρκο στην ΕΕ, ή να απολυθούν.

7. Οι 120.000 κανονισμοί της ΕΕ θα ελέγχουν αυστηρά την προσωπική μας ζωή - περισσότερο από κάθε έθνος στην ιστορία.

8. Οι κανονισμοί της ΕΕ μας κοστίζουν τώρα £ 100 δισεκατομμύρια λίρες ετησίως. (Better Regulation Commission annual report 2005)

9. Όταν εκτελεστούν, αυτές οι παράνομες ρυθμίσεις, θα καταστρέψουν περισσότερες από 4,5 εκατομμύρια μικρές επιχειρήσεις μας.

10. Έως 13,5 εκατ θα είναι οι άνεργοι αφού οι κανονισμοί της ΕΕ να κλείσουν τις μικρές μας επιχειρήσεις.

11. Οι κανονισμοί 120.000 θα μας κάνουν να υποκείμεθα σε διαρκή σύλληψη (SOCPA 2005).

12. Υπάρχουν σήμερα 3.095 "Εγκλήματα κατά του κράτους της ΕΕ» στο βρετανικό καταστατικό βιβλίο.

13. Οι Συνταγματικές Συνθήκες της ΕΕ αντικατέστησαν το Βρετανικό Σύνταγμα την 1η Ιανουαρίου 2009.

14. Το ανεξάρτητο κράτος της Βρετανίας καταργήθηκε τελικά από τη Συνθήκη της Λισαβόνας στις 1 Ιανουαρίου 2009.

15. 16 μέλη της Μπίλντερμπεργκ της ΕΕ ελέγχουν τα κόμματα  μας: Ken Clarke, Maude, ο Κάμερον, Millibands, Mandelson, Clegg

16. Η Road Pricing της ΕΕ και στη συνέχεια τα τσιπ ταυτότητας, θα κρατήσει το κράτος ενήμερο για την ακριβή θέση μας.

17. Θα επιβληθούν Τεράστια φόροι / προστίμα από την οδική τιμολόγηση (Road Pricing) της ΕΕ, για την κυκλοφοριακή συμφόρηση και την πολιτική της παγκόσμιας υπερθέρμανσης του πλανήτη.

18. Το σχέδιο περιφερειοποίησης της ΕΕ θα καταργήσει την Αγγλία και τις  48 κομητείες μας υπέρ των 9 περιφερειών της ΕΕ.

19. Οι 9 περιφέρειες της ΕΕ θα αναφέρουν απευθείας στις Βρυξέλλες, και όχι στο Westminster, το οποίο θα είναι ανενεργό.

20. Το Σχέδιο περιφερειοποίησης  της ΕΕ θα καταργήσει 19.579 συμβούλους μας.

21. Η αστυνομία πυροβόλησε και σκότωσε 50 αθώους ανθρώπους από το 1992 και δεν έχει διωχθεί επιτυχώς.

22. Υπάρχουν 1.500 θάνατοι κρατουμένων από την αστυνομία από το 1992, σύμφωνα με την αστυνομία και καμία δίωξη.

23. Το Βρετανικό κοινό δίκαιο αντικαταστάθηκαν κυρίως από Corpus Juris της ΕΕ  το 1992. Η κυβέρνηση είναι πλέον υπεράνω του νόμου.

24. Σήμερα ισχύει η πολιτική της αστυνομίας: «Shoot to Kill» (πυροβόλησε να  σκοτώσεις). Είναι παράνομη σύμφωνα με το βρετανικό κοινό δίκαιο, είναι OK όμως στο πλαίσιο Corpus Juris της ΕΕ.

25. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δημιουργήθηκε στη Γερμανία στις 22  Ιουνίου του 1940 ως  ΕΟΚ – σύμφωνα με ομιλία του Χέρμαν Γκέρινγκ (Hermann Goering).

26. Το πρώτο συνέδριο της ΕΟΚ πραγματοποιήθηκε στο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου στα 1942. Η Σύνοδο Κορυφής 13   εθνών του Βερολίνου το 1943 πραγματοποιήθηκε  από τον φον Ρίμπεντροπ (von Ribbentrop).

27. Μετά την πτώση της Γερμανίας, οι Γερμανοί ενεργοποίησαν   την ΕΟΚ / ΕΕ από τους Ναζί το 1946, σε κομμουνιστική βάση.

28. Το Τμήμα Πληροφοριών της Deutsche Verteiderungs Dienst του Χίτλερ (DVD) εξακολουθεί να ελέγχει την ανάπτυξη της ΕΕ.

29. Ο Edward Heath, ο Geoffrey Rippon, ο Roy Jenkins προσελήφθησαν από την DVD το 1958 ως σαμποτέρ.

30. Η DVD φρόντισε τη χρηματοδότηση για να τοποθετήσει φιλο-ΕΕ ιδιοκτησίες στις βρετανικές  εφημερίδες.

31. Η ΕΕ   σαμποτάρει τη Βρετανία με τις τεχνικές της Σχολής της Φρανκφούρτης από το 1950.

33. Οι κύριες ανατρεπτικές οργανώσεις της ΕΕ στη Βρετανία ανήκουν στον ανώτερο Ελευθεροτεκτονισμό και τον Common Purpose (κοινό σκοπό).

34. Ο Κοινός Σκοπός της ΕΕ (CP) έχει εκπαιδεύσει 45.000 τοπικούς ηγέτες για τη «Μετά δημοκρατική εποχή».

35. Ο Κοινός Σκοπός ελέγχει το NHS  και το καταστρέφει με τις τεχνικές υπονόμευσης της Σχολής της Φρανκφούρτης (π.χ. η συνεχής αλλαγή).

36. Ο Κοινός Σκοπός διαθέτει 400 υπαλλήλους στο εσωτερικό του BBC και λογοκρίνει τις αντι-ΕΕ ειδήσεις και τις τρέχουσες υποθέσεις.

37. Ο Κοινός Σκοπός έχει προσωπικό λογοκρισίας σε εκατοντάδες τοπικές εφημερίδες για τις αντι-ΕΕ ειδήσεις.

38. Ο Κοινός Σκοπός  μεταφέρει την εξουσία από τους συμβούλους  στα μη εκλεγμένα στελέχη του Συμβουλίου.

39. Ο Κοινός Σκοπός έχει δημιουργήσει  τα τρένα gravy της ΕΕ εντός των τοπικών και των εθνικών κυβερνήσεων.

40. Ο Κοινός Σκοπός και ο Τεκτονισμός αρπάζουν 4.500 παιδιά το χρόνο από καλούς γονείς για αναγκαστική υιοθέτηση. (Η χαμογελαστή αυτή οργάνωση είναι έτοιμη στην Ελλάδα εδώ και χρόνια και περιμένει την επίσημη έγκριση για να αρχίσει το παιδομάζωμα. Μία πρόφαση θα είναι η οικονομική κρίση που δεν αφήνει στους φτωχούς γονείς να αναθρέψουν τα παιδιά τους.)

41. Ο Κοινός Σκοπός έχει δημιουργήσει περισσότερες  από 8.500 οιονεί μη κυβερνητικές οργανώσεις της Βρετανίας που μας κοστίζουν 210 δισεκατομμύρια λίρες -£- ετησίως. (Cabinet Office figs)


42. Αυτές οι οιονεί μη κυβερνητικές οργανώσεις δωροδοκούν τοπικούς αξιωματούχους και επιχειρηματίες που είναι υπέρ της ΕΕ με μισθούς μέχρι £ 700.000 ανά έτος.

43. Οι δικαστές μας είναι πλέον Ελευθεροτέκτονες και γι΄ αυτό η βρετανική δικαιοσύνη και τα δικαστήρια μας είναι εντελώς κατεστραμμένα.

44. Η ΕΕ είναι διεφθαρμένη και δεν μπορεί να καλύψει   το 95% των δαπανών της (ναι, το ενενήντα πέντε τοις εκατό % χάνεται)

45. Η ΕΕ έχει πάνω από 200.000 offshore τραπεζικούς λογαριασμούς με τους οποίους πληρώνει μίζες.

46. ​​ Τώρα  χάνουμε £ 50 δισεκατομμύρια το χρόνο στις συναλλαγές μας με την ΕΕ. Εκτός, είχαμε ένα ισοζύγιο πληρωμών.

47. Σύνταγμα της ΕΕ είναι παρόμοιο με το σοβιετικό. Οι Επίτροποι της ΕΕ που είναι παρόμοιοι με τα μέλη του Σοβιετικού Πολιτικού Γραφείου (Soviet Politburo).

48. Κοινοβούλιο της  ΕΕ είναι μια απάτη χωρίς καμία δύναμη - ακριβώς όπως το παλιό σοβιετικό κοινοβούλιο.

 49. Η ηγεσία του Συντηρητικού Κόμματος ελέγχεται από τα μέλη της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ της ΕΕ από τη δεκαετία του 1960.

50. Οι ηγεσίες του Εργατικού και του Lib Dem (Φιλελεύθερου κόμματος) της ΕΕ ελέγχονται εδώ και  20 χρόνια - γι 'αυτό και η ψήφος σας δεν μετρά. (Ποτέ δεν μετρούσε, αλλά δεν το γνωρίζατε).

51. Η Συνθήκη του Άμστερνταμ του 1997 έδωσε τον έλεγχο της μετανάστευσης μας στην ΕΕ, στην εθνοκάθαρση δηλαδή της ΕΕ:

52. Το ONS (Office National Statistics),  (Γραφείο Εθνικών Στατιστικών) αναφέρει ότι οι Άγγλοι θα είναι μειονότητα στην ίδια τους τη χώρα από το 2025.

53. Οι υποδομές μας δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τα 20 εκατομμύρια μετανάστες, που η ΕΕ μας έφερε από το 1997.

54. 380.000 με υψηλά προσόντα Βρετανοί, μεταναστεύουν κάθε χρόνο για να ξεφύγουν από την ΕΕ και τον συνωστισμό της.

55. Η ΕΕ και η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ έχουν τοποθετήσει  50.000 φιλοευρωπαϊστές, Ελευθεροτέκτονες και μέλη του Κοινού Σκοπού (CP) σε όλες τις θέσεις εξουσίας εδώ και πάνω από 40 χρόνια. Δεν προοδεύεις στην βρετανική κυβέρνηση, εκτός και αν είσαι υπέρ της ΕΕ.
 
Μπορείτε να σταματήσετε την ΕΕ με τις εκστρατείες με τις

http://eutruth.org.uk/campaigns.pdf.

 Μπορείτε να το κάνετε.

David Noakes.
 
 
 
 

Monday, August 24, 2015

Ο ναός του αποθεωθέντος Μ. Αλεξάνδρου είναι έτοιμος στην Θεσσαλονίκη.


Μετά από 1.000 χρόνια αναβιώνει η λατρεία του
Μ. Αλεξάνδρου ως ενός εκ των Θεών των Ελλήνων.

Η αποθέωσις του Μ. Αλεξάνδρου από το Αιγυπτιακό ιερατείο.




Άγαλμα του Ηρακλέους από πωρόλιθο
στον περίβολο του ναού.




Η πίσω πλευρά του ναού.



Λεπτομέρεια από τό αέτωμα του ναού.



Πρώτη εκδήλωσις στον ναό, η γιορτή της πανσελήνου του Αυγούστου 2015.
Να είστε όλοι εκεί.



Μήνυμα του Σωκράτη Λ. Χριστοδουλάρη προς τον δημιουργό του ναού,  
Αριστοτέλη Κακογεωργίου (aristotelianmarathon@live.com)
Ἀγαπητέ φίλε καὶ συναγωνιστή, Ἀριστοτέλη.
Μετὰ χαρᾶς βλέπω τὴν δύναμη ποὺ σοῦ δίδει ἡ φλόγα της Ἑλληνικότητός σου, ὄχι μόνον νὰ  μην κάμπτεται μετά ἀπὸ τόσα χρόνια, αλλά νὰ σκορπίζει ὅποιο εὐγενικό ἤ ἄλλο πρόσκομα ἤ ἀνάχωμα ποὺ ὑψώνεται μποστά σου. Σὲ ζηλεύω ἀλλά καὶ ὑπερηφανεύομαι ποὺ ἡ Ἑλληνική Γῆ δὲν ἔπαψε νὰ γεννᾶ τέτοιους ἀπογόνους. Εὔχωμαι καὶ τὸ περιμένω ἡ ἱερουργία ἀλλά καὶ γενικότερα ἡ ἐκδύλωσις νὰ ἔλθουν κατ’ εὐχήν.
Προσωπικῶς φθάνω στὴν Θεσσαλονίκη μας, τὴν ἐπομένη τὸ βράδυ.
Ἀλλά πνευματικῶς θὰ εἶμαι ἐκεῖ κοντά σας στὴν ὧρα μου.
Ἔρωσθε  ἄπαντες.  




Σωκράτης Λ. Χριστοδουλάρης.

(.....) Τα χάλια που βρισκόμαστε σήμερα οφείλονται στην ασέβεια που δείξαμε προς  τις αξίες και τις ιδέες που  γέννησαν, δημιούργησαν και μεγαλούργησαν οι πρόγονοι του Ελληνισμού. Δεν θα προσκυνούσε ο Αλέξανδρος ποτέ αυτούς που σήμερα εξαγόρασαν τις συνειδήσεις των εφιαλτών μας και μας κατάντησαν ζητιάνους και παλιάτσους αλλά θα εύρισκε τρόπο να κόψει τον Γόρδιο Δεσμό όπως τότε. Αυτοί είναι οι λόγοι που μας τρομάζει ένα υπαρκτό και ζωντανό πρότυπο το οποίον δεν σου επιτρέπει να επαναπαυθείς και να περιμένεις να απολαύσεις την μεταθανάτιο  ζωή αλλά σου επιβάλει να αγωνιστείς, να παλέψεις και να δημιουργήσεις παραγωγικό και κοινωνικό έργο σε αυτή τη ζωή. Ο αγώνας και η προσφορά, για την βελτίωση του κοινωνικού γίγνεσθαι ήταν για τους Έλληνες βασικοί όροι  ώστε να μπορούν να αποδίδουν τον χαρακτηρισμό της αθανασίας. Έτσι ο Ηρακλής, ο Περσέας, ο Αιακός, ο Μίνωας, ο Διόνυσος και ο Αλέξανδρος έμειναν αθάνατοι λόγω των  κοινωνικών έργων που με αυτά άλλαξαν την ροή της τύχης των ανθρώπων.

Σε χαιρετώ
Φιλικότατα
Αριστοτέλης Κακογεωργίου     
 
  
 

O Ιησούς είναι θεός, ενώ ιστορικά δεν υπήρξε.


Διαβάζοντας, πραγματικά νιώθω λίγο άσχημα που με ψυχαγωγεί σε κάποιον βαθμό η αμάθεια των πιστών (βλέπε φανατικών χριστιανών).


Βλέπουμε λοιπόν ότι:

• Μας πονάει και μας στεναχωρεί ότι ο Ιησούς (βλέπε Γιεχοσουά) είναι θεός ενώ ιστορικά δεν υπήρξε καν, πόσο μάλλον να αποδεικνύεται και θεϊκή υπόσταση (Σχόλιο 12)

• Να μας λένε ότι ο Γιεχοσουά ήταν ιστορικό πρόσωπο σύμφωνα με μαρτυρίες (Σχόλιο 14) ενώ δεν φέρνουν κανένα ιστορικό στοιχείο

• Να ζητάνε ιστορικές μαρτυρίες ότι ο Γιεχοσουά ΔΕΝ ΥΠΗΡΞΕ (Σχόλιο 16) όταν αυτό είναι εξ’ ορισμού παράλογο αφού πρώτον δεν υπάρχουν ιστορικές αναφορές για πράγματα που ΔΕΝ έγιναν αλλά για όσα έγιναν και κατά δεύτερον το βάρος απόδειξης το φέρει αυτός που φέρει και τον ισχυρισμό (της ιστορικής ύπαρξης του Ιησού)

• Δεν χρειάζονται στοιχεία αλλά κυρίως πίστη και προσευχές

• Να διαβάζουμε βιβλία με την καρδιά (η καλύτερα να διαβάζουμε βιβλία με το μυαλό μας κλεισμένο)

• Ότι η διδασκαλία του Γιεχοσουά είναι μόνο αγάπη (σχόλιο 60) αποφεύγοντας όλα τα αρνητικά αυτής (μάχαιρα, το αξιομνημόνευτο απόσπασμα στον Λουκά 19:27, μίσος ενδοοικογενειακό, ξεραμένες συκιές και ερμηνεία όλων των παραπάνω όπως μας βολεύει καλύτερα κατά περίπτωση)

• Ότι τα ευαγγέλια τελικά ανήκουν στους «ευαγγελιστές» (σχόλιο 60) ενώ αναφέρονται πρώτη φορά κάπου στα τέλη του 2ου αιώνα μ.χ. με μόνο στοιχείο την αναντίρρητο παράδοση της εκκλησίας και κάποιους μεταποστολικούς πατριούς που αναφέρουν σε επιστολές τους γενικές διδαχές (κάπου στο 100 μ.χ.) που δεν μαρτυρούν σε καμία περίπτωση γραπτή καταγραφή αλλά μεταφορά παραδόσεων.

• Χριστιανικό παραλήρημα (σχόλιο 161 και υπεκφυγές ότι και καλά στοιχεία για τον ιστορικό Γιεχοσουά υπήρξαν αλλά η παγκοσμιοποίηση μας τα κρύβει (κάτι σαν το… τα απολιθώματα τα φύτεψε εκεί ο διάολος)

• Προσωπική εμπειρία για ακόμα μια φορά ως επιχειρηματολογία (σχόλιο 166). Αντίστοιχη έχουν και οι άλλες θρησκείες αλλά δεν αφορά ούτε επιχείρημα ούτε απόδειξη

• Οι χριστιανοί επιδίδονται περισσότερο από όλους στην πλαστογραφία, μπας και καλύψουν τις ιερές αντιφάσεις και τις επιστημονικές μπουρδολογίες περί επίπεδης γης και ανθρώπινου είδους 6.000 ετών από τον Αδάμ.

• Σχόλιο 181: προβολή των φόβων του θανάτου του που έχει το άτομο που γράφει αυτό το σχόλιο σε όλους εμάς τους υπόλοιπους λες και το θέμα είναι που θες να πας αφού πεθάνεις και όχι το τι ισχύει και τι αποδεικνύεται. Επίσης ότι ο χριστιανισμός ανέπτυξε όχι μεσαίωνα αλλά … πολιτισμό. Από πού προκύπτει αυτό;

• Άθεος η μη χριστιανός = μάρτυρας του Ιεχωβά (σχόλιο 192)

• Ανακήρυξη στο επίπεδο πλέον της αγιοσύνης από άλλον χριστιανό (σχόλιο 193… )

• Πολλές ωραίες ατάκες και λόγια μεγάλων αντρών (σχόλιο 201), τι και αν ο Αινστάιν δεν πίστευε σε προσωπικό θεό, τι και αν ο Βολταίρος ήταν εναντίον των χριστιανών

• Ότι οι ιστορικές πηγές δεν είναι έγκυρες γιατί δεν συμφέρει τους χριστιανούς (σχόλιο 206) τι και αν αυτά τα στοιχεία είναι πρωτογενή… ακόμα και τα εδάφια από τις γραφές δεν ερμηνεύονται σωστά όταν δεν τους συμφέρει γιατί δεν ταιριάζει με τα πιστεύω τους

200 και πλέον σχόλια μέχρι τώρα και κανένα επιχείρημα από την πλευρά των χριστιανών. Κανένα στοιχείο παρά μόνο ασυναρτησίες.

Επιχειρήματα του τύπου έτσι θέλω, έτσι με συμφέρει, εγώ αυτό πιστεύω κλπ είναι μια χαρά για την προσωπική σου άποψη άλλα στον διάλογο απόψεις συγκρούονται και εκεί μετράνε τα στοιχεία.

Μέχρι και κατεβατά από τις γραφές έβαλαν κάποια άτομα εδώ μέσα και κανένας χριστιανός δεν σχολίασε, δεν κάθισε με στοιχεία να ερμηνεύσει, να πει ότι δεν εννοεί αυτό που καταλαβαίνουμε αλλά κάτι άλλο (ελπίζω όχι με ανάλογο τρόπο που κάποιοι απολογητές εξίσωσαν τις δυο διαφορετικές μορφές του θανάτου του Ιούδα στα ευαγγέλια βάζοντας τον να κρεμιέται και μετά να πέφτει, να κάνει κωλοτούμπα, να πέφτει με την κοιλιά σε κάτι μυτερό και να ανοίγει η κοιλιά του….εκεί είναι ψευδολογία. Όπως ψευδολογία είναι και η ερμηνεία ότι στον Ισαϊα 40:22 η λέξη chug σημαίνει σφαίρα και όχι επίπεδο κυκλικό σχήμα βασιζόμενοι σε λεξικά του 1850+ και πουθενά αλλού).

Ο παραλογισμός λοιπόν… θα συνεχιστεί..



  Η ανάρτηση ανήκει στα σχόλια στο άρθρο:

Άρθρα και μελέτες επί του χριστιανικού φαινομένου (Ιωάννης Νεοκλής Φιλάδελφος Ρούσσος)

στο: http://www.pare-dose.net/4001

Saturday, August 22, 2015

Μαριάμ Σουλακιώτου. «Η γυναίκα - Ρασπούτιν". Βασάνισε & Δολοφόνησε 177 νέες γυναίκες στα 1950


Μαριάμ Σουλακιώτου:  «Η γυναίκα - Ρασπούτιν," βασάνισε και Δολοφόνησε 177 νέες γυναίκες στα 1950


Επειδή η μελέτη της γυναικείας θρησκευτικής εγκληματικότητας προσελκύει μόνο ένα μικρό τμήμα της χρηματοδότησης που προορίζεται για τη μελέτη του εγκλήματος, ο αριθμός των ιστορικών περιπτώσεων των κατά συρροή δολοφόνων γυναικών,  που δεν έχουν ακόμη ανακαλυφθεί, είναι τεράστιος και πολλές γνωστές περιπτώσεις είναι ακόμα κρυμμένες από το ευρύ κοινό. Η υπόθεση αυτή είναι άγνωστη ακόμη και μέσα στην Ελλάδα.

Μαριάμ Σουλακιώτου: χειρότερη από τον Τσάρλι Μάνσον; Πολύ χειρότερη.

Περισσότερα: http://unknownmisandry.blogspot.gr/2011/12/greek-serial-killer-cult-leader-mariam.html

Επιστολή κρατουμένου του Γκούλαγκ: "Αυτό το θέατρο χτίστηκε με το αίμα και τα οστά των κρατουμένων"


Επιστολή κρατουμένου του Γκούλαγκ (στρατόπεδο Tagil), η οποία βρέθηκε σε έναν τοίχο του Θεάτρου Νίζνι του Tagil το 2005: "Η σημείωση αυτή τοποθετήθηκε στον τοίχο στις 15 Μαρτίου 1954, χωρίς τους ήχους της ορχήστρας και την φλυαρία του κοινού, όμως, θα πει στους απογόνους ότι αυτό το θέατρο δεν κατασκευάστηκε από τις ταξιαρχίες εθελοντών της Κομσομόλ, όπως θα γράψουν αργότερα στις εφημερίδες, αλλά χτίστηκε με το αίμα και τα οστά των κρατουμένων – των δούλων του 20ου αιώνα "


Letter of GULag prisoners (Tagil Camp) which was found in a wall of the Nizhniy Tagil Theater in 2005: "This note was placed into the wall on 15 March 1954 without the sounds of orchestra and chatter of audience. But it will tell the ancestors that this theatre was built not by Komsomol volunteer brigades, how they will later write in newspapers, but it was built on blood and bones of prisoners - the slaves of 20th century."

http://www.dailymail.co.uk/news/article-3110866/This-theatre-built-blood-bones-prisoners-Haunting-message-painted-metal-sheet-ceiling-Soviet-era-building-hopes-finds-lives-world-no-slavery.html


A haunting protest note penned by Soviet-era 'slaves' that was hidden in the ceiling of a theatre for decades has been revealed for the first time.


Written in nail polish on a sheet of iron, the scrawl was signed by three convicts from a Stalinist camp who wanted to tell the world the building had been constructed using the 'blood and bones of prisoners' – and not by the might of Communism.

Dating to March 1954 – a year after the death of feared USSR leader Joseph Stalin – it pleads for an end to slavery, intended as a message from beyond the grave for future generations.



Beyond the grave: A haunting message written on a sheet of iron (above) by three prisoners from a Stalinist gulag has been revealed for the first time after it was discovered hidden in the bricks and mortar of a theatre



Taking a stand: The prisoners wanted to tell the world that the State Drama Theatre (above) in Nizhny Tagil was constructed using the 'blood and bones of prisoners' – and not by the might of Communism



Hidden: The letter, written in nail polish, was unearthed in the ceiling (above) during renovation of the theatre

Found buried in the ceiling of the State Drama Theatre in Nizhny Tagil, in the Urals region of Russia, it was discovered during renovation work in 2005 but kept secret.

Now the words of the men whose sacrifice helped build the impressive structure have finally been revealed, it was reported by The Siberian Times.

RELATED ARTICLES

• Previous

• 1

• Next

• Ukraine pushes back largest Russian attack in months as... Drugged, bare feet beaten by cable and kidneys shot with a...

Share this article

Share

In a somewhat poetic, but plaintive manner it reads: 'This message was immured on 15 March 1954.

'There were no cheers from the crowds and no orchestra as it was happening.

'But it will tell our descendants that this theatre was built not with the forces of Komsomol (Young Communist) brigades – as they will be claiming – but on the blood and bones of prisoners, the slaves of the 20th century.

'Hello, future generation! And may your era have no slavery and no humiliation of man by man.

'Cheers from us, prisoners IL Kozhin, PG Sharipov, UN Nigmatulin.'



'May your era have no slavery and no humiliation of man by man': Dating to March 1954 – a year after the death of feared USSR leader Joseph Stalin – the letter was written during construction of the theatre (above)



Holding more secrets? There is mounting speculation that many more illicit notes of correspondence may be entombed within the walls and ceilings waiting to be discovered

'NO HUMILIATION FOR MAN': THE PRISONERS' LETTER IN FULL

'This message was immured on 15 March 1954.

'There were no cheers from the crowds and no orchestra as it was happening.

'But it will tell our descendants that this theatre was built not with the forces of Komsomol (Young Communist) brigades – as they will be claiming – but on the blood and bones of prisoners, the slaves of the 20th century.

'Hello, future generation! And may your era have no slavery and no humiliation of man by man.

'Cheers from us, prisoners IL Kozhin, PG Sharipov, UN Nigmatulin.'

No further information is known about the men or, indeed, their fate following their time spent working on the theatre.

They would have known that penning such a missive criticising the authorities would have cost them their lives had it been discovered.

The hand-written note was penned after Stalin had died, but before reforms of the prison system in the Soviet Union had taken effect.

It is likely they were inmates from the nearby gulag TagilLag, which was also known as the Tagil Corrective Labour Camp.

Tens of thousands of people, including Russian-Germans, were forcibly conscripted into these Stalinist death camps and sentenced to hard labour, including work on building the State Drama Theatre.

Facing barbaric and inhumane conditions, freezing cold temperatures and a lack of food, in addition to the physical work, the vast majority died within the gulag.

According to the theatre's website the note was 'discovered accidentally during a renovation.'

It adds: 'This letter lay for half a century, immured inside the second floor ceiling above an alcove.

'Locals knew that TagilLag prisoner labour was used for the hardest parts of construction of the theatre.

'Old-timers say that prisoners were brought in carts at dawn and taken back towards village of Kirpishniy and others at dusk.

'Some brave locals threw sacks with bread and potato across a fence surrounding the building site.'



Horrific conditions: It is likely the prisoners were inmates from the nearby gulag TagilLag (seen, above, in 1940), which was also known as the Tagil Corrective Labour Camp. Facing barbaric and inhumane conditions, freezing temperatures and a lack of food, the vast majority died within the gulag

And there is mounting speculation that many more illicit notes of correspondence may be entombed within the walls and ceilings waiting to be discovered.

Lev Samuilovich Libenshtein, who oversaw construction works at Theatre Square, said he knows other prisoners who hid bottles containing letters under one of the pillars.

'No-one knows what is written there,' he said.

With a population of about 360,000 people, Nizhny Tagil is located about 16 miles east of the 'border' between Europe and Asia.

It has an industrial history based around cast-iron works and the development of copper, gold and platinum, and there are rumours that some Tagil metal was used in the construction of the Statue of Liberty in New York.

But it is also a culturally-important city in the Urals region, with three professional theatres and a College of Arts that produces a steady flow of talented actors and actresses.

Read more:

• Haunting message penned in nail polish from Soviet 'slaves' found buried in Urals theatre





Read more: http://www.dailymail.co.uk/news/article-3110866/This-theatre-built-blood-bones-prisoners-Haunting-message-painted-metal-sheet-ceiling-Soviet-era-building-hopes-finds-lives-world-no-slavery.html#ixzz3jX7Rkm4d

Follow us: @MailOnline on Twitter
DailyMail on Facebook


Ο Χριστιανισμός διδάσκει το εθελόδουλον.


  
"Όποιος αγαπάει πολύ,
 δίνει τον εαυτό του!"
Δεν μας είπε σε ποιόν όμως.
Στους εκπροσώπους του Θεού των;
Στους ίδιους δηλαδή;

Για να δούμε τι λένε οι ίδιοι γι΄ αυτόν στον «Βίο του Αγίου» :


«Φύλαγε πρόβατα στο βουνό και είχε παρακολουθήσει μόνο την πρώτη τάξη του δημοτικού».

Άρα ήτο παντελώς αγράμματος.

«Εργάστηκε δύο τρία χρόνια σ ἕνα κατάστημα. Μετά πήγε στον Πειραιά, όπου δούλεψε δύο χρόνια στο παντοπωλείο ενός συγγενούς.

Στα δώδεκά του χρόνια έφυγε κρυφά για το Άγιον Όρος».

Ούτε να δουλέψει ήθελε.

«Αφοσιώθηκε στους δύο Γέροντες, που κατά κοινή ομολογία ήταν ιδιαίτερα αυστηροί, με μεγάλη αγάπη και με πνεύμα απόλυτης υπακοής».

Τι σημαίνει «ήταν ιδιαίτερα αυστηροί»; Τον έδερναν;

«πνεύμα απόλυτης υπακοής» Δηλαδή δεν ήτο πλέον άνθρωπος , αλλά σκλάβος.

«Στα είκοσι δύο του έγινε πνευματικός-εξομολόγος και λίγο αργότερα αρχιμανδρίτης. Για ένα διάστημα εργάστηκε ως εφημέριος στους Τσακαίους, χωριό της Εύβοιας».

Εργάστηκε; Πως δηλαδή εργάστηκε; Έσκαβε; Πότιζε; Φύλαγε τα πρόβατα;

πνευματικός-εξομολόγος: Βρήκε σοβαρή δουλειά. Η πλήρης αντιστροφή της έννοιας του πνευματικού ανθρώπου.

«Το 1940 μ.Χ., παραμονές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Γέροντας Πορφύριος εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου ανέλαβε καθήκοντα εφημερίου και πνευματικού στην Πολυκλινική Αθηνών».

Στον πόλεμο δεν πήγε. Το νόμιμο είναι και ηθικό.

«εξασκούσε το πλούσιο πνευματικό του έργο».

Μαθηματικά; Φυσική; Χημεία;



Περισσότερα εγκεφαλικά στον Βίο του Αγίου :

Βίος Αγίου

Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης ο διορατικός και θαυματουργός

Ημερομηνία εορτής:
 02/12/2015

Τύπος εορτής:
 Σταθερή.
Εορτάζει στις 2 Δεκεμβρίου εκάστου έτους.

Άγιοι που εορτάζουν: Οσιος Πορφυριος Ο Καυσοκαλυβιτης Ο Διορατικος Και Θαυματουργος (1906 - 1991)


Βιογραφία
Ο όσιος Γέρων Πορφύριος, κατά κόσμον Ευάγγελος Μπαϊρακτάρης, γεννήθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 1906 μ.Χ., στην Εύβοια, στο χωριό Άγιος Ιωάννης της επαρχίας Καρυστίας. Οι γονείς του, Λεωνίδας Μπαϊρακτάρης και Ελένη, το γένος Αντωνίου Λάμπρου, ήταν ευσεβείς και φιλόθεοι άνθρωποι. Ο πατέρας του, μάλιστα, ήταν ψάλτης στο χωριό και είχε γνωρίσει προσωπικά τον Άγιο Νεκτάριο. Η οικογένειά του ήταν πολυμελής και οι γονείς, φτωχοί γεωργοί, δυσκολεύονταν να τη συντηρήσουν. Γι’ αυτό ο πατέρας υποχρεώθηκε να φύγει στην Αμερική, όπου δούλεψε στην κατασκευή της διώρυγας του Παναμά.

Ο μικρός Ευάγγελος ήταν το τέταρτο παιδί της οικογένειας. Φύλαγε πρόβατα στο βουνό και είχε παρακολουθήσει μόνο την πρώτη τάξη του δημοτικού, όταν αναγκάστηκε και αυτός λόγω της μεγάλης φτώχειας να πάει στη Χαλκίδα για να δουλέψει. Ήταν μόλις επτά χρονών. Εργάστηκε δύο τρία χρόνια σ ἕνα κατάστημα. Μετά πήγε στον Πειραιά, όπου δούλεψε δύο χρόνια στο παντοπωλείο ενός συγγενούς.

Στα δώδεκά του χρόνια έφυγε κρυφά για το Άγιον Όρος, με τον πόθο να μιμηθεί τον Άγιο Ιωάννη τον Καλυβίτη, τον οποίο είχε ιδιαίτερα αγαπήσει, όταν παλαιότερα είχε διαβάσει το βίο του. Η χάρις του Θεού τον οδήγησε στην καλύβη του Αγίου Γεωργίου Καυσοκαλυβίων και στην υποταγή δύο Γερόντων, του Παντελεήμονος, ο οποίος ήταν και πνευματικός, και του Ιωαννικίου, αδελφών κατά σάρκα. Αφοσιώθηκε στους δύο Γέροντες, που κατά κοινή ομολογία ήταν ιδιαίτερα αυστηροί, με μεγάλη αγάπη και με πνεύμα απόλυτης υπακοής.

Έγινε μοναχός σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών και πήρε το όνομα Νικήτας. Μετά από δύο χρόνια έγινε μεγαλόσχημος. Λίγο αργότερα ο Θεός του δώρισε το διορατικό χάρισμα.

Στα δεκαεννέα του χρόνια ο Γέροντας αρρώστησε πολύ σοβαρά, γεγονός που τον ανάγκασε να εγκαταλείψει οριστικά το Άγιον Όρος. Επέστρεψε τότε στην Εύβοια, όπου εγκαταβίωσε στη Μονή του Αγίου Χαραλάμπους Λευκών. Ένα χρόνο αργότερα, το έτος 1926 μ.Χ., σε ηλικία είκοσι ετών, χειροτονήθηκε ιερέας στον Άγιο Χαράλαμπο Κύμης από τον Πορφύριο Γ’ , Αρχιεπίσκοπο Σινά, ο οποίος του έδωσε το όνομα Πορφύριος. Στα είκοσι δύο του έγινε πνευματικός-εξομολόγος και λίγο αργότερα αρχιμανδρίτης. Για ένα διάστημα εργάστηκε ως εφημέριος στους Τσακαίους, χωριό της Εύβοιας.

Στην Εύβοια, στην Ιερά Μονή Αγίου Χαραλάμπους, έζησε δώδεκα χρόνια, διακονώντας τους ανθρώπους ως πνευματικός και εξολόγος, και τρία χρόνια στην Άνω Βάθεια, στην εγκαταλελειμμένη Μονή του Αγίου Νικολάου.

Το 1940 μ.Χ., παραμονές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Γέροντας Πορφύριος εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου ανέλαβε καθήκοντα εφημερίου και πνευματικού στην Πολυκλινική Αθηνών. Όπως ο ίδιος έλεγε, έζησε εκεί τριάντα τρία χρόνια σαν μία μέρα, ασκώντας ακαταπόνητα το πνευματικό έργο και ανακουφίζοντας τον πόνο και την ασθένεια των ανθρώπων.

Από το 1955 μ.Χ. είχε εγκατασταθεί στα Καλλίσια, όπου είχε μισθώσει από την Ιερά Μονή Πεντέλης το εκεί ευρισκόμενο μονύδριο του Αγίου Νικολάου με την αγροτική περιοχή που το περιέβαλλε, την οποία καλλιεργούσε με μεγάλη επιμέλεια. Εδώ, παράλληλα εξασκούσε το πλούσιο πνευματικό του έργο.

Το καλοκαίρι του 1979 μ.Χ., εγκαταστάθηκε στο Μήλεσι με το όνειρο να χτίσει μοναστήρι. Εκεί ζούσε στην αρχή σε ένα τροχόσπιτο κάτω από ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες και μετά σε ένα απέριττο κελλάκι από τσιμεντόλιθους, όπου και υπέμενε αγόγγυστα τις πολλές δοκιμασίες της υγείας του. Το 1984 μ.Χ. μεταφέρθηκε σε κτίσμα του υπό ανέγερση μοναστηριού, για την ολοκλήρωση του οποίου ο Γέροντας, παρόλο που ήταν πολύ άρρωστος και τυφλός, εργαζόταν ακατάπαυστα και ακαταπόνητα. Με τη θεμελίωση του Καθολικού της Μονής Μεταμορφώσεως, στις 26 Φεβρουαρίου 1990 μ.Χ., αξιώθηκε να δει το όνειρό του να γίνεται πραγματικότητα.

Τα τελευταία χρόνια της επίγειας ζωής του άρχισε να προετοιμάζεται για την κοίμησή του. Επιθυμούσε να αποσυρθεί στο Άγιον Όρος, στα αγαπημένα του Καυσοκαλύβια, όπου μυστικά και αθόρυβα, όπως έζησε, θα έδιδε την ψυχή του στο Νυμφίο της. Πολλές φορές τον άκουσαν να λέει: «Επιδιώκω και τώρα που εγήρασα να πάω και να πεθάνω εκεί πάνω».

Πράγματι, τον Ιούνιο του 1991 μ.Χ., προαισθανόμενος το τέλος του, και μη θέλοντας να κηδευθεί με τιμές, αναχώρησε για το καλύβι του Αγίου Γεωργίου στα Καυσοκαλύβια του Αγίου Όρους, όπου είχε καρεί μοναχός πριν από περίπου 70 χρόνια και στις 4:31΄ το πρωί της 2ας Δεκεμβρίου 1991 μ.Χ. παρέδωσε το πνεύμα στον Κύριο, που τόσο αγάπησε στη ζωή του.

Τα τελευταία λόγια που ακούστηκαν από το στόμα του ήταν από την αρχιερατική προσευχή του Κυρίου, αυτά που τόσο αγαπούσε και πολύ συχνά επαναλάμβανε: «ἵνα ὦσιν ἓν».

Στην αγιοκατάταξη του Γέροντος Πορφυρίου προχώρησε η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου, κατά την συνεδρίαση της 27ης Νοεμβρίου 2013 μ.Χ., υπό τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο.

Τα κύρια χαρακτηριστικά του
Τα κύρια χαρακτηριστικά του Γέροντος Πορφυρίου σε όλη τη ζωή του ήταν η άκρα ταπείνωσή του, η τέλεια αγάπη του στον Χριστό και τον συνάνθρωπο, η αίσθηση του ότι ανήκει στην Εκκλησία, με μία απόλυτη υπακοή σ΄ αυτήν εν Χριστώ και με μία απόλυτη ενότητα με όλους και η βίωση της αθανασίας και της ελευθερίας από τον φόβο και την κόλαση από αυτή εδώ τη ζωή. Σ΄ αυτά πρέπει να προστεθούν η αγόγγυστη υπομονή του στους αφόρητους πόνους, η σοφή διάκρισή του, η ασύλληπτη διόρασή του, η απέραντη φιλομάθειά του, η εκπληκτική ευρύτητα των γνώσεων του που ήταν καρπός της Χάρης και δώρο Θεού και όχι αποτέλεσμα σπουδής, η ανεξάντλητη φιλοπονία και εργατικότητα του, η αδιάλειπτη ταπεινή και για τον λόγο αυτόν αποτελεσματική προσευχή του, το ακραιφνώς ορθόδοξο, αλλά όχι φανατικό φρόνημά του, οι επιτυχείς συμβουλές του, η πολυμέρεια των διδαχών του, η βαθύτατη ευλάβειά του, το ιεροπρεπέστατο των ακολουθιών που τελούσε, και η μεγάλη φροντίδα του να κρατηθεί μυστική η εκτεταμένη προσφορά του.

Τα ουσιώδη
Προσπαθώντας να εμβαθύνουμε στα ουσιώδη στοιχεία που συγκροτούσαν την προσωπικότητα του Γέροντος Πορφυρίου καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι αυτά ήταν: πρώτον, η ένταξή του στην Εκκλησία κατά έναν ουσιαστικό και όχι τυπικό τρόπο, δεύτερον, η απέραντη αγάπη του στον Χριστό και δι΄ Αυτού στον συνάνθρωπο, που συνοδευόταν από αγία ταπείνωση, τρίτον, η βίωση της εν Χριστώ μυστικής χαράς και τέταρτον η βίωση της εν Χριστώ αθανασίας.

α) Η ένταξη στην Εκκλησία
Ο Γέρων Πορφύριος έλεγε μαζί με όλους τους Αγίους ότι ο Χριστός πρέπει να είναι μέσα στην Εκκλησία. Αυτό σημαίνει ενωμένος με τον Χριστό και με όλους τους ανθρώπους του Χριστού και προπαντός με τον αρχιερέα Του, που επέχει τόπο και τύπο Χριστού. Αλλά αυτό, το να είναι κανείς μέσα στην Εκκλησία δεν είναι κάτι τυπικό. Αυτό άλλωστε πρέπει να σημαίνει η διαθήκη του, στην όποια μας εύχεται να μπούμε στην επίγεια άκτιστη Εκκλησία του Θεού, παρ΄ όλον που επιφανειακά σκεπτόμενοι θα του απαντούσαμε ότι είμαστε ήδη στην Εκκλησία, αφού είμαστε βαπτισμένοι.

Πράγματι είμεθα μέσα στην Εκκλησία, αλλά τόσο μόνο όσο είναι μέσα στην Ελλάδα ο ξένος ταξιδιώτης που πέρασε τα σύνορα της κατά ένα-δύο βήματα. Αυτός, αν και είναι στην Ελλάδα τυπικά και ουσιαστικά και μπορεί να ταξιδέψει παντού σ΄ αυτήν και να τη γνωρίσει όλη, όμως είναι σαν να μην είναι, αφού μόνο δυο βήματα πέρασε στο έδαφός της και τίποτε δεν ξέρει ακόμη από Ελλάδα. Έτσι και ο Χριστιανός που μια φορά πέρασε την πόρτα της Εκκλησίας και μπήκε μέσα σ΄ αυτήν, είναι ουσιαστικά σαν να μην μπήκε, άμα δεν προχωράει διαρκώς βαθύτατα σ΄ αυτήν μέχρι να φθάσει στον θρόνο του Θεού.

Ο Γέροντας είχε δει στην πράξη ότι η Χάρη του Θεού ενεργεί μέσα στην Εκκλησία, ότι οι πιστοί πρέπει να είναι μεταξύ τους ενωμένοι σαν ένα σώμα, το σώμα του Χριστού, ότι κανείς δεν μπορεί να σωθεί όταν ζητά μόνο την ατομική του σωτηρία, ότι η ενότητα ως αίτημα, πόθος και βίωμα του πιστού είναι βασικό στοιχείο της Εκκλησίας και προϋπόθεση της σωτηρίας και ότι η αγάπη, που ωθεί την ψυχή στην ενότητα, είναι απαραίτητη, για να μπει κανείς στην κοινότητα που συνιστά την επίγεια άκτιστη Εκκλησία και να σωθεί εκεί.

β) Η αγάπη
Η κινητήρια δύναμη για τη δημιουργία συμμέτοχων στην ύπαρξη και στη χαρά, για τη μετάδοση της ζωής, είναι η αγάπη. Αυτός που σκέπτεται ότι ο νέος άνθρωπος θα του στερήσει κάτι από την άνεσή του και τη χαρά του δεν σκέπτεται όπως ο Θεός, ο οποίος δημιούργησε το ανθρώπινο Γένος, παρ΄ όλον ότι αυτό Τον παρεπίκρανε (ανθρωποπαθώς μιλώντας). Η μόνη διάθεση, λοιπόν, που αρμόζει σε ανθρώπους πλασμένους εικόνα και καθ΄ ομοίωσιν Θεού, είναι η αγάπη, δηλαδή το άνοιγμα της καρδιάς στο άλλο πρόσωπο, στο Σύ του Θεού και στο σύ του συνανθρώπου.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους όποιους προσπαθεί η Εκκλησία να πείσει τους ανθρώπους να βαδίσουν στον σωστό δρόμο. Όμως ο βασιλικός δρόμος της ευαίσθητης, ποιητικής και ευγενικής ψυχής που σου υπεδείκνυε ο Γέρων Πορφύριος είναι ο δρόμος της αγάπης, του θείου έρωτα προς τον Ιησού Χριστό και η ανιδιοτέλεια, δηλαδή η αδιαφορία για το αν η αγάπη σου στον Χριστό συνεπάγεται χαρές ή οδύνες. Είναι δρόμος γεμάτος αρχοντιά και ανωτερότητα, χωρίς μιζέριες, υπολογισμούς και φόβους, λεβέντικος και άξιος του θείου μεγαλείου και της απόλυτης εμπιστοσύνης στη φιλική διάθεση του Χρίστου που μας αγαπά.

Αυτό συνεπάγεται και μία ωραία μεθόδευση του πνευματικού αγώνα του χριστιανού, την οποία συχνά-πυκνά και με πολλά παραδείγματα ανέπτυσσε. Ας θυμηθούμε μερικά:

- Όταν είσαι σ΄ ένα κατασκότεινο δωμάτιο, μη χτυπάς το σκοτάδι για να το διώξεις. Δεν φεύγει έτσι. Άνοιξε το παράθυρο στο φως, δηλαδή δώσου στην αγάπη του Χριστού και τότε χωρίς κόπο φεύγει το σκοτάδι.
- Όταν έρχεται ο κακός λογισμός, η μελαγχολική σκέψη, ο φόβος, ο πειρασμός να σε καταλάβει, μην πολεμάς μαζί τους να τα διώξεις. Άνοιξε τα χέρια σου στην αγάπη του Χριστού και σε παίρνει στην αγκαλιά του και χάνονται αυτά μόνα τους.
- Όταν ο κήπος της ψυχής σου είναι γεμάτος αγκάθια (πάθη), μην προσπαθείς να τα ξεριζώσεις και βρίσκεσαι διαρκώς τραυματισμένος και μολυσμένος από την ασχολία σου μαζί τους. Δώσε όλη τη δύναμη σου στα λουλούδια της ψυχής σου, πότισέ τα, και τότε τ΄ αγκάθια θα ξεραθούν μόνα τους. Και το καλύτερο λουλούδι είναι η αγάπη σου στον Χριστό. Αν ποτίσεις αυτήν και αναπτυχθεί, όλα τα αγκάθια μαραίνονται.

γ) Η χαρά
Ο Γέρων Πορφύριος αγαπούσε όλους με την αγάπη του Χριστού που είναι μοναδική για τον καθένα. Αλλά η πλούσια καρδιά του Χριστού και όσων ομοιώθηκαν μ΄ Αυτόν, μπορεί ν΄ αγαπά με μοναδικό τρόπο τον κάθε άνθρωπο, που είναι εικόνα του αγαπημένου Χριστού. Και η αγάπη αυτή ελκύει τη Θεία Χάρη, που επιπίπτει στον αγαπώντα σαν χαρά μεγάλη και ανεξάντλητη. Αυτός που αγαπά είναι χαρούμενος, γιατί η αγάπη είναι δόσιμο και το δόσιμο συνεπάγεται τη μακαριότητα, όπως είπε ο Κύριος («μακάριόν ἐστι μᾶλλον διδόναι ἢ λαμβάνειν», Πράξ. 20,35). Έτσι ζούσε ο Γέροντας στη χαρά που κανείς, ούτε οι πόνοι ούτε οι θλίψεις, δεν αφαιρεί από εκείνον που είναι δοσμένος στην αγάπη του Χριστού. Ο Γέροντας Πορφύριος, ζώντας μέσα στην αγάπη του Χριστού είχε διαπιστώσει εμπειρικά αυτό που γράφει ο Άγιος Ιωάννης ο Ευαγγελιστής: «ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τὸν φόβον» (Α’ Ίω. 4,18) και γι΄ αυτό λέει σε μια ηχογραφημένη συνομιλία του με έμφαση και με γεμάτη πραότητα βεβαιότητα «Ο φίλος, ο αδελφός (ο Χριστός)…! Πώς το φωνάζει αυτό όμως…! και πόσο…! Τί βάθος κρύβεται μέσα σ’ αυτό…! Πολύ βάθος! Δηλαδή είναι το θάρρος. Δεν θέλει τον φόβο ο Χριστός, δεν τόνε θέλει τον φόβο!»

δ) Η αθανασία
Η νίκη πάνω στον θάνατο, η αίσθηση και η βεβαιότητα της αθανασίας είναι ένα βίωμα κοινό σε όλους τους Αγίους και στον Γέροντα Πορφύριο. Λέγει στην προαναφερθείσα ηχογραφημένη συνομιλία του: «Ο άνθρωπος του Χριστού πρέπει ν΄ αγαπήσει τον Χριστό, κι όταν αγαπήσει τον Χριστό απαλλάττεται από τον διάβολο, από την κόλαση και από τον θάνατο». Δεν είναι αυτά λόγια ειπωμένα από κάποιον που συνέλαβε αυτή την αλήθεια με τη σκέψη του. Είναι λόγια βγαλμένα από ένα αληθινό προσωπικό βίωμα και γι΄ αυτό έχουν την αξία μαρτυρίας αυτόπτη μάρτυρα. Δεν αλλάζει το πράγμα από το γεγονός ότι ο Γέροντας Πορφύριος από ταπείνωση και βαθιά αίσθηση της ανθρώπινης ασθένειάς μας λέγει ότι δεν έχει φθάσει σε αυτή την κατάσταση. Μάλλον ενισχύεται η αξιοπιστία του, διότι δεν είναι πλέον ένας που νομίζει ότι έφθασε κάπου. «Δεν έχω φθάσει, αυτό ζητάω, αυτό θέλω. Και στη σιωπή μου και παντού προσπαθώ να ζήσω σ΄ αυτά. Δεν τα ζω όμως, …προσπαθώ. Δηλαδή, πως να σου πω, πως να σας πώ; Δεν έχω πάει σ΄ ένα μέρος, έτσι… ή πήγα μια φορά, το είδα, τώρα δεν είμαι εκεί, αλλά το θυμάμαι, το λαχταράω, το θέλω. Να τώρα, αυτή τη στιγμή, αύριο, μεθαύριο, κάθε στιγμή μούρχεται και το θέλω. Θέλω να πάω εκεί, το ζητάω. Δεν είμαι όμως εκεί… Ναι, αλλά ζω μέσα σ΄ αυτή την προσπάθεια…»

Βεβαιοί ο Άγιος Γρηγόριος ότι το ευρείν τον Θεόν έγκειται εις το αεί Αυτόν ζητείν. Δεν υπάρχει καλύτερη και εγκυρότερη επιβεβαίωση ότι ο Γέρων Πορφύριος βρήκε τον Θεό, και ότι ο δρόμος της αγάπης που μας υποδεικνύει είναι ο συντομότερος, ο ασφαλέστερος και ο καλύτερος για να μας βρει και μας ο Θεός και να περιμαζέψει τον καθένα μας, σαν το ένα απολωλός πρόβατο, με χαρά και με αγάπη και να μας οδηγήσει από αυτήν εδώ τη ζωή στην επίγεια άκτιστη Εκκλησία Του, που είναι χώρα αγάπης, χαράς, ειρήνης και αθανασίας.

Επιστολή Γέροντος Πορφυρίου προς τα πνευματικά του παιδιά

«Αγαπητά πνευματικά μου παιδιά.

Τώρα που ακόμα έχω τας φρένας μου σώας θέλω να σας πω μερικές συμβουλές. Από μικρό παιδί όλο στις αμαρτίες ήμουνα. Και όταν με έστελνε η μητέρα μου να φυλάξω τα ζώα στο βουνό, γιατί ο πατέρας μου, επειδή ήμασταν φτωχοί είχε πάει στην Αμερική για να εργαστεί στην διώρυγα του Παναμά, για εμάς τα παιδιά του, εκεί, που έβοσκα τα ζώα συλλαβιστά διάβαζα τον βίο του αγίου Ιωάννου του Καλλυβίτου και πάρα πολύ αγάπησα τον Άγιο Ιωάννη και έκανα πάρα πολλές προσευχές σαν μικρό παιδί που ήμουνα 12-15 χρονών δεν θυμάμαι ακριβώς καλά και θέλοντας να τον μιμηθώ με πολύ αγώνα έφυγα από τους γονείς μου κρυφά και ήλθα στα Καυσοκαλύβια του Αγίου Όρους και υποτάκτηκα σε δυο γεροντάδες αυταδέλφους τον Παντελεήμονα και τον Ιωαννίκιο. Μου έτυχε να είναι πολύ ευσεβείς και ενάρετοι και τους αγάπησα πάρα πολύ και γι’ αυτό με την ευχή τους τους έκανα άκρα υπακοή. Αυτό με βοήθησε πάρα πολύ, αισθάνθηκα και μεγάλη αγάπη και προς τον Θεό και πέρασα πάρα πολύ καλά. Αλλά, κατά παραχώρηση του Θεού, για τις αμαρτίες μου αρρώστησα πολύ και οι Γεροντάδες μου μου είπαν να πάω στους γονείς μου στο χωριό μου εις τον Άγιον Ιωάννη Ευβοίας. Και ενώ από μικρό παιδί είχα κάνει πολλές αμαρτίες όταν ξαναπήγα στον κόσμο συνέχισα τις αμαρτίες οι οποίες μέχρι και σήμερα έγιναν πάρα πολλές. Ο κόσμος όμως με πήρε από καλό και όλοι φωνάζουνε ότι είμαι άγιος. Εγώ όμως αισθάνομαι ότι είμαι ο πιο αμαρτωλός άνθρωπος του κόσμου. Όσα ενθυμόμουνα βεβαίως τα εξομολογήθηκα, αλλά γνωρίζω ότι γι αυτά που εξομολογήθηκα με συγχώρησε ο Θεός, αλλ’ όμως τώρα έχω ένα συναίσθημα ότι και τα πνευματικά μου αμαρτήματα είναι πάρα πολλά και παρακαλώ όσοι με έχετε γνωρίσει να κάνετε προσευχή για μένα διότι και εγώ όταν ζούσα πολύ ταπεινά έκανα προσευχή για σας, αλλ’ όμως τώρα που θα πάω για τον ουρανό έχω το συναίσθημα ότι ο Θεός θα μου πεί: τι θέλεις εσύ εδώ; Εγώ ένα έχω να του πω. Δεν είμαι άξιος Κύριε για εδώ, αλλ’ ότι θέλει η αγάπη σου ας κάμει για μένα. Από εκεί και πέρα δεν ξέρω τι θα γίνει. Επιθυμώ όμως να ενεργήσει η αγάπη του Θεού. Και πάντα εύχομαι τα πνευματικά μου παιδιά να αγαπήσουν το Θεό, που είναι το πάν, για να μας αξιώσει να μπούμε στην επίγειο άκτιστο εκκλησία του. Γιατί από εδώ πρέπει να αρχίσουμε. Εγώ πάντα είχα την προσπάθεια να προσεύχομαι και να διαβάζω τους Ύμνους της Εκκλησίας, την Αγία Γραφή και τους βίους των Αγίων μας και εύχομαι και εσείς να κάνετε το ίδιο. Εγώ προσπάθησα με τη χάρη του Θεού να πλησιάσω τον Θεό και εύχομαι και εσείς να κάνετε το ίδιο. Παρακαλώ όλους σας να με συγχωρέσετε για ότι σας στεναχώρησα.

Ιερομόναχος Πορφύριος
Εν Καυσοκαλυβίοις τη 4/7 Ιουνίου 1991»