NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

NOT IN THIS "NEW GREECE"  - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"
NOT IN THIS "NEW GREECE" - ΟΧΙ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ "ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ"

Sunday, February 01, 2015

The Gods Return to Olympus



Letter From Greece: The Gods Return to Olympus Volume 58 Number 1, January/February 2005
by Matthew Brunwasser

In today's Greece, worshiping Zeus is a controversial practice.
[image]Tryphon Olympios, founder of the Return of Hellenes movement, presides over a baby-naming ceremony at the foot of Mount Olympus. (© Christos Liatsis) [LARGER IMAGE]
For some modern Greeks and a growing number of foreigners, conventional ways of embracing Greece's rich past are insufficient. A perusal of Herodotus or an excursion to the Acropolis lack the personal satisfaction of participating in something larger than oneself. They want to live according to ancient ways, and to bring those ways to life through themselves.
There is no way to confirm the number of followers, but leaders of the very loosely organized movement, commonly referred to as the Hellenes or the Dodecatheon, after the 12 gods of the Greek pantheon, say there are maybe 2,000 hard-core practicing followers, and perhaps 100,000 nationwide who are open to the ideas and pursue some sort of interest. The movement has two main goals: to introduce a reformed version of ancient Greek religion, philosophy, and values to modern Greek society; and to curb the enormous power of the Greek Orthodox Christian Church. Many of the Hellenes' values are based on secular ancient Greek principles. Their mission is spread through self-published books, the Internet, and, on a more local level, discussion groups, courses in ancient Greek, and field trips to archaeological sites. Religious ceremonies and rituals are held both in groups and by individuals, at home and in public. The liturgical texts are largely based on Orphic hymns--invocations to the gods attributed to the mythical singer--and other ancient poetry. Some followers have small statues of the 12 gods on their living room shelves at home. One family allegedly has a miniature indoor temple.
But in both scholarly approach and purpose, the return of the Hellenes elicits only skepticism from scholars. "In my opinion, it is impossible for a modern society to go back to the 'ancient ways' of any kind," says Aristotelis Mentzos, an early Byzantine archaeologist at Thessaloniki University. "They sound like old well-to-do ladies musing about how much worse modern society is and how much better it used to be in the 'good old days.'"
Matthew Brunwasser is an investigative journalist based in Sofia, Bulgaria.

Τοὺς ἀπολειφθέντας οὐ στεφανοῦσιν. (Δε στεφανώνουν όσους μένουν πίσω).

Πλουτάρχου, Βίοι Παράλληλοι, Θεμιστοκλής



(2) Εὐρυβιάδου δὲ τὴν μὲν ἡγεμονίαν τῶν νεῶν ἔχοντος διὰ τὸ τῆς Σπάρτης ἀξίωμα, μαλακοῦ δὲ περὶ τὸν κίνδυνον ὄντος, αἴρειν δὲ βουλομένου καὶ πλεῖν ἐπὶ τὸν Ἰσθμόν, ὅπου καὶ τὸ πεζὸν ἤθροιστο τῶν Πελοποννησίων, ὁ Θεμιστοκλῆς ἀντέλεγεν· ὅτε καὶ τὰ μνημονευόμενα λεχθῆναί φασι. τοῦ γὰρ Εὐρυβιάδου πρὸς αὐτὸν εἰπόντος· “ὦ Θεμιστόκλεις, ἐν τοῖς ἀγῶσι τοὺς προεξανισταμένους ῥαπίζουσι,” “ναὶ,” εἶπεν ὁ Θεμιστοκλῆς, “ἀλλὰ τοὺς ἀπολειφθέντας οὐ στεφανοῦσιν.” (3) ἐπαραμένου δὲ τὴν βακτηρίαν ὡς πατάξοντος, ὁ Θεμιστοκλῆς ἔφη· “πάταξον μέν, ἄκουσον δέ.” θαυμάσαντος δὲ τὴν πρᾳότητα τοῦ Εὐρυβιάδου καὶ λέγειν κελεύσαντος, ὁ μὲν Θεμιστοκλῆς ἀνῆγεν αὐτὸν ἐπὶ τὸν λόγον. εἰπόντος δέ τινος, ὡς ἀνὴρ ἄπολις οὐκ ὀρθῶς διδάσκει τοὺς ἔχοντας ἐγκαταλιπεῖν καὶ προέσθαι τὰς πατρίδας, ὁ Θεμιστοκλῆς ἐπιστρέψας τὸν λόγον· “ἡμεῖς τοι,” (4) εἶπεν, “ὦ μοχθηρέ, τὰς μὲν οἰκίας καὶ τὰ τείχη καταλελοίπαμεν, οὐκ ἀξιοῦντες ἀψύχων ἕνεκα δουλεύειν, πόλις δ' ἡμῖν ἔστι μεγίστη τῶν Ἑλληνίδων, αἱ διακόσιαι τριήρεις, αἳ νῦν μὲν ὑμῖν παρεστᾶσι βοηθοὶ σώζεσθαι δι' αὐτῶν βουλομένοις, εἰ δ' ἄπιτε δεύτερον ἡμᾶς προδόντες, αὐτίκα πεύσεταί τις Ἑλλήνων Ἀθηναίους καὶ πόλιν ἐλευθέραν καὶ χώραν οὐ χείρονα κεκτημένους ἧς ἀπέβαλον.” (5) ταῦτα τοῦ Θεμιστοκλέους εἰπόντος ἔννοια καὶ δέος ἔσχε τὸν Εὐρυβιάδην τῶν Ἀθηναίων, μὴ σφᾶς ἀπολείποντες οἴχονται. τοῦ δ' Ἐρετριέως πειρωμένου τι λέγειν πρὸς αὐτόν, “ἦ γάρ,” ἔφη, “καὶ ὑμῖν περὶ πολέμου τίς ἐστι λόγος, οἳ καθάπερ αἱ τευθίδες μάχαιραν μὲν ἔχετε, καρδίαν δὲ οὐκ ἔχετε;”

[12] λέγεται δ' ὑπό τινων τὸν μὲν Θεμιστοκλέα περὶ τούτων ἀπὸ τοῦ καταστρώματος ἄνωθεν τῆς νεὼς διαλέγεσθαι, γλαῦκα δ' ὀφθῆναι διαπετομένην ἀπὸ δεξιᾶς τῶν νεῶν καὶ τοῖς καρχησίοις ἐπικαθίζουσαν· διὸ δὴ καὶ μάλιστα προσέθεντο τῇ γνώμῃ καὶ παρεσκευάζοντο ναυμαχήσοντες. (2) ἀλλ' ἐπεὶ τῶν πολεμίων ὅ τε στόλος τῇ Ἀττικῇ κατὰ τὸ Φαληρικὸν προσφερόμενος τοὺς πέριξ ἀπέκρυψεν αἰγιαλούς, αὐτός τε βασιλεὺς μετὰ τοῦ πεζοῦ στρατοῦ καταβὰς ἐπὶ τὴν θάλατταν ἅθρους ὤφθη, τῶν δὲ δυνάμεων ὁμοῦ γενομένων, ἐξερρύησαν οἱ τοῦ Θεμιστοκλέους λόγοι τῶν Ἑλλήνων καὶ πάλιν ἐπάπταινον οἱ Πελοποννήσιοι πρὸς τὸν Ἰσθμόν, εἴ τις ἄλλο τι λέγοι χαλεπαίνοντες, ἐδόκει δὲ τῆς νυκτὸς ἀποχωρεῖν καὶ παρηγγέλλετο πλοῦς τοῖς κυβερνήταις, (3) ἔνθα δὴ βαρέως φέρων ὁ Θεμιστοκλῆς, εἰ τὴν ἀπὸ τοῦ τόπου καὶ τῶν στενῶν προέμενοι βοήθειαν οἱ Ἕλληνες διαλυθήσονται κατὰ πόλεις, ἐβουλεύετο καὶ συνετίθει τὴν περὶ τὸν Σίκιννον πραγματείαν.

ΑΠΟΔΟΣΙΣ:

Όταν ο Ευρυβιάδης, ο οποίος είχε βέβαια την αρχηγία του στόλου λόγου του μεγάλου κύρους της Σπάρτης, ήταν όμως άτολμος στην ώρα του κινδύνου, ήθελε να αποπλεύσει στον Ισθμό, όπου είχε συγκεντρωθεί και ο πεζικός στρατός των Πελοποννησίων, ο Θεμιστοκλής έφερε αντιρρήσεις. Τότε, διηγούνται, ότι λέχτηκαν αυτά τα οποία διαφυλάσσονται ως μνημειώδη. Όταν, δηλαδή, ο Ευρυβιάδης είπε προς αυτόν: "Στους αγώνες, Θεμιστοκλή, ραπίζουν εκείνους που σηκώνονται πριν έρθει ο κατάλληλος χρόνος", ο Θεμιστοκλής απάντησε: "Ναι, αλλά δε στεφανώνουν όσους μένουν πίσω". Επειδή όμως ο Ευρυβιάδης σήκωσε το μπαστούνι του, για να τον χτυπήσει, ο Θεμιστοκλής του είπε: "Χτύπησέ με, αλλά να με ακούσεις". Ο Ευρυβιάδης θαύμασε τότε τον ήμερο χαρακτήρα του Θεμιστοκλή και τον προέτρεψε να μιλήσει, κι ο Θεμιστοκλής άρχισε να του απευθύνει το λόγο. Αλλά όταν την ώρα εκείνη τόλμησε να πει κάποιος, ότι ένας άνθρωπος, ο οποίος δεν έχει πατρίδα, δεν είναι ορθό να προτείνει σε εκείνους, οι οποίοι έχουν, να εγκαταλείψουν και να παραμελήσουν τις δικές τους πατρίδες, ο Θεμιστοκλής, αφού έστρεψε προς αυτόν το λόγο τού απάντησε: "Εμείς, άθλιε, εγκαταλείψαμε πράγματι τα σπίτια μας και τα τείχη της πόλεως, γιατί θεωρούμε ορθό να ζούμε ως δούλοι διασώζοντας τα άψυχα. Αλλά εμείς έχουμε μεγαλύτερη πόλη από όλες τις ελληνικές, αυτά δηλαδή τα διακόσια μας πολεμικά πλοία, τα οποία τώρα σας παραστέκουν ως βοηθοί, αν θέλετε να σωθείτε με τη βοήθειά τους. Αν όμως φύγετε από εδώ προδίδοντας μας για δεύτερη φορά, αμέσως θα πληροφορηθούν όλοι οι Έλληνες, ότι οι Αθηναίοι έχουν αποκτήσει άλλη ελεύθερη πόλη κι άλλη χώρα όχι λιγότερη αξιόλογη από κείνη την οποία έχασαν". Όταν είπε αυτά ο Θεμιστοκλής, ανησυχία και φόβος κατέλαβε τον Ευρυβιάδη, μήπως οι Αθηναίοι του εγκαταλείψουν και φύγουν. Και όταν ο Ερετριέας δοκίμασε να πει κάτι προς αυτόν, εκείνος απάντησε: "Έχετε πράγματι τη θρασυδειλία να πείτε κάτι για τον πόλεμο εσείς, οι οποίοι έχετε μαχαίρι, όπως τα καλαμάρια, καρδιά όμως δεν έχετε"
 
12. Μερικοί διηγούνται ότι όση ώρα ο Θεμιστοκλής συζητούσε γι' αυτά τα θέματα, πάνω από το κατάστρωμα του πλοίου φάνηκε να πετάει μια κουκουβάγια προ το δεξιό μέρος των πλοίων κα να κάθεται στα ξάρτια κάποιου πλοίου. Γι' αυτό λοιπόν προπάντων συμφώνησαν με τη γνώμη του και άρχισαν να προπαρασκευάζονται για να ναυμαχήσουν. Αλλά όταν ο στόλος των εχθρών, προσεγγίζοντας προς τις ακτές της Αττικής κατά τη μεριά του Φαλήρου, κατακάλυψε τους γύρω γιαλούς, και αυτός ο ίδιος ο βασιλιάς κατέβηκε προς τη θάλασσα με το πεζικό στρατό του και φάνηκε με όλες τις δυνάμεις του συγκεντρωμένες, οι λόγοι του Θεμιστοκλή έφυγαν από τα αυτιά των Ελλήνων και οι Πελοποννήσιοι έστρεφαν πάλι τα βλέμματά τους με φόβο προς τον Ισθμό, και το έφεραν βαριά, αν κάποιος τους πρότεινε κάτι άλλο και πήραν την απόφαση να αποχωρήσουν τη νύχτα και δόθηκε εντολή στους κυβερνήτες να ετοιμαστούν για απόπλου. Τότε, λοιπόν, ο Θεμιστοκλής έχοντας στεναχωρεθεί από τη σκέψη ότι οι Έλληνες αφήνουν την ευκαιρία να εκμεταλλευτούν τον τόπο αυτό και τα στενά και θα διαλυθούν στις πόλεις τους, σχεδίαζε και κατέστρωνε το τέχνασμα με το Σίκινο.


Friday, January 30, 2015

"Ζουν ανάμεσά μας", η Περίεργη ταινία, με το ισχυρό μήνυμα.

ΠΗΓΗ: http://vigilantcitizen.com/moviesandtv/they-live-the-weird-movie-with-a-powerful-message/

"Ζουν ανάμεσά μας", η Περίεργη ταινία, με το ισχυρό μήνυμα.
 

 Το «Ζουν ανάμεσά μας» είναι μια ταινία επιστημονικής φαντασίας από την δεκαετία του ογδόντα που εμφανίζει εξωγήινους, ένα παλαιστή του WWF και ένα σωρό γυαλιά ηλίου. Τι να μην μου αρέσει; Ενώ, εκ πρώτης όψεως, η ταινία φαίνεται να είναι ένα μάτσο ανοησίες, το «Ζουν ανάμεσά μας » επικοινωνεί πραγματικά ένα ισχυρό μήνυμα για την ελίτ και η χρήση των μέσων μαζικής ενημέρωσης για να ελέγχει τις μάζες. Είναι η ταινία που περιγράφει αυτό που λέμε Ιλλουμινάτι; Αυτό το άρθρο εξετάζει το βαθύτερο και συναρπαστικό νόημα της περίεργης ταινίας του Τζών Κάρπεντερ (John Carpenter) , «Ζουν ανάμεσά μας».

 Προσοχή:  η ταινία είναι 24 ετών.

 Βλέποντας το «Ζουν ανάμεσά μας» ζούμε μία αντικρουόμενη εμπειρία. Είναι ένας περίεργος συνδυασμός με μηνύματα που άνοίγουν τα μάτια μας, με ανιαρή δράση, ισχυρά κοινωνικά σχόλια με B-movie ειδικά εφέ του 1950 και πιασάρικη σάτιρα με περίεργες ατάκες. Συνεχώς κάνει τους θεατές να ταλαντεύονται μεταξύ του "Πω πω,  ήταν ιδιοφυΐα!» και του «Πω πω, ήταν κακής ποιότητος!", Είναι δύσκολο να αξιολογήσεις σωστά την ταινία από   κινηματογραφικό άποψη. Ωστόσο, από την άποψη του "μηνύματος" , το «Ζουν ανάμεσά μας» είναι χρυσός. Βασισμένο στο διήγημα του Ray Νέλσον “Eight O’Clock in the Morning”, η ταινία είναι μία από εκείνες τις σπάνιες ανατρεπτικές ιστορίες που αναγκάζει τους θεατές να αμφισβητήσουν τον κόσμο που ζουν και το περιβάλλον τους. Διότι, παρά το γεγονός ότι η ταινία περιγράφει μακάβριους εξωγήινους, επικοινωνεί αλήθειες για τους θεατές που αναφέρθηκε μόνο σε υπαινιγμούς στις άλλες ταινίες. Στην πραγματικότητα, όποιοι μπούν  βαθύτερα στην ιστορία, θα μπορούσαν να συνειδητοποιήσουν  ότι υπάρχει ίσως περισσότερη "επιστήμη" από ότι "φαντασία" στην ιστορία του «Ζουν ανάμεσά μας»  ... ειδικά όταν κάποιος έχει τα "γυαλιά ηλίου με τα οποία βλέπει την αλήθεια".
 Ο ήρωας της ταινίας, ενσαρκώνεται από τον παλαιστή  Rowdy Roddy Pipper, είναι ένας περιπλανόμενος   προφανώς ανώνυμος. Στη σύντομη ιστορία του βιβλίου και την περιγραφή της ταινίας, αναφέρεται ως Νάντα (Nada), που σημαίνει στα ισπανικά, «τίποτα». Ενώ αυτό  το ανώνυμο  τίποτα που είναι απένταρος και άστεγος, καταφέρνει να εκθέσει κρυφή κυριαρχία του κόσμου από τους “εξωγήινους”. Πώς το πέτυχε αυτό; Με το μόνο πράγμα που είχε ποτέ ανάγκη: την αλήθεια. Ω, και επίσης και με τα όπλα. Χρησιμοποίησε πολλά όπλα. Το πιο σημαντικό είναι,   το γεγονός ότι ο Νάντα μπήκε στον πειρασμό αρκετές φορές   να κλείσει το στόμα του σε αντάλλαγμα μία «γενναιόδωρη αποζημίωση», συνέχισε στηριζόμενος στην ακεραιότητά του και ποτέ δεν συμφώνησε να ξεπουληθεί στους εξωγήινους. Τώρα, αυτό είναι ένα μοντέλο πρότυπο. Για να το ολοκληρώσει , λέει τα πράγματα καλύτερα από ποτέ.

 "Είμαι εδώ για να σας κόψω το κώλο και να μασάω τσίχλα ... και είμαι όλος από τσίχλα".
 Οι εξωγήινοι στην ταινία έναν ευφάνταστος τρόπος για να απεικονίσουν ελίτ του κόσμου, όσους κρυφά ελέγχουν το κόσμο, αυτό που αποκαλούμε Ιλλουμινάτι; Ας επανεξετάσουμε αυτό το κλασικό έργο και να δούμε πώς περιγράφει τον κρυφό έλεγχο της ελίτ.


 Η παραδοχή
 Από την αρχή,  βλέπουμε τον Νάντα να περπατά γύρω από το Λος Άντζελες με το σακίδιο του, και η ταινία θέτει μία συγκεκριμένη διάθεση: Κάτι δεν πάει καλά. Ενώ ο Νάντα φαίνεται να είναι ένας ευτυχισμένος και τυχερός τύπος, η πόλη δεν είναι ευτυχής και δεν είναι τόσο καλή για αυτού του είδους τα παιδιά. Μάλλον το αντίθετο, υπάρχει μια αίσθηση της επικείμενης καταστροφής στον αέρα: Η φτώχεια είναι ανεξέλεγκτη, ελικόπτερα πετούν γύρω από την πόλη και κήρυκες του δρόμου μιλούν για άψυχα όντα που κυβερνούν τον κόσμο.

 "Το δηλητήριο των φιδιών είναι κάτω από τα χείλη τους. Τα στόματά τους είναι γεμάτα από πίκρα και κατάρες. Και στα μονοπάτια τους, άλλο τίποτα από καταστροφή και   δυστυχία. Και ο φόβος του Θεού δεν είναι μπροστά στα μάτια τους! Έχουν πάρει τις καρδιές και τα μυαλά των ηγετών μας. Έχουν στρατολογήσει τους πλούσιους και τους ισχυρούς, και μας έχουν τυφλώσει και δεν βλέπουμε την αλήθεια! Και ανθρώπινο πνεύμα μας είναι κατεστραμμένο. Γιατί  λατρεύουμε την απληστία; Διότι η εκτός των ορίων της όρασης μας, τρέφεται από μας, σκαρφαλωμένη στην κορυφή, από τη γέννηση μέχρι το θάνατο είναι ιδιοκτήτες μας. Οι ιδιοκτήτες μας - μας κατέχουν. Μας ελέγχουν. Είναι οι αφέντες μας. Ξυπνήστε. Είναι όλα για εμάς, όλα γύρω μας! ".

 Είναι η περιγραφή του ιεροκήρυκα για τους «αφέντες» που ισχύει για τους Ιλλουμινάτι; Πιστεύω έτσι.
 Καθώς ακολουθούμε την άσκοπη περιπλάνηση του Νάντα σε όλη την πόλη, η κάμερα συχνά εστιάζει σε ανθρώπους που ατενίζουν με άδειο βλέμμα σε τηλεοπτικές οθόνες, απερίσκεπτα να απορρόφούν τα ανούσια μηνύματα που μεταδίδουν. Κοινοί πολίτες φαίνεται να απολαμβάνουν  τις   τηλεοπτικές εκπομπές τους ... μέχρι που μια σκοτεινή οργάνωση μπαίνει στα ραδιοκύματα και μεταδίδει ανατρεπτικά μηνύματα για τους κρυμμένους κυρίαρχους του κόσμου.

 "Παρορμήσεις μας  ανακατευθύνονται. Ζούμε σε μία τεχνητά προκαλούμενη κατάσταση   συνείδησης που μοιάζει με τον ύπνο. (...) Οι φτωχοί και η κατώτερη τάξη αυξάνονται. Η φυλετική δικαιοσύνη και τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι ανύπαρκτα. Έχουν δημιουργήσει μια κατασταλτική κοινωνία, και είμαστε ακούσιοι συνένοχοι τους. Η πρόθεσή τους να κυβερνήσουν στηρίζεται στον αφανισμό της συνείδησης. Εφησυχάζουμε γιατί βρισκόμαστε σε έκσταση. Έχουμε γίνει αδιάφοροι για τους εαυτούς μας  και για τους άλλους. Είμαστε συγκεντρωμένοι μόνο στο δικό μας κέρδος. Παρακαλούμε να το κατανοήσετε. Ότι είναι ασφαλείς, εφόσον δεν έχουν ανακαλυφθεί. Αυτή είναι η κύρια μέθοδος επιβίωσής τους. Να μας κρατούν κοιμησμένους, να μας κάνουν εγωιστές, να μας κρατούν σε καταστολή. "
 Μπορεί η παραπάνω δήλωση να εφαρμοστεί στους Ιλλουμινάτι; Πιστεύω πως ναι.

 Ο μέσος πολίτης που παρακολουθεί αυτήν την πειρατική τηλεοπτική μετάδοση αισθάνεται έναν τεράστιο πονοκέφαλο - η καθαρή αλήθεια είναι πράγματι πάρα πολύ βαρειά για τους περισσότερους ανθρώπους για να την αντέξει. Ένας τέτοιος θεατής αλλάζει το κανάλι και λέει μετά ο τύπος αυτός στην τηλεόραση: «Βγάλε απ'  έξω τον κώλο σου". Ακριβώς όπως και σήμερα, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θέλουν να ακούσουν για αυτό το είδος του πράγματατος ... απλά θέλουν να πάνε πίσω στην ανόητη την τηλεθέαση τους.
 Ο Νάντα συνειδητοποιεί ότι ο ιεροκήρυκας του δρόμου και ο άνθρωπος στην τηλεόραση  συνδέονται μέσω μιας τοπικής εκκλησίας. Όταν γλιστρά μέσα στην εκκλησία, ανακαλύπτει ότι είναι στην πραγματικότητα η έδρα μιας παράνομης οργάνωσης.

 Σε έναν τοίχο στο εσωτερικό της εκκλησίας είναι γραμμένο "Αυτοί ζουν και εμείς κοιμόμαστε», μια φράση που περιγράφει τη θεμελιώδη διαφορά μεταξύ της ελίτ και των μαζών. Αυτοί που βρίσκονται στην εξουσία γνωρίζουν την αλήθεια για τον κόσμο και  έχουν τα μέσα και τη δύναμη  πραγματικά να "ζήσουν". Το υπόλοιπο του πληθυσμού είναι ναρκωμένο, και χειραγωγείται σε μια κατάσταση ζόμπι-όπως, για να είναι  εύκολα διαχειρίσιμο από τους αφέντες. Η άγνοια των μαζών ισούται με μια κατάσταση ατελείωτου ύπνου.
 Ο Νάντα μαθαίνει ότι η αντάρτικη οργάνωση προσπαθεί να προσλάβει ανθρώπους για να ανατρέψει τους κυβερνήτες. Ωστόσο, λίγες μέρες αργότερα, ο Νάντα ανακαλύπτει τι συμβαίνει σε όσους συνωμοτούν ενάντια στην εξουσία.


 Ελικόπτερα, μπουλντόζες και η αστυνομία επεμβαίνει στις ταραχές με επιδρομή ,  με στόχο να καταστρέψουν τα πάντα στην χώρα και να συλλάβουν βίαια τα μέλη της παράνομης οργάνωσης. Έτσι η ελίτ ανταποκρίνεται στις αντίθετες απόψεις.
 Μετά την βίαιη αστυνομική καταστολή, ο Νάντα αρχίζει να συνειδητοποιεί ότι κάτι δεν πάει καλά στην Αμερική. Ο αμέριμνος  Νάντα που πίστευε πως εργάζεται σκληρά και σύμφωνα με τους κανόνες, αρχίζει να πιστεύει ότι κάτι δεν πάει καλά εδώ.

 Αποφασισμένος να μάθει περισσότερα, ο Νάντα εισέρχεται εκ νέου στην εκκλησία και βρίσκει μερικά ενδιαφέροντα πράγματα.

 Η αστυνομία εξαφανίζει το "Αυτοί ζουν και εμείς κοιμόμαστε». Προφανώς, "αυτοί" δεν θέλουν αυτό το μήνυμα να γίνει γνωστό.
 Το πιο σημαντικό, ο Νάντα ανακαλύπτει ένα κουτί γεμάτο γυαλιά ηλίου που του επιτρέπει να δει τον κόσμο όπως είναι. Ένα πρόσθετο μπόνους: Δείχνουν  επίσης αρκετά μοντέρνα.


 Βλέποντας την αλήθεια

 Ενώ τα γυαλιά ηλίου που βρέθηκαν από τον Νάντα φαίνονται να είναι άχρηστα, στην πραγματικότητα δίνουν  το μεγαλύτερο δώρο απ ' όλα: η αλήθεια. Όταν Νάντα βάζει για πρώτη φορά τα γυαλιά ηλίου, η εμπειρία είναι συγκλονιστική.
  Όταν φορά τα  γυαλιά ηλίου, ο Νάντα βλέπει μέσα από τον καπνό και τους καθρέφτες που προβάλλουν η διαφήμιση και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Βλέπει μόνο τον πυρήνα του μηνύματός τους και τον μόνο λόγος για τον οποίο υπάρχουν.
 Δεν έχει σημασία ποιο περιοδικό ο Νάντα ανοίγει. Βλέπει τα ίδια υποσυνείδητα μηνύματα, κάτι που λέει πολλά για την πραγματική λειτουργία των  περιοδικών της «διασημότητας» και «της μόδας». Παρά το γεγονός ότι είναι όλα διαφορετικά, όλα τελικά εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό: Να ενισχύσουν τα μηνύματα από την ελίτ στις μάζες.
 Ο Νάντα κατανοεί επίσης γρήγορα την αλήθεια για τα χρήματα.


 “In God We Trust”? ("Έχουμε εμπιστοσύνη στο Θεό";)
 Η πιο συγκλονιστική ανακάλυψη του Νάντα αφορά τους ανθρώπους γύρω του.

 Μερικοί άνθρωποι δεν είναι άνθρωποι. Είναι από μια άλλη φυλή που έχει διεισδύσει κοινωνία.
 Ο Νάντα συνειδητοποιεί ότι είναι παντού και ότι κατέχουν θέσεις εξουσίας, όπως αυτός ο πολιτικός που δίνει μία τυπική «πολιτική» ομιλία στην τηλεόραση. Είναι αυτός ένας τρόπος για να αναδείξετε το Ιλλουμινάτι;
 Μετά την ανακάλυψη αυτής της αλήθειας, ο Νάντα  τσαντίζεται. ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ τσαντίζεται. Πώς αντιδρά στην κατάσταση; Δεν πάει στο σπίτι για να γράψει ένα ποίημα γι' αυτό. Όχι, αρπάζει  ένα όπλο και αρχίζει να πυροβολεί τους εξωγήινους.
 Όταν οι εξωγήινοι συνειδητοποιούν ότι ο Νάντα μπορεί να δει μέσα από την μεταμφίεση τους,  ενημερώνουν αμέσως τις αρχές λέγοντας ότι «έχω εδώ έναν που μπορεί να δει". Να είσαι σε θέση να «δείς» αυτό  προφανώς δεν αρέσει   στους εξωγήινους - δεν τους αρέσει να εκτεθούν. Ο Νάντα γρήγορα γίνεται ένας κοινωνικός παρίας και οι εξωγήινοι ξεκινούν να τον πολιορκούν . Αντιμέτωπος με αυτή την κατάσταση, ο Νάντα λέει τα διαχρονικά λόγια: «Δεν μου αρέσει αυτό καθόλου".

 Πολλοί εξωγήινοι αποτελούν μέρος της αστυνομικής δύναμης καθώς αποκλειστικός σκοπός τους είναι να εξασφαλίσουν ότι ο νόμος των εξωγήινων δεν θα διαταραχθεί. Οι περισσότεροι αστυνομικοί είναι όμως κοινοί άνθρωποι  και απλώς ακολουθούν τις εντολές, γιατί αυτή είναι η δουλειά τους ... μοιάζουν λίγο σαν τους πραγματικούς αστυνομικούς που κάνουν το έργο των Ιλλουμινάτι.
Ο Νάντα και ο καθένας στην πόλη βρίσκονται υπό συνεχή παρακολούθηση από ιπτάμενες κάμερες παρακολούθησης που είναι παραδόξως παρόμοιες με τα νέα τηλεκατευθυνόμενα αεροσκάφη που εμφανίζονται σήμερα σε όλο τον κόσμο.


 Οι ιπτάμενες κάμερες παρακολούθησης θεωρήθηκαν επιστημονική φαντασία το 1988. Είναι όμως η πραγματικότητα σήμερα.
 Μια πραγματική, σύγχρονη μη επανδρωμένη κάμερα  με μια βιντεοκάμερα.
 Η έννοια των γυαλιών ηλίου που βλέπουν την αλήθεια  , είναι ένας ενδιαφέρων τρόπος για να τονίσει ο δημιουργός τη σημασία της γνώσης της παγκόσμιας τάξης. Δύο άνθρωποι μπορούν να κοιτάζουν το ίδιο ακριβώς πράγμα και να  αντιληφθούν δύο πολύ διαφορετικές πραγματικότητες, ανάλογα με το επίπεδο της ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης που διαθέτει κάθε άτομο. Τα γυαλιά ηλίου του Νάντα μπορεί να αντιπροσωπεύουν τη γνώση της αλήθειας ενός ατόμου, η οποία επιτρέπει μια σαφή αντίληψη της πραγματικότητας.
 Ψάχνοντας για τους άλλους που γνωρίζουν την αλήθεια.
 Μετά την εκμάθηση της συγκλονιστικής αλήθειας για τον κόσμο, ο Νάντα αισθάνεται την ανάγκη να μοιραστεί αυτή τη ζωτικής σημασίας πληροφορία με τον φίλο του Frank Armitage. Ο Νάντα όμως γρήγορα συνειδητοποιεί πως μερικοί άνθρωποι δεν θέλουν να ακούσουν γι 'αυτό. Στην πραγματικότητα, πολλοί πραγματικά θυμώνουν και προσβάλονται από την απλή αναφορά σε κάτι που παραπέμπει σε αυτό. Όταν ο Νάντα ζητά από τον Φρανκ να βάλει τα γυαλιά ηλίου , ώστε να μπορεί να δει ό, τι βλέπει, ο Φρανκ, αρνείται σταθερά και τον αποκαλεί ένα "τρελό  ...". Ο Νάντα απαντά με μια άλλη κλασική απάντηση "Ή βάζεις αυτά τα γυαλιά ηλίου ή αρχίζεις να τρώς αυτόν τον κάδο σκουπιδιών".
 Στη συνέχεια ακολουθεί μία από τις μεγαλύτερες  σκηνές πάλης που έχω ποτέ δει (οκτώ λεπτά με γροθιές και κλοτσιές), μια σκηνή τόσο μακρόσυρτη που γίνεται εντελώς παράλογη, ακόμη και κωμική. Ενώ η σκηνή ίσως φαίνεται γελοία, λέει κάτι για τη δυσκολία που έχει   κανείς να πείσει, τον άνθρωποι με μέσο όρο και τα τον ξυπνήσει από την άγνοιά τους.

 Ο Φρανκ βλέπει επιτέλους την αλήθεια. Χρειάστηκε απλά να κολλήσει τα γυαλιά ηλίου στο πρόσωπό του παρά τη θέλησή του και να τον αναγκάσει να κοιτάξει γύρω του. Ναι, το να πείσεις τους άλλους ανθρώπους για την αλήθεια  μπορεί να είναι ένα πολύ δύσκολο έργο.
 Χρειάζεται πολλή προσπάθεια από την πλευρά του Νάντα, αλλά ο Φρανκ βλέπει επιτέλους τους εξωγήινους να ελέγχουν τον κόσμο. Τα δύο φιλαράκια καλούνται στη συνέχεια σε μια μυστική συνάντηση της υπόγειας οργάνωσης που προσπαθεί να απαλλάξει τη γη από τους εξωγήινους.


 Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, δίνονται στον Νάντα και τον Φρανκ,   φακοί επαφής της αλήθειας. Τα γυαλιά ηλίου που έδωσαν στους αναζητητές της αλήθειας  ένα δυσάρεστο πονοκέφαλο. Όταν εκτεθεί κανείς για πρώτη φορά την αλήθεια, η προσαρμογή στη νέα πραγματικότητα μπορεί πράγματι να είναι δύσκολη, ακόμη και επίπονη. Ωστόσο, μετά από λίγο, γίνεται μέρος του ατόμου. Σαν να φοράει φακούς επαφής.
 Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, ο Νάντα και ο Φρανκ μαθαίνουν ότι οι άνθρωποι στρατολογούνται από τους εξωγήινους με αντάλλαγμα τον πλούτο και τη δύναμη. Καθώς ο  ηγέτης της υπόγειας οργάνωσης λέει: «Οι περισσότεροι από εμάς μόλις ξεπουληθήκαμε". Είναι μάλλον εύκολο να γίνει μια συσχέτιση μεταξύ των ταινιών και των πραγματικών πολιτικών και διασημοτήτων που έχουμε δει, που εύκολα ξεπουλιούνται στους Ιλλουμινάτι, σε αντάλλαγμα τον πλούτο, τη δύναμη και διασημότητα.

 Η συνάντηση δεν κράτησε πολύ, καθώς, η αστυνομία εισέβαλε στον τόπο και να αρχίσει τα γυρίσματα όλοι εκεί. Έχουν χαρακτηριστεί ως "τρομοκρατική οργάνωση" από την ελίτ. Ο Νάντα και ο Φρανκ καταφέρνουν να ξεφύγουν και κατά λάθος να βρεθούν πίσω από τις εχθρικές γραμμές, στην υπόγεια βάση του αλλοδαπού.

 Πίσω από τις γραμμές του εχθρού
 Ενώ εξερευνούσαν την υπόγεια βάση των εξωγήινων, ο Νάντα και ο Φρανκ βρέθηκαν σε μία ομάδα που δημιουργήθηκε από τους εξωγήινους για τους ανθρώπους συνεργάτες τους για να τους ευχαριστήσουν για την «συνεργασία» τους. Αν και οι άνθρωποι δεν πρόκειται ποτέ να θεωρηθούν  ίσοι με τους εξωγήινους, όσοι εξαγοράζονται αποκτούν χρηματικά οφέλη ... μοιάζει πολύ με εκείνους που δεν είναι μέρος της σημερινής ελίτ που, ωστόσο, ξεπουλούνται να προωθήσουν τη νέα  Παγκόσμια Ατζέντα της Παγκόσμιας Τάξης της ελίτ.

 "Οι εκτιμήσεις μας δείχνουν ότι μέχρι το έτος 2025, όχι μόνο η Αμερική, αλλά και ολόκληρος ο πλανήτης θα είναι υπό την προστασία και την κυριαρχία της συμμαχίας αυτής της δύναμης. Τα κέρδη ήταν σημαντικά, τόσο για τους εαυτούς μας όσο και για εσάς, την ανθρώπινη ελίτ της εξουσίας. "
 Ο Frank και ο Νάντα, στη συνέχεια, ανακάλυψαν την πηγή των σημάτων πλύσης εγκεφάλου των εξωγήινων: ένα τηλεοπτικό στούντιο. Οι εξωγήινοι χρησιμοποιούν το δίκτυο για τη μετάδοση υπνωτικών και υποσυνείδητων μηνυμάτων για τους ανθρώπους, που τους τυφλώνει από την αλήθεια σχετικά με τους κυβερνήτες τους και τον κόσμο.

Το μήνυμα που κοινοποιείται εδώ: Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι το αγαπημένο εργαλείο της ελίτ που διαπαιδαγωγούν τις μάζες και τους κρατούν στη δουλεία.
 Ο τηλεοπτικός σταθμός «Cable 54» χρησιμοποιείται από τους εξωγήινους για να υπνωτίζουν ανθρώπους. Είναι αυτό επιστημονικής φαντασίας; Ίσως.
 Ο Νάντα συνειδητοποιεί ότι ο μόνος τρόπος για να σώσει την ανθρωπότητα από τις παγιδεύσεις των εξωγήινων, είναι να πάει στην οροφή του κτιρίου του τηλεοπτικού σταθμού και να ρίξει κάτω τον  πομπό των υποσυνείδητων μηνυμάτων, που μεταμφιέζεται ως ένα δορυφορικό πιάτο. Πράγματι, χωρίς να ελέγχονται από τις ελίτ τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, ιδεολογικά οι μάζες, θα είναι πολύ πιο δύσκολο. Έτσι ο Νάντα και ο Φρανκ ξεκίνησαν το δρόμο τους προς την οροφή, και δεν είναι εύκολο έργο.

 Η Παραπληροφόρηση 
 Ενώ αυτή η κυρία φάνηκε να είναι καλή στην αρχή, προσπάθησε να παραπλανήσει, να εξαπατήσει και να σκοτώσει ακόμη τον Nada κατά τη διάρκεια της αναζήτησής του. Εκείνη καταλήγει να πυροβολήσει τον  φίλο του Φρανκ στο κεφάλι.
Ο Νάντα συναντήθηκε με την Holly Thomspon, ένα στέλεχος του καλωδιακού δικτύου 54, κατά την έναρξη της άγριας έξαλλης συμπεριφοράς του. Ενώ ο Νάντα φαίνεται να είναι κάπως ερωτευμένος μαζί της, αυτή φέρνει πάντα    προβλήματα. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης "τρομοκρατική οργάνωση", Χόλι διεισδύσει την ομάδα, θέτοντας ως συμπαθών και υποστηρίζοντας ότι το καλωδιακό 54 "ήταν καθαρό» και δεν ήταν η πηγή του σήματος των  εξωγήινων», κάτι που ήταν ψευδές και παραπλανητικό. Σήμερα, η παραπληροφόρηση χρησιμοποιείται ευρέως από την ελίτ για να μπερδέψουν και να παραπλανήσουν όσους προσπαθούν να ανακαλύψουν την αλήθεια για τον κόσμο.

 Κατά τη διάρκεια της επίθεσης του Νάντα προς την οροφή του κτιρίου του δικτύου, η Holly εμφανίζεται ξανά, υποστηρίζοντας ότι θέλει να τον βοηθήσει. Ωστόσο, αυτή   απλά προσπαθεί να τον σκοτώσει πριν επιτύχει η  αποστολή του. Είναι, επομένως, ένας άλλος άνθρωπος που ξεπουλήθηκε   στους και χρησιμοποιείται για να αποτρέψει τους μη κατεστραμμένους ανθρώπους που προσπαθούν να απελευθερώσουν τον εαυτό τους και τους άλλους.

Νικώντας τους εξωγήινους.
 Εδώ είναι η μεγαλύτερη επιτυχία σε όλα αυτά: Ο Νάντα καταφέρνει να ρίξει τον πομπό των εξωγήινων και σώζει την ανθρωπότητα. Αυτή η ηρωική κίνηση όμως τον   σκοτώνει, ωστόσο, καθώς ένας αστυνομικός μέσα από ένα ελικόπτερο τον πυροβολεί και τον σκοτώνει. Ως εκ τούτου, ο Nada γίνεται η πεμπτουσία του ήρωα. Θυσίασε τη ζωή του για το καλό της ανθρωπότητας και γίνεται μάρτυρας για την ανθρώπινη ελευθερία από τους άψυχους άρχοντες.

 Ακόμα κι αν κοστίσει τη ζωή του, ο Νάντα εμφανώς δεν μετανιώνει για την αποκάλυψη των εξωγήινων στον κόσμο. Με τις τελευταίες του  δυνάμεις, ο Νάντα δίνει στους αλλοδαπούς ένα μοναδικά ανθρώπινο αποχαιρετιστήριο δώρο: το μεσαίο του δάχτυλο.
 Μόλις το δορυφορικό πιάτο των εξωγήινων πέφτει κάτω, οι μάζες είναι πλέον σε θέση να δουν τον κόσμο όπως είναι: τα άσχημα πρόσωπα των αλλοδαπών εκτίθενται στον κόσμο.


 Τηλεθεατές σε όλο τον κόσμο συνειδητοποιούν τώρα ότι όσοι λένε τις ειδήσεις  καθημερινά, ήταν επίσης εκείνοι που τους ελέγχουν.
 

 Σε Συμπέρασμα
Το  "Ζουν ανάμεσά μας" συνήθως περιγράφεται ως «μια ταινία επιστημονικής φαντασίας που επικρίνει την καταναλωτική κουλτούρα», το πεδίο εφαρμογής του μηνύματός της πηγαίνει πραγματικά πολύ πιο πέρα από το συνηθισμένο σλόγκαν "ο καταναλωτισμός είναι κακός"  . Το  "Ζουν ανάμεσά μας"  μπορεί πράγματι να ερμηνευθεί ως μια πραγματεία για την ενδελεχή και συστηματική προετοιμασία της ανθρώπινης εμπειρίας, προκειμένου για μία κρυφή ελίτ να κρατά συγκεκαλυμμένα τον έλεγχο, το χειρισμό και την αξιοποίηση των μαζών. Στην ταινία, οι κυβερνήτες παρουσιάζονται ως μια εντελώς διαφορετική φυλή που αντιλαμβάνονται τους ανθρώπους ως κατώτερους - κάτι που μπορεί εύκολα να συσχετιστεί με την στάση τους σχετικά με τις γραμμές αίματος των Ιλλουμινάτι. Η παρουσία αυτών των ισχυρών μηνυμάτων στην ταινία είναι ένας από τους λόγους που έκανε το "Ζουν ανάμεσά μας"  μία  λατρεμένη κλασική ταινία, παρά το γεγονός ότι φιλτραρίστηκε από τους κριτικούς του κινηματογράφου. Καθώς τα χρόνια περνούν, το μήνυμα της ταινίας έχει ολοένα και μεγαλύτερη σημασία ... και τρομακτικά ρεαλιστικό.

Sunday, January 25, 2015

Διαφέρουν οι φιλόσοφοι από τους τυχαίους ανθρώπους.



«Παρόμοια, κάποια πράγματα δεν είναι στο χέρι του ανθρώπου να αποκτήσει, ενώ η απόκτηση μόρφωσης εξαρτάται από τη δική του προαίρεση και έτσι θα φανεί αργότερα ότι ρίχνεται στις πολιτικές υποθέσεις όχι από θρασύτητα αλλά από τη μόρφωσή του. Γιατί, βέβαια, στην αγωγή διαφέρουν οι άνθρωποι από τα θηρία, οι Έλληνες από τους βαρβάρους, οι ελεύθεροι από τους δούλους και οι φιλόσοφοι από τους τυχαίους ανθρώπους».
 
Ιάμβλιχος, «Περί του Πυθαγορείου Βίου», παρ. 44, εκδόσεις Κάκτος, σειρά Προσωκρατικοί, τόμος 5ος (Πυθαγόρας 2), σελ. 119







ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ CHARLIE



ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ CHARLIE

Γιατί CHARLIE ή Σαρλώ ήταν ο δολοφόνος-δήμιος του Παρισιού που δολοφόνησε τον Λουδοβίκο τον 16ο και την σύζυγό του Μαρία Αντουανέτα. 

Αυτόν υμνούν όσοι διαδίδουν:
JE SUIS CHARLIE

A qui profite le massacre de Charlie Hebdo ?
Ποιος λοιπόν επωφελείται από την  σφαγή του Charlie Hebdo;


Because CHARLIE or Charlot was the killer-executioner of Paris that decapitated Louis the 16th and his wife Marie Antoinette.




Praising Him who spreads:

JE SUIS CHARLIE
 
 






Friday, January 23, 2015

Ο Βενιζέλος απέλυε όποιον δεν εσκέπτετο Βενιζελικά.




Ό Κων. Ζαβιτζιάνος, διαφωνήσας με τήν διχοτόμησιν τής Ελλάδος τό 1916, δέν ήκολούθησεν εις τήν Θεσσαλονίκην τόν Βενιζέλον καί δέν προσεχώρησεν εις τό κίνημα Άμύνης. Άναφέρεται ο επιστολογράφος εις τά άπομνημονεύματα του Κερκυραίου πολιτικού (άφορώντα εις τήν πε­ρίοδον 1917-1920, Β' τόμος, σελ. 13 καί επέκεινα), εις τά όποια ό συγγραφεύς ασκεί όξυτάτην κριτικήν διά τήν πολιτικήν του Έλευθ. Βενιζέλου, άλλά καί διά τήν “δίκην” καί εκτέλεσιν τών Έξ. Εις τό κεφάλαιον μέ τίτλον «Τό βενιζελικόν έσωτερικόν πρόγραμμα» ό Κ. Ζαβιτζιάνος άποκαλύπτει ότι, μετά τήν σύγκλησιν της «Βουλής τών Λαζάρων» καί τάς άλλας συνεχείς παραβιάσεις του Συντάγματος, καί αφού «έπετάχθη άπό τή μέση τό Σύνταγμα»,




Απολύονται πρώτα-πρώτα 570 περίπου ισόβιοι ή μόνιμοι δικαστικοί «διότι σύμφωνα με τον όρκον των δεν επαναστάτησαν!!» «Απελύθησαν, ώσαύτως, 6.500, περίπου, διοικητικοί υπάλληλοι. Απεβλήθησαν των τάξεων του Στρατού 2.300 περίπου αξιωματικοί. Αλλοι 600 έφεδροι άξιωματικοί έξέπεσαν έκ του βαθμού των τήν τάξιν του απλού στρατιώτου. Άπεβλήθησαν, έπίσης, 3.000 περίπου άξιωματικοί καί όπλίται τής Χωροφυλακής καί έκ τοϋ Πολεμι­κού Ναυτικού 300 περίπου άξιωματικοί. Άλλοι 150 άξιωματικοί, μετά τήν άποβολήν των έκ του σώματος, έφυλακίσθησαν καί 430 έξετοπίσθησαν εις διαφόρους νήσους. Χιλιάδες οικογενειών έρρίπτοντο εις τούς δρόμους, μαστιζόμενοι ύπό βαθείας πενίας, κατά τό πλείστον, διότι δεν έσκέπτοντο βενιζελικά. Είς τόν κατάλογον αύτόν μπορούν νά προστεθούν καί όσαι απολύσεις έγένοντο υπαλλήλων αντιβενιζελικών, εργαζομένων είς διαφόρους ιδιωτικάς έπιχειρήσεις, συμβούλια κ.λπ., οι οποίοι άπελύθησαν κατόπιν κυβερνητικής έπεμβάσεως».


 

Εγώ προεκάλεσα τόν διχασμόν.



«Έγώ ύπήρξα ό αίτιος διότι έδιχάσθη ό ελληνικός λαός κατά τόν Μέγαν Πόλεμον. Έγώ, καλώς ή κακώς, είμαι εκείνος, ό όποιος προεκάλεσε τόν διχασμόν...»




Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος
(Δήλωσή του στή Βουλή, 17-12-1929)


 

Ο ζηλόφθων και παράφρων Βενιζέλος

 
«Ό Βενιζέλος ήταν γεμάτος από ιδέες αστραφτερές, ζευγαρωμένες όμως μέ ζηλοφθονία, πού άγγιζε τά όρια της παραφροσύνης, όταν κάποιος τρίτος επιθυμούσε νά πιστωθεί καί αύτός μερίδιο της λαϊκής ανα­γνώρισης. Γι’ αύτό τό λόγο άπέπεμπε όποιοδήποτε ύπουργό του, ό όποιος ήθελε νά έχει δικές του ιδέες.Ήταν γεννημένος ραδιούργος καί δημιουργούσε την εντύπωση ότι προτιμούσε νά εκπληρώνει τίς επιδιώξεις του μέ ελιγμούς καί όχι μέ τόν εύθύ τρόπο πού μεταχειριζόταν πάντοτε ό βασιλιάς του...Μία πρόσθετη άδυναμία του ηταν ή άπόλυτη περιφρόνησή του πρός τήν ορθοφροσύνη -γιά όλα τά θέματα- καί ή τάση του νά υιοθετεί κάθε παραμύθι πού έφτανε στήν ακοή του, έστω καί άν προερχόταν από τήν πιό άναξιόπιστη πηγή. Τούτο προερχόταν άπό τόν καχύποπτο χαρακτήρα του, έξαιτίας τού όποιου υποπτευόταν τούς πάντες. Ανέτρεψε τή δυναστεία καί τό Σύνταγμα πού αγαπούσε ό ελληνικός λαός καί τέλος, μετά τίς δολοφονίες εκατοντάδων πολιτικών άντιπάλων του, άφησε τήν Ελλά­δα νά σπαράζεται άπό συγκρουόμενα πάθη καί τό στρατό καί στόλο άπλές σκιές στό έλεος των γειτόνων της τού βορρά, τής ανατολής καί τής δύσης...»



Ναύαρχος Mark Kerr
(Απομνημονεύματα)

 

Friday, January 16, 2015

ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;

 

ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ;

 Ο Αναξαγόρας ξεκίνησε τη μέρα του νωρίς, αφού ρύθμισε το ξυπνητήρι του (MADE IN JAPAN) για τις έξι τα χαράματα.

 Ενώ η καφετιέρα του (MADE IN CHINA) ετοίμαζε τον καφέ του,

 ξυρίστηκε  με την ηλεκτρική ξυριστική μηχανή του (MADE IN ΧΟΝΓΚ ΚΟΝΓΚ).

 Έβαλε ένα πουκάμισο  (MADE IN SRI LANKA),

 τζιν σχεδιαστών (MADE IN SINGAPORE)

 και

 παπούτσια του τένις (MADE IN KOREA).

 Αφού μαγείρεψε το πρωινό του στο νέο ηλεκτρικό του τηγάνι, (MADE IN INDIA)

 κάθισε στην αριθμομηχανή του (MADE IN MEXICO) για να δεί πόσα  θα μπορούσε να ξοδέψει σήμερα.

 Αφού ρύθμισε ρολόι του (MADE IN TAIWAN)

 στο ραδιόφωνο του (MADE IN INDIA)

 πήρε το αυτοκίνητό του (MADE IN GERMANY),

 το γέμισε με βενζίνη (από τη Σαουδική Αραβία)

 και συνέχισε την αναζήτησή του για μία καλά ΕΛΛΗΝΙΚΗ  αμειβόμενη δουλειά.

 Στο τέλος μιας ακόμη άκαρπης και γεμάτης αποθάρρυνσης  ημέρας,

 έλεγξε του υπολογιστή του (από τη Μαλαισία),

 και αποφάσισε να χαλαρώσει για λίγο.

 Έβαλε τα σανδάλια του (MADE IN BRAZIL),

 γέμισε ένα ποτήρι κρασί (MADE IN FRANCE)

 και γύρισε στην τηλεόραση του (MADE IN INDONESIA)

 και στη συνέχεια αναρωτήθηκε γιατί δεν μπορούσε να βρεί μια καλά πληρωμένη δουλειά στην Ελλάδα.

Τώρα ελπίζει ότι μπορεί να πάρει βοήθεια από τον Πρωθυπουργό του (MADE IN undifined country).

 


Sunday, January 11, 2015

"Je suis Hypatia"


Hypatia ( Greek: Ὑπατία ) (born c. AD 350 – 370; murdered 415) was a Greek Alexandrian Neoplatonist philosopher in Egypt. As head of the Platonist school at Alexandria, she taught philosophy and astronomy.


Hypatia was murdered by a Christian mob

"Je suis Hypatia "

And the sons of the murderers claim that they profess the religion of love.

   

Ο J. F. Kένεντυ ήταν αντίθετος στην μονολιθική ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ


We are opposed, around the world,
by a monolithic and ruthless conspiracy
that relies primarily on covert means for expanding its sphere of influence,
on infiltration instead of invasion, on subversion instead of elections,
on intimidation instead of free choice,
on guerrillas by night instead of armies by day.

Είμαστε αντίθετοι, σε όλο τον κόσμο,
Σε  μια μονολιθική και ανελέητη συνωμοσία
που στηρίζεται κυρίως σε μυστικά  μέσα για την επέκταση της σφαίρας επιρροής της,
με διείσδυση αντί για εισβολή, με ανατροπή αντί για εκλογές,
με εκφοβισμό αντί της ελεύθερης επιλογής,
με αντάρτες τη νύχτα αντί για στρατούς με τη μέρα.

JFK'S SECRET SOCIETY SPEECH

Saturday, January 10, 2015

Ο Αλκιβιάδης





Ο Αλκιβιάδης (450-404 π.Χ.) ήταν ο Αθηναίος πολιτικός και στρατηγός, ο οποίος άλλαξε την πολιτική του και άλλαξε στρατόπεδο στον Πελοποννησιακό πόλεμο μεταξύ Αθηναίων και Σπαρτιατών, όπως συχνά ως ένας άνθρωπος αλλάζει τα παπούτσια του. Ως νεαρός, φιλόδοξος και με υπερηφάνεια, καταγόταν από μια παλιά αριστοκρατική οικογένεια (δηλαδή, των Αλκμεωνιδών), ο Αλκιβιάδης ήταν αλαζονικός και με αυτοπεποίθηση, αλλά ήταν ένας φίλος του Σωκράτη,  ένα άτομο το οποίο σεβόταν. Έγινε   πολιτικός και κατά την έναρξη του πολέμου, υποστήριξε μια επιθετική στάση εναντίον της Σπάρτης. Πρότεινε και έπεισε τους Αθηναίους να ξεκινήσουν την καταστροφική εκστρατεία στη Σικελία στο πλαίσιο του χειρισμού του Νικία (415 π.Χ.). Λίγο μετά, όμως, ανεκλήθη στην Αθήνα για να αντιμετωπίσει κατηγορίες βεβήλωσης (δηλαδή, ευνουχισμό των Ερμών   (αγαλμάτων των θεών της πόλης) και βεβήλωση των Ελευσινίων Μυστηρίων), που φέρεται ότι διέπραξε κάποιες νύχτες πριν από την έναρξη εκστρατείας του στόλου. Ο Αλκιβιάδης δεν επέστρεψε στην Αθήνα, αντί αποσκίρτησε στον εχθρό, όπου συνεργάστηκε με τους Σπαρτιάτες ως στρατιωτικός σύμβουλος στον πόλεμο με την Αθήνα (415-412 π.Χ.). Στη Σπάρτη, όμως, ο Αλκιβιάδης έκανε εχθρούς πάρα πολούς, και να γίνουν τα πράγματα αφόρητα γι 'αυτόν, ο Αλκιβιάδης αποπλάνησε τη γυναίκα του βασιλιά της Σπάρτης Άγη ΙΙ. Αποφεύγοντας τη σύλληψη, ο Αλκιβιάδης, στη συνέχεια κατέφυγε στην Περσία, τον παραδοσιακό εχθρό όλων των Ελλήνων, για μια ακόμη φορά αλλάζει την υποταγή του (412-411 π.Χ.). Συμβούλεψε τον Πέρση σατράπη Τισσαφέρνη να επιτρέψει στους Έλληνες "να κτυπούν ο ένας τον άλλον" στον πόλεμο ώστε να είναι εύκολο για τους Πέρσες να τους κατακτήσουν. Αλλά με τους πολιτικούς του συμμάχους επανάκτησε τον έλεγχο  στην Αθήνα, ο Αλκιβιάδης ανακλήθηκε, και για άλλη μια φορά διορίστηκε "Στρατηγός", δηλαδή Αθηναίος στρατιωτικός διοικητής (410 με 408 π.Χ.). Στρατιωτικές και ναυτικές νίκες που κατέκτησαν οι   Σπαρτιάτες, σε συνδυασμό με τις αντιξοότητες της Αθηναϊκής πολιτικής, όταν οι πολιτικοί του εχθροί ξανακέρδισαν την εξουσία, ο Αλκιβιάδης   και πάλι εξορίστηκε. Σύμφωνα με πληροφορίες, σκοτώθηκε στη Φρυγία, όπου ζητούσε την βοήθεια των Περσών για τους Αθηναίους, από δολοφόνους που απέστειλλαν  οι   Σπαρτιάτες. Η ζωή του παραμένει αμφιλεγόμενη για τους συμπολίτες του Αθηναίους και τους Αρχαίους Έλληνες ιστορικούς, όπως για τους σύγχρονους μελετητές.






Friday, January 09, 2015

"Το μωρό της Ρόζμαρι" του Ρομάν Πολάνσκι και η σκοτεινή πλευρά του Χόλιγουντ






"Το μωρό της Ρόζμαρι" του Ρομάν Πολάνσκι και η σκοτεινή πλευρά του Χόλιγουντ
 

Ο Έλλην Κασσαβέτης και ο Σταυρόπουλος που προσκυνά το μωρό.
_________________________________________________________________

Δεν είναι σύμπτωση πως υπάρχουν δύο Έλληνες στην ταινία.
Ο Έλλην ηθοποιός Κασσαβέτης που παίζει τον ρόλο του Γκάυ και ο  Σταυρόπουλος, ο άνδρας με την ναυτική στολή που έρχεται να  προσκυνήσει το μωρό.
Το άντρο των Βρυκολάκων, τα ερπετά, οι αρουραίοι, το γνωρίζουν καλά πως εάν ο Έλλην δεν δώσει την έγκρισή του δεν θα μπορέσουν ποτέ να ευοδωθούν τα σχέδιά τους. Ο πλανήτης είναι Ελληνικός και όλοι αυτοί είναι εισβολείς. Γι’ αυτό και το όνομά του Σατανά τους είναι Adrian, δηλαδή Αδριανός, ο μεγαλύτερος φιλέλληνας αυτοκράτορας της Ρωμαϊκής περιόδου ο οποίος υπήρξε και μεγάλος εχθρός τους.
_______________________________________________________________________________
 

Το 1968 ταινία "Το μωρό της Ρόζμαρι" είναι μία από τις πιο ανατριχιαστικές και  διάσημες παραγωγές του Ρομάν Πολάνσκι. Η ταινία περιγράφει την χειραγώγηση μιας νεαρής γυναίκας από ένα απόκρυφιστικό coven της υψηλής κοινωνίας για τελετουργική χρήση. Η συνταρακτική ποιότητα της ταινίας δεν βασίζεται στο αίμα και την βία, αλλά είναι μία ρεαλιστική παραδοχή της, η οποία αναγκάζει τους θεατές να αναλογιστούν την πιθανότητα ύπαρξης μιάς μυστικής κοινωνίας της ελίτ. Ακόμη πιο ανησυχητική είναι τα απόκοσμα πραγματικά γεγονότα της ζωής που περιέβαλαν την ταινία που περιλαμβάνουν τελετουργικές δολοφονίες και MK Ultra. Θα εξετάσουμε την συμβολική σημασία της ταινίας "Το μωρό της Ρόζμαρι" και τα γεγονότα που ήταν πιο περίεργα-από-την -φαντασία που ακολούθησαν την κυκλοφορία της.
Αν και τα άρθρα του “the Vigilant Citizen” συνήθως αφορούν τις νέες κυκλοφορίες, μια ματιά στο παρελθόν, είναι συχνά απαραίτητη για να κατανοήσουμε καλύτερα το παρόν. Η κατάσταση της σημερινής Illuminati ποπ κουλτούρας δεν είναι μια αυθόρμητη τάση που ξεπήδησε από το πουθενά. Μάλλον, είναι το αποτέλεσμα των ετών της απόκρυφης επιρροής στη βιομηχανία του θεάματος και τη σταδιακή ωρίμανση των μαζών σε ορισμένα μηνύματα και σύμβολα. Αν και η ποπ κουλτούρα ανέκαθεν στιγματίστηκε από την ημερήσια διάταξη της ελίτ για να πλάσουν τα νεαρά μυαλά, είναι κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '60 και τη δεκαετία του '70 που τα ανδρείκελα της MK-Ultra και οι σκοτεινές μυστικές κοινωνίες έγιναν ορατά μέρη του μίγματος. Η ανάγκη για να καταστείλει τά αντιπολεμικά και  τα κινήματα εναντίον του κατεστημένου της δεκαετίας του '60 ανάγκασε την ελίτ να διεισδύσουν και να διαταράξουν το κίνημα. Μια σειρά από αποσταθεροποιητικά γεγονότα χρησιμοποιήθηκαν για να σοκάρουν τα ιδεαλιστική μυαλά και οι ήρωες έγιναν εχθροί. Η "Ειρήνη και Αγάπη" της δεκαετίας του '60 έγινε ο Τσάρλς Μάνσον (Charles Manson) και το LSD στη δεκαετία του '70.
Το Μωρό της Ρόζμαρι του Ρομάν Πολάνσκι και η ιστορία  σχετικά με το χειρισμό  μιας νεαρής γυναίκας από μια ελίτ coven μαγισσών για να κυοφορήσει και να γεννήσει τον Αντίχριστο κατέλαβε τη νοοτροπία της εποχής και έγινε σύμβολο της μη αναστρέψιμης αλλαγής που συνέβη στα τέλη της δεκαετίας του '60. Ωστόσο, είναι τα πραγματικά γεγονότα της ζωής γύρω από την ταινία που πραγματικά ορίζουν εκείνη την εποχή: Λιγότερο από ένα χρόνο μετά την κυκλοφορία του “Το μωρό της Ρόζμαρι”, η έγκυος σύζυγος του Ρομάν Πολάνσκι  δολοφονήθηκε τελετουργικά από μέλη της οικογένειας του Τσάρλς Μάνσον. Αυτό το φρικτό γεγονός έφερε ένα βάναυσο τέλος στις «καλές δονήσεις» της δεκαετίας του '60 και θεωρείται από πολλούς ιστορικούς ως καθοριστική στιγμή στην ιστορία της Αμερικής. Θα εξετάσουμε την συμβολική σημασία του “Το μωρό της Ρόζμαρι” και να αναλύσουμε τα παράξενα γεγονότα γύρω από αυτό, τα οποία περιλαμβάνουν απόκρυφες μυστικές κοινωνίες, έλεγχο του νου και τελετουργικές δολοφονίες.


Το μωρό της Ρόζμαρι

 Η ταινία του Ρομάν Πολάνσκι του 1968 είναι μια πιστή προσαρμογή του best-seller μυθιστόρηματος της Ira Levin που εκδόθηκε μόλις ένα χρόνο πριν. Παρά το γεγονός ότι δεν περιέχει αίμα ή αδράχτι, “Το μωρό της Ρόζμαρι” θεωρείται ότι είναι μία από τις πιο τρομακτικές ταινίες όλων των εποχών. Γιατί; Η ανατριχιαστική φύση της ταινίας δεν βρίσκεται στα  ειδικά εφέ, αλλά στην ρεαλιστική παραδοχή του. Η ιστορία λαμβάνει χώρα σε ένα διαμέρισμα σε πραγματικό κτίριο (το Ντακότα), που έχει μια πραγματική φήμη για την προσέλκυση έκκεντρων στοιχείων της υψηλής κοινωνίας της Νέας Υόρκης. Το κακό coven (φωλιά μαγισσών) δεν αποτελείται από στερεοτυπικές, μάγισσες με μυτερές μύτες, αλλά φιλικά προσκείμενους γείτονες, αναγνωρισμένου κύρους ιατρούς και διακεκριμένα άτομα. Είναι κομψοί, ορθολογικοί και ευφυείς και συνδέονται με σημαντικούς ανθρώπους. Ο ρεαλισμός της ταινίας αναγκάζει τους θεατές να αναλογιστούν την ύπαρξη τέτοιων ομάδων, σε σημείο που ορισμένοι φοβούνταν ότι η ταινία, μετά την προβολή της θα μπορούσε να προκαλέσει ένα ολομέτωπο κυνήγι μαγισσών. Η χειραγώγηση της Ρόζμαρι είναι επίσης εξαιρετικά ρεαλιστική, αναγκάζοντας τους θεατές να σκεφτούν: «Θα μπορούσε να συμβεί σε μένα».


Το σκηνικό

Η ταινία ξεκινά με ένα πανοραμικό  του ορίζοντα της Νέας Υόρκης, που δείχνει τις στέγες των κτιρίων, και τελικά   καταλήγει στο διάσημο κτίριο Ντακότα ( στην ταινία μετονομάστηκε σε "Bramford").


 
Το κτίριο Ντακότα (Το βάφτισαν Bramford στο μωρό της Ρόζμαρι)

Το Ντακότα και άλλα κτίρια του Upper West Side, είναι γνωστό ότι είναι το σπίτι της αριστοκρατίας της Νέας Υόρκης (τα «παλιά χρήματα»). Το Ντακότα έχει επίσης προσελκύσει διασημότητες όπως ηθοποιούς, τραγουδιστές και συγγραφείς. Είναι το "μέρος για να είναι" για την ελίτ της Νέας Υόρκης.
Στην ταινία, το Bramford φημολογείται ότι ήταν η θέση πολλών παράξενων γεγονότων που αφορούν την μαύρη μαγεία και τελετουργικές δολοφονίες. Ο Adrian Marcato, ένας πλούσιος άνθρωπος που ασκούσε μαγεία,   σχεδόν σκοτώθηκε στο λόμπι του κτιρίου. Δέκα χρόνια αργότερα, ο Τζών Λέννιν (John Lennon), ο οποίος έζησε στο  Ντακότα, δολοφονήθηκε μπροστά από αυτό το ίδιο κτίριο. Κατά την εισαγωγή της ταινίας, το Bramford είναι μόνο μία από τις πολλές στέγες της πόλης της Νέας Υόρκης, κρύβει μέσα στα αυστηρή τείχη του απόκρυφες τελετές που ο μέσος άνθρωπος δεν θα μπορούσε ποτέ υποψιάζεται .

Το νεαρό ζευγάρι



Ο Τζον και η Rosemary Woodhouse επισκέπτονται το Bramford

  Η Ρόζμαρι και ο Guy Woodhouse (που ενσαρκώνονται από την Mia Farrow και τον Τζον Κασσαβέτη) είναι ένα νεαρό ζευγάρι που ψάχνουν να νοικιάσουν ένα διαμέρισμα στο Bramford. Ο Guy είναι ένας ηθοποιός που αγωνίζεται, που δεν είναι σε θέση να αποκτήσει κάποιους ρόλους αναγνώρισης ή κάποιους σημαντικούς ρόλους και πρέπει να καταφύγει  σε εξευτελιστικές τηλεοπτικές διαφημίσεις για να αποκτήσει κάποιο εισόδημα. Η Ρόζμαρι είναι ένα ευπαθές και ντροπαλό κορίτσι που προέρχεται από ένα αυστηρό καθολικό περιβάλλον. Το όνομα Ρόζμαρι ιστορικά έχει συσχετιστεί με την Παρθένο Μαρία, η οποία λέγεται ότι   άπλωσε τον μανδύα της πάνω από ένα λευκό-ανθισμένο θάμνο δενδρολίβανου όταν ξεκουραζόταν, μετατρέποντάς τον μπλε. Στην ταινία, η ευγενής και γεμάτη Ρόζμαρι θα γίνει ένα είδος «Μαύρης Παναγίας", που φέρει μέσα στα σπλάχνα της το παιδί του Σατανά.


Οι  Κάστεβετ




Μόλις εγκαταστάθηκαν στο διαμέρισμά τους, οι Woodhouses συναντούν τους γείτονές τους τους Κάστεβετ, ένα φιλικό, αλλά περίεργο ηλικιωμένο ζευγάρι που θα τους καλέσουν για δείπνο.



Κατά τη διάρκεια αυτής της σημαντικής νύχτας, ο Ρόμαν Κάστεβετ κάνει φιλοφρονήσεις στον Γκάυ (Guy) για την υποκριτικής του, ισχυριζόμενος ότι έχει μια «ενδιαφέρουσα εσωτερική ποιότητας» και «ότι  αυτό πρέπει να τον πάει μακρυά » ... εάν πάρει   αυτές τις  αρχικές δουλειές (αργότερα θα μάθει ότι οι δουλειές έρχονται πιο εύκολα όταν κάποιος είναι μέρος της λατρείας τους). Ο Ρόμαν ισχυρίζεται πως πατέρας του ήταν θεατρικός σκηνοθέτης και ότι εργάστηκε με όλα τα μεγαλύτερα αστέρια της εποχής (ο πατέρας του ήταν στην πραγματικότητα ο Adrian Marcato, ο μάγος που σχεδόν σκοτώθηκε στο λόμπι του κτιρίου).Στην κουζίνα, η Minnie ρωτά από την Ρόζμαρι διάφορα ερωτήματα σχετικά με τον αριθμό των παιδιών στην οικογένειά της. Προφανώς ενδιαφέρονται πολύ για την ικανότητα "τεκνοποίησης"  της Ρόζμαρι.

Στο σαλόνι, ο Ρόμαν έχει ιδιωτική συζήτηση με τον Guy.



Ο Ρόμαν και ο Γκάυ σε σημαντική συζήτηση.


Ο Guy μαθαίνει για την φωλιά των μάγισσών του Ρόμαν και τις αποκρυφιστικές τελετές. Επίσης, είπε ότι η καριέρα του θα πετύχει αν μυηθεί σ'  αυτούς.  Η τιμή εισόδου είναι ωστόσο απότομη: Θα πρέπει να επιτρέψει στη σύζυγό του  να μπεί σε επήρεια ναρκωτικών και να μείνει έγκυος από τον Σατανά κατά τη διάρκεια μίας αποκρυφιστικής τελετουργίας.

Υπό τον έλεγχό τους

Παρά το γεγονός ότι δεν του άρεσε σε πρώτη φάση το ηλικιωμένο ζευγάρι, ο Γκάυ ενώνεται με το coven και γίνεται καλός φίλος με τον Ρόμαν. Η Ρόζμαρι, που δεν έχει ιδέα από αυτές τις συναλλαγές, αισθάνεται κουρασμένη από το ζευγάρι και την παράξενη συμπεριφορά τους. Κατά τη διάρκεια μιας γρήγορης επίσκεψης, η  Minnie δίνει στην Ρόζμαρι ένα κρεμαστό κόσμημα που περιέχουν ρίζα Tannis (ένα εικονικό φυτό), υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για γούρι.




Το σφαιρικό κρεμαστό κόσμημα το είχε φορέσει στο παρελθόν μια νεαρή γυναίκα που ζούσε με τους Κάστεβετ. Το ηλικιωμένο ζευγάρι την βρήκε να ζεί στους δρόμους (οι χειριστές ελέγχου του νου λυμαίνονται τέτοια χαμένα άτομα). Η γυναίκα αυτοκτόνησε πηδώντας από ένα παράθυρο, πιθανότατα αφού έμαθε για τα απόκρυφα σχέδια των Κάστεβετ για εκείνη. Το κόσμημα γίνεται σύμβολο του ελέγχου του νου του coven.

Το ίδιο βράδυ, ο Γκάυ αποκτά πρωταγωνιστικό ρόλο σε ένα θεατρικό έργο, διότι η αρχική ηθοποιός ξαφνικά τυφλώθηκε. Αυτό το παράξενο γεγονός πείθει τον Guy για την δύναμη του coven του, και σβήνει όλες τις αμφιβολίες του σχετικά με την ικανότητά του  coven να βοηθήσει την καριέρα του.




  Η Ρόζμαρι ανακαλύπτει σύντομα μια δραστική αλλαγή στη στάση του Γκάυ: Ο σύζυγός της είναι "ξαφνικά πολύ πετυχημένος", και λαμβάνει μεγάλους ρόλους εδώ και εκεί. Γίνεται, επίσης, πολύ «εγωκεντρικός», «ματαιόδοξος», «προ-κατειλημένος" . Είναι περίεργο  πώς αυτό περιγράφει τις αλλαγές που παρατηρούνται στις προσωπικότητες που "πούλησαν την ψυχή τους» για τη φήμη.

Η Τελετουργία

Ένα βράδυ, ο Γκάυ φέρνει λουλούδια στην Ρόζμαρι και απότομα προτείνει, «Ας αποκτήσουμε ένα μωρό, εντάξει;». Κάνει κύκλους στις καλύτερες μέρες στο ημερολόγιο για να αρχίσουν το σεξ - 4ο ή 5ο Οκτωβρίου, 1965. (Το  coven κατέληξε στο συμπέρασμα ότι αυτές ήταν οι πρώτες ημέρες για συνουσία για να ληφθεί μία αριθμητολογικά-σωστή γέννηση). Ενώ το ζευγάρι έχει ένα ρομαντικό δείπνο ως ένα προοίμιο για έρωτα, η Minnie χτυπά στην πόρτα τους για να φέρει ένα επιδόρπιο που έκανε. Η Ρόζμαρι διαπιστώνει ότι η μους σοκολάτα έχει μια "γεύση κιμωλίας» αλλά ο Γκάυ επιμένει να τη φάει. Η Μους της περιείχε ναρκωτικά και η Ρόζμαρι  ζαλίζεται.
Κατά τη διάρκεια της  έκστασης της, η Ρόζμαρι έχει ασυνάρτητες ψευδαισθήσεις που περιλαμβάνουν έναν που μοιάζει με τον  JFK (ο μόνος Καθολικός Πρόεδρος των ΗΠΑ, ο οποίος πέθανε έξι έτη πριν), εικόνες της Καπέλα Σιξτίνα και του Πάπα (που φοράει σφαιρικό κρεμαστό κόσμημα της Ρόζμαρι, σύμβολο του αποκρυφιστικού ελέγχου). Βλέπει τότε τον εαυτό της γυμνό στο κρεβάτι της, να περιβάλλεται από το σύζυγό της, τον Κάστεβετ και ολόκληρο το coven των μαγισσών, οι οποίοι ψάλλουν τελετουργικούς ύμνους ενώ μια αποκρυφιστική τελετουργία ασκείται πάνω της.




Σημάδια στο στήθος της Ρόζμαρι, στο ίδιο επίπεδο με το "πραγματικό" σατανικές τελετές.

Σε ονειρική κατάσταση ο Γκάυ αρχίζει να κάνει έρωτα μαζί της, αλλά η εμφάνισή του αλλάζει σε ένα γκροτέσκο θηρίο  που μοιάζει στο σχήμα με το διάβολο, με κιτρινωπά μάτια και γαμψά, φολιδωτά χέρια. Χαράζει κατά  μήκος το σώμα της με τα  τριχωτά γαμψά του χέρια. Ενώ «βιάζεται» η Ρόζμαρι συνειδητοποιεί:

"Αυτό δεν είναι ένα όνειρο, αυτό συμβαίνει πραγματικά!"
Υπήρξαν επίμονες φήμες που υποστηρίζουν  ότι ο Anton LaVey, ο ιδρυτής της Εκκλησίας του Σατανά, έπαιξε το ρόλο  του Σατανά κατά τη διάρκεια της ερωτικής σκηνής και επίσης υπηρέτησε ως τεχνικός σύμβουλος για την ταινία. Δεν υπάρχει καμία απόδειξη της συμμετοχής του LaVey στην ταινία, αλλά παρ 'όλα αυτά συνδέεται  με την αύρα της ταινίας με άλλο τρόπο: Η Σούζαν Άτκινς (Susan Atkins) , το μέλος της οικογένειας Manson η οποία αργότερα δολοφόνησε την έγκυο γυναίκα του Πολάνσκι, Σάρον Τέιτ, ήταν μία πρώην οπαδός του Anton LaVey.
Λίγο μετά, η Ρόζμαρι μαθαίνει πως είναι έγκυος.

Η εγκυμοσύνη

Αμέσως αφού μαθαίνει για την εγκυμοσύνη της η Ρόζμαρι, ο Guy χτυπάει την πόρτα των Κάστεβετ για να τους ενημερώσει σχετικά με την "καλή είδηση". Η Minnie συνιστά αμέσως την Ρόζμαρι να δεί  "τον καλύτερο μαιευτήρα της χώρας», τον Άμπε Σάπιρστιν (Abe Sapirstein). Αυτός είναι ο γιατρός της ελίτ, καθώς ο ίδιος "ξεγεννά όλα τα μωρά υψηλής κοινωνίας".




Ο γιατρός παραγγέλλει στην Ρόζμαρι να αποφύγει όλα τα βιβλία εγκυμοσύνης και όλες τις φιλικές συμβουλές, γιατί "δεν υπάρχουν δύο εγκυμοσύνες" που να είναι ίδιες. Στην πραγματικότητα, ξέρει ότι αυτή η ανίερη εγκυμοσύνη θα είναι εξαιρετικά επώδυνη. Αυτός απαιτεί επίσης από την Ρόζμαρι να καταναλώνει  καθημερινά ποτά που παρασκευάζονται από  τη γειτόνισσά της Minnie Κάστεβετ. Η Ρόζμαρι γίνεται ως εκ τούτου απόλυτα εξαρτημένη από τα μέλη του coven για όλα τα θέματα σχετικά με την εγκυμοσύνη της. Κρατούν την προστατευμένη μακρυά από τον έξω κόσμο, την  παρακολουθούν και την ναρκώνουν με πολλούς τρόπους:







Η Εγκυμοσύνη της Ρόζμαρι είναι εξαιρετικά δύσκολη. Εκείνη χάνει βάρος και έχει έντονους πόνους στο στομάχι της. Ο Δρ Sapirstein απορρίπτει τις ανησυχίες της, λέγοντάς της ότι ο πόνος θα φύγει. Η Ρόζμαρι αισθάνεται κουρασμένη από τους γείτονές της, οι οποίοι  «ενδιαφέρονται» πολύ για την εγκυμοσύνη της. Στη συνέχεια, λαμβάνει ένα βιβλίο από έναν ενδιαφερόμενο φίλο (ο οποίος πεθαίνει μυστηριωδώς στη συνέχεια) με τίτλο: “All of Them Witches” (Όλες είναι Μάγισσες.)
Το βιβλίο περιγράφει την διεθνή μυστική κοινωνία των Κάστεβετ, η οποία είναι γνωστή για την πρακτική σε τελετουργίες αίματος.  Η Ρόζμαρι  αγοράζει τότε περισσότερα βιβλία για την μαγεία. Διαβάζει  ένα απόσπασμα που θα μπορούσε να περιγράψει το λόγο για τον οποίο ο Γκάυ είχε λάβει σημαντικούς ρόλους.

"Πολλοί άνθρωποι κατά τη διάρκεια αυτού του χρόνου πέθαναν δήθεν από φυσικό θάνατο. Από τότε έχει διαπιστωθεί ότι το Ηνωμένη Ψυχική Δύναμη ολόκληρου του coven θα μπορούσε να τυφλώσει, να κουφάνει  , να παραλύσει , και τελικά να σκοτώσει το θύμα που έχει επιλεγεί. Αυτή η χρήση μιας Ενωμένης Ψυχικής Δύναμης μερικές φορές ονομάζεται coven. "





Η Ρόζμαρι  προσπαθεί να ξεφύγει τον έλεγχο του coven και επιδιώκει να βοηθήσει, αλλά την εντόπισαν και τη έφεραν πίσω στο σπίτι.  Ναρκώνεται  από τον Δρ Sapirstein και, αμέσως μετά, πηγαίνει στην δουλειά.


Το μωρό

Όταν η Ρόζμαρι  ξυπνά, της είπαν ότι το μωρό της είχε πεθάνει (της το πήρε το coven). Ο Γκάυ προσπαθεί να παρηγορήσει τη σύζυγό του, λέγοντάς της ότι οι μεγάλες εταιρείες παραγωγής ταινιών, όπως η Paramount και η Universal ενδιαφέρεται για την πρόσληψη του. Της υπόσχεται  επίσης ένα μεγάλο σπίτι στο Μπέβερλι Χιλς - Όλες οι ανταμοιβές για την μύηση του Γκάυ στο coven (άντρο βρικολάκων) και τη θυσία της Ρόζμαρι.
Αποφασισμένος να βρει το μωρό της, η Ρόζμαρι γλιστρά στο διαμέρισμά των Κάστεβετ και σκοντάφτει σε μια σατανική “Προσκύνηση των Μάγων» σκηνή, με ανθρώπους από όλο τον κόσμο φέρνοντας δώρα για το μωρό.
Όταν η Ρόζμαρι βλέπει τα ερπετοειδή  μάτια του μωρού,   αρχίζει να ουρλιάζει. Ο Ρόμαν Κάστεβετ της λέει:

"Ο Σατανάς είναι ο πατέρας του, δεν είναι ο Γκάυ. Ήρθε από την κόλαση και γέννησε έναν γιο από θνητή γυναίκα. Ο Σατανάς είναι ο πατέρας του και το όνομά του είναι Adrian. Αυτός θα ανατρέψει τους  ισχυρούς και θα ρημάξει τους ναούς τους. Αυτός θα εξαγοράσει αυτούς που τους περιφρόνησαν και θα εκδικηθεί στο όνομα τους όσους έκαψαν και   βασάνισαν. Χαίρε, Adrian! Χαίρε,  Σατανά! Ο Θεός είναι νεκρός! Ο Σατανάς ζει! Το έτος είναι ένα, το έτος είναι ένα! Ο Θεός είναι νεκρός "
Η γέννηση του μωρού της Ρόζμαρι είναι το νέο "Έτος Ένα ." Είναι επίσης ακριβές ότι η Εκκλησία του Σατανά καθόρισε το έτος 1966 ως "Έτος Ένα ." Αυτή είναι μία αυτο-συνείδηση, μία παράλληλη αναφορά στο έτος της γέννησης του Ιησού Χριστού, επίσης, κατά το πρώτο έτος, μ.Χ. Ένα  άλλο μη αναφερθέν γεγονός: Το μωρό γεννήθηκε τον Ιούνιο του 1966, το οποίο είναι αριθμητικά είναι 6/66.


Ο Ρόμαν ζητά στη συνέχεια από η Ρόζμαρι  να είναι   «μητέρα για  το παιδί της» και να αναλάβει τη φροντίδα του μωρού.



Ανίκανη να αντισταθεί στα ενστικτά της  , από ζωώδη σχεδόν ανάγκη να ανταποκριθεί στις κραυγές του μωρού της, Η Ρόζμαρι  ξεκινά κουνώντας το λίκνο. Η ταινία τελειώνει με μια μάλλον ανησυχητική σκηνή: Το coven συγκεντρώνεται γύρω από την  Ρόζμαρι , ενώ η ίδια φροντίζει το τερατώδες μωρό. Εκείνη δέχεται την πραγματικότητα της κατάστασης και αχνά χαμόγελα.
Η κάμερα κινείται προς το παράθυρο με την κουρτίνα και στη συνέχεια προς τα έξω από το διαμέρισμα  - τελειώνοντας την ταινία με την ίδια, αργή πανοραμική κίνηση σε όλες τις αστικές στέγες που άνοιξε την ταινία ... όλα αυτά τα γεγονότα συνέβησαν μέσα σε μία από τις πολλές στέγες της Νέας Υόρκης και κανείς ποτέ δεν θα υποψιαστεί τίποτα.



Οι συνέπειες της ταινίας

Ενώ μερικοί θα θεωρήσουν πως το μωρό της Ρόζμαρι δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια τρομακτική ταινία που παίζει με τις ευαισθησίες των «ευσεβών» χριστιανών και των νέων μητέρων, άλλοι το βλέπουν ως μία θαρραλέα αποκάλυψη  του Ρομάν Πολάνσκι της απόκρυφιστικής πνευματικής κατάστασης  της ανώτερης κοινωνίας. Πολλοί, ωστόσο βλέπουν  την ταινία ως ένα αποκρυφιστικό μανιφέστο, για  την απαρχή μιας νέας εποχής. Το μωρό της Ρόζμαρι είναι το «Παιδί του νέου Αιώνος» του Άλιστερ Κρόουλυ ή ο Ώρος, ο γιος της Ίσιδας - που φέρνει μια νέα εποχή στην ιστορία του κόσμου. Είτε ήταν εσκεμμένο είτε όχι, το μωρό της Ρόζμαρι βγήκε στο χείλος μιας νέας εποχής και έγινε μέρος μιάς σημαντικής κοινωνικής αλλαγής.

«Η ταινία εμφανίστηκε σε μια στιγμή ύψιστου πνευματικού χάους στην Αμερικανική ζωή. Το μωρό της Ρόζμαρι παραμένει ένα εικονικό ίχνος μνήμης από μια εποχή που φαινόταν εφικτό οτιδήποτε, συμπεριλαμβανομένης της γέννησης του Αντίχριστου ".
- Γκάρι  Ιντιάνα,  (Gary Indiana), “Bedeviled, Village Voice
Η Ρόζμαρι  είναι αντιπροσωπευτική της παραδοσιακής και αφελούς αμερικανικής κοινωνίας της δεκαετίας του '50 και του '60 -   γεμάτης με ιδεαλισμό και ελπίδα. Αλλά η ελπίδα πωλήθηκε, πέρασε στην επήρεια των ναρκωτικών και χειραγωγήθηκε από μία κρυφή λατρεία (που αποτελείται από αναγνωρισμένου κύρους και ευυπόληπτα μέλη της κοινωνίας) για να δώσουν μία δυναμική γέννηση στην νέα εποχή. Συγκλονιστικά γεγονότα άφησαν ανεξίτηλα σημάδια στην κοινή γνώμη, συμπεριλαμβανομένων των μυστηριωδών θανάτων των JFK, της Marilyn Monroe και του κομμουνιστή Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Φρικιαστικές τελετουργικές δολοφονίες που διαπράχθηκαν από όργανα του MK-Ultra, όπως ο Τσάρλς Μάνσον (Charles Manson) και ο Γιος του Σαμ προκάλεσαν φόβο και   τρόμο. Αυτά τα γεγονότα χαστούκισαν την Αμερική και τα ιδανικά της και την ανάγκασαν να κοιτάξει σε μία απροσδιόριστη, αλλά απτή δύναμη που επηρεάζει την κοινωνία. Συνωμοσίες και συγκαλύψεις γέμιζαν τις ειδήσεις και οι μάζες ανακάλυψαν σταδιακά την ύπαρξη μίας σκιώδους κυβέρνησης. Ακολούθησε απογοήτευση και κυνισμός, προκαλώντας την αμερικανική κοινωνία να δεχθεί ή να αγνοήσει την αληθινή φύση των αρχόντων της. Η κοινωνία έγινε το ισοδύναμο της   Ρόζμαρι  η οποία έχει μάθει   την κακή φύση του μωρού της, αλλά παρ' όλα αυτά αποδέχθηκε την ευθύνη της μητρότητας της. Η σημερινή διεφθαρμένη ποπ-κουλτούρα είναι απλά η εξέλιξη αυτού του συστήματος.
Ακόμη και αν κάποιος παραβλέψει το συμβολικό νόημα της ίδιας της ταινίας, οι συγχρονιστικά γεγονότα που περιβάλλουν την παραγωγή της είναι εκπληκτικά. Για να δούμε τα γεγονότα που περιβάλλουν το μωρό της Ρόζμαρι πρέπει να κοιτάξουμε   στην σκοτεινή πλευρά του Χόλυγουντ. Εδώ είναι μερικά από τα γεγονότα:



Δολοφονία της  Σάρον Τέιτ (Sharon Tate)

Πριν δεσμευθεί για την Μία Φάρρου (Mia Farrow), ο Ρομάν Πολάνσκι οραματίστηκε αρχικά την σύζυγό του, Σάρον Τέιτ, για να παίξει το ρόλο της Ρόζμαρι . Δεν πήρε τον ρόλο, αλλά έκανε μια γρήγορη εμφάνιση στην ταινία, κατά τη διάρκεια της σκηνής του πάρτυ. Δεκατέσσερις μήνες μετά την κυκλοφορία της ταινίας, η Σάρον Τέιτ (που ήταν 8 μηνών έγκυος)   σκοτώθηκε τελετουργικά από μέλη της οικογένειας Μάνσον.   Μαχαιρώθηκε 16 φορές και δολοφόνοι της έγραψαν τη λέξη «γουρούνι»  με το αίμα της στον τοίχο του σπιτιού της.
Ο Τσαρλς  Μάνσον περιγράφεται από τον Φριτζ Σπριγκμάγιερ (Fritz Springmeier) ως "τόσο ως σκλάβος του προγράμματος Monarch και ως χειριστής». Σύμφωνα με τον Σπριγκμάγιερ, οι προγραμματιστές του γνώριζαν εκ των προτέρων ποια  επρόκειτο να είναι τα επόμενα χτυπήματα του.   Βασικά χρησιμοποιείτο από την ελίτ για να πραγματοποιήσει τελετουργικές δολοφονίες.

«(...) Οι δολοφονίες που αποδίδονται στον Υιό του Σαμ, την Οικογένεια Μάνσον, και πολλές άλλες διασυνδεδεμένες δολοφονίες (συμπεριλαμβανομένων, ενδεχομένως, των δολοφονιών Zodiac), δεν ήταν αυτό που φαινόταν να είναι. Αν και αυτές οι δολοφονίες φαίνεται να είναι η τυχαίο έργο   σειριακών / μαζικών δολοφονιών, ήταν στην πραγματικότητα χτυπήματα μετά από συμβόλαιο που πραγματοποιείται για ειδικούς σκοπούς από ένα διαπλεκόμενο δίκτυο σατανικής λατρείας ... Με άλλα λόγια, αυτοί ήταν επαγγελματικά χτυπήματα ενορχηστρωμένα και μεταμφιεσμένα για να μοιάζουν με το έργο του ενός ακόμη «μοναχικού τρελού  κατά συρροή δολοφόνου. "
  - David McGowan, “There’s Something About Henry”
("Υπάρχει κάτι για τον Henry")

«Οι δολοφονίες Μάνσον σήμαναν το τέλος για τους χίπις και ότι συμβολικά, αντιπροσώπευαν",. Ο  Bugliosi είπε στον Observer της   περασμένης εβδομάδας. "Έκλεισαν μία εποχή. Η δεκαετία του '60, η δεκαετία του έρωτα, έκλεισε σε εκείνο το βράδυ, στις 9 Αυγούστου του 1969 ".
- The Guardian, " Η οπαδός του Τσαρλς  Μάνσον λύνει την άκρα σιωπή της 40 χρόνια μετά το βράδυ της σφαγής"

Σύμφωνα με πολυάριθμους παρατηρητές, οι δολοφονίες Μάνσον είχαν προγραμματιστεί με τη χρήση της μουσικής των Beatles (Ο ίδιος ο Μάνσον ισχυρίστηκε ότι το τραγούδι Helter Skelter περιείχε κρυμμένα μηνύματα που προορίζονται για την οικογένειά του).

«Ο Τσαρλς  Μάνσον είχε προγραμματιστεί με τη μουσική των Beatles. (...) Καλούν τακτικά σε δούλους και με ύπνωση   κάνουν τους στίχους να είναι τα συνθήματα για τους σκλάβους, πριν η μουσική βγεί στο κοινό. Για παράδειγμα, οι στίχοι του “Ain’t that a Shame” ("Δεν είναι αυτό Ντροπή») θα κάνει ορισμένα alters  να  θυμώσουν. Για ένα άλλο δούλο οι στίχοι “Everything is relative, in its own way” ("Τα πάντα είναι σχετικά, με τον τρόπο τους") θυμίζουν στο άτομο την οικογένεια της  λατρείας και την υπακοή ».
  - Fritz Springmeier, The Illuminati Formula to Create an Undetectable Mind Control Slave (Η Illuminati συνταγή για να δημιουργήσετε ένα μη ανιχνεύσιμο σκλάβο ελέγχου του  Νου)

«Οι δολοφονίες Μάνσον διεξήχθησαν σύμφωνα με το αρχαίο τελετουργικό με hoodwinks και « κορδόνια μύησης» γύρω από το λαιμό των θυμάτων . Μια γραμμή από ένα τραγούδι των Beatles του John Lennon » γράφτηκε στο σπίτι του θανάτου," Helter Skelter ", το οποίο κατάλληλα βρισκόταν στο Cielo (ισπανικά για τον «ουρανό»)  Drive  ( Το σπίτι του Ρομάν Πολάνσκι και της Σάρον Τέιτ ).
Αυτό που βλέπουμε στον απόηχο της δημόσιας διάπραξης αυτών των αλχημικών ψυχοδραμάτων, των οποίων η πνευματική συνέπειες για την ανθρωπότητα είναι πολύ πιο  σήμαντικές από τα περισσότερα που μέχρι στιγμής έχουμε μαντέψει, είναι μια διαδικασία παγκόσμιας αποκρυφιστικής μύησης ".
- Michael Α. Hoffman, Secret Societies and Psychological Warfare (Μυστικές Εταιρείες και Ψυχολογικός Πόλεμος)
Μιλώντας γι’ αυτά, ο θάνατος του John Lennon είναι ένα άλλο περίεργο κομμάτι του παζλ. Η δολοφονία συνέβη, καθώς ο John έμπενε στο κτίριο Ντακότα, το κτίριο όπου γυρίστηκε το μωρό της Ρόζμαρι, και όπου ζούσε εκείνη την εποχή. Ο Μαρκ Τσάπμαν, ο «Μοναχικός Τρελός" που σκότωσε Lennon είναι σε μεγάλο βαθμό ύποπτος να είναι σκλάβος του Monarch-ελέγχου του νου.



Ο Τσάπμαν είχε επίσης δεσμούς με χειριστές υψηλού προφίλ και τον παράξενο κύκλο των απόκρυφων διασημοτήτων.

«Ο δολοφόνος του Lennon, Μαρκ Τσάπμαν, συναντήθηκε με τον Kenneth Anger φίλο του LaVey, έναν Αμερικανό  μαθητή  του Aleister Crowley, στη Χονολουλού στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Το 1967 ο  Anger (Θυμός) είχε σκηνοθετήσει μια ταινία που ονομάζεται «Αναδυόμενος Εωσφόρος» (Lucifer Rising), με πρωταγωνιστή τον οπαδό του Μάνσον, Bobby Beausoleil (Ωραίος Ήλιος - Ιλλουμινάτικο ψευδώνυμο). Μία άλλη οπαδός και δολοφόνος της Σάρον Τέιτ , η Susan Atkins, είχε εμφανιστεί με τον LaVey σε παραστάσεις στην περιοχή Λος Άντζελες σε ένα στριπτιζάδικο. "
  - Αυτόθι.
Γιατί η Σάρον Τέιτ ήταν "εκλεκτή"; Δεν ήταν η μεγαλύτερη σταρ του Χόλιγουντ και είχε μόνο περιορισμένη εμπορική επιτυχία. Ήταν το αναπόφευκτο αποτέλεσμα που επιφυλάσσεται στα αστέρια που πάνε πολύ μακριά στην απόκρυφη πλευρά του καλλιτεχνικού στερεώματος; Τρία χρόνια πριν από το θάνατό της, η Σάρον Τέιτ έπαιξε το ρόλο της μάγισσας στο μάτι ταινία του Διαβόλου. Το συμπέρασμα της ταινίας:  Απαιτείται μια θυσία αίματος για να "κάνει τα πράγματα σωστά και πάλι".




Μήπως Ρομάν Πολάνσκι είχε θυσιάσει τη σύζυγό του (με τον ίδιο τρόπο που ο Γκάυ  θυσίασε τη Ρόζμαρι ) για να αποκτήσει την εύνοια του Χόλιγουντ; Λίγο μετά το θάνατο της,   επέτρεψε στον εαυτό του να φωτογραφηθεί από το περιοδικό Life στο σαλόνι όπου η Σάρον Τέιτ είχε πεθάνει. Αποξηραμένο αίμα της φαινόταν ακόμα καθαρά στο πάτωμα μπροστά του. Η φωτογράφηση επικρίθηκε έντονα.
Υπάρχουν και άλλα γεγονότα που δεν βοηθούν την αξιοπιστία του. Επτά χρόνια μετά τη δολοφονία της Σάρον Τέιτ, ο Πολάνσκι συνελήφθη και κατηγορείται για μια σειρά από αδικήματα  κατά της 13χρονης Samantha Geimer, συμπεριλαμβανομένου του βιασμού της με χρήση ναρκωτικών, διαστροφή, σοδομισμό και για άσεμνες και λάγνες πράξεις σε παιδί κάτω των 14, και παροχή μιας ελεγχόμενης ουσίας σε ανήλικο. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της Geimer στο ανώτερο δικαστήριο, ο Πολάνσκι είχε ζητήσει από τη μητέρα της Geimer του (μια τηλεοπτική ηθοποιό και μοντέλο), αν θα μπορούσε να φωτογραφίσει την κόρη της, ως μέρος του έργου του για τη γαλλική έκδοση του περιοδικού μόδας Vogue (έχουμε ήδη δει τις μάλλον άρρωστες κλίσεις του εν λόγω περιοδικού στο άρθρο με τίτλο: Disturbing Sex Kitten French Vogue Photoshoot Featuring Children). Σύμφωνα με τον συγγραφέα Michael A. Hoffman, ο Πολάνσκι παρήγαγε ταινίες  με ανηλίκες προς πώληση στην ιδιωτική αγορά, αλλά αυτοί οι ισχυρισμοί εξακολουθούν να μην είναι τεκμηριωμένες. Παρ 'όλες αυτές τις κατηγορίες, ο Πολάνσκι παραμένει   ελεύθερος  .
Είναι αυτά τα γεγονότα παράξενες συμπτώσεις ή μέρος ενός μεγάλου σχεδίου; Είναι κάπου ανάμεσα; Όποια και αν μπορεί να είναι η περίπτωση, είναι συμπτώματα μια κρυφής δύναμης που επηρεάζει την αμερικανική ποπ κουλτούρα.

Ως συμπέρασμα

Το μωρό της Ρόζμαρι μπορεί να θεωρηθεί ως τίποτα περισσότερο από μια καλά γυρισμένη ταινία που παίζει με το διαχρονικό και αρχετυπικό φόβο του «διαβόλου». Ωστόσο, όταν κάποιος κοιτάζει τα ακριβή χρονοδιάγραμμα της ταινίας στην Αμερικανική ιστορία και την απίστευτη σειρά των γεγονότων που ακολούθησαν την κυκλοφορία του, η ταινία γίνεται καίριο έργο που συμβολίζει μια σημαντική πολιτιστική στροφή στην Αμερικανική ζωή. Με τον ίδιο τρόπο η Ρόζμαρι ανακαλύπτει τη λειτουργία του διεθνούς coven μάγισσών της αμερικανικής κοινωνίας και  "ανακαλύπτει" μια πιο σκοτεινή πλευρά των επιχειρήσεων ψυχαγωγίας και της εσωτερικής πολιτικής. Οι σκλάβοι του ελέγχου του νου που εξαπέλυσε στην κοινωνία, οι συγκλονιστικές μέγα-τελετουργίες και η ποπ κουλτούρα γίνεται μια γιορτή της διαστροφής.




Αυτή η εποχή ανοίγει το δρόμο για τη σημερινή ημερήσια διάταξη των Illuminati στο λαϊκό πολιτισμό. Με τη σιωπηρή συγκατάθεση της αδιαφορίας του κοινού, η σημερινή πολιτιστική βιομηχανία εξακολουθεί να είναι σκληρή στην εργασία να χυτεύει νέα μυαλά για μια «νέα Εποχή". Ο  ίδιος έλεγχος του νου που χρησιμοποιήθηκε για να σκοτώσει την Σάρον Τέιτ και τον John Lennon έχει γίνει πλέον ένας διασκεδαστικός τρόπος για να νοστιμεύσει   ένα μουσικό βίντεο. Οι αντιπαραθέσεις του παρελθόντος εξακολουθούν να εκφράζονται και σήμερα. Θα πρέπει να εκπλαγούμε αν δούμε το σημερινό τελευταία Illuminati αστέρι την Nicki Minaj να δημιουργεί μία alter persona που ονομάζεται ... Ρομάν Ζολάνσκυ;
Τούτου λεχθέντος, θα ήταν υπερβολικά απλοϊκό να κατηγορήσουμε τον  «Σατανά» για όλα όσα συνέβησαν. Στην πραγματικότητα, οι χειριστές μαριονεττών  θα ήθελαν να δουν έναν φοβισμένο και μπερδεμένο πληθυσμό να  κατηγορεί  τα πάντα σε ένα μη-ανθρώπινο αποδιοπομπαίο τράγο, απελευθερώνοντας τους πραγματικούς άνδρες και τις γυναίκες από την ευθύνη των ενεργειών τους. Ακόμα και Εκκλησία του Σατανά του LaVey είναι μία θεατρική κωμωδία σε χολιγουντιανό στυλ, σε σχέση με τους πραγματικούς   φορείς στην παγκόσμια σκηνή. Μυστικές συνωμοσίες, εξελίσσονται στα υψηλότερα κλιμάκια της κοινωνίας και  είναι οι πραγματικοί χειριστές μαριονεττών  εδώ που αποφεύγουν την προσοχή των μέσων ενημέρωσης. Διαστρέφοντας και διαφθείροντας  τις αρχαίες εσωτερικές διδασκαλίες για να  ταιριάζουν στις ανάγκες τους, οι κυβερνώντες έχουν δώσει οι ίδιοι έναν χαλαρό ηθικό κώδικα για να δικαιολογήσουν τις πράξεις τους. Έχουν σφετεριστεί την «αληθινή επιστήμη», η οποίο εμπνεύστηκε από τους νόμους της φύσης, για να δημιουργήσετε ένα τοξικό υποπροϊόν που εξυπηρετεί την δύναμη και την απληστία. Οι μάζες, θεωρούνται   «βλάσφημες» και ανάξιες της Αλήθειας, είναι σαστισμένοι θεατές σε ένα άρρωστο κουκλοθέατρο που ούτε καν συνειδητοποιούν ότι παρακολουθούν μαριονέτες. Για το λόγο αυτό, είναι σημαντικό να σηκώσουμε την κουρτίνα και να δούμε τι συμβαίνει πίσω από τις σκηνές. Μόλις δούμε πραγματικά τους άρρωστους χειριστές μαριονεττών  να κινούν τα νήματα, θα μπορέσουμε, ελπίζω, να  αφήσουμε την  υπνωτική μας κατάσταση και να φύγουμε μακρυά από το σόου.


ΠΗΓΗ: http://vigilantcitizen.com/moviesandtv/roman-polanskis-rosemarys-baby-and-the-dark-side-of-hollywood/